We're going for distance
Over mijzelf
Ik ben Michael Andries
Ik ben een man en woon in Herselt (België) en mijn beroep is Monteur Bovenleiding.
Ik ben geboren op 19/08/1982 en ben nu dus 35 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Lopen, wandelen, fietsen.


11/02: Trail des Bosses 25km
26/02: (W) Lennik 30km
04/03: (W) Stekene 30km
11/03: (W) Aarschot 30km
25/03: (W) Antwerpen 20km
01/04: (W) Scherpenheuvel 42km
07/04: (W) Kasterlee 30km
15/04: Spa-Olne 33km
07/05 => 18/05: Trekking La Palma
20/05: La Grimace du grand George 25km
02/06: (W) Gelrode 50km
15/07: Les Crêtes de l'eau Noire 30km
05/08: Trail de Val d' Heure 36km


PR's:

100km: 14:44
6uurloop: 79.7km
50km: 3:46:07
Marathon: 2:48:24
1/2 Marathon: 1:21:11
10 Mijl: 1:01:05
12km: 46:01
10km: 34:00
5km: 16:45


Lopende vrouwen
  • Julie
  • Ruth
  • Edith
  • Betty
  • Veerle
  • Katrien
  • Christine
  • Martine
  • Wendy
  • Jessica

    interessante links
  • Ultraned
  • vzw ultramarathon
  • IAU
  • Marathon & Ultracup
  • joggings.be
  • Deutsche Ultra Verein
  • Franse loopsite

  • 07-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lager pitje
    27/02: dagje woonwerkverkeer 96km fietsen met ook nog een kort loopje langs de Nete. 5.7km op 40min waarvan 4km gelopen. Nog wat moe van de vermoeiende afgelopen dagen.
    28/02: Nog een keertje woonwerk 96km fietsen.
    29/02: Dagje extra op het jaar dus, profiteren ervan hé! Dus naar het werk met de fiets 96km en looptraining. Gekozen om nog eens in Hertberg te gaan dwalen voor zo'n 6.7km iets verder dan gepland. Na vier opeenvolgende dagen fietsen viel dit loopje wel vrij zwaar uit.
    01/03: Dagje fietsrust, dus maar een beetje meer gelopen. 11,8km op 1u20min, een combinatie gemaakt van de verschillende loopomgevingen. Van de omgeving van de Bergomloop naar het Varendonck om nog even langs te gaan aan de Nete en het Kasteel van de Merode. 9km hiervan gelopen. Voelde nog wel in de benen dat ik al wat achter de rug had deze week en was dus wel blij dat ik 's avond in m'n zetel kon ploffen.
    02/03: Dagje woonwerkverkeer, deze keer langs het Kanaal naar huis gereden. 98km fietsen
    03/03: Weer samen met Kris afgesproken om te gaan crossen in de bossen van Averbode. 8.7km heuveltraining waarvan 6.5km gelopen, zelfs een kleine 500m op blote voeten! 7 Herhalingen bergop gedaan die dag, de laatste zelfs serieus op tempo. Verplaatsing erheen ook weer met de fiets, wel wat meer als anders. We waren ons slot vergeten.....
    04/03: Aktivia wandeltijd: 30km te Stekene. Back to the roots, heb immers jaren van m'n jeugd daar doorgebracht. Was eens benieuwd of ik veel nieuwe plekken zou ontdekken. Het eerste deel was wel weer wat veel beton, maar eens voorbij Moerbeke kwamen er schonere stukken in voor met als hoogtepunt het Heidebos. Een plekje waar ik nog nooit geweest was, dus iets nieuws ontdekt...  De volle afstand afgelegd in 3u50min en 14km echt gelopen. Het ging super vlot!

    Fietsen: 386km
    Lopen: 63.4km waarvan 37.5km echt gelopen

    Deze week was wat bedoeld om op adem te komen. Wel weer veel fietskilometers, maar dat weegt toch niet zo veel door op je lichaam dan wanneer je dat doet bij het lopen heb ik al gemerkt. 63km afstand was anders ook wel niet zo weinig, maar heb alles goed gedoseerd en geluisterd naar wat m'n benen en voetjes me vertelden. Het begint eigenlijk vrij vlot te gaan, ik hoop dat alles zo rustig verder gaat en dan ga ik misschien nog wel ergens in de toekomst wel nog een iets of wat degelijk niveau halen.
    Heb net nog wat zitten wegdromen bij beelden van de Trans Grancanaria en Transvulcania.....  Wat kijk ik ernaar uit om in Mei naar La Palma te gaan. Zal wel niet veel lopen aan te pas komen met zo'n zware rugzak op m'n rug, maar genieten van de omgeving en het avontuur ga ik zeker doen. Ik hoop ook een glimp op te vangen van de wedstrijd. Het zal wel geen comfortreisje worden, we gaan immers met de tent!

    07-03-2012, 22:13 geschreven door Carmen  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    29-02-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overgangsweek
    Deze week is zowat een overgangsweekje geworden, mede door het werk en dergelijke.

    20/02: woonwerkverkeer, 96km fietsen
    21/02: woonwerkverkeer, 96km fietsen ook nog een rustig loopje maar vlot. 6.2km waarvan 5km gelopen
    22/02: woonwerkverkeer, 96km fietsen
    23/02: Iets langer loopje dan gewoonlijk tijdens de week. 7.8km waarvan 6km gelopen
    24/02: woonwerkverkeer, 96km fietsen
    25/02: Tripje naar Averbode, m'n gewoonlijk toertje samen met Kris. 9.4km waarvan 8.5km ook weer verrassend vlot. De verplaatsing erheen was ook weer per fiets, 14km fietsen
    26/02: Een zware afsluiter. Doordat ik moest werken 's morgens een goede lange training gehouden. 16km op 1u50min waarvan 12.5km gelopen. Stevig tochtje door Hertberg, twee keer een stukje van 6km gelopen afgewisseld met wandelen. Eentje wel wat uitgelopen. Daarna nog per fiets vertrokken naar het werk. 96km fietsen

    Fietsen: 494km
    Lopen: 39.4km waarvan 32km effectief

    Normaal stond er gepland om zondag naar de Nationale wandeldag te trekken, dat viel echter in het water doordat ik moest werken. Heb het dan wel proberen op te vangen door een ietwat lange training te houden met weinig wandelen. Had immers niet zo veel tijd. Daarna nog wat uitgerust en dan weer vertrokken per fiets naar het werk. Kwestie van de verloren duurtraining wat te compenseren. De terugrit was wel zwaar, de beentjes voelden het goed.

    Komende weken ga ik stelselmatig de kilometers voorzichtig weer porberen opdrijven. Ik zou immers graag begin april in Scherpenheuvel een tocht doen van 42km, binnen de 6 uur. M'n eerste marathon na Stein dus.....  Wel geen wedstrijd, maar misschien wel leuker.

    29-02-2012, 00:00 geschreven door Carmen  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    21-02-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Recuperatie
    Beetje later dan gewoonlijk, maar heb toch de tijd gevonden om week 1 na m'n eerste wedstrijdje in maaaaanden wat te beschrijven.

    13/02: Wandelingetje om de stijve spieren toch wat soepel te houden. Zelfde als de dag hiervoor eigenlijk, alleen wat sneller en wat natter. Geen meter gelopen tijdens m'n tochtje van 4km.
    14/02: Valentijn gevierd op de fiets, woonwerk verkeer ging eigenlijk verrassend vlot. Ik denk dat die alternatieve beweging echt goed deed. 96km welliswaar nog vrij voorzichtig tegen een gezapig tempo.
    15/02: Eerste looptraining! Weer een keertje voorzichtig richting Nete getrokken. Wel nog een beperkte afstand heel vorzichtig gedaan. Naar het einde van m'n 2e maal 2km voelde ik m'n lies en rug lastig beginnen doen. Ook een wat stram gevoel in de gewrichten, duidelijk alles nog niet verteerd. Mijn 6.2km afgelegd in 45min met dus 2x 2km lopen.
    16/02: Zeer vlotte dag op de fiets. Had op de weg naar huis een lekkere meewind en besloot om dan toch ne keer goed te profiteren en de route langs het kanaal nog eens ne keer te nemen. Spijtig genoeg was Carl er niet bij die had pas een uurtje later gedaan. 96km
    17/02: Vandaag geluk gehad met het weer, mooi tussen de buien door gefietst, alleen wel wat minder vlot dan donderdag. Toch wat gewoon worden terug? 96km  Verder ook nog een rustig stukje gaan lopen. M'n nieuwe schoentjes gaan inlopen (Salomon XT S-Lab SG). Eigenlijk bedoeld om de langere tochten op zware drassige ondergrond te doen. Een keertje naar Varendonck geweest en het was drassig ze! Niet zo veel gelopen en het zeer rustig gedaan. 9km op 1u10min en 5km gelopen.
    18/02: Rustdagje..... Alhoewel, laatste tattoo sessie is niet echt uitrusten hé...
    19/02: Wekelijkse uitstap naar de wandeltochtjes. Deze keer naar Geel-Bel, een mooi tochtje door leuke stukjes Kempense Heide. Ons Moeder en Vader waren ook weer op post. Uit voorzichtigheid samen met Carmen en ons Moeder gestart, het rare gevoel van stijheid op woensdag en het feit dat m'n loopje op vrijdag ook nog niet echt super was deed me dit beslissen. Het ging echter vlot en na 6km er alleen op uit getrokken, 3km lopen, 3km wandelen, 3km lopen en terug 3km uitwandelen en we aren er. Alleen was het iets verder dan de 18km  die ze aangekondigd hadden ik kwam uit op 20km en dat op 2u50m waarvan 6.5km gelopen. Alles wel zeer rustig. Ons Vader is blijkbaar ook terug in gang geschoten en heeft dit jaar al 2 keer de korte afstand gedaan, toen goed voor 4km!

    Het was toch even paniek hoor, vorige week. De stramme spieren vond ik vrij normaal, maar heb ook wel wat last gehad van m'n rugje. Ik dacht echt dat ik het terug erger gemaakt had. Achteraf bekeken wel wat onbezonnen geweest daar in de Walen. Nooit meer dan 15km gelopen in voorbereiding en dan zeker nog niet aan een stuk en dan 23km op 25km lopen door een geaccidenteerd terein. Tja, gedane zaken nemen geen keer zeker. Nu ruim een week later voel ik wel dat het in orde gaat komen. Alleen ben ik het niet meer gewoon om te moeten recupereren.

    Deze week ook m'n nieuwe schoentje ingelopen en dat was eerlijk gezegd niet van de poes... Tijdens m'n eerste uitje van 4km  ging het wel, maar kun je niet echt een oordeel vellen, al zeker niet als je alleen maar gewondeld hebt. Dan de tweede training van 9km in Varendonck, die lipe eigenlijk niet echt bevredigend. Positief was de grip die het groffe profiel bood op in de modder, maar de stijve onderzool zorgde ervoor dat ik echt last kreeg aan m'n twee voetbogen. Dacht toen echt dat ik een miskoop gedaan had. Nu Zondag het er dan toch op gewaagd ze te dragen voor een iets langere tocht en daar bekoorde ze me wel. Nog niet helemaal wat het zijn moet, maar ik voelde toch dat ze per training soepelder beginnen te worden. Hopen dat het dus verder de goede weg op gaat hiermee en met m'n recuperatie ook natuurlijk.



