AANKOMST TERUG
di. 14 maart '17
tegen 06u.00
Heldenplein

 

Gasthof Bären Birkenhof
Virgo Sapiens Londerzeel
naam van het kind + klas
A - 6654 Holzgau

Foto
Archief per dag
  • 14-03-2017
  • 12-03-2017
  • 11-03-2017
  • 10-03-2017
  • 09-03-2017
  • 08-03-2017
  • 07-03-2017
  • 06-03-2017
  • 25-02-2017
    Zoeken in blog

    Foto
    SNEEUWKLASSEN - 2 0 1 7 - LS VIRGO SAPIENS LONDERZEEL
    Sneeuwklassen... de tijd van je leven !
    14-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aankomst bus

    Aankomst van onze sneeuwklassers om 6u.00 (zoals verwacht) !

    14-03-2017 om 05:13 geschreven door SneeuwklassenLSVirgo  


    >> Reageer (0)
    12-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Info over de aankomst

    Deze voormiddag (in Holzgau) : valiezen inpakken en een laatste keer poepsleeën.
    Deze namiddag : een laatste
    wandeling, naar de kaasmakerij in Steeg (waar ze ook lekkere ijsjes verkopen !), en souvenirs kopen.
    (Maar… de schoonste souvenirs zijn toch alle belevenissen,

     waarvan wij met verslagen en foto’s konden meegenieten !)

    DANKJEWEL, meesters Jens, Bram en Freek, en juffen Romy, Suzanne, Anke en Ann
    voor de 1001 goede zorgen tijdens jullie 24/24-dienst van de voorbije 8 dagen !
    Zonder jullie waren de sneeuwklassen nooit zó FANTASTISCH geweest voor álle kinderen !

    Vannacht/morgenvroeg misschien géén nieuwe foto’s en géén nieuw verslag. We zullen dat missen…


    Vanavond vertrekt de bus (mét aanhangwagen) rond 19u.30 in Holzgau.

    Terugkeer : dinsdag 14 maart ’16 – om 06u.00 ’s morgens


    Afhankelijk van het verkeer en de pauzes onderweg, is de aankomst voorzien tegen 06u.00 (of iets later) ’s morgens.
    !! Uit ervaring weten we dat dit 06u.00 kán zijn. !!
    Maak je dus klaar om
    tegen 06u.00 op school te zijn !

    • Een half uur voor aankomst vertrekt een sms naar alle ontvangen gsm.nrs, zodat u nog de tijd heeft om naar school te rijden. De gsm bij de hand houden dus !
    • Tegelijk zet ik op de blog een kort bericht met het aankomstuur. Wie géén test-sms kreeg (omdat géén gsm.nr. werd doorgestuurd of die véél te laat doorstuurde = ná de test-sms), zal deze blog in het oog moeten houden.
    • Zoals bij de heenreis : (nog) geen nieuws = geen reden tot bezorgdheid !
    • Na de aankomst mogen onze sneeuwklassers direct mee naar huis. Voor hen is er vandaag géén les meer.

    >> Mag ik vragen om niet te parkeren op de plaats waar de bus stond bij het vertrek (= naast de schoolgevel) ?
    >> Willen enkele sterke papa’s/mama’s
    even helpen uitladen a.u.b., en alle schoolmateriaal naar de gang 6A-6B brengen ?
    >> De
    identiteitskaarten worden
    donderdag uitgedeeld in de klas.
    >> Na de sneeuwklassen brengen we álle foto’s (in hoge resolutie = in de beste kwaliteit) samen op een
    DVD, en ev. ook de filmpjes. Een bestelbrief hiervoor volgt later.


    Woensdag 15 maart ’17 = vrijaf voor alle leerlingen.


    Tot dinsdagochtend - héél vroeg !
    Marc De Bleser – directeur.

    12-03-2017 om 00:00 geschreven door SneeuwklassenLSVirgo  


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zondag 12 maart 2017

    En zie weerom een stralende hemel, dat belooft.  Bij het ontbijt drukken we nogmaals op het belang, de techniek en de frequentie van het smeren. De filmavond heeft zijn effect niet gemist: iedereen is goed uitgerust en de meeste kamers zijn wakker. Wel ontdekken we een nieuwe manier om je te verzekeren van een goede nachtrust: slapen met één onderhandschoen aan. Let wel dit werkt blijkbaar alleen tijdens skivakanties.

