sportnews
Foto
Inhoud blog
  • Verhuisd
  • Wanneer het sop de kool niet meer waard is
  • Marató de Barcelona
  • Over de zin en onzin van supportersprotest
  • De erfenis van Bikila en Gebreselassie
    Zoeken in blog

    Startpagina !
    Welkom op mijn blog!
    Een interessant adres?

    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    muntenverzamelen
    www.bloggen.be/muntenv
    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    myidol
    www.bloggen.be/myidol
    Search Engine Submission - AddMe
    08-04-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verhuisd
    U kan mij voortaan vinden op http://www.vanaandezijlijn.blogspot.com

    08-04-2014, 10:11 geschreven door Nivek  
    02-04-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wanneer het sop de kool niet meer waard is
    We zijn alweer begin april. Op sportief vlak een boeiende periode. De voorjaarsklassiekers groeien zo langzamerhand naar hun hoogtepunt toe, de voorjaarsmarathons beloven bijzonder boeiend te worden, Club Brugge gaat eindelijk nog eens meedoen om de knikkers. Stof genoeg dus voor enkele vlammende blogs.  Maar vandaag dalen we af in de diepste krochten van de hel en gaan we ons licht nog eens laten schijnen over de tweede klasse in het voetbal. 

    Want ja, ook in tweede klasse wordt er gevoetbald, en spannend is het ook. Misschien wel spannender dan die vermaledijde play offs in eerste nationale. Met nog 4 speeldagen te gaan leidt Westerlo de dans op één punt gevolgd door AS Eupen. En ook STVV maakt nog steeds kans op de titel.  Alleen jammer dat er geen kat van lijkt wakker te liggen, en laat dat nu net het probleem zijn. Hoe maak ik tweede klasse leefbaar? Wie nog geen thema of onderwerp heeft voor zijn/haar thesis gelieve dit eens tot op het bot uit te spitten en de antwoorden door te spelen naar Ivandewitte@aagent.be of Hermanvanholsbeeck@RSCA.be. 

    Wat de Vlerick Management School is voor ambitieuze managers is tweede klasse voor voetbalclubs. Om toegelaten te worden tot dit elitegezelschap dien je aan allerlei strenge voorwaarden te voldoen. Zo moet iedere tweedeklasser  aan minstens 17 spelers een deeltijds contract kunnen aanbieden. Dien je te beschikken over voldoende zitjes in het stadion en dan zijn er ook nog eens de kosten voor de lichtinstallatie. Dan zijn er nog eens de duurdere scheidsrechters en opeens dien je ook over een minimum aan stewards te beschikken. Kosten waar veel clubs zich in derde op miskijken. Beste voorbeeld is misschien wel Oudenaarde dat vorig seizoen mocht proeven van tweede nationale, maar op het einde van vorig seizoen vriendelijk bedankte om de eindronde met derdeklassers te spelen en zich op die manier alsnog te handhaven. Ook dit seizoen stond Oudenaarde lange tijd aan kop van de rangschikking in derde, maar het liet ondertussen duidelijk verstaan geen interesse te hebben in promotie. In derde klasse A diende enkel Racing Mechelen, Boom, Deinze en Aat een licentieaanvraag voor tweede klasse in.  In derde klasse B gaat het om de helft van de clubs. Wanneer clubs uit lagere reeksen zelfs geen interesse meer tonen voor promotie raak je aan de basis van de sport en dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn. 

    De proclamatie nadert.  De zenuwachtigheid stijgt naar ongekende hoogtes in de klas. Sommige leerlingen doen al heel het jaar door hun uiterste best. Zijn steeds in orde met hun huiswerk, studeren wanneer het moet en halen dan ook goede punten. Enkele leerlingen beschikken over rijke ouders. Zij krijgen op regelmatige basis privé-les en komen verder ook niets te kort. Sommige leerlingen doen wat ze kunnen, maar hebben nu eenmaal de pech dat niemand naar hen omkijkt. Niemand die hen aanmoedigt door te gaan als het even wat moeilijk gaat, en het kan ook niemand iets schelen of ze goede dan wel slechte punten halen. Anderen torsen dan weer een verleden met zich mee dat hen steeds maar weer blijft achtervolgen, hun goede bedoelingen ten spijt. Sommige ouders hebben zo'n grote schuldenberg dat hun kinderen in lompen gekleed naar school moeten. Als klap op de vuurpijl besliste de regering ook nog eens het kindergeld en de studiebeurzen te herleiden tot praktisch 0. Ook de klastitularis mag de hand in eigen boezem steken. Wanneer er opstootjes waren in de klas liet zij dit ook gewoon gebeuren. Er heerste het hele jaar door chaos en willekeur, wat vooral een invloed had op de zwakkere leerlingen. Sommige leerlingen werden ook harder gestraft dan anderen.  Zij is dan ook maar wat blij dat het einde van het jaar nadert en hoopt dat het er volgend jaar toch net iets rustiger aan toe zal gaan. 

    TV-gelden
    Bovenstaande persiflage weerspiegelt momenteel perfect de gang van zaken in tweede klasse. Aan goede wil ontbreek het nochtans bij niemand in deze reeks.  De grootheidswaanzin maakt ook stilaan plaats voor realisme. De alarmbel wordt al enkele jaren geluid, maar niemand lijkt het te horen aan de top van onze voetbalpiramide. Een structureel gebrek aan inkomsten, belangstelling en daaruit volgend desinteresse. Dat zijn de grootste pijnpunten waar tweede klasse momenteel mee kampt. De gestelde eisen, hierboven beschreven, zijn disproportioneel met de baten van tweede klasse. De toeschouwersaantallen zijn alarmerend, enkel STVV, Antwerp en Westerlo spelen gemiddeld voor meer dan 3000 toeschouwers. Nationale media blinken uit in het negeren van de reeks, hoewel de spankracht ervan kan wedijveren met onze topklasse. Enkel bij Belgacom wordt moeite gedaan, al is hun verloning bijlange na niet in verhouding met hun geleverde inspanningen. Elke club krijgt maar liefst 15.000 euro tv-gelden.  In eerste klasse bedraagt het gemiddelde aan tv-gelden rond de 3 miljoen euro. Al moet er wel bij vermeld worden dat de tweedeklassers enkele jaren geleden een bod van 3 miljoen euro aan tv-gelden verworpen hebben. Wat uiteraard hun goed recht is. Momenteel zou er een bod van rond de 4  miljoen euro op tafel liggen. Tal van clubs zoals RWDM, Boussu Dour, Tubeke, Woluwe en nu ook Aalst zijn momenteel bezig aan een doodsstrijd. Binnen goed een week weten we of deze clubs ook volgend seizoen een licentie krijgen voor tweede. Visé heeft niet eens de moeite genomen een aanvraag in te dienen en ook Hoogstraten lijkt zich te verzoenen met degradatie. 

    Een betere verdeling van de tv-gelden is een eerste aanzet om deze reeks opnieuw gezond te maken. Daarnaast moet ook gewerkt worden aan een betere exposure van de reeks. De BBC zendt bijvoorbeeld samenvattingen uit van iedere wedstrijd in de nationale reeksen. Zover hoeven we niet te gaan, maar wekelijks enkele interessante affiches samenvatten op de nationale televisie moet in mijn ogen perfect mogelijk zijn. Op die manier wek je de interesse van de modale voetbalfan. Met wat geluk trekken onze tweedeklassers misschien ook wel nieuwe sponsors aan, die zich verzekerd weten van airplay op de nationale televisie. Het zal de magere sponsorbudgetten in tweede zeker ten goede komen. Op die manier creëer je op zijn minst een levensvatbare competitie, zeker wanneer iedere club pakweg een half miljoen meer zou kunnen incasseren. Voor een club als Heist betekent dit een wereld van verschil. Zelf ben ik niet echt een voorstander van een drastische hervorming van tweede klasse. Ik vind nog altijd dat het sportieve moet zegevieren. Kleine clubs die sportief goed werk leveren hebben evenzeer hun plaats in tweede nationale. Natuurlijk is de meerwaarde van pakweg Racing Mechelen een stuk groter dan indien pakweg KVW Zaventem zou promoveren. Een loonplafond naar gelang het budget van de clubs is een volgende stap. Aan de hand van tussentijdse budgetcontroles moeten club beter begeleid worden om op die manier te vermijden dat clubs Russische roulette spelen in hun jacht naar promotie. 