    21-02-2012, 20:49 geschreven door Carmen  

    Reageer (2)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    12-02-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laatste week winter?
    Het is weer wat geweest, zo een paar dagen onder nul OK, maar zo lang? Het heeft gewoon nog niet boven nul geweest deze maand. Wat gaat dat morgen goed doen als het eindelijk eens positieve temperaturen aangeefd op de thermometer. Zie hier m'n afgelopen week.

    06/02: rustdag
    07/02: Loopje langs de Nete op de NB minimus 6.3km waarvan 5km gelopen op 40min
    08/02: Wandeling van een uurtje langs het Varendonck samen met het vrouwtje. 6.3km waarvan slechts 1km gelopen
    09/02: Zelfde als dinsdag, wordt zo'n beetje m'n type training voor door de week.
    10/02: rustdag
    11/02: Trail des Bosses: zie vorig blogje
    12/02: Klein toertje gaan uitwandelen rond de Merode. 4km en zero running op 40min.

    Lopen: 47.9km waarvan 34km effectief
    Fietsen: nul de botte!

    Nu een dagje na m'n wederoptreden zit ik toch met twijfels. Ik heb hier en daar wel een minder goed gevoel. De stijfheid is normaal, maar herken sommige pijntjes waarvan ik de afgelopen maanden wel meer last heb gehad. Ik hoop dat het een beetje betert in de loop van de komende week, maar ga zeker niet forceren. Ga wel niet stil zitten, want heb zo de afgelopen maanden gemerkt dat bewegen echt wel beter is dan stil zitten. Je moet het alleen goed weten te doseren.

    Hopelijk ga ik komende week ook weer stilaan wat fietskilometers kunnen noteren, want dat bracht toch wat extra beweging waaruit ik wel wat conditie put. Het zal ook nodig zijn, wil ik binnenkort weer enkele toertochten gaan doen.

    Nog wat foto's van op de TDB









    12-02-2012, 21:37 geschreven door Carmen  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    11-02-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Trail des Bosses
    Na 11 maanden zonder was het dan zo ver, tijd voor m'n wederoptreden, m'n eerste wedstrijdje. Trail des Bosses 25km, dezelfde wedstrijd waar ik vorig jaar nog 2e werd op de lange afstand. Het doel was nu niet direct om dat te evenaren, 3uur op de korte afstand leek me haalbaar en een mooi objectief. De weersomstandigheden waren wel niet zo super om een goede makkelijke duurloop te hebben. Het was -12°C toen we om 8u 's morgens vertrokken en ik schat dat het tijdens de wedstrijd zo rond een -4°C geweest zijn. Alles lag hard aangevroren en regelmatig waren er ijsplekken. Al bij al viel het wel mee met gladde plekken, alleen zorgde de harde ondergrond wel voor moeilijkheden naar het einde toe. De bulten op de velden en lastige bevroren voetstappen op de singles waren de grootste boosdoeners.

    Het was leuk om nog eens midden in het gewoel te staan voor de start, gewoon fijn om nog eens met gelijkgestemden te kunnen praten over onze hobby. Plezant om nog eens contact te hebben met de oude strijdmakkers en super om nog eens te kunnen afzien! Dat heb ik dus wel gedaan. Het plan was zo'n 16km à 17km te lopen en afwisselend wat wandelen daartussen te steken. Het voornemen om niet te lopen op het beton of asphalt was al snel overboord gegooid. Heel rustig tussen de menigte gestart  en een hoop volk zien passeren, ben ik niet gewoon hoor.... Na een goede twee kilometer lopen, ja lopen, voelde ik dat het eigenlijk vrij goed zat. Had af en toe al even noodgedwongen moeten wandelen, maar heb daar de beslissing genomen om rustig zo veel mogelijk te blijven lopen. Gaandeweg bleef ik zo wat tussen dezelfde mensen hangen, ik had ook m'n tempo zo wat gevonden. Ik liep de eerste 10 kilometer zo een tempo van 6m10/km, niet slecht en geheel boven de verwachting. De terugval kon echter nog komen.

    Dan kwam er een stuk met slechte ondergrond, voor en na de bevoorading. Zo'n bobbelige velden op een schuine ondergrond. Daar moest ik bergaf toch wel wat volk laten passeren. Had echter daarvoor al gemerkt dat ik stukken beter was bergop dan de meesten waar ik tussen liep. Dus bij elke helling haalde ik ze allemaal terug. Het afdalen, vooral op de steile stukken asphalt, was lastig. De technischere stuken gingen dan wel weer beter, welliswaar nog altijd met de rem op. M'n rug zou dat echt niet goed verteren moest ik er afdonderen. Stillaan zo vanaf kilometer 15 begon ik te voelen dat ik wel wat meer aankon en versnelde lichtjes. Vooral op de stukken bergop ging ik dan wel door, ik haalde m'n voorgangers met bosjes in. Zo tegen de 20km aan begon het me op te vallen dat ik bijna 10km/h liep, dus dacht ik.....  Zou het niet mooi zijn als ik finish aan dat tempo? Nieuw doel dus, want onder de 3uur kon bijna niet mis gaan. M'n benen voelden wel niet meer zo fris, ze deden eigenlijk zelfs een beetje pijn. M'n knien en kuiten, ook een beetje m'n enkels waren het simpelweg niet meer gewend om zo lang te lopen. Had immers voor vandaag al 11maanden niet meer dan 15km gelopen en zeker niet meer aan 1 stuk. Toch kreeg ik weer dat oude gevoel, verstand op twee en doorgaan. Op nul doe ik niet meer, moet aan m'n ruggetje blijven denken, maar binnen de mate van het mogelijke wil ik gerust nog ferm afzien. Na zo'n 22km had ik m'n tempo van 6m/km beet en rest me alleen nog dit beet te houden. Stillaan begon ik me te focussen op m'n voorgangers bijhalen. Het laatste echt steile hellingetje vloog ik op en haalde zo in een keer 7 man bij, liet ze ook direct ter plaatse. Op die manier heb ik dus zelfs nog wat sneller gelopen dan 10 per uur. Aangekomen in 2u27m33s en dat voor 25km Trail, nooit in m'n stoutste dromen had ik dat verwacht. Ik had hetzelfde gevoel van fierheid als toen ik in Eindhoven 2:48 liep op de marathon. Ik ben echt super content.

    Nu alleen niet te hard van stapel lopen en gewoon op dezelfde rustige manier blijven voort doen. Wat brengen de volgende weken nu....  Eerst even recupereren, hopelijk volgende week terug wat fietsen na de dooi en dan weer op bouwen naar het volgende. Ik heb m'n oog laten vallen op Spa-Olne, een 33km op 15 april. Denk zo te mogen hopen op iets tussen de 3u45 en 4u, ken alleen het parcours daar niet zo. Misschien doe ik stillaan ook wel weer een paar toertochten in het weekend met de fiets. Zal echter moeilijk blijken om alles samen te combineren. Daarbij ga ik samen met Carmen ook een cursus muurklimmen volgen vanaf eind deze maand. Ik denk dat het mooi aanvuld bij wat we nu al doen. Misschien win ik er wel wat lenigheid en kracht bij.

    11-02-2012, 18:20 geschreven door Carmen  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    05-02-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cold, Subzero, Frosty ......
    In het begin van de week viel het nog te verbijten de koude, maar vanaf woensdag was het echt niet te harden. Bij gevolg vanaf donderdag niet meer op de fiets gezeten. Positief punt daaraan => Nu kan m'n stalen ros even binnen voor een groot onderhoud. Lopen gaat echter altijd, of toch zo goed als.

    30/01: STAKING! Echter niet op sportvlak. Een leuk duurloopje in Averbode op m'n NB minimus. 9.3km op een uurtje waarvan 8km effectief gelopen. Tegen beter weten in de verplaatsing gemaakt met de fiets én daarna ook nog naar de winkel. Toen was het al koud.
    31/01: Woonwerverkeer met de fiets. -6°C dacht ik gezien te hebben onderweg, koud maar nog net te doen. Hier en daar een glad plekje.
    01/02: Nog eens vertrokken per fiets, maar me het wat beklaagd. -8°C is wat van het goede te veel. Toch op het werk geraakt en nog weer terug ook...  Dit was de laatste keer. Thuisgekomen na het eten 's avonds nog een rustig tochtje langs de Nete gedaan. 6.2km waarvan 5km gelopen en dat op 45min. Zalig uitje eigenlijk, koud maar onder een enorm mooi sterrenhemel. Geen last van het donker, enorm veel maanlicht.
    02/02: Uurtje vroeger gedaan, dus tijd voor een langer tripje. Samen met Carmen eens een kant op getrokken waar we niet zo veel komen, ondertussen ook nog wat boodschappen gedaan. Het Elschot is eigenlijk een bos dat we meer zouden moeten aandoen. 12.5km op 1u40min en 4km gelopen. Wat rustiger omdat ik wat last ondervond van m'n knieën en m'n kuiten.
    03/02: Rustdag.... Had wat willen fietsen, maar de sneeuw stak daar een stokje voor.
    04/02: Beetje gek gedaan deze dag. 4u45 ging de wekker om een tochtje te gaan doen in Olen. De doffenwandeling, waar we om 6u15 vertrokken. Ik deed er de 30km en Carmen en ons moeder gingen voor een kortere afstand. Heb vooral op het gevoel gelopen, het doel was 4uur en dat heb ik gehaald. Ik schat zo'n 15km gelopen te hebben. We waren zo vroeg vertrokken, omdat ik om 12u op de stoel moest zitten bij de tattooeur. (is dat juist geschreven)
    05/02: Vandaag dan een keertje per auto naar Averbode. Het toffe hieraan was dat ik met m'n stokken kon trainen, die passen immers niet echt op m'n fiets. Ik voelde nog wel wat vermoeidheid van de dag ervoor, een wat leeg gevoel. Toch een heuvelinterval kunnen doen met zelfs 7 herhalingen! 8.2km waarvan 6km effectief op 1 uur.

    Fietsen: 216km
    Lopen: 66km waarvan 38km effectief

    Ik hoop eigenlijk dat die koude snel weer wat milder wordt. Het is wel leuk zo'n wit landschap, maar die ellende die erbij komt....  Traag verkeer, bevroren leidingen, hoge stookkosten, enz.
    Verder hoop ik ook weer wat meer te kunnen fietsen volgende week, die extra training zorgt toch voor meer uithouding. Het ziet er echter naar uit dat dit volgende week nog niet echt het geval gaat zijn vrees ik. Misschien vrijdag?
    Ook volgende week: Trail des Bosses! M'n eerste wedstrijdje. Welliswaar nog de korte afstand (25km), maar we zijn toch al weer terug bezig. Vorig jaar zeiden de dokters me dat ik hoogstens nog 5 à 10km zou kunnen lopen.... Ik doe nu toch al meer. Wel trager, maar daarom niet met minder genot. Wie zelfs met nog meer besef wat voor een prechtige sport het traillopen wel is. Ik zit met een tijd van 3uur in m'n hoofd. Toch ga ik me er niet op focussen, misschien start ik zelfs zonder horloge. Gewoon puur op het gevoel, zoals deze zaterdag.

