Foto
Categorieën
  • Belevenissen (11)
  • Bundeltjes (1)
  • Dichten & zo (20)
  • Gepubliceerd (12)
  • Haiku-Senryu (3)
  • Ik-verzen (15)
  • Korte verzen (15)
  • Lichtjes typo (3)
  • Maatschappijkritiek (1)
  • Nonsens-Bizar (8)
  • Op rijm gezet (9)
  • Over dieren (8)
  • Over dingen (12)
  • Over mensen (21)
  • Parlando (7)
  • SeiZoenen (14)
  • Sonnetten (18)
  • Themaverzen (7)
  • Vr.Vorm-rest (6)
  • Waar is de tijd (11)
  • Toppers
  • Archief Schrijf.Net
  • Kluger Hans
  • Roops BLOG
  • Roops SITE
  • Jacob de Bruin
  • Digther
    Inhoud blog
  • Voor Dag
  • De media
  • Even wennen
  • Dubbel
  • November liefste
  • Post Scriptum
  • Obsessie
  • Pa!
  • Ollele Bolleke Pijniging
  • Desperate housewife's day
  • De gedichten
  • Compassie
  • O Michelangelo
  • Ik bedank...
  • Spruitjes
  • Ma
  • Het moment
  • Die morgen
  • Ecce homo
  • Schoothondjes
  • Ego te absolvo
  • Kassa-robot
  • Frambozen
  • De langste nacht
  • Oervlek
  • Winterwende
  • Shoppen
  • Dolce far niente
  • Knor
  • Brood op de plank
  • Poëmata
  • Verstilling
  • Romantisch uitje
  • Liefde
  • De scrabblepoëet
  • Product
  • Positivo
  • De trouwerij
  • Zalig gestoord
  • De negende maan
  • Nachtdier
  • De dichter
  • In rook
  • Scheppen
  • Voilà
  • Ontaard
  • Niksen
  • Mimespeler
  • Spleen
  • Stoelendans
  • Zo maar zondag
  • Ruïne Sint-Baafsabdij - Gent
  • De hof van Heden
  • Van een aardappel
  • Aan mijn kastanje
  • Boerenkost
  • Oma en ik en oma
  • Stoepkinderen
  • Conceptueel zwart
  • Zijn schoenen
  • Oud en eenzaam
  • Blue screen of death
  • Van die dip-dagen
  • Van een baksteen
  • Die god van mij
  • Muzenissen
  • Plannen
  • Palaveren
  • Vleugels van papier
  • Aan de late dag
  • Sonnet voor Sophia
  • Diepdenken
  • Vertwijfeling
  • Self´oMatic
  • Peptalk
  • Liefde's lust
  • Erato
  • Luchtschrijven
  • Writersblock
  • Stil even
  • Wervelwind
  • V-echtgenoten
  • Vermist
  • Toe nou...
  • Kieskoorts
  • Voor wie...
  • Thanatos
  • De rechtbank
  • Herfstblues
  • Van de poezen Mup en Rufus
  • Dit is een lied alleen voor kinderen
  • Kleine herfstsonate
  • Ik zie
  • Traumdeutung
  • Pijnpunt
  • In gedichten
  • Kids
  • Grumpel
  • Total loss
  • Het lied van de vis
  • Mail-vrienden
  • Verliefd
  • Rebels
  • Fatrasie
  • Hic et nunc!
  • Ouder - Wijzer
  • In dromen
  • Een nette vrouw
  • Een bushalte te ver
  • Nemo zal hangen
  • Oranje boven!
  • Regelneven
  • Portret
  • Het sonnet, een vader
  • Niet eens een zondag
  • Nummer 46.07.17
  • Plots - drie kortverhalen
  • Heremietkreeft
  • Logos - Tao
  • Van de boer
  • Happy Meal™
  • Kliederen
  • ...die zo sierlijk zijn
  • Akkefietje
  • Amen en uit
  • Tegendraads
  • Dichtersverdriet
  • 38° Celsius
  • De clown
  • Zorba
  • Samen één
  • Ik en Chloë
  • Geode
  • De trek
  • Identiteit
  • Huilen op de plee
  • Lijkje is gevonden...
  • Nostalgie
  • De haptische misleiding
  • Goed van toen?
  • Nurks fruit
  • Het bad loopt leeg
  • Overzomer
  • Bekentenis
  • Jozefien's wens
  • Requiem
  • Glottisslag
  • Kwinkslag
  • De vernieuwing
  • Mensje
  • Maartse buien
  • Hoogmis
  • Lente-equinox
  • 5-7-5-jes
  • Valentijntje
  • Cilja's wedstrijd
  • De Theetjes
  • Testament
  • Aliënatie
  • De zevende dag
  • Gemis
  • De terugkeer
  • Meeting
  • Laat mij
  • Perelieren
  • Dichterbij
  • Life sucks
  • Boegbeeld
  • Het dagje wel
  • Kleding-ketens
  • Een bloemetje
  • Zomerjeremiade
  • Van de hitte
  • Zonneslag
  • Zotte zomer
  • De belofte
  • Breekpunt
  • Alluretje
  • Een eind weegs
  • Bevroren God
  • Tu es sacerdos
  • Ach en wee
  • Het huis
  • Het nieuws
  • Het werk
  • Hip wil wat
  • Wilde ego(s)trip
  • Ondraaglijke lichtheid
  • Astrologica
  • Het Grote Gevoel
  • Kwatrijntjes
  • Doffe ellende
  • En de winnaar is... DRIEK
  • Spoorzoeken
  • De man die
  • Aan mijn moni
  • Het weekje in de ruimte
  • Loslaten
  • Goddank
  • Gij badt... G.G.
    Archief per jaar
  • 2018
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
    alle gedichten ,
    ook elders verschenen
    onder schuilnamen, zijn
    -tenware anders vermeld-
    ©
    helena e.m. de clercq

