MTB marathon
Costa Rica, La Ruta de los Conquistadores + Polen Sudety MTB Challenge
Inhoud blog
  • Besluit Sudety MTB Challenge
  • stage 5
  • stage 4
  • stage 3
  • stage 2
  • stage 1
  • Sudety Bike Challenge
  • slotbeschouwing La Ruta
  • duimpie gebroken
  • stage 4

    Met dank aan:

     DECATHLON FRANCE
    b'Twin
    concepteur de vélos
    rockrider

     DECATHLON ANTWERPEN
    Noorderlaan 53
    2030 Antwerpen
    T: +32 (0)3 544 31 00
    F: +32 (0)3 544 31 01

    Zoeken in blog

    02-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Besluit Sudety MTB Challenge
    Deze wedstrijd is echt mountainbiken met heel veel technische passages en single tracks en ondanks de relatief korte etappes toch vrij zwaar.

    Een volgeveerde bike en stevige brede tubeless banden is echt geen overbodige luxe

    De organisatie is vrij goed, hoewel de keuze van de hotels beter kon: accomodatie kan beter en 1 keer was het een uur rijden van de finish- en startplaats naar het hotel.



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    02-08-2010, 12:18 geschreven door kris  
    Reacties (4)
    31-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.stage 5
    stage 5: 74km, 2520 hoogtemeter


    Vandaag de laatste etape. De afgelopen nacht heeft het flink gegoten en ook onderweg krijgen we nog wat regen te verwerken. Afgezien van 2 steile cols over moeilijk berijdbare paden, kregen we opnieuw een deel van het supertechnische grenspad voorgeschoteld tussen Polen en Tsjechië, net als de derde dag. Sommige klimmetjes waren zo glad en steil dat we zelfs te voet bijna niet boven raakten.

    Van bij de start voelde ik dat het vandaag geen superdag zou worden: ondertussen heb ik een verkoudheid opgelopen de afgelopen dagen en kon ik niet diep ademenen, daarbij misschien ook nog wel wat de gevolgen van gisteren diep te gaan. Ik heb de eersten al heel snel moeten laten gaan en heb echt alles moeten geven om mijn 4de plaats in het algemene klassement veilig te stellen. Dit keer vertraagde mijn diesel wel, maar toch haalde ik enkele renners opnieuw in. Ook de 6de in het klassement (een Deen) die al snel stond geparkeerd op het grenspad. De eersten waaronder de 5de uit het klassement (een Tsjech) verdwenen echter stilaan uit het zicht. Uiteindelijk ben ik op redelijke afstand 5de gefinished. Voldoende voor een 4de plaats in het eindklassement.

    Wouter Cleppe wint elke rit en dus ook overtuigend het eindklassement . De 2 Krissen hebben eveneens sterk gereden en winnen eveneens elke rit in de teamcompetitie en dus ook het eindklassement. Kim en Kristophe worden derde bij de gemengde teams. Dank aan team NomaDesk.com en vooral aan de begeleiders Arno, Steven en Patrick die steeds klaar stonden, zowel aan de bevoorradingen als voor en na de wedstrijd!


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    31-07-2010, 00:24 geschreven door kris  
    Reacties (0)
    29-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.stage 4

    Stage 4: 62km, 2850 hoogtemeter


    Vandaag een relatief korte etappe zonder echte cols, maar toch veel hoogteverschil. Constant op en neer dus over extreem steile, soms onberijdbare met wortels en stenen bezaaide hellingen. In feite volgde we een bergrug van de het Sudety gebergte, dit is het Westelijke deel van de Karpaten.


    De vierde dag is meestal mijn beste dag in een meerdaagse: de benen voelen terug minder pijnlijk aan, maar toch zit de vermoeidheid in het lichaam. De onrustige nachten bovenop het chronische slaaptekort van tijdens het jaar laten zich voelen. Tot kilometer 20 kan ik me handhaven in de kopgroep tot die volledig uiteenvalt op een steile klim, nog maar eens onder het beukwerk van Wouter, die zich het afgelopen half jaar als een prof heeft kunnen voorbereiden in de bergen van Bulgarije.


