Inhoud blog
  • Vakantie
  • Pneumonie
  • Verdwalen in emoties
  • Fijne dagen
  • Een tijdje geleden
    Zoeken in blog

    Over mijzelf
    Ik ben Ann Vanmoen
    Ik ben een vrouw en woon in Izegem (België) en mijn beroep is gegradueerde verpleegkundige.
    Ik ben geboren op 28/03/1970 en ben nu dus 49 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: .
    Hallo, Als mama van 2 gehandicapte kindjes wil ik jullie heel graag mijn verhaal vertellen. Geniet van het leven !!!
    WELKOM OP MIJN BLOG
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Mijn lieve Robbedoes,
    Wat ben jij lief
    Wat ben jij stoer
    Ik heb je lief
    Je mama ,xxx
    lotgenootjes
  • Kyano
  • jonas
  • Ella
  • Darleen
  • Eline
  • Juliette
  • Phara
  • Sander
  • Sterretjes aan de hemel
  • äaron *
  • Seppe *
  • Lotteke*
  • Thibo*
  • Dorien*
  • Rytse*
  • Emily-Grace*
  • Jens *
  • Bijzondere blogs
  • Stefaan Vanpeteghem*
  • 365 dagen jullie mama
  • Slaapkopje
  • Bijzondere mensen
  • Anny
  • Joke
  • Tricky
  • Ines
  • Frisco
  • kamiel
  • Jij,

    Jij,
    Jij bent degene
    Degene aan wie ik denk
    Elke minuut van de dag

    Jij,
    Jij bent degene
    Degene van wie ik hou
    met heel mijn hart,........

    Jij,
    Jij bent degene die ik wil
    die ik wil in mijn leven

    Jij,
    Jij ben uniek

    Jij,
    Jij bent mijn zonnestraal
    Jij,ik hou van jou

    Lieve Robin en Anouk,
    mama houdt van jullie
    Dikke zoen,
    Mama
    Het leven met 2 gehandicapte kindjes
    mijn verhaal
    11-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Anouk 17 jaar
    Hallo allemaal ,
    Hier ben ik nog eens terug na een stilte ,...een stilte die ik nog maar eens nodig had om het ene en andere te plaatsen ,...Wanneer ik terug kijk naar februari ,...dan zie ik dat ik een heel lange weg heb afgelegd met vallen en opstaan en ben ik zo blij met mijn bereikte resultaat op de dag van vandaag ,...maar geloof me vrij ,...simpel is anders ,...maar moeilijk gaat ook ,...en ik hoop zo hard dat ik op het einde van de rit er zoveel sterker zal staan ,...Maar heel eerlijk ,...ik wens niemand dit gevecht toe ,...
    Ik ben mijn psychologe en pijnarts heel dankbaar om de nodige professionele hulp ,mijn man ,mijn familie en mijn vele vrienden voor het heel vele geduld en hun luisterend oor en vooral mijn grote schatten voor hun immens grote en pure liefde ,...
    Zonder jullie allemaal stond ik vandaag nog niet waar ik nu ben ,....

    De voorbije maanden moesten jullie meermaals mijn geklaag aanhoren ,mijn frustraties ,mijn kijk op alles ,...maar die kijk had ik ook nodig ,..omdat ik ik  indien die roze bril bleef aanhouden ,..ik mezelf en anderen in de vernieling bracht ,...hoe raar het ook klinkt ,...want nu moet ik leren leven met mijn beperking ,met mijn realistische kijk op alles ,...die vaak heel pijnlijk en hard is ,...maar me wel met de voetjes op de grond brengt en doet beseffen dat ik ook maar één leven heb ,...Vele tranen heb ik al gehuild ,...ik vraag me soms af waar ze kunnen blijven komen ,...Ik word een dagje ouder en wijzer ,ook gevoeliger en elk moment van liefde en ontroering samen met mijn kids zijn dan ook o zo belangrijk ,...