    05-02-2012, 00:00 geschreven door Carmen  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    29-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Let there be light
    Stilletjes aan worden de dagen weer langer
    Ik zou eigenlijk dag per dag wat meer moeten gaan bijhouden over m'n trainingen, zo op het eind van de week is alles nogal wazig als ik erop terug kijk. Is dat omdat ik zo veel doe, of omdat ik dit jaar 30 wordt? Dus sorry, dat ik wat oppervlakkig blijf over het gevoel en omstandigheden tijdens m'n uitjes.

    23/01: Pittig dagje met woonwerk verkeer 96km fietsen, daarna even gesukkeld thuis bij het aanmaken van de kachel en bijgevolg niet direct kunnen gaan trainen. Dan maar na het eten (niet van m'n gewoonte) vertrokken voor een tochtje langs de Nete. 6.2km op 40min en 5km gelopen. Tijdens de laatste 10 minuutjes nog een goede stortvlaag over me gehad.
    24/01: enkel woonwerkverkeer: 96km fietsen.
    25/01: Dagje dat er voor een groot deel hetzelfde uitzag als maandag, alleen dat ik direct na thuiskomst kon vertrekken. Dus 96km gefietst en 6.2km gelopen. Zelfde waarden ook, 40min en 5km gelopen.
    26/01: 's Morgens regen, maar echt regen.... Dus geen fiets vandaag. Hed wel nachtwerk en heb bijgevolg nog eens een uitje kunnen maken in Hoboken. Een vier toertje rond Fort VIII, dus 8km op 55min en 6km gelopen.
    27/01: Dagje thuis door het nachtwerk en bijgevolg tijd voor een tochtje fietsen. Postbode gespeeld, een kaart die Carmen gewonnen had voor het WK gaan afgeven op het werk aan een collega. Daarna nog het pensioen van m'n vader gevierd. 31km gefietst onder een prachtig blauwe hemel.
    28/01: Wederom een productief dagje! Nog eens afgesproken met Kris om te gaan rond hossen in Averbode. Een heuvelinterval gedaan, 6 herhalingen en voor de rest een rustig tempo en veel gebabbal. Toch weer 8km gehaald op 55min en 6km echt gelopen. Natuurlijk ook alles weer per fiets afgelegd, na de training nog naar de GB geweest in Voortkapel voor wat cpu-benodigdheden. Weer 30km op de fietsteller.
    29/01: Wat grijze frisse dag, maar toch ideaal voor een tochtje in Molenstede. Wandeling van 20.3km over de heuvels rondom Diest. Afegelgd in 2u25m en 12.5km echt gelopen. De hellingen daar zijn toch nog net iets langer dan ik gewoon ben van Averbode en deden bijgevolg de bovenbeentjes wel afzien. Het wordt tijd dat het wat langer licht is, dat ik snel weer terug naar m'n oude rondje op het Grasbos kan. De verplaatsing hiernaartoe tuurlijk ook weer per fiets. 23km rustig getrapt

    Lopen: 48.7km waarvan 34.5km effectief
    Fietsen: 372km

    Het helpt toch om jezelf doelen op te leggen, ik merk echt dat dat me drijft. Ergens begin dit jaar het idee gekregen om mezelf in te schrijven voor Trail des Bosses op 11/02 en dat heeft me geen windeieren gelegd. Ik merk dat ik toch wel wat progressie heb gemaakt. Begin deze maand had ik nooit meer dan 8km gelopen en nu vandaag al 12.5km gehaald. Welliswaar nog altijd niet aan één stuk, maar je kan niet alles willen hé. Ononderbroken denk ik toch a zo'n 6 à 7km aan te moeten kunnen. M'n wedstrijd is nu over twee weken en dat is kort.... Toch zeker om 25km trail te lopen. Het is dus niet m'n ambitie om daar top tien te lopen, wel heb ik me vooropgesteld om onder de 3 uur te eindigen. Dat zou zo'n dikke 8km/h zijn. Niet al te hoog gegrepen. Op vlakke parcoursen lukte het me vorige week nog net niet, maar met wat drive van de dag zelf hoop ik het dan toch te halen. Moest dat nu niet lukken is dat geen ramp hé.

    29-01-2012, 21:41 geschreven door Carmen  

    Reageer (1)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    22-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dat het zomer moge worden
    Geen slechte week gehad deze week. Alleen die grillen van het weer staken wat tegen...

    16/01: Rustig op het gemakje heen en terug naar het werk: 96km
    17/01: Nog altijd rustig tijdens het fietsen: 96km Het lopen ging richting Hertberg, ja in het donker door de bossen. Wel voorzichtig geweest en het rustig gehouden. 6.3km op 45min waarvan 4.5km gelopen. Alles wel wat trager gedaan.
    18/01: Nog een keertje woon- werkverkeer, deze keer in het terug komen al een pak intensiever. Ik reed immers met m'n collega Carl mee en die rijd niet graag trager dan 30km/h. Niet van de poes op m'n semi-Tour/MTB fietske, met tassen...  98km 's morgens viel het mee maar op de terug rit echt rot weer gehad. Ik was bevroren als ik thuis kwam.
    19/01: Snel voor onze uitstap naar Tilburg nog het bos ingedoken. 5.3km op 35min, 4km gelopen. Zeer rustig gedaan en niet geforceerd, de beentjes waren nog zwaar van de terugrit van woensdag.
    20/01: Een keertje per fiets gaan trainen in Averbode en daarna nog gaan shoppen bij van Eijck in Geel: 41km  Zoals eerder vermeld, training in Averbode, heuvel interval. 8.2km op een uurtje waarvan 6km gelopen, 6 herhalingen bergop. Wel een miezerig weertje  deze dag.
    21/01: "rustdag" Op sportgebied dan toch, wel de hele dag in de weer met het huishouden.....
    22/01: Superdagje! Per fiets naar Kessel om te gaan wandelen/lopen: 54km  stevig windje op, maar zalige rugwind huiswaarts. Zo goed als droog gebleven. Dan een tochtje van 25km afgehaspeld in 3u05m waarvan ik 12km! gelopen heb. Dat wil zeggen zo goed als elke meter onverhard die in de tocht zaten. Had echt een goede dag vandaag! Ons moeder was ook weer paraat voor een tochtje van 14km, stilletjes aan komt zij ook weer op dreef. Deze week was ze ook weer wat enthousiaster over het parcours dan in Schoten.

    Fietsen: 385km
    Lopen: 44.8km waarvan 26.5km gelopen

    Eigenlijk een vrij goede week geweest. Ik voel dat ik op de fiets nog helemaal niet ben waar ik vorige zomer was, maar dat zal wel stilletjes terug komen. Al zal het ook wat beter/sneller gaan als ik terug op de koersfiets kan stappen. Op loopgebied kon ik eigenlijk niet veel meer vragen. Met momenten wel moeten inhouden, maar da's normaal. M'n lichaam heeft ook z'n recuperatie nodig. In de week liep het nog wat stroefjes, maar vandaag dan toch m'n langste afstand tot hiertoe kunnen afmalen, 12km gelopen! Niet aan een stuk welliswaar, maar toch gelopen. Donderdag dan, tijdens onze uitstap naar Tilburg me eens laten gaan... Een paar New Balance Minimus Trail gekocht, wil echt gaan concentreren op het voorvoet landen. Een overstap die ik gemaakt heb sinds ik na m'n inactieve periode terug ben beginnen trainen. Om zot te doen ook nog 5-fingers gekocht.... Niet de bedoeling om daar mee te lopen, eerder als vrijtijdschoen. M'n oude surfschoentjes zijn zo goed als versleten en dus waarom dit eens niet proberen.... Binnen enkele weken mag je wel een verslagje van m'n nieuwe aankopen verwachten. Hopen dat volgende week even bevredigend is als deze



    22-01-2012, 17:49 geschreven door Carmen  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    15-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zoals beloofd
    Ik ga het misschien wel volhouden....

    09/01: Met de fiets naar het werk: 96km
    10/01: Dagje verlof om voor avondschool Duits te leren, maar ook gesport natuurlijk. Een tripje naar Averbode om er wat heuveltraining te doen. 7,9km op  een uurtje. 5 herhalingen bergop gedaan, weer even gewoon worden, was alweer 2 weken geleden. Volgende week terug 6 keer. Op deze training 5km effectief gelopen. De verplaatsing naar Averbode en daarna naar de winkel ook met de fiets gedaan, goed voor 21km
    11/01: Woon- werk verkeer: 98km fietsen
    12/01: Wederom werk verplaatsing: 96km en na thuiskomst nog even heel rustig gaan rond toeren op m'n Bergom-omloopje. Goed voor 8km waarvan maar de helft effectief gelopen.
    13/01: Niet echt gesport, enkel een keertje met de fiets naar de winkel en wat werk in huis. Toch 7km gefietst
    14/01: Afgesproken met een gelijkgestemde ziel om in Averbode een toertje te gaan doen. 8,9km op iets meer dan een uur. Toch zo'n 8km effectief gelopen, maar op een heel gezapig tempo. De heuveltjes deden het toch tintelen in de beentjes af en toe. Ook hierheen weer met de fiets: 14km. s'Avonds nog wat tappa's meegepikt in Zwijndrecht met m'n zusje.
    15/01: Zondag => wandeldag! Gisteren was wat later da verwacht dus bij de ouders blijven slapen en dan maar gekozen voor een wandeling in Schoten. Ook hier weer met de fiets heen gegaan vanuit Hoboken. Dit keer al wat verder: 39km We waren met z'n drieën op post. Het fietsen was wel zeer rustig, gemiddeld zo'n 18km/h. Ons moeder is niet direct van de snelste daarin en haar fiest is ook niet zo'n racemachine als die van ons. Over de wandeling waren de meningen wat verdeeld. De vrouwen vonden hun stuk maar saai en te veel beton maar mijn stuk viel eigenlijk nog mee. Niet dat ik volgend jaar terug zou willen, maar ook niet dat ik spijt had dat ik hiervoor gekozen had. Ik had op het eind 26km op de teller en dat op 3u30, waarvan dan 10km gelopen. Wel alles iets rustiger aangepakt omdat ik na het loopje van zaterdag toch weer wat hinder ondervond van de onderrug.

    Totalen:
    Fiets: 371km
    Lopen: 50,8km waarvan 27km effectief!

    Als ik zo terug kijk nu, dan is het eigenlijk wel een goed weekje geweest. Het voelde de eerste dagen eigenlijk niet zo super aan. Wat vermoeid en wat lusteloos. Woensdag dan osteo gehad en dat zorgde dan voor een paar dagen stijfheid. Vooral donderdag na het lopen. Moest die avond dan ook nog eens nachtwerk doen.... Gelukkig kan ik bij nachtwerk altijd goed uitslapen en was het ergste vrijdag wat voorbij. Niet veel meer gedaan die dag om me wat te sparen en het weekend goed te kunnen inzetten. zaterdag misschien iets te enthousiast geweest omdat ik toch na de training weer wat hinder ondervond. Deze morgen was echter alles weer zo goed als verdwenen. Ik merk toch dat rust een heel belangrijke factor gaat spelen in m'n verder sportbeoefening, dus kruip ik straks weer op tijd in m'n bedje. Het is morgen immers weer vroeg dag, voor m'n koude ochtendrit richting Berchem. Wel maar een korte werkweek, heb twee daagjes verlof genomen om nog eens een dagje samen te spenderen met mijn wederhelft.

