Foto
Categorieën
  • Belevenissen (11)
  • Bundeltjes (1)
  • Dichten & zo (20)
  • Gepubliceerd (12)
  • Haiku-Senryu (3)
  • Ik-verzen (15)
  • Korte verzen (15)
  • Lichtjes typo (3)
  • Maatschappijkritiek (1)
  • Nonsens-Bizar (8)
  • Op rijm gezet (9)
  • Over dieren (8)
  • Over dingen (12)
  • Over mensen (21)
  • Parlando (7)
  • SeiZoenen (14)
  • Sonnetten (18)
  • Themaverzen (7)
  • Vr.Vorm-rest (6)
  • Waar is de tijd (11)
  • Toppers
  • Archief Schrijf.Net
  • Kluger Hans
  • Roops BLOG
  • Roops SITE
  • Jacob de Bruin
  • Digther
    Inhoud blog
  • Voor Dag
  • De media
  • Even wennen
  • Dubbel
  • November liefste
  • Post Scriptum
  • Obsessie
  • Pa!
  • Ollele Bolleke Pijniging
  • Desperate housewife's day
  • De gedichten
  • Compassie
  • O Michelangelo
  • Ik bedank...
  • Spruitjes
  • Ma
  • Het moment
  • Die morgen
  • Ecce homo
  • Schoothondjes
  • Ego te absolvo
  • Kassa-robot
  • Frambozen
  • De langste nacht
  • Oervlek
  • Winterwende
  • Shoppen
  • Dolce far niente
  • Knor
  • Brood op de plank
  • Poëmata
  • Verstilling
  • Romantisch uitje
  • Liefde
  • De scrabblepoëet
  • Product
  • Positivo
  • De trouwerij
  • Zalig gestoord
  • De negende maan
  • Nachtdier
  • De dichter
  • In rook
  • Scheppen
  • Voilà
  • Ontaard
  • Niksen
  • Mimespeler
  • Spleen
  • Stoelendans
  • Zo maar zondag
  • Ruïne Sint-Baafsabdij - Gent
  • De hof van Heden
  • Van een aardappel
  • Aan mijn kastanje
  • Boerenkost
  • Oma en ik en oma
  • Stoepkinderen
  • Conceptueel zwart
  • Zijn schoenen
  • Oud en eenzaam
  • Blue screen of death
  • Van die dip-dagen
  • Van een baksteen
  • Die god van mij
  • Muzenissen
  • Plannen
  • Palaveren
  • Vleugels van papier
  • Aan de late dag
  • Sonnet voor Sophia
  • Diepdenken
  • Vertwijfeling
  • Self´oMatic
  • Peptalk
  • Liefde's lust
  • Erato
  • Luchtschrijven
  • Writersblock
  • Stil even
  • Wervelwind
  • V-echtgenoten
  • Vermist
  • Toe nou...
  • Kieskoorts
  • Voor wie...
  • Thanatos
  • De rechtbank
  • Herfstblues
  • Van de poezen Mup en Rufus
  • Dit is een lied alleen voor kinderen
  • Kleine herfstsonate
  • Ik zie
  • Traumdeutung
  • Pijnpunt
  • In gedichten
  • Kids
  • Grumpel
  • Total loss
  • Het lied van de vis
  • Mail-vrienden
  • Verliefd
  • Rebels
  • Fatrasie
  • Hic et nunc!
  • Ouder - Wijzer
  • In dromen
  • Een nette vrouw
  • Een bushalte te ver
  • Nemo zal hangen
  • Oranje boven!
  • Regelneven
  • Portret
  • Het sonnet, een vader
  • Niet eens een zondag
  • Nummer 46.07.17
  • Plots - drie kortverhalen
  • Heremietkreeft
  • Logos - Tao
  • Van de boer
  • Happy Meal™
  • Kliederen
  • ...die zo sierlijk zijn
  • Akkefietje
  • Amen en uit
  • Tegendraads
  • Dichtersverdriet
  • 38° Celsius
  • De clown
  • Zorba
  • Samen één
  • Ik en Chloë
  • Geode
  • De trek
  • Identiteit
  • Huilen op de plee
  • Lijkje is gevonden...
  • Nostalgie
  • De haptische misleiding
  • Goed van toen?
  • Nurks fruit
  • Het bad loopt leeg
  • Overzomer
  • Bekentenis
  • Jozefien's wens
  • Requiem
  • Glottisslag
  • Kwinkslag
  • De vernieuwing
  • Mensje
  • Maartse buien
  • Hoogmis
  • Lente-equinox
  • 5-7-5-jes
  • Valentijntje
  • Cilja's wedstrijd
  • De Theetjes
  • Testament
  • Aliënatie
  • De zevende dag
  • Gemis
  • De terugkeer
  • Meeting
  • Laat mij
  • Perelieren
  • Dichterbij
  • Life sucks
  • Boegbeeld
  • Het dagje wel
  • Kleding-ketens
  • Een bloemetje
  • Zomerjeremiade
  • Van de hitte
  • Zonneslag
  • Zotte zomer
  • De belofte
  • Breekpunt
  • Alluretje
  • Een eind weegs
  • Bevroren God
  • Tu es sacerdos
  • Ach en wee
  • Het huis
  • Het nieuws
  • Het werk
  • Hip wil wat
  • Wilde ego(s)trip
  • Ondraaglijke lichtheid
  • Astrologica
  • Het Grote Gevoel
  • Kwatrijntjes
  • Doffe ellende
  • En de winnaar is... DRIEK
  • Spoorzoeken
  • De man die
  • Aan mijn moni
  • Het weekje in de ruimte
  • Loslaten
  • Goddank
  • Gij badt... G.G.
    Archief per jaar
  • 2018
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
    alle gedichten ,
    ook elders verschenen
    onder schuilnamen, zijn
    -tenware anders vermeld-
    ©
    helena e.m. de clercq

