Ruben maakt een reisje
Met de fiets door Midden- en Zuid-Amerika
Bericht voor nieuwe bezoekers aan deze site:
Dit is een blog, dat betekent dat je in het middengedeelte van deze site mijn recentste belevenissen kunt terugvinden. Je kunt hier telkens de laatste 20 berichten die ik heb achtergelaten lezen, de recentste staan bovenaan.
Wie hier voor het eerst komt begint dus helemaal onderaan de site of in het archief bij mei 2006
Wie oudere berichten wil lezen klikt in de rechter kolom op archief.
Klik op het zonnetje hieronder om te zien welk weer het momenteel is in de regio waar ik rondhang.
Foto
Inhoud blog
  • To be continued
  • Lucky Ruben vertelt (eindelijk)
  • Grinta!
  • 1 jaar later
  • LuckyRubenVertelt
  • de fietsreis in cijfertjes
  • back home since 3 weeks
  • Terug thuis
  • het einde in zicht...
  • Ending it all in style
  • Ruben drumt
  • filmpjes
  • Brazil
  • not even a week to go :(
  • Las cataratas de Iguacu
  • The end is near
  • Pirates of Ilha Grande
  • VDB is back!
  • Final destination :(
  • Het leven zoals het is...
  • Proficiat meneer en mevrouw Krukke
  • Even wat kalmeren?
  • High speed
  • Haar
  • Te koop
  • De hoogste...
  • met de fiets er doorheen
  • Driedaagse op een andere planeet
  • Op naar 6000m, dag 2
  • Eventjes geduld
  • Op naar de 6000m, dag 1
  • Deathroad
  • Prettige vakantie!!
  • Turbo
  • Opnieuw naar Arequipa
  • Nazca-lijnen
  • Vooruit met de geit
  • Sandboarden
  • through the Andes, back to the coast
  • Pisco
  • Afdalen!
  • van lagune tot lagune
  • Absoluut 'hoogte'punt
  • Eventjes weer 'meester Ruben'
  • Het lukt me wel !
  • Feest in de stad
  • Opwarming
  • Eerste omweg
  • Lima
  • Even blijven plakken
  • Facing strong headwinds, eating dust and sand; but having the best of times in Peru
  • Wat cultuur opsnuiven
  • Alleen op de wereld
  • Eindelijk nog eens de woestijn in
  • Bijna 6 jaar later...
  • For those about to RocK
  • Ecuador, in good company
  • Verplichte rust
  • Verkeer
  • Weer alleen verder
  • Even bijkomen
  • Renée aan het woord
  • Meer multimedia
  • Wat is canyoning?
  • Eens gratis springen?
  • Actieve vakantie
  • De bergen in
  • In goed gezelschap
  • Aangekomen in Quito - Ecuador
  • De nieuwe kodak
  • Still enjoying Colombia
  • Vrolijk Pasen
  • Hallo?
  • Semana Santa
  • OP de bus
  • het altijd dreigende gevaar...
  • Welkom in de Andes
  • Gastvriendelijkheid troef
  • Muchas gracias Miguel!
  • Veel te vertellen
  • De ideale man
  • Binnenkort meer nieuws
  • Dan toch maar gevlogen...
  • 5 months on the road, 5 more to go
  • 6 uur tijdsverschil
  • Nog eens zo lang te gaan!
  • En Inglès
  • Ik buig, maar barst niet
  • meer foto's
  • Tango Mar
  • Overnachten aan de bos(b)rand
  • Pura vida, met Silke en Bouletje
  • Bestolen !
  • Costa Rica
  • On the road
  • Surfing
  • Granada
  • Alleen op pad
  • Lekke banden
  • filmpjes
  • De velo
  • Steun de postboys!
  • Alleen maar rozengeur en maneschijn?
  • Vulkaanboarden
  • Utilla
  • Beize
  • What have I been up to?
  • Even wachten
  • Guatemala
  • I`m alive!
  • Wat een week!
  • Recordpoging beten op 1 been
  • Guatemala
  • Leaving Mexico
  • Terug alleen
  • What else is waiting for me?
  • Waar ben ik eigenlijk?
  • Proficiat Klaas !
  • vdb in actie
  • vdb over nieuwjaar en vervolg...
  • Feliz Año Nuevo
  • Christophe aan het woord
  • Kerst op het Zocalo
  • VDB
  • Kerstmis in de cel?
  • FELIZ NAVIDAD
  • Filmpjes
  • Bagagedrager
  • Nieuwe pedalen
  • Queretaro
  • Pedro en zij camion
  • Baja California
  • Ter land, ter zee en in de lucht...
  • 2 maanden
  • foto's
  • Mexico
  • Sneeuwmannen
  • San Diego
  • Vegas to San Diego
  • Back in LA
  • Leaving Death Valley
  • Lange benen of een kort broekje?
  • Duinbergen
  • Feeling hot-hot-hot
  • Leaving Las Vegas
  • Happy Birthday
  • Sin City
  • Bloggen
  • Can't read Dutch?
  • 1 Maand
  • Stom!
  • Beestenboel
  • Camion
  • Ontdekkingsreizigers
  • Alvast eentje
  • later...
  • Tentje opzetten
  • The Painted Desert
  • Wijzigingen blog
  • Spaakbreuk
  • Patrick & Rebecca
  • Grand Canyon
  • De nabije toekomst
  • Mensjes
  • 1000 km
  • Get your kicks on route 66
  • Richting Route66
  • Eerste valpartij
  • Lucky Ruben
  • Morgen meer
  • Overzicht in Excel
  • Links naar foto's rechter kolom
  • Wat nog komt
  • Weg uit LA ?
  • Vuilbakken op Hermosa Beach in LA
  • Foto's week 1
  • Elke 100 km
  • Weg uit LA
  • Nieuw record
  • aiaiaiai
  • Gracias !
  • De Weekbode
  • Hier kaartjes bestellen
  • foto's Le Carbonnier
  • filmpje
  • Uitslag Poll
  • terug thuis!
  • Nieuwe poll
  • En route
  • Exit Le Carbonnier
  • Tante Annie en nonkel André
  • Caline
  • Nog maar 3 weekjes
  • Fotootjes
  • King of animation
  • Werken op camping Le Carbonnier
  • 100 dagen
  • Vertrek naar Frankrijk
    Zoeken in blog

    Ook de moeite waard!
  • Bloggen.be
  • De Wereldfietser
  • De vakantiefietser
  • Reismicrobe
  • Christophe en Cindy
  • Foto
    09-01-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Terug alleen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Christophe vertelde jullie al dat we samen in San Cristobal De Las Casas waren aangekomen. Ondertussen hebben velen onder jullie al de foto's bekeken van onze uitstappen naar de agua azul-watervallen en de Maya-ruines van Palenque. Best indrukwekkend is dat allemaal!

    Op vrijdagavond moest ik afscheid nemen van vdb. De foto hiernaast is genomen bij het busstation, net voor zijn vertrek. We hebben er samen weer 2 onvergetelijke weken opzitten. Ik had er helemaal geen last van om alleen te reizen, maar het deed toch deugd om eens een tijdje een gekend gezicht rond me te hebben, weer uitgebreid in het West-Vlaams te zeveren en iemand te hebben die even droge kluchten maakt als ik.