    15-01-2012, 20:49 geschreven door Carmen  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    08-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik leef nog, of beter zelfs ik loop nog!
    Een nieuw jaar, goede voornemens, een blogje? Waarom niet? Dus....

    Het afgelopen jaar was niet van de poes voor ons. We hebben allebij een niet zo'n super gezond jaar achter de rug. Ik met m'n rug en Carmen heeft de laatste maanden enorm gesukkeld met de gevolgen van een tekenbeet. Dit wil echter niet zeggen dat we stil hebben gezeten. Sport blijft in onze genen zitten. Begin vorige zomer hebben we de halve Eifelsteig gewandeld, zo'n 150 à 160km op 9 dagen. Normaal was het de bedoeling dat ik de volledige afstand (300km) zou doen op die tijd, maar bracht de hernia dus verrandering in. Dan tijdens onze vakantie hebben we ook duchtig rondgedwaald in de natuur met enkele stevige beklimmingen al resultaat. De uitschieter was onze tweedaagse in het Triglav Nationaal Park, met de beklimming van de hoogste berg van Slovenië (ong.2850m). Tijdens die twee dagen hebben we toch ook weer 70km onze voetjes laten afzien en dat met een totaal hoogte verschil van 3400m. Na de zomer ben ik dan stilletjes aan terug begonnen met lopen....

    De maanden na de diagnose van Hernia viel ik eigenlijk wat in een zwart gat. Nu probeer ik er nog altijd wat uit te klauteren, sinds maart 2011 ben ik al gauw 12kg bijgekomen... Nu 79kg voor iemand van 1m82 is nog altijd niet dik, maar toch. Het valt me zwaar de motivatie te vinden om terug wat strikter op m'n eten te gaan letten. Ik kan mezelf geen echte doelen meer stellen waarvoor dit nodig zou zijn. Nu probeer ik me klaar te krijgen voor de Trail des Bosses op 11/2, de korte afstand van 25km, die ik hoop af te leggen op 3 uur. De planning is om een deel te lopen en een deel te wandelen. Ik kan het voorlopig nog niet aan om lange stukken aan een stuk te lopen, afwisselend met wandelen lukt dat wel.

    De afgelopen maanden heb ik me dus bezig gehouden met terug op gang komen. Dat begon met tochtjes van 5km waarvan ik er maar 2 echt liep. Waar ik nu wel op let is, dat ik echt geniet. Daarom kies ik steevast voor leuke parcoursen, echt trail werk. Voor mij geen meter beton, asphalt of kasseien meer! Ze hebben me al dikwijls zien passeren aan het toertje van de Bergomloop en op de Weefberg in Averbode. Alleen onverhard en dan nog liefst echt trailwerk, heuvels, single tracks. Geen jannettengedoe op een finse piste hé

    Verder heb ik m'n conditie proberen op peil te houden gedurende deze maaden door op de fiets te kruipen. Wel, het bevalt me wel, zolang er niets misloopt met het materiaal en ik niet op m'n totter ga. Ik ga regelmatig met de fiets werken, wat als snel richting de 100km is op een dag. Tijdens afgelopen voorjaar en zomer heb ik ook regelmatig deelgenomen aan bepijlde tochten. De langste ervan was de Mario Aerts Classic, waar ik zo'n beetje een doel van had gemaakt. Samen met een oude schoolmakker heb ik die 130km klein gemaakt. Na de zomer toen er niet zo veel tochten meer waren heb ik me dan toch meer beperkt tot het woon werk verkeer en dus geprobeerd wat meer regelmaat te krijgen in m'n lopen.

    Dit dus met als resultaat dat ik al vrij comfortabel 30km kan afleggen op een 4 uurtjes en dat ik toch 5km aan een stuk kan lopen binnen de 30 minuten zonder pijn te hebben achteraf. Geen van deze dingen doet me echter op m'n adem trappen hoor. Da's net het ambetante, ik kan sneller, maar durf of wil het risico niet lopen op herval. Eigenlijk was deze week niet zo'n succes te noemen. Net voor nieuwjaar kreeg ik weer wat last van m'n wervelkolom en dus was de schrik er weer wat ingekropen. Daar kwam het schitterende weer van de afgelopen week dan nog eens bij en je snapt wel dat het geen al te vette is geworden. Op woensdag ben ik dit jaar dus maar voor de eerste keer in actie geschoten.

    02/01: uitrusten na de inspanningen van Nieuwjaar
    03/01: eens naar buiten kijken en besluiten dat het veiliger is om binnen te blijven
    04/01: mezelf ne stamp onder m'n gat gegeven en met de fiets naar het werk gegaan. 's morgens afgezien zoals een beest, zo'n wind! 's Avonds dan beloond met een lekker rugwindje.  Fiets: 96km
    05/01: Geprofiteerd van een rusig moment tussen de wolken door om  de eerste kilometers van 2012 af te malen.  Lopen: 6.2km
    06/01: Het was droog dus weer de fiets op! Zelfde verhaal als woensdag, alleen dat ik door te veel te babbelen met een toevalige mede fietser was vergeten te eten en drinken en ik praktisch stil viel na 35km huiswaarts te bollen. Gelukkig zat de wind mee! Fietsen: 98km
    07/01: Samen met Carmen en ons moeder naar Poederlee voor een VWF-tochtje. Ik 23km (9km gelopen) en zij 16km. Het viel reuze goed mee, de lastige rug nooit gevoeld en vlotjes binnen gekomen op net geen 3uur! De dames waren me wel nog net 10 minuten voorgebleven. Lopen: 23km
    08/01: Geen sport vandaag, wel laminaat leggen bij m'n nichtje. Zo'n 30m²! Had schrik voor m'n ruggetje, maar heb eigenlijk meer last van m'n kieën... Is dat goed nieuws of niet?

    Lopen: 29.2km waarvan 13km effectief.
    Fietsen: 194km

    Hopelijk komende week meer training en dat het weer me dat moge toelaten.....
    Iedereen een sportief en gelukkig 2012 toegewenst!

    08-01-2012, 22:19 geschreven door Carmen  

    Reageer (1)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    22-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ups & nen serieuze down.....
    De voorbije week was er eentje van twijfels. Maandag niets gedaan, sportief dan, vooral gestudeerd voor avondschool Duits. Het weekend was namelijk wel zwaar geweest en dacht dat dit zeker geen kwaad kon. Dinsdag dan de fiets op voor de dagelijkse verplaatsing naar het werk. 's Morgens ging goed, 's avonds eigenlijk ook. Ik reed toen voor de eerste keer terug mee met Carl een collega van het werk die ook mijn richting uit moet. Een echte courreur, niet zo'n zondagsrijder zoals ik. Ik kon vlot volgen en genoot er zelfs een beetje van, ik voelde het wel maar je staat warm en dan bolt het wel goed. Toen Carl afsloeg in Grobbendonk, moest ik er nog 20 doen en tot daar hadden we een gemiddelde van 30,9km/h. Normaal bol ik dan uit tot thuis, maar als het goed gaat, ga je door. Thuis gekomen na 51km tegen een gemiddelde van ik geloof 31.7km/h. Wel wat voos in de beentjes, maar de dag zelf geen hinder ondervonden.
    De dag erna 's morgens ging het ook weer redelijk. Geen hoog tempo, maar ik ging vooruit. Dan tijdens de werkdag kwam de stijfheid opzetten, ik zag op tegen de rit huiswaarts. Die lukte, maar aan een slakken tempo van 25km/h wel de korte route genomen. 's Avonds dan verder opgesteven en beginnen afzien. Was het nu de werkdag of het fietsen? De dagen erna telkens zeer rustig de verplaatsing gemaakt, maar de eerste dagen geen echte beterschap. Dit weekend dan geen meter gefietst.
    Wel gewandeld! Zaterdag samen met m'n moeder van Herselt via de Beemweg naar Scherpenheuvel gewandeld. Met wat omweggetjes aan 17km gekomen voor die dag. Prachtig weer en zelfs een beetje zonnebrand opgelopen. Het was genieten, een super dag. Wat stijfjes in het bedevaartsoort aangekomen, maar na wat rondkuieren over de markt en rond de baseliek was dat al verdwenen. Daarna nog Langs de lekdreef geweest in Averbode voor een beloning. Daar ons vader eens ne keer laten afzien op de plaatselijke kapelheuvel . Kreeg hem er wel geen twee keer over.
    Vandaag dan de fiets toch weer laten staan, ik rijd al genoeg in de week. Terug de schoenen aan en op wandel gegaan. Deze keer richting Tongerlo en dan via het parcours van de Abdijentocht terug huiswaarts gekeerd. Alles samen aan 9.7km gekomen op 1:45. Niets spectaculair, maar  het doet toch goed om iets te kunnen doen. De rug is na wat medicatie de afgelopen dagen terug wat beter en ik hoop dat ik de werkweek nu terug goed doorgeraak.

    22-05-2011, 17:30 geschreven door michael  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    15-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maandje later
    Sorry dat het zo lang uitbleef vooraleer ik nog eens iets gepost heb. De omstandigheden waren er niet echt naar, de zin onbrak en echt materiaal om jullie te boeien had ik niet echt.

    M'n rug daar gaat alles al wat beter mee. Het blijft wel nog lastig doen, geen echte pijn, maar wel voelbare hinder. M'n behandeling bestaat vooral uit osteopathie en oefeningen die ik zelfstandig doe. Lichte krachtoefeningen en ook probeer ik zo veel mogelijk te stretchen. Ik was namelijk bijlange na niet lenig genoeg voor de zware belasting die ik te verduren kreeg. Het gaat naar m'n mening de goede richting uit, maar het zal nog wel wat tijd vergen.

    Ondertussen hou ik me bezig me alternatieve sporten zoals zwemmen, fietsen en wandelen. Afgelopen weekend heb ik deze ook allen gecombineerd. Vrijdag heb ik namelijk m'n zwem-PR nog eens wat bijgesteld. M'n nieuwe record is 1.1km, toch al respectabel niet? Het zwemmen bevalt me niet zo, maar voel er wel de effecten van. Het maakt je veel sterker en de belasting op je beendergestel is echt miniem. Ook werk de decompressie in het water verzachtend voor m'n rug. Ik voel me dikwijls veel frisser en ontspannender dan voor m'n plonsbeurt. Het nadeel is dat je je telkens moet verplaatsen en moet schikken naar openingsuren, ook kan het echt wel druk zijn in het water.

