Foto
Categorieën
  • Belevenissen (11)
  • Bundeltjes (1)
  • Dichten & zo (20)
  • Gepubliceerd (12)
  • Haiku-Senryu (3)
  • Ik-verzen (15)
  • Korte verzen (15)
  • Lichtjes typo (3)
  • Maatschappijkritiek (1)
  • Nonsens-Bizar (8)
  • Op rijm gezet (9)
  • Over dieren (8)
  • Over dingen (12)
  • Over mensen (21)
  • Parlando (7)
  • SeiZoenen (14)
  • Sonnetten (18)
  • Themaverzen (7)
  • Vr.Vorm-rest (6)
  • Waar is de tijd (11)
  • Toppers
  • Archief Schrijf.Net
  • Kluger Hans
  • Roops BLOG
  • Roops SITE
  • Jacob de Bruin
  • Digther
    Inhoud blog
  • Voor Dag
  • De media
  • Even wennen
  • Dubbel
  • November liefste
  • Post Scriptum
  • Obsessie
  • Pa!
  • Ollele Bolleke Pijniging
  • Desperate housewife's day
  • De gedichten
  • Compassie
  • O Michelangelo
  • Ik bedank...
  • Spruitjes
  • Ma
  • Het moment
  • Die morgen
  • Ecce homo
  • Schoothondjes
  • Ego te absolvo
  • Kassa-robot
  • Frambozen
  • De langste nacht
  • Oervlek
  • Winterwende
  • Shoppen
  • Dolce far niente
  • Knor
  • Brood op de plank
  • Poëmata
  • Verstilling
  • Romantisch uitje
  • Liefde
  • De scrabblepoëet
  • Product
  • Positivo
  • De trouwerij
  • Zalig gestoord
  • De negende maan
  • Nachtdier
  • De dichter
  • In rook
  • Scheppen
  • Voilà
  • Ontaard
  • Niksen
  • Mimespeler
  • Spleen
  • Stoelendans
  • Zo maar zondag
  • Ruïne Sint-Baafsabdij - Gent
  • De hof van Heden
  • Van een aardappel
  • Aan mijn kastanje
  • Boerenkost
  • Oma en ik en oma
  • Stoepkinderen
  • Conceptueel zwart
  • Zijn schoenen
  • Oud en eenzaam
  • Blue screen of death
  • Van die dip-dagen
  • Van een baksteen
  • Die god van mij
  • Muzenissen
  • Plannen
  • Palaveren
  • Vleugels van papier
  • Aan de late dag
  • Sonnet voor Sophia
  • Diepdenken
  • Vertwijfeling
  • Self´oMatic
  • Peptalk
  • Liefde's lust
  • Erato
  • Luchtschrijven
  • Writersblock
  • Stil even
  • Wervelwind
  • V-echtgenoten
  • Vermist
  • Toe nou...
  • Kieskoorts
  • Voor wie...
  • Thanatos
  • De rechtbank
  • Herfstblues
  • Van de poezen Mup en Rufus
  • Dit is een lied alleen voor kinderen
  • Kleine herfstsonate
  • Ik zie
  • Traumdeutung
  • Pijnpunt
  • In gedichten
  • Kids
  • Grumpel
  • Total loss
  • Het lied van de vis
  • Mail-vrienden
  • Verliefd
  • Rebels
  • Fatrasie
  • Hic et nunc!
  • Ouder - Wijzer
  • In dromen
  • Een nette vrouw
  • Een bushalte te ver
  • Nemo zal hangen
  • Oranje boven!
  • Regelneven
  • Portret
  • Het sonnet, een vader
  • Niet eens een zondag
  • Nummer 46.07.17
  • Plots - drie kortverhalen
  • Heremietkreeft
  • Logos - Tao
  • Van de boer
  • Happy Meal™
  • Kliederen
  • ...die zo sierlijk zijn
  • Akkefietje
  • Amen en uit
  • Tegendraads
  • Dichtersverdriet
  • 38° Celsius
  • De clown
  • Zorba
  • Samen één
  • Ik en Chloë
  • Geode
  • De trek
  • Identiteit
  • Huilen op de plee
  • Lijkje is gevonden...
  • Nostalgie
  • De haptische misleiding
  • Goed van toen?
  • Nurks fruit
  • Het bad loopt leeg
  • Overzomer
  • Bekentenis
  • Jozefien's wens
  • Requiem
  • Glottisslag
  • Kwinkslag
  • De vernieuwing
  • Mensje
  • Maartse buien
  • Hoogmis
  • Lente-equinox
  • 5-7-5-jes
  • Valentijntje
  • Cilja's wedstrijd
  • De Theetjes
  • Testament
  • Aliënatie
  • De zevende dag
  • Gemis
  • De terugkeer
  • Meeting
  • Laat mij
  • Perelieren
  • Dichterbij
  • Life sucks
  • Boegbeeld
  • Het dagje wel
  • Kleding-ketens
  • Een bloemetje
  • Zomerjeremiade
  • Van de hitte
  • Zonneslag
  • Zotte zomer
  • De belofte
  • Breekpunt
  • Alluretje
  • Een eind weegs
  • Bevroren God
  • Tu es sacerdos
  • Ach en wee
  • Het huis
  • Het nieuws
  • Het werk
  • Hip wil wat
  • Wilde ego(s)trip
  • Ondraaglijke lichtheid
  • Astrologica
  • Het Grote Gevoel
  • Kwatrijntjes
  • Doffe ellende
  • En de winnaar is... DRIEK
  • Spoorzoeken
  • De man die
  • Aan mijn moni
  • Het weekje in de ruimte
  • Loslaten
  • Goddank
  • Gij badt... G.G.
    Archief per jaar
  • 2018
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
    alle gedichten ,
    ook elders verschenen
    onder schuilnamen, zijn
    -tenware anders vermeld-
    ©
    helena e.m. de clercq

