Foto
Categorieën
  • Belevenissen (11)
  • Bundeltjes (1)
  • Dichten & zo (20)
  • Gepubliceerd (12)
  • Haiku-Senryu (3)
  • Ik-verzen (15)
  • Korte verzen (15)
  • Lichtjes typo (3)
  • Maatschappijkritiek (1)
  • Nonsens-Bizar (8)
  • Op rijm gezet (9)
  • Over dieren (8)
  • Over dingen (12)
  • Over mensen (21)
  • Parlando (7)
  • SeiZoenen (14)
  • Sonnetten (18)
  • Themaverzen (7)
  • Vr.Vorm-rest (6)
  • Waar is de tijd (11)
  • Toppers
  • Archief Schrijf.Net
  • Kluger Hans
  • Roops BLOG
  • Roops SITE
  • Jacob de Bruin
  • Digther
    Inhoud blog
  • Voor Dag
  • De media
  • Even wennen
  • Dubbel
  • November liefste
  • Post Scriptum
  • Obsessie
  • Pa!
  • Ollele Bolleke Pijniging
  • Desperate housewife's day
  • De gedichten
  • Compassie
  • O Michelangelo
  • Ik bedank...
  • Spruitjes
  • Ma
  • Het moment
  • Die morgen
  • Ecce homo
  • Schoothondjes
  • Ego te absolvo
  • Kassa-robot
  • Frambozen
  • De langste nacht
  • Oervlek
  • Winterwende
  • Shoppen
  • Dolce far niente
  • Knor
  • Brood op de plank
  • Poëmata
  • Verstilling
  • Romantisch uitje
  • Liefde
  • De scrabblepoëet
  • Product
  • Positivo
  • De trouwerij
  • Zalig gestoord
  • De negende maan
  • Nachtdier
  • De dichter
  • In rook
  • Scheppen
  • Voilà
  • Ontaard
  • Niksen
  • Mimespeler
  • Spleen
  • Stoelendans
  • Zo maar zondag
  • Ruïne Sint-Baafsabdij - Gent
  • De hof van Heden
  • Van een aardappel
  • Aan mijn kastanje
  • Boerenkost
  • Oma en ik en oma
  • Stoepkinderen
  • Conceptueel zwart
  • Zijn schoenen
  • Oud en eenzaam
  • Blue screen of death
  • Van die dip-dagen
  • Van een baksteen
  • Die god van mij
  • Muzenissen
  • Plannen
  • Palaveren
  • Vleugels van papier
  • Aan de late dag
  • Sonnet voor Sophia
  • Diepdenken
  • Vertwijfeling
  • Self´oMatic
  • Peptalk
  • Liefde's lust
  • Erato
  • Luchtschrijven
  • Writersblock
  • Stil even
  • Wervelwind
  • V-echtgenoten
  • Vermist
  • Toe nou...
  • Kieskoorts
  • Voor wie...
  • Thanatos
  • De rechtbank
  • Herfstblues
  • Van de poezen Mup en Rufus
  • Dit is een lied alleen voor kinderen
  • Kleine herfstsonate
  • Ik zie
  • Traumdeutung
  • Pijnpunt
  • In gedichten
  • Kids
  • Grumpel
  • Total loss
  • Het lied van de vis
  • Mail-vrienden
  • Verliefd
  • Rebels
  • Fatrasie
  • Hic et nunc!
  • Ouder - Wijzer
  • In dromen
  • Een nette vrouw
  • Een bushalte te ver
  • Nemo zal hangen
  • Oranje boven!
  • Regelneven
  • Portret
  • Het sonnet, een vader
  • Niet eens een zondag
  • Nummer 46.07.17
  • Plots - drie kortverhalen
  • Heremietkreeft
  • Logos - Tao
  • Van de boer
  • Happy Meal™
  • Kliederen
  • ...die zo sierlijk zijn
  • Akkefietje
  • Amen en uit
  • Tegendraads
  • Dichtersverdriet
  • 38° Celsius
  • De clown
  • Zorba
  • Samen één
  • Ik en Chloë
  • Geode
  • De trek
  • Identiteit
  • Huilen op de plee
  • Lijkje is gevonden...
  • Nostalgie
  • De haptische misleiding
  • Goed van toen?
  • Nurks fruit
  • Het bad loopt leeg
  • Overzomer
  • Bekentenis
  • Jozefien's wens
  • Requiem
  • Glottisslag
  • Kwinkslag
  • De vernieuwing
  • Mensje
  • Maartse buien
  • Hoogmis
  • Lente-equinox
  • 5-7-5-jes
  • Valentijntje
  • Cilja's wedstrijd
  • De Theetjes
  • Testament
  • Aliënatie
  • De zevende dag
  • Gemis
  • De terugkeer
  • Meeting
  • Laat mij
  • Perelieren
  • Dichterbij
  • Life sucks
  • Boegbeeld
  • Het dagje wel
  • Kleding-ketens
  • Een bloemetje
  • Zomerjeremiade
  • Van de hitte
  • Zonneslag
  • Zotte zomer
  • De belofte
  • Breekpunt
  • Alluretje
  • Een eind weegs
  • Bevroren God
  • Tu es sacerdos
  • Ach en wee
  • Het huis
  • Het nieuws
  • Het werk
  • Hip wil wat
  • Wilde ego(s)trip
  • Ondraaglijke lichtheid
  • Astrologica
  • Het Grote Gevoel
  • Kwatrijntjes
  • Doffe ellende
  • En de winnaar is... DRIEK
  • Spoorzoeken
  • De man die
  • Aan mijn moni
  • Het weekje in de ruimte
  • Loslaten
  • Goddank
  • Gij badt... G.G.
    Archief per jaar
  • 2018
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
    alle gedichten ,
    ook elders verschenen
    onder schuilnamen, zijn
    -tenware anders vermeld-
    ©
    helena e.m. de clercq