    Het is wennen aan het feit dat ik 2 jonge gasten heb ,..die in de babyfase blijven hangen ,...hun kleine lijfje is uitgegroeid zoals het hoort te zijn ,...maar het doet pijn om aan deze lichamen nog steeds een pamper te moeten aandoen ,...Ik doe die pamper nog met heel veel liefde aan ,...maar keer op keer is het slikken ,...het is gewoon niet de normale gang van zaken ,...Ik had nu 2 pubers moeten hebben die volop hun eigen wereld konden ontdekken en hun eigen weg uitstippelen ,...maar dit zal helaas niet gebeuren en toch zal ik ze ook moeten loslaten zoals een ander ouder het moet doen ,...maar dit is zo moeilijk ,...ik ken ze als geen ander ,..weet hoe ze zich voelen ,...waar ze gelukkig mee zijn ,...de professionele hulp doet dit ook zo goed en zo kwaad als ze kunnen ,...maar het blijft wringen aan mijn moederhart ,...want ik voel ze zo goed aan ,..weet wat ze het liefst eten ,..weet dat ze zo genieten van de zon ,..zo genieten van een mega dikke knuffel ,...ik hou zo oneindig veel van hen ,...

    Maar mijn lichaam gaf de voorbije maanden een hele grote stop aan ,...HET WAS HELEMAAL OP ?.....Ik wou er eerst niet aan toegeven tot ik meer en meer klachten kreeg ,....vandaag is het nu echt al veel beter ,..maar ik loop nu wel elke dag rond met een touw om mijn hals ,...die wanneer ik mijn grenzen bereik aan het touw trekt ,...en hoezeer je daar wil tegen vechten ,...helaas lukt het niet meer ,....Nu vraag ik me af waarom ik het allemaal zo lang heb volgehouden ,....maar ik had geen keuze ,...ik moest doorgaan voor de kids ,voor mezelf ,..voor ons gezin ,...
    De psychologe gaf me aan ,...doordat jij zo sterk bent heb je dit zolang gedaan ,...en nu voel ik nog steeds dat jou brein nog meer wilt ,...dan jou lichaam nog dragen kan ,...Probeer Ann ,...ook dit los te laten ,...doe alleen waar jij je goed bij voelt ,...want zo ie zo zal een ander toch altijd commentaar hebben of er geen boodschap aan hebben ,...Die woorden zinderen na ,..;maar ze heeft gelijk ,...ik probeer er nu mee om te gaan ,...
    dag per dag ,...valt alles meer en meer op zijn plooi en hoop ik zo 2016 positief af te sluiten met een wijze les voor 2017 ,...

    Ondertussen is mijn poppemie ,mijn prinses 17 jaar geworden ,...We hadden een heel fijne lady's dag gepland ,...maar zus had op het verkeerde tijdstip de buikgriep en daar ging onze uitstap ,...Maar uitstel is geen afstel en we gaan een andere dag plannen ,..toch werd ze vorige donderdag verwend ,...Tante Sophie en Elke geven Anouk een fijne handmassage ,ze kreeg mooi gelakte nageltjes en haar eerste lipstick en oogschaduw zijn een feit ,...ze straalde gewoon ,..mijn heel mooi meisje ,...Haar mémé breide maandenlang aan een mooie plaid voor op haar rolwagen ,wat zal ze lekker warm hebben ,...

    en Robin ,...mijn kerel ,..die blijft enorme last hebben van die verdomde epilepsie ,...Ik hoop dat ze ooit een wonder medicatie vinden om die weg te toveren ,...ook al zal dit een droom blijven vrees ik ,...de neuroloog in Gent verhoogde nu opnieuw zijn depakine in de hoop dat een hoge dosis toch wat soelaas mag brengen ,...het is weer afwachten ,...;nog maar eens toekijken hoe elke aanval de hartslag van Robin en ook mama in een versnelling hoger brengt ,..hoe elke aanval Robin uitput en hem dan in een diepe slaap van een dag lang brengt ,...en die machteloosheid ,..;die is soms niet te dragen ,...maar ik doe het toch ook al bijna 19 jaar ,...ik heb mijn grenzen zover uitgereikt dat ik dit allemaal dragen moet en kan ,...

