Foto
Categorieën
  • Belevenissen (11)
  • Bundeltjes (1)
  • Dichten & zo (20)
  • Gepubliceerd (12)
  • Haiku-Senryu (3)
  • Ik-verzen (15)
  • Korte verzen (15)
  • Lichtjes typo (3)
  • Maatschappijkritiek (1)
  • Nonsens-Bizar (8)
  • Op rijm gezet (9)
  • Over dieren (8)
  • Over dingen (12)
  • Over mensen (21)
  • Parlando (7)
  • SeiZoenen (14)
  • Sonnetten (18)
  • Themaverzen (7)
  • Vr.Vorm-rest (6)
  • Waar is de tijd (11)
  • Toppers
  • Archief Schrijf.Net
  • Kluger Hans
  • Roops BLOG
  • Roops SITE
  • Jacob de Bruin
  • Digther
    Inhoud blog
  • Voor Dag
  • De media
  • Even wennen
  • Dubbel
  • November liefste
  • Post Scriptum
  • Obsessie
  • Pa!
  • Ollele Bolleke Pijniging
  • Desperate housewife's day
  • De gedichten
  • Compassie
  • O Michelangelo
  • Ik bedank...
  • Spruitjes
  • Ma
  • Het moment
  • Die morgen
  • Ecce homo
  • Schoothondjes
  • Ego te absolvo
  • Kassa-robot
  • Frambozen
  • De langste nacht
  • Oervlek
  • Winterwende
  • Shoppen
  • Dolce far niente
  • Knor
  • Brood op de plank
  • Poëmata
  • Verstilling
  • Romantisch uitje
  • Liefde
  • De scrabblepoëet
  • Product
  • Positivo
  • De trouwerij
  • Zalig gestoord
  • De negende maan
  • Nachtdier
  • De dichter
  • In rook
  • Scheppen
  • Voilà
  • Ontaard
  • Niksen
  • Mimespeler
  • Spleen
  • Stoelendans
  • Zo maar zondag
  • Ruïne Sint-Baafsabdij - Gent
  • De hof van Heden
  • Van een aardappel
  • Aan mijn kastanje
  • Boerenkost
  • Oma en ik en oma
  • Stoepkinderen
  • Conceptueel zwart
  • Zijn schoenen
  • Oud en eenzaam
  • Blue screen of death
  • Van die dip-dagen
  • Van een baksteen
  • Die god van mij
  • Muzenissen
  • Plannen
  • Palaveren
  • Vleugels van papier
  • Aan de late dag
  • Sonnet voor Sophia
  • Diepdenken
  • Vertwijfeling
  • Self´oMatic
  • Peptalk
  • Liefde's lust
  • Erato
  • Luchtschrijven
  • Writersblock
  • Stil even
  • Wervelwind
  • V-echtgenoten
  • Vermist
  • Toe nou...
  • Kieskoorts
  • Voor wie...
  • Thanatos
  • De rechtbank
  • Herfstblues
  • Van de poezen Mup en Rufus
  • Dit is een lied alleen voor kinderen
  • Kleine herfstsonate
  • Ik zie
  • Traumdeutung
  • Pijnpunt
  • In gedichten
  • Kids
  • Grumpel
  • Total loss
  • Het lied van de vis
  • Mail-vrienden
  • Verliefd
  • Rebels
  • Fatrasie
  • Hic et nunc!
  • Ouder - Wijzer
  • In dromen
  • Een nette vrouw
  • Een bushalte te ver
  • Nemo zal hangen
  • Oranje boven!
  • Regelneven
  • Portret
  • Het sonnet, een vader
  • Niet eens een zondag
  • Nummer 46.07.17
  • Plots - drie kortverhalen
  • Heremietkreeft
  • Logos - Tao
  • Van de boer
  • Happy Meal™
  • Kliederen
  • ...die zo sierlijk zijn
  • Akkefietje
  • Amen en uit
  • Tegendraads
  • Dichtersverdriet
  • 38° Celsius
  • De clown
  • Zorba
  • Samen één
  • Ik en Chloë
  • Geode
  • De trek
  • Identiteit
  • Huilen op de plee
  • Lijkje is gevonden...
  • Nostalgie
  • De haptische misleiding
  • Goed van toen?
  • Nurks fruit
  • Het bad loopt leeg
  • Overzomer
  • Bekentenis
  • Jozefien's wens
  • Requiem
  • Glottisslag
  • Kwinkslag
  • De vernieuwing
  • Mensje
  • Maartse buien
  • Hoogmis
  • Lente-equinox
  • 5-7-5-jes
  • Valentijntje
  • Cilja's wedstrijd
  • De Theetjes
  • Testament
  • Aliënatie
  • De zevende dag
  • Gemis
  • De terugkeer
  • Meeting
  • Laat mij
  • Perelieren
  • Dichterbij
  • Life sucks
  • Boegbeeld
  • Het dagje wel
  • Kleding-ketens
  • Een bloemetje
  • Zomerjeremiade
  • Van de hitte
  • Zonneslag
  • Zotte zomer
  • De belofte
  • Breekpunt
  • Alluretje
  • Een eind weegs
  • Bevroren God
  • Tu es sacerdos
  • Ach en wee
  • Het huis
  • Het nieuws
  • Het werk
  • Hip wil wat
  • Wilde ego(s)trip
  • Ondraaglijke lichtheid
  • Astrologica
  • Het Grote Gevoel
  • Kwatrijntjes
  • Doffe ellende
  • En de winnaar is... DRIEK
  • Spoorzoeken
  • De man die
  • Aan mijn moni
  • Het weekje in de ruimte
  • Loslaten
  • Goddank
  • Gij badt... G.G.
    Archief per jaar
  • 2018
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
    alle gedichten ,
    ook elders verschenen
    onder schuilnamen, zijn
    -tenware anders vermeld-
    ©
    helena e.m. de clercq

