Foto
Categorieën
  • Belevenissen (11)
  • Bundeltjes (1)
  • Dichten & zo (20)
  • Gepubliceerd (12)
  • Haiku-Senryu (3)
  • Ik-verzen (14)
  • Korte verzen (15)
  • Lichtjes typo (3)
  • Maatschappijkritiek (1)
  • Nonsens-Bizar (8)
  • Op rijm gezet (9)
  • Over dieren (8)
  • Over dingen (12)
  • Over mensen (21)
  • Parlando (7)
  • SeiZoenen (14)
  • Sonnetten (18)
  • Themaverzen (7)
  • Vr.Vorm-rest (6)
  • Waar is de tijd (11)
  • Uit symapthie
  • Rock Tail
  • Eli Iserbyt
  • De Clercq&partners
  • Time Frame
  • De Groenwerker
  • Toppers
  • Archief Schrijf.Net
  • Kluger Hans
  • Uvi
  • Roops BLOG
  • Roops SITE
  • Martijn Benders
  • Jacob de Bruin
  • DIGTHER
  • Digidicht
  • Nobody here
    Inhoud blog
  • De media
  • Even wennen
  • Dubbel
  • November liefste
  • Post Scriptum
  • Obsessie
  • Pa!
  • Ollele Bolleke Pijniging
  • Desperate housewife's day
  • De gedichten
  • Compassie
  • O Michelangelo
  • Ik bedank...
  • Spruitjes
  • Ma
  • Het moment
  • Die morgen
  • Ecce homo
  • Schoothondjes
  • Ego te absolvo
  • Kassa-robot
  • Frambozen
  • De langste nacht
  • Oervlek
  • Winterwende
  • Shoppen
  • Dolce far niente
  • Knor
  • Brood op de plank
  • Poëmata
  • Verstilling
  • Romantisch uitje
  • Liefde
  • De scrabblepoëet
  • Product
  • Positivo
  • De trouwerij
  • Zalig gestoord
  • De negende maan
  • Nachtdier
  • De dichter
  • In rook
  • Scheppen
  • Voilà
  • Ontaard
  • Niksen
  • Mimespeler
  • Spleen
  • Stoelendans
  • Zo maar zondag
  • Ruïne Sint-Baafsabdij - Gent
  • De hof van Heden
  • Van een aardappel
  • Aan mijn kastanje
  • Boerenkost
  • Oma en ik en oma
  • Stoepkinderen
  • Conceptueel zwart
  • Zijn schoenen
  • Oud en eenzaam
  • Blue screen of death
  • Van die dip-dagen
  • Van een baksteen
  • Die god van mij
  • Muzenissen
  • Plannen
  • Palaveren
  • Vleugels van papier
  • Aan de late dag
  • Sonnet voor Sophia
  • Diepdenken
  • Vertwijfeling
  • Self´oMatic
  • Peptalk
  • Liefde's lust
  • Erato
  • Luchtschrijven
  • Writersblock
  • Stil even
  • Wervelwind
  • V-echtgenoten
  • Vermist
  • Toe nou...
  • Kieskoorts
  • Voor wie...
  • Thanatos
  • De rechtbank
  • Herfstblues
  • Van de poezen Mup en Rufus
  • Dit is een lied alleen voor kinderen
  • Kleine herfstsonate
  • Ik zie
  • Traumdeutung
  • Pijnpunt
  • In gedichten
  • Kids
  • Grumpel
  • Total loss
  • Het lied van de vis
  • Mail-vrienden
  • Verliefd
  • Rebels
  • Fatrasie
  • Hic et nunc!
  • Ouder - Wijzer
  • In dromen
  • Een nette vrouw
  • Een bushalte te ver
  • Nemo zal hangen
  • Oranje boven!
  • Regelneven
  • Portret
  • Het sonnet, een vader
  • Niet eens een zondag
  • Nummer 46.07.17
  • Plots - drie kortverhalen
  • Heremietkreeft
  • Logos - Tao
  • Van de boer
  • Happy Meal™
  • Kliederen
  • ...die zo sierlijk zijn
  • Akkefietje
  • Amen en uit
  • Tegendraads
  • Dichtersverdriet
  • 38° Celsius
  • De clown
  • Zorba
  • Samen één
  • Ik en Chloë
  • Geode
  • De trek
  • Identiteit
  • Huilen op de plee
  • Lijkje is gevonden...
  • Nostalgie
  • De haptische misleiding
  • Goed van toen?
  • Nurks fruit
  • Het bad loopt leeg
  • Overzomer
  • Bekentenis
  • Jozefien's wens
  • Requiem
  • Glottisslag
  • Kwinkslag
  • De vernieuwing
  • Mensje
  • Maartse buien
  • Hoogmis
  • Lente-equinox
  • 5-7-5-jes
  • Valentijntje
  • Cilja's wedstrijd
  • De Theetjes
  • Testament
  • Aliënatie
  • De zevende dag
  • Gemis
  • De terugkeer
  • Meeting
  • Laat mij
  • Perelieren
  • Dichterbij
  • Life sucks
  • Boegbeeld
  • Het dagje wel
  • Kleding-ketens
  • Een bloemetje
  • Zomerjeremiade
  • Van de hitte
  • Zonneslag
  • Zotte zomer
  • De belofte
  • Breekpunt
  • Alluretje
  • Een eind weegs
  • Bevroren God
  • Tu es sacerdos
  • Ach en wee
  • Het huis
  • Het nieuws
  • Het werk
  • Hip wil wat
  • Wilde ego(s)trip
  • Ondraaglijke lichtheid
  • Astrologica
  • Het Grote Gevoel
  • Kwatrijntjes
  • Doffe ellende
  • En de winnaar is... DRIEK
  • Spoorzoeken
  • De man die
  • Aan mijn moni
  • Het weekje in de ruimte
  • Loslaten
  • Goddank
  • Gij badt... G.G.
  • Februari
    Archief per jaar
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
    alle gedichten ,
    ook elders verschenen
    onder schuilnamen, zijn
    -tenware anders vermeld-
    ©
    helena e.m. de clercq

    TOP
    Verzamelde Gedichten 

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De media
    de dorpelingen van weleer
    ze zaten buiten na het werk
    te kauwen op hun pruimtabak
    en op die enkele verschrikkelijke
    moord

    er smeulde soms een groot schandaal
    een vreselijk schandaal dat heimelijk 
    alleen mocht worden aangepookt
    wanneer de kleintjes opgeborgen lagen
    in de alkoof

    de bard had al een lied geschreven
    het werd gezongen op het pleintje
    voor de kerk een kwezel sloeg een kruisteken
    de huishoudster van de pastoor
    viel flauw

    ik wil ook wel eens roddelen
    aan ramptoerisme doen want naar verluidt
    is dat gezond ik weet alleen niet 
    waarmee te beginnen


    Categorie:Parlando
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Even wennen

    voor R.                      
    aan zowat alles kon ik wennen 
    aan brandend hete voetzolen aan
    het bleek gebeente van de overmoed
    de trage wimpers van geschoten kemels
    steriele zandrozen de droog-geboorte van 
    een storm in een leeg glas aan scherven zelfs
    aan spiegelingen van gebakken lucht aan verten
    als gebroken regenbogen aan zwelgen tegen dorst
    maar aan woestijnen zonder roepende nog altijd niet


    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dubbel
    denkend aan H. die ver weg is gegaan
    naar een beter bestaan
    het huis is dood
    venijnig kleine spinnetjes
    zijn het iedere dag meer 
    aan het verzegelen

    een enkele paardenbloem
    bloeit elke zomer weer
    breed lachend tegen
    de gevel aan

    nu wordt het winter
    en ik mis haar


    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.November liefste
    doe niet flauw wanneer ik dood ben
    vlijmscherp weggesneden van mijn lieve lijf
     
    zoek een strand en bouw een mooie stapel sandelhout
    draag mij naakt de haren warrig in de ochtendbries
     
    leg mij neer. mijn hoofd nog even opgeheven
    hoger dan mijn dunne schouders. vouw
     
    mijn handen minzaam over wat mijn borsten waren
    laat de dauw het holle bekken van mijn
     
    hongerbuik beminnen. breng de vlam en laat mij gaan
    zoals ik was van vuur en water gooi misschien

    - wat lief van jou- 

    nog een bloem na voor de clownvis. 

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Post Scriptum
    de dood is wit en niet vijandig

    ze ruikt waar angst en pijn
    ondraaglijk zullen worden
    en snijdt die toekomst af van het verleden
    zo zuiver en rechtlijnig is het leven nooit

    hechten kan niet meer

    dat willen wij niet weten
    we zoeken pleisters nietjes naald en draad
    we liggen plat op onze buik en reiken
    met grijpgrage vingers naar de overkant

    we schreeuwen onze kelen schor
    kom toch terug mijn vriend mijn lief mijn al
    ik heb nog alles van je, dingen en herinneringen

    ik heb... jou had ik

    nooit moeten bezitten

    Categorie:Themaverzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Obsessie
    2015 - dit is het verhaal
    van de moegetergde politicus
    en de eeuwig stakende vakbonden

    hij stelde het vanmorgen vast
    terwijl hij zijn pantoffel zocht
    het stof onder zijn bed had zich
    nu ook verenigd

    hij zuchtte diep de dichte klodden
    bewogen op zijn adem en bekenden
    kleur in dunne tinten grijs of was
    hij kleurenblind geworden

    na al het willen goed doen
    voor de roodgeverfde groenen
    voor de blauwachtige gelen
    tegen al de rest

    tegen armoe tegen rijkdom
    tegen roet en tegen stilstand
    tegen voor en tegen tegen
    maar toch overwegend voor

    zijn eigen zonen vonden hem 
    de radio op aan een lang pamflet
    lag klaar op 't kastje tegen morgen
    en de bonden

    Categorie:Maatschappijkritiek
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pa!
    de dag leek ingeslapen
    er viel geen enkele bom
    we mochten bovengronds

    mijn moeder zong niet meer
    haar lippen waren dun
    haar ogen dik

    toen stond daar plots oom Jan
    Aline, hij is op komst 
    -hij- was mijn vader

    mijn ma ontbond haar schort
    nadat ze was ontdooid
    en ik, ik zat aan tafel

    ik tekende een stoel


    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ollele Bolleke Pijniging
    O wat een DROE-fe-nis
    AL het scan-DEER-ge-doe
    KNIJPT mij de KEEL toe
    ik LEEF haast niet MEER

    GEEF mij de LUCHT te-rug
    A-dem-be-NE-mend-heid
    TEIS-tert-mijn-DICHT-ziel
    ze IS al zo TEER

                    Ook een OllekeBolleke maken?
                    http://www.bloggen.be/ollekebollekewoordenboek/




    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Desperate housewife's day
    hijs de vlag de Friesche Vlag
    strooi Completa in Moccona
    Petit Déjeuner van Lu
    nog een trekkie aan een sjekkie
    uit en amen en begin

    hou het droog met Compactuna
    Polifila in de scheuren
    Piwel staalwol schuurpapieren
    Levis Mur Fluid Injection
    strijkers spelen Sadolin
    Rubson Trimetal Satijn 
    voor de gladgestreelde wanden

    Fix & Finish was je handen
    zet de ladders aan de kant

    plof en lees de ochtendkrant

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De gedichten
    zjoef zjoef zjoef zie ze
    schuiven de gedichten worden
    aangezichten die verkleuren lachen grijnzen
    dieper peinzen ogen boven onder
    rechts en links gluren bij de buren
    hoe ze daar de letters krullen mallen vullen
    tot ze barsten uit hun voegen
    ongezegde woorden wekken
    trekken aan geijkte beelden die veel
    langer dan verlangen wachten bij de
    rode lichten groene lichten
    maanverlichte doden dansen
    in de straten van utopia

    hun gewaden worden vlaggen
    worden kreten worden weten
    ja we weten nee we weten
    het niet meer  

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Compassie

    Compassie 

    er zijn er die roepen
    dat mensen eeneiige
    meerlingen zijn
    dat zijn ze juist niet

    meereiige eenlingen
    zijn het ze leggen
    hun ei in elkanders nest
    ze broeden elkanders

    miserie uit ze noemen dat
    medeleven al heeft het
    van medesterven meer weg
    maar ze móeten

    want stampen ze hard
    met een schild voor hun buik
    het duivelsbroed uit hun gedachten

    dan komt in hun dromen
    een kuiken dat mankt
    het kopje wat scheef
    en oogjes


    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.O Michelangelo
    een dichter schrijft niet over kabelbinders
    ritsen klittenband en ander sluitend tuig
    al helemaal niet over dubbelklevend 

    een dichter is het levende
    bewijs van onbenulligheid

    hij tippelt op de rand van een niet kunnen
    van woorden die elkander net niet raken

    hij is waar het niet is, hij is een link 
    tussen de hand van een zwevende god
    en zijn eigenst onzegbare weten

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik bedank...
    wij, we woonden in elkaar
    ons huis had geen muren
    het raakte geen grond
    maar het stond

    de buren die vonden
    dat we moesten bouwen
    een gevel met vensters
    gordijnen die open en dicht
    konden gaan en kamers
    met deuren waarmee je
    kon slaan

    dat gebeurde

    ik ging uit het huis
    de straat stemde in
    van de geraniums
    kreeg ik zelfs gelijk:

    bloedrode bloemblaadjes

    dood op de stoep
    en nog, en nog, en nog...


    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spruitjes
    "Spruitjes" wordt een verzameling kleine gedichten, pretentieloos,
    eerder een soort post-its, her en der verzameld in het huis,
    waarop ik een schets maakte van de tijd toen,
    een mini-dagboek zou je kunnen zeggen.
    Er wordt aan gewerkt, geschikt, gewikt en gewogen,
    toegevoegd en weggewist, niets blijft gelijk.
    Veel leesgenot!




    Nouvelle Cuisine

    men neme een bord
    men schikke daarop
    precies in het midden
    een ronde genetisch
    gemanipuleerde
    gebiologeerde
    gehypnotiseerde
    spruit

    men waaie eromheen
    de flinterdunne
    doorzichtige reepjes
    van ham en de naam

    men siere met schijfjes
    van fröbelframbozen
    één links en één rechts
    van de spruit

    bedek het geheel
    met een zilveren klok

    zie toe dat men
    voor het serveren
    de spruit niet vergeet

    te halveren

    De rotte morgen

    laat mij nu maar
    de badeend is ontploft
    er vallen weer meer doden uit de radio
    dan bladeren uit mijn kastanje

    en hoe ik zonodig moest dromen
    dat er beneden koffie was
    ik kon hem ruiken
    ik kon hem horen doorlopen

    dat alleen al

    We are such stuff...(W.S.)

    geef het geen naam
    omschrijf het niet
    je bent altijd
    te laat

    net iets

    want tussen zien en noemen
    glipt de adem van de tover
    zo verrassend alles lijkt
    nu klaar voor woorden
    maar die zijn er niet

    net niet

    Gij oen...?!

    omwille van het woord
    dat zich met pruillipjes laat openen
    en zalig nazoemt in de holten
    van mijn neus

    oe oe oe oennn

    zoen!  

    Buitenboontje

    er is een boon
    naast het mandje
    met plantgoed gevallen

    ze zoekt een kuiltje

    een vriendelijke
    ongecompliceerde
    wijsvinger volstaat

    denkt ze

    ze sust haar kiem
    al branden droge dagen
    hem langzaam dood

    Slapen

    het is warm
    in de buik van mijn bed

    mijn moeder heeft een jade maan
    gespeld op haar donkere hoed
    ze draagt satijn

    zou er een dode zijn

    ik wil nu van zwart geen weet
    mijn schoenen zijn al uitgedaan

    het laken voegt zich
    romig als geboortekaas
    naar mijn huid

          
    Wortelgrijs
           
                   voor keun, het wild konijn 

    de kolen staan 
      op hoge stelen de
        rozen zijn vergaan
          de spruiten wachten
            op de smakelijke vorst

    hij op het blauwe uur 

            ze hebben hem belogen
          een flits tussen de nacht
        en wortelgrijze nevels
       van een morgen
     aan de ho...
                       ho ow
    ik zie nog net zijn staartje blozen


    Categorie:Bundeltjes
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ma
    ik droomde dat mijn moeder zong
    van viens le soir descend et
    l' heure est charmeuse


    haar ogen groot als meren weer
    waarin mijn vader hom schoot
    en ik in haar begon

    er zwom ergens een veel te bleke
    blinde vis hij had geen naam
    hij was alleen en bang

    van bang kan ik niet dromen
    ik ben bij haar gegaan
    mijn hand haar hart

    voorzichtig want
    het leefde nog

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het moment

    herdenking slachtoffers W.O.II

    het waren geen zinnen meer
    slechts beladen klanken
    vergeten was betekenis
    waar angst vibreerde
    in bunkers kelders kerken
    de echo moordend koud

    er was geen oor niet één
    dat luisterde naar kelen
    schor van wanhoop

    er is applaus men noemt het
    medeleven hulde nu het doek
    gevallen is de zomerwind
    in bolle vlaggen klettert

    men herdenkt
    dat er niet eerder
    werd gedacht

    Categorie:Themaverzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Die morgen

    ik zag jouw lichaam op het strand

    die morgen was de zee
    wel erg gekrompen
    het strand leek de sahara wel
    alleen er waren geen touaregs
    buiten mij was niemand
    wakker al deed de zon
    een poging

    maar de wolken

    langgerekte wolken
    waren tegen
    ze protesteerden
    luid ik zag armen benen
    koppen rompen honden
    in slow motion

    en

    het duurde maar
    een enkele verzuchting
    ik zag jou je mond
    wilde iets zeggen je ogen ook
    de zon scheen door je ogen

    zoals ooit

    Categorie:Themaverzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ecce homo

    bij de winnende WorldPressfoto 2012

        zouden ze

    het werkelijk waarderen
    de mannen die hun pijn
    hun zielsverdriet hun
    kolkende woede door
    veel te smalle straten
    persen achter hen de
    blauwe lucht gebarsten
    droom gebroken hoop

    zouden ze nadat ze
    puin hebben geruimd
    zeggen kijk we staan
    op de foto de mooiste
    die gekozen werd door
    World Press lees
    men voelt, men voelt

    iedereen voelt er zijn
    er zelfs die echt gaan
    huilen ingehouden om
    hun lief niet te wekken
    of omdat ze al hun
    nachtmasker op hebben
    zie en lees en hoor

    aasgieren!

        wat zouden ze...

