Foto
Categorieën
  • Belevenissen (11)
  • Bundeltjes (1)
  • Dichten & zo (20)
  • Gepubliceerd (12)
  • Haiku-Senryu (3)
  • Ik-verzen (15)
  • Korte verzen (15)
  • Lichtjes typo (3)
  • Maatschappijkritiek (1)
  • Nonsens-Bizar (8)
  • Op rijm gezet (9)
  • Over dieren (8)
  • Over dingen (12)
  • Over mensen (21)
  • Parlando (7)
  • SeiZoenen (14)
  • Sonnetten (18)
  • Themaverzen (7)
  • Vr.Vorm-rest (6)
  • Waar is de tijd (11)
  • Toppers
  • Archief Schrijf.Net
  • Kluger Hans
  • Roops BLOG
  • Roops SITE
  • Jacob de Bruin
  • Digther
    Inhoud blog
  • Voor Dag
  • De media
  • Even wennen
  • Dubbel
  • November liefste
  • Post Scriptum
  • Obsessie
  • Pa!
  • Ollele Bolleke Pijniging
  • Desperate housewife's day
  • De gedichten
  • Compassie
  • O Michelangelo
  • Ik bedank...
  • Spruitjes
  • Ma
  • Het moment
  • Die morgen
  • Ecce homo
  • Schoothondjes
  • Ego te absolvo
  • Kassa-robot
  • Frambozen
  • De langste nacht
  • Oervlek
  • Winterwende
  • Shoppen
  • Dolce far niente
  • Knor
  • Brood op de plank
  • Poëmata
  • Verstilling
  • Romantisch uitje
  • Liefde
  • De scrabblepoëet
  • Product
  • Positivo
  • De trouwerij
  • Zalig gestoord
  • De negende maan
  • Nachtdier
  • De dichter
  • In rook
  • Scheppen
  • Voilà
  • Ontaard
  • Niksen
  • Mimespeler
  • Spleen
  • Stoelendans
  • Zo maar zondag
  • Ruïne Sint-Baafsabdij - Gent
  • De hof van Heden
  • Van een aardappel
  • Aan mijn kastanje
  • Boerenkost
  • Oma en ik en oma
  • Stoepkinderen
  • Conceptueel zwart
  • Zijn schoenen
  • Oud en eenzaam
  • Blue screen of death
  • Van die dip-dagen
  • Van een baksteen
  • Die god van mij
  • Muzenissen
  • Plannen
  • Palaveren
  • Vleugels van papier
  • Aan de late dag
  • Sonnet voor Sophia
  • Diepdenken
  • Vertwijfeling
  • Self´oMatic
  • Peptalk
  • Liefde's lust
  • Erato
  • Luchtschrijven
  • Writersblock
  • Stil even
  • Wervelwind
  • V-echtgenoten
  • Vermist
  • Toe nou...
  • Kieskoorts
  • Voor wie...
  • Thanatos
  • De rechtbank
  • Herfstblues
  • Van de poezen Mup en Rufus
  • Dit is een lied alleen voor kinderen
  • Kleine herfstsonate
  • Ik zie
  • Traumdeutung
  • Pijnpunt
  • In gedichten
  • Kids
  • Grumpel
  • Total loss
  • Het lied van de vis
  • Mail-vrienden
  • Verliefd
  • Rebels
  • Fatrasie
  • Hic et nunc!
  • Ouder - Wijzer
  • In dromen
  • Een nette vrouw
  • Een bushalte te ver
  • Nemo zal hangen
  • Oranje boven!
  • Regelneven
  • Portret
  • Het sonnet, een vader
  • Niet eens een zondag
  • Nummer 46.07.17
  • Plots - drie kortverhalen
  • Heremietkreeft
  • Logos - Tao
  • Van de boer
  • Happy Meal™
  • Kliederen
  • ...die zo sierlijk zijn
  • Akkefietje
  • Amen en uit
  • Tegendraads
  • Dichtersverdriet
  • 38° Celsius
  • De clown
  • Zorba
  • Samen één
  • Ik en Chloë
  • Geode
  • De trek
  • Identiteit
  • Huilen op de plee
  • Lijkje is gevonden...
  • Nostalgie
  • De haptische misleiding
  • Goed van toen?
  • Nurks fruit
  • Het bad loopt leeg
  • Overzomer
  • Bekentenis
  • Jozefien's wens
  • Requiem
  • Glottisslag
  • Kwinkslag
  • De vernieuwing
  • Mensje
  • Maartse buien
  • Hoogmis
  • Lente-equinox
  • 5-7-5-jes
  • Valentijntje
  • Cilja's wedstrijd
  • De Theetjes
  • Testament
  • Aliënatie
  • De zevende dag
  • Gemis
  • De terugkeer
  • Meeting
  • Laat mij
  • Perelieren
  • Dichterbij
  • Life sucks
  • Boegbeeld
  • Het dagje wel
  • Kleding-ketens
  • Een bloemetje
  • Zomerjeremiade
  • Van de hitte
  • Zonneslag
  • Zotte zomer
  • De belofte
  • Breekpunt
  • Alluretje
  • Een eind weegs
  • Bevroren God
  • Tu es sacerdos
  • Ach en wee
  • Het huis
  • Het nieuws
  • Het werk
  • Hip wil wat
  • Wilde ego(s)trip
  • Ondraaglijke lichtheid
  • Astrologica
  • Het Grote Gevoel
  • Kwatrijntjes
  • Doffe ellende
  • En de winnaar is... DRIEK
  • Spoorzoeken
  • De man die
  • Aan mijn moni
  • Het weekje in de ruimte
  • Loslaten
  • Goddank
  • Gij badt... G.G.
    Archief per jaar
  • 2018
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
    alle gedichten ,
    ook elders verschenen
    onder schuilnamen, zijn
    -tenware anders vermeld-
    ©
    helena e.m. de clercq