    Aan het skiën gaan we vandaag niet te veel woorden besteden, jullie kinderen zullen zelf wel hun sterke verhalen vertellen. Alleen dit nog: wat een ongelooflijk goeie en energieke skiërs dit jaar. Van beginner tot gevorderde: er was inzet, doorzetting en met de hulp van de monitoren heeft iedereen een mooie progressie gemaakt. Mission accomplished. De medaille die de skishule voor elke deelnemer mee had was dan ook dubbel en dik verdiend.

    Na onze dubbele (en jammer genoeg laatste) portie skifun stond alles in het teken van de voorbereiding van de showavond. Voor de eerste keer mogen voor de voorbereiding van de acts andere kamers bezocht worden. Ons hotel verandert even in een mierenhoop en dan wordt het merkwaardig rustig want overal wordt hard gewerkt om de acts perfect voor te bereiden.

    Het avondmaal kan even de zinnen verzetten: saladbar, romanesco-soep, kalkoengebraad met aardappelen, en een aalbessencake.

    Dan is het zover: dit live verslag van de sneeuwklassenshow avond doet de acts sowieso onrecht aan want het is moeilijk een verslag te maken terwijl je opgaat in de acts.

    Denise en Idriss, onze presentatoren, openen de avond en kondigen de eerste act aan: de Virgo Catwalk met als eerste sketch de Diva’s/ Swaggie Boys: blits! Volgende thema zijn nerds, gevolgd door prinsessen en de zeven dwergen. Dan wordt iets gewaagds aangekondigd: geslachtswisseling. Het is een werveling van opeenvolgende kostuums en outfits waar het publiek behoorlijk wild van wordt, zeker als je klasgenoten (Sam, Freya,Marie, Thibault DB, Hailey, Fé, Julie, Jonas, Jozefien en Charlotte) van een totaal andere kant leert kennen.

    Denise kondigt nu So You Think You Can Dance: de eerste act door Amber en Fien mag, ondanks wat kritiek van de behoorlijk strenge jury, meteen door. Ook de tweede groep met Birthe, Florence en Chenoa mag door en dan is het de beurt aan een soliste Maxinne die het publiek direct mee krijgt en er van de jury het gouden ticket bovenop krijgt!

    Tegen de Sterren op is nu aan de beurt en de spits wordt afgebeten door een dol trio: juf Sequan, juf Suzanne en meester Jens (of Tinne, Matiz en Lucas). Ik weet niet in welke school die les geven maar het lijkt mij wel een bijzondere ervaring daarvan les te krijgen, alhoewel de hobby’s van de leerkrachten nogal prominent aanwezig zijn …

    Dan is het de beurt “Zo man zo vrouw” waarin de immer strenge Emma Kazaltzis het koppel Sam en Sandy (Annelyn en Anke) zo grondig restylet dat de spreekwoordelijke derde hond ermee wegloopt.

    Muzikaal talent nu met “The Voice”: Nand en Seppe brengen een ode aan de fiets en scoren daar vooral mee bij het publiek. Inès en Amelie laten horen wat een prachtige stemmen ze hebben en die laten niemand koud. Johan en Thomas brengen een onvoorstelbare rap die iedereen omverblaast en Anthe krijgt iedereen weer muisstil met haar ontroerende versie van Leonard Cohans Hallelujah. Stijn, Mil en Flint brengen een aangepaste versie van “Goud” van Bazart en dit a capella en ze krijgen de hele groep aan het zingen.  Het is dan ook volkomen logisch dat jury Tim iedereen tot winnaar uitroept.

    Als afsluiter krijgen we de moppentappers van het “Lachkwartiertje”. Nathalie bijt de spits af en krijgt het publiek direct aan het lachen. Jasper en Tibo VK zetten dit naadloos verder en concentreren zich vooral  op de absurde humor, terwijl Dries het iets gewaagder aanpakt en Pierre de leerkrachten  betrekt, Kyan de klassiekers brengt en Wannes afsluit met enkele goeie Hollandermoppen.

    Genoeg gelachen! Fuiven nu.

    Voor een verslag daarvan: wat in Holzgau gebeurt, blijft in Holzgau.

    Maar weet er werd gedanst in alle stijlen en gezongen in alle talen …

    12-03-2017 om 22:41 geschreven door SneeuwklassenLSVirgo  


    >> Reageer (2)
    11-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zaterdag 11 maart 2017

    Geen wolkje aan de lucht, dit belooft een mooi dagje te worden.