    Categorie:Themaverzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schoothondjes

    kou, laat, scene, overspel


    het water ligt stil
    het speelt niet meer mee
    met de driftige wind
    de scheve sneeuw
    moet buiten slapen

       het is gesloten

    ik wandel naakt
    onder mijn kleren
    leeft mijn hele huid
    tintelt elke porie

       ik ben bereid

    ik weet niet hoe
    hij eruit ziet
    wel hoe hij is: genadeloos
    haar neus

       ik heb jouw deo op

    zo mooi zag ik je nooit
    zo glanzend in de late zon
    kwam je vanuit het niets
    er gingen kamers open
    een vrouw had het laken
    gespreid voor

       je dampende lijf
       mijn hongerziel

    Categorie:Themaverzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ego te absolvo

    misstappen

    de biechtstoel rook
    naar bijenwas en, mottenballen
    ik zat geknield op een fluwelen
    kussentje achter een dito gordijn

    eerwaarde vader zegen mij
    ik heb een groot probleem

    hij had een ingehouden stem

    mijn kind
    zei hij en nog wat woorden
    uit die vriendelijke tijd
    die nu zouden klinken als:
    en... komt er nog wat van?

    het zijn de haren vader
    er zitten overal haren in
    haren in de boter
    haren in de gortepap
    haren in mijn moeders kam

    en dat is allemaal mijn schuld

    ik heb bijna iedereen
    de haren van het hoofd gepraat

    hij was al kaal

    toen ontplooide hij plechtig
    een zuiver-witte zakdoek
    snoot luid zijn neus

    daar ging mijn akte
    van berouw

    Categorie:Themaverzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kassa-robot

    tik
    tik tik tik
    tik tok voor meer van 't zelfde

    sensoren schatten de grootte in
    grijpers schuiven waren door
    van rechts naar links om de seconde

    tot

    geen tik hoezo geen tik
    het vacuum-verpakte hammetje
    heeft van robotica geen bras gegeten

    ik zie een frons er is een aangezicht er is
    een vrouw van blos en oogschaduw
    ze is ontwaakt ze strijkt de folie glad

    voert nauwgezet de streepjescode in
    en ja hoor
    tik



    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Frambozen

    dat nooit meer


    ze waren bijna bevroren
    de frambozen in het doorzichtig
    doosje met luchtgaatjes opzij

    zwarte vingertoppen
    van handschoenen staken
    spastisch uit je jaszak

    toen je aanbelde ik de deur
    openzwaaide meende
    dat jij het niet was

    mijn lippen vermagerden
    bloed vluchtte uit mijn wangen
    die mijn kin lieten zakken

    ik stond rechtop
    een beetje dood te wezen
    er viel geen woord

    de deur hield gehoorzaam
    de geur van schaap
    Pernod en look

    weer binnen smakelijker
    dan je haastig zaad
    vorig jaar

    Categorie:Themaverzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De langste nacht
    dag jan dag jongen
    ga zitten man jaja
    languit met pet en al
    de stoelen zijn gemaakt
    van onbreekbare
    verbeelding

    ha mieke welkom
    of het niet geeft
    dat je geen kralenkrans
    kon vinden die past
    bij je kringloopjurk
    welnee je bent zo warm
    zo helemaal van vlees
    en  bloed

    hey boy kreeg je alweer
    de bons schuif aan
    er is genoeg aan droom
    en neen je hoeft hier geen
    shirt van bickenbergh
    je bent perfect en vol

    madam hoe heet je hondje
    zo alleen op straat met kerst
    kom effe binnen toe
    er is hier plaats voor velen

    hoezo vies jan is een beste kerel
    mieke heeft een hart van goud
    boy kan swingend gras afrijden
    en jij madam
    ja

    wij hebben armen zachte armen
    die komen er zo aan voor jou

    oh kijk kijk toch
    er valt een ster
    in onze ogen

    we gaan nu samen
    de langste nacht in
    met klein geluk
    en zomaar liefde

    in alle glazen gloeit de wijn
    dat wonderbarend luchtkasteel

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oervlek
    zie mij hoe ik zuig op mijn lip
    mijn vingertop blauw van de nijvere inkt

    ik zou een gedicht
    in haar poesie-boek schrijven
    mijn klasmaatje marie-josé

    het kader was klaar de viooltjes gedroogd
    tussen krantenpapier en beeldig gekleefd
    in de hoek van een blad
    uit haar album met gouden snee

    links lag het lint
    -ze wist dit niet nee-
    dat ik stiekem
    bewaard had gestreken
    gekoesterd
    een strik uit d'r haar

    nu nog, nu nog enkel...

    een vlek! dikke droppel een ramp
    maar het blad begon zachtjes te golven
    in 't blauw dat daar lag als een meertje
    te klein voor een zwaan
    voor een zwaan?

    toen is het begonnen

    de ho van mijn mond
    blies bomen in 't rond
    een konijn aan de rand
    een riviertje dat uitliep
    tot onder het geel
    van het lint dat
    nu vol van gebladerte stond
    en ik schrok en ik dacht
    en ik draaide en keerde het blad
    als een caleidoscoop

    daar lag het verhaal van de vloeiende vlek
    die voorgoed in mijn denken kroop

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Winterwende
    er zullen gasten komen
    zie de tafel vlekkeloos
    het stijfgestreken laken
    wacht

    de zon werd bijgehaald
    ze schijnt in  bollen
    onder de takken van
    een afwasbare spar

    bubbels begroeten
    omarmen verwarmen
    breken het ijs
    en de thermometer

    in kwieke kwinkslagen
    blijft het kwik een avond lang
    op het vloerkleed lachen
    om de scherven

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Shoppen
    languit ligt de trein
    op mij te wachten
    nacht is buiten

    van de dag
    rest nog de buit
    verpakt in namen
    zakjes doosjes
    die ik straks
    weer openmaak
    en heel de stad
    een beeldverhaal
    ook de trein
    de zachte zetels
    uitstal

    op de keukentafel

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dolce far niente
    werken is een vader
    weelde is een moeder

    ik zuig mij aan haar welgevallen
    vol van tijd
    en wieg gedragen op haar rug
    de uren zoet

    de zon is keurig
    en de maan
    zit goed

    waaraan ik niet begin
    hoeft niet voleind
    er blijven altijd
    dromen
    over
                                               eind

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Knor
    knorretje is knor geworden
    knor gaat in de pan
    ik trek mijn harnas aan

    mannen trekken
    knor op zijn stro

    mijn oren staan op uit ik ben
    niet thuis ik heb het niet gehoord
    het mes heb ik slechts in een flits...
    spreek mij niet aan het is al goed
    ik pomp aan zijn poot en jah
    ik roer verdomme 

    mannen zetten
    de ladder op

    daar hangt knor binnenste buiten
    als een gulle gave van de goden
    en al wat in en aan en van hem is
    wordt in blije dank aanvaard

    alleen... wanneer de avond valt
    over de paarse boerderijen
    de Coebergh allen rozig
    heeft gekleurd

    ga ik naar huis 
    langs het modderig slachtveld

    daar

    zie ik zijn snuitje liggen
    zo bleek zo... zo van hem
    mijn harnas valt in duigen
    en het regent op het grafje
    van mijn vriend

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brood op de plank
    ik heb een kat ze is van huis
    ik heb een wolk die overdrijft
    een dak een regenpijp die vangt
    er is de tafel haar verzameling
    van stoelen rond een blad

    met enkel

           korenvelden
           boterbloemen volle koeien
           scharrelkippen zout-met-zout
           bruingebrande koffieboeren
           lezen Multatuli en zijn rede
           tot de hoofden

    dat belooft

    Categorie:Vr.Vorm-rest
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Poëmata
                il faut les cajoler, ma belle

    bestaat er wel een raad
    die eleganter wandelt op de loper
    tussen tong en hemel

    neen!

    kom in mijn armen arme woorden
    die ik kreeg, gevleid natuurlijk,
    kom, ik zal jullie omkleden
    met muziek en beelden
    die verschuiven als

    uit wolken
    geplukt

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verstilling
    nu hangen er geen hazen meer
    in koele kelder te besterven
    totdat het vuur de wijn
    de lach van warme
    vrouwen geuren
    kleuren weeft
    doorheen
    orgieën

    onverzadigbaar.

    de dichter is mijn jager nu
    hij brengt de buit
    die lichter is dan 't blad
    waarop ze ligt

    een woord

    dat hij getroffen heeft
    gehaald
    voor mij uit 't grijze

    van teveel


    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Romantisch uitje
    o dichter minne-
    streel voor mij de lier
    gevleugeld lied je hand
    zozeer nabij de adem van
    het al het grenzeloze
    zijn waarin wij

    jij en ik en tussen ons
    niets anders dan...

    hij knabbelt iets
    kraakt een walnoot
    pelt de driehoek van
    een beukennootje
    spuwt de pellen

    uit

    half-time
    ik heb het koud
    als de arbiter fluit

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Liefde
    we leggen alles voor elkander neer
    de zaden die we droog bewaarden
    binnenshuis een winter lang

    om beurten keuren we de gaven
    eerst nog trillen handen
    aarzelt een voet

    even later laten we elk oordeel
    varen duiden onbevangen
    de gebaren naderend

    het nu het uur de eeuwigheid
    een ogenblik het splijten
    van het niets

    het zwellen van de vliezen
    eindelijk uiteindelijk
    het water
                     in de wijn

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De scrabblepoëet
    nee meneertje
    vraag me niet
    ik hou niet van vol
    zinnen vind ik saai
    zo wol
    lig ik luier
    liever onder
    bovenlaken
    van katoen
    geef ik
    tussen slaap
    en waken
    blokjes weg
    gooi ze op
    een hoop

    van zege

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Product
    hup hup zei de vader
    toen hij mij aardde
    er zwaaide die dag wat
    de moeder nam mij
    in het ei van haar buik

    de vader die zag
    dat het goed was sloot
    zelf-genoegzaam de poort

    hij had nog gezegd
    wat je hebt wat je zoekt
    wat je verder wilt kunnen
    zit opgeplooid achter je ogen

    was het dat maar geweest
    ik was graag begonnen
    maar ik kwam te laat
    er lag al een straat

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Positivo
    zo hangt de bleekgestreepte
    regen hier als zie ik hem

    tussen andere gordijnen
    neem de blauwe die met pluis

    van wolken of de zachtste
    zegt men waarop roze ligt

    te wachten tot de avond valt
    hoewel nog vaker wordt de stof

    geprezen waarop mensen staan die
    vriendelijk langsheen hun hond

    handjes wuiven ook kon
    ik die frisse kiezen lentegroene

    jonge blaadjes boterbloemen
    boerenjongens en een koe

    maar de bleekgestreepte
    regen is van zilver...

    ik wil denken dat hij mij
    gekozen heeft

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De trouwerij
    Beurré Hardy en Bonne Louise d'Avranches
    beloven jullie trouw als man en vrouw
    tezamen in dezelfde schaal te rotten
    elkander na te zijn in vreugd en rouw?

    ze keken wat opzij, dan naar de Dubbel Flip
    die hen in deze monotone slaap verbond

    met links van hem Comtesse de Paris
    en rechts de bastaardzoon van dikke Saint Rémy

    de peren in de kerk kregen op slag
    het buikbruin van dit zoeterig vertoon

    de Gieser Wildemannen en de Winterjannen
    pokdalig in hun huid maar vast in 't vlees

    die hoopten dat nu snel de klokken zouden luiden
    onder de wimpels op de torenspits

    maar wee o wee die toren was op sterven
    na dood: de top eraf de lol 't gelui voorbij!

    ze schaakten schielijk de Triomphe de Vienne
    en klommen met de buit de hoogte in

    ja, zo is het geschied, geloof me toch!
    Triomphe mocht op de toren staan en staat er nog.

    Categorie:Parlando
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zalig gestoord
    er mogen in gedichten geen roze slierten meer verschijnen
    aan de horizon de kim de einder en de monotone zon
    zijn afgeschaft te fnuikend voor lantaarnopstekers
    die voorbijgaan aan de mens waar hij gezeten

    op het laatste bankje naast een doodgezwegen park
    zich uit voldragen leegte een amfitheater bouwt
    en lacht en wijst en huilt en slaat gemeend zijn
    handen in elkaar wanneer antigone het zand
    niet vindt eurydike het struikelen moet
    overdoen en orfeus' lier verloren
    in een apenbroodboom hangt

    zeg niets als je hem bezig ziet die heerlijk wijze
    gek leg niet je hand al was het maar heel even
    op zijn arm genees hem niet zijn ziekte is
    zijn troost zijn roeping en zijn leven

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De negende maan
    Een speeltuin slaapt. In 't roestige scharnieren
    van schommels krassen griffels op een lei.
    De glijbaan doffer, nergens snoeppapier, een
    vergeten jasje hangt gewezen bij

    het hek dat ik omzichtig open. Jij,
    was jij maar hier mijn kind, je grappig zwieren,
    jij tomeloze, tuimelende meid.
    Nu wil je enkel nog mijn zuchten sieren.

    Je daagt mij uit? Ik hoor je klare lach
    ik zie je plots uit fotolijsten springen.
    Je zipt de jaren tot een ogenblik.

    En óver vragen, vóór het weten van
    sta ik met ons en met vandaag te zingen.
    Jij werd geen jij, je blijft voor altijd ik.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nachtdier
    op vlakke dagen loop ik
    een zeloot gelijk
    stoot ik mijn tenen
    aan pietluttigheden
    en hun schaduw zelfs

    nacht is beter

    hol om in te wonen
    weten dat de namen
    slapen en dat haast
    haar pool gevonden heeft

    alleen nog leeft
    het teken aan een wand

    die verder
    dan de sterren is

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De dichter
    in open veld stelt hij zijn ziel tentoon
    achter een wemeling van woorden

    dat frêle bladerdek waaronder licht
    beweegt op willig toeval want

    zijn goden dobbelen, niets is
    voorzien alleen de maan

    al eeuwen

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In rook
    ik roep zo graag de kleine ballerina
    als mijn gedachten stokken
    in de wielen van mijn doen

    zij danst ze los en dun
    met froezel en op rode spitzen
             
          kruidig blad
          gerold in vlas en kemp

    naar alle hoeken
    van de kamer verder nog
    het raam de straat en dan

    ze zijn niet weg
    wie weet hoe ver ze gaan

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Scheppen
    waar wij van weten moe
    verlangen naar vergeten
    gaten scheuren in kalenders
    gisteren naast morgen kleven
    op dat ene blote nu
    menen we te scheppen

    jong papier uit oude zijde
    in de kuipen losgescheurd
    dun gespreid op het stramien
    klitten alle vezels samen

    en er ritselt iets
    als nieuw

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voilà
    een pardoesje
    konkelfoes je
    op een speelgoedtamboerijn

    koop een wijsje
    voor een prijsje
    heb j'er een bij Albert Heyn

    laat nu muisje
    in het huisje
    dansen op een pieprefrein

    red je hachje
    ho dat mag je
    met een kronkelknoopjesrijm

    wip nu baasje
    over haasje
    baasje zal tevreden zijn

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ontaard
    armzalig straatlicht heeft
    de rosse kater afgelikt
    hij loopt nu geel
    de kop bijna gebogen
    staart gestroomlijnd
    bang en dun
    trekt hij een streep onder de dag

    waar is nog diepe nacht te vinden
    droomt hij, malse muizen,
    minoe wil hij wel verkrachten
    maar hij weet allang niet meer
    hoe hij dat moet

    ontmand zoekt hij het parkje op
    de restjes uit het schoteltje
    de doos de vod de geuren
    van het vrouwtje dat hem voedt

    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Niksen
    ik ben de grote nikser
    ik niks de hele dag
    wanneer er niks te niksen valt
    ben ik geheel van slag

    dan tol ik als bezeten
    bezeten door een beest
    een kriebelbeest een kleintje maar
    die jeuken nog het meest

    ik krab wat hier ik krab wat daar
    verjaag de muizen uit mijn haar
    ik vijl  mijn nagels bij 

    ik koter met een schuivertje
    het smeersel uit mijn oor
    mijn navel doe ik dagelijks
    onder het niksen door

    vanbuiten ben ik aangekleed
    vanbinnen ben ik hol
    dat is 't wat me niet lekker zit 
    doe mij maar buikje-vol

    die kleren kunnen dan ook uit
    het niksen is gedaan
    sluit mijn ogen dim het licht
    'k ben heel en al voldaan.

    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mimespeler
                  Liever zonder woorden       
                             want het is zoveel meer. (Alles - Herman van Veen
    )

    een poppetje op hoge benen
    komt met een stapel dozen aan

    hij neemt het deksel van die ene
    die er niet is
    en keurt de schoen

    hij vetert hem geduldig
    meet de eindjes
    tussen duim en vinger af

    ik weet een warme schoen
    van bruin in zijn getaande hand
    geblonken in zijn ogen

    hij past hem aan
    de knie omhoog

    dan kijkt hij op, naar mij
    in mij, dwars door me heen,
    en uit de doos die op de grond
    nog open staat

    neem ík de tweede schoen
    hij reikt de veter aan

    wij zijn gearmd
    naar huis gegaan

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spleen
    dat veilig wonen in
    de diepste kronkel
    van mijn slakkenhuis

    het weten weer
    waar blinde bloei
    begon zonder
    deadline mee te krijgen
    wel
    het laken van de dood
    nog opgeplooid
    voor ooit

    het regent op de blote bomen
    ben ik nu thuis?

