Inhoud blog
  • Vakantie
  • Pneumonie
  • Verdwalen in emoties
  • Fijne dagen
  • Een tijdje geleden
    Zoeken in blog

    Over mijzelf
    Ik ben Ann Vanmoen
    Ik ben een vrouw en woon in Izegem (BelgiŽ) en mijn beroep is gegradueerde verpleegkundige.
    Ik ben geboren op 28/03/1970 en ben nu dus 47 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: .
    Hallo, Als mama van 2 gehandicapte kindjes wil ik jullie heel graag mijn verhaal vertellen. Geniet van het leven !!!
    WELKOM OP MIJN BLOG
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Mijn lieve Robbedoes,
    Wat ben jij lief
    Wat ben jij stoer
    Ik heb je lief
    Je mama ,xxx
    lotgenootjes
  • Kyano
  • jonas
  • Ella
  • Darleen
  • Eline
  • Juliette
  • Phara
  • Sander
    Sterretjes aan de hemel
  • šaron *
  • Seppe *
  • Lotteke*
  • Thibo*
  • Dorien*
  • Rytse*
  • Emily-Grace*
  • Jens *
    Bijzondere blogs
  • Stefaan Vanpeteghem*
  • 365 dagen jullie mama
  • Slaapkopje
    Bijzondere mensen
  • Anny
  • Joke
  • Tricky
  • Ines
  • Frisco
  • kamiel
    Jij,

    Jij,
    Jij bent degene
    Degene aan wie ik denk
    Elke minuut van de dag

    Jij,
    Jij bent degene
    Degene van wie ik hou
    met heel mijn hart,........

    Jij,
    Jij bent degene die ik wil
    die ik wil in mijn leven

    Jij,
    Jij ben uniek

    Jij,
    Jij bent mijn zonnestraal
    Jij,ik hou van jou

    Lieve Robin en Anouk,
    mama houdt van jullie
    Dikke zoen,
    Mama
    Het leven met 2 gehandicapte kindjes
    mijn verhaal
    25-01-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Terug op de werkvloer
    Hallo allemaal ,

    Hier ben ik even terug ,...jaja ,..een beetje later ,maar mijn dagen zijn weer goed gevuld ,...Vorige week maandag trok ik weer mijn uniform aan en begon ik terug te werken ,...er was een gezonde nervositeit maar ik werd direct gerustgesteld en goed begeleid door mijn collega's,...Om te starten sta ik niet direct op mijn oorspronkelijke dienst ,het dagziekenhuis ,..maar wel op een gewone dienst met verzorging ,...ook een oncologische dienst ,...
    Na 15 jaar geen verzorging meer was het wel even wennen ,.;;maar eens verpleegster ,altijd verpleegster ,...en ook thuis was ik het niet verleerd hť,...
    en na 2 dagen kwam ik thuis en zei ik tegen mijn ventje ,...ja ,ik ben zo blij om weer op de werkvloer te staan ,...het geeft me zo een voldoening om na een verzorging de mensen content en opgefrist in hun zetel te zien zitten ,...

    Weet je ,meer da ooit besef ik weer hoe mooi het leven is ,...Hoe blij we mogen zijn om te mogen en te kunnen werken ,....Ik heb vorig jaar echt een zware beproeving gehad ,...en ik hoop er nu mijn lesje te hebben geleerd ,...Ik moet en zal altijd waakzaam moeten blijven op de signalen van mijn lijf ,...ook dit is een hele verandering voor iemand zoals ik die soms heel moeilijk in te tomen is wanneer ik bezig ben ,...
    heel vaak moet ik nu mezelf terugroepen en zeggen ,...stop Ann ,...eerst even rust ,..alle spieren de kans geven om zich te ontspannen om dan weer verder te gaan ,..
    Ik ben nu in mijn tweede week ,...en ook dit is weer een verandering ,...na al die jaren heb ik weer laatdienst tot 21.30,....ik was gewend om vroeg in mijn bedje te kruipen maar wanneer je nog vol adrenaline zit na je werkdag lukt dit niet meteen ,...ook dit zal ik wel weer gewoon worden ,...

    Maar wat mij nog het meeste raakt ,..is dat ik weer mijn oogappels wat vaker moet missen ,...ik werk van maandag tot vrijdag ,...dus is er voorlopig geen vrije dag om de kids wat langer dan een weekend thuis te laten ,...loslaten ,...ook 2016 leerde me dit ,...maar dit gaat zo moeilijk voor mij ,...precies alsof k die navelstreng nooit heb doorgeknipt ,...
    Na al die jaren weet ik nog steeds dat ik de juiste beslissing nam ,...maar mijn moederhart kan dit echt zo moeilijk verwerken ,.... ik doe echt heel hard mijn best ,...het lukt me ,...maar het blijft een litteken heel diep in mijn hart ,...