    Gelukkig liet ook vandaag mijn diesel het niet afweten en hield ik steeds de eersten in het oog op de steile klimmen. Op het ogenblik dat ik bij de Let kom, die voor me staat in het klassement, zien we de eersten niet meer... Bizar, want ik was echt goed op dreef en haalde opnieuw de hartslagen van de eerste dag (164) in de klimmen. Ik zie mijn kans om eindelijk eens het podium te halen en haal alles uit de kast om die Let eraf te rijden. Het werden nog 35 lange kilometers, want de gaatjes die hij moet laten in de afdalingen en in de klimmen waar ik blijf rijden en hij te voet gaat, rijdt hij weer toe op de beter berijdbare stukken -frustrerend- Uiteindelijk moeten we erom spurten: vermits hij steeds in het wiel zit, zie ik als eerste de aankomstboog in een brede ruwe aflopende dreef. Ik plooi me dubbel met de neus op mijn stuurpen en bots en knots tegen meer dan 60km/u als eerste over de meet. Als eerste in totaal dan nog wel!


    Blijkt dat de eerste 2 (Wouter en een Tsjech) 3km verkeerd gereden zijn doordat een terreinwagen -van de organisatie dan nog wel- voor een pijl stond. Na enige tijd beslist de organisatie om de verloren tijd af te trekken van de tijd van de eersten waardoor ik uiteindelijk toch terugzak naar een derde plaats in de daguitslag op 4 luttele sekonden van de tweede. Iedereen heeft bedenkingen bij deze beslissing, maar ik maak me er niet te druk in en ben alweer heel tevreden met dit resultaat en vooral met het feit dat ik gedurende 3u40 een “heel strak” tempo (slechts een gemiddelde van 17km/u) heb kunnen volhouden. De rug houdt het voorlopig ook uit op deze "brokkenparcours" al doet die bij elk putje meer zeer. Ik verstevig zo in ieder geval mijn vierde plaats in het klassement.


    Morgen staat de laatste rit op het programma en het beloofd nog lastig te worden: Dezelfde moeilijkheidsgraad als vandaag, maar er wordt nog eens heel veel regen voorspeld. In feite is het hier ondertussen al uren aan het gieten... ;-(


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    29-07-2010, 22:36 geschreven door kris  
    Reacties (1)
    28-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.stage 3
     stage 3: 58km, 2850 hoogtemeter


    Dit zou een lastige etappe worden gezien de vele hoogtemeters op een relatief korte afstand. De startklim was alleszins moordend: onmiddellijk 600 steile hoogtemeter. Ik liet het geweld vooraan opnieuw begaan en volgde in tweede lijn vanop een 10de plaats. Het vervolg was grotendeels een brokkenrit: steile rotsige hellingen en afdalingen in bossen waar volop hout wordt ontgonnen. Voortdurend uitkijken dus voor puntige hoog uitstekende en losse rotsen en takken. De zeer steile hellingen zijn net iets minder mijn ding, maar ik kon de achterstand gedeeltelijk beperken in de bochtige en zeer ruwe afdalingen. Ondertussen loopt de helft van de deelnemers mankend rond met windels of plaasters. Morgen wordt het minstens even gevaarlijk -uitkijken dus- niet alleen voor valpartijen, maar de kans op lekke banden is ook zeer groot. Ik heb dan ook voor zware tubeless banden gekozen.


    Het weer is momenteel perfect: droog en 23°. Het laat ons toe om af en toe toch even te genieten van de mooie omgeving: vergelijkbaar met de Ardennen, maar net iets hoger. Het hoogste punt van deze week is +/- 1300m.


    Ik blijf gespaard van technische problemen en op zijn diesels haal ik weer een aantal renners in. De vierde in de wedstrijd laat ik achter in de laatste afdaling. 4 de dus en weer tevreden.