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stoelendans
    vannacht is er een mening
    uit mijn bed gerold

    ze klettert van de trap en ik
    er achterna. ik kan ze
    ei zo na nog vangen,
    draag ze naar de tafel
    die nog slaapt

    ik trek alle stoelen open
    leg mijn arm over een rug
    leuning van links

    nu jij

    haakt in
    de sport je voet
    om op te staan
    schuift mij met stoel en al
    nabij

    nu wij

    hoewel ongezouten
    uitgekookt en in het midden
    onze mening is aanvechtbaar
    we beginnen dus
    we vlechten handen
    in elkaar

    nu zij

    speeksel sputtert tegen dat...

    het gaat regenen
    we zijn nog net
    op tijd
    om de mening te verdelen

    ik knijp de spons

    Categorie:Nonsens-Bizar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zo maar zondag
    en is er mijn liefste
    een schoner berusten
    dan dat in de kruimels
    van brood op het bed?

    de klokken verfrissen
    met kwistige droppels
    aloude geluiden
    het plein

    de wereld is klein
    waar het boek ligt
    geopend op genesis
    twee van twee

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ruïne Sint-Baafsabdij - Gent
    stenen
    los gezameld ooit
    slechts ruw gekapt en nu

    na eeuwen nog verankerd
    in elkanders onvolkomenheid
    aanvaard en aangewend
    de kromme lijnen rechtgevoegd
    met scherven schier

    in dorpen van nooit weer
    hoor ik de bouwers
    zingen

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De hof van Heden
    de meester snurkt
    zijn neus voorbij
    te lang gepraat
    van pronkappels en
    opgedirkte peertjes

    gezongen van hoe zoet
    -of was het zuur-
    de druiven zijn en deze avond

    en ik zit
    vergaapt te luisteren

    ineens...

    de aarde trilt
    de grond het zwarte wriemelende
    mierenrijk bijt in mijn kont
    nachtschadelijk sluip ik het jaagpad op

    naar mijn geliefde
    hij wiens zaad herrijst
    uit rottigheid

    naar mijn van vreemde okselluizen
    uitgepluisde stokkend toegesproken
    onvolprezen rood uit groen genezen

    heilige tomaat

    Categorie:Nonsens-Bizar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van een aardappel
    hij groeide gestaag en aan ieders oog
    onttrokken de grond die zijn wezen bewoog

    bewaarde het ook tot de zomer  kwam
    en een ijzeren hand hem uit d'aarde nam

    hij was niet de grootste hij had niet die vorm
    maar zijn ziel was zo zuiver geen enkele worm

    rook er rottigheid in en zo bleef hij behoed
    tegen ziekten en vlekken en overmoed

    dus werd hij gekozen gekoesterd en lief
    in een badje gelegd tot genoeglijk gerief

    bij een gaarstomend klaarkomend voorgeslacht
    dat geschild en gepit in de pannen wacht

    op het vuur, dan vermangeld, verenigd ligt
    als een romig geheel zonder aangezicht.

    uit doem en ellende gereformeerd
    uit sterven en erven een leven geleerd

    gewenteld in wit van een glibberig ei
    werd hij dooier en kiem en als grote 'wij'

    nog gerold in de kruimels van oudbakken brood
    dat hem samenhang, vastigheid, sterkte bood.

    hij berust, wist uit heel het gedoe veel te leren
    tot hij bruisend van wellust mocht reïncarneren,

    in de olie die werd op de vlammen gezet,
    naar zijn laatste bestaan als... patatkroket!

    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aan mijn kastanje
    de lente, liefste, weet je nog
    hoe teder-groen je bladeren zich spreidden
    als rokjes onder witte bloesemlijfjes

    hoe zij daarna met open handen
    zich overgaven aan de wind
    bereid om vruchten te ontvangen

    toen werd het zomer. een venijn
    verkleurde ze geniepig
    bruine vlekken zag ik, veel te vroeg

    jij treurde en ik kon alleen maar kijken
    je hield je sterk, je stam gerecht, je takken weids
    al wist je zeker dat je niet genas

    nu wordt het winter en ik kom je troosten
    wanneer je bladeren zijn losgelaten
    ben je als alle anderen... op rust

    en niemand zal nog zien hoe ziek je was

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Boerenkost
    Het is gedaan met al die tierelantijnen.
    Vandaag gestampte boerenkost: een lap
    van vers geregeld spek, kabuis en pap
    van gort met krenten oftewel rozijnen

    en kannen bier daarbij. Geen snelle hap
    gelijk op 't land de schichtige konijnen
    nog knabbelend in struikgewas verdwijnen
    en keutelen van danig repjerap.

    Laat pezewevers boterhammen smeren
    met schaars een likje uitgemolken vet,
    het zout het smout de koffiebonen wegen.

    Wij zitten aan! O neen we zijn geen heren
    met tandenstokertjes en stijf servet.
    We zijn gerijpt gekeerd gekeurd. Belegen.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oma en ik en oma
    ik was een kind en ik kon in haar ogen
    zijn
    ze hadden -nu weet ik het weer-
    de kleur van korenbloemen
    tegenlicht gehouden

    we speelden veel
    ze zorgde goed voor teddybeer
    terwijl ik broodjes haalde voor de poppen
    waarvan de kleinste ziek was
    en ze keek ernaar toen ik het zei
    bezorgd en ik keek ook bezorgd
    en er was geen verschil

    ik werd een meisje en ze zag
    met welgevallen mijn te smalle truitjes
    en gebaarde naar haar dochter
    met dezelfde blik als ik
    'en jij, was jij nooit twaalf misschien'
    nog was er geen verschil

    maar even later
    toen ik dacht dat ik waarschijnlijk
    onder stroom zat en die jongen
    die zo'n mooie mond had ook

    -gezien de vonken-

    toen
    is er iets gebeurd

    ze viel zomaar ineens
    ik had het eerst nog niet bemerkt
    mijn ogen keken al veel verder
    dan de hoeken van de tafel thuis

    een lijntje bloed
    zo helder rood als bloed van mij
    liep langs haar wang en schilderde
    een grote klaproos op haar jurk

    Categorie:Parlando
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stoepkinderen
    dit
    is de keuken
    zij heeft het krijtje

    het jongetje volgt
    hoe zij de lijnen trekt
    niet recht
    en niet gelijk
    maar wel van hoek naar hoek
    aaneen

    hij hurkt nu ook
    ze kijken naar de keuken

    in zijn hand
    achter zijn knietjes
    houdt hij een kleine auto vast

    maar dat is hij vergeten

    zij heeft geen deur getekend
    nu nog niet

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Conceptueel zwart
    zwart toch?
    gedurfd
    een helft horizontale
    een helft verticale
    penseeltrekken

    nee maar nee
    het is geen zwart
    zie jij dan niet
    die blauwe schijnen

    schijnen?

    je hoofd op
    tien voor tien
    je schouders
    vijf na zeven

    niet
    te zien dan
    hoe het licht?
    het blauw
    van de gordijnen?

    het is niet dood-
    gewoon maar zwart
    we moeten leren

    ernstig kijken
    hoe 't spiegel-speelt

    met onze voeten

    *bedenkingen bij een schilderijtje dat een mijn broer van een échte kunstenaar kreeg, én ophing!

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zijn schoenen
    En dat hij al zou sterven
    zo.
    Zijn schoenen
    waren nog niet eens
    versleten en in het huis
    de tegeltjes niet afgewerkt.

    Ik liep nog lange tijd
    te zoeken naar zijn zwijgen
    waarmee hij mij
    op dwaze woorden wees
    die ik dan overdacht
    totdat zijn oog beaamde.

    Hij leerde niet
    hij toonde enkel
    ruimte. Pa...

    Ik weet het nu
    - niettegenstaande -
    alles was volbracht.

    Hij heeft het ook geweten.

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oud en eenzaam
    in een nisje op antarctica
    wonen 
    serafien en monica
     
      monica heeft rode ogen
      witte haren blauwe lippen
     
      serafien vertelt verhalen
      uit een ver geleden tijd

      monica geeft hem te drinken
      sneeuw smelt in haar holle hand

      samen volgen ze de wolken
      weten zich op een perron

      met één voet al op de treden
      van de sneltrein naar de zon

    in hun nisje op antarctica
    slapen
    serafien en monica

    *de titel is van een boek van Gerard Reve

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Blue screen of death
    dotje is nu dood
    alle draadjes dolgedraaid
    het blauwe zwijgen

    zijn oog geblindeerd
    troosteloos kijk ik hem aan
    een cycloop met staar

    de oude muis ligt
    verdwaasd aan een zwart infuus
    de prullenbak gaapt

    ik speel piano
    het azerty van mozart
    beethoven is doof

    er belt iemand aan
    ik zeg dat ik uien hak
    trek de stekker los

    *herinnering aan de crash van mijn allereerste PC, °2000 en liefdevol "DOT" genoemd.


    Categorie:Haiku-Senryu
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van die dip-dagen
    er kruipen trage dagen over straat
    moedwillig naast het zebrapad

    hun loze monden schurend aan
    asfalt dat fluistert rond een

    spoor van kouder bloed
    armoedig is hun kleed

    tot op de buik versleten
    ze lonken naar de overkant

    de stoep is veel te hoog
    het regent in hun ogen

    de nachtwacht brengt
    ze zacht weer thuis

    legt ze te slapen naast
    vergeten dromen


    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van een baksteen
    de klinkaard de blote met handen getemde
    klei die ik zie en die kerken schraagt kathedralen
    voegt met het vuur van de ovens de kleur
    die nog smeult in de as van de droom
    heb ik lief

    de hellere zachte die huizen beademt
    nadat het potsierlijk behang van de muren
    gevallen, plamuren van pleister allang zijn
    verschuurd met het staal van de tijd
    heb ik lief

    want gewarmd in de zomers gestrengd
    en gesneden gevormd naar de hand
    van de bouwer gebrand in de ogen
    van zieners en dichters -mijn aarde- ik
    heb u lief

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Die god van mij
                  "Help uzelf, zo helpe u..."  juist!

    mijn god is warm
    ik noem hem liefje
    en hij mij ook
    ik trek hem elke avond
    overspelig in mijn bed

    we giechelen wat af
    ze mogen het niet horen
    ze weten er niet van
    van ons

    en als ik hem vergeet
    te roepen roept hij
    mij en zegt: awel?
    dan zeg ik: nou!
    en ik vertel het hem

    hij lacht mij altijd uit
    keer op keer op keer op keer
    'leer nou toch eens te wachten
    want zo ver kun jíj niet kijken'

    hij heeft gelijk

    een stoute mug
    heeft ondertussen
    in mijn oor gebeten

    awel?
    en hij: ho ow!
    de horretjes vergeten?

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Muzenissen
    ik vroeg de muze of ze even bleef
    of ze een vrolijk lied voor me wou zingen
    ze keek ver weg van mij langsheen de dingen
    het open venster in terwijl ik schreef

    verdwaalde woorden zocht, herinneringen
    mijn ogen sloot in dromen dook dan scheef-
    gezakt weer rechtkwam en - toe maar, vergeef
    het haar - op zoetgevooisde zuchtjes gingen

    haar tas haar lapjesjas haar strohoed door
    het raam. en zij daarbij. voorbij! het wachten
    heeft nu niet langer zin ik ga ervoor:

    ik bak een ei en een sonnetje. klachten?
    hier is het zout. ik heb een houten oor
    ik fluit de blues en gaar, diep in gedachten

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Plannen
    we willen niet meer we zullen niet langer
    we kunnen misschien iets anders doen
    dat stukken beter
    maakt

    een linkere schoen aan de rechtervoet
    een weekdagse pluim op een zondagse hoed
    de duim op het oog
    van een vingertop

    de boeddha voor één dag
    ontdoen van schuinse
    buikgedachten

    zijn lach
    wat luider zetten

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Palaveren
    het was een groots moment
    we zaten aan

    naarmate het gehalte geest
    ging stijgen in ons bloed
    begonnen we te vliegen

    de vrouw in mijn vizier
    dreef jaren weg van hier
    naar later naar wanneer het kind...

    een heer vloog traag terug
    in hoe het was geweest

    rechts zat een jongen
    rampen te voorspellen
    de freule links bezong
    een duif met in haar bek
    een maagdelijke buxustak

    we deinden uit

    opeens begon het midden
    van het tafelblad te gloeien
    er daalden tekens
    in een graal van licht
    een alfa en een omega
    herinner ik mij nu

    ze losten in elkander op
    het was een vreemd moment

    uit voorverwarmde kopjes
    dronken we de koffie na


    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vleugels van papier
    elke morgen dromen we:

    de lavendelwitte vogel
    dat hij neerstrijkt
    op het blote
    tafelblad

    de vleugels spreidt
    en breed blijft liggen
    kleed wordt voor het altaar
    van de dag

    dan gaan we zitten

    delen brood en breken
    woorden over of omtrent
    be-treffend zus en zo
    maar treffen nooit

    we roken best gezellig
    door al valt de as
    borduren onze wensen
    op een roze wolk

    tot ons uit oogpunt
    van de naald
    de draad ontglipt

    dan maar
    de goden haten

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aan de late dag
    hoe schoon zijt gij
    mijn dag
    als ge begint te knikkebollen
    de handen in uw schoot
    geen schaduw nog  verkruipt

    het blauwe uur duurt maar heel even
    dan slapen alle bomen zwart
    op het vertrouwd-verkleurde laken
    boven mijn stad

    in huis kalmeren schemerlampen
    laaiende peertjes
    uit de wandklok druppelen seconden
    de avond in

    een haastige auto trekt een doffe streep
    geluid over de dode straat 

    ik schilder in gedachten nevelslierten
    die verder boven open weiland hangen

    en misschien, heel misschien
    zijn daar wel warme dieren


    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sonnet voor Sophia
    In verre tijden toen de appels rood
    begerenswaardig aan de bomen groeiden
    wijl Adam en zijn Evaliefje stoeiden
    nog op hun hoede voor wat Hij verbood

    de Schepper van hun leven en de dood:
    van die waaraan de vreemde bloesems bloeiden
    de boom der goeden en van de verfoeiden
    wie daarvan plukte stond aan onheil bloot.

    Maar het gebeurde! Hij heeft het gezien!
    "gij dwazen!" vloekt Hij. Sophia misschien
    -die hij nog vlug vantussen scherven raapt-

    zou Zij, getooid met Waardigheid en Woord
    de zoete balsem brengen naar het oord
    zal Zij het doen, terwijl Hij zich verslaapt?

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Diepdenken
    op het vuur staat de pan
    en daarin ligt de pap
    en daarbij staat het vrouwtje
    te denken

    haar ogen die gaan
    van 't plafond naar de muur
    op zoek naar de zin
    van 't bestaan

    bij de vloer kijkt ze dwars
    door de wereldbol heen
    met daaronder alleen
    stomme luchten

    geen engel geen duivel
    niets is er wat zich
    aan haar zoekende ziel
    openbaart

    tot een woord uit het diep
    van de pap in de pan
    haar bevrijdt van de mist
    in haar hoofd

    het zegt blob en ze wéét
    nu, iéts weet ze al zeker:
    de pap in haar pannetje
    kookt.


    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vertwijfeling
    Er staat een ventje op de horizon.
    Het waaiert niet het wenkt niet maar het kijkt.
    Het blinkt over het water en het wijkt
    geen ogenblik. Ik wandel in de zon,

    gestrand. De maten, het gewicht geijkt,
    de heup geolied, vaste passen on-
    bewogen, schouders losgezwierd. Het won-
    der mensenkind dat even God gelijkt.

    Maar in mijn nekvel is een haak geslagen:
    ik werd geënterd hoewel ik geen boot
    geen luchtschip ben met volle buik. Ik breek

    voorzichtig want ik kan ze niet verdragen
    die ogen in de verte en hoe groot
    het antwoord is, hoe bang de oversteek.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Self´oMatic
    in de morgen
    grijs geblokt alleen
    maar schouders heeft hij
    ingeslikt zijn kop
    wil hij mij welkom pinken
    uit zijn nek denk ik
    ik pin terug

    schudt hij de kaarten?
    kwispelt hij?

    ik leg mijn hand
    en voel hem brommen
    niet gemeen
    maar vierkant één
    en al gedienstigheid

    dag vrind zeg ik

    hij groet terug
    heel keurig

    uitgeprint

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Peptalk
    ze kwam
    we praatten wat

    over het vlinderhondje
    en dat het nog heel jong is en
    dat ze het een keer mocht meenemen
    één keer maar bij haar man
    op palliatieve

    haar man, goh, niet eens stervensoud
    en dat zij daar zelfs inderhaast nog
    voor de kerk getrouwd zijn
    hij met zuurstofmasker en morfinepompje
    zij met mascara

    die vormde nu een zwarte streep
    vanuit haar linkerooghoek terwijl ze het vertelde
    aan mij en aan dat meisje in het wassalon

    ze ging

    we hebben geluisterd
    we vonden het vlinderhondje zo schattig

    Categorie:Parlando
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Liefde's lust
    Mijn vader had een toverdoos
    vol wonderbare dingen
    een wollen wolk een zijden zoen
    een naamwoord dat kon zingen

    een wereld met een kop eraan
    waarop ie dan kon staan
    en een kassei die huilde om
    de regen en de maan

    een kromgegroeide rechtelijn
    een vierkantig rondeel
    een vleugellamme koekoeksklok
    en een zwart-wit penseel.

    Er zaten ook nog rijmen in
    die rijmden almaar door
    en dweepten met, wat er ook was
    een fijnbesnaard gehoor.

    Mijn moeder zeurde aan de vaat
    "Wat doe je daar nou mee
    met al die rommel? En vooral
    met 't deinen van de zee!"

    Daar werd mijn vader droevig van.
    "...haar ziel loopt leeg, o nee..."
    Hij haalde toen die zijden zoen
    en dichtte haar daarmee.