    Als laatste moet er ook paal en perk gesteld worden aan dubieuze samenwerkingsverbanden met vreemde clubs of geldschieters uit Indonesië, Qatar.... Lommel is hier het grote voorbeeld. Na hun faillissement in 2002 is de club massaal de kaart van de jeugd gaan trekken en is het uitgegroeid tot een stevige subtopper. Spelers als Cerigione of Hans Vanaken konden rustig rijpen aan de Gestelse Dijk en maken nu het mooie weer in onze eerste klasse. Buitenlanders uit verre opleidingsacademies, daar zit niemand op te wachten. Er is dus nog veel werk aan de winkel, maar met een beetje goede wil zou men al een heel eind ver raken. 


    02-04-2014, 12:09 geschreven door Nivek  
    17-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marató de Barcelona
    Een marathon kent vele gezichten. Heel soms is ze je gunstig gezind, dan weer toont ze haar chagrijnige karakter en  krijg je een stevige tik voor je kop.  Wispelturiger dan een draaitol en zo ondoorgrondelijk dat geen zinnig mens er een touw kan aan vastknopen. Een marathon laat zich niet voorspellen, en maar goed ook. 

    Kilometerpaal 33, de marathon van Barcelona verloopt beter dan ik het me had voorgesteld. Na een relatief aarzelende start voelen mijn benen nog steeds fris aan. Voor mij zie ik een Afrikaanse dame die krampachtig haar tempo probeert vast te houden. Haar mannelijke haas probeert haar nog moed in te spreken, daarbij beseffende dat zijn woorden in dovemansoren vallen.  De man met de hamer had haar genadeloos getroffen. Ik had met haar te doen en bij het passeren wierp ik haar nog enkele bemoedigende woorden toe. Ik denk overigens niet dat ze het nog heeft gehoord, zo ver weg was ze. Dat ging me niet overkomen was ik honderd procent zeker. Mijn kilometertijden gingen nog steeds in dalende lijn en ik voelde me fris. De schrik dat ik mezelf zou tegenkomen was volledig verdwenen. Angst maakte plaats voor strijdvaardigheid, onzekerheid voor overmoedigheid. Ik sloeg aan het rekenen en droomde stiekem al van een tijd rond de 2 u 35.  Niets zou me ervan weerhouden, tot plots..........

    Drie maanden specifieke training had ik erop zitten toen ik op vrijdagavond 14 maart op het vliegtuig stapte dat me naar Barcelona zou brengen. In tegenstelling tot vorig jaar had ik deze keer een lotgenoot aan mijn zijde. Onder het motto gedeelde smart is halve smart zou het weekend pas geslaagd zijn als we beiden onze doelen konden bereiken. Op de heenreis werden dan ook alle mogelijke strategieën besproken. Snel starten, of toch eerder behoudend?  Als ervaringsdeskundige had ik natuurlijk het grote voordeel het al eens allemaal meegemaakt te hebben. Treviso 2013 was een positieve ervaring over de hele lijn en de microbe had me danig te pakken.  Al snel had ik mijn doelen gezet op Rome of Barcelona. Omdat ik Barcelona nog nooit bezocht had was de keuze uiteindelijk vrij snel gemaakt. De heenreis verliep voorspoedig en rond half elf kwamen we aan in Residencia Universitaria Augusta, dat voornamelijk bevolkt wordt door buitenlandse studenten. Van Japanners met een mondmasker tot  een verdwaalde Indiër. Zwaar feestende studenten, die houden van luidruchtige kotfeestjes, kwamen we gelukkig niet tegen. Al trakteerden enkele wegenwerkers met drilboor en graafmachines ons op een salvo vervelende en scherpe boorgeluiden op zaterdagmorgen, waarvoor dank. 

    Bolshakova
    Veel tijd om in Barcelona de toerist uit te hangen was er niet. Een beetje jammer want deze stad heeft best veel te bieden. Hoewel toeristische hotspots me weinig zeggen wou ik toch absoluut het Estadi Olimpic eens bezichtigen. Het prachtige uitzicht vanaf Montjuïc, waar je een prachtig zicht hebt over de stad, was overigens een leuke bonus. Het Estadi Olimpic straalt ontegensprekelijk klasse en elegantie uit, iets wat moderne olympische stadions toch missen.  Het lijkt wel of de tijd er is blijven stilstaan. In dit stadion behaalde Svetlana Bolshakova haar tot hiertoe grootste succes, een bronzen medaille op het EK 2010 in het hink-stap-springen. Het toeval wil dat ik net op de heenreis het boek Svetlana ben beginnen lezen. Overigens een prachtig boek en het gaf dit bezoek toch een extra dimensie. Na de obligatoire pasta party, om de nodige koolhydraten te tanken, en het afhalen van de nummers op de Expo was het tijd om de benen te laten rusten en aandacht te schenken aan het bijvullen van de glycogeenvoorraden. Ik kon ondertussen geen pasta meer zien.

    Zondag 16 maart, raceday. De start van deze marathon was voorzien om 8:30 op de Avinguda de la Reina Maria Christina vlakbij Placa Espanya. Door deze vroege start wordt grotendeels de hitte vermeden. Geen overbodige luxe want midden maart kan de temperatuur hier al behoorlijk oplopen. In Dubai wordt om diezelfde reden bijvoorbeeld om 6 uur gestart. Het was een stralende dag en er was geen wolkje te bespeuren aan de hemel. Met 13 graden was het het ideale loopweer. Toch voor de eerste twee uur, want toen de zon genadeloos hoog boven de gebouwen uitkwam werd de warmte een factor waar ik  net iets te weinig rekening mee gehouden had. 

    Omstreeks half 6 waren we die dag uit de veren. Na een bescheiden ontbijt sloeg de stress me toch stilaan om het hart. Mijn hartslagmeter gaf abnormaal hoge waarden aan in rust. In de metro op weg naar de start heerste een gezellige drukte. Bedrukte gezichten, waar de spanning van af te lezen was, maar evengoed dollende Spanjaarden die de race net wat lichter oppakten. Een groepje Engelsen dat zich vakkundig van kop tot teen had ingesmeerd met zonnecrème zat verspreid in de overvolle metro. Moet lastig zijn wanneer je begint te zweten dacht ik nog bij mezelf. Barcelona behoort tot een van de grootste marathons van Europa qua deelnemers en werd voor het eerst georganiseerd in 1978, toen nog onder de naam Marathon van Catalonië. Van stadsmarathons had men in die tijd nog nooit gehoord op het Iberisch schiereiland. Je had het Spaans Kampioenschap en daarmee was de kous zowat af. Van meet af werd de klemtoon gelegd op het recreatieve. Barcelona was op dat vlak één van de trendsetters. De marathon richt zich voornamelijk op een breed publiek. In tegenstelling tot Londen of Parijs zijn de startgelden voor eliteatleten er ook een heel pak lager en doet het vooral beroep op de iets mindere goden uit Kenia en Ethiopië. Het parcoursrecord staat met 2:07:30 op naam van de Keniaan Jackson Kotut gelopen in 2010. Hoewel er al heel wat geschiedenis aan deze marathon kleeft is de groeicurve pas de laatste jaren omhoog geschoten. In 2006 telde Barcelona 4200 deelnemers, dit jaar mocht de organisatie rekenen op 17786 sportievelingen. De Marathon van Barcelona wordt traditioneel ook door veel buitenlanders gelopen, die er een weekendje Barcelona aan vastknopen. Het parcours brengt de deelnemers langs de belangrijkste bezienswaardigheden zoals Camp Nou, de Ramblas en Sagrada Familia. Geen betere manier om deze stad te leren kennen me dunkt, al slaagde ik er wel in om pardoes voorbij Sagrada Familia te lopen zonder het maar enigszins in de gaten te hebben.