    We zijn ondertussen doorwinterde skiklassers en na het lekkere ontbijt zitten we in geen tijd gepakt,  geschoeid en ingesmeerd  op de bus richting Warth-Salober. Gelukkig, want de weekend-drukte zorgt voor wat fileleed en dankzij onze voorsprong zijn we toch nog mooi op tijd aan onze skiboxen.

    Ski’s worden aangeschoten als waren het teenslippers. En teenslippers dragen daar kennen wij alles van: zo gebruikt Enya die zelfs voor boswandelingen en beheerst Robbe de kunst van het teenslipper-dragen-met-kousen .

    Alle groepen vertrekken naar de liften en al snel kan je de “slangen met de oranje kop” van hellingen af zien slingeren. De oranje kop is de monitor en het lijf van de slang zijn onze dappere skiërs. Zo lang het lijf in één stuk kronkelt weten we dat alles in orde is. Als er een splitsing komt, worden we wat ongerust. Gelukkig zien we vandaag enkel vrolijk kronkelende slangen uit één stuk.

    De laatste beginners ontgroeien vandaag ook die status en ze komen vlot bochten draaiend de helling af. Enkel rechtstaan op eigen kracht blijft voor sommigen een hele uitdaging. Maar daarop wordt al snel een oplossing gevonden: helemaal niet meer vallen!  Het leukste is voor iedereen het “volle bak” gaan op het einde van de piste, zodat je vlot glijdend de lift bereikt voor de volgende ronde.

    Wie aan snelheid niet genoeg heeft, komt ogen tekort om te genieten van het majestueuze landschap en de tijd vliegt dan ook voorbij. Onze picknick samen in de sneeuw maakt de tongen los en de oplettende leerkracht komt heel wat te weten over wat er reilt en zeilt in onze mini-gemeenschap. Maar je leert ook bij: o.a. dat de gummi(beer)-cyclus van Idriss zelfs ingewikkelder is dan de vrouwelijke cyclus uit ons thema “puber-tijd/-teit (misschien, juf Sequan, wel een belangrijke aanvulling voor ons thema volgend jaar). Ook horen we eerste discussies over de kleuren van pistes, die blijkbaar niet gewoon wit zijn, maar alle kleuren van de regenboog kunnen aannemen.

    Eens alles verorberd is, kunnen we onder een stralende zon richting Körbersee. Een, ondertussen mythische, bestemming die de laatste jaren door geen enkele  sneeuwklassen-expeditie werd  bereikt. De oorzaken waren divers: teveel poepsleeën, verplaatste wegwijzers, koude of bussen die vroeger wilden vertrekken. Vandaag zat alles mee: het weer, de wegwijzers en de busmaatschappij.

    We poepsleedden veel, deden uitgebreide fotosessies, groeven tunnels in de  metersdikke sneeuw en palmden iglo’s in en toch vonden we ze: de Körbersee. We vonden ze wel niet indrukwekkend want een “see” blijkt slechts een meer te zijn en in dit geval dan nog een meertje. Bovendien was het meertje stijfbevroren en bedek t met sneeuw zodat het zich in niets onderscheidde van de rest van het landschap (toegegeven wel extreem plat). Maar goed, we geloven juf Suzanne op haar woord en zijn blij en zelfs trots dat we deel mochten uitmaken van deze voor Virgo historische expeditie (voor ons erg plezante uitstap). Wel jammer dat we weinig vogels zagen … (neen, het is geen witte Quick maar een witte kwik(staart) en neen, er bestaat geen witte Mac).

    Eens terug in het hotel het, zoals steeds, fel gesmaakte douchen en dan de ver(r)assing: de zon heeft een meerderheid van ons goed te pakken gehad, alle smeren ten spijt. De roodheid is één ding, maar de manier waarop ze verraadt waar we in de fout gingen bij het smeren is toch het pijnlijkst (letterlijk en figuurlijk).

    Om Cruijff te parafraseren: gelukkig heeft elk nadeel z’n voordeel: we weten nu perfect waar we morgen iets kwistiger moeten zijn met de “sun block”.

    Avondmenu: saladbar, wortelsoep, vis in een jasje met friet en mayonaise  (en op aanvraag ook ketchup), ijsje met rodevruchtencoulis als nagerecht.

    Dan in nachtkledij en gezellig met dekentje, kussen en knuffel, met z’n allen genieten van een knotsgekke “feel-good-movie“ . Ideale voorbereiding voor een verkwikkende nachtrust, want morgen staat onze dubbele portie skiën op het programma en de show en de f….!