    TOP
    Verzamelde Gedichten 

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Testament
    wanneer ik dood ben
    sluit mijn ogen
    teder want ze waren
    mij zo lief

    leg mijn handen niet verloren
    onder kruis en paternoster
    maar ontfutsel ze nog even
    wat ze nooit hebben
    begrepen
    weet

    er is geen weerstand meer

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aliënatie
    Ze zou een tango schrijven aan zijn voeten
    een wilde polka zwieren om zijn hals
    zich laten draaien in de wijde wals
    van grote dagen, diepe nachten zoeten

    met snoozy-lachjes op zijn ogen waar
    hij slaapt in haar. Ze zou zijn wimpers groeten
    nog voor hij wakker werd. Er zou niets moeten
    alleen maar mogen altijd mogen, maar....

    Hij roept, wil vlees! Ze schudt het pepervat
    doorprikt gebraad. Terwijl het witlof fruit
    ontglipt het botervlootje aan haar handen.

    Ze kijkt naar hem, ze wil hem zeggen dat...
    Hij hoort niet meer, hij staart zijn ogen uit
    op beelden van voor haar te verre landen.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De zevende dag
    De storm jaagt wolken zand en schuim over het strand.
    Je rug gebalde weerstand recht je hoge kraag.
    Ik ken jouw wens: altijd een zondag als vandaag,
    zo'n zweepslag in de mist van dit verwaterd land.

    Ik? Hoor Sibelius, een verre achtergrond,
    zie door het raam het wuiven van mijn liefste boom.
    Het huis een warme haven voor intens gedroom,
    glas binnen handbereik, pantoffels en de hond.

    Zo leeft elkeen op zondagen zijn kleine wens.
    Hoewel er in de schriften staat dat God die dag
    tevreden zijn gedane werken overzag,
    denk ik dat Hij op 't laatst nog even tot de mens

    gesproken heeft: bekijk en kies, want alles mag.
    Dat deelden wij, die avond na de rijke dag.

    *idee en eerste versregel zijn van Joop Komen, waarvoor dank.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gemis
    ik weet niet van waaruit ik schrijf
    vanuit mijn hart mijn maag mijn darmen
    vanuit de kriebel in mijn armen
    het stormen in mijn helse lijf

    of schrijf ik om het woord te leggen
    geheel gespreid gestreeld gekozen
    een maagdeke dat ligt te blozen
    om wat het zich zichzelf hoort zeggen

    welneen, ik schrijf vanuit mijn ogen
    als orfeus die verloren zingt
    nadat hij omkeek, omkeek mens!

    naar haar die op de teerste vliezen
    genadeloos -  in één moment
    de tijd gebald - werd uitgeprent

    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De terugkeer
    Ze keek tot hij verdween in haar pupillen,
    de leegten die haar doodgeboren droom
    naar binnen zogen in die dunne schroom,
    bij alles wat ze ooit had durven willen

    en dat haar stom ontglipte. Dat fantoom-
    verdriet in kelen die niet kunnen gillen
    een onbestemde honger moeten stillen:
    de wortelresten, de gevelde boom.

    Maar door de tunnel, achter zwarte gaten,
    ziet zij een nooit gedachte lente aan:
    zijn kind, zijn naam, hij heeft haar niet verlaten.

    Ze weet het nu, ze zal zijn wegen gaan.
    Het spoor dat hij haar stervend heeft gelaten
    blijft in de welving van haar voeten staan.

    *in samenwerking met en naar een idee van Joop Komen

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Meeting
          [de spreker stapt op de trede]

    Behorend tot de minderheden
    verhef ik thans mijn stem!
    We hebben nu genoeg geleden
    zeg ik nogmaals met klem.

    De haringen zijn uitgedeeld,
    en zie ons hier nu staan!
    De een te veel, de and're niets
    om mee naar huis te gaan!

    Wie weet waar zijn zij heengegaan,
    die alte kameraden
    één meldde zich al dood, morsdood!!

    Want zonder haring, minstens drie,
    wordt niemand hier
    nog groot!

    [gaat af]

    *levendige herinnering aan de korte maar bruisende 'sterretjes'-tijd op Schrijf.Net, een initiatief van Gerard Dupree, die, samen met een onbekende jury, 'talentvolle dichters' met één tot drie *-retjes beloonde. Er was gemor, te voorzien, maar er roerde tenminste wat!

    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laat mij
    laat mij niet langer weten
    wat ik weet van woorden
    de gestelde wetten
    leg mij geen kaarten voor
    waarop de weg met naam
    geschreven staat en het
    waarheen

    zeg niet dit is zeg niets
    ik luister niet ik kijk
    veel liever weg
    tot is ontbloot wat mij
    nooit eerder werd getoond

    geschoond misschien
    zal ik dat kunnen zeggen
    waar ik zwijg

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Perelieren
    Op Schrijf.Net organiseerden Hubert Voorhoeve en Jeanine Hoedemakers een wedstrijd:

    "Schrijf een gedicht over een of de PEER."