    Mijn kapoenen doen het voorlopig goed ,...ook al was het weekend voor Robin weer wat minder ,...hij  deed zaterdagmiddag een heel grote aanval ,...en viel daarna in slaap ,..en sliep het hele weekend door ,...zucht ,diepe zucht ,...Mijn kerel heeft meer dan duidelijk zijn rust nodig ,...na 2 weken school is het weer al zo ,...ik vraag me echt af of school nog zinvol is ,...ik sprak de leerkracht en de orthopedagoge hier over aan ,...ik hoop om er samen uit te geraken ,...maar ik vind het zo jammer dat Robin na een actieve week een heel weekend moet slapen thuis ,...Waar is de kwaliteit dan nog ,...zoveel moet ik al missen ,zoveel heb ik al verwerkt ,maar ik wil de tijd die me rest met mijn gasten echt wel kwalitatief goed doorbrengen ,...Hoe ouder ze worden ,hoe meer ik besef hoe kwetsbaar ze geworden zijn ,...ik voel dat ze over hun hoogtepunt heen zijn ,...zoveel hebben ze ook al gevochten ,...100 000 keer opnieuw heeft het hart van Robin al een aanval moeten verwerken ,...alle spieren worden zwakker ,..en zijn lijfje heeft net als dit van mama tijd nodig om te recupereren ,...

    Neen ,ik mag er niet teveel aandenken ,maar ik ben wel realistisch genoeg om dit te beseffen ,...en ook iedereen moet me toelaten om hier mee om te gaan ,...ik doe het op mijn eigen manier ,...met vallen en opstaan ,...ik geniet van mijn 2 wondermooie kids ,...ik probeer hun rolwagen niet te zien ,..ik voel hun warmte ,...hun woorden heb ik nog nooit gehoord ,...maar misschien hebben ze wel het kostbaarste geschenk op de hele wereld ,...hun meer dan wondermooie glimlach ,...nergens kan je die kopen ,...,...Lieve Robin ,lieve Anouk ,...dank je wel voor alles ,..ik hou van jullie meer dan ik ooit zeggen kan ,...