    TOP
    Verzamelde Gedichten 

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De langste nacht
    dag jan dag jongen
    ga zitten man jaja
    languit met pet en al
    de stoelen zijn gemaakt
    van onbreekbare
    verbeelding

    ha mieke welkom
    of het niet geeft
    dat je geen kralenkrans
    kon vinden die past
    bij je kringloopjurk
    welnee je bent zo warm
    zo helemaal van vlees
    en  bloed

    hey boy kreeg je alweer
    de bons schuif aan
    er is genoeg aan droom
    en neen je hoeft hier geen
    shirt van bickenbergh
    je bent perfect en vol

    madam hoe heet je hondje
    zo alleen op straat met kerst
    kom effe binnen toe
    er is hier plaats voor velen

    hoezo vies jan is een beste kerel
    mieke heeft een hart van goud
    boy kan swingend gras afrijden
    en jij madam
    ja

    wij hebben armen zachte armen
    die komen er zo aan voor jou

    oh kijk kijk toch
    er valt een ster
    in onze ogen

    we gaan nu samen
    de langste nacht in
    met klein geluk
    en zomaar liefde

    in alle glazen gloeit de wijn
    dat wonderbarend luchtkasteel

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oervlek
    zie mij hoe ik zuig op mijn lip
    mijn vingertop blauw van de nijvere inkt

    ik zou een gedicht
    in haar poesie-boek schrijven
    mijn klasmaatje marie-josé

    het kader was klaar de viooltjes gedroogd
    tussen krantenpapier en beeldig gekleefd
    in de hoek van een blad
    uit haar album met gouden snee

    links lag het lint
    -ze wist dit niet nee-
    dat ik stiekem
    bewaard had gestreken
    gekoesterd
    een strik uit d'r haar

    nu nog, nu nog enkel...

    een vlek! dikke droppel een ramp
    maar het blad begon zachtjes te golven
    in 't blauw dat daar lag als een meertje
    te klein voor een zwaan
    voor een zwaan?

    toen is het begonnen

    de ho van mijn mond
    blies bomen in 't rond
    een konijn aan de rand
    een riviertje dat uitliep
    tot onder het geel
    van het lint dat
    nu vol van gebladerte stond
    en ik schrok en ik dacht
    en ik draaide en keerde het blad
    als een caleidoscoop

    daar lag het verhaal van de vloeiende vlek
    die voorgoed in mijn denken kroop

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Winterwende
    er zullen gasten komen
    zie de tafel vlekkeloos
    het stijfgestreken laken
    wacht

    de zon werd bijgehaald
    ze schijnt in  bollen
    onder de takken van
    een afwasbare spar

    bubbels begroeten
    omarmen verwarmen
    breken het ijs
    en de thermometer

    in kwieke kwinkslagen
    blijft het kwik een avond lang
    op het vloerkleed lachen
    om de scherven

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Shoppen
    languit ligt de trein
    op mij te wachten
    nacht is buiten

    van de dag
    rest nog de buit
    verpakt in namen
    zakjes doosjes
    die ik straks
    weer openmaak
    en heel de stad
    een beeldverhaal
    ook de trein
    de zachte zetels
    uitstal

    op de keukentafel

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dolce far niente
    werken is een vader
    weelde is een moeder

    ik zuig mij aan haar welgevallen
    vol van tijd
    en wieg gedragen op haar rug
    de uren zoet

    de zon is keurig
    en de maan
    zit goed

    waaraan ik niet begin
    hoeft niet voleind
    er blijven altijd
    dromen
    over
                                               eind

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Knor
    knorretje is knor geworden
    knor gaat in de pan
    ik trek mijn harnas aan

    mannen trekken
    knor op zijn stro

    mijn oren staan op uit ik ben
    niet thuis ik heb het niet gehoord
    het mes heb ik slechts in een flits...
    spreek mij niet aan het is al goed
    ik pomp aan zijn poot en jah
    ik roer verdomme 

    mannen zetten
    de ladder op

    daar hangt knor binnenste buiten
    als een gulle gave van de goden
    en al wat in en aan en van hem is
    wordt in blije dank aanvaard

    alleen... wanneer de avond valt
    over de paarse boerderijen
    de Coebergh allen rozig
    heeft gekleurd

    ga ik naar huis 
    langs het modderig slachtveld

    daar

    zie ik zijn snuitje liggen
    zo bleek zo... zo van hem
    mijn harnas valt in duigen
    en het regent op het grafje
    van mijn vriend

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brood op de plank
    ik heb een kat ze is van huis
    ik heb een wolk die overdrijft
    een dak een regenpijp die vangt
    er is de tafel haar verzameling
    van stoelen rond een blad

    met enkel

           korenvelden
           boterbloemen volle koeien
           scharrelkippen zout-met-zout
           bruingebrande koffieboeren
           lezen Multatuli en zijn rede
           tot de hoofden

    dat belooft

    Categorie:Vr.Vorm-rest
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Poëmata
                il faut les cajoler, ma belle

    bestaat er wel een raad
    die eleganter wandelt op de loper
    tussen tong en hemel

    neen!

    kom in mijn armen arme woorden
    die ik kreeg, gevleid natuurlijk,
    kom, ik zal jullie omkleden
    met muziek en beelden
    die verschuiven als

    uit wolken
    geplukt

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verstilling
    nu hangen er geen hazen meer
    in koele kelder te besterven
    totdat het vuur de wijn
    de lach van warme
    vrouwen geuren
    kleuren weeft
    doorheen
    orgieën

    onverzadigbaar.

    de dichter is mijn jager nu
    hij brengt de buit
    die lichter is dan 't blad
    waarop ze ligt

    een woord

    dat hij getroffen heeft
    gehaald
    voor mij uit 't grijze

    van teveel


    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Romantisch uitje
    o dichter minne-
    streel voor mij de lier
    gevleugeld lied je hand
    zozeer nabij de adem van
    het al het grenzeloze
    zijn waarin wij

    jij en ik en tussen ons
    niets anders dan...

    hij knabbelt iets
    kraakt een walnoot
    pelt de driehoek van
    een beukennootje
    spuwt de pellen

    uit

    half-time
    ik heb het koud
    als de arbiter fluit

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Liefde
    we leggen alles voor elkander neer
    de zaden die we droog bewaarden
    binnenshuis een winter lang

    om beurten keuren we de gaven
    eerst nog trillen handen
    aarzelt een voet

    even later laten we elk oordeel
    varen duiden onbevangen
    de gebaren naderend

    het nu het uur de eeuwigheid
    een ogenblik het splijten
    van het niets

    het zwellen van de vliezen
    eindelijk uiteindelijk
    het water
                     in de wijn

