hier nog eens een bericht..en meteen ook het laatste!De tijd is gekomen om ermee te stoppen,hoewel ik er altijd veel plezier aan gehad heb,zeker in de wachttijd voor de toewijzing! We hebben afgelopen Zondag Juul's aankomstfeesje gevierd,super gezellig en ook wel emotioneel.Het deed ons manneke echt wel wat dat al die mensen speciaal voor hem gekomen waren,ook was dit weer een bevestiging voor hem dat hij erbij hoort,dat iedereen hem graag ziet.Hij heeft ongelofelijk veel kadootjes gekregen en is daar zeer gelukkig mee!Juul was ook blij dat al zijn Ethiopische vriendjes erbij waren,hij mist hen toch wel hoor.Wij gaan toch proberen om enkele keren per jaar samen te komen,het is ook zo'n toffe bende bij elkaar en er zal altijd een band zijn tussen ons. Voor de rest gaat alles goed met de Hinoulkes,we gaan verhuizen naar Molenbeersel,bij de bakkerij.Dat gaat een stuk gemakkelijker zijn! Ons Birgit gaat naar het 3de middelbaar,de richting audiovisuele vorming volgen,volgens mij helemaal haar ding. Lennert gaat naar het 1ste middelbaar,ook een hele stap.En Juul die mag gewoon naar het 3de leerjaar,voor het eerst zonder Lennert naar school,spannend! Zo,dat was ie dan...bedankt lezers voor jullie leuke reacties en steun de afgelopen tijd,een speciaal dankjewel aan de Vandaeltjes(nu is het jullie beurt!). Wij gaan verder genieten van ons nieuw leven,met een nieuwe toekomst...
Groetjes Janne en natuurlijk ook Ronny,Birgit,Lennert en Juul.
Hier nog eens een berichtje. Het heeft een tijdje geduurd voor we nog iets op het blog zetten, maar het leven is hier in huis dan ook een stuk drukker geworden met onze Juul erbij (niet dat we dat erg vinden). Sinds ons laatste bericht zijn we nog naar Dirk & Agnes (onze cursusgenootjes in Wuustwezel) en hun kids op bezoek geweest. Het was een leuke namiddag en de kids amuseerden zich allemaal kostelijk. Op paasmaandag gingen we naar Brussel om daar terug samen te komen met de mensen met wie we samen afreisde naar Ethiopië. Het was een zeer leuk weerzien. Wij waren al om 10.30 aan het atomium om te gaan zwemmen in Oceade samen met Christophe, Mildred (mama & papa van Amanuel) en hun kids. Daarna nog even door Brussel gewandeld en dan samen met alle koppels & kinderen naar restaurant Kokob injerra gaan eten. Iedereen heeft ervan genoten, behalve ikzelf (ik lust dat echt niet), maar angezien onze Juul hier dagelijks dingen eet die hij niet zo geweldig vindt hou ik eraan om de 3 à 4 weken injerra te gaan eten. Hij leeft dan helemaal op. Op woensdag zijn we dan samen afgereisd naar zee om daar een nachtje te blijven slapen en 's anderendaags naar Plopsaland te gaan. Juul vond het geweldig en kruipt dus overal in. Hij heeft voor geen enkele atraktie schrik (straf kereltje). In plopsa merkte we wel dat hij het kind zijn gedeeltelijk heeft overgeslagen. Zo wilde hij persé in een bolderkar rondgereden worden en liet hij zich ergens schminken als een konijntje. Ook een plopknuffel wilde hij absoluut mee naar huis. Op de foto's hieronder zie je dan ook de meest foute Ethiopiër, maar wel een schitterend kereltje. Thuis heeft het verdriet (wat soms nog eens voorkwam) van de eerste weken plaats gemaakt voor een speels en ondeugend ventje. Hij heeft ondertussen leren fietsen en zijn rapport op school (geschreven rapport zonder punten) was zéér goed. Kortom het gaat goed met Juul. Deze week vrijdag dan even een moeilijk moment, voor mama & papa, maar vooral voor Juul. Birgit vertrok met school op skireis naar Italië!! Hartverscheurend hoe onze Juul weende toen Birgit op de bus stapte. Het feit dat zij volgende week zaterdag al terug is drong precies niet tot hem door. Ondertussen hebben we dan nog wat leuke dingen gedaan met de jongens waardoor hij het blijkbaar toch wel een plaatsje heeft kunnen geven. Voor ons zit het weekje verlof er bijna op (het had wat langer mogen duren), maar dat vind Juul niet zo erg, want dan kan hij terug go-karten en fietsen aan de bakkerij. Als je hem zou moeten geloven zit hij 24u/dag buiten. Alles samengevat zijn we eigenlijk gewoon trotse ouders van 3 schatten van kinderen, want kinderen zijn toch gewoon de rijkdom van deze wereld.......niet?