    11-03-2017 om 21:44 geschreven door SneeuwklassenLSVirgo  


    >> Reageer (3)
    10-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vrijdag 10 maart 2017

    Als we wakker worden is de regen eindelijk gestopt en belooft het blauw aan de hemel veel goeds.

    De overwinning/nederlaag van gisteren is helemaal verteerd. Dit kan niet gezegd worden van de supportersinspanningen want heesheid is vandaag een vaak voorkomend kwaaltje. Aangezien dit _ toevallig _ vooral de luidste stemmen treft, belooft dit een rustiger dagje te worden dan gisteren.

    De ochtendroutine zit er al goed in en tegen 9u30 staan we klaar om de eerste liften aan te vatten.

    Ondanks de extra benodigdheden die mee moeten omdat we pas na vier uur terug in Birkenhof verwacht worden, valt de schade al bij al nog mee: 3 persoon zonder schoenen en 1 persoon met één schoen (er was blijkbaar maar plaats voor één in de rugzak).

    De beginners nemen meteen de pannenkoekenlift en komen al slalommend naar beneden, al slaan velen de laatste bocht over om met een rotvaart naar beneden te sjezen; gelukkig brengt de pizzapunt redding. Meer discipline zal dus nodig zijn. In de volgende twee uur worden drie groepen gevormd die elk op hun maat de beste begeleiding krijgen.  Misschien dat we morgen de eerste gevallen van pistekleurenblazerij krijgen.

    De sneeuw is super en ook de andere groepen genieten onder een stralend zonnetje van het wonderlijke kleurenspel van azuur, wit, felblauw, groen van de sparren en het grijs van de weinige onbedekte rotsen.

    Bij het verzamelen, niets dan stralende gezichten, zelfs enkele blauwe plekken kunnen niet op tegen het skiplezier.

    Van de piste gaat het naar Steeg waar we ons lunchpakket aan de oevers van de Lech verorberen. Daarna hebben we nog even tijd om uit te proberen wie allemaal een sneeuwbal over de Lech krijgt.

    Over onze hoofden cirkelen rotszwaluwen en vertellen ons zo dat de lente in het Lechtal begonnen is.

    Het zwembad dan, lekker warm en met een waterval , “broebelbaden” en een behoorlijk heftige glijbaan. Water in zijn niet-bevroren vorm kan ook heel plezant zijn. We hebben het zwembad helemaal voor ons alleen en een spel 10 keer passen zonder de bal te verliezen, wordt al gauw een zwembadbrede strijd tussen jongens en meisjes. Het spel gaat gelijk op en soms ook kopje onder. De leerlingen ontdekken tot hun verbazing dat sommige van hun leerkrachten “nogal” competitief ingesteld zijn.

    Wie gewonnen heeft is ons ontgaan, maar dat we plezier hebben gehad, staat als een paal boven water.

    Terug in het hotel rusten we even uit en dan gaan we op weg voor onze zaklampentocht. In de “klaren” vertrekken en de leuke opdrachten van meester Bram en meester Freek uitvoeren. (Probeer maar eens te raden hoeveel jaar de 7 begeleiders gezamenlijk tellen). In de schemer over de langste hangbrug van Oostenrijk (toch deze omgeving) en op de terugweg een emotioneel moment voor elke klas als we ons slotje aan brugleuning bevestigen. In het donker terug de berg af. 

    Een echt laat avondmaal is niet echt minder uitgebreid: saladbar, aspergesoep, lamsburger met pasta en vers fruit voor dessert.

    Na zo’n welgevulde dag en met een even welgevulde maag verlangt een mens naar niks anders dan z’n zalige tijdelijke bedje in Oostenrijk.

    Bis Morgen.

    10-03-2017 om 22:33 geschreven door SneeuwklassenLSVirgo  


    >> Reageer (2)
    09-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.donderdag 9 maart 2017

    We blijven onder de sneeuwgrens want als we wakker worden regent het nog steeds. Het wordt zo voor de hele dag. Gelukkig is het op de hoogte van ons skigebied geen regen maar prachtige verse sneeuw. Die maakt het skiën wat inspannender voor iedereen, maar ook spannender en leuker aangezien weinig anderen het weer trotseren zodat we de pistes bijna voor ons alleen hebben. Jammer genoeg betekent het ook dat er van deze ski-dag geen foto’s of filmpjes zijn.