    De debuutbundel van Danny Degenaar "Eternelle lust geen bollen" werd ingezet als prijs.

    Ik noemde mij voor die gelegenheid Popote, en won de bundel met onderstaand vers:

    Gezellig perelieren

         kom hier, jij beurzeken vol sap
         jij malse venusdochter uit de verre
         bongerds van mijn jeugd

         je bent niet recht je bent niet krom
         je hebt geen stekels of geen bolster
         je valt niet om gelijk een pruim

         je zit waar ik je zet. we kunnen dagen
         perelieren jij en ik, totdat je mij verleidt
         het water langs mijn tanden loopt

         wat mij genoopt te bijten in je buik
         je kruikje van genietingen verzadigd

         beet adam in een appel? wat een grap!

             uit: De keuken van Popote

    Ik had het gedichtje in 't Vlaams willen schrijven, dat vond ik veel sappiger klinken, maar ik zou me daardoor te snel verraden hebben tussen al de Nederlanders op deze .nl-site.

    Hier dan:

    Gezellig perelieren

          kom hier, gij beurzeken vol sap
          gij malse venusdochter uit de verre
          bongerds van mijn jeugd

          ge zijt niet recht ge zijt niet krom
          ge'n hebt geen stekels of geen bolster
          ge rolt niet weg gelijk een pruim

          ge zit waar ik u zet. we kunnen dagen
          perelieren gij en ik, totdat ge mij verleidt
          het water langs mijn tanden loopt

          wat mij genoopt te bijten in uw buik
          dat kruikje van genietingen verzadigd

          beet adam in een appel? wat een grap!.

    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dichterbij
    ik moest maar eens wat minder dichten zei de dichter
    tegen zijn vrouw die naast hem stond en muffins bakte in
    de vormen van papier waarop hij verzen schreef
    daar hij haar nog niet elders had zien staan
    dan in zijn dompig brein waarin ze rook
    naar ambrozijn en koeler maan
    verbaasd keek zij hem aan

    legde

    de vaatdoek in zijn handen
    toonde hem de weg de waarheid
    en het leven dat hij met beide handen
    greep in schuimend sop de kommen en
    de koppen van de menger klopper kneder en
    hoe hij nu wist dat zij niet langer geurde áls maar echt
    een ovenwarme muffin was en hij volmondig at van haar


    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Life sucks
    op honger drijven wij
    gezellen naar de overkant

    er vaart een boot voorbij
    een dwaze vlag gebaart
                    de oorlog is gedaan
    een dode jongen gooit
    zijn lichaam overboord

    de kapitien in polychroom
    staat twee minuten
    uit de wind

    wij vreten gulzig
    zingen zelfs
    en zinken

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Boegbeeld
    de kleine kromgegroeide vrouw
    die ik eerst grijs zag staan
    als leunde ze
    tegen de even grijze golven aan
    die achter haar
    op witte regels een oneindig
    voortbewegen schreven

    zij stond zo stil

    of toch niet
    want heel even
    heel langzaam wiegde ze
    haar smalle schouders,
    haar getaand gelaat
    toonde die glimlach
    die ik niet noemen kan

    ze was niet grijs

    verholen kleuren
    lichtten op
    oud-rood een zindering
    van zijde
    een toets van goud
    nog zichtbaar bij haar hals
    en vele blauwen in het ogenschijnlijk
    vale van haar jas

    een boegbeeld zag ik

    dat ooit gesneden
    uit nog te jong
    nog bijna bloeiend hout
    nu oud verweerd maar
    waardig voorwaardelijk
    de boot blijft sieren

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het dagje wel
    hijs de vlag de Friesche Vlag
    strooi Completa in Moccona
    Petit Déjeuner van Lu
    pak de dag met Compactuna
    Polifila in de scheuren
    Piwel staalwol schuurpapieren
    Levis Mur Fluid Injection
    heksentoeren Sadolin
    Rubson Trimetal Satijn 
    aan de uitgestreken wanden

    Fix & Finish schuur je handen
    zet de ladders aan de kant
    plof en lees

    de ochtendkrant

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kleding-ketens
    Ze zou 't klassieke pakje niet meer dragen.
    Het knelde, werd wat sleets na zoveel jaar.
    Zo! Met een triompfantelijk gebaar
    trok zij het uit en stelde zich geen vragen.

    In blits-moderne snit wou ze behagen:
    gedurfd, uniek, o noem het gerust raar!
    En nieuw van top tot teen tot in d'r haar:
    aan rode piekjes wou ze zich ook wagen.

    In trendy look trad zij in 't openbaar.
    Men bracht meteen de handen op elkaar.
    Een groot succes! Aanbidders! Hoe conform

    het kledingstuk nauw aansloot op zijn doel.
    Ze pronkte, praalde in haar zelfgevoel,
    maar eer ze 't wist was zij... in uniform.