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De scrabblepoëet
    nee meneertje
    vraag me niet
    ik hou niet van vol
    zinnen vind ik saai
    zo wol
    lig ik luier
    liever onder
    bovenlaken
    van katoen
    geef ik
    tussen slaap
    en waken
    blokjes weg
    gooi ze op
    een hoop

    van zege

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Product
    hup hup zei de vader
    toen hij mij aardde
    er zwaaide die dag wat
    de moeder nam mij
    in het ei van haar buik

    de vader die zag
    dat het goed was sloot
    zelf-genoegzaam de poort

    hij had nog gezegd
    wat je hebt wat je zoekt
    wat je verder wilt kunnen
    zit opgeplooid achter je ogen

    was het dat maar geweest
    ik was graag begonnen
    maar ik kwam te laat
    er lag al een straat

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Positivo
    zo hangt de bleekgestreepte
    regen hier als zie ik hem

    tussen andere gordijnen
    neem de blauwe die met pluis

    van wolken of de zachtste
    zegt men waarop roze ligt

    te wachten tot de avond valt
    hoewel nog vaker wordt de stof

    geprezen waarop mensen staan die
    vriendelijk langsheen hun hond

    handjes wuiven ook kon
    ik die frisse kiezen lentegroene

    jonge blaadjes boterbloemen
    boerenjongens en een koe

    maar de bleekgestreepte
    regen is van zilver...

    ik wil denken dat hij mij
    gekozen heeft

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De trouwerij
    Beurré Hardy en Bonne Louise d'Avranches
    beloven jullie trouw als man en vrouw
    tezamen in dezelfde schaal te rotten
    elkander na te zijn in vreugd en rouw?

    ze keken wat opzij, dan naar de Dubbel Flip
    die hen in deze monotone slaap verbond

    met links van hem Comtesse de Paris
    en rechts de bastaardzoon van dikke Saint Rémy

    de peren in de kerk kregen op slag
    het buikbruin van dit zoeterig vertoon

    de Gieser Wildemannen en de Winterjannen
    pokdalig in hun huid maar vast in 't vlees

    die hoopten dat nu snel de klokken zouden luiden
    onder de wimpels op de torenspits

    maar wee o wee die toren was op sterven
    na dood: de top eraf de lol 't gelui voorbij!

    ze schaakten schielijk de Triomphe de Vienne
    en klommen met de buit de hoogte in

    ja, zo is het geschied, geloof me toch!
    Triomphe mocht op de toren staan en staat er nog.

    Categorie:Parlando
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zalig gestoord
    er mogen in gedichten geen roze slierten meer verschijnen
    aan de horizon de kim de einder en de monotone zon
    zijn afgeschaft te fnuikend voor lantaarnopstekers
    die voorbijgaan aan de mens waar hij gezeten

    op het laatste bankje naast een doodgezwegen park
    zich uit voldragen leegte een amfitheater bouwt
    en lacht en wijst en huilt en slaat gemeend zijn
    handen in elkaar wanneer antigone het zand
    niet vindt eurydike het struikelen moet
    overdoen en orfeus' lier verloren
    in een apenbroodboom hangt

    zeg niets als je hem bezig ziet die heerlijk wijze
    gek leg niet je hand al was het maar heel even
    op zijn arm genees hem niet zijn ziekte is
    zijn troost zijn roeping en zijn leven

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De negende maan
    Een speeltuin slaapt. In 't roestige scharnieren
    van schommels krassen griffels op een lei.
    De glijbaan doffer, nergens snoeppapier, een
    vergeten jasje hangt gewezen bij

    het hek dat ik omzichtig open. Jij,
    was jij maar hier mijn kind, je grappig zwieren,
    jij tomeloze, tuimelende meid.
    Nu wil je enkel nog mijn zuchten sieren.

    Je daagt mij uit? Ik hoor je klare lach
    ik zie je plots uit fotolijsten springen.
    Je zipt de jaren tot een ogenblik.

    En óver vragen, vóór het weten van
    sta ik met ons en met vandaag te zingen.
    Jij werd geen jij, je blijft voor altijd ik.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nachtdier
    op vlakke dagen loop ik
    een zeloot gelijk
    stoot ik mijn tenen
    aan pietluttigheden
    en hun schaduw zelfs

    nacht is beter

    hol om in te wonen
    weten dat de namen
    slapen en dat haast
    haar pool gevonden heeft

    alleen nog leeft
    het teken aan een wand

    die verder
    dan de sterren is

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De dichter
    in open veld stelt hij zijn ziel tentoon
    achter een wemeling van woorden

    dat frêle bladerdek waaronder licht
    beweegt op willig toeval want

    zijn goden dobbelen, niets is
    voorzien alleen de maan

    al eeuwen

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In rook
    ik roep zo graag de kleine ballerina
    als mijn gedachten stokken
    in de wielen van mijn doen

    zij danst ze los en dun
    met froezel en op rode spitzen
             
          kruidig blad
          gerold in vlas en kemp

    naar alle hoeken
    van de kamer verder nog
    het raam de straat en dan

    ze zijn niet weg
    wie weet hoe ver ze gaan

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Scheppen
    waar wij van weten moe
    verlangen naar vergeten
    gaten scheuren in kalenders
    gisteren naast morgen kleven
    op dat ene blote nu
    menen we te scheppen

    jong papier uit oude zijde
    in de kuipen losgescheurd
    dun gespreid op het stramien
    klitten alle vezels samen

    en er ritselt iets
    als nieuw

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voilà
    een pardoesje
    konkelfoes je
    op een speelgoedtamboerijn

    koop een wijsje
    voor een prijsje
    heb j'er een bij Albert Heyn

    laat nu muisje
    in het huisje
    dansen op een pieprefrein

    red je hachje
    ho dat mag je
    met een kronkelknoopjesrijm

    wip nu baasje
    over haasje
    baasje zal tevreden zijn

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ontaard
    armzalig straatlicht heeft
    de rosse kater afgelikt
    hij loopt nu geel
    de kop bijna gebogen
    staart gestroomlijnd
    bang en dun
    trekt hij een streep onder de dag

    waar is nog diepe nacht te vinden
    droomt hij, malse muizen,
    minoe wil hij wel verkrachten
    maar hij weet allang niet meer
    hoe hij dat moet

    ontmand zoekt hij het parkje op
    de restjes uit het schoteltje
    de doos de vod de geuren
    van het vrouwtje dat hem voedt

    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Niksen
    ik ben de grote nikser
    ik niks de hele dag
    wanneer er niks te niksen valt
    ben ik geheel van slag

    dan tol ik als bezeten
    bezeten door een beest
    een kriebelbeest een kleintje maar
    die jeuken nog het meest

    ik krab wat hier ik krab wat daar
    verjaag de muizen uit mijn haar
    ik vijl  mijn nagels bij 

    ik koter met een schuivertje
    het smeersel uit mijn oor
    mijn navel doe ik dagelijks
    onder het niksen door

    vanbuiten ben ik aangekleed
    vanbinnen ben ik hol
    dat is 't wat me niet lekker zit 
    doe mij maar buikje-vol

    die kleren kunnen dan ook uit
    het niksen is gedaan
    sluit mijn ogen dim het licht
    'k ben heel en al voldaan.