    Zaterdag heb ik dan m'n eerste fietstoertocht afgewerkt. De VWB had een tocht georganiseerd in Zelem, bij Diest. Ik had de kortste aftand van 70km aangevinkt in m'n agenda en er een beetje naartoe gewerkt. Ervoor was m'n langste tocht 52km, dus normaal zou dat wel moeten lukken. Aangezien ik ook al enkele keren per week de verplaatsing maak naar m'n werk en terug. Wat toch ook telkens goed is voor een dikke 90km per dag. Snelheid zat er wel nog niet echt in, maar da's niet zo belangrijk. Genieten is dat wel. Voor de start werd ik nog aangesproken door een van m'n bloglezers. Na een korte kennismaking dan de eerste kilometers samen afgelegd. Hij deed wel een langere rit, dus moesten we na een klein uurtje gezellig keuvelen over allerlei sportiviteiten afscheid nemen van elkaar. Het was leuk nog eens een gelijkgestemde ziel te leren kennen en hoop toch nog contact met hem te kunnen houden. Dan even een plasje gehouden en aangepikt bij een trio Limburgse snelheidsduivels. Het koste wel wat moeite om hun wiel te pakken te krijgen, maar na even uitrusten kon ik wel meedraaien. Het ging zelfs zo goed dat ik ze net even  voor de bevoorading even uit het wiel reed op een helling....  Na de rustpost vertrokken en al snel zat ik in een omvangrijke groep van zo'n 30man. Een ploeg snelheidsmaniakken uit Sint-Niklaas reed op kop en trok stevig door. Snelheden van dichtbij de 40km/h! Het verbazende was dat ik eens ik goed in de groep zat bijna niet moest trappen om mee zo snel te gaan. We vlogen tussen de Hagelandse fruitranken door en aan dat tempo zou ik snel weer thuis in de zetel zitten. Na verloop van tijd begonnen de scherpe bochten en het telkens weer optrekken hun tol te eisen op m'n gestel. De vermoeidheid begon op te komen en de beentjes stonden goed rood van de inspanning. Toen ik na zo'n 70km m'n rug wat begon te voelen heb ik na de zoveelste bocht toch moeten passen, het lukte me niet meer om hun wiel te houden. Ondertussen was de groep wel al uitgedund naar een goed 15 man. Dus zeker niet zo slecht.... Uiteindelijk bleek de afstand 78km te zijn en ik was toch blij dat ik aan m'n camionette aankwam.

    Vandaag ben ik er dan weer op uit getrokken in Oevel voor een wandeling van 12km. De langste sinds ik met m'n rug sukkel, maar normaal zou het geen probleem mogen geven. Ondanks de regenbuien was het toch vrij druk en was parkeerplaats vinden niet zo simpel. Zodoende was ik al wat opgewarmd wanneer ik aan de inschrijving kwam. Het is toch telkens verrassend hoeveel plekjes ik nog niet gezien heb in eigen buurt. De bossen tussen Oevel en Tongerlo waren tot vandaag onbekend voor me. Nu weet ik echter wel m'n weg te vinden achter Trienenkant. De eerste lus door Teunenberg viel wel al wat lang uit, bijna 7km. Daarna was het via het nieuw ontdekte plekje naar Tongerlo om dan via het Stassenbos terug te keren. Alles samen uitgekomen op 14km, niet slecht! Zeker omdat het wel enorm goed meeviel in m'n rug. Buiten wat stijfheid en 1 scheut onderweg niets van last ondervonden. Volgend weekend samen met ons moeder naar Scherpenheuvel, een kaarsje branden voor een goed herstel en en passant een wandelingetje van bijna 20km afhaspelen.

    15-05-2011, 17:48 geschreven door michael  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    30-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verder verloop
    Hier ben ik nog eens voor een verslagje van het verder verloop van mijn inpasse. Ik heb vorige week doorgebeten op het werk en zag toch telkens af. 's Morgens was alles zeer draaglijk, zelfs de fietstocht naar het werk ging vrij vlot. Dan de eerste uren viel het ook nog wel mee, maar na enkele uren achter het stuur zitten kwam de pijn toch weer duidelijk door. Na de middag is het dan tanden bijten en uitkijken naar 4 uur. Dan moest ik nog eens huiswaarts met de fiets. Nu eigenlijk viel dat nog wel mee, pas na een uurtje fietsen werd het lastig. Je zou denken dat dit ondoenbaar zou zijn, maar door de andere  houding denk ik dat ik m'n rug minder belast als overdag. Toch het laatste half uur is dan weer doorbijten. Ik wou dit gewoon blijven doen om toch beweging te houden, van zoveel training naar bijna niets meer. Dat kan toch ook niet goed zijn hé? Nu maandag dan opnieuw na een weekendje rust geprobeerd, maar ook na een dagje niet achter het stuur zitten was ik tegen vier uur weer echt vermoeid. Niet in die mate als de week ervoor, maar ik denk dat het kwam omdat ik toch meer variatie in m'n beweging had die dag. Misschien heeft m'n nieuwe functie er wat mee te maken? Ik ben immers sinds december vorig jaar vast chauffeur van de ladderwagen van de bovenleidingen bij ons. Veel zitten, heel de tijd manoevreren door het stadsverkeer, rondrijden in de stad met een vrachtwagen (8 versnellingen), ik denk dat dit een heleboel belasting met zich mee heeft gebracht die ik niet gewoon was. Hiervoor heb ik die job ook af en toe als vervanger uitgevoerd en toen viel de hinder wel mee, dat was echter telkens voor kortere periodes. Ook had ik toens niet zo'n zwaar trainingsregime. Ik wil zeker niet alles van het lopen afschuiven, daar zal de hoofdoorzaak wel liggen. Ultralopen is gewoon niet gezond, dat is een feit.



    Dat leidde dan ook toch volgende conclusie. Het gaat vrij radicaal klinken, maar voor mij is het ultralopen als actief deelnemer een afgesloten hoofdstuk. Zelfs van het lopen verwacht ik niet al te veel meer. Op die manier probeer ik me voor te bereiden op de resultaten van de scan die ik binnen 3 weken moet laten nemen. Alles wat beter is zal dus enkel meevallen, slechter zal moeilijk kunnen en dan zal de shock niet zo zwaar zijn. Waar ik op hoop is dat ik een verder sportief leven kan uitbouwen in een iets minder belastende sport. Wat dat zal zijn? Ik hoop dat ik nog degelijke afstanden ga kunnen wandelen, zwemmen zal nog wel mogen denk ik, fietsen hoop ik toch ook nog terug goed te kunnen oppikken en heel misschien toch een klein beetje te kunnen blijven joggen. Alle doelen die ik me dus voor dit jaar heb gesteld zijn geschrapt, het grote doel wordt nu dus hier over komen.



    Nu ik het mentaal wat heb kunnen plaatsen en het heeft diep gezeten, ga ik me wat meer toespitsen op m'n vrouwtje Carmen. Zij heeft al wat moeten afzien bij al de trainingarbeid die ik verrichte. Ik ga ze nu zo goed mogelijk proberen te begeleiden in haar sportcarrière met als eerste doel de marathon van Antwerpen. Eigenlijk hebben we daar niet meer zo veel werk aan. Ze heeft net immers haar laatste voorbereidings week erop zitten, eentje van 10 uur training en 92km in totaal met zondag een toetje van 32km. Haar aanloop naar Antwerpen was er eentje met vooral oog voor capaciteit. In Eindhoven vorig jaar bleek toch dat ze vooral daarin te kort kwam, dus zijn we daar deze winter vooral mee bezig geweest. De snelheidstrainingen zij dus was op de achtergrond gekomen, alsook de korte wedstrijdjes. In plaats daarvan veel lange duuurlopen en extensieve trainingen. In de laatste zes weken heb ik ze nog enkele snelheidsaccenten laten leggen, maar daarvoor echt niets. Haar gevoel na die lange duurlopen is er nu toch al goed op vooruit gegaan. Waar ze vroeger na zo'n training bijna half dood was, kan ze nu redelijk snel (een paar uur later) al gewoon terug verder thuis. Ik ben echt benieuwd, hoe dat gaat uitpakken.

    Na de marathon gaan we voor haar na een herstelperiode van een tweetal weken, weer volop op snelheid beginnen inzetten. Met vanaf eind mei een aantal 5km wedstrijden om dan wat aan kracht te winnen tijdens enkele trails begin juli. Daarna een deugd doende vakantie om weer rustig te beginnen opbouwen naar de lange wedstrijden in het najaar. De marathon van Brussel staat op het programma, die is immers gratis omdat ik vorig jaar onder de 3 uur liep en ze dus met mijn startnummer kan starten. Dat wordt echter vooral een doorgedreven duurtraining, een keer kennis maken met het parcours. Bij dat alles zal ik dan proberen zo goed mogelijk alles te leiden op de achtergrond. Mijne schat gaat een mooi jaar tegemoet.

    Verder voor mezelf probeer ik nog wat uit te zoeken wat ik zou kunnen doen voor het ultralopen. België kan namelijk wel wat enthousiastelingen gebruiken en als ik dit niet meer kan al lopend, wil ik dat misschien wel doen op de achtergrond. Als vrijwilliger, als aanspreekpunt, misschien met de tijd zie ik het wel zitten om eens iets in mekaar te knutselen. Het zou tof zijn dat er een vervanger voor de 50km van Gistel op het programma zou kunnen komen of dat er misschien een trail ergens hier in de Kempen of het Hageland zou georganiseerd zou worden. Zelfs een degelijke website opstarten naar het voorbeeld van www.irunfar.com , met verslaggeving en interessante artikels over het ultralopen en trailgebeuren in de lage landen zat ik aan te denken. Zat er al even mee in m'n hoofd, maar doordat ik zelf zo druk bezig was met lopen zat dat er helemaal niet in. Echter ga ik eerst nog wat blijven hopen op een goed resultaat van m'n scan op 18 april.