    TOP
    Verzamelde Gedichten 

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oma en ik en oma
    ik was een kind en ik kon in haar ogen
    zijn
    ze hadden -nu weet ik het weer-
    de kleur van korenbloemen
    tegenlicht gehouden

    we speelden veel
    ze zorgde goed voor teddybeer
    terwijl ik broodjes haalde voor de poppen
    waarvan de kleinste ziek was
    en ze keek ernaar toen ik het zei
    bezorgd en ik keek ook bezorgd
    en er was geen verschil

    ik werd een meisje en ze zag
    met welgevallen mijn te smalle truitjes
    en gebaarde naar haar dochter
    met dezelfde blik als ik
    'en jij, was jij nooit twaalf misschien'
    nog was er geen verschil

    maar even later
    toen ik dacht dat ik waarschijnlijk
    onder stroom zat en die jongen
    die zo'n mooie mond had ook

    -gezien de vonken-

    toen
    is er iets gebeurd

    ze viel zomaar ineens
    ik had het eerst nog niet bemerkt
    mijn ogen keken al veel verder
    dan de hoeken van de tafel thuis

    een lijntje bloed
    zo helder rood als bloed van mij
    liep langs haar wang en schilderde
    een grote klaproos op haar jurk

    Categorie:Parlando
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stoepkinderen
    dit
    is de keuken
    zij heeft het krijtje

    het jongetje volgt
    hoe zij de lijnen trekt
    niet recht
    en niet gelijk
    maar wel van hoek naar hoek
    aaneen

    hij hurkt nu ook
    ze kijken naar de keuken

    in zijn hand
    achter zijn knietjes
    houdt hij een kleine auto vast

    maar dat is hij vergeten

    zij heeft geen deur getekend
    nu nog niet

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Conceptueel zwart
    zwart toch?
    gedurfd
    een helft horizontale
    een helft verticale
    penseeltrekken

    nee maar nee
    het is geen zwart
    zie jij dan niet
    die blauwe schijnen

    schijnen?

    je hoofd op
    tien voor tien
    je schouders
    vijf na zeven

    niet
    te zien dan
    hoe het licht?
    het blauw
    van de gordijnen?

    het is niet dood-
    gewoon maar zwart
    we moeten leren

    ernstig kijken
    hoe 't spiegel-speelt

    met onze voeten

    *bedenkingen bij een schilderijtje dat een mijn broer van een échte kunstenaar kreeg, én ophing!