    Het zal jullie misschien verbazen om te lezen dat ik nog steeds in San Cristobal vertoef. Niet in het bijzonder dat het hier zoveel geweldiger is dan in andere plaatsen. Heel gezellig, mooi en leuk, maar 20 à 23 graden voelen in deze januarimaand toch verrassend fris aan. Ik heb het stadje en de omgeving onderhand zo ook wel goed verkend. Waarom blijf ik hier dan plakken? Herinner je je nog dat in Mexico-City een maloot aan de haal ging met mijn fototoestel? De afgelopen weken kon ik rustig parasiteren op de rug van vdb, maar ondertussen kocht ik toch een nieuwe kodak ook. Ik kon natuurlijk heel gewoon gedaan hebben, een winkel binnengestapt zijn en met een fototoestel naar buiten gewandeld zijn. Maar neen, tzou Ruben niet zijn moest het niet met een specialleke gebeuren. Op het internet kocht ik voor de helft van de winkelwaarde een heel goed toestel en bovendien gooien ze er voor dezelfde prijs een geheugenkaart van 1GB, een tripod, sjakoske, ... bij. De betaling had wel wat meer voeten in de aarde dan ik had voorzien (omdat ik met een Belgische kredietkaart betaal deden ze moeilijk om naar Mexico te versturen). Bovendien werd er tijdens de feestdagen duidelijk niet te hard gewerkt en moet ik me erbij neerleggen dat alles hier net dat tikkeltje trager gaat (meestal heel aangenaam, soms ook niet).
    Nu zijn er slechtere plaatsen om vast te zitten dan San Cristobal hoor. Lonely Planet (mijn reishandboek) schrijft dat veel rugzaktoeristen dit de leukste stad van Mexico vinden en ik kan ze tot op zeker hoogte volgen (Queretaro is echter mijn persoonlijke numero uno). Uiteraard ken ik hier ondertussen veel collega-reizigers. Micheal en Ebony zijn terug deze kant uitgekomen, het Zwitserse fietskoppel dat ik op de ferry vanuit Baja California leerde kennen stond plots voor mn neus en het is hier een overweldigend komen en gaan van trekkers van over de hele wereld.

    Zondag sprong ik nog eens de fiets op om het gevoel niet helemaal te verliezen. Ik besloot de omliggende dorpjes te gaan verkennen en ging soms redelijk diep in de reserves op de steile beklimmingen. Iedereen die hier regelmatig een bezoekje brengt weet ondertussen dat ik kick op snelle afdalingen, dus was het zondag weer alle remmen los. Alleen liep het dit keer bijna slecht af... Ik was niet voorzien op gekke snelheden dus was de helm thuisgebleven. Eenmaal ik de steile afdaling voor me zag blinken kon ik mezelf natuurlijk toch weer niet bedwingen. Opnieuw ging op zoek naar de 80 km/u. Net toen ik er bij in de buurt kwam schatte ik een flauwe, maar lange, links draaiende bocht verkeerd in. Ik ging vol in de remmen, maar kon onmogelijk op de weg blijven. Even zag ik alles wat me dierbaar is voor de ogen flitsen, maar al snel probeerde ik het beste van de situatie te maken. Nog steeds goed aan 60 km/u sprong ik met fiets en al over de brede goot en zette me af tegen de schuin oplopende gras- en struikwand. In ware jackass-stijl sprong ik zo de weg weer op. Geen valpartij, geen schrammetje, applaus en luid gejoel van een volgeladen pick-up en de rest van de dag de bibber!!



    09-01-2007, 04:28 geschreven door Ruben  
    Reacties (5)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.What else is waiting for me?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    When you click on this map you'll see a little grey crossmark in the south of Mexico, that is where I am after 3 months of travelling. The black lines show the 4500 kms I've been cycling and the white ones are by bus, boat and truck.
    In orange you can see what at this moment still seems like a realistic plan for the next 7 months.

    Als je op dit kaartje klikt zie je in het Zuid-Oosten van Mexico een grijs kruis dat moet weergeven waar ik op dit moment uithang. De zwarte lijnen tonen de 4500 km die ik zelf heb gepeddeld en langs de witte lijnen heb ik me op 1 of andere mannier laten vervoeren.
    Het oranje geeft weer wat op dit moment nog steeds een realistisch plan lijkt voor de volgende 7 maanden.



    09-01-2007, 03:55 geschreven door Ruben  
    Reacties (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waar ben ik eigenlijk?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Na meerder verzoeknummertjes plaats ik bij deze een kaartje van waar ik momenteel ben. Hiernaast kun je de kaart van Mexico vinden (om afstanden te schetsen: linksboven kun je Tijuana vinden, volg de lijn die ik heb getrokken tot La Paz onderaan het schiereiland. Dit is 1400 km)

    Momenteel bevind ik me op de roodbruine stip rechtsonder in een stadje dat San Cristobal heet.

    Ter verduidelijking: de roodbruine lijnen heb ik per fiets afgelegd, de blauw per bus, boot of vrachtwagen. Na de 3000 kilometer op Amerikaanse bodem heb ik er op Mexicaans grondgebied 'slechts' 1500 gefietst. Daar komen er deze week nog een 400-tal bij tot aan de grens met Guatemala.

    As some of you requested I am posting a map of where I am rightnow. You can click on the image to see the map of Mexico. To give you an idea concerning distances: in the left top you can find Tijuana. If you folow the lines I have beautifully drawn, you can find La Paz down under in the peninsula. This is 1400 kilometers.

    The red-brown lines show the traject I've been cycling. The blue lines have been done by bus, boat or truck. This was especially because Christophe joined me between december 24th en january 5th. After the 3000 kms in the USA, I've 'only' been cycling 1500 kms in Mexico, but another 400 kms are waiting for me before I reach the border with Guatemala
    .



    09-01-2007, 03:42 geschreven door Ruben  
    Reacties (0)
    08-01-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Proficiat Klaas !
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Velen van jullie zijn onder de indruk van wat ik hier met mijn fietsje allemaal uitsteek, maar ik wil toch even in de verf zetten dat wijkgenoot en goede vriend Klaas Vantornout nog iets straffer bezig is. Al het hele veldritseizoen legt hij de wereldtop het vuur aan de schenen en vandaag verzilverde hij die prachtige reeks prestaties op het Belgisch kampioenschap!

    Proficiat Klaas met je 2de plaats!

    http://www.klaasvantornout.tk/



    08-01-2007, 01:27 geschreven door Ruben  
    Reacties (0)
    04-01-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vdb in actie
    Oud naar nieuw. Salsalessen van Lieve Verraes in de praktijk omgezet met een Zuid-Afrikaanse deerne.
    http://www.youtube.com/watch?v=3gpxvUUNgBY

    04-01-2007, 07:24 geschreven door Ruben  
    Reacties (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vdb over nieuwjaar en vervolg...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Hoy hoy iedereen,
     
    Het is ondertussen al een vijftal dagen geleden dat je nog iets kon vernemen over ons. Ondertussen werd in heel de wereld het nieuwe jaar ingezet, en ja, ook bij ons hier.
     