    De beginners herhalen eerst even de basisknepen van gisteren en mogen dan met de pannenkoekenlift de helling op. Jezelf een helling laten opslepen is soms zo verbazingwekkend dat je letterlijk omvalt van verbazing. Maar na vallen komt opstaan en de volgende val is alweer wat verder weg. Dan die eerste afdaling in het zog van de monitor, als een zig-zaggende slang naar beneden. Tot die laatste bocht die door enkelen  wordt gemist en dan sneller en sneller de helling af, tot de pizzapunt toch redding brengt. Nog eens, dit is precies Walibi, ze kunnen er maar niet genoeg van krijgen.

    De echte helden van de piste zijn de doorzetters die met knikkende knieën de berg opgaan en bij elke afdaling blij zijn met één val minder, ook al doen de benen wat pijn.

    Al deze ski-ervaringen doen ons vergeten dat de sneeuw blijft vallen en gelukkig merken we pas tegen het einde van de les dat alles behoorlijk nat begint te worden. Snel de ski’s opbergen in onze boxen en dan met de bus naar Birkenhof. In de bus krijgen we snel warm door samen luidkeels liedjes te zingen zolang de chauffeur niet belt, want dan houden we ons stil. Zou hij daarom zoveel bellen?

    In het hotel lekker droge kleren aantrekken en dan krijgen we die ski-klassieker Tiroler Gröstel als middagmaal. Het viel zo in de maak dat ik zeker ben dat je je spruit kan verrassen door het thuis eens te maken. Je kan op het internet heel wat varianten vinden (zelfs bij “dagelijkse kost”, maar het volstaat om gekookte aardappelen, spek en varkensgebraad met kruiding naar keuze in lekkere boter te bakken.

    Na het eten wordt de platte rust toegejuicht en drie kwartier lang is het muisstil in Hotel Birkenhof.

    Wegens het slechte weer (onafgebroken regen) vinden de “mixed” activities enkel plaats in het hotel en niet om het hotel, waar de sneeuw almaar dunner wordt. We spelen onder andere “weerwolven”, “time’s up”,  “pictionary” en een aantal andere gezelschapsspelen. De meesters en de juffen leren zelfs één en ander bij: o.a. dat Bart De Wever een presentator van een weerprogramma is, maar ook dat lid zijn van de NVA een gegronde reden is om burgemeester te worden. Misschien moeten we enkele lessen van “De Belgische Puzzel” eens grondig herhalen …

    De namiddag vliegt voorbij en bijna blijft er te weinig tijd over om te douchen, wat voor deze groep een regelrechte ramp zou zijn. Gelukkig slaagt iedereen erin om zich op te blinken voor zes uur.

    Saladbar, tomatensoep, kip met puree en een romig toetje. Het kan weer niet op!

    En dan nu een liveverslag van onze ongelooflijke muziekquiz. Ronde 1 is de “stop-de-band-ronde” die met één punt verschil door de meisjes gewonnen wordt. In ronde twee moeten liedjes geraden worden waarvan de naar het Nederlands vertaalde teksten op dramatische wijze vertolkt worden door meester Jens die geen flauw benul heeft over welke liedjes het gaat. Toch raden de meisjes weer raak en vergroten hun voorsprong. In de derde ronde slaan de jongens terug en nemen zelfs een voorsprong. In de vierde ronde verkleinen de meisjes die een beetje en in de vijfde ronde gaan de meisjes erop en erover. In deze ronde moesten liedjes worden meegeneuried en soms werkte dat blijkbaar verstoppend (of klonk het toch zo). De volgende ronde is dan weer voor de jongens en zo komen zowaar bij een gelijke stand! De spanning is te snijden …

    In ronde zeven moeten gemixte liedjes ontrafeld worden en dat leidt tot wat verwarring, maar brengt de jongens weer nipt aan kop. De “tegen-de-sterren-op-ronde” verandert hier niks aan. Dus worden de dance-battles wel erg belangrijk … dit is een helse job voor onze juryleden meester Bram, juf Ann en meester Freek.   Battle 1 is voor de meisjes, Batlle 2 voor de  jongens. Ik heb bijna geen nagels meer over en de meeste leerlingen ook geen stem. Batlle 3 gaat naar de … meisjes! Dit geeft de razend spannende tussenstand voor de laatste ronde: 38 voor de jongens en  … 38 voor de meisjes.