    TOP
    Verzamelde Gedichten 

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dichterbij
    ik moest maar eens wat minder dichten zei de dichter
    tegen zijn vrouw die naast hem stond en muffins bakte in
    de vormen van papier waarop hij verzen schreef
    daar hij haar nog niet elders had zien staan
    dan in zijn dompig brein waarin ze rook
    naar ambrozijn en koeler maan
    verbaasd keek zij hem aan

    legde

    de vaatdoek in zijn handen
    toonde hem de weg de waarheid
    en het leven dat hij met beide handen
    greep in schuimend sop de kommen en
    de koppen van de menger klopper kneder en
    hoe hij nu wist dat zij niet langer geurde áls maar echt
    een ovenwarme muffin was en hij volmondig at van haar


    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Life sucks
    op honger drijven wij
    gezellen naar de overkant

    er vaart een boot voorbij
    een dwaze vlag gebaart
                    de oorlog is gedaan
    een dode jongen gooit
    zijn lichaam overboord

    de kapitien in polychroom
    staat twee minuten
    uit de wind

    wij vreten gulzig
    zingen zelfs
    en zinken

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Boegbeeld
    de kleine kromgegroeide vrouw
    die ik eerst grijs zag staan
    als leunde ze
    tegen de even grijze golven aan
    die achter haar
    op witte regels een oneindig
    voortbewegen schreven

    zij stond zo stil

    of toch niet
    want heel even
    heel langzaam wiegde ze
    haar smalle schouders,
    haar getaand gelaat
    toonde die glimlach
    die ik niet noemen kan

    ze was niet grijs

    verholen kleuren
    lichtten op
    oud-rood een zindering
    van zijde
    een toets van goud
    nog zichtbaar bij haar hals
    en vele blauwen in het ogenschijnlijk
    vale van haar jas

    een boegbeeld zag ik

    dat ooit gesneden
    uit nog te jong
    nog bijna bloeiend hout
    nu oud verweerd maar
    waardig voorwaardelijk
    de boot blijft sieren

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het dagje wel
    hijs de vlag de Friesche Vlag
    strooi Completa in Moccona
    Petit Déjeuner van Lu
    pak de dag met Compactuna
    Polifila in de scheuren
    Piwel staalwol schuurpapieren
    Levis Mur Fluid Injection
    heksentoeren Sadolin
    Rubson Trimetal Satijn 
    aan de uitgestreken wanden

    Fix & Finish schuur je handen
    zet de ladders aan de kant
    plof en lees

    de ochtendkrant

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kleding-ketens
    Ze zou 't klassieke pakje niet meer dragen.
    Het knelde, werd wat sleets na zoveel jaar.
    Zo! Met een triompfantelijk gebaar
    trok zij het uit en stelde zich geen vragen.

    In blits-moderne snit wou ze behagen:
    gedurfd, uniek, o noem het gerust raar!
    En nieuw van top tot teen tot in d'r haar:
    aan rode piekjes wou ze zich ook wagen.

    In trendy look trad zij in 't openbaar.
    Men bracht meteen de handen op elkaar.
    Een groot succes! Aanbidders! Hoe conform

    het kledingstuk nauw aansloot op zijn doel.
    Ze pronkte, praalde in haar zelfgevoel,
    maar eer ze 't wist was zij... in uniform.