    *in samenspraak met en naar een idee van Joop Komen

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een bloemetje
    o
    -o°O°o-
    °°O°°
    |
    |
    |
    ik kies die morgen voor je uit
    een hele mooie kijk de zon
    loopt al ontbloot langs
    het gordijn we zijn
    voor haar
    niet ver verwijderd
    van elkaar we liggen samen
    in haar oog te slapen nog ze schuift
    geluidloos langs de schakelaars vult
    kamers met haar licht van blauw
    naar rozerood-oranje tot een
    dag we kunnen onze ogen
    sluiten droevig zijn
    en weifelen
    we doen het niet

    *een bloemetje voor J., toen jarig en wat ziekjes... - 25 april 2004

    Categorie:Lichtjes typo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zomerjeremiade
    klamme dagen
    kleven op de nachten
    en versmachten ze
    met laat lawaai

    straten zwaar
    van oude warmte
    in de gevelstenen
    opgesloten
    wijl de wind
    lamlendig ligt te staken

    open ramen
    lokken zelfs
    geen speeltjes uit
    met glasgordijnen
    en het kleine
    anders o zo fris en
    kittel-lachend windorgeltje
    hangt er roerloos bij
    als dood

    ik zucht de woorden
    briesje... koelte... god,

    waarom verlaat gij mij

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van de hitte
    de straten stinken
    ingedikte hitte gist
    in de cloaca van mijn stad

    belegen zweet de tijd
    uit gore roosters goten garen
    vuiligheid die niet verwaait
    niet eens met blikjes vrolijk meer
    de nacht in danst of ritselt langs
    de gevel vriendelijk nog even
    navertelt over hoe goed

    de ijsco was

    de dag blijft aan de avond kleven
    al ligt de zon nu als een rijpe bes
    achter de huizen, zijn de schaduwen gewist,
    de stenen houden al haar warmte
    binnen langzaam langzaam
    gaar ik tussen lakentjes

    van bladerdeeg

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zonneslag
    laat mij linnen hemelbogen
    spannen over alle torens
    van mijn stad

    zie de schepen binnenvaren
    porseleinen uit Limoges
    op de langgerekte tafels

    glazen menigvoud geslepen
    Baccarat damasten kleden
    goud bedrukte

    zachte leren van de meesters
    uit Cordoba over stoelen
    lichte eiken

    uit de wouden waar het lommer
    heel een zomerlang
    blijft hangen

    roep de donkere zigeuners
    hun violen en hun ongeschoren
    bloed

    blozend toont Babette de wijnen
    terwijl Christo achter sari's

    stenen eilanden verbergt

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zotte zomer
               'hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic anda thu...'

    de bomen o bomende waaiende bomen
    de bomen uit waaibomenhout

    ze staan op hun dooie gemakje de dromen
    te rooien in 't zonneveldwoud

    het blauw te herkauwen van zuchtende luchten
    de waters van klaterend goud

    die komen hun wortelgestellen bevruchten
    besluipen tot hoog in hun kruin

    de takken waar vogelen vedelend
    nestas hagannan aan de bazuin

    van de engel de aap o! calyptuslied
    het zingt en het klingt allemaal

    hinase hic anda de valkparkiet
    die stierf in een ander verhaal

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De belofte
    ik zou zo graag eens in je auto rijden
    zei Daantje die al op zijn sterfbed lag.
    toen ze de holten rond zijn ogen zag
    en wist: hij is zijn dood aan't voorbereiden,

    vertroostte ze: komt heus nog wel een dag
    dat ik je bij je arm zal begeleiden
    dan kan je met me mee een ritje rijden
    zodra je even uit je bedje mag...

    mijnheer op kamer zes is overleden.
    ze keek naar hem en dacht: we doen het, Daan
    en klampte op de gang een zuster aan

    ze heeft haar auto voor de deur gereden,
    en in de witte stilte van die nacht
    is hij naar 't mortuarium gebracht.

    *Opgedragen aan Yvonne, beste vriendin en verpleegster op rust, want haar waar gebeurd verhaal uit een kleine kliniek, anno 1950-55 ongeveer.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Breekpunt
    hij weet geen wijsjes meer ineen te flansen
    kan niet meer draaien voor z'n daaglijks brood.
    het aapje op het orgeltje is dood
    bezweken aan het al te gekke dansen

    en aan het bedelen, het rokje rood
    van schaamte, aan het knagende verlangen
    als vroeger in een speelse boom te hangen
    van alle tinkelbelletjes ontbloot.

    hij leeft, maar weet zich nu met alle ogen
    die hij uiteindelijk begrepen heeft
    geen raad. zijn allermooiste mededogen

    zit diep in 't lijf, dat bang benepen leeft
    de huid te dun en tranen die niet drogen
    een hart dat breekbaar in zijn handen beeft

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alluretje
    Kan het zijn dat de man die sonnetjes bakt
    dat die jambische hersentjes heeft?
    Dat ie 's morgens zijn das met een jambische knoop
    al een jambisch alluretje geeft?

    Dat ie machteloos lonkt naar de anapest,
    het orakel dat over de kloof
    van de tweebeners hups op een driepikkel zit
    en verlekkerd is op het geloof

    in het rime het rijm en de metrumpijn,
    in de dans van de ooi-ievaar
    Ach ik weet het niet eens, ik beweer het ook niet
    wat ik stel is een vraagje zomaar

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een eind weegs
    ik weet nog: het was
    bijna nacht waar ik stond
    de auto's als haastige beesten
    met ogen te dicht bij de grond,
    de weg met aan 't einde
    de warmte, het nest

    ik hoopte niet meer

    ik ging achteruit en
    de wenk 'neem me mee'
    had eerder het lome
    van wuiven naar niets
    want jou
    had ik niet meer verwacht.

    je zat hoog en je tilde mijn tas

    er was koffie, dat eerst, zei je
    want ik ben moe
    wil je praten, de hele tijd door, wil je dat?
    ik móet niet meer ver...

    maar ik hoorde: ik kán
    niet... ik praatte op leven
    of dood

    *geschreven n.a.v. "autostop" met een vrachtwagenchauffeur die écht voortdurend in slaap dreigde te vallen. Een beetje (?!)bang was ik wel...