    Dit betekent dat de muzikale verkleed-stoelendans uitsluitsel moet geven. Starten met 6, dan 5, dan 4, dan 3 (2 meisjes en 1 jongen), de finale tussen, de ondertussen onherkenbare Tinne en  Amelie, betekent dat de meisjes dit jaar de nipte eindwinnaar zijn en de jongens sportieve tweede!

    Al voelen wij juffen en meesters, met de stilte in het vooruitzicht, ons de echte winnaars!

    Slaap lekker …

    09-03-2017 om 22:36 geschreven door SneeuwklassenLSVirgo  


    >> Reageer (1)
    08-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Woensdag 8 maart 2017

    Waren we gisteren vol bewondering voor het winterse landschap, dan was het deze morgen pas echt raak. De verse sneeuw van deze nacht kreeg er nog een laag stralende zonneschijn bovenop. Wonderlijk!

    Slechts 1 kamer was wakker voor het afgesproken uur, de rest was nog vlot wakker te maken.  Lekker ontbijten en dan proberen de vele instructies voor het skiën te onthouden: insmeren, lippenbalsem, handschoenen, helm, ski/zonnebril.

    De skibotten gaan al wat vlotter aan, zeker als we elkaar een helpende hand toesteken, zodat we ook deze klus op schema klaren. Jammer dat de bus even op zich laat wachten.

    Dan de bekende Virgo-ketting om ski’s en stokken vlot op de bus krijgen en ook dat lukt weer erg vlotjes, zodat we na een prachtige rit net op tijd op de skipiste aankomen.

    Onderweg ontdekken we nog waarom het hier in Oostenrijk zo warm is binnen; al die hoge bergen staan vol zonnepanelen! Of zouden het toch schermen zijn tegen lawines, wat onze bijdehante leerlingen er direct toe aanzet om de combinatie uit te vinden.

    Op de skipiste worden de groepen ingedeeld  en de ervaren skiërs vertrekken direct voor een verkenning van dit uitgebreide skigebied.  De middelgroep wordt eerst uitgetest en vertrekt ook al snel met de zetellift.

    De beginners leren meteen de essentie: eerst het remmen door de “pizzapunt” en het parallel een helling opklimmen. Als we dat onder de knie hebben,leren we vanuit het remmen bochten naar links en naar rechts maken.

    Skiën kan pijnlijk en vermoeiend zijn: je moet er dan ook voor zorgen dat er geen marteltuigen in je botten zitten, het weghalen van broeken uit skibotten en het glad maken van thermisch ondergoed zorgen voor veel zuchten van opluchting.

    Als je bovendien voor zorgt dat je jouw ski’s als deel van je voet beschouwt, dan kan je zoals Johan spreken van een schoenmaat 443. Niet altijd even makkelijk want zo tegen het einde van het skiseizoen worden sommige ski’s nukkig en ontvluchten hun gebruikers om zich zo goed te verstoppen dat je best een nieuw minder nukkig exemplaar gaat ophalen in de winkel, zoals Idriss aan den lijve ondervond.

    Moe maar voldaan keren we terug naar het hotel waar enkele kinderen hun (erg hoge) verwachtingen moeten bijstellen: het personeel heeft echt niet de tijd om 67 pyjama’s en andere onesies netjes op te vouwen en zo onder het kussen te leggen …

    Ook moeten we de kinderen teleurstellen die na elke activiteit willen douchen, dat gebeurt één keer per dag als alle activiteiten achter de rug zijn.

    Een bord macaroni vult de energiereserves aan en wat platte rust zorgt dat we er weer stevig tegenaan kunnen bij de volgende activiteit: de Olympische Winterspelen.

    Daarin nemen 8 teams het op in de volgende disciplines: sneeuwvoetbal, glij-estafette, poepslee-kegelen en iglo-trefbal. In de echte olympische geest, kampt iedereen erg sportief en het supporteren voor de teamgenoten veroorzaakt net geen lawine.

    Als er dan mag afgesloten worden met vrij spelen en daarbovenop nog mag gedoucht worden, kan het voor deze erg propere bende niet meer stuk.

    Het avondeten heeft een verrassing in petto: meloen (in dit seizoen!) met rauchfleish. De hoofdschotel was de Oostenrijks-Belgische succescombinatie “schnitzel-friet” en een pudding met gepersonaliseerde smiley maakte dit feestmaal weer af.