    Barca
    Op de tonen van Highway to Hell weerklonk stipt om 8:30 het startschot. Een kleurrijke bende aangevoerd door een tiental Kenianen en Ethiopiërs zette zich in één lange brede sliert in beweging. Ik had me voorgenomen om net als vorig jaar niet overhaast van start te gaan. Ik ben hoegenaamd niet het type lefgozer dat verschroeiend van start gaat en wel zal zien waar het schip strandt. Ik ben eerder het voorzichtige type dat zorgvuldig naar een tempo zoekt dat probleemloos kan worden aangehouden. Dat tempo schommelde de eerste kilometers rond de 3'38" en 3'46" afhankelijk of de weg licht omhoog ging of licht bergaf. Vooral in het eerste gedeelte van de race waren er aardig wat stukken vals plat die het tempo lichtjes drukten. Hoewel ik makkelijk met een iets sneller groepje had kunnen meeschuiven koos ik ervoor om mijn eigen tempo te blijven lopen. Een groepje van een man of 25 liet ik wijselijk van me weglopen en solitair vervolgde ik mijn weg. Dit had als grote voordeel dat alle aanmoedigingen mijn kant opkwamen en ik vrije ruimte had voor mijn pas. Venga, venga Kevin  klonk het aldoor. Niet dat ik plots zo'n wereldster ben dat iedereen me herkent, mijn voornaam stond gewoon op het borstnummer gedrukt. Het publiek stond op de meest toeristische plaatsen rijen dik wat telkens voor het nodige kippenvel en opstootjes aan adrenaline zorgden.  En ook de vele muzikale bands langs de kant maakten er mee een onvergetelijk spektakel van. Na een kilometer of zes kwam Camp Nou in het zicht. Barca zou die middag Ossasuna thuis met 7-0 vermorzelen en ik baalde er toch wel van dat de wedstrijd om 17:00 uur gespeeld werd en mijn vlucht al om 19 uur zou vertrekken. Met de beste wil van de wereld een onmogelijke combinatie. 

    Het was best aangenaam lopen in de vroege ochtendzon het eerste uur. De kilometers gingen vlot voorbij, al ergerde ik mij wel licht aan het feit dat de kilometerborden en mijn Garmin toch niet synchroon de juiste afstand weergaven. Het verschil bedroeg al vrij vlug 400 meter en dat al in de eerste 10 kilometer van de race. Ik heb die borden dan ook verrot gescholden in de laatste 2 kilometer toen elke vezel van mijn lichaam naar de finish snakte.  Ik kwam aan het punt van de halve marathon door in 1:18"11. Perfect op schema voor een mooie tijd en ik was er op dat moment van overtuigd dat ook dit jaar een negatieve split tot de mogelijkheden behoorde. Vanaf kilometerpaal 20 ging ik dan ook licht versnellen. Er werden kilometers gedraaid van 3'38" en sneller. Het enige waar ik me zorgen over maakte waren mijn benen, die al vrij vroeg in de race lichtjes verkrampten. Ik besteedde dan ook extra aandacht aan het drinken in de hoop dat het zeker niet erger zou worden. De krampen verdwenen en voor het eerst begon ik ook te genieten van de wedstrijd en de prachtige omgeving. De twijfel verdween en het zelfvertrouwen groeide met de kilometer.  Leuk moment was ook toen ik halverwege mijn reisgenoot kruiste, die goed in de wedstrijd bleek te zitten.

    Glycogeenreserves
    Hoe zou dat voelen zo'n klap van de hamer? Het was een vraag waar ik vorig jaar geen antwoord op kreeg in Treviso. Maar laten we dit fenomeen eerst eens fysiologisch verklaren. Er zijn ondertussen boeken vol geschreven over het fenomeen. In het kort komt het neer op het volgende. Ons lichaam kan een beperkt volume aan koolhydraten opnemen, dat opgeslagen zit in de vorm van glycogeen in de lever en de spieren. Genoeg om ons 1 tot 1,5 uur energie te geven voor zware duurinspanningen. Nadien haalt het lichaam zijn energie uit de aanwezige vetreserves. Deze verbranding verloopt een pak moeilijker waardoor je prestatieniveau met 20 tot zelfs 50 procent afneemt. Door middel van training kan je die grens verleggen en ook het stapelen van koolhydraten voor een wedstrijd, het zogenaamde taperen, kan hierbij helpen. Zo'n inzinking laat zich in de meeste gevallen ook niet voorspellen. Het ene moment voel je je nog goed en twee minuten later valt het tempo drastisch terug en gaat alles moeizaam.  Spieren spannen samen, de blik wordt wazig en dof en het enige waar je naar verlangt is de finish. Zo ging het alvast bij mij. Mijn kilometertijden vielen in kilometer 36 terug naar 3'52 en de laatste twee kilometer gingen in respectievelijk 4'07 en 4'12 of een halve minuut trager dan enkele kilometers geleden. Ook de hitte heeft hier ongetwijfeld zijn duit in het zakje gedaan. Al besef ik wel dat ik al bij al nog min of meer de schade heb weten te beperken. Ook mijn reisgenoot heeft moeten knokken om zijn doel te bereiken, maar wist na een lange lijdensweg toch te finishen in 2u59' 33". 

    Moe maar voldaan finishte ik na 2u38'04" als 32ste in de totaalstand. Daar had ik op voorhand zeker voor getekend, al was ik in eerste instantie toch ontgoocheld dat ik op het einde nog meer dan 2 minuten moest prijsgeven. Maar dat is ook het mooie aan deze sport. Elke marathon heeft zijn eigen verhaal en aan voorspellingen waag ik mij al lang niet meer. Afspraak volgend jaar, ik denk het wel. Enkele namen die op het verlanglijstje staan: Dubai,Boston, Hamburg, Rotterdam, Rome.....




    17-03-2014, 00:00 geschreven door Nivek  
    17-02-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over de zin en onzin van supportersprotest
    Niet enkel in Syrië predikt men momenteel volop de revolutie, ook in het Belgisch voetbal beweegt het een en ander. Hoewel iedere vergelijking tussen de penibele situatie van miljoenen  Syriërs en iets triviaals als het Belgische voetbal in se volledig van de pot gerukt is zijn supporters van Genk en in mindere mate Anderlecht op oorlogspad. 

    Waar hebben we dat nog gehoord moet u vast en zeker denken? Indien uw kortetermijngeheugen u nog niet in de steek heeft gelaten zal de zaak Duchatelet vast en zeker een belletje doen rinkelen.  Mircea Rednic had er met Standard vorig jaar een goed seizoen op zitten. Supporters gingen er dus vanuit dat Rednic ook volgend seizoen zou mogen aanblijven. Duchatelet, die er eigenzinnige ideeën op nahoudt als het op voetbal aankomt, dacht daar evenwel anders over. Exit Rednic en de excentrieke Luzon uit Israël werd aan boord gehesen. Zeer tot ongenoegen van de Luikse fans. De resultaten geven Duchatelet voorlopig gelijk, waardoor de fans zich voorlopig gedeisd houden. Maar het was niet alleen het geval Rednic dat de fans van Standard het afgelopen jaar deed steigeren. Vooral het gebrek aan visie, waarbij het sportieve voorop staat, werd gehekeld. Zo kwam het tot een openlijke aanvaring tussen La Famille des Rouches, overkoepelend supportersorgaan, en Duchatelet nadat deze laatste 20 miljoen euro onttrok uit de club. Het supportersprotest in de thuiswedstrijd tegen Anderlecht vorig seizoen, waarbij de match moest worden stil gelegd nadat er tal van rookbommen op het veld werden gegooid, was het grote kantelmoment voor de voormalige kopman van Vivant,  die prompt beloofde op zoek te gaan naar een overnemer. Meer dan een jaar later is er nog steeds geen overnemer gevonden en op wat supportersprotest in het begin van het seizoen na is het nu weer peis en vree op Sclessin. Of hoe het korte-en langetermijngeheugen voetbalfans nog wel eens in de steek wil laten.