    TOP
    Verzamelde Gedichten 

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik en Chloë
    de witte neushoorn heette Chloë
    had een schild van verse mortel-
    specie hier en daar nog soepel
    en zich schikkend naar het leven

    binnenin

    wij getweeën waren zwanger
    in die zengend-rode zomer
    zonnen tussen kladden lommer
    zogen weelde naar mijn wangen

    zij verkleurde niet

    maar het oogje in haar stenen
    stilte liet me innig delen met
    wat zij ook had ervaren
    in het splijten van de rotsen

    en daarna de bron

    zoveel groter werd het weten
    van het ongeboren zijnde
    dat genesteld in gelijke
    bloeddoorlopen zachte vliezen

    onderhuids begon

    *Chloë was de witte neushoorn in de Zoo van Antwerpen

    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geode
    het is het zoete
    van de weemoed niet
    dat mij kan breken

    het is het vuur
    onder mijn huid
    en dat ik toch
    met water speel

    een steen spleet
    zijn kristallen bloot
    van jaren ik

    was daar
    maar heb het nooit
    geweten

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De trek
    zie mijn liefste zomerjurk
    gewassen in de lauwe regen
    zedig aan de lijn

    de wind erin
    een lijf van lucht
    dat tegen knijpers danst
    maar hangt en niet ontkomt

    hoewel ik het zou willen

    mijn zomer mee
    zou willen geven met de trek
    het nest bewaren
    tot hij wederkeert

    nu moet ik hem binnenhalen
    uitgewoond

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Identiteit
    ze zag hem achter glas
    de heilige birmaan
    hij had net iets
    wat zij ook had

    ze dacht aan hem
    terwijl ze met de kater sliep

    en tussendoor ook nog

    ze liep van straat naar straat
    leefde zich uit in vele worpen

    gevlekt gestreept een pootje
    wit van toen die keer
    de albino of van de siamees
    een blauwig oor

    en zo verloor zij zich
    na al het vreemdgaan
    eindelijk geïntegreerd
    haar nageslacht een naam:

    de lapjeskat

    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Huilen op de plee
    laat ons pal
    in het midden staan
    waar geen krachten meer
    van invloed zijn

    trillend zullen wij
    tot stof vergaan
    zo los zo hunkerend
    naar samenhang

    een nevelvlek gelijk
    ongrijpbaar
    onbegrijpbaar veel
    te dood gedaan

    *geschreven n.a.v. van de moord op Theo van Gogh en wat er kort op volgde

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lijkje is gevonden...
               ...zei de nieuwslezer

    zo lag zij daar gelijk
    een losgelaten blad

    de kastanjes keken glimmend
    door hun stekelige wimpers
    ze herkenden haar als een