    Afsluiten doen we vandaag met rodelen. En we hebben geluk want er ligt genoeg sneeuw voor de lange rit. We krijgen maar liefst 3 ritten en wie het graag uit de hoogte bekijkt mag mee in de laadbak van de tractor die de sleeën naar boven trekt. Zelfs de regen kan de pret niet drukken en de duo’s sjezen de lange weg af. Je hoort ze al van ver komen instructies roepend link, rechts, neen de andere rechts!

    Om af te sluiten met een cliché, moe een beetje nat en erg voldaan duiken we met veel plezier de koffer in, terwijl juffen en meesters de kleren te drogen hangen in de ketelkamer.

    P.S.: de kaartjes en brieven zijn de post op, nadat de adresseringen door de juffen aangepast werden aan de internationale postregels  (Ja België moet wel degelijk vermeld worden).

    08-03-2017 om 22:38 geschreven door SneeuwklassenLSVirgo  


    >> Reageer (3)
    07-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dinsdag 7 maart 2017

    dinsdag 7 maart 2017

    De sneeuwval van gisterenavond heeft zich doorgezet zodat we wakker worden in een echt “winter wonderland”. Wakker worden is nog geen probleem voor de meesten en de gordijnen gaan meteen open om te genieten van het sneeuwlandschap. Goed nieuws, wie zich gisteren wat minder voelde op de bus, voelt zich al heel wat beter na de verkwikkende nachtrust. Vlug naar het ontbijt  waar vooral de cornflakes en aanverwante succes hebben, maar de ruime keuze heeft voor elk wat wils.

    Naar boven om tanden te poetsen en skikleren aan te doen. Klas per klas gaan we nu onze skibotten, latten, stokken en helmen ophalen. De klassen die niet aan de beurt zijn, spelen in de verse sneeuw.

    Skimateriaal passen is voor velen de eerste kennismaking met de “ontoegankelijke” skibotten en het duurt soms wel even eer de weg naar binnen wordt gevonden. Om de tijd te doden bedenken de Oostenrijkse skiboys welke celebrity’s zich in onze kinderen schuil houden.

    Veel fantasie hebben ze wel niet, maar wie herkent zich als ouder van Prince, Justin Bieber, Ronaldo of Bruce Lee?

    Gelukkig zorgde dit soort spielereien ervoor dat onze juffen ietwat minder belaagd werden door deze “rambo’s” van de skipiste.

    De kinderen hadden ondertussen de handen vol met een rekenraadsel:  2 latten, 2 botten, 2 stokken en een helm; hoe verdeel je dat over 2 handen?

    In vergelijking daarmee was de sneeuwpret makkelijker, maar daar waren zo mogelijk nog meer combinaties: sneeuwballen gevecht, reuzensneeuwpoppen maken, sneeuw-engels maken, iglo’s en andere forten bouwen, maar vooral poepsleeën. Dit laatste betekent normaliter met behulp van een plastic “schelp” onder de billen een besneeuwde helling afroetsjen. Soms gaat het lijfje sneller dan het hulpmiddel en dan wordt het letterlijk sleeën op de poep.

    Zo’n ochtendje buiten in de sneeuw scherpt de appetijt als niks anders en als dan “kaiserschmarren” op het bord verschijnen dan is een kinderbuik niet zo gauw gevuld.

    De namiddag staat volledig in het teken van de sneeuw: een prachtige wandeling bood ruim de gelegenheid om alle aspecten van de sneeuw te ontdekken. Om één of andere reden is duiken in de verse sneeuw deze keer erg populair. En in plaats aan achterblijvers te moeten aanmanen tot meer spoed, moeten we ditmaal sneeuwduikers uitgraven wat leidt tot variaties van een liedje:

    “ Jonas is de mol, want hij zit in de sneeuw tot aan zijn …, holderdebolder”.

    Als Jozefien een jonge steenarend spot tijdens een zeldzame opklaring; kan ook voor meester Jens de namiddag niet meer stuk.

    Er blijft voldoende tijd om iedereen goed te laten douchen en opgepoetst en blinkend vatten we ons avondmaal aan. Kippensoep, kip met Thaise curry en rijst en als dessert een “Boule de Wenen”.

    En dan was het tijd voor een spannend toernooi: vier-op-een-rij! Na vele matchen met soms een verrassende wending, kwam Kato (6C) als winnaar uit de bus. Tussen de matchen door werd het thuisfront aangeschreven en de schrijfsels gaan morgen de bus op.

    Moe en voldaan duikt iedereen zonder morren in bed want morgen is het onze eerste skidag!