    Nog even de link meegeven van de organisatie: http://www.mtbchallenge.com/


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    28-07-2010, 21:40 geschreven door kris  
    Reacties (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.stage 2
     

    Stage 2: 78km en 3280 hoogtemeter


    Hoewel we logeren in 4 sterren hotels, zijn de kamers en bedden niet wat je ervan zou verwachten. De nachtrusten zijn dan ook niet optimaal.


    Vandaag zou het de langste en zwaarste rit worden van de week. Het parcours bleek echter veel beter berijdbaar dan gisteren en liep voornamelijk over brede paden. Vermits het 's nachts niet meer had geregend lagen de paden in de bossen er ook al beter bij. De afdalingen waren meestal wel technischer tot zéér moeilijk. Enkele afdalingen werden door de meerderheid te voet genomen. Kim zal het geweten hebben: even de controle kwijt en recht maar haar gezicht op een rots. Na de aankomst is ze onmiddellijk afgevoerd en heeft men haar onderlip genaaid in het hospitaal.


    Op de bredere paden bleef het pak ook langer samen tot Wouter er een lap op gaf op de 2de van 4 zware klimmen. De selectie was al gauw gevoerd en ik volgde op stek 7 op mijn dieseltempo, toch weer met wat technische zorgen: in de klimmen versprong de ketting voortdurend en het verslecht op elke klim. Op het kleinste bladje vooraan en wat groter achteraan lukte het nog net. Achteraf bleek een schroef van mijn XTR derailleur volledig te zijn losgekomen. Maar goed, ik kon verder dieselen zonder te verzwakken en kwam op het laatste nog kort bij een 3-tal dat spurtte voor de 2de plaats. Ik dus 5de in 4 uur en opnieuw heel tevreden met dit resultaat.


    Naderhand bleek ook mijn achterste schijf opnieuw krom. Waarschijnlijk door een opvliegende rots in één van de snelle afdalingen. Daarmee is mijn laatste reserve opgebruikt.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    28-07-2010, 08:13 geschreven door kris  
    Reacties (2)
    27-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.stage 1
    Vandaag startte het echte werk: 83km en 2320 hoogtemeters dwars door de Poolse bossen.

    Op een zware startklim wordt een stevig tempo gereden. Vermits de start niet mijn beste punt is, hou ik me gedeisd en bekijk ik het vanop de tweede lijn. Eens we in de bossen komen raap ik al snel de eerste afvallers op. De afgelopen nacht heeft het fel geregend en ook vandaag is het heel de tijd zwaar bewolkt en dreigen de onweerswolken bij slechts 13 graden. De laatsten krijgen nog een fikse bui over zich. Ik blijf gelukkig buiten schot, maar de ondergrond is zeer drastig, soms zelfs moerasachtig wat doet denken aan de Hoge Venen. De rit gaat voor over weinig bewandelde rotsige paden met veel gladde wortels door bossen en weiden... en enkele afschuwelijk steile skipistes. Vrij tof: echt biken, maar de paden liggen bezaaid met losse stenen en takken. nog voor halfweg springt er een tak op die in mijn achterwiel beland. Mijn achterwiel blokeert, maar nog voor ik kan remmen knapt de dikke droge stok. Gezien het kaliber van de stok ben ik blij dat ik mijn weg kan verderzetten, want dit had voor veel miserie kunnen zorgen. Het versnelligsapparaat moet een tik gekregen hebben, want het schakelen verloopt niet meer zo vlot, maar ik kan verder en op elke moeilijke strook haal ik renners in. Een Let blijft 60km in wiel hangen. Hij is weinig technisch, maar klimt zeer sterk. In de afdalingen moet hij telkens wat lossen, maar door mijn spoor te kiezen kan hij telkens wel een eindje volgen en in elke klim komt hij terug. Eén keer duikt hij als eerste een afdaling in en belandt in de eerste bocht al direct in een spar..zonder erg. De laatste klim is lang (500hm) en aan de voet demarreert hij als in een wegkoers. Met nog 4 zware ritten in het vooruitzicht laat ik hem gaan en kom na 3u51 als vierde over de streep. 10 minuten na weeral een beresterke Wouter die onder Bulgaarse licentie rijdt, een Tsech en een Deen.