    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mimespeler
                  Liever zonder woorden       
                             want het is zoveel meer. (Alles - Herman van Veen
    )

    een poppetje op hoge benen
    komt met een stapel dozen aan

    hij neemt het deksel van die ene
    die er niet is
    en keurt de schoen

    hij vetert hem geduldig
    meet de eindjes
    tussen duim en vinger af

    ik weet een warme schoen
    van bruin in zijn getaande hand
    geblonken in zijn ogen

    hij past hem aan
    de knie omhoog

    dan kijkt hij op, naar mij
    in mij, dwars door me heen,
    en uit de doos die op de grond
    nog open staat

    neem ík de tweede schoen
    hij reikt de veter aan

    wij zijn gearmd
    naar huis gegaan

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spleen
    dat veilig wonen in
    de diepste kronkel
    van mijn slakkenhuis

    het weten weer
    waar blinde bloei
    begon zonder
    deadline mee te krijgen
    wel
    het laken van de dood
    nog opgeplooid
    voor ooit

    het regent op de blote bomen
    ben ik nu thuis?

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stoelendans
    vannacht is er een mening
    uit mijn bed gerold

    ze klettert van de trap en ik
    er achterna. ik kan ze
    ei zo na nog vangen,
    draag ze naar de tafel
    die nog slaapt

    ik trek alle stoelen open
    leg mijn arm over een rug
    leuning van links

    nu jij

    haakt in
    de sport je voet
    om op te staan
    schuift mij met stoel en al
    nabij

    nu wij

    hoewel ongezouten
    uitgekookt en in het midden
    onze mening is aanvechtbaar
    we beginnen dus
    we vlechten handen
    in elkaar

    nu zij

    speeksel sputtert tegen dat...

    het gaat regenen
    we zijn nog net
    op tijd
    om de mening te verdelen

    ik knijp de spons

    Categorie:Nonsens-Bizar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zo maar zondag
    en is er mijn liefste
    een schoner berusten
    dan dat in de kruimels
    van brood op het bed?

    de klokken verfrissen
    met kwistige droppels
    aloude geluiden
    het plein

    de wereld is klein
    waar het boek ligt
    geopend op genesis
    twee van twee

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ruïne Sint-Baafsabdij - Gent
    stenen
    los gezameld ooit
    slechts ruw gekapt en nu

    na eeuwen nog verankerd
    in elkanders onvolkomenheid
    aanvaard en aangewend
    de kromme lijnen rechtgevoegd
    met scherven schier

    in dorpen van nooit weer
    hoor ik de bouwers
    zingen

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De hof van Heden
    de meester snurkt
    zijn neus voorbij
    te lang gepraat
    van pronkappels en
    opgedirkte peertjes

    gezongen van hoe zoet
    -of was het zuur-
    de druiven zijn en deze avond

    en ik zit
    vergaapt te luisteren

    ineens...

    de aarde trilt
    de grond het zwarte wriemelende
    mierenrijk bijt in mijn kont
    nachtschadelijk sluip ik het jaagpad op

    naar mijn geliefde
    hij wiens zaad herrijst
    uit rottigheid

    naar mijn van vreemde okselluizen
    uitgepluisde stokkend toegesproken
    onvolprezen rood uit groen genezen

    heilige tomaat

    Categorie:Nonsens-Bizar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van een aardappel
    hij groeide gestaag en aan ieders oog
    onttrokken de grond die zijn wezen bewoog

    bewaarde het ook tot de zomer  kwam
    en een ijzeren hand hem uit d'aarde nam

    hij was niet de grootste hij had niet die vorm
    maar zijn ziel was zo zuiver geen enkele worm

    rook er rottigheid in en zo bleef hij behoed
    tegen ziekten en vlekken en overmoed

    dus werd hij gekozen gekoesterd en lief
    in een badje gelegd tot genoeglijk gerief

    bij een gaarstomend klaarkomend voorgeslacht
    dat geschild en gepit in de pannen wacht

    op het vuur, dan vermangeld, verenigd ligt
    als een romig geheel zonder aangezicht.

    uit doem en ellende gereformeerd
    uit sterven en erven een leven geleerd

    gewenteld in wit van een glibberig ei
    werd hij dooier en kiem en als grote 'wij'

    nog gerold in de kruimels van oudbakken brood
    dat hem samenhang, vastigheid, sterkte bood.

    hij berust, wist uit heel het gedoe veel te leren
    tot hij bruisend van wellust mocht reïncarneren,

    in de olie die werd op de vlammen gezet,
    naar zijn laatste bestaan als... patatkroket!

    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aan mijn kastanje
    de lente, liefste, weet je nog
    hoe teder-groen je bladeren zich spreidden
    als rokjes onder witte bloesemlijfjes

    hoe zij daarna met open handen
    zich overgaven aan de wind
    bereid om vruchten te ontvangen

    toen werd het zomer. een venijn
    verkleurde ze geniepig
    bruine vlekken zag ik, veel te vroeg

    jij treurde en ik kon alleen maar kijken
    je hield je sterk, je stam gerecht, je takken weids
    al wist je zeker dat je niet genas

    nu wordt het winter en ik kom je troosten
    wanneer je bladeren zijn losgelaten
    ben je als alle anderen... op rust

    en niemand zal nog zien hoe ziek je was

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Boerenkost
    Het is gedaan met al die tierelantijnen.
    Vandaag gestampte boerenkost: een lap
    van vers geregeld spek, kabuis en pap
    van gort met krenten oftewel rozijnen

    en kannen bier daarbij. Geen snelle hap
    gelijk op 't land de schichtige konijnen
    nog knabbelend in struikgewas verdwijnen
    en keutelen van danig repjerap.