    07-03-2017 om 22:38 geschreven door SneeuwklassenLSVirgo  


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.07-03-2017 - kleine aanvulling bij de verslagen van onze sneeuwklassenploeg :

    ·         Daarnet opnieuw telefonisch contact gehad met het witte Holzgau. Alles prima in orde daar ! Dolle sneeuwpret vandaag !

    ·         Snelle link naar het fotoalbum van de snwkl : klik in de kolom hiernaast op ‘Fotoalbum sneeuwklassen’    >>>

    ·         Ook komende dagen mogen jullie rechtstreeks vanuit Holzgau een verslag verwachten (± rond 23 à 24u.)

     

    Marc De Bleser – directeur.

    07-03-2017 om 20:04 geschreven door SneeuwklassenLSVirgo  


    >> Reageer (0)
    06-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maandag 6 maart 2017

    Na het lange aftellen is het eindelijk zover: we vertrekken. De leerlingen (67 zalige kindjes volgens hun eigen liedjestekst) vast van plan zich te amuseren en de leerkrachten vastbesloten om alles met een goede organisatie te begeleiden. Dat lukte wonderwel, in de goede volgorde en gezwind de bus op. Zo vlot ging het dat we onze ingestudeerde liedjes helemaal vergaten uit te voeren. Als het ware voor het zingen de bus op. Misschien lukt het met onze slaapkoppen wel als we terug keren.

    Het afscheid verliep zonder al te veel problemen op een vergeten identiteitskaart en T-shirt na.          Al gaat het bij dat T-shirt waarschijnlijk om een familietraditie want ook de zus kreeg die nagestuurd.

    De bus stal de show door tegen de richting voorbij de ouders te defileren om dan na een tijdje terug op te duiken uit de goede richting.

    Dankzij de hulp van de ouders was het inladen een koud kunstje.

    Het zwaaien bij het vertrek was door de getinte ruiten een beetje verwarrend want we wisten niet altijd of we naar de juiste aan het zwaaien waren. Maar we troostten ons met de gedachte dat het het gebaar is dat telt.

    De verwarring bij de chauffeurs is nog niet helemaal weg want na hun deskundige uitleg, vragen ze dat één van de leerlingen (ze bedoelden natuurlijk leerkrachten)  even bij hen langskomt.                   Prompt wordt Jonas door de bovenverdieping aangesteld om die klus te klaren.

    Met de verder veilige en bereidwillige chauffeurs rijden we dan via Nederland naar Duitsland waar we na 3 uur voor de eerste keer stoppen om te bekomen van onze eerste films.

    Zo goed als zonder file gaan we op hetzelfde ritme verder, twee films  een stop en zo tot we bij het vallen van de nacht Oostenrijk binnen rijden onder steeds heviger sneeuwval.

    Voor de kinderen is het contrast met het hevig verlichte België erg groot en ze zijn het er  over eens dat ze in zo’n donker land niet willen wonen.

    Om 20 voor acht komen we aan, even uitladen in de sneeuw en dan lekker eten. Saladebuffet, heerlijke broccolisoep die enkele leerlingen zelfs voor het eerst broccolisoep liet lusten. Dan een varkenslapje met kroketjes en een ijsje als toetje. Jummie!!!

    Dan het lang verwachte moment: de kamers. Veel blije gezichten, ”Yes, Joepie, Poef, en andere vreugdekreten waren het talrijkst. Uitpakken en kasten vullen werd wel eens verward met uitpakken en op tafels, grond of stoelen leggen.

    Tegen 10uur is iedereen slapensklaar en kunnen de juffen en meesters aan hun nachttaken beginnen.

    Wat we bijleerden vandaag:

                    * Vicks aan de voetzolen smeren zal de snot uit uw neus weren

                    * IKEA verdient zijn geld met “meuballen”

                * het doen van de  nachtkakjes moet in de juiste volgorde gebeuren

    06-03-2017 om 23:34 geschreven door SneeuwklassenLSVirgo  


    >> Reageer (6)


    Foto


    Favoriete links sneeuwklassen
  • Pension Birkenhof in Holzgau
  • Skischool Warth
  • Webcam en weerbericht Warth-Salober
  • Fotoalbum sneeuwklassen
  • Website lagere school > 6de lj.

  • Blog als favoriet !

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om directie te e-mailen.


    Klik op 'Reageer'
    onder een artikel
    en schrijf jouw reactie
    (naam + e-mailadres verplicht)
    of lees de andere reacties.



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!