    Heel tevreden met dit resultaat merk ik na aankomst dat die stok toch meer schade gemaakt had dan gedacht: mijn achterste remschijf is krom en heeft heel de tijd hard gesleept, derailleurwieltje is gedeeltelijk afgebroken de drailleur geplooid. Ik mag van geluk spreken dat ik heb kunnen uitrijden! De reisgezellen blijken allemaal in bloedvorm te verkeren, want de 2 andere Krissen winnen het klassement bij de teams. Kim en Kristophe winnen bij de gemengde teams!




    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    27-07-2010, 18:44 geschreven door kris  
    Reacties (2)
    25-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sudety Bike Challenge
    Vandaag start de Sudety MTBChallenge in Polen. Voor de gelegenheid ben ik aangesloten bij team Nomadesk dat de trip naar de Karpaten heeft gemaakt met 5 van hun renners en 2 begeleiders.

    Vandaag stond de proloog van slechts 3km op het programma. Slechts 3km, maar wel met 200 steile hoogtemeters. Ik heb toch wat gedoseerd om zware benen voor morgen te vermijden. De tijdsverschillen zouden op deze korte rit niet te fel oplopen. Dat was buiten Wouter Cleppe gerekend: 30s sneller! Met een extra bonus van 20s komt hij dus binnen op een tijd van 8min06s,
    meteen de snelste tijd van de dag. Sterke beer. Morgen begint het echte werk.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    25-07-2010, 21:51 geschreven door kris  
    Reacties (0)
    26-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.slotbeschouwing La Ruta
    La Ruta de los Conquistadores is meer dan een gewone mountainbikerace, waarbij je je niet te veel mag druk maken in de nogal amateuristische organisatie. Dit is een race voor degene die wel te vinden zijn voor wat avontuur en voor het klimwerk op het kleine verzetje.

    + schitterende natuur
    + klim op de vulkanen Irazu en Turrialba
    + meestal chique hotels (behalve één krot)
    + mits opleg, wordt de fiets grondig gewassen en technisch in orde gezet/hersteld; de mechaniciëns zijn echte fietsenmakers
    + de vooropgestelde tijdschema's worden meestal redelijk correct gevolgd (ontbijt, shuttle, start, prijsuitrijking,...)
    + bevoorrading was OK, mogelijkheid om camelbag te vullen voor de start en na de finish
    + warm 
    - dure inschrijving +/- 1500$
    - regen: jammer dat de wedstrijd plaats vind in het regenseizoen
    + beperkte lunch bij aankomst was voorzien
    - avondeten moet zelf worden betaald
    - wegens financieel bedrog werd een groot deel van de vorige equipe aan de deur gezet en bestaat de organisatie uit jonge onervaren mensen die dikwijls geen engels spreken en van weinig op de hoogte zijn
    - de organisatie ligt in ruzie met de officiële bond van het land waardoor de bond een startverbod had opgelegd aan zijn renners (dat komt me bekend voor...)
    - er wordt veel valsgespeeld: bevoorrading en assistentie buiten de toegelaten zones, duwen van renners, renners worden verder gevoerd met de wagen, doping. De (dikwijls oude) begeleidende wagens stoten enorme hoeveelheden uitlaatgassen uit (de euro 5 norm is nog ver weg...)
    - zeer slechte, onduidelijke wegmarkering
    - meer en meer wegen worden verhard, waardoor het parcours te weinig off-road en te weinig technisch is !
    - de nacht voor de start van de eerste etape moet het hotel nog apart worden betaald
    - je kan bijbetalen voor een shuttle die je van de hoofdstad naar start voert en van de finish naar terug naar de hoofdstad. De fietsen worden letterlijk los op elkaar gestapeld in een vrachtwagen die door de bochten en putten in het slechte wegdek vliegt. Meerdere bikes werden zwaar beschadigd (enkele carbon frames total loss!!)
    ---VEILIGHEID---
    - parcours is niet verkeersvrij. De oude auto's en vrachtwagens zijn zwaar vervuilend zodat je niet veel kan genieten van de gezonde lucht. Chauffeurs houden geen rekening met de wedstrijd
    - zeer weinig seingevers, zelfs niet aan drukke kruispunten
    - Costa Rica is geen veilig land. Er is geen leger en er is amper politie, waardoor de criminaliteit hoog is
    - toen er 30 renners te weinig werden geteld aan de aankomst, veronderstelde de organisatie dat die renners waarschijnlijk huiswaarts waren gekeerd. Er werd geen gebruik gemaakt van elektronische chips en er waren te weinig controlepunten waar de nummer van de renners werden geregistreerd
    - er was geen dokter aanwezig. Een aantal brandweerlui zorgden voor de verpleging 