    Laat pezewevers boterhammen smeren
    met schaars een likje uitgemolken vet,
    het zout het smout de koffiebonen wegen.

    Wij zitten aan! O neen we zijn geen heren
    met tandenstokertjes en stijf servet.
    We zijn gerijpt gekeerd gekeurd. Belegen.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oma en ik en oma
    ik was een kind en ik kon in haar ogen
    zijn
    ze hadden -nu weet ik het weer-
    de kleur van korenbloemen
    tegenlicht gehouden

    we speelden veel
    ze zorgde goed voor teddybeer
    terwijl ik broodjes haalde voor de poppen
    waarvan de kleinste ziek was
    en ze keek ernaar toen ik het zei
    bezorgd en ik keek ook bezorgd
    en er was geen verschil

    ik werd een meisje en ze zag
    met welgevallen mijn te smalle truitjes
    en gebaarde naar haar dochter
    met dezelfde blik als ik
    'en jij, was jij nooit twaalf misschien'
    nog was er geen verschil

    maar even later
    toen ik dacht dat ik waarschijnlijk
    onder stroom zat en die jongen
    die zo'n mooie mond had ook

    -gezien de vonken-

    toen
    is er iets gebeurd

    ze viel zomaar ineens
    ik had het eerst nog niet bemerkt
    mijn ogen keken al veel verder
    dan de hoeken van de tafel thuis

    een lijntje bloed
    zo helder rood als bloed van mij
    liep langs haar wang en schilderde
    een grote klaproos op haar jurk

    Categorie:Parlando
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stoepkinderen
    dit
    is de keuken
    zij heeft het krijtje

    het jongetje volgt
    hoe zij de lijnen trekt
    niet recht
    en niet gelijk
    maar wel van hoek naar hoek
    aaneen

    hij hurkt nu ook
    ze kijken naar de keuken

    in zijn hand
    achter zijn knietjes
    houdt hij een kleine auto vast

    maar dat is hij vergeten

    zij heeft geen deur getekend
    nu nog niet

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Conceptueel zwart
    zwart toch?
    gedurfd
    een helft horizontale
    een helft verticale
    penseeltrekken

    nee maar nee
    het is geen zwart
    zie jij dan niet
    die blauwe schijnen

    schijnen?

    je hoofd op
    tien voor tien
    je schouders
    vijf na zeven

    niet
    te zien dan
    hoe het licht?
    het blauw
    van de gordijnen?

    het is niet dood-
    gewoon maar zwart
    we moeten leren

    ernstig kijken
    hoe 't spiegel-speelt

    met onze voeten

    *bedenkingen bij een schilderijtje dat een mijn broer van een échte kunstenaar kreeg, én ophing!

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zijn schoenen
    En dat hij al zou sterven
    zo.
    Zijn schoenen
    waren nog niet eens
    versleten en in het huis
    de tegeltjes niet afgewerkt.

    Ik liep nog lange tijd
    te zoeken naar zijn zwijgen
    waarmee hij mij
    op dwaze woorden wees
    die ik dan overdacht
    totdat zijn oog beaamde.

    Hij leerde niet
    hij toonde enkel
    ruimte. Pa...

    Ik weet het nu
    - niettegenstaande -
    alles was volbracht.

    Hij heeft het ook geweten.

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oud en eenzaam
    in een nisje op antarctica
    wonen 
    serafien en monica
     
      monica heeft rode ogen
      witte haren blauwe lippen
     
      serafien vertelt verhalen
      uit een ver geleden tijd

      monica geeft hem te drinken
      sneeuw smelt in haar holle hand

      samen volgen ze de wolken
      weten zich op een perron

      met één voet al op de treden
      van de sneltrein naar de zon

    in hun nisje op antarctica
    slapen
    serafien en monica

    *de titel is van een boek van Gerard Reve

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Blue screen of death
    dotje is nu dood
    alle draadjes dolgedraaid
    het blauwe zwijgen

    zijn oog geblindeerd
    troosteloos kijk ik hem aan
    een cycloop met staar

    de oude muis ligt
    verdwaasd aan een zwart infuus
    de prullenbak gaapt

    ik speel piano
    het azerty van mozart
    beethoven is doof

    er belt iemand aan
    ik zeg dat ik uien hak
    trek de stekker los

    *herinnering aan de crash van mijn allereerste PC, °2000 en liefdevol "DOT" genoemd.


    Categorie:Haiku-Senryu
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van die dip-dagen
    er kruipen trage dagen over straat
    moedwillig naast het zebrapad

    hun loze monden schurend aan
    asfalt dat fluistert rond een

    spoor van kouder bloed
    armoedig is hun kleed

    tot op de buik versleten
    ze lonken naar de overkant

    de stoep is veel te hoog
    het regent in hun ogen

    de nachtwacht brengt
    ze zacht weer thuis

    legt ze te slapen naast
    vergeten dromen


    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van een baksteen
    de klinkaard de blote met handen getemde
    klei die ik zie en die kerken schraagt kathedralen
    voegt met het vuur van de ovens de kleur
    die nog smeult in de as van de droom
    heb ik lief

    de hellere zachte die huizen beademt
    nadat het potsierlijk behang van de muren
    gevallen, plamuren van pleister allang zijn
    verschuurd met het staal van de tijd
    heb ik lief

    want gewarmd in de zomers gestrengd
    en gesneden gevormd naar de hand
    van de bouwer gebrand in de ogen
    van zieners en dichters -mijn aarde- ik
    heb u lief

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Die god van mij
                  "Help uzelf, zo helpe u..."  juist!

    mijn god is warm
    ik noem hem liefje
    en hij mij ook
    ik trek hem elke avond
    overspelig in mijn bed

    we giechelen wat af
    ze mogen het niet horen
    ze weten er niet van
    van ons

    en als ik hem vergeet
    te roepen roept hij
    mij en zegt: awel?
    dan zeg ik: nou!
    en ik vertel het hem

    hij lacht mij altijd uit
    keer op keer op keer op keer
    'leer nou toch eens te wachten
    want zo ver kun jíj niet kijken'

    hij heeft gelijk

    een stoute mug
    heeft ondertussen
    in mijn oor gebeten

    awel?
    en hij: ho ow!
    de horretjes vergeten?