    TOP
    Verzamelde Gedichten 

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zonneslag
    laat mij linnen hemelbogen
    spannen over alle torens
    van mijn stad

    zie de schepen binnenvaren
    porseleinen uit Limoges
    op de langgerekte tafels

    glazen menigvoud geslepen
    Baccarat damasten kleden
    goud bedrukte

    zachte leren van de meesters
    uit Cordoba over stoelen
    lichte eiken

    uit de wouden waar het lommer
    heel een zomerlang
    blijft hangen

    roep de donkere zigeuners
    hun violen en hun ongeschoren
    bloed

    blozend toont Babette de wijnen
    terwijl Christo achter sari's

    stenen eilanden verbergt

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zotte zomer
               'hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic anda thu...'

    de bomen o bomende waaiende bomen
    de bomen uit waaibomenhout

    ze staan op hun dooie gemakje de dromen
    te rooien in 't zonneveldwoud

    het blauw te herkauwen van zuchtende luchten
    de waters van klaterend goud

    die komen hun wortelgestellen bevruchten
    besluipen tot hoog in hun kruin

    de takken waar vogelen vedelend
    nestas hagannan aan de bazuin

    van de engel de aap o! calyptuslied
    het zingt en het klingt allemaal

    hinase hic anda de valkparkiet
    die stierf in een ander verhaal

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De belofte
    ik zou zo graag eens in je auto rijden
    zei Daantje die al op zijn sterfbed lag.
    toen ze de holten rond zijn ogen zag
    en wist: hij is zijn dood aan't voorbereiden,

    vertroostte ze: komt heus nog wel een dag
    dat ik je bij je arm zal begeleiden
    dan kan je met me mee een ritje rijden
    zodra je even uit je bedje mag...

    mijnheer op kamer zes is overleden.
    ze keek naar hem en dacht: we doen het, Daan
    en klampte op de gang een zuster aan

    ze heeft haar auto voor de deur gereden,
    en in de witte stilte van die nacht
    is hij naar 't mortuarium gebracht.

    *Opgedragen aan Yvonne, beste vriendin en verpleegster op rust, want haar waar gebeurd verhaal uit een kleine kliniek, anno 1950-55 ongeveer.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Breekpunt
    hij weet geen wijsjes meer ineen te flansen
    kan niet meer draaien voor z'n daaglijks brood.
    het aapje op het orgeltje is dood
    bezweken aan het al te gekke dansen

    en aan het bedelen, het rokje rood
    van schaamte, aan het knagende verlangen
    als vroeger in een speelse boom te hangen
    van alle tinkelbelletjes ontbloot.

    hij leeft, maar weet zich nu met alle ogen
    die hij uiteindelijk begrepen heeft
    geen raad. zijn allermooiste mededogen

    zit diep in 't lijf, dat bang benepen leeft
    de huid te dun en tranen die niet drogen
    een hart dat breekbaar in zijn handen beeft

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alluretje
    Kan het zijn dat de man die sonnetjes bakt
    dat die jambische hersentjes heeft?
    Dat ie 's morgens zijn das met een jambische knoop
    al een jambisch alluretje geeft?