    We zijn ondertussen 11 november ,...ik kijk uit naar eind november dat moet ik opnieuw op controle bij de artsen en hoop ik dat ik groen licht krijg om mijn werk te hervatten ,...ik kijk zo uit naar die dag ,..een dag waar ik ook weer kan meetellen ,...weer die sociale contacten heb en mijn gedachten op mijn werk kan zetten ,...Ik weet dat ik van heel ver kom ,..dat ik nu niet mag sprinten naar de eindmeet ,..maar geduldig moet afwachten ,...We zullen zien ,...maar het is iets om naar uit te kijken en ondertussen luister ik verder naar mijn lichaam die me heel duidelijk verteld hoe mijn dag zal verlopen ,..helaas ,...

    Een mega dikke knuffel voor jullie allemaal ,xxx






    11-11-2016 om 11:50 geschreven door mama robin en anouk  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eventjes tussenuit
    Hallo allemaal , Hier ben ik eventjes terug ,... Erwin en ik zijn er even tussen uit geweest ,... Naar het mooie en warme Tenerife ,....Even weg van alle zorgen en iedereen ,... Ik voelde het aan mezelf dat alles wat teveel was geworden ,.... Ik ben sterk ,heel sterk ,kan heel veel aan ,... Maar soms is trop teveel ,... Je kan je draagvlak zo ver laten reiken ,... Zoveel dragen ,... Maar soms is die pilaar echt niet meer sterk genoeg ,.... En dan kraak je ,.... Voel je jezelf gefaald ,... Ben je boos ,... Ben je kritisch ,.... En weet je dat het zo niet verder kan ,.... Gelukkig heb ik een super echtgenoot ,... Mijn rots in de branding ,... Mijn beste maatje ,... Mijn alles ,... Een echte optimist ,... Een natuurmens die alles relativeert en me zijn sterke lichaam aanreikt om,even tegen te leunen en te voelen ,... Ik ben er voor jou ,.... Samen zijn we sterk ,... Samen komen we hier door ,.... Ik heb oprecht genoten van Tenerife ondanks mijn beperkingen ,.... Mijn lichaam roept nog veel te vaak om rust ,... Ik genoot van onze uitstapjes ,ons lekker dineren samen ,... Gewoon de warmte ,.... Het geruis van de zee ,... De oneindigheid van het water ,... Het klotsen van de golven tegen de rotsen ,... De winkeltjes ,de cocktails ,... Alles wat je hebt om gelukkig te zijn ,... Heel idyllisch ,prachtige landschappen ,mooie promenades ,...een droom van een week ,.... Maar ik mistte keihard mijn schatten aan mijn zijde ,.... Hoe hard ik van de rust genoot toch voel ik binnen in mij die leegte ,het gemis om wat er nooit zal zijn ,... Mijn gasten mee genietend van een idyllische vakantie met zon ,zee en strand ,.... De grenzen van mijn eigen ik die een flinke knauw hebben gekregen ,... Ook dit moet ik leren plaatsen ,... Maar ondanks alles voel ik dat ik ooit weer helemaal terug zal zijn ,... Dat ik voldoende kracht zal hebben ,... Voldoende energie en voldoende inzicht in mijn eigen grenzen ,... Dan zal alles weer zoveel mooier zijn ,... Dat hoop ik toch ,... Want wat ik geleerd heb de voorbije maanden is dat de gezondheid zowel geestelijk als fysiek het allerbelangrijkste zijn in ons leven ,....en dat we helaas als alles goed gaat ,... Daar veel te weinig bij stilstaan en ons laten meesleuren in de jachtigheid van de maatschappij ,.... Vaak leggen we onszelf teveel zaken op die we eigenlijk niet hoeven te doen ,.... Maarja ,... Misschien had ik deze burn out nodig om dit bij mij aan te wakkeren ,... Wie weet ,... Robin en Anouk werden heel goed verzorgd op de leefgroep ,... Want Robin was net voor ons vertrek weer wat ziekjes ,... Hij weet zijn momenten wel te kiezen ,... Hij had een grote neusverkoudheid ,... Bleef wat thuis van school en werd lekker geknuffeld ,... Anouk die straalde zoals altijd ,.... Deze morgen was ik dan ook de gelukkigste vrouw van de wereld ,.... Ik kon ze weer knuffelen ,bewonderen ,aankijken ,eten geven ,voelen ,verversen ,... Hun gezichtje zien met zoveel expressie en zonder woorden ,.... Maar o zoveel betekenend ,.... Mijn dag kon niet meer stuk ,.... Robin en Anouk ,... Wat geven jullie me zoveel wat ik zo moeilijk aan een ander kan uitleggen ,.... Elke uitstraling van blijheid bij jullie doen me stralen ,.... We brachten eenbeetje zon mee in onze koffer ,... En vandaag zaten jullie dan ook een beetje buiten onder het fleeceke ,... Die handjes kwamen er weer boven uit steken en die smoeltjes en hun expressie ,.... Goh ik kan er blijven naar kijken ,... Net zoals daarnet ,... Toen ik jullie medicatie gaf ,.... God ,wat ben ik dankbaar om jullie mama te zijn ,... Helaas zijn we met zorgen op reis vertrokken en met zorgen terug gekomen ,.... Het lukt echt niet voor de grote broer ,... Weigert alle aangeboden hulp en is hij even op de vlucht ,... O zo graag zouden we hem doen inzien dat het zo niet verder kan ,... Hebben we alle professionele hulp aangeboden ,... Maar slaat hij die in de wind ,... Je voelt je machteloos ,... Gefaald ,... Ontgoocheld ,... Alleen kunnen we hopen dat alles goed mag komen ,... Dat hij beseft dat onze bedoelingen en onze liefde voor hem alleen maar goed bedoeld zijn ,... Jongen ,ik hou van jou en zal het altijd doen ,... Ook dit verdriet zal ik weer een plaats moeten geven ,... Hopen op een goede afloop en vertrouwen in de toekomst ,... Maar soms ,heel soms ,... Weet je het even niet meer ,... Liefs ,Ann