    30-03-2011, 08:32 geschreven door michael  

    Reageer (3)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    23-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Blessure

    Dit is de ergste blessure die ik tot nog toe heb gehad sinds ik loop. Doordat m'n bekken zo lang vast gezeten heeft en ik het heb blijven belasten heb ik heel wat schade aangericht. Ik ga het in mensentaal proberen uitleggen. Door het vastzitten ben ik een spier gaan overbelasten tussen m'n dijbeen en m'n onderrug/bekken. Tussen het dijbeen (femur) en het heiligbeen, meer bepaald. Het spiertje noemt piriformis. Door die spier loopt een grote zenuwbundel, de isiachis en die is blijkbaar ook onstoken. Daardoor heb ik last tot aan m'n onderbeen. Pijn boven de enkel, langs het scheenbeen, buitenzijde van de knie, buitenzijde van de heup en dan nog in de onderrug. Het kan allemaal herleid worden naar die zenuwbundel. Het is nu al anderhalve week dat ik eens serieus gelopen heb en ik mis het enorm. Het ziet er echter niet naar uit dat ik snel terug kan herbeginnen. Eind vorige week ben ik begonnen met alternatieve training. Vooral fietsen en af en toe wat wandelen. Ik ga nu regelmatig naar het werk met de fiets en als het gaat wandel ik ng wat 's avonds. Vorig weekend heb ik dan ook een tochtje van 12km op het gemakje gemaakt terwijl Carmen haar lange duurloop op de zelfde toch aflegde. De doelen voor het voorseizoen kan ik zo stillaan vergeten, het ziet er naar uit dat ik al zeker 3weken zal stilliggen en dat is echt wel een serieuze knauw uit m'n planning. Ik begin zelfs te twijfelen of de 100km van Winschoten in September nog wel zin heeft. Ik probeer er eigenlijk niet zo veel aan te denken en zie gewoon dag tot dag wat m'n lichaam zegt. Zo ging het de afgelopen dagen telkens lichtjes wat beter. Door de lichte trainingen kwam alles wat losser en door telkens goed uit te stretchen bleef dit ook zo. Ik begon zelfs aan een eerste looptraining te denken....  Vandaag dan een keertje geprobeert om te lopen. 8x 1,5 minuut tijdens een wandeling van een uurtje. Wel nadat ik m'n ondertussen dagelijkse verplaatsing met de fiets naar het werk gemaakt had. Het wandelen ging goed, maar vanaf de eerste looppassen voelde ik al direct weer de gekende klachten. Dan toch telkens de loopintervals blijven doen en moet zeggen dat van de 8 keer, het misschien 2 keer vrij goed meeviel. Geen goed teken dus, hatelijk....  Morgen weer naar de kiné, m'n verslag een keertje uitbrengen. Ik begin steeds minder vertrouwen erin te krijgen dat hij het wel kan oplossen. Ik overweeg om vrijdag langs de huisarts te gaan en me opnieuw door hem te laten adviseren. Misschien eense platen of een scan laten nemen? Doorverwijzen naar een specialist? Alles behalve nog meer rust. Ik wil beter worden, terug pijnvrij kunnen lopen. Volgende week dinsdag staat alvast een afspraak bij de osteopaat op het programma, zien wat zij te zeggen heeft over m'n probleem. Onstekingsremmers werken ook niet echt meer. Tweede kuur van een week net achter de rug en nog altijd niet genezen. Ik hoop klaar te geraken voor m'n weekje Eifelsteig.... Als dat in het water valt.....

    23-03-2011, 22:24 geschreven door michael  

    Reageer (4)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    14-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stein 2011, het verslag
    Allereerst, wat een belevenis de laatste weken. De stress in aanloop van was het ergste wat ik tot nu toe ervaren heb. De grootste oorzaak hiervan was de blessure die ik ter hoogte van m'n bekken/onderrug had opgelopen in de zwaarste trainingsweken. Het deed me twijfelen over de vorm en conditie waarmee ik van start zou kunnen gaan. In de laatste week was het zelfs op een moment zo erg (donderdag/vrijdag) dat ik erover nadacht om niet te starten. Ik had net een whiplash, zo erg voelde m'n rug aan. Vanaf woensdag heb ik dan geen training meer gehad, alles geschrapt en zo veel mogelijk gerust. Toch heb ik steeds een slecht gevoel blijven behouden in het bekken, ook nu nog trouwens. Gelukkig minderde de intensiteit daarvan wel naar zondag toe. Zodat ik toch opnieuw begon te hopen.



    M'n wedstrijd werd eigenlijk al ingezet op Zaterdag. Ik was namelijk uitgenodigd door de vzw ultramarathon om samen met de nationale selectie en enkele mede-leden van het ABC-project te overnachten ter plaatse. We hadden er een bespreking over de intensies en verder verloop van het project en sommige puntjes werden bijgesteld. Ook werd er nog goede raad verleend en een keer gepolst waar iedereen zo al naar uitkeek en bezig was. Daarna kregen we nog een goede maaltijd en kropen we onder de wol. Nu moet ik zeggen dat ik niet al te goed geslapen heb. Om 23u30 ging het lichtje uit en om 5u was ik al terug klaar wakker. Zenuwen, enthousiasme, wie zal het zeggen? Enfin, nog wat gelezen in m'n boek (Absinth van Guido Eeckhout, trouwens niet slecht  hoor!) en dan ging de tijd toch wat sneller. Om iets na zeven zaten we als een van de eerste in de ontbijt ruimte. Daar me dan als vanzelfsprekend tegoed gedaan aan een stevig ontbijt. Wel dingen als eieren en melk gemeden, evenals fruit en vlees. Dingen die allemaal niet zo goed bekomen voor een wedstrijd. Wel croissants, broodjes en heel wat zoetigheid.
    Dan was het tijd om mezelf te gaan klaarmaken voor het moment-suprème. M'n tenue aan getrokken en eens buiten geprobeerd hoe het zat. Eerlijk? Zelfs toen voelde het nog niet soepel aan. Met een klein hartje zijn we dan naar het Steinerbos getrokken.

    Het eerste wat we daar zagen toen we aankwamen waren m'n ouders en m'n persoonlijke verzorgingspost. Ze hadden een ganse partytent opgetrokken met Belgische vlag en al! Daar heb ik Carmen dan opweg gezet voor haar training en heb ik m'n bevoorading wat klaargezet. Daar komt het dikwijls op aan, als dat goed verloopt dan kan je veel winnen. Dankzij m'n helpers heb ik gisteren zeker een kilometer extra gelopen. Zij deden me eraan denken genoeg te eten en te drinken en gaven telkens op de juiste momenten het juiste proviand aan. Dat op een vlotte in geoefende manier zodat ik niet eens vaart moest minderen. Na dit even binnen gaan kijken en m'n ronde eens gedaan langs alle bekende koppen. Het duurde wel even voor ik terug was, als je zo al een paar jaar naar dezelfde wedstrijd komt geraak je stilletjes aan wat bekend hé. Soit, altijd leuk zo'n babbel. Dan terug naar de auto om nog wat laatste dingetjes in orde te brengen en nog wat zenuwachtig rond te trappelen om dan eindelijk mezelf richting start te begeven.



    Aan de startzone nog snel even achter een boom gedoken om de blaas te ledeigen. Dan mezelf vooraan geposteerd en nog snel m'n garmin opgeuwd. Wat blijkbaar te laat was, want die is maar beginnen opmeten halverwege de eerste ronde. De start dus, niet al te enthousiast zijn en niet laten meeslepen, altijd verleidelijk. Ik zat volgens mij direct aan een pittig tempo, ik liep een tijdje samen met Jo Schoonbrood. Toch ook weer een grote naam. Het word stillaan wel wennen om tussen al dat geweld te lopen. Even later haalde we Marc Papanikitas bij en pikte Pieter Pardaens (zoon van) bij ons aan. Na een goede ronde loste de twee ervaren rotten dan en was ik en Pieter vertrokken voor een goed eind. De eerste ronde ging in 13.20. Wat eigenlijk te snel was, maar aangezien die eerste meestal wat snel is was dat geen probleem. Vanaf de tweede liep ik toch een tijd vrij strak aan 13.30/13.40 per ronde. Ik denk dat het op het eind van de tweede ronde moet geweest zijn dat Marc Vanderlinden bij ons kwam aansluiten. Nu waren we met drie, iets voor ons zagen we Wim Driesen lopen. Met hem had ik het jaar voordien ook al een heel eind van de wedstrijd samen gelopen. Het eerste uur liep vlot en de last van de rug was te verdragen, een dikke dertien kilometer achter de kiezen.



    Nu begon het geschuifel wat te komen. Soms haalden Wim bij en we kwamen met vier te lopen. Ik, Marc, Wim en Pieter, mooi groepje. Marc had wel wat last van blaas en darmen. Zo moest hij op het eind van het tweede uur een keertje gaan plassen, geen erg want na een halve rond had hij ons al terug bijgehaald. Indrukwekkend. Na twee uur meen ik me te herinneren dat Pieter wat moest beginnen lossen. Ik heb nu niet in de gaten gehouden hoe snel het verval was bij hem, maar naar het schijnt is hij toch vrij lang op enkele tientallen meters blijven hangen. Dan goed gevorderd in het derde uur versnelde Marc lichtjes bij het ingaan van het bos. Daar heb ik dan aangepikt en gevolgt, blijkbaar was die versnelling met rede. Aan de bevoorading dook hij de toiletten in. Wim was niet al te ver en hij kon nog volgen. Ik zei hem dat ik niet zou schrikken moest Marc ons snel weer bijhalen. Wat ook zo was, iets na het ronden van het derde uur kwam hij weer bij ons. Hij liep zo soepel en vlot, dat hij ons wat op sleeptouw nam. Ons tempo was immers een beetje aan het zakken we gingen naar 13.45. Twee ronden na z'n sanitaire stop was hij al terug. Ergens in het vierde uur moet Wim dan gelost hebben. Ik liep nog allen bij Marc, wat niet zo lang meer heeft geduurd. Nog een dikke ronde en ik moest hem ook laten gaan. Ik verwachte dat hij nog wel zou breken en hoopte hem later nog terug te zien. Vanaf dan was het alleen verder gaan. Geen last van iemand voor je voeten, geen adem in je nek, geen vervelend getrappel achter je aan. Gewoon rust....  Even later dan, vraag niet wanneer want alles wordt nu een groot waas, haalde ik Marc weer bij. Hij moest nog een keer naar het toilet! Ik dacht dat komt hij niet meer te boven. Niets was echter minder waar, kort erna kwam hij weer gezwind voorbij en liet me meteen achter. Op jacht naar de lijken die nu wel gingen vallen. Normaal wanneer je bijgehaald wordt geeft dat je een crack, maar bij hem kon ik alleen maar bewondering opbrengen. Moest ik hetzelfde voorgehad hebben, met zoveel pauzes.... Ik zou het mentaal zeer zwaar gehad hebben. Ik heb echter ook twee stops gehouden, twee korte plaspauzes, waar ik hoogstens een dikke minuut mee verloren heb. Het voelde echter telkens als een bevrijding aan na zo'n intermezzo. De eerste keer was na 3uur en de tweedde na 5uur.