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zijn schoenen
    En dat hij al zou sterven
    zo.
    Zijn schoenen
    waren nog niet eens
    versleten en in het huis
    de tegeltjes niet afgewerkt.

    Ik liep nog lange tijd
    te zoeken naar zijn zwijgen
    waarmee hij mij
    op dwaze woorden wees
    die ik dan overdacht
    totdat zijn oog beaamde.

    Hij leerde niet
    hij toonde enkel
    ruimte. Pa...

    Ik weet het nu
    - niettegenstaande -
    alles was volbracht.

    Hij heeft het ook geweten.

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oud en eenzaam
    in een nisje op antarctica
    wonen 
    serafien en monica
     
      monica heeft rode ogen
      witte haren blauwe lippen
     
      serafien vertelt verhalen
      uit een ver geleden tijd

      monica geeft hem te drinken
      sneeuw smelt in haar holle hand

      samen volgen ze de wolken
      weten zich op een perron

      met één voet al op de treden
      van de sneltrein naar de zon

    in hun nisje op antarctica
    slapen
    serafien en monica

    *de titel is van een boek van Gerard Reve

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Blue screen of death
    dotje is nu dood
    alle draadjes dolgedraaid
    het blauwe zwijgen

    zijn oog geblindeerd
    troosteloos kijk ik hem aan
    een cycloop met staar

    de oude muis ligt
    verdwaasd aan een zwart infuus
    de prullenbak gaapt

    ik speel piano
    het azerty van mozart
    beethoven is doof

    er belt iemand aan
    ik zeg dat ik uien hak
    trek de stekker los

    *herinnering aan de crash van mijn allereerste PC, °2000 en liefdevol "DOT" genoemd.


    Categorie:Haiku-Senryu
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van die dip-dagen
    er kruipen trage dagen over straat
    moedwillig naast het zebrapad

    hun loze monden schurend aan
    asfalt dat fluistert rond een

    spoor van kouder bloed
    armoedig is hun kleed

    tot op de buik versleten
    ze lonken naar de overkant

    de stoep is veel te hoog
    het regent in hun ogen

    de nachtwacht brengt
    ze zacht weer thuis

    legt ze te slapen naast
    vergeten dromen


    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van een baksteen
    de klinkaard de blote met handen getemde
    klei die ik zie en die kerken schraagt kathedralen
    voegt met het vuur van de ovens de kleur
    die nog smeult in de as van de droom
    heb ik lief

    de hellere zachte die huizen beademt
    nadat het potsierlijk behang van de muren
    gevallen, plamuren van pleister allang zijn
    verschuurd met het staal van de tijd
    heb ik lief

    want gewarmd in de zomers gestrengd
    en gesneden gevormd naar de hand
    van de bouwer gebrand in de ogen
    van zieners en dichters -mijn aarde- ik
    heb u lief

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Die god van mij
                  "Help uzelf, zo helpe u..."  juist!

    mijn god is warm
    ik noem hem liefje
    en hij mij ook
    ik trek hem elke avond
    overspelig in mijn bed

    we giechelen wat af
    ze mogen het niet horen
    ze weten er niet van
    van ons

    en als ik hem vergeet
    te roepen roept hij
    mij en zegt: awel?
    dan zeg ik: nou!
    en ik vertel het hem

    hij lacht mij altijd uit
    keer op keer op keer op keer
    'leer nou toch eens te wachten
    want zo ver kun jíj niet kijken'

    hij heeft gelijk

    een stoute mug
    heeft ondertussen
    in mijn oor gebeten

    awel?
    en hij: ho ow!
    de horretjes vergeten?