    29-10-2016 om 21:17 geschreven door mama robin en anouk  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn verhaal deel 2
    Goedenavond allemaal ,... Hier ben ik nog even terug ,... Pfff,... Het was niet de gemakkelijkste week ,de voorbije week ,... Heel veel tranen ,..veel tranen vooral van onmacht ,onbegrip,... Het doordringen van mijn realiteit ,.... Weet je ,ik heb jarenlang me sterk gehouden ,... Iedereen gezegd ,het gaat goed ,.... Gewoon omdat ze niet willen horen ,... Het gaat nu verdomme niet ,... Ik ben nu zo ontgoocheld in mezelf ,.... Waarom komt nu pas het besef echt ,.... Ik heb jarenlang mijn roze bril aangehad ,me jaren als een kameleon gedragen ,mijn mooiste en leukste momenten op Facebook gezet ,... Nu leef ik al maanden in een hel ,... Een echte rollercoaster van emoties ,ik kan het soms zo moeilijk neerschrijven ,... Ik probeer het toch te doen omdat er soms binnen in mij iets knakt,...iets die het niet meer alleen kan dragen ,.... Ja het kan voor jullie enorm belachelijk overkomen dat ik weeral schrijf dat ik heb genoten van Plopsaland ,... En dan nog met een kerel van bijna 19 en een dame van bijna 17 ,...ja ,welke boodschap hebben jullie daaraan ,.... Maar voor mij zijn die momenten dan echt hemels ,een echt intens moment van genieten van mijn gasten ,... Ja ,jullie zien een lachende Robin ,... Maar jullie zien niet dat Robin s'avonds een mega aanval deed ,... Dat Anoukje Plopsaland niet heeft gezoen,... Want zus sliep de hele tijd ,.... Ik kan zo verder mijn statussen afgaan ,... Ik probeer echt mijn mooiiste en leukste momenten te delen ,...ik heb pijn als ik bij jullie zie hoe zorgeloos jullie kunnen genieten van die dag naar Plopsaland ,... Of gewoon samen pannenkoeken bakken ,of een leuk feestje ,.... Ik probeer zoveel mogelijk mijn tranen voor mezelf te houden ,... Maar soms is mijn impulsiviteit sterker ,... Moet ik het nu echt wel kwijt dat ik tranen heb ,... Neen ,ik wil geen aandacht ,.... Maar ik voel zo vaak dat een gehandicapt kind echt nog een taboe is ,... Iets waar je het liefst van bij wegblijft ,.... Ik voel me soms echt heel alleen op de wereld alhoewel ik een sterke man ,een toffe familie en heel veel vrienden heb die me door dik en dun steunen ,....ik voel het aan alsof ik niet alleen voor mezelf moet spreken ,maar ook in de plaats van Robin en Anouk want zij kunnen helaas niets zeggen ,.... Ze moeten alles ondergaan wat wij doen ,.... Maar wie zal zeggen of ze het goed vinden dat ze die jeans aan willen doen of liever frietjes eten ipv pannenkoeken ,.... Ik kan zo van die kleine dingen opnoemen ,.... Op de leefgroep doen ze hun uiterste best om alles in orde te doen ,.... Maar soms komen ze thuis en denk ik dan ,... Wat hebben ze nu aan ,.... Kan dom klinken ,... Maar het doet pijn ,.... Zoals nu vandaag,.... Robin is wat ziekjes ,... Eten lukt niet zo goed en zo is er alleen sondevoeding ,... Verdomme dat doet pijn ,.... Ik slik het ,en weet dat ze het goed menen en alles profesioneel doen ,... Maar toch ,.... Ik slik alles ,...ik stop alles al jaren in mijn emmer ,die ondertussen al een grote ton is geworden die nu echt ontploft is ,...... Iedereen heeft het vaak eens lastig in zijn leven ,.... Maar eerlijk ,.... Mijn situatie is echt uitzichtloos ,... De zorgen nemen alleen maar toe ,de kids worden zwakker ,ik word ouder ,... Ook gevoeliger en mijn lichaam toont meer dan ooit zijn grenzen aan ,.... Robin en Anouk zijn woensdag en donderdag thuis geweest ,... Anoukje zat woensdag een hele dag te staren ,... Na haar dutje was het beter en kreeg ik meer contact met haar ,... Robin deed heel moeilijk bij het eten ,... Zijn ademhaling was oppervlakkig en na een uurtje lap .... Alweer een aanval ,.... Slik ,slik ,... In de vooravond keken ze dan wat Tv ,... Ik zette het op Ketnet ,... Ze keken ,... Maar misschien wilden ze wel Studio 100 ,... Het is altijd maar een gissen wat ze nu wel willen ,... Vroeger kon ik ze ophouden tot rond 20.30 ,maar helaas is ook dit verleden tijd en moeten ze er al een uurtje vroeger in ,... Donderdag hadden ze dan een betere dag ,...ik stak ze content op de leefgroep in bedje ,.... En ik keerde met een gevoel van onbehagen naar huis,...ik,was stil en ging naar bed ,... Daar waren mijn tranen ,...tranen van waarom Jij Robin ,waarom jij Anouk ,... Waar hebben jullie dit verdiend ,.. Vrijdag moest ik terug om mijn Baxter ,... Ik voel dat ik sterker word ,....maar ik moet nog een beetje doorzetten ,.... Vrijdagavond gingen we naar het toneel ,... Een echte billenkletser ,zo ontspannend was het ,het lachen deed me deugd,... Zaterdag was er een wijkfeest ,... Het was top ,... Ik was blij ,... Ik kon alweer even op de dansvloer staan ,...een klein beetje weliswaar ,maar het was een vooruitgang ,... helaas was het gisteren bedtijd en zeteltje ,.... Na 16 uur zijn we even naar de kids geweest ,... Nog een beetje hun kamertje opfleuren met lichtjes ,.... Zo kunnen ze ook daar genieten van de lichtjes ,hun ding ,... Ik voelde aan Robin dat hij iets aan het broeden is .... Het slikken ging echt niet goed ,...Anoukje at bij mama flink haar bordje leeg ,... De laatste tijd heb ik,het echt moeilijk om naar Aartrijke te gaan ,... De confrontatie met de werkelijkheid is zo hard ,zo pijnlijk en is echt niet simpel om te dragen ,... Nooit of nooit kan ik eens zeggen ,... Ja het komt allemaal goed ,... Of er ligt iets op de loer,.... Nu ,het is nu zo en ik moet er zo goed als zo kwaad leren mee leven ,... En dit lukt ons wonderwel goed ,... Misschien mag ik dankbaar zijn dat ik jarenlang mijn roze bril aan had ,... Zo was het dragelijker ,... Maar nu is het vaak echt te confronterend ,... Ik voel gewoon dat ons gezin nooit zal ervaren wat het is om simpelweg te genieten van een gewone uitstap ,... Een gewoon restaurantje ,... Eens samen naar de cinema ,... Ik hoop dat jullie me echt ook deze keer weer wat begrijpen want ook ik doe mijn uiterste best om jullie te begrijpen in jullie wereld ,.... Alleen is die van mij zo eng ,... Zo anders dat ik me er misschien moet bij neerleggen dat bepaalde boodschappen anders overkomen bij jullie ,... Maar dit is zeker niet mijn bedoeling ,... Ik hou me nu momenteel vast aan het feit dat ik beter ben ,... Dat ook de dag weer komt dat ik terug mag werken ,.. En dat ik zo minder tijd heb om stil te staan bij mijn zorgen ,... Maar toch heb ik ook die confrontatie met mezelf nodig om alles te plaatsen en er zo weer sterker te staan ,ik doe mijn best ,... Met de liefde van mijn gezin en jullie om me heen ,... Bedankt voor jullie luisterend oor en jullie steunende knuffel ,... Liefs,Ann