    xxx Ann

    25-01-2017 om 12:22 geschreven door mama robin en anouk  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    15-01-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een nieuwe start
    Hallo allemaal , Hier ben ik nog eens op een killige ,donkere zondagmiddag ,... Lekker knus vanuit mijn zetel ,... Een potje verse koffie en een stukje appelcake ,... Verwenden zojuist mijn smaakpapillen ,... Robin en Anouk juist wakker na een middagslaap van 3 uurtjes ,... De televisie op Ketnet en nog wat weg mijmeren ,... Ook wat vooruit denken ,... Denkend aan morgen ,... Mijne nieuwe start op de werkvloer na bijna 1 jaar afwezigheid ,... Best wel spannend ,... Maar ik kijk hier echt naar uit ,... Zolang heb ik gewerkt naar die dag ,... En eindelijk is hij aangebroken ,... Vrijdag kreeg ik nog mijn Baxter ,... Kreeg een positieve evaluatie van de dokter ,... Met de woorden ,... Rustig aan ,doseren ga ik op pad ,...ik hoop dat ik nu een mooi ,lang pad kan bewandelen vol van nieuwe uitdagingen ,... Ik grijp met 2 handen mijn nieuwe kansen ,... Ben dankbaar dat ik deze stap weer kan maken ,... Ook al weet ik dat ik levenslang zal moeten opletten en op tijd luisteren naar de signalen van mijn lichaam ,.... Het wordt een heel grote uitdaging ,... Ik ken mezelf maar al te goed ,... Maar het voorbije jaar hebben me geleerd dat ik hier nu niet meer onder uit kan ,...ik had nooit gedacht dat ik nu al blij kan zijn met gewoon een weekend rustig thuis ,... Zonder te moeten mee doen aan verplichtingen en uitjes ,... De rust is mijn partner in crime geworden ,... Samen ga ik met hem op pad ,... Eindelijk ben ik me bewust geworden van de grote zorgen die ik dagelijks meesleur ,... Ook 2016 liet me beseffen dat ik hierin eerlijk moet zijn ,... Die roze bril even af moet doen en beseffen dat ik ook maar een mens ben ,... Ik kijk naar Robin ,... Een echte vent is hij geworden ,... Een grote vent die normaal zijn eigen weg zou bewandelen ,... Maar die weg moeten ook wij voor hem zo aangenaam mogelijk houden ,...de epilepsie is weer wat beter onder controle ,... Robin is weer heel enthousiast,... Is weer in een goede periode ,... Ook dit houd ik met beide handen vast ,... Gisteren kreeg ik het wat moeilijk ,na een heel fijne dag was mijn kerel om 19 uur doodop en zat dan ook in zijn bedje ,... Een uur waar zijn leeftijdsgenoten hun beste kleren aandoen om op,stap te gaan ,... Geloof me ,... Ik stond aan zijn bedje ,... Zag hoe gelukkig hij was met zijn knuffeltje in zijn hand en na 5 minuten al in dromenland was ,... Ik probeer zo vaak in zijn hoofdje te kijken ,... Wat zou hij denken ,... Wat wil hij ons soms duidelijk maken ,... Ik blijf dromen ,.... Mijn jongedame ,... Mijn prinses ,.... Ook jij stapte met het goede been het nieuwe jaar in ,... Je bent tevreden ,... Kijkt om je heen ,... Tovert keer op keer met jou mooie glimlach een lach op mijn gelaat ,... Die ogen van jou ,... Zoveel willen ze mij zeggen ,... Zoveel kracht stralen ze uit ,... Kracht om te genieten van de simpele dingen in het leven ,... Een eclairke ,... Gezellig naar de kaarslichtjes kijken ,.... Jij doet me stilstaan ,... Stilstaan bij het feit dat we niet altijd teveel moeten verwachten ,... Dat we onze lat niet op het onbereikbare moeten leggen ,... Maar leven in het hier en nu ,... Bedankt Anouk om jou fijne wijsheid ,... De voorbije week was ik ook bezig met grote broer ,... Daar in Hasselt loopt het toch niet zo als het lopen moet ,... De werkelijke wereld maakt weer plaats voor zijn virtuele wereld ,... Zoveel willen we hem duidelijk maken ,... Maar het blijft moeilijk voor hem ,.... De sociale dienst van het ziekenfonds kwam langs voor een inleidend gesprek ivm begeleid wonen ,... Een steek in mijn moederhart ,... Gewoon omdat je het anders wil ,... Maar het nu zo is ,... We moeten hem beschermen tegen alles wat voor hem zo moeilijk is ,... Ja ,... Ik ben me bewust van mijn zware gevulde rugzak ,... Ik draag hem moedig verder ,... Er is weer plaats in die rugzak nadat ik voor mezelf enkele moeilijke beslissingen moest nemen ,... Beslissingen over loslaten ,... Ik zal er aan moeten wennen ,... Het is een uitdaging ,... Maar zowel voor mijn gasten als voor mezelf is het van levensbelang !!!! Daarom wil ik langs deze weg iedereen ,maar dan ook iedereen heel hard bedanken die me door het voorbije jaar hebben gesleurd ,... Die me weer brachten tot de Ann die hier nu weer staat ,... Vooral mijn ventje ,... Mijn steun en toeverlaat in alles ,... Zonder hem was ik hier nog niet ,... Mijn ouders ,zussen ,... Iedereen die mijn gezaag en geklaag hebben aanhoord ,... 2016 leerde me opnieuw leven ,... Leven op een andere wijze ,... Een wijze van echt genieten ,stilstaan bij mijn verdriet ,... Verwerken ,...realiteit ,... Dromen ,... Ik kreeg een wijze les ,... En met die wijze les maak ik van 2017 een spetterend jaar ,... Here I Come ,.... Dikke knuffel ,Ann ,xxxx