    van hen met haar vijf
    gespreide vingers op
    haar ingedommeld lijfje
    vijf maal vijf ze gingen tellen
    vingers tenen en de zin

    van haar vreemde glazen ogen
    van haar oortjes nog zo rood
    en haar bramenblauwe lippen
    om haar mond waarin haar tong nog
    scheen te lonken naar de vlinder
    op haar neusje. zie je wel

    ze herkenden haar
    als een van hen

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nostalgie
                voor Martijn Benders

    je zei toen

    dat ik op witte sokjes liep
      zacht klinkt dat
    met roze pomponnetjes eraan
      vieux rose vermoed ik

    zo dichtte ik staand
      daar waar we nog samen waren
    in de heer die poëzie is

    de sokjes, benders,
      zijn versleten
    met de pomponnetjes
      in boorwater gedrenkt
    dep ik mijn ogen

    eli eli lama sabachtani

    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De haptische misleiding
    kijk mevrouwtje kom maar
    dichter dit is poëzie meneer
    u ziet nog niets?

    dit is dan ook het allerlaatste
    snufje adem in en bla ha aas!
    daar komt de vis

    die op het droge leeft
    van stoten

    hap

    toe leg je hand
    maar op zijn buik
    de maan is vol

    *gepubliceerd in het tijdschrijft Digther 2009 - 10e jaargang 1
    *gepubliceerd in het boek WaterMerk - een doorslag van 10 jaar literaire passie - Literair Tijdschrift DIGTHER - oktober 2010

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goed van toen?
    Het scheurkalendertje dat lang geleden
    werd opgehangen bleef onaangeroerd:
    de gangen, het menu van toen. De leden,
    die hebben nooit eens oergezond geboerd.

    Nooit is hun maag gekeerd, werd het verleden
    verteerd. Een pittig glaasje Underberg,
    ze hebben het als rattengif gemeden.
    Dat oude smaken rotten lijkt niet erg,

    niet op hun tongen. Elke vreemde gast
    die even na het ooit-festijn verscheen
    met nieuwe snaren of een ander lied,

    gezette heren doopten hem tot last.
    Ze kregen krampen in hun grote teen
    en tjokken nu op jichtig-oud verdriet.

    *gepubliceerd in het tijdschrift Digther 2009 - 10e jaargang 1

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nurks fruit
    aan de laatste winterpeer

    daar zit hij dan

    dik meneertje
    uitgezakt
    rond het roosje
    van zijn anus

    buik en billen, heupen bol
    koppie smal gebleven

    steeltje overbodig
    in zijn hersenpan verdord


    buiten, mijlenver van hem
    in de voortuin van de hemel
    staat een perelaar in bloei

    *gepubliceerd in het tijdschrift Digther 2009 - 10e jaargang 1

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het bad loopt leeg
    een derwisj draait
    met wazigwitte rok
    de dode schilfers
    huid van dagen weg

    het water keert terug
    terug terug terug

    ik zorg niet meer

    straks legt de nacht
    zijn wijde schaduw neer
    zo vriendelijk
    bewaart hij alles
    uit de wind

    zo licht
    dekt hij de tafel toe
    de boeken blijven open
    naast de kruimels en de kringen
    van mijn honger en mijn dorst
    mijn toegaan in herinnering
    een naam een blad een pen


        Liefste,

           - - - -
           - - - -.

                 +


    de morgen is een altaar

    *gepubliceerd in het tijdschrift Digther 2009 - 10e  jaargang 1

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overzomer
    zitverdriet spant
    draden over tafelzeer
    de spelers lachen
    niet

    hun tamme donderbeesten
    waken poot aan pols

    ze springen op wanneer
    een dobbelsteen bolhoekig
    even wichtig staat
    en alle ogen
    toont

    er is geen winst
    er is niet eens verlies

    *gepubliceerd in het tijdschrift Digther 2009 - 10e jaargang 1

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bekentenis
    ik ben een man wanneer ik dicht

    ik neem mijn taal
    mijn zo geliefde
    voorzichtig op
    en draag haar naar
    het onbeslapen laken

    daar ligt ze dan
    ik kleed mij uit terwijl
    ik kijk naar haar
    vertraagd en ingehouden