    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Erato

    ik was een zwijn, mijn lief
    ik schuurde aan jouw modder
    juk en jeuk van 't lijf

    ik vrat je bras als was het
    godenspijs  en zoog de dooiers
    uit je glibberige ogen

    erato zou je heten
    zei je zong je schreeuwde
    je mij uit mijn slaap

    terwijl ik droomde
    van voor jou te bijdegrondse
    dingen zoals kabouters

    aan de vaat en
    bezems die vanzelf doorheen
    de kamers gingen

    je krijgt vandaag
    de buitenwacht. ik zie je weer
    vannacht dan zal ik

    knorren bij je oor
    en jij, jij zult verbaasd vertellen
    dat wij, erato, jij en ik

    gewaagd zijn aan elkaar


    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Luchtschrijven
    kijk nu hoe ik schrijf zonder pen
    met een veertje zo licht uit het nest
    van een eider gewaaid op het kleed
    naast mijn bed tussen pluizen
    en stofjes van niets

    zo onthecht zonder blad op de
    ruit van de nacht in mijn wazige
    adem de neus al wat nat
    van te dicht op het glas

    weet ik mij een stip in de lucht
    trek ik vlokkende strepen nog één
    en nog één, een ster over huizen
    hun stenen gezichten waarachter wellicht...

    maar ik schrik want zo vuil
    zo gebobbeld gebuild als ze
    stommelings staan in het schuine geschijn
    van het straatlicht zo had ik
    ze nooit eerder gezien

    het veertje gekrompen mijn adem
    terug naar het binnen van
    kamer met kleed en het bed
    onder dons voor het
    broed van de eider

    meer niet

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Writersblock
    Gobelijn in alle staten tolt
    zijn enkels in een knoop gedraaid
    de haren wild, de witte snor verwaait
    de klanken die hij poogde
    saam te rapen
    tot een woord.

    Verdraaid!

    Wie heeft er in mijn trukendoos
    gegraaid wie heeft er mij bestolen?

    Moet ik nu net als alle gortdroge meneren
    een kopje krant gaan slurpen
    bij de boterham
    één natte stomweg platte
    traan verpinken soms, vertellen
    kijk, na dagen werd een hond gevonden
    in een put. Hij ademde nog

    dood
    gewoon?


    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stil even
    de dag gaat plat
    ik zie het aan mijn schoenen
    ze neuze-neuzen op de mat
    de rechter links de linker rechts
    wat maakt het uit
    ze zijn een paar

    ik had de vaat nog kunnen vragen
    hoe het voelt om dagen
    schots en scheef gestapeld
    overeind te blijven staan
    heb ik maar niet gedaan

    zo net voor 't slapen gaan

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wervelwind
    het rukt zich los
    de wind slaat door
    weet zich met zich
    geen blijf meer

    -YES WE CAN-

    de dingen denken
    dat het is gekomen

    voor hoge ramen dansen
    flarden kranten ongericht

    een colablik raced in de goot
    met een fles van ouwe klare
    de cola haalt het aan de meet
    en wordt ontvangen
    door
    een menigte klein vuil

    het is de stormloop van
    het stof der aarde
    het is verheffing
    en onthechting
    bevrijding en
    beweging
    almaar door
    het vrije vliegen is het

    enkel
    het landen

    dat
    moet nu nog komen

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.V-echtgenoten
    de papegaai ligt op de grond
    ruift weerbarstig in de winter
    daagt de goden de kanarie
    de hyacintenbollen
    uit

    geen gedagje meer voor mij
    stoere stilte. hij bezint. de bek
    verzegeld. kopje krabben
    kan niet langer boos
    oogt hij me
    weg

    als de slaap hem overmant
    frazelt hij iets over treinen
    dat ze staken dat het ijzelt dat
    de bruggen onder water
    staan
     
    zou hij weten van mijn koffers
    in de gang zal het kraken van
    de trap mij niet verraden nu
    ik ze weer boven draag
    en ga zoeken 
    naar

    het warmste dekentje
    voor hem?

    Categorie:Parlando
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vermist

    hij wist: dag pa
    het ga je goed

    hij zei het niet

    hij voelde ma d'r open armen
    al keek ze weg

    hij zag ze niet

    hij trok de wijde wereld in
    onttrok zich aan de wetten van het huis
    aan al wat voor z'n goed van hem geëist werd

    hij ging - o neen - hij vloog!
    de vleugels die al lang vanuit zijn schouders groeiden
    waren zo dwingend geworden

    en hij genoot, mijn god, wat mocht hij nu genieten!

    maar toen de avond viel en de zoveelste nacht
    toen sliep hij ergens in, de vleugels toegevouwen
    over hart en buik

    daar huilde hij

    maar zei het niet.


    Categorie:Parlando
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toe nou...
    mol mol mol
    kom es uit je hol
    zelfs al ben je stekeblind
    maak me één keer welgezind

    zijn je poten goed bedeeld
    is je snuitje scherp
    oh, je pelsje is zo zacht
    laat me één keer, deze nacht
    strelend langs je rugje gaan

    één klein keertje in de palm
    van mijn warme hand
    dan leid ik je zachtjes weer
    naar je onderland

    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kieskoorts
    een taals kabaal klabettert
    tussen tong en tanden
    lettert al wie stompt

    ze hebben oren
    snuiven hoorbaar ook

    hij merkt de vuisten
    in hun uitgezakte vesten
    verraderlijk

    de schrik slaat toe dat ooit...
    daarom beloofd: hij laat hen nooit
    met lege handen


    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voor wie...
    voor wie een strak sonnetje schrijven wil
    zo eentje naar de regel van de ouden
    en later dan een écht om van te houden
    kaboem kaboem die kletste op z'n bil

    die meet en telt scandeert en weegt als zouden
    de lettergrepen nu eens zwaar dan licht
    in rotten opmarcheren naar hun plicht
    getrimd getemd in vijf- of zevenvouden

    maar als de avond valt zijn daar de vinders
    de liefste Chibiabos draait de lier
    er danst muziek de vleugels vrij en vlinders

    ontelbaar zij, met elegante zwier
    een rondedans gelijk van blije kinders
    verstrooien het sonnetje op papier

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Thanatos
    dat ik nog zo graag zou leven
    later als ik over-leden ben

    nu sterf ik elke dag
    een beetje meer en geef ik
    aan de aarde weer
    wat ik van haar gekregen heb

    mijn ijdel zorgen 
    de vergaarde tafels stoelen
    kasten vol herinnering de vrienden
    dingen en een lijf dat hoorde
    wat de mensen zegden vogels
    kende en de wolken zag

    ze neemt het zo gedwee terug
    mijn aarde, als een wijze moeder doet
    met de scherven van te dwaze overmoed.

    zal ik nog wonen buiten haar? 

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De rechtbank
    zeven roze varkenskoppen
    zaten voor
    ze droegen zwart-satijnen
    tabbaarden

    onder hun dikke nek
    een witter nog dan Dashgewassen
    stijve geplisserde

    zeverlap

    het meisje werd geroepen
    twee zware blonde vlechten
    wogen op haar stoute borstjes

    wacht maar tot ik groot ben!

    -zeg iets-
    zei een miss
    verstandig buiten schot
    boven gebreide blauwe kousen

    -waarover-?
    er viel een stilte
    als na de doodstrijd
    van een bromvlieg

    -over het afval-
    dat was een lapsus

    het meisje zag ze praten
    de koppen
    ze zei, zonder te spreken:
    hoe houden uedele heren in godsnaam
    die zeverlappen zo wit

    toen zakten de blauwkousen van miss
    verstandig af

    het meisje groette
    boog, flikte in de gauwte nog
    een revérence

    Categorie:Nonsens-Bizar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Herfstblues

    de oude boom liet
    aan de storm een dikke tak
    jong is de wonde
                
                *

    een kind in windjak
    met boekentas langs de ka
    bootjes onder zeil
                
                *

    de geraniums
    staan uitgedund bij het raam
    opa ziet nu meer

                *

    bloesems walsen nog
    op mijn jurk in de droger
    buiten rijpt het fruit

                *

    blaadjes vallen niet
    ze mogen één keer vliegen
    los als vogels zijn


    Categorie:Haiku-Senryu
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van de poezen Mup en Rufus
    Mup en Rufus, zus en broertje
    sliepen warmpjes bij elkaar

    Op een dag, ik zag 't gebeuren
    begon Rufus haar te keuren

    dat liet ze gewillig toe
    van spelen werd ze nimmer moe.

    Rufus wilde verder gaan
    er kwam ergens iets op gang

    een gedrevenheid als nooit tevoren!
    Daardoor liet hij zich bekoren

    om wat dieper in te gaan
    op haar vrouwelijke charme

    maar de jongeheer, ocharme
    kende nog niet goed zijn baan.

    Zoekend naar 't bevrijdend plekje
    reed hij driftig op haar kop

    zij vergaf hem, maar de sloeber
    liet haar plotsklaps in de steek

    hij verdween over de daken
    en is nooit meer weergekeerd.

    Mup is onlangs overleden,
    heeft haar hele kleine leven

    likjes op haar kop gewreven.

    *dit is het waar gebeurd verhaal van de poezen van mijn dochter. Rufus was een zeer mooi symetrisch zwart-wit gekleurd katertje. Mijn dochter troostte zich met de verbeelding dat hij 'naar Parijs vertrokken was en daar fotomodel was geworden'.
    Magere troost... er was veel oprecht verdriet, toen.

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dit is een lied alleen voor kinderen

    ik zou je willen zeggen, pukkelkop
    of meisje dat een moodswing om de tien
    minuten kent, doe maar, wind je niet op
    over sonnet, rondeel en Tante Trien

    die plotsklaps alles beter lijkt te weten
    van rijm en metrum, jambe of alexandrijn
    en zelf de vrijheid neemt de kreten
    en gefluister recht uit het hart

    zomaar in fladderende vlinders te herkennen
    of in een appel die te rotten ligt
    op oma's aanrecht want de kinders
    zijn niet gekomen deze zondag, neen

    wat sneu, maar voor de kleine vliegjes
    maakt dit alles helemaal niet uit
    ze lijken vrij en lustig in hun doen
    en dansen vrolijk om de appel heen

    *de titel is van Dimitri van Toren


    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kleine herfstsonate

    de bladeren verkleuren aan de bomen
    omen

    een trage rups kruipt naar een ander leven
    even

    haastig gaat de kruisspin aan het spinnen
    innen

    het duistert vroeg, ik sluit de ramen
    amen


    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik zie

    Ik zie
    Dali

    een nest vol ogen
    waarop de wereld broedt
    en kuikens baart
    van allerlei pluimage
    op hoge poten 't meest
    een enkele keer
    een dodo

    maar die
    speelt niet meer mee

    hoewel want uitgeleefd
    en naderhand
    herboren

    inwisselbaar

    als doden zijn in dromen


    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Traumdeutung


    plots...
    [de daken bloosden onder de opkomende zon]

    zat daar een grote vogel
    machtig, donker-purper glansden
    de veren op zijn borst

    ik opende wijdarms het raam
        ik riep hem niet
        of toch

    hij spreidde langzaam zijn vleugels
    zo statig, behoedzaam schier

    verlangen zwol in mij
    hij naderde werd groter donkerder de lucht
    werd zwart er was geen open blauw geen vluchtweg meer

    angst sloot het raam
    en alles

    werd bloed



    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pijnpunt
    zal ik

    mijn cynisme slijpen
    aan de zoetsteen van je ziel
    vlijmen
    langs het wetleer van je huid

    durf ik

    builen bij je opensnijden
    etter van verwording zien

    kan ik

    neen ik kan niet
    woede bruist over mijn handen
    keer op keer
    kerf ik in mijn eigen hals

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In gedichten
    landschappen lándschappen
    heb ik gezien overal land
    schappen vol zonnen die rijzen
    en dalen als kazen op 't schab
    van de kaasboer van dienst

    en vogels die vlinderen
    vlinders die vogelen liefdes
    veel liefdes in tranen gesopt
    pikant of met zoet

    zure saus opgediend
    in het bekertje 
    bedelaar die als wees
    of als stakker of staker
    of dronken verdronken

    in nissen van erger
    dan erg. maar het ergst
    is de wereld, die hangt
    nu al eeuwen te tikken
    en nog loopt hij niet
    op die sisser af

    naar verluidt zijn 't de
    dichters geweest hun
    gedachten verpakt
    in cadeautjespapier
    gingen over de toon
    van een bank en het stel

    dan mee met de duiven
    post voor wie hunkert
    naar muisjes gewoon
    zonder schuit zonder

    nood is een zaak voor
    wie rijmelaar is

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kids
    de school is uit
    de winterzon loenst met een halftoe oog
    naar moedertjes die bol
    van naarstigheid verzamelen

    oh! voor wanneer? vraagt iemand
    nog en het hoeveelste
    telt ze al niet meer als plots
    de poorten opengaan en ronde
    kinderstemmen stuiteren
    tegen glad gezemelapte ruiten aan

    ze rollen weg, de huizen in
    ik blijf nog even

    buiten staan

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grumpel
    grumpel groeit op krakke ronden
    steentjes teentjes toten luid

    bruilenpest de broeken uit
    moe rast appeltjes vandiege

    zonde kneel en zegelkruid
    schuur de haartjes van je huid

    blode brodeloze kneuzen
    niezen neuze reuzedol

    broest een wolluk dunne gruppen
    gaat de grumpel uit de bol

    Categorie:Nonsens-Bizar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Total loss
    zo lodderlam mijn ogen
    lezen rondjes uit een vers
    gebakken hostiebrood

        en eet, dit is mijn lichaam

    woorden krassen diep in
    deerlijk gecastreerd papier

        drink, dit is mijn bloed

    ik mep een mug ik kus een draak
    ze vraagt aan mij waarheen ik loop

        laat alle hoop


    Categorie:Nonsens-Bizar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het lied van de vis
    een toveroor heeft zich
    te fluisteren gelegd
    geheel en gans en effen als
    de katbesnaarde strijkstok
    van de wind op minnewater

    binnenin het slakkenhuis
    kolkt een slok geluiden

    holle varkensblazen
    drijven op het spieglblad

    het oor toch hoort de weergalm
    in het lijflied van de vis

    tegen kant noch wal

    Categorie:Nonsens-Bizar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mail-vrienden
    we tonen
    meer en meer
    de kleur van de karakters
    die we zorgvuldig toetsen

    een dieper weten
    legt stapsteensgewijs
    tussen heen en weer
    van woorden veilig
    witte vluchtheuveltjes aan

    daar herkennen we ons
    in elkaar

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verliefd
    wat moet ik doen wat moet ik doen
    als door iets overmand
    val ik voortdurend uit de toon
    noem ik de vuilste straten schoon
    een buurman
    zeurpiet van beroep
    omarm ik zomaar op de stoep
    en dans met voeten van de grond
    gelijk een gekke mus in 't rond
    en jij krijgt ook een zoen

    de regen vind ik heerlijk nat
    in wolken zie ik zachte bedden
    en al wat gist'ren tegen zat
    lijkt plotseling gered

    en dat alleen
    alleen doordat
    ik toch weer van
    de vlinders weet

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rebels
    Maar mensen toch, dat zijn toch geen sonnetten!
    De bakkerin, een spitse helleveeg,
    wees woedetrillend op de hompjes deeg,
    keek met een viezig oog naar de kornetten

    die bibberdend verkleurden. Eentje zweeg
    in alle talen om het onheil te beletten.
    Helaas, een andere die ging een keel opzetten
    van oei en ach en kijk de trog is leeg.

    Ze draaiden snel de kleppen van hun petten,
    hun ogen veilig afgedekt. 't Venijn
    zou zich uit volle borst verzetten!
    Zo stond ze daar bedreigend stoer te zijn.

    De kleinste zag nog net haar platte tetten.
    'Uit volle borst? Veel zal het dan niet zijn!'

    *ludiek reactie-sonnetje geschreven n.a.v. de Sonnettenwedstrijd op Schrijf.Net

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fatrasie
          ballade van een metamorfose

    rat en varken lagen samen
    zonder opperhuid of vragen
    daaromtrent narcoleptisch
    bij estée [tic] a

    op bed

    hun staart werd afgezet
    ze zouden ruilen

    rat was 't lange slepen moe
    varken wou het krullen laten
    en de beer de das omdoen

    zo geschiedde zo gedaan

    na het spotlicht kwam de waarheid
    uit een donker hol gekropen
    rat vergat d'r staart te krullen
    varken trok de kurk uit ieder vat

    en ze hebben zich verhangen
    zonder opperhuid noch vragen
    daaromtrent.

    *een fatrasie is opvulling, soort nonsenspoëzie, zinloos tijdverdrijf.

    Categorie:Nonsens-Bizar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hic et nunc!
    Ze schreef op ieder blad hetzelfde woord,
    in blije halen of verkrampt. Verborgen
    soms achter overmoed of lamme zorgen:
    ze had de harpen van de hoop gehoord.

    En altijd weer geloofde ze in morgen,
    in later en in beter. In de graal
    die zij zichzelf beloofde, telkenmaal
    wanneer het duister dreigde haar te worgen.

    Met niets dan honger in haar loze handen,
    ontwaakte ze, eerst twijfelend en bang.
    De toekomst leeg. Van uitgeleefd verleden
    restten alleen nog rafelende banden.

    Ze rechtte zich. Ze schreef op het behang,
    met vaste hand, trefzeker schreef ze: heden!