    Terug naar de orde van de dag dan. Het protest uit de Vurige steden heeft zich een goede 60 kilometer naar het noorden verplaatst. Momenteel wordt in Genk volop de revolutie gepredikt. De slachtofferrol wordt deze keer waargenomen door het duo Degraen en Jacobs, die het dagelijkse bestuur van de club voor rekening nemen. Genk begon alvast denderend aan het seizoen en er werd fris en modern voetbal gebracht met enkele Europese uitschieters als kers op de taart. De uitoverwinning op Kiev was ronduit knap. Maar na het thuisverlies tegen Anderlecht is de motor aan het sputteren geslagen. Een gebrekkige communicatie tussen supporters en bestuur, de teloorgang van Genk als warme familieclub en het gebrek aan visie jagen de fans nu al weken in de hekken. De sportief tegenvallende prestaties van de laatste weken is de perfecte voedingsbodem om het protest te rechtvaardigen. Een kans waar de fans stiekem op hebben gewacht. De motor van het supportersprotest is Tribune Zuid, waar leden van Drughi en Geneche week na week voor een zuiderse sfeer zorgen. Gekleed in het zwart geven zij uiting aan hun protest. Een protest waar niet iedereen in de Cristal Arena zich in kan vinden. Paradoxaal genoeg zijn deze amokmakers dus zelf deels verantwoordelijk voor de teloorgang van hun familiale club. Los van het feit of dit supportersprotest gerechtvaardigd is willen fans te pas en te onpas de held uithangen. Is het die continue drang naar aandacht of gewoon een opstoot van oergevoelens? Of misschien is het wel een combinatie van de twee? Ook in Anderlecht lijkt nu stilaan iets te broeien. 

    Niets is zo vergankelijk als succes in het voetbal. De ene week is men de held om de week nadien met alle zonde van Israël te worden overladen. Het pragmatische denkvermogen van de modale voetbalsupporter lijkt steeds en meer te worden aangetast door de waan van de dag. Consequent gedrag, nooit van gehoord. Standard Luik zou nog steeds in brand moeten staan omdat Duchatelet zich niet aan zijn woord lijkt te houden en de club nog steeds niet verkocht is. De sportieve prestaties van Standard lijken een verdovend effect te hebben op de supporters. Wat eens te meer bovenstaande stelling bewijst. Als supporter heb je uiteindelijk niet te kiezen, je moet de zaken nemen zoals ze zich aandienen. Ik pleit er dan ook voor dat clubs meer en meer gaan werken volgens Duits model. Dit houdt in dat supporters een bepaalde participatie in de raad van bestuur kunnen afdwingen en dus mee het beleid kunnen bepalen.  Supporters zijn uiteindelijk de club en dus is het niet meer dan logisch dat zij ook inspraak krijgen. Ik hoop alvast op de hardnekkigheid van de Genkse fans om hun protest, zij het op een beschaafde manier, te blijven volhouden.  Aan hypocrisie heeft niemand een boodschap en het zou de geloofwaardigheid van de voetbalsupporter alvast ten goede komen.


    Tags:Racing Genk, Standard Luik, Duchatelet
    17-02-2014, 00:00 geschreven door Nivek  
    27-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De erfenis van Bikila en Gebreselassie
    Het valt niet mee om jullie steeds weer te bevoorraden van kwaliteitsvolle (kuch, kuch) blogs. Ik zou het mezelf gemakkelijk kunnen maken en een analyse geven over pakweg de malaise bij Genk of de suprematie van Sven Nys in het veldrijden. Of ik zou het mezelf wat moeilijker kunnen maken en een stuk schrijven over de belachelijk dure Winterspelen in Sochi, waar de kosten zijn opgelopen tot ruim 40 miljard euro. Een snelweg van 40 kilometer aanleggen kost er bijvoorbeeld 6 miljard euro. Als ik een grijpgrage aannemer was geweest had ik mij al lang gedomicilieerd langs de boorden van de Zwarte Zee. En wat is er toch aan de hand met die arme Nepalese bouwvakkers in Qatar? Ik zou jullie op al deze vragen een antwoord willen geven, maar vandaag ga ik nog eens uitweiden over een van mijn favoriete disciplines in de atletiek,  namelijk de marathon. 

    Aanleiding tot het schrijven van deze blog is de knalprestatie van Tsegaye Mekonnen in de marathon van Dubai. Als 18-jarige debutant op de klassieke afstand won de Ethiopiër in een verbluffende tijd van 2 04 32. Hiermee schrijft hij meteen het onofficiële wereldjuniorenrecord op zijn naam. Wat zijn prestatie zo opmerkelijk maakt is het feit dat Mekkonen schijnbaar uit het niets lijkt te komen. In september vorig jaar liep hij een halve marathon in een bescheiden 62'43".  Zijn record op de 10 kilometer op de baan bedraagt 29'13".  Dat zijn geen uitzonderlijke prestaties voor Ethiopiërs van die leeftijd. 

    Dubai
    Hiermee is de toon voor een spetterend marathonjaar opnieuw gezet. En wat meer is, Ethiopiërs lijken opnieuw in grote getale de weg naar de klassieke afstand te hebben gevonden. De top-5 in Dubai is zelfs volledig Ethiopisch getint. Al moet er wel bij vermeld worden dat de Marathon van Dubai sinds jaar en dag een Ethiopisch onderonsje is. In se zijn er zelfs gelijkenissen te ontdekken in enerzijds de Ethiopische revival en anderzijds het feit dat Dubai zich steeds meer profileert als één van de snelste marathons ter wereld. Net als Berlijn, Chicago of Londen zijn de omstandigheden in het oliestaatje in deze tijd van het jaar perfect. Puntgaaf asfalt, biljartvlak,  lange brede lanen en gunstige klimatologische omstandigheden.  Om de warmte voor te zijn wordt voor dag en dauw gestart in Dubai, waardoor er bij een aangename 15 graden gelopen kan worden. Onontbeerlijk om snelle tijden te lopen. Het is nog een kwestie van tijd vooraleer het wereldrecord in Dubai gelopen wordt  en dan hoogstwaarschijnlijk nog door een Ethiopiër. Want naast perfecte omstandigheden hebben ze er ook geld, veel geld. Mekonnen gaat bijvoorbeeld naar huis met een cheque van 200.000 dollar. 

    Dat een jonge knaap als Mekkonen 2 04 32 loopt toont aan dat er nog veel rek zit op de marathon, een discipline die de afgelopen jaren vooral door Kenianen wordt gedomineerd. Hoewel Ethiopië in de geschiedenis een van de marathonlanden bij uitstek was, zijn ze een hele tijd weg geweest van het voorplan. Zo heeft u ongetwijfeld al gehoord van  Abebe Bikila, die in 1960 blootsvoets Olympisch Goud veroverde op de marathon. Die hegemonie heeft zich vooral in de jaren negentig en 2000 verlegd naar de baan. Terwijl de Ethiopiërs op de piste de ene na de andere medaille veroverden op grote kampioenschappen, met namen als klokken zoals Gebreselassie, Tirunesh Dibaba, Kenenisa Bekele....., kwam de marathon terecht in het verdomhoekje. De cijfers liegen er niet om. Wie de wereldjaarranglijst met de snelste tijden op de marathon van 2000 tot 2007 er even bijneemt moet met een vergrootglas speuren naar Ethiopische topprestaties. Al moet gezegd dat begin 2000 de Kenianen ook bijlange na niet zo dominant waren als vandaag. Sinds midden jaren negentig is Ethiopië de absolute referentie geworden op de 5 en 10 kilometer.  En die dominantie heeft er mede voor gezorgd dat jonge atleten er staan te dringen om in de voetsporen van Gebre en Kenenisa te treden. 

    Haile Gebreselassie
    Het keerpunt is misschien wel de periode 2006-2008 geweest, toen Gebreselassie zich na zijn carrière op de baan volledig is beginnen toeleggen op de marathon. Dit resulteerde in een wereldrecord in 2008 in Berlijn en drie opeenvolgende beste wereldjaarprestaties. Dit toont nogmaals aan welke status Gebreselassie in eigen land geniet. Haile was voor veel Ethiopische atleten een bron van inspiratie na zijn gouden medailles in Atlanta en Sydney en zijn heroïsche duels met de Keniaan Paul Tergat. Met zijn prestaties in de marathon inspireerde hij in zijn kielzog opnieuw een geheel nieuwe generatie. Om een idee te geven. In 2010 werden 8 van de 20 snelste tijden op de marathon door Ethiopiërs gelopen. 2011 was dan weer een compleet rampjaar, de top 25 werd toen uitsluitend door Kenianen bevolkt. Het jaar nadien werd opnieuw orde op zaken gesteld en ook 2013 was een goed marathonjaar voor Ethiopië.