    17-10-2016 om 21:13 geschreven door mama robin en anouk  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    11-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mijn verhaal : deel 1
    Hallo allemaal ,

    Hier ben ik nog eens terug ,...Wat heb ik zo hard genoten vorige week in Villa Rozerood ,...samen met de kids even gewoon mezelf zijn en me gewoon tegenover niets en niemand moeten bewijzen ,...eerlijk gezegd ,...een echte verademing ,...
    Ik wou dat ik dit elke dag kon ,...zo zou het voor mij echt minder lastig zijn en zou het zo mijn energie niet leegzuigen ,...
    Eigenlijk weet ik niet zo goed hoe ik hier moet aan beginnen om het jullie een beetje proberen duidelijk te maken wat ik voel en wat ik doormaak ,...hoe ik het allemaal een plaats moet geven ,...
    Ik ga nu al een tijdje naar een psychologe om me te helpen met het verwerken van alles ,....2 weken geleden ,...was ik laatst bij haar ,...ik zei dat het toch wel duidelijk beter gaat ,...de kracht komt terug ,...maar ze merkte op ,...dat wanneer we mijn diepste verdriet raken ,..dat ik blokkeer ,...dat ik er liefst niet bij stil sta en gewoon wil doorgaan ,...hetgene dat iedereen verlangt ,...want truntten lost niet op ,....Toch hield ze halt bij mijn tranen ,...pfff ,...het was echt niet makkelijk ,..maar ze vloeiden ,...en bleven maar komen ,....ik voelde echt hartpijn ,..maar ook opluchting ,...
    Ik kwam al wenend naar huis ,...maar ze had gelijk ,..even stilstaan ,...dat moet ik doen om het zo een plaats te geven ,...
    ja ,jullie kunnen me met de vinger wijzen dat ik zo maar alles op het internet gooi ,...maar voor mij is dit echt een vorm van verwerking ,...want weet je ,..van mij word verlangd dat ik alles die zo maar gebeurd in de wereld zonder beperkingen ik dit maar slik ,...je slaat de krant open ,..je kijkt tv,...al ooit een gezin gezien waar er 2 kinderen in een rolwagen zitten en gewoon zorgeloos op vakantie vertrekken ,...waar in plaats van een lekkere pizza in stukjes ,...een mooi mals gemixt potje word getoond ,...klinkt raar hé ,...dat ik dit schrijf ,...maar mijn wereld ziet er werkelijk zo uit ,...ja het is met momenten confronterend voor jullie ,...maar beseffen jullie hoe alles op mij afkomt en dat ik iedere keer mijn realiteit verdring ,...ja dat word verwacht ,...Dat heb ik 18 jaar lang gedaan ,...18 jaar gedacht alles komt goed ,...maar dit is een utopie en nu is het aan mij om toch dit alles te plaatsen want de rest zal zich niet aanpassen ,...