    Zaterdag, zondag en maandag verbleven we in Puerto Escondido, een gezellig kuststadje aan de Stille Oceaan. Ons hostal was ook super, met een Duitse bazin die uitgeweken was naar México en volgens mij wel prettig gestoord was. Mij leerde ze meteen kennen. Toen we aankwamen in het hostal, zaterdagmorgen rond 7u, trokken Ruben en ik meteen op verkenning in het hostal. Boven was er een mooie leefruimte waar een mooie piano stond. Ik wou die toch wel even testen en stond zo, zonder er eigenlijk bij stil te staan dat nogal wat mensen sliepen daar, een lekker deuntje te spelen. Plots ging in die mooie leefruimte een deur open en daar stond de Duitse bazin. Ze zei mij dat ze gek is op piano maar niet om 7u ‘s morgens. De toon was bij deze meteen gezet maar het voorval werd mij met de glimlach vergeven. Ruben en ik trokken meteen in het dorpje op verkenning en ook het strand werd bezocht, zoals je op een van de filmpjes kon zien.
     
    Zaterdagavond plaatsten we een stapje in het uitgaansleven in Puerto Escondido. We stonden versteld dat de Mexicanen er nogal op los vierden. Zeker de dag voor oudejaarsavond. Zondag genoten we beiden van de zon, strand en zee en van de vele vruchtensapjes. De eerste keer dat we zo eens een 31 december mee maakten. Wat mij betreft zeker niet de laatste keer. ‘s Avonds werd er onder de hostalgenoten afgesproken om samen oudejaar te vieren. Zo begon ons eindejaarsfeestje op het dakterras van het hostal met nog zo’n 20 andere mensen van diverse nationaliteiten. Van daaruit vertrokken we rond 23u30 naar een plaatselijke bar, zo’n 50m van het hostal in wat je daar de uitgangsbuurt kunt noemen. Daar werd het nieuwe jaar goed ingezet. Rond 3u vertrokken we nog met een aantal naar een strandfeestje, een goeie kilometre van het centrum vandaan. Tot 7u30 werd gefeest waarna we verstandig, moe en voldaan onder de lakens kropen. Maandag werd een dagje chillen op het strand en in het hostal, samen met nog een aantal hostalgenoten. S’ Avonds werd met pijn in het hart afscheid genomen van het leuke en warme Puerto Escondido. We vertrokken rond 21u30 voor een 13 uur lange busrit naar San Cristobal de Las Casas. Gisteren, dinsdag, werd een plaatselijk dorp bezocht waar men nog de oude gebruiken hanteert. Ik merkte er niet echt veel van. We bezochten de kerk en dronken een para biertjes, samen met een Australische meid en twee Australische jongens. Samen verkenden we tijdens de avond de straten van San Cristóbal, aten we iets en gingen we nog een bar opzoeken.
     
    Vandaag vertrokken zij. Ruben en ik verkenden uitgebreid San Cristóbal. Just hangin’ around. Morgen bezoeken we tijdens een daguitstap de overblijfselen van Palenque, een oude Maya-stad in de jungle. Overmorgen doen we de canon del sumidero aan. Vrijdagavond vertrek ik echt met pijn in het hart uit San Cristobal. Ik vlieg naar Mexico City en kom dan zo naar huis.
     
    Deze (korte) reis smaakt zeker naar meer. Weg van al dat drukke gedoe in België. Eigenlijk zou ik het hier perfect wel nog een aantal maanden kunnen bolwerken, zonder probleem. Misschien iets voor in de toekomst. Wat voor mij het belangrijkste is, is dat Ruben en ik het perfect met elkaar kunnen vinden, zonder een woordenwisseling. Uiteraard is dat belangrijk als je een bepaalde periode samen reist en 24/24u bij elkaar bent. Vrienden voor het leven zou ik zo zeggen zonder sentimenteel te willen doen.
    En uiteraard ben ik ook tevreden over deze korte trip waar we echt wel het maximum uit haalden.
     
    Christophe


    04-01-2007, 05:25 geschreven door Ruben  
    Reacties (0)
    01-01-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Feliz Año Nuevo
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Bedankt voor alle lieve nieuwjaarswensen!

    Ook voor jullie allemaal een leuk 2007, probeer er gewoon zoveel mogelijk van te genieten...

    In het laatste album op rubenmaakteenreisje.mijnalbum.nl zijn trouwens nog wat extra foto´s toegevoegd bovenop wat we eerder deze week al hadden gepost. Alle foto´s zijn trouwens van de hand van vdb, ik heb me nog geen nieuw toestel aangeschaft.
    Ook een nieuwe gsm voorzie ik voorlopig niet. Ik mis het ding eigenlijk niet echt. Ik behoud nog gewoon mijn oude nummer zodat ik online kan sms'en en zodat ik bij thuiskomst gewoon kan verderdoen alsof er niets gebeurd is...

    Voor de liefhebbers van de filmpjes... (Alweer van de hand van Christophe)
    Samen klimmen we richting Monte Alban
    http://www.youtube.com/watch?v=GL_B3KWarns

    In de afdaling gebruikt vdb iets meer zijn verstand dan ik.
    http://www.youtube.com/watch?v=50P1Bd8XqGo

    Aangekomen aan zee voelen we ons al van 's morgens vroeg in onze nopjes
    http://www.youtube.com/watch?v=mzAS_Uba02A



    01-01-2007, 01:50 geschreven door Ruben  
    Reacties (1)
    31-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Christophe aan het woord
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Hoi hoi,
     
    Het is zaterdagavond 20.43u nu. We zijn deze morgen rond 6u30 toegekomen in Puerto Escondido na een busreis van een uur of 9 vanuit Oaxaca. We hebben onze spullen in ons hostal geplaatst en zijn meteen op verkenning getrokken. Ons hostal hier is op 70 m van het strand dus das wel ok, zeker met eindejaar morgen in zicht wordt dit leuk. Warm is het hier zeker aan de stille oceaan. In Oaxaca konden we na acht uur 's avonds wel een trui verdragen, in Mexico City was dat na 18u al (Het ligt op 2200m hoogte). Hier hebben we helemaal geen trui nodig. Vandaag dus ontbeten rond 9u op het strand aan een hutje. Lekkere verse vis op de grill. Je ziet de vissersbootjes binnenkomen met de verse vis vergezeld van massa's pelikanen. Enorm veel golfsurfers hier want de golven zijn enorm. Nog nooit gezien. Veel mensen leren kennen gebeurt hier ook. In ons hostal nu zitten 15 verschillende nationaliteiten, gaande van Zuid-Afrika tot Australie, Argentinie, Engeland, USA, Noorwegen, een tof koppelke uit Malta die ook in ons hostal zat in Oaxaca en ook dezelfde busreis deden naar hier.
     
    Deze week eens kort samenvatten? Mja, niet eenvoudig eigenlijk. Zoveel dingen gezien en gedaan in korte tijd.
     