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bevroren God

    God - moet je weten -
    was van meet af aan al oud

    nog ouder dan Methusalem
    die ik leerde kennen
    in het schooltje om de hoek.

    God had toen al een witte baard
    een mantel in de kleuren
    van mijn jurkjes na de zomer.

    Zo zag ik hem voor 't eerst
    op doek geschilderd hangen
    tussen "Het Aardse Paradijs"
    en "De Kruisiging".

    Hij had, zei Zuster Fabiana,
    een rechter- en een linkerhand
    waaraan we zouden zetelen
    na onze dood.

    Toen werd het winter,
    werd het heel lang winter.
    Het schooltje sloot
    er vielen bommen
    heel nabij

    Eén keer nog ging ik langs
    alleen met moeder.

    "Kijk mam, ijsbloemen op de ruiten!"
    gebaarde ik.
    Ze keek niet weg, ze haastte voort

    "Mamie...?
    Is God nu ook bevroren?"

    Ze durfde het niet horen.

    *de titel van een opdracht bedacht door Margo van Gelder, op de toenmalige Werkgroep Poëzie


    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tu es sacerdos
    ze hadden hem in 't riet gestuurd
    een eeuwigheid naast god beloofd
    de gouden handdruk van de dood
    als hij maar honger leed
    en liefde aan de apen liet
    het Brood verkruimelde
    zijn huid omhing met zwarte rok
    en van de duizend knoopjes
    er niet een zou open doen

    hij kijkt naar elke Lieve Vrouw
    en denkt aan Zuster Beatrijs
    die hem subtiel is voorgegaan

    verrukt voelt hij de klepel slaan


    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ach en wee
    de regen wist een palingdroom
    te schrijven op de ribbelstroom

    de grote ringel hoorde dat
    en trok de gronzel uit het nat

    nog voor de inkt kon drogen

    ik zat met puimsteenogen
    te tranen naast de bibberrat

    en blikken mededogen
    te proppen in het gat

    het was te laat
    de regen boog
    en streek de ribbels glad

    Categorie:Nonsens-Bizar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het huis
    Het huis,
    altijd een werf
    en altijd elders.

    Dagloners dragen stenen
    aan en af

    er werd geen plan getekend
    geen cohier
    van lasten voorgelegd
    geen paal geheid, geeneen.

    De bouwheer
    meet de tijd
    bepaalt de lichtinval
    de ruimten en
    het schuinten van het dak

    veranderlijk.

    Soms lijkt het afgewerkt.
    Dan sluit ik het gordijn.
    Een punt, de sleutel en
    -het breekbaar-
    welbehagen

    want rusteloosheid ruist
    allengs uit alle hoeken
    de stilte weg en weer
    zie ik het elders staan
    en zal ik gaan.

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het nieuws
    koppig zuigt de dag
    zich vol met klaarte

    zo is de wet

    een koffiezet
    verkracht genadeloos mijn dromen
    die zachter waren
    dan de nieuwsberichten:

    de doden slapen al
    de ziekelijke schapen
    blaten nog

    *n.a.v. de blauwtong-ziekte bij de schapen

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het werk
    aan tafel zitten, op een stoel.
    papier en potlood aan de rechterkant
    de linkerhand die nergens weet van heeft
    legt zich te luisteren naar wat
    vanuit de grond omhoog kruipt langs
    de poten naar het vlak onder
    de punt die registreert.

    als alles is geschreven
    blijkt het niet meer te zijn
    dan dit onmogelijk te lezen
    cardiogram van een bestaan


    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hip wil wat
    de haren zorvuldig
    verward het hemd
    machinaal ongestreken

    de broekspijpen kundig
    versleten gerafeld op maat

    de schoenen gelompt
    -tegen zweverigheid-
    een veter nauwlettend
    vergeten

    het truitje
    moet binnenste buiten
    gekeerd want mam heeft het
    anders geleerd

    en dat ze zich hoedt
    om het jasje te wassen
    want dan ga ik vrees'lijk
    te keer

    wassen?
    hoe deed zíj dat ook alweer?

    Categorie:Vr.Vorm-rest
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wilde ego(s)trip
    snel armen kruislings
    over buik naar heupen
    trek ik al mijn kleren uit
    en zwier ze zwaaiend
    in de lucht

    zie het purperen gareel
    beaat
    tussen kristallen hangen
    in luchters
    klinken feestelijk de glazen

    over een deur
    drapeerde zich de jurk
    als een guirlande
    zomerwitte bloemen

    het kanten slipje
    vlinderlicht
    vliegt naar het raam
    gaat wonderbaar
    over het groen
    van de bonsai liggen
    als bloeide hij

    en in mijn huid
    heeft nooit voordien
    de kamerlucht
    zo tintelfris gebeten
    met niet te tellen
    tandjes van genot


    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ondraaglijke lichtheid
    ik wou dat ik faalde
    ik wou dat ik baalde
    ik wou dat ik
    vreselijk lelijk was
    pokdalig gebocheld en
    arm als de straat

    verlaten verstoten
    jaloers van de koek
    in de handen van bazige bonzen
    opstandig mijn kruimeltjes gaarde

    ik wou dat ik mee-lijden kon
    met de aarde de hemel de hel
    de zaaiers van armoe en doem

    ik wou dat want nu

    rol ik rustig een rokertje
    luister ik naar Sibelius

    en niets heb ik
    helemaal niets
    om over
          naar huis
                te schrijven