    M'n zwaarste  periode was eigenlijk de tweede helft van het 5e uur. Daar werden de benen echt wel zwaar, de rug voelde ik op dat moment al niet meer. Gewoon te veel pijn op andere plekken dat ik het gezeur van die blessure niet meer merkte, gelukkig dat ze tijdens de wedstrijd niet echt verergerd is. Welliswaar nu afwachten wat de komende dagen gaan zeggen.... Het was gewoon enorm afzien, m'n voet begon ook te klagen. Ik kreeg er eerst een warm gevoel in, langs de pees boven m'n grote teen. Later evolueerde dit naar een voos, slaperig gevoel. Raar, het voelde niet pijnlijk aan alleen raar. M'n tempo stokte nu wel degelijk en ik liep ondertussen al een tijdje ronden van 14 plus. Naar het zesde uur toe zelfs dicht tegen de 15 minuten. Ondertussen kwam ik bij Lucien Taelman te lopen, ik dubbelde hem, maar hij bleef koppig in m'n zog hangen. Eerst maakte ik me er geen zorgen om, maar naarmate het langer duurde begon het me te irriteren. Ik moest hem zelfs terug laten gaan. De ronde waarin ik ging plassen voor het finale uur was m'n traagste: 15.37. Eenmaal die balast uit m'n blaas was ging het terug beter. Even ervoor had ik Frankie Leus, een groot voorbeeld van me, bij gehaald en was ik ook nog een Wit-Rus gepasseerd die voor me liep. Dat gaf me de nodige mentale boost om er weer in te gaan geloven. 80 kilometer hoopte ik al niet meer op, ik wou gewoon zo veel mogelijk meters nog maken. M'n tempo ging omhoog naar een gezonde 14.30 en kon dit goed aanhouden. Op een dik half uur van het einde kreeg in Nid dan in het vizier. Ik had m'n mikpunt voor m'n versnelling, jaja, na dik 5 uur! Een rondje van 14.20 bracht me bij hem. Hij pikte echter nog even aan, wel zelfs iet langer dan even. Ik denk dat hij zeker een ronde lang in m'n zog heeft kunnen blijven volgen. Dan kraakte hij echter ook. Weer een mentale opkikker. Nu was het nog een twintig tal minuten, misschien minder. Voluit dacht ik nu, een rondje van dichtbij 14minuten!  Ik haalde Lucien terug bij en liet hem in een keer achter, hij was oprecht blij me weer te zien opflakkeren en moedigde me nog entousiast aan. Dane laatste minuten nog echt vol gegaan tegen een tempo van +14km/h en nog bijna 2km in de 26e ronde geraakt. 1800m precies, Wederom dankzij Frankie die ik terug in het vizier had gekregen, ik wou hem nog bijhalen en hij vormde dus weer een perfect mikpunt. Spijtig voor mij, maar hij bleef me zo'n 30m voor. Moe maar voldaan klonk het eindsignaal. 79.687km op zes uur! Als zevende geëindigd op een toch wel zeer sterk deelnemersveld. Spijtig dat de Buitenlanders (Janosz Bogar en enkele Wit-Russen) verstek hadden gelaten, want dat had deze wedstrijd echt wel memorabel kunnen maken. We eindigden met 8 Belgen in de top 10, met 5boven de 80km en twee er net onder. De meesten van het ABC-project hadden een grote stap voorwaarts gezet en toonden zich zeer gedreven. Kortom een succes!

    14-03-2011, 20:13 geschreven door michael  

    Reageer (9)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    13-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uitslag Stein
    Het maakt het verslagje minder spannend om lezen, maar kan gewoon niet wacht om dit mee te delen.
    Ik ben ondanks alle slecht gevoelens vooraf 7e geworden
    Dat met een afstand van vermoedelijk79.7km
    Verslag volgt kortelings, waarschijnlijk ergens in de loop van morgenavond.

    13-03-2011, 22:07 geschreven door michael  

    Reageer (3)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    11-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verwachtingen / Ambities
    Jawadde! Het is wat geweest de tapering periode naar Stein. In tegenstelling met de voorbereiding liep deze niet zo vlot. Blijkbaar toch iets te lang gewacht met naar de dokter te gaan in verband met een knagend gevoel in m'n rug. Een week van 161km afgewerkt met een blokkage in m'n bekken en dat zal geen goed gedaan hebben. Al bij al viel het wel nog mee dacht ik toen. Ik dacht dat 3 rustigere weken de problemen wel zouden oplossen. De eerste week na de peik zelfs gewoon gehoopt op spontaan herstel. Dan met nog twee weken tijd toch maar de dokter en de kiné ingeschakeld. Dat leek vrij snel resultaat te hebben dus gewoon het taperingprogramma blijven volgen. In de laatste week kwam alles dan wat terug op z'n plaats volgens de kiné, maar dat voelde bij mij niet zo. Hij weet het aan het feit dat alles serieus had vast gezeten en m'n spieren en pezen terug moesten wennen aan de "nieuwe" positie. Toch bleef er iets niet goed zitten in m'n bekken en zit ik er nu nog wat mee..... Te hopen dat een nieuwe kuur onstekingsremmers dat nog wat kan verdoezelen. M'n maag zal wel afzien dan, zolang de benen maar goed zijn. Dat blijft toch de basis. Alleen dingen binnen nemen die ik gewoon ben en niet overdrijven plus goed drinken.

    Wat te verwachten zondag? Tja, daar kan ik nu zelf ook niet op antwoorden. Hangt er allemaal nog wat vanaf, hoe alles loopt met de blessure. Het kan serieus tegenslagen en het kan meevallen, maar super goed gaan dat verwacht ik niet. Met super goed spreek ik over een resultaat van meer dan 80km. Iets waarvan ik zeker ben dat ik moet kunnen, gezien m'n training en m'n resultaten op kortere afstanden. Als het over meevallen gaat hoop ik toch zo om en bij de 75km te geraken. Alles wat minder is zou een tegenslag zijn. Absolute teleurstelling zou zijn dat ik wederom zou opgeven. Deze keer kan ik het niet verdoezelen zoals in Troisdorf, hier heb ik echt naartoe geleefde een maanden tijd in gestoken. Ik wil echt dat het op z'n minst meevalt....

    11-03-2011, 22:30 geschreven door michael  

    Reageer (2)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    05-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Korte Update
    Even een korte update van de huidige situatie. Zoals in vorig blogje al aangegeven stond ben ik dus naar de dokter en de kiné getrokken. De dokter raadde rust aan en ik heb er kiné bij gevraagd. Als je dat niet doet dan, veronderstellen ze dat je maar even een weekje rust kan permiteren. Dus naar de kiné, daar bleek dat bij kanten van m'n bekken serieus vast zaten, plus ook nog eens een heel stramme rug. Het heeft daar nogal gekraakt hoor. Nu al twee sessies achter de rug en het verschil is toch duidelijk merkbaar. Na de eerste keer, twee keer voorzichtig getraind en dan voelde ik nog een licht onstoken gevoel aan m'n linker kant. Nu na de tweede sessie ging het weer iets vlotter en voelde ik alleen van die fantoompijntjes, je kent dat wel zo af en toe hier en daar een steekje of een wringend gevoel. Niks echt alarmerend, hoop ik dan toch. Het algemene gevoel was toch dat het losser zat en dat het comfortabeler liep. Dat was ook te merken aan het tempo, waar ik begin deze week voorichtig een goede 11km/h haalde, liep ik vandaag toch weer dicht tegen de 13km/h aan. Door de blessue deze week wel niet zo'n grote hoeveelheid kilometers kunnen malen, maar dat kan zo geen kwaad. Morgen maken we dat goed met een mooie lange rustige duurloop. Eentje van 30km en dat tussen Aarschot en Herselt op de mars der Zuiderkempen. Het belooft een mooie tocht te worden en ik hoop weer enkele mooie hoekjes van m'n omgeving te leren kennen. Vroeger was deze toch 60km lang, maar m'n heeft ze ingekort omdat deze afstand toch niet zo populair bleek, even hebben ze nog een 50km gedaan. Dat is nu ook verleden tijd, wat niet erg is hoor. Die dertig kilometer komt me goed uit, ideaal als finale lange training voor Stein. Het gevoel nog eens testen en rustig genieten van de kilometers. M'n ambities voor Stein doe ik wel in en volgend blogje uit de doeken. Eerst zien wat morgen zegt.

    05-03-2011, 11:12 geschreven door michael  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    27-02-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lastig
    Dat was wel het minste wat je kon zeggen over de laatste twee weken. De week na de trail had ik m'n piekweek gepland met heel wat zware dingen op het programma. De eerste dagen na de wedstrijd stonden nog in teken van herstel, maar dan 's woendags stond al een pittige wisseltempoloop op het programma. Dan vorig weekend stond er nog eens een knoert van een dubbeldekker op til. Zaterdag zou ik normaal gezien naar Nalinnes getrokken zijn, ergens in Henegouwen. Dat heb ik echter laten varen omdat al dat rondrijden toch niet zo goedkoop is, dan vooral met de recente boetes in het achterhoofd. Dan maar lekker dicht bij huis op vertrouwd terein ruim 52km gelopen, 3 keer de MTB-route van Herselt gedaan. Hierna was ik net geen wrak, leeg en een beetje gekraakt, maar niet gebroken. Dan 's avonds heeft Carmen weer wat fut in me gekneed, wat zo blijkt de dag erna, wel geholpen heeft. Zondag was het dan op naar Diepenbeek, dit keer voor een marathonnetje. Eigenlijk wel blij dat ik toch tot ginder getrokken ben, want er zaten echt wel mooie stukjes onbekend Belgenland in. Vooral het stuk Heide en het golvend decor daar was echt wel adembenemend. De benen waren zwaar van de dag ervoor en dat merkte ik dan ook aan het tempo. Na een wat traag begin toch opgeklommen naar een gemiddelde van 12km/h. De dag voorheen haalde ik nog 12.1km/h ov er de hele afstand. Het gevoel na deze training was niet zo leeg, alleen zat ik wel met een irritant gevoel in het bekken. Toch thuis nog even gaan uitlopen voor zo'n 20 minuten om toch aan m'n beoogde tijd van de week te komen. Carmen zou genoeg oplapwerk hebben. Ik had die week 161km achter de kiezen waarvan 96km op de twee dagen van het weekend.

    Nu deze week als vanzelfsprekend, rustig aangevat. Het duurde zelfs even voor ik me weer goed voelde in m'n loopschoenen, de zware bene bleven vrij lang. Vrijdag pas voelde het weer wat beter aan, vele kwaaltjes waren dan verdwenen. Alleen bleef ik zitten met een irritant gevoel in het bekken, wat een beetje uitstraalt naar m'n linker been. Ik heb er eigenlijk alleen last van tijdens het lopen, gewoon dagelijks kan het eens voorvallen dat ik iets voel bij een iets te enthousiaste beweging. Soit, zaterdag wou ik dan eens testen op wedstrijdtempo. Bij aanvang wat last in de rug/bekken, maar na 5 minuten bleef er alleen nog maar een licht gezeur achter. Dus vrolijk doorgelopen naar een 21.1km op 1u34. Normaal wou ik nog de twee uur volmaken door uit te lopen op m'n kinvara's, maar die was ik thuis dus vergeten. Dan maar 's avonds? Niet dus, had het te druk met wassen en koken. Misschien een keertje niet slecht? Vandaag kreeg ik dan weer 3uur duurloop voorgeschoteld, dit tijdens de nationale wandeldag in Scherpenheuvel. Een pracht van een wandeling en achteraf bekeken een lekker loopweertje. Samen met ons moeder vertrokken voor 36km, zij voor 26km. Wederom wrong het de eerste meters in het bekken/rug, maar het ebde dan weer weg nadat het warm gelopen was. Duidelijk een overbelasting dus, hopelijk krijg ik het er nog uit voor Stein. Er wordt immers nog serieus getaperd de komende 14 dagen. Ben wel van plan morgen een afspraak te maken bij de kiné en eens langs de dokter te gaan. Ik hoop dat zij voor een spoedig herstel kunnen zorgen. Enkele dagen niet lopen zit er echter niet in. De "pijn" is te verdragen en als ik nu stop dan geraak ik uit m'n ritme en sta ik met vierkante wielen aan de start. Dus het zal voorzichtig door trainen zijn met enkele verzorgingssessies.....
    Vandaag ben ik dan tot 36.7km gekomen op 3u10min en een twijfelachtig gevoel achteraf. Dus het voorgaande gaat zeker uitgevoerd worden. Ons moeder heeft het ook niet zo getroffen de laaste weken. Ze sukkelt ook met allerlei kwaaltjes. Ze heeft zelfs moeten bellen om haar te komen ophalen aan een rustpost. Aan haar linker voet had ze wel erge last aan haar teengewrichtjes, waardoor ze al te erg ging manken. Verstandig van haar om ons dan te laten komen, want het was echt niet te doen om de resterende 6/7km uit te doen. Ik hoop dat ze voor een keer verstandig is en het eens goed laat verzorgen en naar de dokter gaat.