    De vlucht, die verliep vlot. Ik had naar NY een Amerikaan als gesprekspartner die in Bergen woont en zijn familie ging opzoeken in Florida, zijn vrouw was daar al. In JFK, de luchthaven van NY belde ik eens naar huis want ze waren daar net Kerstavond aan het vieren. Die luchthaven is geschift groot, abnormaal gewoon. Na een uur of 4 NY steeg ik dus op richting Mexico City. Daar zat ik naast een sympathieke Canadese die in Italie woont en haar familie ging opzoeken in Acapulco, hier niet zo ver vanaf. We gingen samen onze bagage ophalen toen we merkten dat de mijne niet mee was. Ik panikeerde kort maar Sarah stelde me gerust dat ze wel ging achter komen. Ik dus gaan aangeven dat mijn bagage niet mee was. Ze vroegen een verblijfadres maar die had ik niet. Ik naar de inkomhal Ruben gaan opzoeken, die stond er gelukkig. Die gaf me het verblijfadres. Ik terug naar die balie dat adres gaan afgeven. Ze beloofden me dat het sanderendaags ging aankomen. Uiteindelijk kwam men ons ophalen van het hostal waar we verbleven aan de luchthaven (met een dikke chevrolet). Sarah, de Canadese ging ook mee want die had totaal nog geen slaapplaats. En sanderendaags had zij een vlucht naar Acapulco. Uiteraard waren wij niet de enigen in die auto. Die zat afgeladen vol : Een Canadese die ook in hetzelfde hostal verbleef en haar vriend was komen ophalen in de luchthaven, twee zussen uit Hong Kong, Ruben en ik, Sarah en nog een koppel uit Japan of zo. Eens aangekomen in het hostal, rond 12u 's nachts (ik was al 24 u on the road dan) checkten we in en gingen Ruben en ik nog eens naar de grote markt (Zocalo). Ons hostal lag vlakbij de grote markt van Mexico, de 2de grootste markt van de wereld. Vlak voor onze deur had je het presidentieel paleis. Gek he. Goed, we gingen dus nog even naar de grote markt een taco eten en daarna slapen. Toen we onze kamer inkwamen, zagen we dat er nog een 8-tal anderen sliepen bij ons. Op zich geen probleem want we wistten dat op voorhand. Net naast ons stapelbed stond een stapelbed waarin twee jongens sliepen, zo leek op het eerste zicht. De een snurkte en de ander was voorzien van een hele bos haar onder de oksels. s' Anderendaags, wanneer we wakker werden door de lichtinval, werd ons duidelijk dat het dus twee meisjes waren. We stonden echt versteld. De maandag verkenden we eigenlijk de ganse dag Mexico City, je kent dat he. Van het ene pleintje naar het andere, een sapje drinken (die met sinaasappel en ananas zijn gemixed zijn lekker), iets eten, in het zonnetje zitten,...s' Avonds was er een feestje op het dakterras van ons hostal met een afro - cubaans bandje. Super gewoon...mensen leren kennen van andere nationaliteiten, beetje socializen,...terwijl wij op het feestje menig pintjes verorberden, kwam men van de luchthaven met mijn bagage. De receptionist, een megakieken, vertelde dat er geen Christo zat in dit hostal. (op mijn etiket kon mijn naam niet volledig, nog maar eens een nadeel van een lange naam te hebben). De mannen van de luchthaven vertrokken dus met mijn bagage opnieuw mee. Over die receptionist vertelde Ruben reeds op zijn blog. Die gast was niet te doen. Hij deed telkens de nachtshift en die liep blijkbaar telkens tot 7u 's morgens. Wanneer de mensen iets kamen vragen antwoordde hij steeds : "tomorrow at 7 o'clock". Ruben en ik lachten ons een breuk. Toen de twee zusjes uit Hong Kong tegen elkaar praatten in hun taaltje, was de receptionist zijn gezicht echt wel een foto waard. En toen even later twee 'zwarte' mensen zich incheckten, verteld hij ons dat hij de Chinese zusjes ingeruild had voor twee zwarten. De dinsdag leek op het eerste zicht een dagje verloren maar achteraf gezien werd heel wat nuttig en noodzakelijk werk verricht door ons beiden. We haalden mijn bagage op in de luchthaven, we zochten een fietshersteller op die er in slaagde Ruben zijn fietsrek opnieuw te lassen. Het was eigenlijk volledig losgekomen. Toen we de fiets gingen ophalen, zei de man ietwat verlegen dat hij toch 150 pesos (10 euro) zou aanrekenen want hij had meer werk gehad dan voorzien. Natuurlijk lachten wij hiermee want bij Ampe heb je voor 10 euro een fietsrekker. Ook verhuisden wij van hostal die dag want we hadden ons verblijf in het eerste Hostal vergeten te verlengen. Maar de verandering van hostal was misschien wel een verbetering op zich, achteraf bekeken. De woensdag deden we Teothiuacán aan. Ongelooflijk mooi, check de foto's maar. Ik stond aan de grond genageld toen ik de twee trappenpiramides zag staan. Teothiuacán was in de tijd van de Maya's de grootste stad van Mexico en de 6de grootste van de wereld. Een ongelooflijke mooie dag hadden we daar en we werden telkens met verstomming geslagen. Een aanrader voor wie van plan is ooit nog eens Mexico te bezoeken. Het ligt op amper een uurtje rijden van Mexico City. Die zelfde dag werd ik ook nog eens het slachtoffer van zakkenrollers op de metro. Ik voelde eerlijk gezegd de bui hangen. Toen we opstapten stond er naar mijn menig te veel volk op de metro dus hield ik mijn linkerhand aan mijn linkerbroekzak want daarin zat mijn fototoestel. Plots werd er hevig geduwd. Ik tastte aan mijn rechterbroekzak en voelde dat mijn Belgisch paspoort verdwenen was, samen met een foldertje over Teothiuacán. Echter geen grote buit voor de dief en hij liet alles achter op de grond van diezelfde metro. Ik heb dus mooi alles terug. Na ons bezoek aan Teothiuacán haalden we in ons hostal onze bagage op en trokken we richting busstation om onze reis verder te zetten richting Oaxaca. De verplaatsing naar het busstation in Mexico City is het eenvoudigst met de metro. Ruben en ik, je kent ons allemaal he, verkozen een andere manier en trokken te voet richting busstation. Nog nooit ging mijn hartje zo snel kloppen tijdens een wandelingetje als toen. We raakten in achterbuurten verzeild waar louche types rondliepen en waar om de drie meter een prostituee op de stoep stond. Telkens Ruben de weg vroeg aan iemand verklaarden die ons half gek. Men probeerde dan ook telkens een routebeschrijving te geven zodat we weg bleven uit de gevaarlijke buurt. Uiteindelijk moesten we er toch door. Een belevenis op zich. Volgende keer voorzie ik mezelf toch van een luier denk ik. Je moet weten dat zowel Ruben als ik al onze bagage bijhadden. We waren dus gemakkelijke slachtoffers. De woensdag op donderdagnacht reisden we dus naar Oaxaca, zo'n 6u bus. We hadden de bus om 23.30u en kwamen rond 5.30u aan in Oaxaca. We hadden reeds een hostal gereserveerd en lieten ons door een taxichauffeur tot daar brengen. We zetten onze nachtrust verder in het hostal en trokken er even voor de middag op uit om de stad te verkennen. Eerlijk gezegd vond ik het een super gezellig stadje. Nooit onveilig gevoeld ofzo. We deden opnieuw wat terrasjes en huurden ook een fiets voor mezelf. 's Avonds aten we iets op de markt die echt gezellig was in vergelijking met deze van Mexico City. Toffe sfeer was dat. De vrijdag fietsten Ruben en ik naar Monte Alban (vandaar die gehuurde fiets he). Een klim van 9 km. Man man, ik zag af. Nu besef ik wat renners in de Tour, Giro of Vuelta meemaken. Elke dag van dat en natuurlijk iets meer dan 9 km. Achteraf was ik wel blij dat ik het deed. Monte Alban is een oude stad die op de top van een berg ligt. De stad was in enorme bloei ten tijde van de Zapotheken. Ik moet eerlijk zeggen dat ook dit een heuse ervaring was. Enorm. Je zal het wel zien op de foto's al is dit niet hetzelfde als 'real life'. De terugtocht naar huis verliep iets vlotter (Ruben haalde zelfs zo'n 80 km/u). s' Avonds namen we om 21u30 de bus naar Puerto Escondido om er aan te komen rond 6u30 's morgens. Ik vertelde al een beetje over Puerto Escondido in het begin van dit stukje tekst. Het bevalt ons hier heel erg. Het is eens iets anders, oudejaar vieren in t-shirt, short en op de sletsen. Warm is het hier wel, zo'n 30 graden overdag en 's nachts zou het maar afkoelen tot 23 graden. Super he. Het kleurtje begint ook al wat te komen terwijl dat kleurtje bij Ruben al een tijdje aanwezig is. Vandaag dus ontbeten op het strand en deze namiddag een strandstoeltje gehuurd om wat in de zon te liggen. Ruben en ik hebben geslapen als stenen want op de bus afgelopen nacht was slapen niet ideaal. Straks doen we nog een sortieke op het gemak. Morgenavond vieren we hier oudejaar, zal ongetwijfeld super worden. Ik kijk er al naar uit. Maandagavond vertrekken we naar San Cristobal de Las Casas, zo'n 13u bus wordt dat. Daar doen we zeker de cañon del sumidero aan. Ook het stad zelf verkennen hoort erbij en indien er nog even tijd over is valt er misschien nog iets uit de bus. Vrijdagavond heb ik een binnenvlucht van Tuxtla Gutierez naar Mexico City. Dan overnacht ik in het Hilton hotel dat aan de luchthaven grenst. Zaterdagmorgen om 7.10u stijg ik op richting NY om van daaruit richting Brussel te vliegen. Zondag morgen omstreeks 9u30 land ik in Brussel.
     