    Categorie:Vr.Vorm-rest
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Astrologica
    ik kwam te voorschijn toen de Zon had afgedaan
    de tekens tot voorbij de riem waaraan de Tweelingen
    de Maan naar alle winden lieten waaien
    en tegendraads Saturnus zat te janken
    hopeloos het schuim aanschouwend van de Ram
    die vierkant in het water viel

    hoewel

    het uur zat goed want Leo spuwde op de bol
    zijn hete driftendans waarvan ik zo verschoot
    dat ik begon te beven vooraleer ik zelfs
    een eerste keer geslagen werd

    en nog

    ik woon op nummer twaalf het laatste en het
    meest verborgen huisje in de rij
    van Ik naar 't loze Wij dat later
    meer dan in mijn dromen na 't verteren van
    dat Wonder wezenlijk begon te smaken naar een
    Château-en-Espagne* Appellation Oubliée

    vandaar

    *Chateau-en-Espagne betekent luchtkasteel.


    Categorie:Vr.Vorm-rest
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Grote Gevoel
    in het cafeetje Het Grote Gevoel
    zaten zij beiden op eenzelfde stoel
    als je maar weet wat ik daarmee bedoel
    met dat cafeetje de stoel en de boel

    ze waren nog jong maar de tijd was al oud
    het bier was verschaald en maar halvelings koud
    zijn handen begrepen haar heupkens zo stout
    ze keek wat beteuterd geen mens is van hout

    hij wriemelde bevend haar roksken omhoog
    de ober bezag dat van achter de toog
    hij dacht aan zijn Trien en dat zij hem bedroog
    een brandende braamdoorn schoot recht in zijn oog

    hij wiste met woede zijn laatste traan
    en als hij dat slikkend had afgedaan
    is hij voor de tortelse duifkens gaan staan
    boosaardig van aard zei hij kort: jullie gaan!

    toen stonden ze op van hun enkele stoel
    die dampte nog na van Het Grote Gevoel
    hij zette haar kraag recht want buiten was 't koel
    de ober verzoop zich daarna in 't gewoel

    van zijn cafeetje Het G.... G......

    Yep!

    *leuke herinnering aan ons "kelderken" op Schrijf.Net, waar ik toen mee mocht werken aan het onderhoud van de site.
    Het vers werd geschreven t.a.v. Marc Boelens, die, zo schreef hij, in gedichten "het grote gevoel" wilde lezen.


    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kwatrijntjes
    De voorman

    Een donderwoorden-bliksemend betoog
    'Niet laten knechten, vrienden, kijk omhoog!'
    Waarom maakt hij nu plots zo'n gek gebaar?
    Er vloog een bijtend vliegje in zijn oog...


    Samen-zin

    Wat zou een knotwilg zonder knot,
    Een prevelkwezel zonder god
    Een kuddenloze herder zijn
    Zo bij een wijze hoort een zot


    Opvoeding

    Op jambenpasjes leerde ze haar les
    Van één a twee en stoppen voor de zes
    Maar stoppen heeft ze blijkbaar nooit gekund
    ze hakt de prei nu met een jambisch mes


    Bewolkt

    De dag voldeed niet aan zijn zondagsplicht.
    Vergat de zon te wassen, en haar licht
    Ligt vuilig grauw langsheen de huizenrij.
    Verbolgen doe 'kmaar weer mijn ogen dicht.


    De reis

    Levensmoe en Levenswijs
    Maken broederlijk de reis.
    Zachte zetels in de trein
    Naar 't beloofde Paradijs.


    Los

    Breng mij terug bij de rollende stenen.
    Roep mij terug naar de bruisende zee!
    Weg zijn de muren, de grenzen verdwenen.
    'k Geef wat ik heb met de wolken mee!


    Schrappen?

    De hoogste bomen worden door de wind gesnoeid,
    En zijn na elke barre storm weer doorgegroeid.
    Als bakens kunnen zij nu in het landschap staan
    Omdat ze nooit door regelneven zijn verknoeid.

    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Doffe ellende
    de marsupilami zit hoog op een tak
    zijn zeer lange staart te betreuren

    de veer is gesprongen de lol is eruit.
    hij jengelt en jeremieert: iedereen

    is gemeen! hij kijkt naar zijn navel
    en denkt aan zijn moeder hij grient

    uit zijn neus ja toen kwam ze nog na
    met een doekje nu niet. hij dropt

    zijn verdriet in het stof van de wegel
    die onder hem doorloopt geen mens

    die het ziet

    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En de winnaar is... DRIEK
    Onderstaand gedichtje schreef ik destijds op Schrijf.Net. Daar zwaaide toen wat! Protest, ontgoocheling, omzeggens totale verslagenheid.
    Een sonnettenbakker als Dichter Des Vaderlands (NL), stel je voor!!!

    *

    't Is nie waar!

    zo zaten ze bijeen en klonken
    met holle ogen aan elkaar gewaagd
    op een in gram verzonken hoerensjans
    onder hun haar.

    het platte plebs had hun een loer
    gedraaid. geen krijger geen hervormer
    neen! een rijmelaar had uitgeblonken
    kreeg de eer om voor het land

    huns vaders en de schone ogen
    van het prinsendom
    te dichten.

    dit was een allereerste ramp
    daarover zal hij niet...