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ouder - Wijzer
    toen ik nog een leven had
    zo'n leven dat niet spoorde
    spoorde ik best goed
    met mij

    ik zag mijn wereldkaart
    op zeepbellen bewegen
    razend kortstondig
    veel te grote kraters
    in het zand daarna

    nu blow ik wijzer woorden
    trager taaier graai er
    her en der en hou
    wat mij nog rest aan dwaze durf

    voor morgen

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In dromen
    de nacht ligt weer eens vol
    beduimelde gedachten
    het linnen
    op de bleekweide
    is grauwer
    in het grijze gras
    tussen de zwarte bomen

    en doodgemoedereerd
    vanuit de eendenplas
    komen een woerd
    en zijn gewillig vrouwtje
    met vuile voetjes over
    de lakens heen

    en ik
    ben machteloos

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een nette vrouw
    ze ging zichzelf te lijf
    bol in het opgepoetste
    staal van fluitketel
    en pollepels
    meervoudig nodend
    aan het rek

    hol in het huis aan kant
    als bedden zijn
    verschoond van schaam
    de tafel toegedekt
    met dat betere kleed
    waar vouwen nooit
    zijn uitgelegen
    want altijd schoon
    geplooid opzij
    geborgen tegen vuil

    ik was te gast

    de geur van sop
    vertroebelde
    de wijn

    *

    ze had haar schort nog om
    - zo wordt geloofd -

    ik heb op het terras
    een peuk gedoofd

    *in memoriam J.F., mijn buurvrouw

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een bushalte te ver
    het is zo koud in deze straat
    vol gaten tussen dode huizen

    waar loop ik nu? onder saffraangeel licht
    steken de struiken dunne knoppen uit

    als doornen zo gesloten nog, zo bang.

    ik kijk van rechts naar links
    en blijf genageld staan

    waar tussen zwarte takken door
    de avond als een oven noodt

    de dag is rond, gekneed gelijk een brood
    ik mag hem binnenschuiven

    behoedzaam op de paal
    van overgave

    Categorie:Vr.Vorm-rest
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nemo zal hangen
              een reactiesonnet op Ranmsey Nasr, Dichter Des Vaderlands (NL)
              en zijn gedicht over seksueel misbruuik binnen de
              Katholieke Kerk - "Broeders van liefde".
    http://weblogs.nrc.nl/cultuurblog/2010/03/27/ramsey-nasr-broeders-van-liefde/

    gij lichtgelovig volk der Nederlanden
    dat zegeningen, bollenbloei en doem
    kan plaatsen als ik maar zijn naam vernoem
    want frisse vragen over het verband en

    of ik niet te naarstig denk aan roem
    met klatergouden woorden in mijn handen
    uw frêle hersenpannen laat verzanden
    die vragen blijven hangen in gezoem

    dat moet de dichter des hebben gedacht
    toen hij wellustig schier aan 't schrijven ging
    de ploert voorbij want die werd onverwacht

    een marionet die aan een draadje hing
    en al wat hij misdeed werd neergebracht
    op god, dat makkelijk inzetbaar ding

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oranje boven!
    ik haalde een busseltje peentjes
    vol moed met een t
    uit de groentenbak

    dan de punt van het mes
    op de plank en het hakken
    in schijfjes. de klus was

    geklaard.

    toén is het begonnen:

    ik rolde een sjekkie in Rizla +
    peentjes dagvers

    van Richmond Tabaco
    peentjes gebleekt

    Cracotte van Lu
    peentjes varié

    kalender op zondag
    peentjes becijferd

    het haar van m'n zusje
    peentjes met strik

    een theedoekmotiefje
    peentjes die lachen

    ik kneep hard mijn ogen
    zo dicht als ik kon

    zo ging het over
    dat dacht ik alleen

    aan de horizon zonk nog
    een schijf van een peen


    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Regelneven
    het zijn er twee
    die ik de buitenwacht ga geven
    ze roeren roet door al
    wat wervelt in mijn... juist!

    ze komen voor
    ze komen na
    ze komen tussendoor
    ze raden aan
    ze raden af
    ze raadselen mijn oor

    ze preken in de schoenenkast
    de weg die dient gegaan
    en leggen aan de bezem uit
    hoe in de hoek te staan

    ze hamsteren de aarzeling
    gering of van formaat
    en proppen alle kamers vol
    met wellesnietespraat

    en zien ze een kaboutertje
    dan vrezen ze een reus
    die pulken z'op een keer weerom
    de wormen uit z'n neus

    ze weten zus
    ze weten zo
    ze weten zelfs de rest
    bezeuren en
    betreuren en
    bezoedelen mijn nest

    met blik en veger in de hand
    besluip ik hun katheder

    de ene heet 'Je Zou'
    de andere noemt zich 'Beter'


    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Portret
    er ligt een jongen op de grond
    hij slaapt. zo kan ik hem bekijken

    alles van hem. zijn schoenen
    zijn zo moe, zijn pantalon moet ooit

    van iemand anders zijn geweest
    er zitten van die erzatzgaten in

    kundig gedaan, prijzig die dingen
    van Diesel. daarmee slaap je niet

    op straat. er zitten ook nog échte
    vlekken op. zijn jas is van de dons

    van witte eiders. die lijken
    weg te willen uit een scheur

    over zijn schouder. zijn hals is bloot
    en bij zijn oortje krult zijn haar

    vanzelf. zijn blonde baard is doorgegroeid
    getrimd. daaronder zijn relaxed gelaat.

    ik blaas stiekem vanop de stoeprand
    een kleine droom in zijn halfopen mond

    al weet ik niet. al weet ik niets. moet hij
    van koffie zijn, die droom? of vaneen thuis?

    een bed? wil hij een droom? ik schroom
    mij diep, ik houd mijn adem in en leg

    tenslotte heel voorzichtig al mijn liefde
    in zijn hand.


    Categorie:Parlando
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het sonnet, een vader
    Als ik je tóch weer bij de hand wil nemen
    je afgemeten pas mijn sprongen laat
    bedwingen, die geijkte regelmaat,
    het veren van je voeten waar je gaat

    met mij gelijk een ruiter naast zijn paard,
    mijn meester ben je dan, mijn strenge menner,
    mijn onvoorwaardelijk aanvaarde kenner
    en ik gehoorzaam, want ik weet: ik bén er


    en mag er zijn, je laat aan mij het lied.
    Je laat mij neuriën je laat mij tieren
    we zingen samen en je remt mij niet

    je laat mij vrijelijk de dans versieren
    en als je merkt hoe zalig ik geniet
    mag ik zelfs eventjes de teugels vieren

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Niet eens een zondag
    op de stoep van het cafeetje
    zit de vrijdagdichter afgeladen
    vol van weekse dagen stoer
    te staren uit het wit
    van zijn ogen in het witter
    van zijn blad

    hij heeft het ál gehad
    hij zal het nu vergeten

    daar is de hond de jongen
    met de tamme bunzing
    in zijn hals de dame
    met de merkaap aan haar tas
    de ober die komt vragen
    wat of het mag zijn meneer

    mag zijn. hij zit niet meer
    hij hangt al in de draden
    van de tramlijn die voorheen
    begeerte heette van omhoog
    ziet hij de dame kleiner
    en hij noemt haar droog bij naam

    ze kijkt hem aan en lacht
    dat had ze beter niet gedaan

    *gepubliceerd op De Gekooide Roos

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nummer 46.07.17
    wie ben je?
        wie ben je?
             wie ben je?

    jouw schoot... de wachtende
    de holle nis waarin ik
    klein kan leunen
    ruggelings
    en stil nog stiller
    dan getemde klei

    hoe kijk je
    want je kijkt
    zo zonder ogen
    ingetogen kijk je
    en je ziet mij staan

    niets is van vlees
    we zijn omheen elkaar
    een wijde mantel
    plooit de muren open
    onmerkbaar schier
    beademt ons het licht

    jij leeft
    ik leef
    in jou

    *bij een beeld van Robert Vollekindt, gepubliceerd in zijn bundel "Mijn reservaat"

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Plots - drie kortverhalen
    één

    het huis stond
    de boom in het gras
    en de man die de vrouw
    en het kind dat de hond
    en de man zei de vrouw zei
    het kind keek de hond leek
    te lijken

    toen de wekker het bed
    trok de lakens uiteen
    de man weg de ene

    de andere nam

    op de bank
    bleek de hond
    vroeg het kind
    naar een plot
    aan de boom

    vervangbaar

    twee

    de steiger stond
    de ladder de regen
    en de baas die de knecht
    en de kop die het hart
    en het hart zei de kop zei
    de donder de hand leek
    te glijden

    toen de tegels het bloed
    op de maandagse stoep
    het hart stil het ene

    het andere schrok

    van de kop
    vroeg de baas
    bij het bed
    naar een plot
    aan de knecht

    herstelbaar

    drie

    de kraan lekt
    een bromvlieg een late
    de was naast de manden
    de schuld in de bus
    en de draad die de bel
    het signaal dat het mens
    is gebroken

    toen de pillen de hand
    zonder glas naar de mond
    en het mens slaapt het ene

    het andere vindt

    en de dokter
    het zweet
    op zijn rug
    vroeg het bloed
    naar een plot
    aan het mens

    onzegbaar

    *gepubliceerd op Meander

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heremietkreeft
    Terwijl de zon
    vanuit een trotse hoogte
    de aarde toont op scherp
    wacht zij in eierschalig licht
    dat trager dan het golven van haar zee
    verkruipt langs plooien van gordijnen
    schaduwend te harde lijnen
    floerst.

    Ze broedt voorzichtig
    op een groei:
    de oude kronkels knellen
    om haar weke huid.

    Terluiks,
    onttrokken aan het oog,
    durft zij haar onvolkomenheid
    ontbloten.

    Kortstondig maar

    want haastig
    als de uren zijn
    zoekt zij opnieuw een schelp
    en kruipt terug.

    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Logos - Tao
                                     "Het is een verre weg
                                               naar de passieloze berg
                                                       van het blote schouwen"
                                                                  -Paul van.Ostaijen-


    Een zalmen hemel. Deze dag is oud.
    Ik haal de bussels binnen, stook de vuren,
    verbrand de wilgenblokken, snij figuren
    met ijzeren geduld uit harder hout.

    Geen schaduw nog verkruipt. Ik meet de uren
    aan eelt dat traagzaam dikt, aan elke fout
    wanneer het mes te ver te diep, benauwd
    de splinters ruw zich in mijn vingers schuren.

    Dan is het dat ik bloed. Dat ik het duister
    wil openschreeuwen. Dat mijn stem gesmoord
    geen uitweg weet. Dat ik gedwongen luister,

    mijn handen open, leeg. En vind het Woord
    dat altijd is, maar dat in bang gefluister
    van donkerten niet eerder werd gehoord.

    *gepubliceerd op deKlos

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van de boer
    hij had een vrouw een koe een lapje koren
    vijf kippen en een haan het schaap
    vulde elk jaar de diepgeslapen peluw bij

    een herdershond bewaakte gouden eieren
    die hij kon ruilen voor wat hij al had verloren
    de stier de ram de molen en de smederij

    hij kweekte later cijfers uit de eieren
    verruilde zijn twee paarden voor hun kracht
    hij waste zich niet meer met groene zeep

    maar tooide zich met geuren die zijn dochters
    op zijn verjaardag voor hem hadden meegebracht
    en die tot in zijn bed het zweet

    de okselwarmte de vertrouwde
    tekens van begeren wisten met de zweem
    van onherkenbaar-vreemd verbloemen

    hij vroeg zich af waardoor zijn onrust kwam
    kortstondig maar, voor hij een slaappil nam

    *gepubliceerd op deKlos

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Happy Meal™
    Happy Meal™

    McDonald's
    stijf en dun in fluo-pack
    zwaait met plastic armpjes
    bovenop de microwave waarin ik
    Mc Cain verwarm

    vijf minuten maar

    genoeg om weer te weten
    hoe ik vroeger in de iris
    van een wortelschijfje keek,
    in de structuur
    van rode kool
    naar ongekende wetten
    zocht

    met bij me op het rekje
    die éne uit de korf geredde
    wonderbare aardappel
    want 'mama, kijk, een hartje'
    gekoesterd dan tot aan
    zijn schrompelende dood

    nu is de brooddoos
    zelfs te groot

    *gepubliceerd op deKlos

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kliederen
    een dichter had
    een kleven lang
    gerichterd en gedichterd

    toen werd hij los
    klaps niemeer bang
    en werd zijn schrijven
    lichter

    hij gaf aan al
    't gedoe de brui
    en kwinkelde en maakte
    alleen nog kliederen voor lui
    die ook zover geraakten

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen....die zo sierlijk zijn
    de dichter is een mens
    met zweetvoeten desnoods
    pokkenpuisten weke
    handjes kolenschoppen
    kunnen ook en de pen
    hield hij enkel voor de foto
    elegant tussen zijn vingers
    die voor een keer niet
    onrustig wriemelden
    neusbeesten rolden noch
    aan korstjes pulkten

    hij weet ánders

    daar zijn wereld
    wentelt wankelt
    gyroscopisch
    zoekt naar waarden
    woorden maar
    er zijn geen woorden

    God!

    de dichter is god

    *de titel komt uit het gedicht 'Jong landschap' van Paul van Ostaijen

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Akkefietje
    het strand is vuil en moegespeeld
    gedaan het schelpjes rapen
    papieren bloemen zijn verdeeld
    de kinderen zijn gaan slapen

    de zee nipt aan een zandkasteel
    en krijgt de smaak te pakken
    zij likt de stoutste muren weg
    de torens gaan verzakken

    de vlag-van-op-het-ijsje drijft
    toevallig in de klauwen
    van een vijandig action-man

    komt daar nu oorlog van?
    niet hier, o nee! de zee

    neemt alles mee

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amen en uit
    nu heb ik weer
    geen binnenwaartse
    streelpoes meer
    geen zachte kracht
    opent de roze poort

    de grote adem-tocht
    doorhuivert mij niet meer

    de boeken toe
    zelfs dit gedicht
    schrijf ik niet voort.


    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tegendraads
    vertelde ik al van het meisje dat
    zeer stoute borstjes had
    het was zomer de dauw
    lag in nevels te wachten

    ze wilde zo graag
    naar het wijde gaan
    ver achter het huis
    van haar moeder vandaan

    de draad die hen bond
    hield ze niet in gedachten

    ze schudde haar warme
    pantoffeltjes uit
    en holde gekleed
    in alleen maar haar huid
    en iets tégen

    de stroom op de draad
    en die schok door haar heen
    had ze zwaar onderschat

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dichtersverdriet
    de honingboom hoe geurde hij
    mij dronken toen
    en al die hommels
    in hibiscuskelen vol teveel

    de hazelaar discreet
    laat hij zijn vruchtjes zien
    hun eerste jurkje
    teder dons

    op maïsvelden staan
    rekruten rij aan rij
    nog groen maar toch
    de baard al in de keel

    en hoe ik later
    op vroegtijdig losgelaten
    jonge eikels trapte
    alle aangetast

    en mijn zo moedige
    kastanje zeer

    dat ik bij alles deed
    alsof ik zwijgen kon

    nu stotter ik
    er zwemmen loze
    woorden in mijn hals
    te dwaas om dood te gaan

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.38° Celsius
                'gedachten zijn krachten'

    de nacht was koeler
    ik droomde na

    over een huis van fruitsap-ijs

    de zon dat kreng begon
    te likken aan de gevel

    onschuldig eerst maar straks
    wanneer het laatste zuchtje
    nachtschemer is opgelost
    smelt
    mijn droom en wordt
    het huis een oven

    naar boven rennen alle
    ramen dicht gordijnen
    schuiven ademen en
    schuilen in het
    roosje van een
    diep-roze

    frozen framboos

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De clown
    hij was een poëet
    het was niet zijn wens
    hij werd zo geboren
    eerst bloot als een mens

    hij zei nog geen woord
    maar huilde om 't zijn
    hij zoog aan zijn moeder
    haar borst streelde pijn

    die herinnering bleef
    in het kind van nooit weer
    het kan nog niet vergeten
    het weet altijd weer

    de dichter een koe
    herkauwen nooit moe
    een up en een down
    hij is maar een clown

    *op de tonen van Ben Cramer's "De clown"

    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zorba
    opaatje zei ze
    de slet van één nacht.
    de lont vatte vuur
    aan de schenen.

    ze aaide zijn haren
    een ietsje te zacht.
    het bliksemde
    dwars door hem heen en

    hij wist het hij was het
    maar wilde 't niet zijn
    niet nu en niet hier
    niet met haar

    hij zoog aan de donkere
    gloed in het glas
    gaf haar het geld dat
    zijn fierheid was

    en huilde toen
    tussen haar benen

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Samen één
    ma
        yo
           yon
                aise
    easy glij je over lippen
    klak je kelen vol
    verwondering
    toonloos zoemend over
    naar gesmeerd genot

    hoewel

    ooit was je dooier
    dikke olie zurig zijn
    apart

    op hetzelfde
    bord gestrand
    begon het schiften
    onvermijdelijk

    er moest gestaag geroerd
    de lepel kraste cirkels
    op glazuren

    zo

    liggen culturen
    naast elkaar te vechten om
    of voor of tegen tot...

    er wordt gestaag geroerd

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik en Chloë
    de witte neushoorn heette Chloë
    had een schild van verse mortel-
    specie hier en daar nog soepel
    en zich schikkend naar het leven

    binnenin

    wij getweeën waren zwanger
    in die zengend-rode zomer
    zonnen tussen kladden lommer
    zogen weelde naar mijn wangen

    zij verkleurde niet

    maar het oogje in haar stenen
    stilte liet me innig delen met
    wat zij ook had ervaren
    in het splijten van de rotsen

    en daarna de bron

    zoveel groter werd het weten
    van het ongeboren zijnde
    dat genesteld in gelijke
    bloeddoorlopen zachte vliezen

    onderhuids begon

    *Chloë was de witte neushoorn in de Zoo van Antwerpen

    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geode
    het is het zoete
    van de weemoed niet
    dat mij kan breken

    het is het vuur
    onder mijn huid
    en dat ik toch
    met water speel

    een steen spleet
    zijn kristallen bloot
    van jaren ik

    was daar
    maar heb het nooit
    geweten

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De trek
    zie mijn liefste zomerjurk
    gewassen in de lauwe regen
    zedig aan de lijn

    de wind erin
    een lijf van lucht
    dat tegen knijpers danst
    maar hangt en niet ontkomt

    hoewel ik het zou willen

    mijn zomer mee
    zou willen geven met de trek
    het nest bewaren
    tot hij wederkeert

    nu moet ik hem binnenhalen
    uitgewoond

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Identiteit
    ze zag hem achter glas
    de heilige birmaan
    hij had net iets
    wat zij ook had

    ze dacht aan hem
    terwijl ze met de kater sliep

    en tussendoor ook nog

    ze liep van straat naar straat
    leefde zich uit in vele worpen

    gevlekt gestreept een pootje
    wit van toen die keer
    de albino of van de siamees
    een blauwig oor

    en zo verloor zij zich
    na al het vreemdgaan
    eindelijk geïntegreerd
    haar nageslacht een naam:

    de lapjeskat

    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Huilen op de plee
    laat ons pal
    in het midden staan
    waar geen krachten meer
    van invloed zijn

    trillend zullen wij
    tot stof vergaan
    zo los zo hunkerend
    naar samenhang

    een nevelvlek gelijk
    ongrijpbaar
    onbegrijpbaar veel
    te dood gedaan

    *geschreven n.a.v. van de moord op Theo van Gogh en wat er kort op volgde

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lijkje is gevonden...
               ...zei de nieuwslezer

    zo lag zij daar gelijk
    een losgelaten blad

    de kastanjes keken glimmend
    door hun stekelige wimpers
    ze herkenden haar als een

    van hen met haar vijf
    gespreide vingers op
    haar ingedommeld lijfje
    vijf maal vijf ze gingen tellen
    vingers tenen en de zin

    van haar vreemde glazen ogen
    van haar oortjes nog zo rood
    en haar bramenblauwe lippen
    om haar mond waarin haar tong nog
    scheen te lonken naar de vlinder
    op haar neusje. zie je wel

    ze herkenden haar
    als een van hen

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nostalgie
                voor Martijn Benders

    je zei toen

    dat ik op witte sokjes liep
      zacht klinkt dat
    met roze pomponnetjes eraan
      vieux rose vermoed ik

    zo dichtte ik staand
      daar waar we nog samen waren
    in de heer die poëzie is

    de sokjes, benders,
      zijn versleten
    met de pomponnetjes
      in boorwater gedrenkt
    dep ik mijn ogen

    eli eli lama sabachtani

    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De haptische misleiding
    kijk mevrouwtje kom maar
    dichter dit is poëzie meneer
    u ziet nog niets?

    dit is dan ook het allerlaatste
    snufje adem in en bla ha aas!
    daar komt de vis

    die op het droge leeft
    van stoten

    hap

    toe leg je hand
    maar op zijn buik
    de maan is vol

    *gepubliceerd in het tijdschrijft Digther 2009 - 10e jaargang 1
    *gepubliceerd in het boek WaterMerk - een doorslag van 10 jaar literaire passie - Literair Tijdschrift DIGTHER - oktober 2010

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goed van toen?
    Het scheurkalendertje dat lang geleden
    werd opgehangen bleef onaangeroerd:
    de gangen, het menu van toen. De leden,
    die hebben nooit eens oergezond geboerd.