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Muzenissen
    ik vroeg de muze of ze even bleef
    of ze een vrolijk lied voor me wou zingen
    ze keek ver weg van mij langsheen de dingen
    het open venster in terwijl ik schreef

    verdwaalde woorden zocht, herinneringen
    mijn ogen sloot in dromen dook dan scheef-
    gezakt weer rechtkwam en - toe maar, vergeef
    het haar - op zoetgevooisde zuchtjes gingen

    haar tas haar lapjesjas haar strohoed door
    het raam. en zij daarbij. voorbij! het wachten
    heeft nu niet langer zin ik ga ervoor:

    ik bak een ei en een sonnetje. klachten?
    hier is het zout. ik heb een houten oor
    ik fluit de blues en gaar, diep in gedachten

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Plannen
    we willen niet meer we zullen niet langer
    we kunnen misschien iets anders doen
    dat stukken beter
    maakt

    een linkere schoen aan de rechtervoet
    een weekdagse pluim op een zondagse hoed
    de duim op het oog
    van een vingertop

    de boeddha voor één dag
    ontdoen van schuinse
    buikgedachten

    zijn lach
    wat luider zetten

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Palaveren
    het was een groots moment
    we zaten aan

    naarmate het gehalte geest
    ging stijgen in ons bloed
    begonnen we te vliegen

    de vrouw in mijn vizier
    dreef jaren weg van hier
    naar later naar wanneer het kind...

    een heer vloog traag terug
    in hoe het was geweest

    rechts zat een jongen
    rampen te voorspellen
    de freule links bezong
    een duif met in haar bek
    een maagdelijke buxustak

    we deinden uit

    opeens begon het midden
    van het tafelblad te gloeien
    er daalden tekens
    in een graal van licht
    een alfa en een omega
    herinner ik mij nu

    ze losten in elkander op
    het was een vreemd moment

    uit voorverwarmde kopjes
    dronken we de koffie na


    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vleugels van papier
    elke morgen dromen we:

    de lavendelwitte vogel
    dat hij neerstrijkt
    op het blote
    tafelblad

    de vleugels spreidt
    en breed blijft liggen
    kleed wordt voor het altaar
    van de dag

    dan gaan we zitten

    delen brood en breken
    woorden over of omtrent
    be-treffend zus en zo
    maar treffen nooit

    we roken best gezellig
    door al valt de as
    borduren onze wensen
    op een roze wolk

    tot ons uit oogpunt
    van de naald
    de draad ontglipt

    dan maar
    de goden haten

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aan de late dag
    hoe schoon zijt gij
    mijn dag
    als ge begint te knikkebollen
    de handen in uw schoot
    geen schaduw nog  verkruipt

    het blauwe uur duurt maar heel even
    dan slapen alle bomen zwart
    op het vertrouwd-verkleurde laken
    boven mijn stad

    in huis kalmeren schemerlampen
    laaiende peertjes
    uit de wandklok druppelen seconden
    de avond in

    een haastige auto trekt een doffe streep
    geluid over de dode straat 

    ik schilder in gedachten nevelslierten
    die verder boven open weiland hangen

    en misschien, heel misschien
    zijn daar wel warme dieren


    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sonnet voor Sophia
    In verre tijden toen de appels rood
    begerenswaardig aan de bomen groeiden
    wijl Adam en zijn Evaliefje stoeiden
    nog op hun hoede voor wat Hij verbood

    de Schepper van hun leven en de dood:
    van die waaraan de vreemde bloesems bloeiden
    de boom der goeden en van de verfoeiden
    wie daarvan plukte stond aan onheil bloot.