    Pff, nog maar 6 dagen aanwezig hier en al zo'n verslag. Je ziet, er valt heel wat te beleven.
     
    Ik wens bij deze iedereen een gelukkig nieuwjaar toe. Dat het een vreugdevol en gezond 2007 mag worden.
     
    Vele groeten vanuit het zonnige Puerto Escondido, Mexico
     
    Christophe


    31-12-2006, 05:18 geschreven door Ruben  
    Reacties (4)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    I have to admit it has been a while since I´ve been writing in English here and a lot has happened since then...
    I´ve left the States after having had a great 6 or 7 weeks there and crossed the Mexican border in Tijuana. Despite all the safety-warnings I had heard, I decided to stay at least one night. The place didn´t really make a good impression on me. Drugs, drunks and prostitutes. Might sound good to some of you, but somehow they succeed in making Tijuana a very uncosy place.

    I quickly headed South, crossing the entire Baja California. In the Baja I did some 700 km by bicycle, the rest by trucks giving me rides or paying for a bus. The weather was perfect for cycling, the scenery was really beautifull and the people superfriendly. All the rumours of the unsafe situation there seem exaturated or even immaginary to me. People were very friendly, showed a lot of respect for what I was doing and tried to help me in every possible way.

    From the Baja I had to take a ferry to go to the Mexican mainland. On the 18 hour boat-ride I met a lot of intersting people. The most significant for my trip would be the American Micheal and the Mexican truckdriver Pedro. Because I was in a bit of a rush to go to Mexico-city (Christophe coming that way for Christmas) I accepted Pedro´s offer to give me a ride that way. Because I didn´t want to be in Mexico-city too early, Micheal and I hopped off in Queretaro. This is a very nice colonial city some 220 km from Mexico-city.
    Together with Micheal I chilled for a few days in the beautifull city, wandering around, tasting all the great food, drinking a lot of coffee on cool terrasses...

    The last 220 km into the second biggest city in the world would be a new adventure for me and my bike. All went well untill my bike let me down. This was the first real setback so far. I had allready broken one of the attatchments for my bikerack, but now the second one broke off too. It was impossible for me to keep on cycling on these hobbly streets, so I was very dissapointed to have to catch a bus to Mexico-city. I was happy to see though, that the bus dropped us off, way North of the City, so I was able to ride the last 30 km into the city (on these nice roads I was able to ride more or less normal)

    In Mexico-City I got arrested for drinking in public. I was cooling down from dancing and was drinking a beer in the street together with some Mexicans. Offcourse the only one to get arrested was the gringo. It took me 500 pesos (35€) to buy my freedom from the corrupt cops. Not too bad, but while I was in the policecar someone took off with my small bag that I always have on my bike. Camera, cellphone, Swiss knife, ... all gone...

    But I didn´t have any time to be wining about it, because Christophe arrived that same evening to pass the hollidays with me. Together we celebrated Christmas in Mexico-City. Now we are travelling through this amazing country by bus. I was able to get my bike repaired very cheap and stronger than it was before, but I´m not riding it as long as Christophe is here. We only made one excursion by bike to Monte Alban and coming back down from there I set a new speed record for this trip, 80,3 km/h (a little over 50 miles/hour)

    Now we are in Puerto Escondido (Mexico). The weather is fantastic, today we chilled on the beach, cooling down every now and then in the Pacific Ocean. Tomorrow we await a double New Years celebration! Being Belgian we must celbrate at Belgian time and ofcourse we will have to celebrate some 7 hours later with the Mexicans too!

    A very happy New Year to all of you and this year, live your dreams!



    31-12-2006, 05:01 geschreven door Ruben  
    Reacties (1)
    26-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerst op het Zocalo
    Om een beetje zicht te krijgen op de Kerstsfeer op het centrale plein van Mexico-City kun je op onderstaande link klikken.
    http://www.youtube.com/watch?v=_eWHfh6QwV8

    26-12-2006, 02:17 geschreven door Ruben  
    Reacties (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VDB
    Nu ik terug vrij man ben kan ik dus met de metro richting luchthaven om VDB te verwelkomen in deze gastvriendelijke stad. In de terminal van de arrivals herken ik al snel een meisje dat ook in mijn hostel logeert, dus wachten we samen op onze gasten. Wachten in Mexico is iets wat je gewend geraakt, maar Shannon en haar vriendinnen die er ondertussen zijn bijgekomen maken me nerveus. Meer dan een uur later dan verwacht komt Christophe dan toch tevoorschijn... met enkel een klein rugzakje.
    De stunt die mijn fietsje uithaalde door in New York te blijven wordt geimiteerd door de valies van Christophe. In plaats van zijn grote rugzak heeft hij wel de sympathieke Karen mee die hij tijdens de lange reis leerde kennen. De metro is al gesloten en taxi's zullen mss duur uitvallen en worden niet door iedereen op enthousiasme onthaalt. Omdat we met veel zijn en dus met veel potentiele nieuwe gasten voor ons hostel bel ik hen op met de vraag om ons op te pikken aan de luchthaven. Met 9 worden we uiteindelijk in een chevy geplooid en rond middernacht zijn we in het hostel.