    15-01-2017 om 17:03 geschreven door mama robin en anouk  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    08-01-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gelukkig Nieuwjaar !!!!
    Hallo allemaal , Hier ben ik dan met mijn eerste blogje,... Van het nieuwe jaar ,...2017....het jaar waarin ik voel dat het een beetje een uitdaging voor me wordt,... Een jaar vol van nieuwe kansen ,... Nieuwe uitdagingen ,... Een jaar waar ik zal proberen zoveel mogelijk te genieten samen met mijn gezin ,... Het nieuwe jaar zijn we gestart met een gezellige familiedag ,...samen met ons gezin en familie ,...Robin had een heel goede dag,... Was echt aan het genieten van de gezelligheid ,... Anouk zat mooi mee te kijken ,... Haar handjes in elkaar gevouwen ,... Gewoon mijn meisje ,... Ik had een goed gevoel ,... De eerste dag is goed verlopen ,... Yes ,... Een goed begin ,... En ja ,... Mijn schatten hebben echt wel een goede week gehad op de leefgroep ,... Ja ,jher is voor mij weer wennen dat ik ze weer wat minder zal zien ,... Ik weet het ,... Het blijft moeilijk ,het blijft knagen ,.... Maar ik kom van veel te ver terug en besef als geen ander dat ik ook aan mezelf moet denken ,... Me niet schuldig mag voelen ,...maar ik ben en blijf hun mama ,... De buikgriep is in het land en woensdag kwam mijn ventje gesneuveld thuis ,...en ik dacht lap ,... Vrijdag gaan we naar Clouseau ,... O neen ,... Ik mag het niet vangen ,... Maar noppes ,... Vrijdagmorgen zat ik ook op de wc pot ,... Voelde me kotsmisselijk ,... Kroop weer mijn bedje in ,... En met de motilium ,immodium en dafalgan genoot ik toch van Koentje ,... Het was top ,... Ik heb genoten van begin tot einde ,... Vorig jaar kwam ook het monster fybromyalgie in mijn leven ,... Het is iets waar je echt geen vat op hebt ,... Je past je leven aan ,.. Je luistert naar de signalen ,... Maar wat fybromyalgie mee vooral geleerd heeft ,.. Is echt om te genieten van bepaalde momenten ,... Die koesteren ,... Ook al wist ik dat ik het weekend in mijn zetel zou mogen blijven ,... Ook door het buikgriepje erbij moest ik noodgedwongen de kids op de leefgroep laten ,... Pfff ,... Maar ik ben nu vandaag zo trots dat ik het kon ,... Ik luisterde naar mijn lichaam ,... Mijn signalen ,... Ik zag het hele weekend de voordeur niet ,....nestelde me in de zetel met mijn house pak aan onder een fleeceke ,.. Sliep veel ,... En voel nu dat het me goed heeft gedaan ,... Ik mis Robin ,ik mis Anouk .... Maar volgende week ben ik er weer voor hen ,... Hoever ze in afstand ook van me zijn ,... In mijn hart zitten ze heel diep ,... Zitten ze vastgeankerd tot aan de bodem van de zee ,... Zo onmenselijk groot ,... Zo diep ,zo groot is mijn hart voor hen ,... Morgen heb ik een laatste gesprek met mijn werkgever en mag dan op 17/ 1 terug gaan werken ,... Ik ben zo blij ,... Zo dankbaar dat ik terug aan de andere kant van het bed mag staan ,... Het zal weer wennen worden ,aanpassen ,... Maar vooral doseren ,... Doseren in alles ,... Dagelijks zeg ik het woord wel 100 keer omdat het mijn uitdaging word ,... Die uitdaging ga ik zo graag aan ,... Sinds vorig jaar besef ik dat elke dag dat ik leef ,... Moet beseffen dat ik er moet van genieten ,... Ook al gaat het moeilijker ,... Want wie gezond is beseft niet hoe rijk hij is ,... Nog 1 weekje geduld en dan stap ik weer op de trein van het gewone dagelijkse leven ,... Het moet een reis worden ,... Een lange reis zonder stopplaats ,.. Met af en toe een rustplaats ,... Een reis vol van mooie en aangename momenten ,.. De nieuwe Ann is geboren ,.... Een dikke merci aan iedereen die samen met mij hiervoor gezorgd hebben ,... Love you all ,XXX Ann

    08-01-2017 om 17:09 geschreven door mama robin en anouk  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (1)


    Hallo,
    Mijn verhaal gaat over Robin en Anouk,dit zijn mijn 2 allergrootste schatten,Robin  en Anouk hebben allebei een heel zware fysische en mentale handicap.
    Maar wat de oorzaak is van dit alles ,is nog steeds een groot vraagteken.Vele onderzoeken en tests en jaren later is het nog steeds niet geweten;
    Ze hebben allebei epilepsie,maar die is met medicatie redelijk onder controle;In het begin was het echt heel moeilijk om alles te aanvaarden,je wilt weten hoe hun toekomst zal zijn,......Na verloop van tijd probeer je alles een plaats te geven en te genieten van elke dag dat ze bij je zijn.Mijn kapoenen hebben me al zoveel geleerd,hoe mooi het leven is? Wat genieten is van de kleine dingen in het leven? Wat echte liefde is? Gewoon ik ben ze heel dankbaar dat ik hun mama mag zijn.
    Soms heb ik het heel moeilijk,maar ik kan heel goed mijn gevoelens neerschrijven ,vandaar dat ik mijn blogje heb aangemaakt..
    Liefs,Ann
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto


    Foto

    Mijn klein poppemieke,
    Mijn hartedief,
    Wat ben jij lief
    Wat hou ik van jou,
    Je mama,xxx
    Foto

    Foto

    Archief per maand
  • 08-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008

    Mijn favorieten
  • bloggen.be
  • onze school
  • mama's werk
  • autismespectrumstoornis
  • hier verblijven we tijdens de week



    Twee beertjes hand in hand houden elkaar lekker warm.
    Net als die twee beertjes heb ik het nooit koud,
    want jullie zijn degene die mijn hartje warm houdt!!!

    Foto


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!