    De tweestrijd tussen Kenia en Ethiopië lijkt nu dus ook op de marathon in volle gang. Dat er nog snelle tijden zullen volgen dit jaar staat buiten kijf. Kozen Keniaanse en Ethiopische atleten in een niet zo ver verleden pas op latere leeftijd voor de marathon dan gebeurt dit steeds vroeger. Het was voor hen vaak de kers op de taart en de manier bij uitstek om hun pensioen veilig te stellen. Grote stadsmarathons betalen grof geld om voormalige toppers uit het baancircuit naar de marathon te lokken. Het heeft Paul Tergat alvast geen windeieren gelegd om maar één naam te noemen. Was een combinatie marathon en baanatletiek vroeger not done, dan lijkt er ook op dat vlak verandering op til.  Kenenisa Bekele zal dit jaar voor het eerst starten in Parijs, maar spreekt tevens van een verbetering van zijn eigen wereldrecord op de 10 km. De huidige wereldrecordhouder op de 10.000 m, nog altijd maar 31, lijkt terug op het goede spoor te zitten  na de gemiste Spelen in Londen. Onlangs klopte hij in de Great North Run onder meer Gebreselassie en Mo Farrah in een heroïsche sprint. Ook Farrah zal dit jaar zijn debuut maken op de marathon in Londen en ook de Somalische Brit heeft zijn baanambities nog niet opgegeven. 

    Selectiepolitiek
    Blijft de vraag welk land de beste marathonlopers voortbrengt. Kenia en Ethiopië steken ver boven de rest uit. Slechts een handvol Europeanen, Amerikanen en Aziaten slaagden er de afgelopen twee jaar in om onder de 2 07 te lopen. Om een idee te geven, in oktober 2011 slaagden maar liefst 18 Kenianen in dat opzet. En dan tellen we de rest van het jaar niet eens mee. Het toont eens te meer de omvang van de talentenvijver waaruit in Kenia gevist kan worden. Voor iedere loper die 2'07 loopt staan er tien andere te dringen. Meteen ook een van de redenen waarom de Kenianen het zo vaak laten afweten in de baanatletiek. Men ziet door de bomen het bos niet meer. In plaats van te investeren in enkele talenten wordt er gehandeld volgens de waan van de dag. Dit in tegenstelling tot Ethiopië waar veel zorgvuldiger met talent wordt omgegaan en waar ook al eens gefaald mag worden. 

    Al dat talent situeert zich specifiek op één plaats in Kenia, de Rift Valley. Een gebied op grote hoogte, dat al eeuwen wordt bevolkt door de Kalenjin stam. Het is deze stam, met 5 miljoen inwoners, die het merendeel van het Keniaanse loopgeweld voortbrengt. Tal van grote namen komen hier ook trainen, zoals Galen Rupp en Mo Farrah. Naar schatting trainen er elke dag zo'n 1500 atleten, die gemiddeld tussen de 20 en 40 kilometer lopen op stoffige sintelwegen in de heuvels rond Iten. Vaak met maar één doel en dat is in het levensonderhoud van de ganse familie voorzien. De kracht van het getal maakt dat deze bende de wereld rondzwerft op zoek naar startgelden en prijzengeld. En die vind je vooral in de marathons. 

    Pijngrens verleggen
    Een ander aspect wat zeker meespeelt in het uitmuntend presteren van de Kenianen is het mentale. Er wordt gezegd dat het lopen van een marathon voor een groot gedeelte een mentale kwestie is. Het willen en kunnen opzoeken van de pijngrens. De Kalenjin stam staat erom bekend kinderen op jonge leeftijd licht te martelen.  Hierdoor leren zij door de pijngrens heen te bijten, iets wat hen zeker in de marathon van pas komt. Een groot verschil met onze westerse samenleving die er voornamelijk op gericht is elke vorm van pijn te vermijden.  Verder zou ook de voeding een grote rol spelen. Keniaanse lopers halen 75 procent van hun calorieën uit koolhydraten. Hierdoor beschikken zij over meer reserves, die hen van pas komen om in het laatste deel van de wedstrijd het tempo hoog te houden. Ook qua hydratatie houden ze er hun eigen gewoonten op na. Kenianen vinden bijvoorbeeld water en sportdrank maar niks. Zij verkiezen een mix van thee, koeienmelk en suiker. En ook op vlak van lichaamsbouw zijn Kenianen en Ethiopiërs in het voordeel en dit simpelweg omwille van hun dunne kuiten en enkels, waardoor zij minder last hebben van de negatieve effecten van de zwaartekracht en een soepelere tred kunnen ontwikkelen. 


    27-01-2014, 00:00 geschreven door Nivek  
    15-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het penaltyspook
    Dan mag je nog eens spelen, mis je toch wel de beslissende strafschop zeker. Het overkwam Branimir Petrovic met Kortrijk in de Cofidis Cup tegen Gent. Petrovic, die sowieso al weinig aan spelen toekomt, maakte het  er zichzelf niet makkelijker op met deze misser.  

    Het werd een zure avond voor Kortrijk. De troepen van Hein De Tovenaar speelden een goede wedstrijd en dwongen tal van kansen af. Dat er maar één keer gescoord werd mag een wonder heten. Ook de verlengingen brachten geen soelaas, penalty's moesten dus uitkomst bieden. Bij beide teams gingen de elfmeters vlotjes tegen de touwen. Petrovic kreeg de ondankbare taak om Kortrijk in de race te houden voor kwalificatie. Missen betekende meteen boeken toe. Nu zijn Serviërs wel het één en ander gewoon. De gruwel van de Balkanoorlog heeft ook bij hem ongetwijfeld  zijn sporen nagelaten. Voetbal was voor veel van die jongens dan ook een manier om hieraan te ontsnappen. Dan mag een penalty toch geen probleem vormen zeker? Petrovic werpt de bal schichtig een blik toe, neemt een korte maar krachtige aanloop en ziet zijn schot sterven tegen de dwarsligger. Het verdict is hard, Kortrijk ligt uit de beker en de 31-jarige Serviër hypothekeert hiermee misschien wel zijn toekomst bij KVK. Want hoe men het ook draait of keert, wie een beslissende penalty mist krijgt vaak op subtiele wijze een lading pek en veren over zich heen.

    Petrovic kreeg de ondankbare taak als zesde te trappen. Missen is dan vaak dodelijk. Dan laat je toch geen bankzitter trappen die nog geen minuut heeft gespeeld dit seizoen? Was de rest te bang om een penalty te nemen en waar zaten de ervaren spelers uit het team, zoals een Gertjan De Mets? Op zo'n momenten is missen dan ook des te menselijker. De schouderklopjes van ploeggenoten en trainers aan het adres van Petrovic leken wel één  gezamenlijke achterliggende boodschap met zich mee te dragen. "Moedig dat jij je verantwoordelijkheid genomen hebt, maar je hebt je kansen nu wel helemaal verkeken". Zo werkt het nu eenmaal in het voetbal. Petrovic had weinig te winnen met die penalty, maar wel alles te verliezen. 

    Er zijn voorbeelden legio van falende penaltynemers die het zuur te verduren kregen bij hun club. We keren terug naar eind augustus. Lukaku komt bij Chelsea nauwelijks aan spelen toe. In de finale van de Europese Supercup tegen Bayern München mag Lukaku kort voor het einde invallen. Hoewel Bayern een stuk sterker voor de dag kwam, draait het uit op strafschoppen. Lukaku mist zijn bal en wordt de schlemiel van de avond. Lukaku moet de impact van zijn misser goed hebben ingeschat, want hij geeft zijn manager de opdracht te zoeken naar een nieuwe club. Enkele uren voor het sluiten van de transfermarkt is Lukaku opnieuw onderdak bij Everton.  Een transfer naar de Toffees zit er voor Petrovic evenwel niet in.