    Voor de gelegenheid van Kerstavond hebben ze een andere receptionist aangenomen. Hij is heel vriendelijk, maar weet van nix. Op alle vragen antwoordt hij 'tomorrow 7 o'clock'. Ik help de brave ziel wat met vertalingen en lag me een deuk met de gekke smoelen die hij trekt. Ik ga helemaal plat wanneer ik zijn gezicht zie als de Chineesje tegen mekaar beginnen te ratelen. Ik vraag hem of hij ook hiervan een vertaling wil en hij komt ook bijna niet meer. Als iedereen ingecheckt is en hij opgelucht ademhaalt dat enkel nog VDB en ik overblijven komt 1 van de Chineesjes de trap weer af. Ze vraagt om extra lakens. De receptionist begrijpt haar niet meteen en ik antwoord 'tomorrow 7 o'clock'. Nu is hij wel mee en besterft het van de pret. Het Chineesje snapt het allemaal niet goed, maar krijgt uiteindelijk toch haar lakentjes mee.

    Als ik met Christophe nog vertrek voor een snelle nachtelijke hap op het Zocalo is hij alweer aan het worstelen met een nieuw probleem met de Chineesjes.
    Ik ben blij om samen met VDB de straat te kunnen optrekken. Ik krijg een update van alle roddels van Torhout en omstreken en leer hem de Mexicaanse keuken kennen. Het doet goed om samen met hem door Mexico te huppelen. Ik heb zijn droge opmerkingen gemist!

    Als we terug aan de inkom van het hostel komen moet de receptionist de deur voor ons komen openen. 'Je zult zien', zegt hij 'dat ik ze heb ingewisseld'. Ik ben niet meteen mee, maar dan zie ik voor zijn desk twee knappe negerinnetjes staan. Het is het eerste waar ik de volgende morgen aan denk en ik lig dan ook hartelijk te lachen in mijn bed. VDB weet meteen dat ik het hier naar mijn zin heb.
    Ondertussen hebben we het hier samen naar ons zin. Alleen het feit dat zijn bagage op zich laat wachten baart hem begrijpelijk zorgen. Laten we hopen dat dat kleine euvel zo snel mogelijk verholpen wordt...



    26-12-2006, 02:13 geschreven door Ruben  
    Reacties (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstmis in de cel?
    24 december 2006, ik zit even na de middag mijn siesta te houden op 1 van de vele bankjes in een zonnig park in het hartje van Mexico-City. Terwijl ik rustig van mijn verse fruitsapje sip komt een jonge kerel naast me zitten voor een praatje, niets nieuws onder de zon... Alexander is een Colombiaan die al een tijdje in Mexico woont. Hij maakt me er attent op dat het heel ongezond is om zo in 's middags in volle zon te zitten. Ik antwoord dat ik dat ten volle besef, maar dat ik het toch heel aangenaam vind. Omdat hij naar alcohol ruikt voeg ik er in 1 adem aan toe dat er wel meer dingen zijn die heel ongezond zijn, maar toch aangenaam kunnen zijn. Het ijs is meteen gebroken en na een tijdje wil hij me graag op een pint trakteren. Na even aandringen ga ik akkoord. Hij loodst me mee achter een schimmig winkeltje langs een wenteltrap omhoog. We komen in een schunnige kroeg waar stoere macho-Mexicanen grote flessen Indiobier soldaat zitten te maken. We volgen hun voorbeeld en kelderen ook zo'n fles. Alexander wil me nu graag meenemen naar de Rodeo. De Rodeo is een danstent waar de Mexicaanse jeugd elke zondag het beste van zichzelf geeft op locale ritmes. Met veel plezier aanschouw ik dit hele tafereel. In deze tent is vast in geen jaren een gringo binnengeweest en ik word dan ook met enig argwanen geobserveerd.
    Alexander kent in Europa enkel Oostenrijk en Portugal. Hij gaat me bij de speaker van dienst dan ook aankondigen als Ruben uit Oostenrijk. De speaker heet Ruben uit Oostenrijk van harte welkom en is blij dat Oostenrijk van de partij is om Kerstmis tegemoed te dansen... De hele namiddag weergalmt 'Lang leve Oostenrijk' en 'Welkom Ruben uit Oostenrijk' doorheen de speakers. Het argwanen van de Mexicanen maakt zo plaats voor gastvriendelijkheid, leuke babbels en heel veel dansen...

    Van het vele dansen krijg ik het gloeiheet en dus gaan we met een groepje buiten op straat wat afkoelen. Mijn stuurtasje (dat ik van de hele tijd nog niet uit het oog was verloren) gaat mee, net als mijn blikje bier. Terwijl we met z'n allen buiten ons pintje staan te drinken en een praatje maken komt een hand op mijn schouder terecht...
    Een gesnorde kepie spreekt me streng toe. Je weet toch dat het drinken van alcohol op straat in Mexico ten strengste verboden is meneer!! Nu heb ik nog in geen enkel land zoveel openbare dronkeschap en alcholmisbruik gezien als in Mexico. Ik kijk even rond me en zie iedereen in mijn gezelschap met een blik bier in de handen staan. Ik besef meteen hoe laat het is en probeer de situatie nog te redden door vriendelijk te slijmen en me uitgebreid te excuseren, maar nog voor ik het goed en wel besef zit ik al in de politiewagen. De Mexicanen mogen vrolijk verder drinken...
    De agent maakt me duidelijk dat we even verder moeten rijden omdat 'dit soort zaken hier niet kan afgehandeld worden'. Als we enkele straten verder halt houden leest hij voor uit het brugerlijk wetboek van Mexico. Op openbaar alcoholgebruik staat een straf van 3500 pesos (250 euro) en 36 uren gevangenisstraf. Even flitst me een kerstmaal in een Mexicaanse cel voor ogen. Ook een beeld van een wachtende VDB in de luchthaven passeert de revue...
    De brave agent voegt al snel toe dat dat een scenario is dat niemand wil in deze mooie Kerstperiode en dat we misschien samen een oplossing kunnen vinden. Ik ga volmondig met hem akkoord en stel voor dat ze mijn pint en 200 pesos (15 euro ) mogen hebben. De lieve flik is blij dat ik de situatie begrijp, maar maakt me er attent op dat ze met zijn 2'en zijn en dat deze kerstperiode heel duur uitvalt voor hen. 500 pesos (35 eruo) is uiteindelijk de prijs voor mijn vrijheid. Na uitgebreide en heel hartelijke kerstwensen mag ik als vrij man weer terug naar het feest. Het hele incident heeft amper 10 minuten in beslag genomen...

    Terwijl ik opgelucht terugstap schiet me het beeld van mijn stuurtas voor ogen. In alle tumult heb ik het ding op straat achter moeten laten. Terug bij de Rodeo verzekeren de Mexicaantjes me dat ik me niet ongerust moet maken om mijn tas, want mijn vriend heeft ze meegenomen naar ons hotel...
    Ik leg ze uit dat ik Alexander eigenlijk niet ken en al snel organiseren ze een spontane buurtzoektocht, maar de vogel is natuurlijk al lang gaan vliegen. 10 minuutjes bus of metro kunnen je heel ver brengen in deze gigantische miljoenenstad...
    Ik ga aan het denken wat er zoal in de stuurtas zat. Fototoestel met amper 3 nieuwe foto's, zonnebril, gsm, zakmes en enkele kleine prulletjes. Allemaal materiele zaken die niet onvervangbaar zijn. Een dure grap en vooral het verlies van de gsm-nummers verveelt me, maar niets onvervangbaars. Mijn grootste vrees op dat moment is echter dat mijn reispas en mijn dagboek er ook bij zitten.
    Met de moed der wanhoop kam ik per fiets nog eens de hele buurt af, maar tevergeefs natuurlijk.
    Terug in het hotel stel ik tot mijn grote vreugde vast dat dagboek en reispas veilig in mijn kastje opgesloten zitten...