    Dat ie machteloos lonkt naar de anapest,
    het orakel dat over de kloof
    van de tweebeners hups op een driepikkel zit
    en verlekkerd is op het geloof

    in het rime het rijm en de metrumpijn,
    in de dans van de ooi-ievaar
    Ach ik weet het niet eens, ik beweer het ook niet
    wat ik stel is een vraagje zomaar

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een eind weegs
    ik weet nog: het was
    bijna nacht waar ik stond
    de auto's als haastige beesten
    met ogen te dicht bij de grond,
    de weg met aan 't einde
    de warmte, het nest

    ik hoopte niet meer

    ik ging achteruit en
    de wenk 'neem me mee'
    had eerder het lome
    van wuiven naar niets
    want jou
    had ik niet meer verwacht.

    je zat hoog en je tilde mijn tas

    er was koffie, dat eerst, zei je
    want ik ben moe
    wil je praten, de hele tijd door, wil je dat?
    ik móet niet meer ver...

    maar ik hoorde: ik kán
    niet... ik praatte op leven
    of dood

    *geschreven n.a.v. "autostop" met een vrachtwagenchauffeur die écht voortdurend in slaap dreigde te vallen. Een beetje (?!)bang was ik wel...

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bevroren God

    God - moet je weten -
    was van meet af aan al oud

    nog ouder dan Methusalem
    die ik leerde kennen
    in het schooltje om de hoek.

    God had toen al een witte baard
    een mantel in de kleuren
    van mijn jurkjes na de zomer.

    Zo zag ik hem voor 't eerst
    op doek geschilderd hangen
    tussen "Het Aardse Paradijs"
    en "De Kruisiging".

    Hij had, zei Zuster Fabiana,
    een rechter- en een linkerhand
    waaraan we zouden zetelen
    na onze dood.

    Toen werd het winter,
    werd het heel lang winter.
    Het schooltje sloot
    er vielen bommen
    heel nabij

    Eén keer nog ging ik langs
    alleen met moeder.

    "Kijk mam, ijsbloemen op de ruiten!"
    gebaarde ik.
    Ze keek niet weg, ze haastte voort

    "Mamie...?
    Is God nu ook bevroren?"

    Ze durfde het niet horen.

    *de titel van een opdracht bedacht door Margo van Gelder, op de toenmalige Werkgroep Poëzie


    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tu es sacerdos
    ze hadden hem in 't riet gestuurd
    een eeuwigheid naast god beloofd
    de gouden handdruk van de dood
    als hij maar honger leed
    en liefde aan de apen liet
    het Brood verkruimelde
    zijn huid omhing met zwarte rok
    en van de duizend knoopjes
    er niet een zou open doen

    hij kijkt naar elke Lieve Vrouw
    en denkt aan Zuster Beatrijs
    die hem subtiel is voorgegaan

    verrukt voelt hij de klepel slaan


    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ach en wee
    de regen wist een palingdroom
    te schrijven op de ribbelstroom

    de grote ringel hoorde dat
    en trok de gronzel uit het nat

    nog voor de inkt kon drogen

    ik zat met puimsteenogen
    te tranen naast de bibberrat

    en blikken mededogen
    te proppen in het gat

    het was te laat
    de regen boog
    en streek de ribbels glad

    Categorie:Nonsens-Bizar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het huis
    Het huis,
    altijd een werf
    en altijd elders.

    Dagloners dragen stenen
    aan en af

    er werd geen plan getekend
    geen cohier
    van lasten voorgelegd
    geen paal geheid, geeneen.

    De bouwheer
    meet de tijd
    bepaalt de lichtinval
    de ruimten en
    het schuinten van het dak

    veranderlijk.

    Soms lijkt het afgewerkt.
    Dan sluit ik het gordijn.
    Een punt, de sleutel en
    -het breekbaar-
    welbehagen

    want rusteloosheid ruist
    allengs uit alle hoeken
    de stilte weg en weer
    zie ik het elders staan
    en zal ik gaan.