    15-01-2014, 13:06 geschreven door Nivek  
    08-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Basic-Fit
    Een van de onmiskenbare voordelen van een blogsite is de mogelijkheid om scherp je eigen mening te geven. Je kan hetgeen je dwarszit letterlijk van je af schrijven. Vandaag wil ik het hebben over Basic-Fit. U weet wel, die nieuwe discount fitnessketen in flashy oranje, die nu al enkele weken ons scherm teistert.

    Basic Fit maakt onderdeel uit van de groep rond Health City. Een Nederlandse onderneming die al meer dan 30 jaar actief is in de wereld van fitness en healtchcare. Ook Fitness First behoort bijvoorbeeld tot diezelfde keten. Deze onderneming kende vooral de laatste 10 jaar een fikse groei. Om het bedrijf meer groeipotentieel te geven  werd in 2005 toenadering gezocht tot investeringsgroep Waterland, dat 50 procent van de aandelen in handen kreeg. Sindsdien staan de groeicijfers centraal. Zo werd in 2009 bijvoorbeeld Basic Fit overgenomen. Jaarlijks streeft het ernaar 15 clubs te openen in gans Europa. Met zijn 280 clubs verspreid over het hele continent is het de grootste fitnessketen in Europa. De focus ligt hierbij vooral op de BeNeLux, Spanje, Frankrijk en Duitsland.  De gehanteerde strategie is even simpel als geniaal. Bereik een zo groot mogelijke doelgroep en hou de kosten zo laag als mogelijk. Zo staat Health City bekend als het premium merk. Dit all inclusive pakket, dat om en bij de 50 euro per maand kost, omvat naast fitness ook de toegang tot enkele healthcare faciliteiten. Doelgroep hier is de brede middenklasse, die op zoek is naar comfort en daar best iets meer wil voor betalen. Met Basic-Fit wordt dan weer gemikt op de meer prijsbewuste consument. Pittig detail, in september van dit jaar kochten de oorspronkelijke oprichters opnieuw alle aandelen over van Waterland. 

    Toegegeven, bij Basic Fit is men niet over één nacht ijs gegaan bij deze plotse hemelbestorming. Al in 2011 was het bedrijf actief in België, maar maakte het amper reclame voor zijn activiteiten. Niet onlogisch aangezien BF toen slechts in 7 grote centrumsteden aanwezig was. Nu het zijn diensten over heel België kan aanbieden (80 vestigingen) is het tijd voor de grote doorbraak. De timing van de grootscheepse mediacampagne is goed gekozen. De eindejaarsperiode is doorgaans het moment van het jaar dat er goede voornemens worden gemaakt. Sporten en afvallen is er eentje die bij heel veel mensen bovenaan het lijstje staat. BF speelt daar nu dus handig op in. Een maandabonnement kost 15,95 euro. Voor dit bedrag kan ook de rest van het gezin aan de slag. Veel service hoeft u alvast niet te verwachten. De fitnesszaken zijn sober ingericht, het interieur oogt bijzonder strak en de dienstverlening wordt tot een minimum beperkt. Van een gratis proefles heeft men bijvoorbeeld nog nooit gehoord. Wie wil komen fitnessen moet meteen een jaarcontract afsluiten. Pech als je na een maand tot het besef komt dat dit toch niet helemaal je ding is. Wie wil genieten van de gunstige promotie (15,95) moet meteen het hele jaar vooruit betalen. Voor een maandelijkse domiciliëring rekent men 2 euro extra. Wil je trainen onder deskundige leiding van een fitnesscoach, iets wat bij andere fitnessketens standaard in de prijs begrepen is, dan betaal je daar maandelijks 5,95 extra voor. Opzeggen kan pas een maand voor je jaarcontract afloopt middels een aangetekend schrijven. In het andere geval wordt je abonnement stilzwijgend verlengd. Per ongeluk je kaart kwijt gespeeld? Pech dat kost je dan 15 euro.  En er zijn wel meer zo'n addertjes onder het gras. Wie zich bijvoorbeeld verheugt op een stevige workout tijdens een feestdag is eraan voor de moeite. De ketens zijn dan gesloten om kosten te besparen. Hoorde ik daar iets over een efficiënte en effectieve organisatiestructuur? Ook in het weekend kan je in de meeste zaken maar van 9-16 uur terecht. Nog straffer is dat enkel de vestiging in Anderlecht door de week 24/24 geopend is. Van discriminatie gesproken. Waarom kan dit dan niet in pakweg Hasselt of Herentals? Juist ja, kostenefficiëntie. 

    Basic-Fit claimt uniek in zijn soort te zijn. De Ryanair van de fitness wordt wel eens gezegd. Of BF eenzelfde revolutie kan ontketenen dan O'Leary en de zijnen valt nog af te wachten. Wie 15 jaar geleden beweerde dat men vandaag de dag voor 50 euro op en af naar Barcelona kan vliegen werd voor gek verklaard. Et voila, vandaag kan het. Maar zitten we hier eigenlijk wel op te wachten? Wie intekent bij BF is vooral op zichzelf aangewezen. Geen professionele coach die je steunt als het wat minder gaat. Geen aanpassing van je schema wanneer je toch net iets te veel hooi op je vork neemt.  Het hangt er dan maar net van af hoe gemotiveerd je bent om die kilo's te verliezen of in vorm te raken. Je kan dan wel gratis gebruik maken van een virtueel coachingsprogramma en app, maar er gaat toch niets boven echt menselijk contact als je het mij vraagt. Laat ons hopen dat de komst van BF een verdere democratisering van de sector in gang kan zetten. In veel fitnesszaken betaal je al gauw 40 tot 50 euro voor een maandabonnement.  Dat is in tijden van crisis voor veel mensen een struikelblok.  Je kan natuurlijk ook nog gewoon je loopschoenen aanbinden en een eindje gaan joggen. Minstens zo efficiënt en het gebruik van de wegen is vooralsnog helemaal gratis. 



    Tags:Basic-Fit, Health City, Fitness First
    08-01-2014, 00:00 geschreven door Nivek  
    27-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FC Hollywood aan de Rijn
    De kerstsfeer heeft een heilzaam effect op de mens. We zijn net iets  meer vergevingsgezind dan anders en komen ook sneller tot bezinning. Wat deed ik goed dit jaar en was ik niet net iets te streng voor mijn buurman die mij tweewekelijks trakteerde op nachtlawaai?  Zou er ook plaats zijn voor bezinning in het voetbal, meer bepaald in de Eredivisie? Zouden clubeigenaren bij het aansnijden van de kalkoen in zichzelf mijmeren over wat er goed en minder goed verliep het afgelopen jaar? Is Tiny Sanders tevreden over de resolute ommezwaai die hij met zijn club PSV heeft gemaakt het afgelopen jaar nu er in de lampenstad volop de kaart van de jeugd wordt getrokken?  Hoe beleefde Mereb Jordania 2013, nadat hij een stap opzij zette bij Vitesse? Veel vragen dus, tijd voor wat antwoorden. En laten we ons voor het gemak beperken tot Vitesse. 

    Financial Fair Play
    Er valt namelijk heel wat te zeggen over deze club. Tot voor drie jaar was deze club uit Arnhem niet meer dan een grauwe middenmotor met meer negatieve dan positieve uitschieters. De club speelde dan wel in een hypermodern stadion, veel fraais kregen de mensen in de GelreDome niet voorgeschoteld. Daar kwam drie jaar geleden plots verandering in toen Mereb Jordania en zijn gevolg er neerstreken. De Georgiër Jordania, zelf een ex-voetballer, had meteen grote plannen met de Oude Dame. Vitesse zou binnen dit en drie jaar meestrijden voor de titel in Nederland. Zal wel, dacht heel Nederland. Onder meer Jack Van Gelder maakte er zich nog vrolijk over in zijn talkshow Studio Voetbal. Aanvankelijk bracht de samenwerking met Jordania ook weinig beterschap. In tegendeel, de club wist zich ternauwernood te handhaven in de Eredivisie. Jordania, die te boek staat als stroman van Abramovitch, investeert meteen fors in de omkadering. De club ondergaat een heuse metamorfose, er wordt zelfs een nieuw trainingscentrum gebouwd. Kostprijs 10 miljoen euro. Het was ook de periode dat het voetbal kennis maakte met de Financial Fair Play, waarvan onder meer Jean Luc Dehaene een van de hevigste pleitbezorgers is. Die Financial Fair Play houdt in dat clubs grotendeels op eigen houtje hun budget moeten zien rond te krijgen, zonder hulp van vrijgevige mecenassen. Een rampscenario voor veel Engelse clubs, die leven bij de gratie van hun gefortuneerde eigenaars, is in de maak. 