    Eindelijk doet Mexico dus zijn kwalijke reputatie eer aan. Corrupte flikken vind ik voor mezelf niet zo'n ramp. Voor amper 35 euro heb ik mijn vrijheid terug en heb ik een mooi verhaal voor op lange winteravonden. Een nieuwe stuurtas, kodak en zakmes kunnen echter duur uitvallen en het verlies van al jullie telefoonnummers steekt me nogal tegen. Maar goed. Ik wist dat dit alles mogelijk was, ben dus niet echt verrast en laat het allemaal niet aan mijn hart komen!
    Wie in de toekomst echter nog telefoontjes of sms'sjes van mij wil ontvangen doet er dus wel goed aan om het gsm-mummer eens door te mailen...



    26-12-2006, 01:54 geschreven door Ruben  
    Reacties (1)
    24-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FELIZ NAVIDAD
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Bij deze wens ik iedereen een heel vrolijk Kerstfeest toe!


    Maak er een gezellige kerstavond van... en voor diegenen die op Kerstmis zelf naar 'De Mazzel' trekken voor de kerstfuif-annex-verjaardagsfeestje-van-Dandy, denk eens aan mij...


    Feliz Navidad

    Merry Christmas

    Joyeux Noel

    Frohe Weihnachten

    On Christmaseve a friend of mine will be landing in Mexico-City to join me for about two weeks. Together we will do the obligatory celebrating and travel south by bus...

    I hope you all have a very merry Christmas and enjoy the hollidays!



    24-12-2006, 18:52 geschreven door Ruben  
    Reacties (2)
    21-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Filmpjes

    Oh ja, bijna nog vergeten ook!

    Hier volgen nog een paar links naar filmpjes van de afgelopen weken:

    De eerste is er eentje voor de liefhebbers van vissende pelikanen
    http://www.youtube.com/watch?v=N5UiNV97msU

    Euh, de tweede eigenlijk ook zo´n beetje, maar er komt nog een stukje achteraan voor liefhebbers van slecht gefilmd natuurschoon
    http://www.youtube.com/watch?v=D_TRpoD3WAg

    Op het derde filmpje hoor je de auteur van dit alles professioneel comentaar geven bij zij kayakexploten, hij is zelf ook even te bewonderen.
    http://www.youtube.com/watch?v=LW0E2iMA7e4

    Tot slot eentje voor Thomas: zingende kinderen!  (wat ik er kan van maken is heel veel "Mexico dìos, Mexico dìos, ..."; maar er is nog meer te horen)
    http://www.youtube.com/watch?v=9PdXx_GPMiE



    21-12-2006, 03:27 geschreven door Ruben  
    Reacties (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bagagedrager
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Langzaam beginnen de vele kilometers en de zware bagage toch hun tol te eisen. Al een hele tijd terug heeft de pekkel het begeven. Geen probleem, ik kan de fiets altijd wel ergens tegenaan plaatsen. Wat overbleef van de pekkel had ik gelukkig nog niet weggegooid. Gelukkig, want zo´n 700 km geleden brak het oogje af waaraan mijn achterste bagagedrager bevestigd isKlik voor groot formaat. De restanten van de pekkel heb ik dan gebruikt om de constructie tijdelijk te ondersteunen tot ik ergens een lasser tegenkwam die het oogje kan herstellen.
    Ondertussen ben ik echter al een paar van die lassers voorbijgefietst, want mijn constructie geeft me een heel stevige indruk, dus hobbel ik voorlopig zonder probleem zo verder...

    21-12-2006, 03:17 geschreven door Ruben  
    Reacties (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuwe pedalen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Fietsenspecialist Dandy verzekerde me in juni dat ik met deze pedalen nooit uit het zuiden van Frankrijk thuis zou raken... Ik waagde het er toch op en ze hebben me toch nog ruim 5 000 km trouwe dienst bewezen. Op een blauwe maandag in Queretaro geeft het linker exemplaar toch de pijp aan Maarten...

    Ik heb me hier dus een set nieuwe pedalen gekocht. Een groter oppervlak, iets steviger en toch lekker licht. Ik had me vooraf voorgenomen om misschien klikpedalen te steken eens de oude aan vervanging toe waren, maar ik heb het zo naar mijn zin op mijn sletsjes dat ik ze niet wil wisselen voor fietsschoenen of zelfs voor fietssandalen...



    21-12-2006, 03:08 geschreven door Ruben  
    Reacties (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Queretaro
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Op zaterdag ben ik dus met Micheal gedropt op de ring van een stad met ruim 3 miljoen inwoners. Al snel vinden we echter het historische centrum en nemen onze intrek in een heel bescheiden posada.

    Terwijl we wat rondkuieren zijn we allebei onder de indruk van de zeer gezellige sfeer die in deze koloniale stad hangt. Ondanks zijn grote omvang ademt Queretaro een ontspannen gezapigheid uit.
    Micheal vindt onze posada na 1 nacht toch allemensen te bescheiden en ik ga akkoord om te verhuizen naar een iets gedistingeerde bed&breakfast. Daar zitten we nu (woensdag) nog steeds. ´s Morgens krijgt Micheal Spaanse les, dan trek ik met mijn fiets het centrum uit om daar wat op ontdekking te gaan. In de namiddag en de avond hangen we de luie toerist uit. Na het middagmaal tjokken we langs kerken, kloosters, musea en vooral heel veel pleintjes, fonteintjes en terrasjes. Deze tendens zet zich ´s avonds gewoon verder en herhaalt zich de volgende dag. Heerlijk ontspannend!



    21-12-2006, 03:03 geschreven door Ruben  
    Reacties (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pedro en zij camion
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ik heb hier net een heel mooi tekstje getypt over de lift die Micheal en ik kregen van de prettig gestoorde Pedro, maar toen ik het wou plaatsen op mijn blog flipte de computer. Natuurlijk heb ik de goede raad die ik mijn cursisten probeer mee te geven (OPSLAAN!) zelf niet opgevolgd en zal ik nu dus een korte samenvatting geven...

    De vrachtwagen van Pedro dateert nog van het tijdperk voor er sprake was van vering. Op vlakke wegen worden we net niet door het raam gekatapulteerd en zelfs de "vlakke" wegen schudden ons heftig door elkaar...
    Omdat het ´s nachts in de bergen serieus koud kan worden en dit gammele ding geen verwarming heeft, heeft Pedro een ingenieus systeem uitgedokterd. De ventilatie van de motor gaat niet naar buiten zoals dat meestal het geval is, maar wordt omgeleid en door 1 van de vele gaten in de grond naar binnen geblazen. Toegegeven, ´s nachts komt dit goed van pas. Maar overdag zitten we met z´n drieën te zweten als gek. Zo zwart als moljes jongen en drijfnat neemt Pedro ons ´s middags mee in een labyrint van een overdekte markt. Onvoorstelbaar primitieve omstandigheden spelen zich voor mijn ogen af, maar enkele gezonde kokkinnen bereiden ons een overheerlijke maaltijd voor enkele euro´s. De Mexicaanse keuken bevalt me overigens. Als je de plaatsjes wat weet te vinden maken ze je ter plekke levendeverse taco´s met wat je maar wil, voor een spotprijsje.. Ik heb trouwens ook afgeleerd om de potjes superpikante saus als soep te gaan beschouwen en dat helpt.