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het nieuws
    koppig zuigt de dag
    zich vol met klaarte

    zo is de wet

    een koffiezet
    verkracht genadeloos mijn dromen
    die zachter waren
    dan de nieuwsberichten:

    de doden slapen al
    de ziekelijke schapen
    blaten nog

    *n.a.v. de blauwtong-ziekte bij de schapen

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het werk
    aan tafel zitten, op een stoel.
    papier en potlood aan de rechterkant
    de linkerhand die nergens weet van heeft
    legt zich te luisteren naar wat
    vanuit de grond omhoog kruipt langs
    de poten naar het vlak onder
    de punt die registreert.

    als alles is geschreven
    blijkt het niet meer te zijn
    dan dit onmogelijk te lezen
    cardiogram van een bestaan


    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hip wil wat
    de haren zorvuldig
    verward het hemd
    machinaal ongestreken

    de broekspijpen kundig
    versleten gerafeld op maat

    de schoenen gelompt
    -tegen zweverigheid-
    een veter nauwlettend
    vergeten

    het truitje
    moet binnenste buiten
    gekeerd want mam heeft het
    anders geleerd

    en dat ze zich hoedt
    om het jasje te wassen
    want dan ga ik vrees'lijk
    te keer

    wassen?
    hoe deed zíj dat ook alweer?

    Categorie:Vr.Vorm-rest
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wilde ego(s)trip
    snel armen kruislings
    over buik naar heupen
    trek ik al mijn kleren uit
    en zwier ze zwaaiend
    in de lucht

    zie het purperen gareel
    beaat
    tussen kristallen hangen
    in luchters
    klinken feestelijk de glazen

    over een deur
    drapeerde zich de jurk
    als een guirlande
    zomerwitte bloemen

    het kanten slipje
    vlinderlicht
    vliegt naar het raam
    gaat wonderbaar
    over het groen
    van de bonsai liggen
    als bloeide hij

    en in mijn huid
    heeft nooit voordien
    de kamerlucht
    zo tintelfris gebeten
    met niet te tellen
    tandjes van genot


    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ondraaglijke lichtheid
    ik wou dat ik faalde
    ik wou dat ik baalde
    ik wou dat ik
    vreselijk lelijk was
    pokdalig gebocheld en
    arm als de straat

    verlaten verstoten
    jaloers van de koek
    in de handen van bazige bonzen
    opstandig mijn kruimeltjes gaarde

    ik wou dat ik mee-lijden kon
    met de aarde de hemel de hel
    de zaaiers van armoe en doem

    ik wou dat want nu

    rol ik rustig een rokertje
    luister ik naar Sibelius

    en niets heb ik
    helemaal niets
    om over
          naar huis
                te schrijven


    Categorie:Vr.Vorm-rest
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Astrologica
    ik kwam te voorschijn toen de Zon had afgedaan
    de tekens tot voorbij de riem waaraan de Tweelingen
    de Maan naar alle winden lieten waaien
    en tegendraads Saturnus zat te janken
    hopeloos het schuim aanschouwend van de Ram
    die vierkant in het water viel

    hoewel

    het uur zat goed want Leo spuwde op de bol
    zijn hete driftendans waarvan ik zo verschoot
    dat ik begon te beven vooraleer ik zelfs
    een eerste keer geslagen werd

    en nog

    ik woon op nummer twaalf het laatste en het
    meest verborgen huisje in de rij
    van Ik naar 't loze Wij dat later
    meer dan in mijn dromen na 't verteren van
    dat Wonder wezenlijk begon te smaken naar een
    Château-en-Espagne* Appellation Oubliée

    vandaar

    *Chateau-en-Espagne betekent luchtkasteel.


    Categorie:Vr.Vorm-rest
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Grote Gevoel
    in het cafeetje Het Grote Gevoel
    zaten zij beiden op eenzelfde stoel
    als je maar weet wat ik daarmee bedoel
    met dat cafeetje de stoel en de boel

    ze waren nog jong maar de tijd was al oud
    het bier was verschaald en maar halvelings koud
    zijn handen begrepen haar heupkens zo stout
    ze keek wat beteuterd geen mens is van hout

    hij wriemelde bevend haar roksken omhoog
    de ober bezag dat van achter de toog
    hij dacht aan zijn Trien en dat zij hem bedroog
    een brandende braamdoorn schoot recht in zijn oog

    hij wiste met woede zijn laatste traan
    en als hij dat slikkend had afgedaan
    is hij voor de tortelse duifkens gaan staan
    boosaardig van aard zei hij kort: jullie gaan!

    toen stonden ze op van hun enkele stoel
    die dampte nog na van Het Grote Gevoel
    hij zette haar kraag recht want buiten was 't koel
    de ober verzoop zich daarna in 't gewoel

    van zijn cafeetje Het G.... G......

    Yep!

    *leuke herinnering aan ons "kelderken" op Schrijf.Net, waar ik toen mee mocht werken aan het onderhoud van de site.
    Het vers werd geschreven t.a.v. Marc Boelens, die, zo schreef hij, in gedichten "het grote gevoel" wilde lezen.