    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    26-11-2009, 00:00 geschreven door kris  
    Reacties (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.duimpie gebroken

    Omdat het toch meer leek dan een verstuiking en op aanraden van schoonzus in spé, heb ik gisteren toch maar een RX laten nemen van mijn duim. Het duimgewricht schijnt nogal een gevoelige plaats voor artrose als het niet goed geneest.
    Blijkbaar was mijn rechterduim wel degelijk gebroken, maar er is zo goed als geen verplaatsing en bovendien is het ondertussen zo goed als volledig opnieuw aanéén gegroeid zodat er niet veel meer aan te doen valt. Toch nog even rustig aan doen dus. 



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    26-11-2009, 00:00 geschreven door kris  
    Reacties (0)
    16-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.stage 4
    "When the shit hits the fence, the boys are seperated from the men..."

    Gisterennamiddag ontketenden de natuurgoden al hun duivels: terwijl het pijpenstelen regende, werden we -samen met ons erbarmelijk hotelletje- doorheengeschud door een stevige aardbeving: 4 à 5 op schaal van Richter.  
    Toen we 's morgens om 4u00 opstonden, regende het nog steeds. Ondertussen kwam ook de wind steviger opzetten. De toon was gezet voor de rest van de dag. Gelukkig koelt het 's nachts bijna niet af en was de temperatuur aangenaam op 350m hoogte, zodat ik besloot om enkel een koerstruitje aan te trekken. Nat worden zouden we toch...
    Hoewel het hoogteprofiel tegenover gisteren slechts enkele rimpels vertoonde, stonden ons ook nog vandaag 1800 positieve en 2100 negatieve hoogtemeters te wachten -hoeft het nog gezegd- dikwijls op het kleine bladje. De afdalingen waren gevaarlijk: weliswaar goed bereidbaar en dikwijls zelfs verhard, maar de snelheid lag zeer hoog en de zichtbaarheid was zeer beperkt waardoor de diepe kuilen soms slecht zichtbaar waren en het verkeer moeilijker was in te schatten.
    Op het einde van de laatste en lange afdaling vong ik aansluiting bij een groep van een 10-tal renners. Slechts 1 die wou meewerken op het vlakke stuk asfalt. Ook al zaten  er 3 bij die grotendeeels naar boven geduwd waren door hun begeleiders op de eerdere klimmen waardoor ik de rollen had moeten lossen . Demarreren tegen de wind in was onbegonnen werk, dus besloot ik te temporiseren en mijn tuk af te wachten.
    De laatste 60km waren "vlak"... een makkie? Niet dus... Op 50km van het einde werden we tussen de treinsporen geleid. Het hoeft niet gezegd dat rijden over de houten spoorliggers, met diepe kuilen ertussen, niet echt comfortabel is, met voortdurend het risico op lekke banden! Af en toe werd het spoor verlaten, maar even later kwamen we telkens weer op datzelfde spoor terecht. Een 7-tal spoorbruggen moesten eveneens worden overwonnen. De onregelmatige aftand tussen de liggers was overbrugbaarbaar te voet, maar met de fiets op de schouder en stalen plaatjes onder de schoenzool werd het een zaak van opperste concentratie op deze spekgladde balken op tientallen meters boven rotsen en kolkende rivieren. Een lokale renner mistrapte zich even en bleef gelukkig met 1 been hangen. Vrij pijnlijk, maar hij kon het ten minste nog navertellen. Deze levensgevaarlijke toestanden zouden in Europa gewoonweg ondenkbaar/onverantwoord zijn! 