    Maar het gebeurde! Hij heeft het gezien!
    "gij dwazen!" vloekt Hij. Sophia misschien
    -die hij nog vlug vantussen scherven raapt-

    zou Zij, getooid met Waardigheid en Woord
    de zoete balsem brengen naar het oord
    zal Zij het doen, terwijl Hij zich verslaapt?

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Diepdenken
    op het vuur staat de pan
    en daarin ligt de pap
    en daarbij staat het vrouwtje
    te denken

    haar ogen die gaan
    van 't plafond naar de muur
    op zoek naar de zin
    van 't bestaan

    bij de vloer kijkt ze dwars
    door de wereldbol heen
    met daaronder alleen
    stomme luchten

    geen engel geen duivel
    niets is er wat zich
    aan haar zoekende ziel
    openbaart

    tot een woord uit het diep
    van de pap in de pan
    haar bevrijdt van de mist
    in haar hoofd

    het zegt blob en ze wéét
    nu, iéts weet ze al zeker:
    de pap in haar pannetje
    kookt.


    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vertwijfeling
    Er staat een ventje op de horizon.
    Het waaiert niet het wenkt niet maar het kijkt.
    Het blinkt over het water en het wijkt
    geen ogenblik. Ik wandel in de zon,

    gestrand. De maten, het gewicht geijkt,
    de heup geolied, vaste passen on-
    bewogen, schouders losgezwierd. Het won-
    der mensenkind dat even God gelijkt.

    Maar in mijn nekvel is een haak geslagen:
    ik werd geënterd hoewel ik geen boot
    geen luchtschip ben met volle buik. Ik breek

    voorzichtig want ik kan ze niet verdragen
    die ogen in de verte en hoe groot
    het antwoord is, hoe bang de oversteek.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Self´oMatic
    in de morgen
    grijs geblokt alleen
    maar schouders heeft hij
    ingeslikt zijn kop
    wil hij mij welkom pinken
    uit zijn nek denk ik
    ik pin terug

    schudt hij de kaarten?
    kwispelt hij?

    ik leg mijn hand
    en voel hem brommen
    niet gemeen
    maar vierkant één
    en al gedienstigheid

    dag vrind zeg ik

    hij groet terug
    heel keurig

    uitgeprint

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Peptalk
    ze kwam
    we praatten wat

    over het vlinderhondje
    en dat het nog heel jong is en
    dat ze het een keer mocht meenemen
    één keer maar bij haar man
    op palliatieve

    haar man, goh, niet eens stervensoud
    en dat zij daar zelfs inderhaast nog
    voor de kerk getrouwd zijn
    hij met zuurstofmasker en morfinepompje
    zij met mascara

    die vormde nu een zwarte streep
    vanuit haar linkerooghoek terwijl ze het vertelde
    aan mij en aan dat meisje in het wassalon

    ze ging

    we hebben geluisterd
    we vonden het vlinderhondje zo schattig

    Categorie:Parlando
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Liefde's lust
    Mijn vader had een toverdoos
    vol wonderbare dingen
    een wollen wolk een zijden zoen
    een naamwoord dat kon zingen

    een wereld met een kop eraan
    waarop ie dan kon staan
    en een kassei die huilde om
    de regen en de maan

    een kromgegroeide rechtelijn
    een vierkantig rondeel
    een vleugellamme koekoeksklok
    en een zwart-wit penseel.

    Er zaten ook nog rijmen in
    die rijmden almaar door
    en dweepten met, wat er ook was
    een fijnbesnaard gehoor.

    Mijn moeder zeurde aan de vaat
    "Wat doe je daar nou mee
    met al die rommel? En vooral
    met 't deinen van de zee!"

    Daar werd mijn vader droevig van.
    "...haar ziel loopt leeg, o nee..."
    Hij haalde toen die zijden zoen
    en dichtte haar daarmee.

    Categorie:Op rijm gezet

    TOP

    -->

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!