    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kwatrijntjes
    De voorman

    Een donderwoorden-bliksemend betoog
    'Niet laten knechten, vrienden, kijk omhoog!'
    Waarom maakt hij nu plots zo'n gek gebaar?
    Er vloog een bijtend vliegje in zijn oog...


    Samen-zin

    Wat zou een knotwilg zonder knot,
    Een prevelkwezel zonder god
    Een kuddenloze herder zijn
    Zo bij een wijze hoort een zot


    Opvoeding

    Op jambenpasjes leerde ze haar les
    Van één a twee en stoppen voor de zes
    Maar stoppen heeft ze blijkbaar nooit gekund
    ze hakt de prei nu met een jambisch mes


    Bewolkt

    De dag voldeed niet aan zijn zondagsplicht.
    Vergat de zon te wassen, en haar licht
    Ligt vuilig grauw langsheen de huizenrij.
    Verbolgen doe 'kmaar weer mijn ogen dicht.


    De reis

    Levensmoe en Levenswijs
    Maken broederlijk de reis.
    Zachte zetels in de trein
    Naar 't beloofde Paradijs.


    Los

    Breng mij terug bij de rollende stenen.
    Roep mij terug naar de bruisende zee!
    Weg zijn de muren, de grenzen verdwenen.
    'k Geef wat ik heb met de wolken mee!


    Schrappen?

    De hoogste bomen worden door de wind gesnoeid,
    En zijn na elke barre storm weer doorgegroeid.
    Als bakens kunnen zij nu in het landschap staan
    Omdat ze nooit door regelneven zijn verknoeid.

    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Doffe ellende
    de marsupilami zit hoog op een tak
    zijn zeer lange staart te betreuren

    de veer is gesprongen de lol is eruit.
    hij jengelt en jeremieert: iedereen

    is gemeen! hij kijkt naar zijn navel
    en denkt aan zijn moeder hij grient

    uit zijn neus ja toen kwam ze nog na
    met een doekje nu niet. hij dropt

    zijn verdriet in het stof van de wegel
    die onder hem doorloopt geen mens

    die het ziet

    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En de winnaar is... DRIEK
    Onderstaand gedichtje schreef ik destijds op Schrijf.Net. Daar zwaaide toen wat! Protest, ontgoocheling, omzeggens totale verslagenheid.
    Een sonnettenbakker als Dichter Des Vaderlands (NL), stel je voor!!!

    *

    't Is nie waar!

    zo zaten ze bijeen en klonken
    met holle ogen aan elkaar gewaagd
    op een in gram verzonken hoerensjans
    onder hun haar.

    het platte plebs had hun een loer
    gedraaid. geen krijger geen hervormer
    neen! een rijmelaar had uitgeblonken
    kreeg de eer om voor het land

    huns vaders en de schone ogen
    van het prinsendom
    te dichten.

    dit was een allereerste ramp
    daarover zal hij niet...

    *

    Op 26 januari 2005 werd Driek van Wissen door het Nederlandse publiek voor de komende vier jaar verkozen tot derde Dichter des Vaderlands.
    Zijn voorgangers waren Gerrit Komrij, die voortijdig afhaakte, en interimaris Simon Vinkenoog.

    De zogenaamd vernieuwende dichters, voorzien van inslaande etiketten zoals jong, postmodern, absurdistisch of gewoon absurd, experimenteel, conceptueel, meer anti dan pro etc... afijn, samengevat: zij die Dada nog geen dada! toezwaaiden, kwamen in opstand.
    De kersverse DDV kreeg van sommigen al direct een vuur... he, slijkdoop te verwerken.

    Precies op de dag van zijn inauguratie werd de sluiting van het het concentratiekamp Auschwitz herdacht. Hoe rijmt men dat tesaam?
    Hij deed het, tóch dus, en wel met een vers dat volgens mij van humor en tegelijkertijd van respect getuigt. Een speedsonnet dat op een mild-cynische wijze laat aanvoelen dat Driek zich bewust was van zijn ondankbare taak.

    DICHTER DES VADERLANDS

    De nieuwe Dichter van het Vaderland
    Mag, in de wolken door de eerbewijzen,
    In een speciale feesttrein huiswaarts reizen
    En werpt daar nog een half oog in de krant

    En leest dat exact zestig jaar geleden
    De laatste treinen richting Auschwitz reden.


    © Driek van Wissen - 29-01-2005


    Categorie:Waar is de tijd

    TOP

    -->

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!