Hallo, het gaat uitstekend met ons Juulke! 't Is alweer even geleden dat ik iets op onze blog heb gezet maar hier ben ik dan weer!We hebben even moeten bekomen van onze reis en de aankomst in Zaventem. We zijn met enkele uren vertraging geland,daar stonden onze andere 2 kapoenen ons op te wachten.Samen met Oma en Moeke,meter Linda en Mathy,Peter Eddy,Dirk (van Agnes) en nog enkele vrienden.Het was een emotioneel weerzien,even ervoor hadden we afscheid genomen van onze reisgenoten en hun kids Voor Birgit en Lennert was het een hele ontlading om hun broertje eindelijk echt te zien! Juul was heel benieuwd naar zijn nieuwe thuis,we hadden foto's mee en Ronny had een filmpje gemaakt.Het moment dat hij thuis binnenkwam zal ik nooit meer vergeten,hij was zo blij!Super gewoon! Alles was versierd en ook in de winkel was de etalage helemaal aangepast! We hebben het dan een weekend rustig aan gedaan,de week erop moesten we alweer werken.Geen ouderschapsverlof voor ons,'t is niet eerlijk! Met Juul ging het allemaal goed,alleen was hij vaak verdrietig,dan breekt je hart en huil je mee!Het is wel goed dat hij het laat zien,hij laat zich ook laat troosten. Ook de verstandhouding met zijn broer en zus zit goed,ze maken ook flink ruzie hoor!'t Is genieten als je ze hoort schateren van plezier! Voor de vakantie is Juul naar school beginnen gaan,hij doet het goed en heeft een toffe juf!Zij is heel geinteresseerd in adoptie en leest ook echt de info die ik meegeef.We hebben ook een heen en weer-schriftje,dat is makkelijk,weten we allebei hoe het thuis of op school gaat!Op school is Juul héél populair,ik hoop dat dat wat mindert.Hij kan naar het schijnt goed voetballen,wie hem aan het werk wil zien gaat maar eens een kijkje nemen bij de duiveltjes in Wurfeld. Als hij scoort is dat met de nodige show erna,een salto ofzo Wat wel wennen is zijn de opmerkingen van sommige mensenb;v;leven zijn ouders nog?Zie ik er dan zo dood uit? De ene keer kan ik daar beter tegen dan de andere,ligt er ook aan wie het vraagt hé.En waarom,tja de roddeltantes zullen wel in elk dorp rondzwerven! We zouden hem al niet meer kunnen missen,onze deugniet!Hij past zo goed bij ons!