    *

    Op 26 januari 2005 werd Driek van Wissen door het Nederlandse publiek voor de komende vier jaar verkozen tot derde Dichter des Vaderlands.
    Zijn voorgangers waren Gerrit Komrij, die voortijdig afhaakte, en interimaris Simon Vinkenoog.

    De zogenaamd vernieuwende dichters, voorzien van inslaande etiketten zoals jong, postmodern, absurdistisch of gewoon absurd, experimenteel, conceptueel, meer anti dan pro etc... afijn, samengevat: zij die Dada nog geen dada! toezwaaiden, kwamen in opstand.
    De kersverse DDV kreeg van sommigen al direct een vuur... he, slijkdoop te verwerken.

    Precies op de dag van zijn inauguratie werd de sluiting van het het concentratiekamp Auschwitz herdacht. Hoe rijmt men dat tesaam?
    Hij deed het, tóch dus, en wel met een vers dat volgens mij van humor en tegelijkertijd van respect getuigt. Een speedsonnet dat op een mild-cynische wijze laat aanvoelen dat Driek zich bewust was van zijn ondankbare taak.

    DICHTER DES VADERLANDS

    De nieuwe Dichter van het Vaderland
    Mag, in de wolken door de eerbewijzen,
    In een speciale feesttrein huiswaarts reizen
    En werpt daar nog een half oog in de krant

    En leest dat exact zestig jaar geleden
    De laatste treinen richting Auschwitz reden.


    © Driek van Wissen - 29-01-2005


    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spoorzoeken
    het blijft te lang te stil op straat
    ik bind de honden holle trommels
    aan hun staart er moet gekletter zijn
    geblaf en dat ik hoor
    waarheen ze gaan en kerend ik
    de doening van hun neuzen volg
    en weet wanneer en waar
    waarom ze blijven staan

    want daar

    daar is er iets
    waarnaar ik later op de nacht
    kan graven

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De man die
    de man die verzen leest
    hij leest geen verzen
    hij droomt dat scheerschuim
    geurt naar moeders borst
    naar romig opgeklopte moedermelk
    en zwarte stoppels op zijn
    mansgezicht verzacht

    hij weekt zijn brood
    in lauw verdriet
    en roept de vrouw
    de andere
    zij die de vorige
    uit zijn gedachten giet



    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aan mijn moni
    moni o moni
       ik hou zo van jou
    jij bent mijn alles
       mijn méér dan ik wou.

    jij toont mij werelden
       wijder dan wijd
    sust mij in webben,
       geen verte geen tijd

    kunnen ons scheiden
       van elkaar
    'k trek al in dagen
       geen kam door mijn haar

    en je vierkantig
       cyclopenoog
    weet wat er mij
       naar je toe bewoog.

    was 't niet de roep
       van de Lorelei
    heel in de verte
       aangrijpend nabij?

    was het die vreemde
      gedrevenheid:
    kennis vergaren?
      vergetelheid?

    het is de duik
      in een kolkende zee
    Orfeus, vertel mij
       Eurydike...

    *ik had voor 't eerst een PC - november 2000 - begon toen pas gedichtjes te maken

    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het weekje in de ruimte
    Gaia in het midden?
    Ze méént het! Maar...

    De Maan
    heeft een oog dat nog lonkt
    naar de Zon

    Mars ramt hun droom in elkaar
    maar de zalvende

    Zeus
    weet wel donders goed
    hoe de pientere gast Mercurius
    aan

    Venus te koppelen valt
    die frivool haar dag
    vol marktmuziek op kopers
    speelt en verzen breit
    uit dunne draden van
    White Linen
    geurend tot hij komt,
    het oude plichtsgetrouwe
    vadertje

    Saturnus
    dat gedisciplineerd
    de tobbe-dag eert

    Want straks troont de
    Zon weer.

    We maken voor haar
    alles mooi!

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Loslaten
    dit is een vruchtbare nacht
    zwaar hangen rijpe mispels
    maar de bomen laten ze
    niet los

    eerst moet het verlangen komen
    naar verrotting
    naar vergaan

    naar de smaak daarvan

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goddank
    zo is het dus in februari
    jaar na jaar na jaar
    het kloppen van de stad
    het sap in valentijnen harten
    verheven rood en afgerond

    zijn het de vogels al?
    of giechelen de cherubijntjes
    warmpjes ingevette lijfjes
    mij uit bed?

    hortensia's staan dood te kijk
    in stenen tuinen
    bevroren bruin hun kleur verloren
    weren zij de scherpe geur
    van wat ontstuimig zwelt

    in teder doen
    de knoppen stoute knoppen
    durven weer en weten niet

    goddank

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gij badt... G.G.
    hoe moet ik hoor ik mij
    wie vraag ik het
    is er nog één die mij niet jaagt
    ik klaag niet

    hagel laat geen wonden
    weegt onderhuids
    bloedt binnenwaarts
    mijn hals dicht
    lauw en smoort mijn stamelen
    waar ik u roep
    waar ik u niet kan roepen

    roept gij mij

    Categorie:Vr.Vorm-rest
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Februari
    vandaag kwam ik de liefde tegen
    ze leek te dampen in de winterkou
    de ruiten bloosden reeds ze deed
    de stoep de goot waarin het schuim
    de schilfertjes van gisteren
    gewillig loodste naar vergetelheid