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Muzenissen
    ik vroeg de muze of ze even bleef
    of ze een vrolijk lied voor me wou zingen
    ze keek ver weg van mij langsheen de dingen
    het open venster in terwijl ik schreef

    verdwaalde woorden zocht, herinneringen
    mijn ogen sloot in dromen dook dan scheef-
    gezakt weer rechtkwam en - toe maar, vergeef
    het haar - op zoetgevooisde zuchtjes gingen

    haar tas haar lapjesjas haar strohoed door
    het raam. en zij daarbij. voorbij! het wachten
    heeft nu niet langer zin ik ga ervoor:

    ik bak een ei en een sonnetje. klachten?
    hier is het zout. ik heb een houten oor
    ik fluit de blues en gaar, diep in gedachten

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Plannen
    we willen niet meer we zullen niet langer
    we kunnen misschien iets anders doen
    dat stukken beter
    maakt

    een linkere schoen aan de rechtervoet
    een weekdagse pluim op een zondagse hoed
    de duim op het oog
    van een vingertop

    de boeddha voor één dag
    ontdoen van schuinse
    buikgedachten

    zijn lach
    wat luider zetten

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Palaveren
    het was een groots moment
    we zaten aan

    naarmate het gehalte geest
    ging stijgen in ons bloed
    begonnen we te vliegen

    de vrouw in mijn vizier
    dreef jaren weg van hier
    naar later naar wanneer het kind...

    een heer vloog traag terug
    in hoe het was geweest

    rechts zat een jongen
    rampen te voorspellen
    de freule links bezong
    een duif met in haar bek
    een maagdelijke buxustak

    we deinden uit

    opeens begon het midden
    van het tafelblad te gloeien
    er daalden tekens
    in een graal van licht
    een alfa en een omega
    herinner ik mij nu

    ze losten in elkander op
    het was een vreemd moment

    uit voorverwarmde kopjes
    dronken we de koffie na


    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vleugels van papier
    elke morgen dromen we:

    de lavendelwitte vogel
    dat hij neerstrijkt
    op het blote
    tafelblad

    de vleugels spreidt
    en breed blijft liggen
    kleed wordt voor het altaar
    van de dag

    dan gaan we zitten

    delen brood en breken
    woorden over of omtrent
    be-treffend zus en zo
    maar treffen nooit

    we roken best gezellig
    door al valt de as
    borduren onze wensen
    op een roze wolk

    tot ons uit oogpunt
    van de naald
    de draad ontglipt

    dan maar
    de goden haten

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aan de late dag
    hoe schoon zijt gij
    mijn dag
    als ge begint te knikkebollen
    de handen in uw schoot
    geen schaduw nog  verkruipt

    het blauwe uur duurt maar heel even
    dan slapen alle bomen zwart
    op het vertrouwd-verkleurde laken
    boven mijn stad

    in huis kalmeren schemerlampen
    laaiende peertjes
    uit de wandklok druppelen seconden
    de avond in

    een haastige auto trekt een doffe streep
    geluid over de dode straat 

    ik schilder in gedachten nevelslierten
    die verder boven open weiland hangen

    en misschien, heel misschien
    zijn daar wel warme dieren


    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sonnet voor Sophia
    In verre tijden toen de appels rood
    begerenswaardig aan de bomen groeiden
    wijl Adam en zijn Evaliefje stoeiden
    nog op hun hoede voor wat Hij verbood

    de Schepper van hun leven en de dood:
    van die waaraan de vreemde bloesems bloeiden
    de boom der goeden en van de verfoeiden
    wie daarvan plukte stond aan onheil bloot.

    Maar het gebeurde! Hij heeft het gezien!
    "gij dwazen!" vloekt Hij. Sophia misschien
    -die hij nog vlug vantussen scherven raapt-

    zou Zij, getooid met Waardigheid en Woord
    de zoete balsem brengen naar het oord
    zal Zij het doen, terwijl Hij zich verslaapt?

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Diepdenken
    op het vuur staat de pan
    en daarin ligt de pap
    en daarbij staat het vrouwtje
    te denken

    haar ogen die gaan
    van 't plafond naar de muur
    op zoek naar de zin
    van 't bestaan

    bij de vloer kijkt ze dwars
    door de wereldbol heen
    met daaronder alleen
    stomme luchten

    geen engel geen duivel
    niets is er wat zich
    aan haar zoekende ziel
    openbaart

    tot een woord uit het diep
    van de pap in de pan
    haar bevrijdt van de mist
    in haar hoofd

    het zegt blob en ze wéét
    nu, iéts weet ze al zeker:
    de pap in haar pannetje
    kookt.


    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vertwijfeling
    Er staat een ventje op de horizon.
    Het waaiert niet het wenkt niet maar het kijkt.
    Het blinkt over het water en het wijkt
    geen ogenblik. Ik wandel in de zon,

    gestrand. De maten, het gewicht geijkt,
    de heup geolied, vaste passen on-
    bewogen, schouders losgezwierd. Het won-
    der mensenkind dat even God gelijkt.

    Maar in mijn nekvel is een haak geslagen:
    ik werd geënterd hoewel ik geen boot
    geen luchtschip ben met volle buik. Ik breek

    voorzichtig want ik kan ze niet verdragen
    die ogen in de verte en hoe groot
    het antwoord is, hoe bang de oversteek.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Self´oMatic
    in de morgen
    grijs geblokt alleen
    maar schouders heeft hij
    ingeslikt zijn kop
    wil hij mij welkom pinken
    uit zijn nek denk ik
    ik pin terug

    schudt hij de kaarten?
    kwispelt hij?

    ik leg mijn hand
    en voel hem brommen
    niet gemeen
    maar vierkant één
    en al gedienstigheid

    dag vrind zeg ik

    hij groet terug
    heel keurig

    uitgeprint

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Peptalk
    ze kwam
    we praatten wat

    over het vlinderhondje
    en dat het nog heel jong is en
    dat ze het een keer mocht meenemen
    één keer maar bij haar man
    op palliatieve

    haar man, goh, niet eens stervensoud
    en dat zij daar zelfs inderhaast nog
    voor de kerk getrouwd zijn
    hij met zuurstofmasker en morfinepompje
    zij met mascara

    die vormde nu een zwarte streep
    vanuit haar linkerooghoek terwijl ze het vertelde
    aan mij en aan dat meisje in het wassalon

    ze ging

    we hebben geluisterd
    we vonden het vlinderhondje zo schattig

    Categorie:Parlando
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Liefde's lust
    Mijn vader had een toverdoos
    vol wonderbare dingen
    een wollen wolk een zijden zoen
    een naamwoord dat kon zingen

    een wereld met een kop eraan
    waarop ie dan kon staan
    en een kassei die huilde om
    de regen en de maan

    een kromgegroeide rechtelijn
    een vierkantig rondeel
    een vleugellamme koekoeksklok
    en een zwart-wit penseel.