Vandaag na het ontbijt busje genomen naar Kurifu in Debrezeyt. Dit was echt wel een luxe uitstap. Na een rit van 1uur aangekomen in het paradijs temidden van niemandsland. We hebben er gezwommen (Ja Lennert, onze Juul vindt het heerlijk in't water) gerelaxed, een lekkere massage laten doen (papa), gekajakt met Juul en lekker gegeten. Het resort was van die aard dat zoiets in België bijna niet te betalen is. De hele dag koste ons € 33,00 inclusief eten en massage. Gewoon niet te geloven. Onze Juul heeft echt wel genoten van deze dag. Hij heeft dingen kunnen doen die voor hem nieuw waren. Hij vond het zo geweldig dat hij ons op het einde van de dag zelfs bedankte (hij gaf mama zelfs een bloemetje). Het heeft echt eens deugd gedaan om een dagje vakantie in te lassen zonder de emoties die er de andere dagen mee gepaard gingen. Het geweldige was dat we daar lagen als god in Frankrijk bij 30°C terwijl in ons achterhoofd het gedacht hing dat jullie daar allemaal lekker kou lijden bij temperaturen onder 0°C. Dat jullie jaloers zijn blijkt uit de commentaren over mijn rode huid. Juul heeft voor de laatste keer Injerra (plaatselijk gerecht) gegeten met smaak (alhoewel mijn maag zich draait als ik het zie). Na een fijne en lange dag hem doodmoe in zijn bedje gelegd. Het duurde dan ook geen 5 minuten vooraleer hij vertrokken was naar dromenland. Morgen gaan we nog afscheid nemen van onze vrienden die we gemaakt hebben tijdens deze week en de lege koffers terughalen bij Little Heaven first house. De koffers pakken en wachten tot we onze vlucht hebben richting Zaventem. Het vertrek hier zal er een zijn met gemengde gevoelens. We willen dolgraag naar huis, naar onze vrienden, familie, maar vooral naar Birgit & Lennert. Tevens is het niet fijn om mensen achter te laten waar we op een week tijd een zeer goede band mee hebben opgebouwd. Het mooie Ethiopië heeft echt wel een plaatsje veroverd in ons hart. We proberen morgen nog een klein verslag te plaatsen. En zien jullie allemaal vrijdagmorgen of een van de komende weken. Mogen we vragen om Juul even de tijd te geven zich aan te passen aan zijn nieuw land, nieuwe familie en nieuwe cultuur? Een bezoekje zouden wij liever uitstellen tot onze Juul zich gesetteld heeft. Een aankomstfeest plannen we voor deze zomer in Ethiopian style. Alvast bedankt voor de steun en leuke berichtjes de afgelopen week en maanden die voorafgingen aan deze reis. Het heeft ons op moeilijke momenten een hart onder de riem gestoken. Dikke kusjes aan iedereen en meeeeeeeeeegaaaaaaaaaaaaaa dikke knuffels en kussen aan Birgit & Lennert. One night sleep en we geven ze jullie zelf.
Tot vrijdag YYYYYYYYYIIIIIIIIIHHHHHHHHHHAAAAAAAAAAAAA,
Hieronder dan nog een paar foto's van vandaag, al was het maar om jullie te jennen!!!
Vanmorgen wakker geworden met de dagelijkse knuffels en two times sleep and then awroplane. Dan weer een heerlijk ontbijtje. Het eten in het hotel is echt wel zéééééér goed. Daarna allemaal samen (4koppels) met het busje van het hotel (want daar passen we alle 16 in) naar de souveniershop geweest. Eerst natuurlijk alle winkeltjes waar de chauffeur zijn procenten heeft, daarna naar hetgeen we eigenlijk wilde. Een ganse straat winkeltjes naast elkaar. We hebben er leuke aankopen gedaan. Na de lunch nog even cd's gaan kopen (sommige zijn echt wel beluisterbaar om niet te zeggen zelfs goed) Onze Juul is gek van muziek en dansen. Brood gaan kopen bij de plaatselijke bakker (alhoewel we beter gewoon zijn) en ene pot Nutella . Teruggereden naar het hotel met een taxibusje waar 8 mensen in passen, maar waar we met 20 inzaten. GEWELDIG!! Het busje zouden ze zelfs bij ons op de sloop niet meer willen. Dan naar onze vriend Joal thuis gegaan om een koffieceremonie mee te maken. Joal leeft samen met zijn 2 zusjes, broer en oma in een huisje (de meeste tuinhuisjes bij ons zijn groter). Joal vertelde ons zijn verhaal over het verlies van zijn ouders waarbij we het even allemaal zéér moeilijk hadden. Hij heeft al heel wat meegemaakt en toch is hij altijd een vrolijke kerel. Alhoewel de mensen niks hebben zijn wij daar ontvangen als koningen en dronken daar de lekkerste koffie die we ooit hebben gedronken. Juul en Amané voelden zich hier prima thuis, wat ons een beetje een beeld geeft hoe zij waarschijnlijk ook hebben geleefd. Juul heeft op een pleintje in de buurt nog gevoetbald met plaatselijke kinderen en vond dit geweldig. Hij bloeide helemaal open. Dan terug naar het hotel om de muziek te beluisteren en samen met papa in bad te gaan. Lennertje belde ook nog even vanmiddag wat ons zeer veel plezier deed. Donderdag bij het vertrek misten we een koppel (Ann & Gert). We wisten eigenlijk niet wat ermee was tot we vandaag hoorden dat zij donderdag enkele uren voor vertrek werden gebeld door Ray Of Hope dat zij niet konden vertrekken, omdat hun documenten blijkbaar niet in orde waren. Wij hebben hier geen woorden voor dat zoiets enkele uren voor vertrek nog kan. Men speelt met menselijke gevoelens. We hopen voor Ann & Gert dat zij alsnog spoedig kunnen afreizen naar hun 2 kids. Onze duimen staan alvast omhoog. Morgen plannen we een dagje ontspanning (ergens gaan zwemmen) even de emoties loslaten, want ze doen toch wel wat met je. Groetjes en dikke kusjes aan iedereen. En kusjes en bereknuffels (Juul kent ze ook al) aan Birgit & Lennert. Tot morgen voor een laatste verslag vanuit dit oooooo zo mooie Ethiopië.