    Op de treinsporen raakt ik al vrij snel weg van mijn groep en net toen volgde een kortere brug (een 20-tal meter) waar de liggers regelmatiger lagen en korter bij elkaar. Ik besloot het erop te wagen om erover te rijden met mijn fully (ik had de bandenspanning en demper goed geregeld op voorhand) en pakte zo meteen een dikke minuut voorsprong door dit manoeuver. De volgende 40km hebben ze me niet meer teruggezien .
    De verbazing bij de achtervolgers was groot en na de finish deden verhalen de ronde dat er mysterieuze bandensporen waren gezien op een brug en dat er iemand over die brug moest hebben gereden . Uiteindelijk bleek dat we met z'n tweeën waren: een minuut eerder had mijn globetrotter compagnon, Rüne Hoydahl, ex-wereldkampioen MTB, dezelfde stunt uitgehaald. Op bijna elk MTB-evenement ter wereld binnen en buiten Europa kom ik deze sympathieke Noor, veelzijdig mulitsporter en zeer technisch begaafde biker tegen en rijden we dikwijls in elkaars buurt. Altijd goed voor een pak plezier!
    Het treinspoor leidde ons uiteindelijk naar de kustlijn van de Atlantische Oceaan, waar we werden afgeleid naar een pad tussen de palmbomen. Dit is zeker de mooiste kustlijn die ik ooit heb gezien: witte stranden en palmbomen, ware het niet dat het nog steeds water goot! Wie dacht dat het vanaf hier genieten was, kwam opnieuw bedrogen uit. De "plassen" op dit pad werden steeds dieper en dieper en na een tijdje botsten we met knieën en stuur tegen de drijvende kokosnoten... Bij deze weet ik dus dat het technisch perfect mogelijk is om zelfs met de fiets 100% onder water toch verder te fietsen ... of dat zo goed is voor het materiaal is een andere zaak.
    Enkele renners zijn daar echter ten val gekomen en eentje werd ter nauwer nood van de verdrinkingsdood gered door zijn makker toen hij het evenwicht verloor en niet uitgeklikt raakte uit zijn pedalen. Ze hebben daarna nog even moeten duiken om de bike te zoeken...
    Na enkele kilometers deed er zich opnieuw een kans voor om op de spoorweg te rijden die kwasi parallel liep. Comfortabel is anders, maar het ging alvast sneller. Op deze stukken had ik ondertussen nog een 5-tal renners voorbij gestoken en na 5 uur en 130km kwam er uiteindelijk een eind aan deze helse rit. Ik finishte als 11de.
    Ondanks de felle regens, kwam er geen water uit de douches, dus besloten we maar met onze volledige uitrusting in de oceaan te springen. Meteen een zààlig warme afsluiter van deze "route van de veroveraars".

    In het algemeen klassement eindigde ik als 16de elite, 20 ste in totaal, in 21u23'16". Een resultaat ver boven mijn verwachtingen en toch... hier had meer ingezeten.

    In de loop van de volgende dagen zet ik nog een nabeschouwing op de blog voor de geïnteresseerde renners.

    Kris  
    El Conquistador


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    16-11-2009, 00:00 geschreven door kris  
    Reacties (14)
    16de PLAATS IN DE EINDRANGSCHIKKING !
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Blog als favoriet !

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!