    *in samenspraak met en naar een idee van Joop Komen

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een bloemetje
    o
    -o°O°o-
    °°O°°
    |
    |
    |
    ik kies die morgen voor je uit
    een hele mooie kijk de zon
    loopt al ontbloot langs
    het gordijn we zijn
    voor haar
    niet ver verwijderd
    van elkaar we liggen samen
    in haar oog te slapen nog ze schuift
    geluidloos langs de schakelaars vult
    kamers met haar licht van blauw
    naar rozerood-oranje tot een
    dag we kunnen onze ogen
    sluiten droevig zijn
    en weifelen
    we doen het niet

    *een bloemetje voor J., toen jarig en wat ziekjes... - 25 april 2004

    Categorie:Lichtjes typo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zomerjeremiade
    klamme dagen
    kleven op de nachten
    en versmachten ze
    met laat lawaai

    straten zwaar
    van oude warmte
    in de gevelstenen
    opgesloten
    wijl de wind
    lamlendig ligt te staken

    open ramen
    lokken zelfs
    geen speeltjes uit
    met glasgordijnen
    en het kleine
    anders o zo fris en
    kittel-lachend windorgeltje
    hangt er roerloos bij
    als dood

    ik zucht de woorden
    briesje... koelte... god,

    waarom verlaat gij mij

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van de hitte
    de straten stinken
    ingedikte hitte gist
    in de cloaca van mijn stad

    belegen zweet de tijd
    uit gore roosters goten garen
    vuiligheid die niet verwaait
    niet eens met blikjes vrolijk meer
    de nacht in danst of ritselt langs
    de gevel vriendelijk nog even
    navertelt over hoe goed

    de ijsco was

    de dag blijft aan de avond kleven
    al ligt de zon nu als een rijpe bes
    achter de huizen, zijn de schaduwen gewist,
    de stenen houden al haar warmte
    binnen langzaam langzaam
    gaar ik tussen lakentjes

    van bladerdeeg

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zonneslag
    laat mij linnen hemelbogen
    spannen over alle torens
    van mijn stad

    zie de schepen binnenvaren
    porseleinen uit Limoges
    op de langgerekte tafels

    glazen menigvoud geslepen
    Baccarat damasten kleden
    goud bedrukte

    zachte leren van de meesters
    uit Cordoba over stoelen
    lichte eiken

    uit de wouden waar het lommer
    heel een zomerlang
    blijft hangen

    roep de donkere zigeuners
    hun violen en hun ongeschoren
    bloed

    blozend toont Babette de wijnen
    terwijl Christo achter sari's

    stenen eilanden verbergt

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zotte zomer
               'hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic anda thu...'

    de bomen o bomende waaiende bomen
    de bomen uit waaibomenhout

    ze staan op hun dooie gemakje de dromen
    te rooien in 't zonneveldwoud

    het blauw te herkauwen van zuchtende luchten
    de waters van klaterend goud

    die komen hun wortelgestellen bevruchten
    besluipen tot hoog in hun kruin

    de takken waar vogelen vedelend
    nestas hagannan aan de bazuin

    van de engel de aap o! calyptuslied
    het zingt en het klingt allemaal

    hinase hic anda de valkparkiet
    die stierf in een ander verhaal

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De belofte
    ik zou zo graag eens in je auto rijden
    zei Daantje die al op zijn sterfbed lag.
    toen ze de holten rond zijn ogen zag
    en wist: hij is zijn dood aan't voorbereiden,

    vertroostte ze: komt heus nog wel een dag
    dat ik je bij je arm zal begeleiden
    dan kan je met me mee een ritje rijden
    zodra je even uit je bedje mag...

    mijnheer op kamer zes is overleden.
    ze keek naar hem en dacht: we doen het, Daan
    en klampte op de gang een zuster aan

    ze heeft haar auto voor de deur gereden,
    en in de witte stilte van die nacht
    is hij naar 't mortuarium gebracht.

    *Opgedragen aan Yvonne, beste vriendin en verpleegster op rust, want haar waar gebeurd verhaal uit een kleine kliniek, anno 1950-55 ongeveer.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Breekpunt
    hij weet geen wijsjes meer ineen te flansen
    kan niet meer draaien voor z'n daaglijks brood.
    het aapje op het orgeltje is dood
    bezweken aan het al te gekke dansen

    en aan het bedelen, het rokje rood
    van schaamte, aan het knagende verlangen
    als vroeger in een speelse boom te hangen
    van alle tinkelbelletjes ontbloot.

    hij leeft, maar weet zich nu met alle ogen
    die hij uiteindelijk begrepen heeft
    geen raad. zijn allermooiste mededogen

    zit diep in 't lijf, dat bang benepen leeft
    de huid te dun en tranen die niet drogen
    een hart dat breekbaar in zijn handen beeft

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alluretje
    Kan het zijn dat de man die sonnetjes bakt
    dat die jambische hersentjes heeft?
    Dat ie 's morgens zijn das met een jambische knoop
    al een jambisch alluretje geeft?