    ze was gewoon de kleine dagelijkse
    vrouw haar handen spanden zich
    om zeem en lap en dweil
    ze wrong hen wreed en wapperde bevrijd
    de straat vol geuren van lavendel
    kamperfoelie en limoen

    straks als hij thuiskomt
    zal zij hem
    een schotel warmte doen

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Famke
    hoe het begon:
    we zaten aan een tafel
    weet ik nog

    de boter was heel zacht
    het was zomer buiten, zwoel
    wij zouden praten
    over een tuin geloof ik
    en een groter huis

    ik zei
    hoe zei ik dat
    de hond is vuil
    niet zo ik zei
    je hond zou
    ja
    en zonder overgang
    zag ik je elders

    zitten op de grond
    je rug gerecht de benen
    wijd gespreid de hond
    zo dicht zo daar

    en jij begon haar zijden haren
    te kammen toegewijd aandachtig
    liefdevol omslachtig ook
    geen plekje heb je
    ongemoeid gelaten

    het bliksemde

    ik had je
    lief ik had
    je kunnen haten

    *herinnering aan een geprek met mijn vriend † A.B.

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Re-ACTIE!
    Alles voor 't plezier van 't schrijven

    reactieversjes op

    -de zich 'objectief' noemende dichters en recensenten
    -de maniakale woordverkrachters
    -de vrijdenkende anti-sonnettirannen
    -de magerzuchtigen
    -de uitvinders van de naamwoordvervoeging en het jejijen
    -de scouts-op-zondag-van-de-straat
    -de veelplempers
    -enzovoort



    testcase

    de dichterkens op 't wereldwijdeweb
    ze lurken aan de tijd al bakkeleiend
    als mottenballen tantes pinkhoog vleiend
    elkanders en een anders holle kweb

    een enkel keertje zinken heel omzichtig
    hun afgeroomde ogen in het dik
    ze schrikken dan en murmelen doorzichtig:
    ik vind, nou ja, ik meen, maar wie ben ik?

    eens thuisgekomen schoppen ze hun toffels
    niet onder stoel of bank maar door de ruit
    en trekken zij hun stoute schoenen aan

    dan gaan ze anoniem en zonder moffels
    -hoe tegendraads dit hier ook staat te staan-
    zo dagen zij de rauwe waarheid uit

    eigen weurden

    zeer langwerpig slingerapen zich de miksoepweurden
    van het grootste naar het kleiner grut der
    blaters aan de dunharige draden van het winternet

    bakelei een koekoeksklok van eigen deeg hoor hoor
    hoe aborigineel ze interapig in de potten slepelen
    want eigen weurden eerst en wie niet meedoet

    is een vlieger voor de klater van hun zelfrijzende
    zandtaarten de staart onwederroepelijk verkleefd
    vercollageend in saamgeraapsel niets staat nog

    apart de eigeneerstigheid blendeert ogen oren mond
    we eten wortelkool en preibes peerknollen met
    zie naast appelsaus en kelen onze slikken in

    vrij moet

    en kent er iemand nou een fijner nummer
    dan stappen op de maat van het sonnet
    de slenterende straat een neus gezet
    met hakken op de klinkers als een drummer

    en tussentoontjes fluiten voor de pret
    tot ergernis van menig scheve hummer
    die zwalkt van hot naar her of nog de hm'er
    de laaggebrilde hooggeneusde wet

    die jou in vrijheids naam een voetje licht
    de prei de selder alles voor je soep
    de krant de mug de olifant een troep

    van dingen die je liefhebt op de stoep
    en niemand hoort je stomverbaasde roep
    je reutel in jouw ongelikt gedicht

    minimalisme

    de gezette
    gesettelde dichter schrijft

    ik zit op
          waarop?
    de gezette dichter hoort zijn
    zwaar te dragen
    lezer lichtjes denken

    schrapt op
    weegt
         voeg ik iets toe?
    schrapt ik

    zitten

    zit

    door De Gezette Dichter
    uit: "Het Niets"

    de gezette dichter is tevreden
    een geur van puur humaan geluk
    omkrult zijn zinnen nadat hij
    als poogde hij om op te staan
    een bil verheft

    vanuit het centrum
    vult de periferie zich met vlucht
    de vleugels van zijn neus
    verwijden fijner nu
    geniet hij zich een zelf

    vertoevend in een geur
    van onderbuiks geluk
    snuift hij de geest

    je nept me nipt

    je tippelt steels mijn ogen
    je horizont mijn zicht
    je wil mij mede dogen
    je valst mijn ochtendlicht

    je nept me nipt. de stilte
    kamert rondom ons bed
    dat davert van de bilte
    je zweet je handen wet

    ik boxershort mijn delen
    maar jij behaat geen moer
    je deurt in ambergelen
    je draait en baadt me loer

    nooit zal ik nog bebillen
    een blauwe pelikaan
    ik rood mij nu ik shirt me
    ik trek mijn schamen aan

    doeternietoe hoehoe

    allez hup et on y va!
    geen gedoe geen tralala
    dichies aan ballonnetjes

    waaien boven festivals
    hippig hopt een nieuwe wals
    boven bier in tonnetjes

    en wie wet ons en wat let ons
    poëzie? is blablabla
    maar zo'n festi! vals of... zeg maar
    dat brengt centjes in de la

    Categorie:Waar is de tijd

    TOP

    -->

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!