Vandaag gewoon stilletjes aan gedaan, maar daarom niet minder moe. Vanmorgen opgestaan, gedouched, lekker gaan ontbijten en verder rustig rondgehangen op de kamer Juul was vandaag zeer emotioneel. Hij schreef ineens een telefoonnummer op en wilde persé dit nummer ( mama Ethiopië ) bellen. Het heeft wat geduurd vooraleer we hem op andere gedachten konden brengen en hem uitgelegd kregen dat hij als we eenmaal thuis zijn hij naar mama Ethiopië mag bellen. Tegen de middag kwam Mr. Bruk met het sociaal rapport van Juul en beantwoorde tevens nog enkele vragen waar we graag antwoord op hadden gehad. Dan wat gaan eten in een klein restaurantje in de buurt. Zééééér lekker, en daarna met onze vriend Joal, het gezin van Mildred & Christphe en het gezin van Olivier & Lies nog enkele kleine straatjes ingewandeld en plaatselijke winkeltjes bezocht. Eenmaal terug in het hotel waren we zéér moe. Het weer 30°C zal hier waarschijnlijk een grote rol in hebben gespeeld. 's avonds nog lekker gegeten in het hotel ( onze Juul injerra ) en daarna de kamer op om de dag chattend af te sluiten met onze 2 kapoentjes thuis. Gisteren Had Juul spaghetti gegeten en speciaal voor zijn meter het fotootje in bijlage. HIJ EET SPAGHETTI MET VORK EN LEPEL. Van vandaag zijn er geen foto's. De buurt waar we geweest zijn was van die aard dat fototoestellen, videocamera's, horloges e.d. beter in het hotel bleven. Janne & ikzelf wilden langs deze weg ook even laten weten, dat we jullie steun en berichtjes geweldig vinden, want net zoals jullie uitkijken naar ons verslag, kijken wij ook uit naar de reacties van jullie. Het geeft ons het gevoel dat we toch niet zo ver weg zijn. Rest ons nog jullie allen een goede nachtrust te wensen en in het bijzonder 2 van onze 3 schatten die thuis ongeduldig op ons wachten. Het is bijna vrijdag en als alles meevalt en onze vlieger niet neerstort zoals de 2 die vandaag in het nieuws kwamen. dan zijn we snel terug thuis. Dikke kusjes aan jullie allemaal, maar de dikste zijn voor Birgit & Lennert Tot Morgen
Vanmorgen bij het ontwaken zei Juul direkt " four times sleep en then awroplane " (het Ethiopish voor vliegtuig). Hij kijkt echt uit naar zijn broer en zus. Nonke fozzie heeft hij aan de telefoon gehad en kent hij ook al zeer goed. We zijn dan opgestaan, gewassen en lekker gaan ontbijten daarna de koffers ingeladen en tegen 10.30uur vertrokken naar Little heaven 1ste house. Toen we daar aankwamen werden we ontvangen met gezang door de kids, sister Sabba en broeder Guust. Een zeer emotioneel ontvangst. We kregen dan binnen een optreden van de kids (dans & toneel) een koffieceremonie en een rondleiding door het tehuis. Broeder Guust vertelde ons dat zij dringend moeten verhuizen, maar dat dit in Ethiopië bijna onbetaalbaar is. Het tehuis staat op ongeveer 4 are en is aan de Belgische prijzen bijna dubbel zo duur. Iedereen die zich geroepen voelt bezoek de site van Amaresh een keertje en doe een vrijwillige bijdrage. www.amaresh.be Het werk dat deze mensen doen is echt zonder woorden. Je moet dit zien op de kinderen hun gezichtjes om te beseffen wat dit voor hun is. Ze zullen helaas nooit genezen, maar zitten hier echt wel in een kleine hemel. Voor onze Juul was dit bezoek ook zeer emotioneel. Hij heeft hier een jongetje gezien wat hij kende en heeft op de terugweg zeer lang gehuild. Mama's hart brak op dat moment ook. Echt triestig om te zien zo een emotie, maar ook dit hoort bij de verlieservaringen die onze Juul doormaakt. We zijn door broeder Guust uitgenodigd om 's middags naar een afscheidsviering te gaan van Rioolmannen die na een opleiding van 2 jaar met behulp van Siddartha (waaronder ook little heaven valt) terug hun eigen weg moeten gaan. Ze kregen hier hun diploma om daarna hun eigen weg te gaan. Een zeer uitbundig feest met circus acts, dans & zang. Zeer mooi om meegemaakt te hebben. Daarna terug naar het hotel om even de emoties van de dag te laten bezinken. Juul popelt om vanavond met zijn broer en zus via msn te kunnen praten. Hieronder alvast enkele foto's van vandaag. De blanke meneer op de foto's is broeder Guust en die rastaman in de auto is onze Juul. Dikke kussen aan iedereen, maar in't bijzonder aan Birgit & Lennert. Tot morgen......