    weten wij het van elkaar
    de gretigheid het veel
    te vele voor de mondjesmaat
    die wij met rituelen legen

    langzaam gaat ze voor me open
    sta ik nog opzij totdat het wachten
    ons ondraaglijk wordt
    en wij elkaar beminnen
    wild en teder

    wild en teder tegelijk

    *gepubliceerd in het tijdschrift Digther 2009 -10e jaargang 1


    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jozefien's wens
    O ik wens ik wens ik wens
    ik wens mij een podium
    al om het even
    waar maar
    voor het leven
    een vliegend tapijt
    of een balzaal die rijden
    kan zodat er altijd weer andere
    dansers mijn
    wervelend zweven betreden
    ik wens mij een
    duistere diepe zaal
    met wanden waartegen mijn verhaal
    weerkaatst en in duizend tonen
    nog lang na mijn optreden
    zinderen blijft
    maar stiller
    als even
    een briesje na de storm

    * in één adem geschreven n.a.v. de wekelijkse sessies 'sneldichten'  op SchrijfNet, georganiseerd door Marc Boelens.
    Opgave was: 'een podium voor het leven'.


    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Requiem
    de dag is traag
    er valt een vlieg

    terwijl ze
    op haar vleugels walst
    kan ik niet anders doen
    dan kijken naar

    hoe zwart ze is
    en bijna dood

    ik schuif haar
    op het wit papier

    we schreven saam
    dit kleine requiem

    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Glottisslag
    er was de tram
    er was het kind

    ijzer op ijzer
    ijzig schril

    ik wilde nog niet
    dood
    ik wilde nog wel
    ademen

    'k 'k 'k wilde gillen
    'k onniet

    warme roze
    hersentjes
    tussen de
    rails

    en
    daar omheen...
    er was geen
    daar omheen

    ik was pas twaalf
    ik deserteerde bang
    mijn zusje in mijn hand

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kwinkslag
    we liegen niet we zijn voorzichtig
    waarheid is een kraaienpoot
    op de overweg waarom

    we denken krom ontwijken ogen
    zoeken houvast op glibberige keien
    onze voeten scheef we molenwieken
    zwaaien langs het glijden grappen iets
    iets raadselachtigs neen we liegen niet

    geeneen mag immers weten waar
    we bloeden. we omhullen wazig
    of gevat in waterdichte grollen
    het enige omdat

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De vernieuwing
    ik
    heb
    alle kasten
    op een kant gezet
    geen wankel evenwicht
    want kommen, borden glijden
    krachten doen hun werk trekken
    al de inhoud onvermijdelijk
    straalsgewijs ordentelijk
    weer naar het ene
    statische
    nu

    dansen op een teen
    kijk
    dat is pas nieuw
    *
    diep in mijn aarde lacht
    een oude kabouter mij uit

    Categorie:Lichtjes typo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mensje
    Ik zit op een terrasje wat te kijken.
    Ze hebben het er nog maar neergezet.
    De voorjaarsfrisse sleutelbloemen strijken
    in mengeling een kleurenmenuet.

    Ik heb mijn tas met wat noodwendigheden
    en hebbedingen op de grond gezet.
    Zo ben ik nu het mensje weltevreden,
    compleet met glaasje port en sigaret.

    Hoewel...de stoel naast mij blijft onbezet.
    Die ene daar, de and're zijn genomen
    dat ik daar nu zomaar ineens op let...

    Ik wist het wel: je zou nu nooit meer komen.
    Toch heb ik mij wat dichterbij gezet
    en in gedachten weer je hand genomen.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maartse buien
    Het merelvrouwtje zal vandaag niet komen.
    Het regent zo verdrietig en de lucht
    Is uit de blije blauwte weggevlucht
    En hangt nu muizengrijs tussen de bomen,

    De lentewind verwatert tot een zucht.
    Diep in de botten aarzelen de dromen,
    Een wachten op de warmte die moet komen,
    Op nieuwe vogels en een nieuw gerucht.

    Ik zal dan maar alleen dit liedje zingen,
    En wiebelen op wat herinneringen
    Aan wat ik gister in de luchten las.

    Maar gisteren lijkt al zo lang geleden.
    Het past niet meer in 't kader van het heden.
    Ik wilde dat het gauw weer morgen was!

    Categorie:Sonnetten

    TOP

    -->

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!