    Nooit is hun maag gekeerd, werd het verleden
    verteerd. Een pittig glaasje Underberg,
    ze hebben het als rattengif gemeden.
    Dat oude smaken rotten lijkt niet erg,

    niet op hun tongen. Elke vreemde gast
    die even na het ooit-festijn verscheen
    met nieuwe snaren of een ander lied,

    gezette heren doopten hem tot last.
    Ze kregen krampen in hun grote teen
    en tjokken nu op jichtig-oud verdriet.

    *gepubliceerd in het tijdschrift Digther 2009 - 10e jaargang 1

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nurks fruit
    aan de laatste winterpeer

    daar zit hij dan

    dik meneertje
    uitgezakt
    rond het roosje
    van zijn anus

    buik en billen, heupen bol
    koppie smal gebleven

    steeltje overbodig
    in zijn hersenpan verdord


    buiten, mijlenver van hem
    in de voortuin van de hemel
    staat een perelaar in bloei

    *gepubliceerd in het tijdschrift Digther 2009 - 10e jaargang 1

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het bad loopt leeg
    een derwisj draait
    met wazigwitte rok
    de dode schilfers
    huid van dagen weg

    het water keert terug
    terug terug terug

    ik zorg niet meer

    straks legt de nacht
    zijn wijde schaduw neer
    zo vriendelijk
    bewaart hij alles
    uit de wind

    zo licht
    dekt hij de tafel toe
    de boeken blijven open
    naast de kruimels en de kringen
    van mijn honger en mijn dorst
    mijn toegaan in herinnering
    een naam een blad een pen


        Liefste,

           - - - -
           - - - -.

                 +


    de morgen is een altaar

    *gepubliceerd in het tijdschrift Digther 2009 - 10e  jaargang 1

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overzomer
    zitverdriet spant
    draden over tafelzeer
    de spelers lachen
    niet

    hun tamme donderbeesten
    waken poot aan pols

    ze springen op wanneer
    een dobbelsteen bolhoekig
    even wichtig staat
    en alle ogen
    toont

    er is geen winst
    er is niet eens verlies

    *gepubliceerd in het tijdschrift Digther 2009 - 10e jaargang 1

    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bekentenis
    ik ben een man wanneer ik dicht

    ik neem mijn taal
    mijn zo geliefde
    voorzichtig op
    en draag haar naar
    het onbeslapen laken

    daar ligt ze dan
    ik kleed mij uit terwijl
    ik kijk naar haar
    vertraagd en ingehouden

    weten wij het van elkaar
    de gretigheid het veel
    te vele voor de mondjesmaat
    die wij met rituelen legen

    langzaam gaat ze voor me open
    sta ik nog opzij totdat het wachten
    ons ondraaglijk wordt
    en wij elkaar beminnen
    wild en teder

    wild en teder tegelijk

    *gepubliceerd in het tijdschrift Digther 2009 -10e jaargang 1


    Categorie:Gepubliceerd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jozefien's wens
    O ik wens ik wens ik wens
    ik wens mij een podium
    al om het even
    waar maar
    voor het leven
    een vliegend tapijt
    of een balzaal die rijden
    kan zodat er altijd weer andere
    dansers mijn
    wervelend zweven betreden
    ik wens mij een
    duistere diepe zaal
    met wanden waartegen mijn verhaal
    weerkaatst en in duizend tonen
    nog lang na mijn optreden
    zinderen blijft
    maar stiller
    als even
    een briesje na de storm

    * in één adem geschreven n.a.v. de wekelijkse sessies 'sneldichten'  op SchrijfNet, georganiseerd door Marc Boelens.
    Opgave was: 'een podium voor het leven'.


    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Requiem
    de dag is traag
    er valt een vlieg

    terwijl ze
    op haar vleugels walst
    kan ik niet anders doen
    dan kijken naar

    hoe zwart ze is
    en bijna dood

    ik schuif haar
    op het wit papier

    we schreven saam
    dit kleine requiem

    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Glottisslag
    er was de tram
    er was het kind

    ijzer op ijzer
    ijzig schril

    ik wilde nog niet
    dood
    ik wilde nog wel
    ademen

    'k 'k 'k wilde gillen
    'k onniet

    warme roze
    hersentjes
    tussen de
    rails

    en
    daar omheen...
    er was geen
    daar omheen

    ik was pas twaalf
    ik deserteerde bang
    mijn zusje in mijn hand

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kwinkslag
    we liegen niet we zijn voorzichtig
    waarheid is een kraaienpoot
    op de overweg waarom

    we denken krom ontwijken ogen
    zoeken houvast op glibberige keien
    onze voeten scheef we molenwieken
    zwaaien langs het glijden grappen iets
    iets raadselachtigs neen we liegen niet

    geeneen mag immers weten waar
    we bloeden. we omhullen wazig
    of gevat in waterdichte grollen
    het enige omdat

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De vernieuwing
    ik
    heb
    alle kasten
    op een kant gezet
    geen wankel evenwicht
    want kommen, borden glijden
    krachten doen hun werk trekken
    al de inhoud onvermijdelijk
    straalsgewijs ordentelijk
    weer naar het ene
    statische
    nu

    dansen op een teen
    kijk
    dat is pas nieuw
    *
    diep in mijn aarde lacht
    een oude kabouter mij uit

    Categorie:Lichtjes typo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mensje
    Ik zit op een terrasje wat te kijken.
    Ze hebben het er nog maar neergezet.
    De voorjaarsfrisse sleutelbloemen strijken
    in mengeling een kleurenmenuet.

    Ik heb mijn tas met wat noodwendigheden
    en hebbedingen op de grond gezet.
    Zo ben ik nu het mensje weltevreden,
    compleet met glaasje port en sigaret.

    Hoewel...de stoel naast mij blijft onbezet.
    Die ene daar, de and're zijn genomen
    dat ik daar nu zomaar ineens op let...

    Ik wist het wel: je zou nu nooit meer komen.
    Toch heb ik mij wat dichterbij gezet
    en in gedachten weer je hand genomen.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maartse buien
    Het merelvrouwtje zal vandaag niet komen.
    Het regent zo verdrietig en de lucht
    Is uit de blije blauwte weggevlucht
    En hangt nu muizengrijs tussen de bomen,

    De lentewind verwatert tot een zucht.
    Diep in de botten aarzelen de dromen,
    Een wachten op de warmte die moet komen,
    Op nieuwe vogels en een nieuw gerucht.

    Ik zal dan maar alleen dit liedje zingen,
    En wiebelen op wat herinneringen
    Aan wat ik gister in de luchten las.

    Maar gisteren lijkt al zo lang geleden.
    Het past niet meer in 't kader van het heden.
    Ik wilde dat het gauw weer morgen was!

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoogmis
    de kathedraal is veel te hoog wij zitten aan de grond
    gelust geknipt gekamd gelijk geschoren opgewolde
    polen van een uitgerolde loper en daarboven
    zingen zeven gregorianen langgerekte
    moederteksten in een taal die
    wij verloren
    schuiven dunne
    zolen over
    onze
    haren
    en we krimpen en
    we koeken in elkanders
    vezelweefsel zoekend naar
    betekenissen van die zangen
    van het stof ook uit de rokken
    aan de sloffen van de allerhoogste
    priester maar we worden niet gegrepen
    niet betrokken bij het kiezen van het heil
    doch als allen heengegaan en de beker ledig
    omgekeerd besloten staat te schijnen op de steen
    glijdt een gladde aspirator ademend over ons allen heen

    Categorie:Lichtjes typo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lente-equinox
    het stralend-wit-verlangen
    is meest voelbaar wanneer
    ik weer zaden in reuzelbollen
    netjes aan de waslijn hang
    want takken zijn voor mij
    te hoog gegrepen
    struiken zijn voor zwerfkatten
    bereikbaar waslijnen zijn dun
    en veilig opgespannen
    tussen gladde palen

    gepoetste luchten
    lichten op achter
    geblonken glas

    binnen draait
    de winter
    was

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.5-7-5-jes
    ongekamd brutaal
    schreeuwt een forsythia de
    winter van de baan

    *

    in het straattuintje
    pronken de coniferen
    met hun bleke bloei

    *

    ik wou dat ze bleef
    de malsgroene rups van de
    ligusterpijlstaart

    *

    van wilgentenen
    vlecht zij een vogelhuisje
    de kerselaar bloeit

    *

    de loden lucht
    is in de zee gevallen, nu
    is de einder weg

    *

    inktblauw is de nacht
    rond de maan die onbedekt
    van de zon geniet


    Categorie:Haiku-Senryu
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Valentijntje
                                voor J.
    de lucht is anders
    blauw dan blauw
    en hij smaakt naar
    witte rozen
    mosjes op de schors
    van de platanen blozen
    al hun kleine weelde
    bloot verwonderd in
    de eerste zon lopen honden
    hupser dan op andere dagen
    en daartussen gaan de mensen
    jassen los en kinderen en

    ik vertel je dat

    in een ader van de Leie
    rimpellachen huizen
    speelt de wind de lijnen
    vloeiender mijn hele stad
    luidt nu een hooglied

    ik
       vertel je dat

    Categorie:Ik-verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cilja's wedstrijd
    Cilja's wedstrijd op Dicht Talent

    De oproep

    "Wie schrijft de leukste, orgineelste interpretatie van deze gevonden woorden?
    Prijs: de nooit afgehaalde kristallen bol van de winnaar van de kerstwedstrijd: Aap.
    Jury: Cilja Zuyderwyk & Jan Doornbos."
    © cilja zuyderwyk

    De readymade

    readymade of objet trouvé

    meer dan 150 standaardkleuren
    dat geldt voor platen, stringers
    de rods en de fritten

    billets, casting cullet maar ook
    blowing cullet op voorraad

    u kunt billets per stuk afnemen
    en cullet per kilo

    ook halve platen
    zonder meerprijs

    in de studio kunt u zelfstandig
    werken of met onze hulp
    uw werk uitvoeren


    © cilja zuyderwyk | 30 mei 2010 

    -oOo-

    Ik nam deel met

    1. Objet perdu

    wat mag het wezen, heerschap?
    -een bakje friet, een kleintje
    dat is dan tweeënhalf

    hij legde achteloos een kalf
    een gouden kalf, drie cijfertjes
    een vijfje met twee o'tjes
    naast de de ketchup-uier neer

    billetten van die waarde
    worden niet aanvaard meneer
    kunt u niet lezen dan?

    het heertje neep zijn ogen dicht
    -mijn brilletje is stuk,
    al voor de twaalfde keer

    gemor kwam uit de achterban
    het heertje kreeg een kleur

    het snoof de geur van Heineken,
    het keek al naar de deur

    maar eer ie daar doorheen kon gaan
    gingen de klanten aan het slaan

    van voor van rechts van achteren
    glas rinkelde alom

    toen kwam de cullet-dame aan
    d'r emmer was nog leeg

    ze raapte alles bij elkaar
    voor mozaïekjes, zei ze, maar

    ik wil in ruil voor deze geste
    oranje frieten, 't zijn de beste

    de juffrouw aan 't fornuis
    die zei: "kom jij maar achterom
    ga er gerust je gang
    wanneer 't niet bakt dan roep je maar
    men helpt je dan wel wat"

    ze poetste toen meteen de plaat
    ging huiswaarts toe en plat

    *
    2. Een uitvinding

    de man de vrouw de gaten
    in de glasbak op het plein

    en dat die waren veel te klein
    voor magnums en dame-jeannes
    die oma zaliger bewaarde

    de vrouw de man de wandeling
    het huis in opbouw om de hoek
    de man die keek naar hoe
    het aan van de

    betonmolen

    en op een nacht, toen alles diep
    in slaap of slap lag onder dons
    toen zeiden ze:
    nu is't aan ons!

    ze laadden al de rommel op
    en dumpten die ik zei al waar
    dus daar en duwden op de knop

    de molen draaide zingend rond
    een zaterdag een zondag lang

    en groot was hun verwondering
    toen zij des maandagsmorgens vroeg
    de zaak gingen bekijken

    ze schepten knikkers uit de bak
    niet helemaal maar ongeveer

    ze zoenden en versmolten weer
    want scherven deden nu

    niet langer zeer

    *
    3. Klaar!

    zwier je string maar in de wolken
    laat hem blowen in de wind
    ga van bil Jet ga van bil

    laat het boekje waarin honderd-
    vijftig standjes links daar-

    boven op het zinken dak
    van die gadverDamse toren tronend

    boven 't vlakke land

    ga van bil Jet ga van bil
    tel nog lang de vele kleuren

    op je rug van rood naar blauwend-
    groen, zelfs gelen wijken stil

    met de hulp van Lasonil

    -oOo-

    "De genomineerden zijn vanaf heden gekend, in alfabetische volgorde:

    Cartouche
    Jindoni
    Marcel
    Rhinda
    Wenlez"

    © cilja zuyderwyk - 6 juni 2010

    -oOo-

    En de prachtige kristallen bol gaat naar... Rhinda, met het gedicht

    Made in Leerdam

    hoe maak ik je
    dat vraag ik je

    geel of groen in strakke houten ribben
    op stokken kaal van kleur
    of spin ik je

    wie blies en blaast de brokken
    trekt platen krommer dan
    dan wacht ik, zuig je, blaas je
    industrieel

    ik wil je wrijven bol en kietelen

    zeg dan hoe haal ik je
    dan aap ik je

    © Rhinda

    Einde wedstrijd. En ik was zo verliefd op die kristallen bol... helaas, 'k pakte ernaast. Maar leuk was 't ie wel, die wedstrijd!


    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Theetjes
    De Theetjes zijn ludieke reactie-versjes, een herinnering aan mijn kort verblijf op Dicht Talent -2010- onder de naam "scrib".

    De Theetjes 1
    Geïnspireerd door "Egotisme" van Hanny, waarvoor dank.

    scrib, ik vin j'een toffe peer
    al ben je helemaal geen heer
    je bent mijn grootste favoriet
    hi tiger, ik bemin je zeer

    de spiegel liegt, de lichtinval
    die maakt van jou een niemandal
    ga liever in het water kijken
    het is wél nat, voorzie een val

    De Theetjes 2
    Geïnspireerd door de wedstrijd op Dicht Talent: "schrijf een ode aan Keats".

    "Ode aan Keats"

    ik ben tot scharrelkip gepromoveerd
    ik scharrel op het erf van dichter Keats
    een druppel bloed, een joy voorgoed
    een meisje dat de afspraak mist

    nadat ik vlijtig heb gepikt schud ik
    wat vlooien af, mijn veren glad
    en trippeltrappel naar De Thee

    daar los ik dan het resultaat
    van vele scharrelsessies
    en iedereen is mee

    ik jodel van contentement
    al komt dit niet aan bod

    er kraait een haan
    hij kraait drie keer

    oh god, oh god... oh god!

    De Theetjes 3 -
    n.a.v. het vertrek van Roger Blaevoet

    hee Blaevoet, blijf toch maar sonnetjes schrijven
    ik vind een jambendansje best wel tof
    het scheelt geheid een sjekkie bij de kof
    't verfrissend liedje dat, naast slaap verdrijven

    mijn voze hersentjes verkwikt en óf
    ik dan gezwind in actie schiet! geen vijven
    geen zessen meer, geen sikkeneurig kijven
    maar hopsakeeën, handjes klappen, lof-

    trompetten uit hun strakke hoesjes halen,
    de toetertjes, de bubbels! ow, ojee...
    't is nog wat vroeg daarvoor, en 't regent... balen

    past beter bij de weerberichten, nee?
    nou goed, ik zwijg alweer in alle talen
    en hijs de vlag: dag dag, dag ach, dag wee!


    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Testament
    wanneer ik dood ben
    sluit mijn ogen
    teder want ze waren
    mij zo lief

    leg mijn handen niet verloren
    onder kruis en paternoster
    maar ontfutsel ze nog even
    wat ze nooit hebben
    begrepen
    weet

    er is geen weerstand meer

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aliënatie
    Ze zou een tango schrijven aan zijn voeten
    een wilde polka zwieren om zijn hals
    zich laten draaien in de wijde wals
    van grote dagen, diepe nachten zoeten

    met snoozy-lachjes op zijn ogen waar
    hij slaapt in haar. Ze zou zijn wimpers groeten
    nog voor hij wakker werd. Er zou niets moeten
    alleen maar mogen altijd mogen, maar....