We hebben vandaag heel veel tijd gehad om onze blog bij te werken, maar wilden jullie gewoon allemaal pesten. Grapje!!! Weer een zeer drukke, maar leuke dag geweest. Voor onze Juul hebben we ogen tekort. We moeten hem constant in de gaten houden zodat hij niets aanvangt. Hij is ook ZEER koppig, maar wij nog iets meer en dus legt hij wel bij ( grenzen aan 't verkennen) Deze morgen bij het ontwaken kregen we direkt alletwee een dikke kus en knuffel. Toen stond hij op en ging spontaan op de badkamer onze tandenborstels halen ( een subtiele manier om te zeggen dat we en slechte adem hadden ). We zijn van Hotel veranderd, de kamers die voor ons bestemd waren waren nu vrij. Een grote verbetering. We zitten nu wel echt in een klein paleisje vergeleken met de vorige kamer. We zijn deze middag aankopen gaan doen in een winkelcentrum. Juul wilde persé een rugzak en foute schoenen en daarbij zweetbandjes in de kleuren van Ethiopië gecombinerd met een paarse zonnebril. Vrijdag komt dus waarschijnlijk de meest foute Ethiopiër mee naar België. Vanavond nog even met de man van Mildred (Christophe) het centrum ingetrokken om schoenen te kopen voor 3 kids die in de buurt van het hotel wonen. Maandag gaan we daar een koffieceremonie bijwonen thuis. Je moet weten dat deze kids in een huisje wonen van golfplaten niet groter dan een halve garage en zij leven daarin met vijf personen. Het zijn echte schatten. Zij hebben ons de afgelopen 2 dagen al veel van Addis laten zien waar we anders niet zouden komen. Ze wilden geen enkele keer betaald worden voor hun diensten. Nieuwe schoenen ( echte vette baskets ) was dan ook helemaal op zijn plaats voor deze gasten. In bijlage nog wat foto's en nu de zetel op om met onze Manchester United fan naar de match te kijken. Het is ondertussen al 4 - 0 voor Manchester dankzij zijne favoriete speler Rooney (hij zegt Ronny) Gelukkig dat ik zo een voetbalfan ben Morgen meer nieuws, want dan gaan we naar Little heaven 1ste housse Mekya opzoeken. Héél véél dikke knuffels aan Birgit en Lennert!!!En ook aan Jana en Mirthe en de rest van de bende! Groetjes van een tamme mama & papa
Aangekomen om 7.00 uur plaatselijke tijd! dan naar het hotel, maar daar was helaas geen plaats door een congres. We moeten dan de eerste nacht doorbrengen in een hotel 50M verder. Helemaal niet zo mooi, maar we doen ons maar content. Dan even een douche. De boiler stond niet aan dus ijskoud water. dat kon de pret ook nog niet deren want toen werden we opgehaald door de taxi om naar het andere hotel te gaan. Daar kwam Bruk nog een beetje uitleg geven en dan op naar het Ray Of Hope home. Toen we daar aankwamen zaten de kids nog te eten. Het was even zoeken om onze Juul terug te vinden. Toen de kids gedaan hadden met eten kwamen ze bij ons. Onze Juul overtreft alle overwachtingen. Hij is wondermooi, lief, heel aanhankelijk en een geweldig goed voetballerke. We hebben dan ook de hele middag gevoetbald. De foto`s zullen voor morgen zijn. Onze Juul heeft er de meeste getrokken (vindt hij geweldig) Er is maar 1 nadeel aan dit hele gebeuren. We missen onze 2 andere kapoenen enorm. Gelukkig is het maar voor een weekje. Nu moet ik van onze Juul perse het volgende icoontje erbij zetten. We sluiten hier af en informeren morgen een beetje meer over de droom die voor ons in vervulling ging, want dat lijkt het nog steeds. Groetjes en dikke knuffels aan Birgit & Lennert.