    Er zaten ook nog rijmen in
    die rijmden almaar door
    en dweepten met, wat er ook was
    een fijnbesnaard gehoor.

    Mijn moeder zeurde aan de vaat
    "Wat doe je daar nou mee
    met al die rommel? En vooral
    met 't deinen van de zee!"

    Daar werd mijn vader droevig van.
    "...haar ziel loopt leeg, o nee..."
    Hij haalde toen die zijden zoen
    en dichtte haar daarmee.

    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Erato

    ik was een zwijn, mijn lief
    ik schuurde aan jouw modder
    juk en jeuk van 't lijf

    ik vrat je bras als was het
    godenspijs  en zoog de dooiers
    uit je glibberige ogen

    erato zou je heten
    zei je zong je schreeuwde
    je mij uit mijn slaap

    terwijl ik droomde
    van voor jou te bijdegrondse
    dingen zoals kabouters

    aan de vaat en
    bezems die vanzelf doorheen
    de kamers gingen

    je krijgt vandaag
    de buitenwacht. ik zie je weer
    vannacht dan zal ik

    knorren bij je oor
    en jij, jij zult verbaasd vertellen
    dat wij, erato, jij en ik

    gewaagd zijn aan elkaar


    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Luchtschrijven
    kijk nu hoe ik schrijf zonder pen
    met een veertje zo licht uit het nest
    van een eider gewaaid op het kleed
    naast mijn bed tussen pluizen
    en stofjes van niets

    zo onthecht zonder blad op de
    ruit van de nacht in mijn wazige
    adem de neus al wat nat
    van te dicht op het glas

    weet ik mij een stip in de lucht
    trek ik vlokkende strepen nog één
    en nog één, een ster over huizen
    hun stenen gezichten waarachter wellicht...

    maar ik schrik want zo vuil
    zo gebobbeld gebuild als ze
    stommelings staan in het schuine geschijn
    van het straatlicht zo had ik
    ze nooit eerder gezien

    het veertje gekrompen mijn adem
    terug naar het binnen van
    kamer met kleed en het bed
    onder dons voor het
    broed van de eider

    meer niet

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Writersblock
    Gobelijn in alle staten tolt
    zijn enkels in een knoop gedraaid
    de haren wild, de witte snor verwaait
    de klanken die hij poogde
    saam te rapen
    tot een woord.

    Verdraaid!

    Wie heeft er in mijn trukendoos
    gegraaid wie heeft er mij bestolen?

    Moet ik nu net als alle gortdroge meneren
    een kopje krant gaan slurpen
    bij de boterham
    één natte stomweg platte
    traan verpinken soms, vertellen
    kijk, na dagen werd een hond gevonden
    in een put. Hij ademde nog

    dood
    gewoon?


    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stil even
    de dag gaat plat
    ik zie het aan mijn schoenen
    ze neuze-neuzen op de mat
    de rechter links de linker rechts
    wat maakt het uit
    ze zijn een paar

    ik had de vaat nog kunnen vragen
    hoe het voelt om dagen
    schots en scheef gestapeld
    overeind te blijven staan
    heb ik maar niet gedaan

    zo net voor 't slapen gaan

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wervelwind
    het rukt zich los
    de wind slaat door
    weet zich met zich
    geen blijf meer

    -YES WE CAN-

    de dingen denken
    dat het is gekomen

    voor hoge ramen dansen
    flarden kranten ongericht

    een colablik raced in de goot
    met een fles van ouwe klare
    de cola haalt het aan de meet
    en wordt ontvangen
    door
    een menigte klein vuil

    het is de stormloop van
    het stof der aarde
    het is verheffing
    en onthechting
    bevrijding en
    beweging
    almaar door
    het vrije vliegen is het

    enkel
    het landen

    dat
    moet nu nog komen

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.V-echtgenoten
    de papegaai ligt op de grond
    ruift weerbarstig in de winter
    daagt de goden de kanarie
    de hyacintenbollen
    uit

    geen gedagje meer voor mij
    stoere stilte. hij bezint. de bek
    verzegeld. kopje krabben
    kan niet langer boos
    oogt hij me
    weg

    als de slaap hem overmant
    frazelt hij iets over treinen
    dat ze staken dat het ijzelt dat
    de bruggen onder water
    staan
     
    zou hij weten van mijn koffers
    in de gang zal het kraken van
    de trap mij niet verraden nu
    ik ze weer boven draag
    en ga zoeken 
    naar

    het warmste dekentje
    voor hem?

    Categorie:Parlando
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vermist

    hij wist: dag pa
    het ga je goed

    hij zei het niet

    hij voelde ma d'r open armen
    al keek ze weg

    hij zag ze niet

    hij trok de wijde wereld in
    onttrok zich aan de wetten van het huis
    aan al wat voor z'n goed van hem geëist werd

    hij ging - o neen - hij vloog!
    de vleugels die al lang vanuit zijn schouders groeiden
    waren zo dwingend geworden

    en hij genoot, mijn god, wat mocht hij nu genieten!

    maar toen de avond viel en de zoveelste nacht
    toen sliep hij ergens in, de vleugels toegevouwen
    over hart en buik

    daar huilde hij

    maar zei het niet.