    Groeibriljanten
    De rol van Jordania bij Vitesse is van meet af aan duidelijk. De Georgiër staat gekend als een trouwe luitenant van Abramovitch en handelt daar ook naar. Er wordt een rechtstreekse verbinding gelegd met Londen. Jeugdig talent van Chelsea maakt de oversteek naar Vitesse om er te rijpen en ervaring op te doen. Al wordt af en toe ook de geldbeugel opengetrokken voor inkomende transfers, zoals voor Bony die wordt overgenomen van Sparta Praag in 2011. Diezelfde Bony kroonde zich vorig seizoen tot topschutter en werd voor een bedrag van 12 miljoen euro verkocht aan Swansea City. Dit seizoen alleen al maakten opnieuw 5 spelers de oversteek naar FC Hollywood aan de Rijn, zoals de club in Nederland vaak smalend wordt omschreven.  Deze spelers staan gekend omwille van hun exceptionele talenten, alleen zijn ze nog net te jong/onervaren voor het eerste elftal van Chelsea. Patrick Van Aanholt, Lucas Piazon, Cristian Cuevas, Christian Atsu, stuk voor stuk spelers die in eender welke grote competitie hun mannetje staan. Bertrand Traoré tekende pas vorige week een contract met Chelsea en komt na de winterstop, of wat dacht u, uit voor Vitesse. Het profiel van deze spelers is min of meer gelijklopend. Stuk voor stuk groeibriljanten met tonnen potentieel die ofwel doorbreken in het eerste van Chelsea ofwel met stevige winst kunnen worden doorverkocht. De totale transferwaarde van al deze spelers die in 3 jaar tijd in de GelreDome zijn gepasseerd  wordt op meer dan vijftig miljoen euro geschat. Vitesse draait momenteel vlot mee bovenaan en wordt door veel outsiders beschouwd als de te kloppen ploeg.  Al mangelt voorlopig het schoentje vooraan in de spits. Geen nood, dan kloppen we toch gewoon opnieuw aan bij Chelsea. De Londenaars maken momenteel jacht op Mosquito, een jong Braziliaans wonderkind dat de pannen van het dak speelde op het jongste WK onder 17. Moest Chelsea erin slagen Mosquito te strikken tijdens de wintermercato, ook Real, ManU en Juventus azen op deze speler, dan speelt hij in januari in het shirt van Vitesse. De grote baas bij Vitesse, Joop Munsterman ziet het allemaal met lede ogen gebeuren. "Tegen geld kan je toch niet winnen", liet hij eerder deze week optekenen.  Vitesse heeft zich de afgelopen jaren dan ook allesbehalve geliefd gemaakt in eigen land. En ook de fans vinden maar met mondjesmaat de weg naar de GelreDome. Een overrompeling is het allerminst bij thuiswedstrijden van de club, wat je toch mag verwachten als je speelt om de titel. 

    Achter de schermen
    Ondertussen heeft er zich alweer een kleine revolutie voltrokken in Arnhem. Mereb Jordania heeft officieel de macht overgedragen aan Alexander Tsjigirinski, een Russische oliemagnaat die ook actief is op de vastgoedmarkt.  Je kan er gif op innemen dat deze machtsoverdracht mede in Moskou en Londen werd bedisseld. Al lijkt het erop dat ook de rol van Jordania nog niet volledig is uitgespeeld. Critici zien de overname eerder als een versteviging van de machtsgreep vanuit Londen. Nu de Financial Fair Play stilaan een feit is willen grote clubs een slag achter de arm en de zekerheid dat jonge talenten, die nog relatief goedkoop kunnen gekocht worden, in de beste omstandigheden kunnen rijpen. Al wil men dat voorlopig niet met zoveel woorden gezegd hebben bij Chelsea. Volgens technisch directeur Michael Emenalo staat de deur voor iedere club die spelers wil lenen op een kier.  "We behandelen elke club gelijk", liet Emenalo optekenen  in de Daily Mirror. "Voor jonge spelers in de leeftijdscategorie 18-21 is het belangrijk om ervaring op te doen. Een uitleenbeurt is voor zowel Chelsea en de jonge spelers de beste optie". Bij Chelsea gaat men dan ook volop voor quantiteit in de hoop dat toch enkele spelers kunnen doorbreken. Momenteel hebben de Blues niet minder dan 73 spelers onder contract, waarvan een groot gedeelte wordt opgeleid in de eigen jeugdacademie. Daarvan worden 23 spelers verhuurd. EU-spelers komen in eigen land aan de bak, exotische vogels belanden dan weer in Arnhem. Chelsea spant daarmee niet eens de kroon in eigen land. Manchester City heeft bijvoorbeeld 83 spelers onder contract en Manchester United en Tottenham moeten met respectievelijk 74 en 75 contractspelers ook niet onderdoen. Los daarvan kan je je ook de vraag stellen of die clubs op deze manier geen invloed hebben op het verloop van de competitie. Stel nu dat Lukaku de winning goal scoort tegen Arsenal met Everton. Vervolgens mag Lukaku ( in Engeland mogen gehuurde spelers niet aantreden tegen de moederclub) niet aantreden tegen zijn eigen club Chelsea. Kunnen we dan niet spreken van competitievervalsing? 

    Ajax, Feyenoord, Twente en AZ kijken dan ook met een scheef oog naar hetgeen zich in Gelderland afspeelt. Technisch directeur bij NEC Aalbers wijst met een beschuldigende vinger naar Vitesse en spreekt van een flagrante vorm van competitievervalsing.Volgens Aalbers worden de waardeverhoudingen op deze manier op een bijzonder onetische manier verstoord in de Eredivisie. Het systeem, waarbij spelers verhuurd worden, heeft zeker zijn deugelijkheid al bewezen in het moderne voetbal. Afgeserveerde of jonge spelers krijgen de kans zich te bewijzen en kleine clubs krijgen de beschikking over betere spelers Wel moeten we ervoor waken dat het systeem, zoals bij Vitesse, niet doorslaat in de verkeerde richting. Het laatste wat we willen is dat kleine competities uitgroeien tot opleidingscentra voor grote Europese teams.  In dat geval zou de Financial Fair Play deels zijn doel voorbij schieten. 


    Tags:Vitesse, Eredivisie, Abramovitch, Chelsea, Mosquito, Mereb Jordania
    27-12-2013, 00:00 geschreven door Nivek  
    10-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ode aan de cross
    Enkele jaren geleden schreef ik hier nog een blog neer over de bloedarmoede in de Belgische crosswereld. Drie jaar later lijkt het vacuüm stilaan opnieuw te zijn opgevuld. De jonge generatie lijkt opnieuw de weg naar het veld gevonden te hebben. De basis voor een goede zomer leg je nu eenmaal in de winter, ploeterend en zwoegend in het slijk door weer en wind. 

    Je zou me enige vorm van scorebordjournalistiek kunnen verwijten, want was ik hier in een niet zo ver verleden niet bijzonder kritisch voor onze Belgische atleten? Wat is er dan in die tussentijd zoal veranderd?  Het kan een subjectieve inschatting zijn, maar er wordt niet langer meewarig gedaan over het crossen. Crossen is opnieuw een voltijdse winterbezigheid voor de meeste Belgische baanatleten. Het is zoals de vader van Pieter-Jan Hannes het treffend verwoordt: " In de winterperiode moet er getraind worden op volume".  Op persoonlijk vlak heb ook ik de geneugten van deze oeroude filosofie ontdekt. Toen ik vorig jaar het zotte idee kreeg om mijn eerste marathon te lopen in maart in het Italiaanse Treviso stonden er ook op mijn schema veel kilometers op het menu. Dat viel overigens perfect te rijmen met het veldloopseizoen. Maar dat leidde alvast tot een wervelende start van mijn zomerseizoen waarbij ik onder meer 8'48" liet noteren op de 3000 meter in Herentals en mijn persoonlijke records in sneltempo sneuvelden. Ik voelde me nog nooit zo sterk, alleen jammer dat ik die lijn niet kon doortrekken omwille van een opgelopen stressfractuur begin juli. Momenteel ben ik opnieuw in voorbereiding  op de marathon van Barcelona en zal er opnieuw stevig geploeterd worden in regionale veldlopen in de buurt. Daar hoop ik opnieuw in de zomerperiode de vruchten van te plukken. 