    Hij roept, wil vlees! Ze schudt het pepervat
    doorprikt gebraad. Terwijl het witlof fruit
    ontglipt het botervlootje aan haar handen.

    Ze kijkt naar hem, ze wil hem zeggen dat...
    Hij hoort niet meer, hij staart zijn ogen uit
    op beelden van voor haar te verre landen.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De zevende dag
    De storm jaagt wolken zand en schuim over het strand.
    Je rug gebalde weerstand recht je hoge kraag.
    Ik ken jouw wens: altijd een zondag als vandaag,
    zo'n zweepslag in de mist van dit verwaterd land.

    Ik? Hoor Sibelius, een verre achtergrond,
    zie door het raam het wuiven van mijn liefste boom.
    Het huis een warme haven voor intens gedroom,
    glas binnen handbereik, pantoffels en de hond.

    Zo leeft elkeen op zondagen zijn kleine wens.
    Hoewel er in de schriften staat dat God die dag
    tevreden zijn gedane werken overzag,
    denk ik dat Hij op 't laatst nog even tot de mens

    gesproken heeft: bekijk en kies, want alles mag.
    Dat deelden wij, die avond na de rijke dag.

    *idee en eerste versregel zijn van Joop Komen, waarvoor dank.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gemis
    ik weet niet van waaruit ik schrijf
    vanuit mijn hart mijn maag mijn darmen
    vanuit de kriebel in mijn armen
    het stormen in mijn helse lijf

    of schrijf ik om het woord te leggen
    geheel gespreid gestreeld gekozen
    een maagdeke dat ligt te blozen
    om wat het zich zichzelf hoort zeggen

    welneen, ik schrijf vanuit mijn ogen
    als orfeus die verloren zingt
    nadat hij omkeek, omkeek mens!

    naar haar die op de teerste vliezen
    genadeloos -  in één moment
    de tijd gebald - werd uitgeprent

    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De terugkeer
    Ze keek tot hij verdween in haar pupillen,
    de leegten die haar doodgeboren droom
    naar binnen zogen in die dunne schroom,
    bij alles wat ze ooit had durven willen

    en dat haar stom ontglipte. Dat fantoom-
    verdriet in kelen die niet kunnen gillen
    een onbestemde honger moeten stillen:
    de wortelresten, de gevelde boom.

    Maar door de tunnel, achter zwarte gaten,
    ziet zij een nooit gedachte lente aan:
    zijn kind, zijn naam, hij heeft haar niet verlaten.

    Ze weet het nu, ze zal zijn wegen gaan.
    Het spoor dat hij haar stervend heeft gelaten
    blijft in de welving van haar voeten staan.

    *in samenwerking met en naar een idee van Joop Komen

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Meeting
          [de spreker stapt op de trede]

    Behorend tot de minderheden
    verhef ik thans mijn stem!
    We hebben nu genoeg geleden
    zeg ik nogmaals met klem.

    De haringen zijn uitgedeeld,
    en zie ons hier nu staan!
    De een te veel, de and're niets
    om mee naar huis te gaan!

    Wie weet waar zijn zij heengegaan,
    die alte kameraden
    één meldde zich al dood, morsdood!!

    Want zonder haring, minstens drie,
    wordt niemand hier
    nog groot!

    [gaat af]

    *levendige herinnering aan de korte maar bruisende 'sterretjes'-tijd op Schrijf.Net, een initiatief van Gerard Dupree, die, samen met een onbekende jury, 'talentvolle dichters' met één tot drie *-retjes beloonde. Er was gemor, te voorzien, maar er roerde tenminste wat!

    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laat mij
    laat mij niet langer weten
    wat ik weet van woorden
    de gestelde wetten
    leg mij geen kaarten voor
    waarop de weg met naam
    geschreven staat en het
    waarheen

    zeg niet dit is zeg niets
    ik luister niet ik kijk
    veel liever weg
    tot is ontbloot wat mij
    nooit eerder werd getoond

    geschoond misschien
    zal ik dat kunnen zeggen
    waar ik zwijg

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Perelieren
    Op Schrijf.Net organiseerden Hubert Voorhoeve en Jeanine Hoedemakers een wedstrijd:

    "Schrijf een gedicht over een of de PEER."

    De debuutbundel van Danny Degenaar "Eternelle lust geen bollen" werd ingezet als prijs.

    Ik noemde mij voor die gelegenheid Popote, en won de bundel met onderstaand vers:

    Gezellig perelieren

         kom hier, jij beurzeken vol sap
         jij malse venusdochter uit de verre
         bongerds van mijn jeugd

         je bent niet recht je bent niet krom
         je hebt geen stekels of geen bolster
         je valt niet om gelijk een pruim

         je zit waar ik je zet. we kunnen dagen
         perelieren jij en ik, totdat je mij verleidt
         het water langs mijn tanden loopt

         wat mij genoopt te bijten in je buik
         je kruikje van genietingen verzadigd

         beet adam in een appel? wat een grap!

             uit: De keuken van Popote

    Ik had het gedichtje in 't Vlaams willen schrijven, dat vond ik veel sappiger klinken, maar ik zou me daardoor te snel verraden hebben tussen al de Nederlanders op deze .nl-site.

    Hier dan:

    Gezellig perelieren

          kom hier, gij beurzeken vol sap
          gij malse venusdochter uit de verre
          bongerds van mijn jeugd

          ge zijt niet recht ge zijt niet krom
          ge'n hebt geen stekels of geen bolster
          ge rolt niet weg gelijk een pruim

          ge zit waar ik u zet. we kunnen dagen
          perelieren gij en ik, totdat ge mij verleidt
          het water langs mijn tanden loopt

          wat mij genoopt te bijten in uw buik
          dat kruikje van genietingen verzadigd

          beet adam in een appel? wat een grap!.

    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dichterbij
    ik moest maar eens wat minder dichten zei de dichter
    tegen zijn vrouw die naast hem stond en muffins bakte in
    de vormen van papier waarop hij verzen schreef
    daar hij haar nog niet elders had zien staan
    dan in zijn dompig brein waarin ze rook
    naar ambrozijn en koeler maan
    verbaasd keek zij hem aan

    legde

    de vaatdoek in zijn handen
    toonde hem de weg de waarheid
    en het leven dat hij met beide handen
    greep in schuimend sop de kommen en
    de koppen van de menger klopper kneder en
    hoe hij nu wist dat zij niet langer geurde áls maar echt
    een ovenwarme muffin was en hij volmondig at van haar


    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Life sucks
    op honger drijven wij
    gezellen naar de overkant

    er vaart een boot voorbij
    een dwaze vlag gebaart
                    de oorlog is gedaan
    een dode jongen gooit
    zijn lichaam overboord

    de kapitien in polychroom
    staat twee minuten
    uit de wind

    wij vreten gulzig
    zingen zelfs
    en zinken

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Boegbeeld
    de kleine kromgegroeide vrouw
    die ik eerst grijs zag staan
    als leunde ze
    tegen de even grijze golven aan
    die achter haar
    op witte regels een oneindig
    voortbewegen schreven

    zij stond zo stil

    of toch niet
    want heel even
    heel langzaam wiegde ze
    haar smalle schouders,
    haar getaand gelaat
    toonde die glimlach
    die ik niet noemen kan

    ze was niet grijs

    verholen kleuren
    lichtten op
    oud-rood een zindering
    van zijde
    een toets van goud
    nog zichtbaar bij haar hals
    en vele blauwen in het ogenschijnlijk
    vale van haar jas

    een boegbeeld zag ik

    dat ooit gesneden
    uit nog te jong
    nog bijna bloeiend hout
    nu oud verweerd maar
    waardig voorwaardelijk
    de boot blijft sieren

    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het dagje wel
    hijs de vlag de Friesche Vlag
    strooi Completa in Moccona
    Petit Déjeuner van Lu
    pak de dag met Compactuna
    Polifila in de scheuren
    Piwel staalwol schuurpapieren
    Levis Mur Fluid Injection
    heksentoeren Sadolin
    Rubson Trimetal Satijn 
    aan de uitgestreken wanden

    Fix & Finish schuur je handen
    zet de ladders aan de kant
    plof en lees

    de ochtendkrant

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kleding-ketens
    Ze zou 't klassieke pakje niet meer dragen.
    Het knelde, werd wat sleets na zoveel jaar.
    Zo! Met een triompfantelijk gebaar
    trok zij het uit en stelde zich geen vragen.

    In blits-moderne snit wou ze behagen:
    gedurfd, uniek, o noem het gerust raar!
    En nieuw van top tot teen tot in d'r haar:
    aan rode piekjes wou ze zich ook wagen.

    In trendy look trad zij in 't openbaar.
    Men bracht meteen de handen op elkaar.
    Een groot succes! Aanbidders! Hoe conform

    het kledingstuk nauw aansloot op zijn doel.
    Ze pronkte, praalde in haar zelfgevoel,
    maar eer ze 't wist was zij... in uniform.

    *in samenspraak met en naar een idee van Joop Komen

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een bloemetje
    o
    -o°O°o-
    °°O°°
    |
    |
    |
    ik kies die morgen voor je uit
    een hele mooie kijk de zon
    loopt al ontbloot langs
    het gordijn we zijn
    voor haar
    niet ver verwijderd
    van elkaar we liggen samen
    in haar oog te slapen nog ze schuift
    geluidloos langs de schakelaars vult
    kamers met haar licht van blauw
    naar rozerood-oranje tot een
    dag we kunnen onze ogen
    sluiten droevig zijn
    en weifelen
    we doen het niet

    *een bloemetje voor J., toen jarig en wat ziekjes... - 25 april 2004

    Categorie:Lichtjes typo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zomerjeremiade
    klamme dagen
    kleven op de nachten
    en versmachten ze
    met laat lawaai

    straten zwaar
    van oude warmte
    in de gevelstenen
    opgesloten
    wijl de wind
    lamlendig ligt te staken

    open ramen
    lokken zelfs
    geen speeltjes uit
    met glasgordijnen
    en het kleine
    anders o zo fris en
    kittel-lachend windorgeltje
    hangt er roerloos bij
    als dood

    ik zucht de woorden
    briesje... koelte... god,

    waarom verlaat gij mij

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van de hitte
    de straten stinken
    ingedikte hitte gist
    in de cloaca van mijn stad

    belegen zweet de tijd
    uit gore roosters goten garen
    vuiligheid die niet verwaait
    niet eens met blikjes vrolijk meer
    de nacht in danst of ritselt langs
    de gevel vriendelijk nog even
    navertelt over hoe goed

    de ijsco was

    de dag blijft aan de avond kleven
    al ligt de zon nu als een rijpe bes
    achter de huizen, zijn de schaduwen gewist,
    de stenen houden al haar warmte
    binnen langzaam langzaam
    gaar ik tussen lakentjes

    van bladerdeeg

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zonneslag
    laat mij linnen hemelbogen
    spannen over alle torens
    van mijn stad

    zie de schepen binnenvaren
    porseleinen uit Limoges
    op de langgerekte tafels

    glazen menigvoud geslepen
    Baccarat damasten kleden
    goud bedrukte

    zachte leren van de meesters
    uit Cordoba over stoelen
    lichte eiken

    uit de wouden waar het lommer
    heel een zomerlang
    blijft hangen

    roep de donkere zigeuners
    hun violen en hun ongeschoren
    bloed

    blozend toont Babette de wijnen
    terwijl Christo achter sari's

    stenen eilanden verbergt

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zotte zomer
               'hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic anda thu...'

    de bomen o bomende waaiende bomen
    de bomen uit waaibomenhout

    ze staan op hun dooie gemakje de dromen
    te rooien in 't zonneveldwoud

    het blauw te herkauwen van zuchtende luchten
    de waters van klaterend goud

    die komen hun wortelgestellen bevruchten
    besluipen tot hoog in hun kruin

    de takken waar vogelen vedelend
    nestas hagannan aan de bazuin

    van de engel de aap o! calyptuslied
    het zingt en het klingt allemaal

    hinase hic anda de valkparkiet
    die stierf in een ander verhaal

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De belofte
    ik zou zo graag eens in je auto rijden
    zei Daantje die al op zijn sterfbed lag.
    toen ze de holten rond zijn ogen zag
    en wist: hij is zijn dood aan't voorbereiden,

    vertroostte ze: komt heus nog wel een dag
    dat ik je bij je arm zal begeleiden
    dan kan je met me mee een ritje rijden
    zodra je even uit je bedje mag...

    mijnheer op kamer zes is overleden.
    ze keek naar hem en dacht: we doen het, Daan
    en klampte op de gang een zuster aan

    ze heeft haar auto voor de deur gereden,
    en in de witte stilte van die nacht
    is hij naar 't mortuarium gebracht.

    *Opgedragen aan Yvonne, beste vriendin en verpleegster op rust, want haar waar gebeurd verhaal uit een kleine kliniek, anno 1950-55 ongeveer.

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Breekpunt
    hij weet geen wijsjes meer ineen te flansen
    kan niet meer draaien voor z'n daaglijks brood.
    het aapje op het orgeltje is dood
    bezweken aan het al te gekke dansen

    en aan het bedelen, het rokje rood
    van schaamte, aan het knagende verlangen
    als vroeger in een speelse boom te hangen
    van alle tinkelbelletjes ontbloot.

    hij leeft, maar weet zich nu met alle ogen
    die hij uiteindelijk begrepen heeft
    geen raad. zijn allermooiste mededogen

    zit diep in 't lijf, dat bang benepen leeft
    de huid te dun en tranen die niet drogen
    een hart dat breekbaar in zijn handen beeft

    Categorie:Sonnetten
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alluretje
    Kan het zijn dat de man die sonnetjes bakt
    dat die jambische hersentjes heeft?
    Dat ie 's morgens zijn das met een jambische knoop
    al een jambisch alluretje geeft?

    Dat ie machteloos lonkt naar de anapest,
    het orakel dat over de kloof
    van de tweebeners hups op een driepikkel zit
    en verlekkerd is op het geloof

    in het rime het rijm en de metrumpijn,
    in de dans van de ooi-ievaar
    Ach ik weet het niet eens, ik beweer het ook niet
    wat ik stel is een vraagje zomaar

    Categorie:Dichten & zo
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een eind weegs
    ik weet nog: het was
    bijna nacht waar ik stond
    de auto's als haastige beesten
    met ogen te dicht bij de grond,
    de weg met aan 't einde
    de warmte, het nest

    ik hoopte niet meer

    ik ging achteruit en
    de wenk 'neem me mee'
    had eerder het lome
    van wuiven naar niets
    want jou
    had ik niet meer verwacht.

    je zat hoog en je tilde mijn tas

    er was koffie, dat eerst, zei je
    want ik ben moe
    wil je praten, de hele tijd door, wil je dat?
    ik móet niet meer ver...

    maar ik hoorde: ik kán
    niet... ik praatte op leven
    of dood

    *geschreven n.a.v. "autostop" met een vrachtwagenchauffeur die écht voortdurend in slaap dreigde te vallen. Een beetje (?!)bang was ik wel...

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bevroren God

    God - moet je weten -
    was van meet af aan al oud

    nog ouder dan Methusalem
    die ik leerde kennen
    in het schooltje om de hoek.

    God had toen al een witte baard
    een mantel in de kleuren
    van mijn jurkjes na de zomer.

    Zo zag ik hem voor 't eerst
    op doek geschilderd hangen
    tussen "Het Aardse Paradijs"
    en "De Kruisiging".

    Hij had, zei Zuster Fabiana,
    een rechter- en een linkerhand
    waaraan we zouden zetelen
    na onze dood.

    Toen werd het winter,
    werd het heel lang winter.
    Het schooltje sloot
    er vielen bommen
    heel nabij

    Eén keer nog ging ik langs
    alleen met moeder.

    "Kijk mam, ijsbloemen op de ruiten!"
    gebaarde ik.
    Ze keek niet weg, ze haastte voort

    "Mamie...?
    Is God nu ook bevroren?"

    Ze durfde het niet horen.

    *de titel van een opdracht bedacht door Margo van Gelder, op de toenmalige Werkgroep Poëzie


    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tu es sacerdos
    ze hadden hem in 't riet gestuurd
    een eeuwigheid naast god beloofd
    de gouden handdruk van de dood
    als hij maar honger leed
    en liefde aan de apen liet
    het Brood verkruimelde
    zijn huid omhing met zwarte rok
    en van de duizend knoopjes
    er niet een zou open doen

    hij kijkt naar elke Lieve Vrouw
    en denkt aan Zuster Beatrijs
    die hem subtiel is voorgegaan

    verrukt voelt hij de klepel slaan


    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ach en wee
    de regen wist een palingdroom
    te schrijven op de ribbelstroom

    de grote ringel hoorde dat
    en trok de gronzel uit het nat

    nog voor de inkt kon drogen

    ik zat met puimsteenogen
    te tranen naast de bibberrat

    en blikken mededogen
    te proppen in het gat

    het was te laat
    de regen boog
    en streek de ribbels glad

    Categorie:Nonsens-Bizar
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het huis
    Het huis,
    altijd een werf
    en altijd elders.

    Dagloners dragen stenen
    aan en af

    er werd geen plan getekend
    geen cohier
    van lasten voorgelegd
    geen paal geheid, geeneen.

    De bouwheer
    meet de tijd
    bepaalt de lichtinval
    de ruimten en
    het schuinten van het dak

    veranderlijk.

    Soms lijkt het afgewerkt.
    Dan sluit ik het gordijn.
    Een punt, de sleutel en
    -het breekbaar-
    welbehagen

    want rusteloosheid ruist
    allengs uit alle hoeken
    de stilte weg en weer
    zie ik het elders staan
    en zal ik gaan.