    27-02-2011, 16:33 geschreven door michael  

    Reageer (1)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
    12-02-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Trail des Bosses

    Het heeft even geduurd dit jaar voor ik m'n eerste wedstrijdje achter de kiezen had. Dat is nu dus bij deze gebeurt! Ik heb eigenlijk geen spijt van die keuze hoor, maar het is wel fijn om toch nog eens wat competitie gevoelt te hebben. Doordat ik normaal van plan was een met een aantal jonge gasten als team in te schrijven voor de zes uren van Stein, had ik deze trail in m'n schema ingepast. Normaal had ik m'n eerste wedstrijd zelfs maar pas in Stein gelopen. Om echter eens een keer samen te zijn en te kunnen trainen/lopen hadden we hier samen afgesproken. Ik, Dennis Vandenbussche, Koen van Roey en Wouter Decock. Uiteindelijk zijn er maar drie van de vier komen opdagen, maar het was zeker tof om nog eens met gelijk gezinden over het lopen te praten en ervaringen uit te wisselen voor en na de race. Wouter zal waarschijnlijk met z'n werk geen gaatje gevonden hebben, het was ook geen verplichting hé.

    Het was wel even zoeken naar de plaats van inschrijving, want zo zonder GPS en zonder echt een adres te hebben opgezocht... De administratieve voorbereiding was dus niet al te best. Toch uiteindelijk vrijgemakkelijk, maar puur op geluk op de juiste plaats belandt. Hennuyeres is een klein dorpje iets voorbij Tubize in Waals Brabant, niet ver van het allom bekende hellend vlak van Ronquieres. Je zou denken dat een trail hier niet zo'n succes zou zijn, maar de omgeving en het parcours waren alles behalve saai. De opkomst was ook zeer talrijk en dan zeker op de kortere afstand (+400), hoewel er toch ook meer als 100 starters waren op de lange. Ja, op dat vlak was het zeker een meevaller.

    De wedstrijd dan.......  De start vond plaats in een opgebroken straat door werken, questie van het percentage alsphalt onderweg nog wat meer naar beneden te halen. Het was wel even drummen tussen al het volk, toch viel het al bij al mee en had ik vrij weinig echte hinder. Zelfs op de eerste smalle paadjes was het niet al te lastig om het goede spoor te vinden. Al vrij snel had ik Dennis in het vizier zo'n 50m voor me. Ik heb echter niet te gek gedaan en gewoon m'n eigen tempo aangehouden in het begin. Snel vertrekken breekt namelijk zuur op in dit soort wedstrijden.  Door enkele vlottere afdalingetjes kwam ik al snel in z'n spoor en kon er tussen ons af en toe een woordje af om elkaar aan te moedigen. Koen haalde we op dat moment ook niet bij. Toeval dat we na zo'n 5km samen liepen, eigenlijk wel tof en gezellig. Koen liep echter de korte en worstelde nog een beetje met z'n conditie, vandaar. Het was de eerste kilometers wel goed opletten omdat het parcours niet altijd de platgetreden paden volgde en soms kris kras tussen de bomen door ging. Af en toe dus enkele meters verkeerd gelopen daar. De X-labs deden goed hun werk, ik verschoot dat ze nog zoveel grip boden op het drassig en modderig parcours. Na zo'n 9 à 10 kilometer kwam dan de splitsing van de twee afstanden en waren we wat verlost van de "halve" mannen. Hoewel tot daar een dartel vrouwtje goed bij ons bleef en koppig voorop wou lopen.

    Na de splitsing waren we dus onder ons tweetjes, geen idee hoeveelste positie we liepen. We kregen we fiets begeleiding wat erop wees dat we zeker niet te ver in het veld zaten. Kort daarna heb ik dan wat genuttigd qua eten en heb ik een gaatje moeten laten laten vallen. Een vijf à tien meter maar, niets onoverbrugbaar. Dan door enkele keren te moeten zoeken naar een goede loop lijn en pijlen is het gat groter geworden zo'n 100m. Toch een hele tijd op die afstand blijven hangen tot ik ergens aan een heuveltje kwam met trapje, waar Dennis had afgesneden en de fietsbegeleider die hem niet kon volgen, mij rond stuurde. Dus weer een pak meters aan m'n broek...  Nooit echt gepusht hoor. Gewoon m'n eigen wedstrijd gelopen en ik zou wel zien of hij nog afzwakte. ik lag nu zo'n 250m achter en kon hem lang in het oog houden. Er waren immers enkele langere rechte stukken met een goed overzicht. Dan denk ik dat hij toch even heeft doorgezet om uit het zicht te geraken, want ik was hem kwijt. Even later liep ik nog eens zo'n 100m verkeerd en deed ik nog eens nen "totter". Dan wist ik dat ik het niet meer in handen had om hem nog in te halen, ik zou moeten rekenen op pech van hem. Even later kwam ik terug samen met de "halve" mannen, net voor de grote bevoorading. Was me dat daar een drukte, ik zat net in het grote pak denk ik, met wat stompen en duwen toch vrij snel aan een volle drinkenbus geraakt en nog wat rozijnen binnen gespeeld en ik was terug vertrokken. We liepen weer een heel eind samen met die gasten en hoewel ze heel vriendelijk waren en me volop aanmoedigde had ik ze toch liever uit de weg gehad. Wat verder in het bos tijdens een afdaling kwakte ik dan nog eens tegen de grond door af te wijken van de goede lijn voor een inhaal manoevre. Dat heb je dus met die langzamere deelnemers. Ik wil niet hautain doen hoor, ik heb echt oprecht respect voor die mensen. Het is alleen volgens mij aan een parcoursbouwer om te zorgen dat je die mannen niet telkens weer tegenkomt. Ok dat je op het laatst nog een paar echt trage deelnemers net voor de finish pakt, maar daar heb je niet zoveel last van dan als je volledig in het pak komt te zitten halverwege de course.

    Enfin, dan de volgende splitsing, een opluchting. Ik alleen tegen de natuur. Dit stuk was een meer lopend stuk met toch heel wat asphalt en wat meer last van de wind. Het golfde meer, waardoor ik m'n tempo toch weer wat zag stijgen. Zou ik Dennis niet wat terug halen zo? Niet dat ik heb doorgedud hoor, ik ben gewoon blijven lopen heo dat ik het prettig vond. Doordat het parcours hier meer open was had je wel een prachtig overzicht van de omgeving en het verraste me hoe mooi het er toch wel was. Spijtig genoeg kon ik Dennis ook nergens in de verte zien lopen.... Dan maar wat meer achterom gekeken, maar ook niemand te bekennen. Ik helemaal alleen....  Dan zag ik beneden in het dal een bevooradingspost en dacht ik dat ik m'n bus wel goed kon ledigen. Twee kilometer verder was ze leeg, na zo'n 30km had ik al 1,3 liter water binnen. De post bleef echter wel weg en ik begon me zorgen te maken dat hij niet meer zou komen. Bij de tweede keer aan het kanaal zag ik dan in de verte m'n verlosser staan. Op 33km was dus een ravitaillement. Even gekletst over de situatie met de helper en Dennis bleek ruim 5 minuten te hebben. Dat was zoals ik al vermoedde te veel van het goede.

    Dan maar een nieuw doel, de tweede plek veilig stellen. Ik had juist voor de post wel een goed overzicht gehad van wat achter me aan kwam en wist dat er zeker niemand binnen de 5 minuten achter me zat. Dus dat moest wel lukken, als er niets dramatisch gebeurde. Een paar minuten later had ik al van Jan.... Ik zat verkeerd, gelukkig maar 200m en had ik het snel door. Nu wist ik echter wel niet hoe het met m'n voorsprong zat, want door die 400m verlies, zit je toch al snel 3min korter. Er kwamen nu ook wat meer hellingen, welliswaar goed beloopbaar en semi-verhard. Toch begon ik m'n rechter kuit te voelen, lichte neiging tot kramp tijdens het afdalen. Dat was na zo'n 35km, dus als het te steil naar beneden ging duidelijk met de rem op gelopen. Daardoor waarschijnlijk nog wel wat minuten moeten laten gaan, maar ik vond het het niet waard om m'n voorbereiding van Stein op de helling te zetten. Toch zeker niet voor zo'n kleine trail. Tweede of derde we zien wel dacht ik. Als ik de 40 naderde begon ik door te krijgen dat een vrij goede tijd er wel eens zou kunnen inzitten, toch in vergelijking met vorig jaar. Ik zat namelijk nog altijd op schema van de winnende tijd van 2009. Dus niet echt uitgelopen en op de stukken dat ik kon een beetje doorgezet. In de verte zag ik dan de kerk op doemen, bijna nog een kilometer. Ik zou er enorm onder gaan, zeker 5 minuten. Nope dus, was er nog een passage door held veld. We moetsen linksaf, ik zat al op 41.5 op m'n garmin..... Tzal geen marathon zijn dacht ik. Toch onder veel aanmoedigingen en applaus binnen gekomen op 3u22m58s net onder de beste van vorig jaar, maar ruim na de beste van dit jaar.

    Dennis was vandaag echt te sterk en heeft verdiend gewonnen. Ik was content met m'n training/wedstrijd. Zonder enorm diep te gaan tweede geworden in een zeer verdienstelijke tijd. Een geslaagd uitstapje naar onze Waalse broeders. Super sfeer en zeker een aanrader. Wel geen al te zware trail, dus als je iets uitdagend zoekt moet je hier niet echt zijn. Als beginner of zoals ik als doorgevoerde training ideaal. Nu ga ik een avondje in de zetel liggen.

    Garmingegevens:  43.9km in 3:22:58 met 620m hoogte verschil (met hoogtecorrectie) 1150m zonder correctie. 2e plaats in totaal.

    12-02-2011, 20:23 geschreven door michael  

    Reageer (5)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Over mijzelf
    Ik ben Keersmaekers Carmen
    Ik ben een vrouw en woon in Herselt (België) en mijn beroep is Productiecoördinator Mivas.
    Ik ben geboren op 05/11/1985 en ben nu dus 31 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: Lopen, wandelen, fietsen.

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Lopende mannen
  • Frank
  • Geert
  • Homer
  • Mario
  • Dirk
  • Jan
  • Geert
  • Wim
  • Franky
  • Patrick

    Nog lopende mannen
  • Rinus
  • Richard
  • Paul
  • Gerry
  • Bob
  • Henk
  • Koen SGEE
  • Marco

  • Trailrunners
  • Scott Jurek
  • Anton Krupicka
  • Kilian Jornet
  • Wouter Haemelinck
  • Leor Pantilat
  • Julien Rancon
  • Thierry Breuil
  • Goeff Roes
  • Ian Sharman


  • Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!