Ons gduld en onze zenuwen werden serieus op de proef gesteld, maar eindelijk is het zover. We mogen nu aanstaande donderdag 21/1 vertrekken naar onze Juul. Vertrek dus op 21/1/2010 om 19.30uur met vlucht ET 705 L tussenstop in Ch. de Gaulles van 21.05uur - 22.05uur en met aankomst in Addis op 22/1/2010 om 7.10uur plaatselijke tijd. terugvlucht op 28/01/2010 om 23.50uur met vlucht ET 706 L tussenstop in Frankfurt van 5.15uur - 6.15uur en met aankomst in zaventem op vrijdag 29/10/2010 7.15uur Wij hadden gedacht dat als we donderdag vertrokken we ook op donderdag zouden aankomen, maar dat blijkt dus op vrijdag te zijn. We kunnen vertrekken, dat is het belangrijkste!! We zullen proberen om onze blog ter plaatse bij te houden zodat jullie ons reisverslag kunnen volgen.
Voor Birgit en Lennert was het een hele ontlading om hun broertje eindelijk echt te zien!
Als hij scoort is dat met de nodige show erna,een salto ofzo
De ene keer kan ik daar beter tegen dan de andere,ligt er ook aan wie het vraagt hé.En waarom,tja de roddeltantes zullen wel in elk dorp rondzwerven!
. Teruggereden naar het hotel met een taxibusje waar 8 mensen in passen, maar waar we met 20 inzaten. GEWELDIG!! Het busje zouden ze zelfs bij ons op de sloop niet meer willen. Dan naar onze vriend Joal thuis gegaan om een koffieceremonie mee te maken. Joal leeft samen met zijn 2 zusjes, broer en oma in een huisje (de meeste tuinhuisjes bij ons zijn groter). Joal vertelde ons zijn verhaal over het verlies van zijn ouders waarbij we het even allemaal zéér moeilijk hadden. Hij heeft al heel wat meegemaakt en toch is hij altijd een vrolijke kerel. Alhoewel de mensen niks hebben zijn wij daar ontvangen als koningen en dronken daar de lekkerste koffie die we ooit hebben gedronken. Juul en Amané voelden zich hier prima thuis, wat ons een beetje een beeld geeft hoe zij waarschijnlijk ook hebben geleefd. Juul heeft op een pleintje in de buurt nog gevoetbald met plaatselijke kinderen en vond dit geweldig. Hij bloeide helemaal open. Dan terug naar het hotel om de muziek te beluisteren en samen met papa in bad te gaan. Lennertje belde ook nog even vanmiddag wat ons zeer veel plezier deed. Donderdag bij het vertrek misten we een koppel (Ann & Gert). We wisten eigenlijk niet wat ermee was tot we vandaag hoorden dat zij donderdag enkele uren voor vertrek werden gebeld door Ray Of Hope dat zij niet konden vertrekken, omdat hun documenten blijkbaar niet in orde waren. Wij hebben hier geen woorden voor dat zoiets enkele uren voor vertrek nog kan. Men speelt met menselijke gevoelens. We hopen voor Ann & Gert dat zij alsnog spoedig kunnen afreizen naar hun 2 kids. Onze duimen staan alvast omhoog.
))))