    Dat ie machteloos lonkt naar de anapest,
    het orakel dat over de kloof
    van de tweebeners hups op een driepikkel zit
    en verlekkerd is op het geloof

    in het rime het rijm en de metrumpijn,
    in de dans van de ooi-ievaar
    Ach ik weet het niet eens, ik beweer het ook niet
    wat ik stel is een vraagje zomaar

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een eind weegs
    ik weet nog: het was
    bijna nacht waar ik stond
    de auto's als haastige beesten
    met ogen te dicht bij de grond,
    de weg met aan 't einde
    de warmte, het nest

    ik hoopte niet meer

    ik ging achteruit en
    de wenk 'neem me mee'
    had eerder het lome
    van wuiven naar niets
    want jou
    had ik niet meer verwacht.

    je zat hoog en je tilde mijn tas

    er was koffie, dat eerst, zei je
    want ik ben moe
    wil je praten, de hele tijd door, wil je dat?
    ik móet niet meer ver...

    maar ik hoorde: ik kán
    niet... ik praatte op leven
    of dood

    *geschreven n.a.v. "autostop" met een vrachtwagenchauffeur die écht voortdurend in slaap dreigde te vallen. Een beetje (?!)bang was ik wel...

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bevroren God

    God - moet je weten -
    was van meet af aan al oud

    nog ouder dan Methusalem
    die ik leerde kennen
    in het schooltje om de hoek.

    God had toen al een witte baard
    een mantel in de kleuren
    van mijn jurkjes na de zomer.

    Zo zag ik hem voor 't eerst
    op doek geschilderd hangen
    tussen "Het Aardse Paradijs"
    en "De Kruisiging".

    Hij had, zei Zuster Fabiana,
    een rechter- en een linkerhand
    waaraan we zouden zetelen
    na onze dood.

    Toen werd het winter,
    werd het heel lang winter.
    Het schooltje sloot
    er vielen bommen
    heel nabij

    Eén keer nog ging ik langs
    alleen met moeder.

    "Kijk mam, ijsbloemen op de ruiten!"
    gebaarde ik.
    Ze keek niet weg, ze haastte voort

    "Mamie...?
    Is God nu ook bevroren?"

    Ze durfde het niet horen.

    *de titel van een opdracht bedacht door Margo van Gelder, op de toenmalige Werkgroep Poëzie


    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tu es sacerdos
    ze hadden hem in 't riet gestuurd
    een eeuwigheid naast god beloofd
    de gouden handdruk van de dood
    als hij maar honger leed
    en liefde aan de apen liet
    het Brood verkruimelde
    zijn huid omhing met zwarte rok
    en van de duizend knoopjes
    er niet een zou open doen

    hij kijkt naar elke Lieve Vrouw
    en denkt aan Zuster Beatrijs
    die hem subtiel is voorgegaan

    verrukt voelt hij de klepel slaan


    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ach en wee
    de regen wist een palingdroom
    te schrijven op de ribbelstroom

    de grote ringel hoorde dat
    en trok de gronzel uit het nat

    nog voor de inkt kon drogen

    ik zat met puimsteenogen
    te tranen naast de bibberrat

    en blikken mededogen
    te proppen in het gat

    het was te laat
    de regen boog
    en streek de ribbels glad

    Categorie:Nonsens-Bizar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het huis
    Het huis,
    altijd een werf
    en altijd elders.

    Dagloners dragen stenen
    aan en af

    er werd geen plan getekend
    geen cohier
    van lasten voorgelegd
    geen paal geheid, geeneen.

    De bouwheer
    meet de tijd
    bepaalt de lichtinval
    de ruimten en
    het schuinten van het dak

    veranderlijk.

    Soms lijkt het afgewerkt.
    Dan sluit ik het gordijn.
    Een punt, de sleutel en
    -het breekbaar-
    welbehagen

    want rusteloosheid ruist
    allengs uit alle hoeken
    de stilte weg en weer
    zie ik het elders staan
    en zal ik gaan.

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het nieuws
    koppig zuigt de dag
    zich vol met klaarte

    zo is de wet

    een koffiezet
    verkracht genadeloos mijn dromen
    die zachter waren
    dan de nieuwsberichten:

    de doden slapen al
    de ziekelijke schapen
    blaten nog

    *n.a.v. de blauwtong-ziekte bij de schapen

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het werk
    aan tafel zitten, op een stoel.
    papier en potlood aan de rechterkant
    de linkerhand die nergens weet van heeft
    legt zich te luisteren naar wat
    vanuit de grond omhoog kruipt langs
    de poten naar het vlak onder
    de punt die registreert.

    als alles is geschreven
    blijkt het niet meer te zijn
    dan dit onmogelijk te lezen
    cardiogram van een bestaan


    Categorie:Korte verzen

    TOP

    -->

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!