    Het bilan na het Europees kampioenschap in Belgrado oogt mooi voor de Belgische delegatie, ondanks het gekibbel over de selectiepolitiek voorafgaand aan het tornooi. Er werden in totaal drie medailles behaald. Wel jammer dat Jeroen d'Hoedt sneuvelt op één honderdste van een medaille. Als ik het één iemand had gegund, dan hem wel. De dominantie van onze senioren mannen leverde ons overigens ook een knappe tweede plaats op in het landenklassement.Al zou ik er de volgende keer wel voor kiezen om ook bij de junioren en beloften een voltallige ploeg af te vaardigen. Over dominantie gesproken: de race van Pieter-Jan Hannes, die in de beloftencategorie het goud veroverde, mocht er ook zijn.  Hannes is het bewijs dat je met een gezonde dosis lef, zelfvertrouwen en werklust al een heel eind ver komt. Als je dan ook nog eens gezegend bent met een flinke portie talent dan is er een gouden toekomst voor je weggelegd. Dat nu ook hoe langer hoe meer atleten op de 1500 meter hun heil zoeken in het veld kunnen we enkel maar toejuichen. In de periode Desmet-Van Hooste waren de atleten komende uit de halve fond  eerder een rariteit. Toen waren het voornamelijk atleten die zich in de zomer toelegden op het langere werk en de weg die de dienst uitmaakten in de Lotto CrossCup. Anno 2013 staat Hannes aan kop in de tussenstand gevolgd door d'Hoedt. Twee toppers op de 1500m. Je kan als atleet op de kortere nummers dus wel degelijk enige rol van betekenis spelen in die CrossCup. Al zal Hannes zich na de winter voornamelijk toeleggen op de korte cross. Overigens mogen we het belang van die CrossCup niet onderschatten. Dit regelmatigheidscriterium biedt onze atleten een uitstekend platform om zich op hoog niveau te tonen. Dat deze wedstrijden ook nog eens de nationale televisie halen is op zijn beurt weer mooi meegenomen.

    De CrossCup is is uitgegroeid tot een waar succesverhaal. Minder goed vergaat het de kleine regionale crossen. Een vaststelling die ook een geroutineerde trainingsmaat van mij onlangs maakte toen we terugkwamen van de karig bezette cross in Boechout begin december. Zo stond ik eind november aan de start van de lange cross in Arendonk met amper 7 starters. Plezant is anders. Het succes van de CrossCup laat zich hier stevig voelen. Mijn voorstel is dan ook dat regionale crossen niet langer de concurrentie aangaan met elkaar en de CrossCup.  In het weekend dat er in Roeselare gestreden werd voor startbewijzen in Belgrado vonden er twee regionale crossen plaats op een boogscheut van elkaar (Bonheiden en Arendonk en iets verderop ook in Bree)  Dan heeft men het in Mechelen beter voor elkaar, waar de cross op 11 november meer dan 1000 deelnemers lokte.  Maar voor veel clubs is het nog steeds een erezaak om op de zoveelste zondag van  maand X hun cross te organiseren. Een beetje meer flexibiliteit van de organiserende clubs en een betere regionale spreiding zou echter al veel kunnen oplossen. 


    10-12-2013, 20:50 geschreven door Nivek  
    03-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De groeipijnen van het nieuwe Barcelona
    Wat is er aan de hand met Barcelona? Twee verliesmatchen op rij, we zin het niet meer gewend van de Blaugrana. Barcelona begon nochtans wervelend aan de competitie en bleef maar liefst 20 wedstrijden op rij ongeslagen. Het was voor de 99.000 calcio's in Camp Nou meteen ook een aangename kennismaking met Neymar, het nieuwe godenkind die er net met Brazilië een wervelende Confederations Cup had opzitten. En hoe zou de nieuwe coach Gerardo Martino het ervan af brengen? Zou hij zijn stempel kunnen drukken op het nieuwe Barca en de geest van Guardiola naar de kerkers van Camp Nou verdrijven? Het antwoord is volmondig ja. Er wordt onder leiding van Martino dan ook een  aangepaste variant van het alom geprezen Tiki Taka gespeeld. Die succesformule had hoe dan ook zijn beste tijd gehad, zeker Europees waar zowel Inter als Chelsea bewezen dat je met ultradefensief voetbal en snelle counters Barcelona kan elimineren. Vandaag de dag brengen de Catalanen ook gewoon modern verticaal voetbal, met Neymar als exponent van die vernieuwde filosofie. Al komen de liefhebbers van het betere zolenwerk en  de korte vinnige passes ook vandaag nog ruimschoots aan hun trekken. De licht gewijzigde variant van het Tiki Taka is juist een verademing en geeft dit Barca een nieuw elan. De daarmee gepaard gaande groeipijnen maken deel uit van dit proces. Uiteindelijk was het ook deels uit noodzaak dat Messi en co zich opnieuw moesten heruitvinden.

    Zullen we het eens over Lionel Messi hebben. Er valt namelijk heel wat te zeggen over onze Argentijnse vriend. Het hele seizoen al wordt hij geplaagd door kleine kwaaltjes en lichte blessures. Martino liet Messi dit seizoen al enkele malen aan de bank gekluisterd. Uit voorzorg heette het toen. Het was een eerste teken aan de wand dat de lichte blessures wel eens ernstiger zouden kunnen zijn dan men wilde laten uitschijnen. Messi klaagt namelijk wel vaker over kleine kwaaltjes om vervolgens toch gewoon te starten in het basiselftal. Hij speelde altijd en elke match en geen tackle die invloed leek te hebben op het ijzeren gestel van de Argentijn. Messi was nooit geblesseerd, tot dit jaar alleszins. Een hamstringsblessure aan het linkerbeen, die blijft opspelen,speelt La Pulga nu al maanden parten. In 2013 komt Messi dan ook niet meer in actie. Koren op de molen van Ronaldo, die aan iedereen die het horen wil de Gouden Bal claimt. We kunnen hem misschien geen ongelijk geven, Messi haalde dit jaar zeker niet zijn beste niveau, maar was wel steeds bepalend voor dit Barcelona. De afwezigheid van Messi heeft veel meer impact op Barca dan de afwezigheid van Ronaldo op Real. Voor velen is en blijft Messi de beste speler ter wereld en de op één na beste is een geblesseerde Messi.

    Romantici die opnieuw snakken naar het galavoetbal onder Guardiola schreeuwen ondertussen moord en brand na de recent opgelopen nederlagen tegen Ajax en Bilbao. Zowel Ajax als Bilbao pakten uit met offensief pressievoetbal, uitgaand van hun eigen sterkte. Het is een nieuwe manier om dit Barcelona te bekampen. Als voetballiefhebber kan ik deze ontwikkelingen alleen maar toejuichen. Ik heb zelfs voor het eerst sinds lang een wedstrijd van Barcelona uitgekeken. Een match van Barcelona is dan ook niet langer saai en voorspelbaar. Maar zo gauw Messi opnieuw fit is en Neymar nog beter betrokken kan worden in het samenspel zullen zelfs de hardnekkigste romantici vallen voor het nieuwe Barcelona. 


    03-12-2013, 10:54 geschreven door Nivek  
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Foto
    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Hoe doe je een transfer in het Belgisch voetbal? - Explania
    Blog als favoriet !
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Archief per week
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 30/01-05/02 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 26/12-01/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 20/12-26/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 07/12-13/12 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 03/08-09/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!