    Categorie:Parlando
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toe nou...
    mol mol mol
    kom es uit je hol
    zelfs al ben je stekeblind
    maak me één keer welgezind

    zijn je poten goed bedeeld
    is je snuitje scherp
    oh, je pelsje is zo zacht
    laat me één keer, deze nacht
    strelend langs je rugje gaan

    één klein keertje in de palm
    van mijn warme hand
    dan leid ik je zachtjes weer
    naar je onderland

    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kieskoorts
    een taals kabaal klabettert
    tussen tong en tanden
    lettert al wie stompt

    ze hebben oren
    snuiven hoorbaar ook

    hij merkt de vuisten
    in hun uitgezakte vesten
    verraderlijk

    de schrik slaat toe dat ooit...
    daarom beloofd: hij laat hen nooit
    met lege handen


    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voor wie...
    voor wie een strak sonnetje schrijven wil
    zo eentje naar de regel van de ouden
    en later dan een écht om van te houden
    kaboem kaboem die kletste op z'n bil

    die meet en telt scandeert en weegt als zouden
    de lettergrepen nu eens zwaar dan licht
    in rotten opmarcheren naar hun plicht
    getrimd getemd in vijf- of zevenvouden

    maar als de avond valt zijn daar de vinders
    de liefste Chibiabos draait de lier
    er danst muziek de vleugels vrij en vlinders

    ontelbaar zij, met elegante zwier
    een rondedans gelijk van blije kinders
    verstrooien het sonnetje op papier

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Thanatos
    dat ik nog zo graag zou leven
    later als ik over-leden ben

    nu sterf ik elke dag
    een beetje meer en geef ik
    aan de aarde weer
    wat ik van haar gekregen heb

    mijn ijdel zorgen 
    de vergaarde tafels stoelen
    kasten vol herinnering de vrienden
    dingen en een lijf dat hoorde
    wat de mensen zegden vogels
    kende en de wolken zag

    ze neemt het zo gedwee terug
    mijn aarde, als een wijze moeder doet
    met de scherven van te dwaze overmoed.

    zal ik nog wonen buiten haar? 

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De rechtbank
    zeven roze varkenskoppen
    zaten voor
    ze droegen zwart-satijnen
    tabbaarden

    onder hun dikke nek
    een witter nog dan Dashgewassen
    stijve geplisserde

    zeverlap

    het meisje werd geroepen
    twee zware blonde vlechten
    wogen op haar stoute borstjes

    wacht maar tot ik groot ben!

    -zeg iets-
    zei een miss
    verstandig buiten schot
    boven gebreide blauwe kousen

    -waarover-?
    er viel een stilte
    als na de doodstrijd
    van een bromvlieg

    -over het afval-
    dat was een lapsus

    het meisje zag ze praten
    de koppen
    ze zei, zonder te spreken:
    hoe houden uedele heren in godsnaam
    die zeverlappen zo wit

    toen zakten de blauwkousen van miss
    verstandig af

    het meisje groette
    boog, flikte in de gauwte nog
    een revérence

    Categorie:Nonsens-Bizar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Herfstblues

    de oude boom liet
    aan de storm een dikke tak
    jong is de wonde
                
                *

    een kind in windjak
    met boekentas langs de ka
    bootjes onder zeil
                
                *

    de geraniums
    staan uitgedund bij het raam
    opa ziet nu meer

                *

    bloesems walsen nog
    op mijn jurk in de droger
    buiten rijpt het fruit

                *

    blaadjes vallen niet
    ze mogen één keer vliegen
    los als vogels zijn


    Categorie:Haiku-Senryu
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van de poezen Mup en Rufus
    Mup en Rufus, zus en broertje
    sliepen warmpjes bij elkaar

    Op een dag, ik zag 't gebeuren
    begon Rufus haar te keuren

    dat liet ze gewillig toe
    van spelen werd ze nimmer moe.

    Rufus wilde verder gaan
    er kwam ergens iets op gang

    een gedrevenheid als nooit tevoren!
    Daardoor liet hij zich bekoren

    om wat dieper in te gaan
    op haar vrouwelijke charme

    maar de jongeheer, ocharme
    kende nog niet goed zijn baan.

    Zoekend naar 't bevrijdend plekje
    reed hij driftig op haar kop

    zij vergaf hem, maar de sloeber
    liet haar plotsklaps in de steek

    hij verdween over de daken
    en is nooit meer weergekeerd.

    Mup is onlangs overleden,
    heeft haar hele kleine leven

    likjes op haar kop gewreven.

    *dit is het waar gebeurd verhaal van de poezen van mijn dochter. Rufus was een zeer mooi symetrisch zwart-wit gekleurd katertje. Mijn dochter troostte zich met de verbeelding dat hij 'naar Parijs vertrokken was en daar fotomodel was geworden'.
    Magere troost... er was veel oprecht verdriet, toen.

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dit is een lied alleen voor kinderen

    ik zou je willen zeggen, pukkelkop
    of meisje dat een moodswing om de tien
    minuten kent, doe maar, wind je niet op
    over sonnet, rondeel en Tante Trien

    die plotsklaps alles beter lijkt te weten
    van rijm en metrum, jambe of alexandrijn
    en zelf de vrijheid neemt de kreten
    en gefluister recht uit het hart

    zomaar in fladderende vlinders te herkennen
    of in een appel die te rotten ligt
    op oma's aanrecht want de kinders
    zijn niet gekomen deze zondag, neen

    wat sneu, maar voor de kleine vliegjes
    maakt dit alles helemaal niet uit
    ze lijken vrij en lustig in hun doen
    en dansen vrolijk om de appel heen

    *de titel is van Dimitri van Toren


    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kleine herfstsonate

    de bladeren verkleuren aan de bomen
    omen

    een trage rups kruipt naar een ander leven
    even

    haastig gaat de kruisspin aan het spinnen
    innen

    het duistert vroeg, ik sluit de ramen
    amen


    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik zie

    Ik zie
    Dali

    een nest vol ogen
    waarop de wereld broedt
    en kuikens baart
    van allerlei pluimage
    op hoge poten 't meest
    een enkele keer
    een dodo

    maar die
    speelt niet meer mee

    hoewel want uitgeleefd
    en naderhand
    herboren

    inwisselbaar

    als doden zijn in dromen


    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Traumdeutung


    plots...
    [de daken bloosden onder de opkomende zon]

    zat daar een grote vogel
    machtig, donker-purper glansden
    de veren op zijn borst

    ik opende wijdarms het raam
        ik riep hem niet
        of toch

    hij spreidde langzaam zijn vleugels
    zo statig, behoedzaam schier

    verlangen zwol in mij
    hij naderde werd groter donkerder de lucht
    werd zwart er was geen open blauw geen vluchtweg meer

    angst sloot het raam
    en alles

    werd bloed



    Categorie:Over dieren

    TOP

    -->

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!