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het nieuws
    koppig zuigt de dag
    zich vol met klaarte

    zo is de wet

    een koffiezet
    verkracht genadeloos mijn dromen
    die zachter waren
    dan de nieuwsberichten:

    de doden slapen al
    de ziekelijke schapen
    blaten nog

    *n.a.v. de blauwtong-ziekte bij de schapen

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het werk
    aan tafel zitten, op een stoel.
    papier en potlood aan de rechterkant
    de linkerhand die nergens weet van heeft
    legt zich te luisteren naar wat
    vanuit de grond omhoog kruipt langs
    de poten naar het vlak onder
    de punt die registreert.

    als alles is geschreven
    blijkt het niet meer te zijn
    dan dit onmogelijk te lezen
    cardiogram van een bestaan


    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hip wil wat
    de haren zorvuldig
    verward het hemd
    machinaal ongestreken

    de broekspijpen kundig
    versleten gerafeld op maat

    de schoenen gelompt
    -tegen zweverigheid-
    een veter nauwlettend
    vergeten

    het truitje
    moet binnenste buiten
    gekeerd want mam heeft het
    anders geleerd

    en dat ze zich hoedt
    om het jasje te wassen
    want dan ga ik vrees'lijk
    te keer

    wassen?
    hoe deed zíj dat ook alweer?

    Categorie:Vr.Vorm-rest
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wilde ego(s)trip
    snel armen kruislings
    over buik naar heupen
    trek ik al mijn kleren uit
    en zwier ze zwaaiend
    in de lucht

    zie het purperen gareel
    beaat
    tussen kristallen hangen
    in luchters
    klinken feestelijk de glazen

    over een deur
    drapeerde zich de jurk
    als een guirlande
    zomerwitte bloemen

    het kanten slipje
    vlinderlicht
    vliegt naar het raam
    gaat wonderbaar
    over het groen
    van de bonsai liggen
    als bloeide hij

    en in mijn huid
    heeft nooit voordien
    de kamerlucht
    zo tintelfris gebeten
    met niet te tellen
    tandjes van genot


    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ondraaglijke lichtheid
    ik wou dat ik faalde
    ik wou dat ik baalde
    ik wou dat ik
    vreselijk lelijk was
    pokdalig gebocheld en
    arm als de straat

    verlaten verstoten
    jaloers van de koek
    in de handen van bazige bonzen
    opstandig mijn kruimeltjes gaarde

    ik wou dat ik mee-lijden kon
    met de aarde de hemel de hel
    de zaaiers van armoe en doem

    ik wou dat want nu

    rol ik rustig een rokertje
    luister ik naar Sibelius

    en niets heb ik
    helemaal niets
    om over
          naar huis
                te schrijven


    Categorie:Vr.Vorm-rest
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Astrologica
    ik kwam te voorschijn toen de Zon had afgedaan
    de tekens tot voorbij de riem waaraan de Tweelingen
    de Maan naar alle winden lieten waaien
    en tegendraads Saturnus zat te janken
    hopeloos het schuim aanschouwend van de Ram
    die vierkant in het water viel

    hoewel

    het uur zat goed want Leo spuwde op de bol
    zijn hete driftendans waarvan ik zo verschoot
    dat ik begon te beven vooraleer ik zelfs
    een eerste keer geslagen werd

    en nog

    ik woon op nummer twaalf het laatste en het
    meest verborgen huisje in de rij
    van Ik naar 't loze Wij dat later
    meer dan in mijn dromen na 't verteren van
    dat Wonder wezenlijk begon te smaken naar een
    Château-en-Espagne* Appellation Oubliée

    vandaar

    *Chateau-en-Espagne betekent luchtkasteel.


    Categorie:Vr.Vorm-rest
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Grote Gevoel
    in het cafeetje Het Grote Gevoel
    zaten zij beiden op eenzelfde stoel
    als je maar weet wat ik daarmee bedoel
    met dat cafeetje de stoel en de boel

    ze waren nog jong maar de tijd was al oud
    het bier was verschaald en maar halvelings koud
    zijn handen begrepen haar heupkens zo stout
    ze keek wat beteuterd geen mens is van hout

    hij wriemelde bevend haar roksken omhoog
    de ober bezag dat van achter de toog
    hij dacht aan zijn Trien en dat zij hem bedroog
    een brandende braamdoorn schoot recht in zijn oog

    hij wiste met woede zijn laatste traan
    en als hij dat slikkend had afgedaan
    is hij voor de tortelse duifkens gaan staan
    boosaardig van aard zei hij kort: jullie gaan!

    toen stonden ze op van hun enkele stoel
    die dampte nog na van Het Grote Gevoel
    hij zette haar kraag recht want buiten was 't koel
    de ober verzoop zich daarna in 't gewoel

    van zijn cafeetje Het G.... G......

    Yep!

    *leuke herinnering aan ons "kelderken" op Schrijf.Net, waar ik toen mee mocht werken aan het onderhoud van de site.
    Het vers werd geschreven t.a.v. Marc Boelens, die, zo schreef hij, in gedichten "het grote gevoel" wilde lezen.


    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kwatrijntjes
    De voorman

    Een donderwoorden-bliksemend betoog
    'Niet laten knechten, vrienden, kijk omhoog!'
    Waarom maakt hij nu plots zo'n gek gebaar?
    Er vloog een bijtend vliegje in zijn oog...


    Samen-zin

    Wat zou een knotwilg zonder knot,
    Een prevelkwezel zonder god
    Een kuddenloze herder zijn
    Zo bij een wijze hoort een zot


    Opvoeding

    Op jambenpasjes leerde ze haar les
    Van één a twee en stoppen voor de zes
    Maar stoppen heeft ze blijkbaar nooit gekund
    ze hakt de prei nu met een jambisch mes


    Bewolkt

    De dag voldeed niet aan zijn zondagsplicht.
    Vergat de zon te wassen, en haar licht
    Ligt vuilig grauw langsheen de huizenrij.
    Verbolgen doe 'kmaar weer mijn ogen dicht.


    De reis

    Levensmoe en Levenswijs
    Maken broederlijk de reis.
    Zachte zetels in de trein
    Naar 't beloofde Paradijs.


    Los

    Breng mij terug bij de rollende stenen.
    Roep mij terug naar de bruisende zee!
    Weg zijn de muren, de grenzen verdwenen.
    'k Geef wat ik heb met de wolken mee!


    Schrappen?

    De hoogste bomen worden door de wind gesnoeid,
    En zijn na elke barre storm weer doorgegroeid.
    Als bakens kunnen zij nu in het landschap staan
    Omdat ze nooit door regelneven zijn verknoeid.

    Categorie:Op rijm gezet
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Doffe ellende
    de marsupilami zit hoog op een tak
    zijn zeer lange staart te betreuren

    de veer is gesprongen de lol is eruit.
    hij jengelt en jeremieert: iedereen

    is gemeen! hij kijkt naar zijn navel
    en denkt aan zijn moeder hij grient

    uit zijn neus ja toen kwam ze nog na
    met een doekje nu niet. hij dropt

    zijn verdriet in het stof van de wegel
    die onder hem doorloopt geen mens

    die het ziet

    Categorie:Over dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En de winnaar is... DRIEK
    Onderstaand gedichtje schreef ik destijds op Schrijf.Net. Daar zwaaide toen wat! Protest, ontgoocheling, omzeggens totale verslagenheid.
    Een sonnettenbakker als Dichter Des Vaderlands (NL), stel je voor!!!

    *

    't Is nie waar!

    zo zaten ze bijeen en klonken
    met holle ogen aan elkaar gewaagd
    op een in gram verzonken hoerensjans
    onder hun haar.

    het platte plebs had hun een loer
    gedraaid. geen krijger geen hervormer
    neen! een rijmelaar had uitgeblonken
    kreeg de eer om voor het land

    huns vaders en de schone ogen
    van het prinsendom
    te dichten.

    dit was een allereerste ramp
    daarover zal hij niet...

    *

    Op 26 januari 2005 werd Driek van Wissen door het Nederlandse publiek voor de komende vier jaar verkozen tot derde Dichter des Vaderlands.
    Zijn voorgangers waren Gerrit Komrij, die voortijdig afhaakte, en interimaris Simon Vinkenoog.

    De zogenaamd vernieuwende dichters, voorzien van inslaande etiketten zoals jong, postmodern, absurdistisch of gewoon absurd, experimenteel, conceptueel, meer anti dan pro etc... afijn, samengevat: zij die Dada nog geen dada! toezwaaiden, kwamen in opstand.
    De kersverse DDV kreeg van sommigen al direct een vuur... he, slijkdoop te verwerken.

    Precies op de dag van zijn inauguratie werd de sluiting van het het concentratiekamp Auschwitz herdacht. Hoe rijmt men dat tesaam?
    Hij deed het, tóch dus, en wel met een vers dat volgens mij van humor en tegelijkertijd van respect getuigt. Een speedsonnet dat op een mild-cynische wijze laat aanvoelen dat Driek zich bewust was van zijn ondankbare taak.

    DICHTER DES VADERLANDS

    De nieuwe Dichter van het Vaderland
    Mag, in de wolken door de eerbewijzen,
    In een speciale feesttrein huiswaarts reizen
    En werpt daar nog een half oog in de krant

    En leest dat exact zestig jaar geleden
    De laatste treinen richting Auschwitz reden.


    © Driek van Wissen - 29-01-2005


    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spoorzoeken
    het blijft te lang te stil op straat
    ik bind de honden holle trommels
    aan hun staart er moet gekletter zijn
    geblaf en dat ik hoor
    waarheen ze gaan en kerend ik
    de doening van hun neuzen volg
    en weet wanneer en waar
    waarom ze blijven staan

    want daar

    daar is er iets
    waarnaar ik later op de nacht
    kan graven

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De man die
    de man die verzen leest
    hij leest geen verzen
    hij droomt dat scheerschuim
    geurt naar moeders borst
    naar romig opgeklopte moedermelk
    en zwarte stoppels op zijn
    mansgezicht verzacht

    hij weekt zijn brood
    in lauw verdriet
    en roept de vrouw
    de andere
    zij die de vorige
    uit zijn gedachten giet



    Categorie:Over mensen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aan mijn moni
    moni o moni
       ik hou zo van jou
    jij bent mijn alles
       mijn méér dan ik wou.

    jij toont mij werelden
       wijder dan wijd
    sust mij in webben,
       geen verte geen tijd

    kunnen ons scheiden
       van elkaar
    'k trek al in dagen
       geen kam door mijn haar

    en je vierkantig
       cyclopenoog
    weet wat er mij
       naar je toe bewoog.

    was 't niet de roep
       van de Lorelei
    heel in de verte
       aangrijpend nabij?

    was het die vreemde
      gedrevenheid:
    kennis vergaren?
      vergetelheid?

    het is de duik
      in een kolkende zee
    Orfeus, vertel mij
       Eurydike...

    *ik had voor 't eerst een PC - november 2000 - begon toen pas gedichtjes te maken

    Categorie:Waar is de tijd
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het weekje in de ruimte
    Gaia in het midden?
    Ze méént het! Maar...

    De Maan
    heeft een oog dat nog lonkt
    naar de Zon

    Mars ramt hun droom in elkaar
    maar de zalvende

    Zeus
    weet wel donders goed
    hoe de pientere gast Mercurius
    aan

    Venus te koppelen valt
    die frivool haar dag
    vol marktmuziek op kopers
    speelt en verzen breit
    uit dunne draden van
    White Linen
    geurend tot hij komt,
    het oude plichtsgetrouwe
    vadertje

    Saturnus
    dat gedisciplineerd
    de tobbe-dag eert

    Want straks troont de
    Zon weer.

    We maken voor haar
    alles mooi!

    Categorie:Over dingen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Loslaten
    dit is een vruchtbare nacht
    zwaar hangen rijpe mispels
    maar de bomen laten ze
    niet los

    eerst moet het verlangen komen
    naar verrotting
    naar vergaan

    naar de smaak daarvan

    Categorie:Korte verzen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goddank
    zo is het dus in februari
    jaar na jaar na jaar
    het kloppen van de stad
    het sap in valentijnen harten
    verheven rood en afgerond

    zijn het de vogels al?
    of giechelen de cherubijntjes
    warmpjes ingevette lijfjes
    mij uit bed?

    hortensia's staan dood te kijk
    in stenen tuinen
    bevroren bruin hun kleur verloren
    weren zij de scherpe geur
    van wat ontstuimig zwelt

    in teder doen
    de knoppen stoute knoppen
    durven weer en weten niet

    goddank

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gij badt... G.G.
    hoe moet ik hoor ik mij
    wie vraag ik het
    is er nog één die mij niet jaagt
    ik klaag niet

    hagel laat geen wonden
    weegt onderhuids
    bloedt binnenwaarts
    mijn hals dicht
    lauw en smoort mijn stamelen
    waar ik u roep
    waar ik u niet kan roepen

    roept gij mij

    Categorie:Vr.Vorm-rest
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Februari
    vandaag kwam ik de liefde tegen
    ze leek te dampen in de winterkou
    de ruiten bloosden reeds ze deed
    de stoep de goot waarin het schuim
    de schilfertjes van gisteren
    gewillig loodste naar vergetelheid

    ze was gewoon de kleine dagelijkse
    vrouw haar handen spanden zich
    om zeem en lap en dweil
    ze wrong hen wreed en wapperde bevrijd
    de straat vol geuren van lavendel
    kamperfoelie en limoen

    straks als hij thuiskomt
    zal zij hem
    een schotel warmte doen

    Categorie:SeiZoenen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Famke
    hoe het begon:
    we zaten aan een tafel
    weet ik nog

    de boter was heel zacht
    het was zomer buiten, zwoel
    wij zouden praten
    over een tuin geloof ik
    en een groter huis

    ik zei
    hoe zei ik dat
    de hond is vuil
    niet zo ik zei
    je hond zou
    ja
    en zonder overgang
    zag ik je elders

    zitten op de grond
    je rug gerecht de benen
    wijd gespreid de hond
    zo dicht zo daar

    en jij begon haar zijden haren
    te kammen toegewijd aandachtig
    liefdevol omslachtig ook
    geen plekje heb je
    ongemoeid gelaten

    het bliksemde

    ik had je
    lief ik had
    je kunnen haten

    *herinnering aan een geprek met mijn vriend † A.B.

    Categorie:Belevenissen
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Re-ACTIE!
    Alles voor 't plezier van 't schrijven

    reactieversjes op

    -de zich 'objectief' noemende dichters en recensenten
    -de maniakale woordverkrachters
    -de vrijdenkende anti-sonnettirannen
    -de magerzuchtigen
    -de uitvinders van de naamwoordvervoeging en het jejijen
    -de scouts-op-zondag-van-de-straat
    -de veelplempers
    -enzovoort



    testcase

    de dichterkens op 't wereldwijdeweb
    ze lurken aan de tijd al bakkeleiend
    als mottenballen tantes pinkhoog vleiend
    elkanders en een anders holle kweb

    een enkel keertje zinken heel omzichtig
    hun afgeroomde ogen in het dik
    ze schrikken dan en murmelen doorzichtig:
    ik vind, nou ja, ik meen, maar wie ben ik?

    eens thuisgekomen schoppen ze hun toffels
    niet onder stoel of bank maar door de ruit
    en trekken zij hun stoute schoenen aan

    dan gaan ze anoniem en zonder moffels
    -hoe tegendraads dit hier ook staat te staan-
    zo dagen zij de rauwe waarheid uit

    eigen weurden

    zeer langwerpig slingerapen zich de miksoepweurden
    van het grootste naar het kleiner grut der
    blaters aan de dunharige draden van het winternet

    bakelei een koekoeksklok van eigen deeg hoor hoor
    hoe aborigineel ze interapig in de potten slepelen
    want eigen weurden eerst en wie niet meedoet

    is een vlieger voor de klater van hun zelfrijzende
    zandtaarten de staart onwederroepelijk verkleefd
    vercollageend in saamgeraapsel niets staat nog

    apart de eigeneerstigheid blendeert ogen oren mond
    we eten wortelkool en preibes peerknollen met
    zie naast appelsaus en kelen onze slikken in

    vrij moet

    en kent er iemand nou een fijner nummer
    dan stappen op de maat van het sonnet
    de slenterende straat een neus gezet
    met hakken op de klinkers als een drummer

    en tussentoontjes fluiten voor de pret
    tot ergernis van menig scheve hummer
    die zwalkt van hot naar her of nog de hm'er
    de laaggebrilde hooggeneusde wet

    die jou in vrijheids naam een voetje licht
    de prei de selder alles voor je soep
    de krant de mug de olifant een troep

    van dingen die je liefhebt op de stoep
    en niemand hoort je stomverbaasde roep
    je reutel in jouw ongelikt gedicht

    minimalisme

    de gezette
    gesettelde dichter schrijft

    ik zit op
          waarop?
    de gezette dichter hoort zijn
    zwaar te dragen
    lezer lichtjes denken

    schrapt op
    weegt
         voeg ik iets toe?
    schrapt ik

    zitten

    zit

    door De Gezette Dichter
    uit: "Het Niets"

    de gezette dichter is tevreden
    een geur van puur humaan geluk
    omkrult zijn zinnen nadat hij
    als poogde hij om op te staan
    een bil verheft

    vanuit het centrum
    vult de periferie zich met vlucht
    de vleugels van zijn neus
    verwijden fijner nu
    geniet hij zich een zelf

    vertoevend in een geur
    van onderbuiks geluk
    snuift hij de geest

    je nept me nipt

    je tippelt steels mijn ogen
    je horizont mijn zicht
    je wil mij mede dogen
    je valst mijn ochtendlicht

    je nept me nipt. de stilte
    kamert rondom ons bed
    dat davert van de bilte
    je zweet je handen wet

    ik boxershort mijn delen
    maar jij behaat geen moer
    je deurt in ambergelen
    je draait en baadt me loer

    nooit zal ik nog bebillen
    een blauwe pelikaan
    ik rood mij nu ik shirt me
    ik trek mijn schamen aan

    doeternietoe hoehoe

    allez hup et on y va!
    geen gedoe geen tralala
    dichies aan ballonnetjes

    waaien boven festivals
    hippig hopt een nieuwe wals
    boven bier in tonnetjes

    en wie wet ons en wat let ons
    poëzie? is blablabla
    maar zo'n festi! vals of... zeg maar
    dat brengt centjes in de la

    Categorie:Waar is de tijd

    TOP

    -->

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!