    Onderweg aanschouw ik met veel plezier het veranderende landschap en lach ik me een deuk met de onophoudelijke flauwe grapjes van onze chauffeur.
    Hij is niet bepaald een heer in het verkeer, maar slaagt er toch in om ons na een reis van 30 uur aan de rand van Queretaro af te zetten.



    21-12-2006, 02:53 geschreven door Ruben  
    Reacties (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Baja California
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Met een net iets meer dan gezonde voorzichtigheid betrad ik begin december het Mexicaanse schiereiland Baja California. Al voor mijn vertrek werd ik door velen gewaarschuwd voor het grote gevaar op de wegen en de vele bandido`s die om elke hoek lagen te wachten op een gringo om te overvallen. Hoe meer ik in Amerika de Mexicaanse grens naderde, hoe nadrukkelijker de waarschuwingen werden...
    Bijna met knikkende knieën trok ik toch mijn stoute sletsen aan en fietste het grote gevaar tegemoed. De lachende gezichten, oneindig vele vingers die de lucht ingingen (geen middenvingers, maar duimen en V-tekens) en bemoedigende gesprekken met de locals zorgden er echter al snel voor dat mijn achterdocht plaats ging ruimen voor intens genot. Ook hier krijg ik bier toegestoken vanuit rijdende trucks. Mensen stoppen langs de kant van de weg om ter plekke hele maaltijden voor me klaar te maken. Met veel plezier wijzen ze me de weg naar afgelegen strandjes waar ik zeker met niemand last zal hebben.

    De busrit die vanuit Tijuana nog een heel gedoe op zou leveren met de fiets is 300 km zuidwaarts helemaal geen probleem. Na een nachtelijke busrit van zo´n 12u leg ik de laatste 500 km in zuidelijk Baja per fiets af. Ik rijd van de ene betoverende baai naar de andere en maak tussenstops in eetstalletjes op het strand en in hele mooie vissersdorpjes, soms met een koloniale invloed.

    Ik wissel lange fietsdagen af met kortere en neem ook de tijd om met de kayak afgelegen eilandjes te gaan verkennen. Op 1 bewolkte dag na laat de zon zich steeds van zijn beste kant zien. Ook `s nachts is het hier helemaal zo koud niet. Steeds vaker zet ik enkel nog de binnentent op. Zo ben ik beschermd tegen muggen en ander ongedierte, maar kan ik toch genieten van de sterrenhemel.



    21-12-2006, 02:24 geschreven door Ruben  
    Reacties (0)
    17-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ter land, ter zee en in de lucht...
    In de lucht is toch al weer sinds de grand canyon geleden, maar ik vond het wel leuk staan als titel. Feit is dat de fiets de laatst 2500 kilometer niet het belangrijkste vervoermiddel is geweest. Van die laatste 2500 km (sinds Tijuana, bij het binnenkomen van Mexico) heb ik er zo´n 700 gefietst. De afgelopen 50 uren heb ik heel wat afstand afgelegd zonder in het zadel te stijgen.
    Om van het schiereiland Baja California naar het vasteland van Mexico te komen moest ik zo´n 18 uur ferry doorkomen. Na reisjes in Kroatië en Griekenland houd ik goeie herinneringen over aan ferries. Deze deed me vooral denken aan Griekse toestanden. Al snel nestelde ik me tussen een aantal andere toeristen. Eerst een Zwitsers koppel van goed 30 jaar dat thuis hun hele hebben en houden verkocht om in mei voor onbepaalde tijd te vertrekken op een fietsreis. Straf vind ik dat. Later vergezelt Micheal ons ook. Micheal is een Amerikaan van 37 die gewoon kijkt waar het toeval hem heenbrengt. Het toeval brengt ons die nacht op de ferry bij 2 Mexicaanse truckchauffeurs die domino aan het spelen zijn. Al snel blijkt Pedro (de plezantste van de 2) naar Mexico-City onderweg te zijn met een lege camion... Ideaal voor Micheal op zoek naar het toeval en voor Ruben op zoek naar goedkoop transport.
    Na de 18 uur ferrie volgden 30 hilarische uren met Pedro over de Mexicaanse wegen. Toch was ik de wijze woorden van collega-reiziger en -levensgenieter Thijs indachtig. "Niet al te lui worden he" raadde hij me aan. Zo´n 220 km (of 3 fietsdagen) voor Mexico-City namen Micheal en ik afscheid van Pedro en zijn gammele camion. Nu zijn we in een prachtige stad die luistert naar de naam Queretaro. Relatief groot, maar met de koloniale invloeden (pleintjes met fonteintjes, smalle kasseistraten, zuilengallerijen etc) heel gezellig! Ik blijf hier nog een dag of 3 alvorens VDB te gaan ontvangen in Mexico-City.

    1 dezer dagen mag je hier zeker verslag verwachten van de avonturen in het prachtige Baja California en mijn eerste bevindingen van Mexico en het contrast met de States. Bovendien komt ook weer een nieuwe vracht foto´s en enkele filmpjes deze richting uit en er zijn (al zeg ik het zelf) een aantal hele goeie foto´s bij.

    Probeer het hier de komende dagen dus in de gaten te houden, ik maak er wat tijd voor vrij... Wat tijd betreft: sinds de laatste post hier ben ik ondertussen 2 tijdzones dichterbij gekomen. Dat betekent dat het bij mij nu 13u is als het bij jullie 20u is (en dat blijft nu voor een maand of 2 zo)



    17-12-2006, 01:56 geschreven door Ruben  
    Reacties (4)
    Archief per maand
  • 06-2010
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 08-2006
  • 07-2006
  • 06-2006
  • 05-2006
    Gastenboek
  • yeuvv1
  • proficiat met je verjaardag
  • wc?
  • prachtige blog
  • duiken utila

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek of om het gastenboek te lezen

    E-mail mij

    Alleen voor mijn ogen/oren bestemd? Je kan natuurlijk steeds mailen ook...

    Rondvraag / Poll
    Hoe lang zal mijn haar zijn bij terugkomst in België?
    Kaal
    3 mm
    1cm
    3 cm
    5 cm
    7 cm
    9 cm
    11 cm
    Jij komt helemaal niet meer terug
    Bekijk resultaat

    Blog als favoriet !
    Startpagina !
    Overzicht

    Voor een Excel-bestand met heel wat gegevens zoals afgelegde afstand, gemiddelde en maximale snelheden enzovoort klik je op onderstaande link.
    Download file now.
    The link above will open an Excel-file with a detailed log of every single ride I made during this trip.

    Foto
    Foto

    Klik hier om alle fotoalbums van deze reis te zien.


    Click the link above for all the pictures

    Klik  op onderstaande link om de foto's te zien die ik precies om de 100 km neem.
    om de 100 kilometer...

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!