    Maar doordat ik me al jaren in draaien en bochten moet wringen ben ik mezelf wat kwijt gerzaakt de voorbije maanden ,..voelde ik me miserabel ,kotsmisselijk en kon ik niet vooruit ,...Ik begin uit het kluwen te geraken ,..probeer alles te ontrafelen ,...zal veel moeten loslaten wat ik eigenlijk niet wil ,...maar toch zal het moeten gebeuren ,....Kan je geloven dat ik dit niemand toewens ,...

    Ik hoop alleen een klein beetje dat wanneer ik nog eens ventileer ,...dat jullie me wat begrijpen ,...Maak eens de oefening in mijn plaats ,...
    Stel jullie eens voor dat jullie niet met jullie zoon in discussie kunnen gaan ,niet naar de sportclub ,niet naar de jeugdbeweging kunnen en zo alle sociale contacten erbij missen ,....Stel jullie eens voor dat jullie niet zomaar naar het shoppingcenter kunnen met dochterlief ,...gezellig kibbelen ,...Stel jullie eens voor dat wanneer jullie er even samen tussen uit zijn ,...jullie na een heel mooie dag opgeschrikt worden door alweer voor de verandering een heel hevige epilepsie aanval waarbij de hartslag van jullie kind en jullie zelf een versnelling hoger gaan ,...

    Ja ,de reactie is soms ,..amai die hebben nogal geluk hé zoveel naar Villa Rozerood te gaan ,..lekker te relaxen en te genieten ,...
    Weet je ,ik zou ook het liefst ,...net als jullie samen met mijn jonge gasten het vliegtuig nemen en zorgeloos op een zonnige bestemming te zitten ,..maar gelukkig is er iets zoals Villa Rozerood ,..;een huis ,..een thuis met professionele mensen die ons begrijpen zonder dat het moeite kost ,...daarom ga ik naar daar ,omdat er niets anders kan voor ons ,...ik geen iphone ,tablets en 5 paar schoenen moet kopen voor hen ,...
    Ik vind het super om hen zo te zien genieten van hun snoezelbad ,...hun massage ,...de rust ,...hun glimlach ,...ja mensen daar moet ik levenslang mijn kracht uithalen ipv trots te zijn op hun sportprestatie ,hun goed rapport ,...we leven nu één maal in een maatschappij waar prestige heel hoog staat aangeschreven ,..maar wat als je kind niet in dit vakje van de maatschappij thuis hoort ,...Een handicap is nog steeds een taboe voor velen ,...soms voel je aan de blikken van de mensen  ...met wat komen ze hier buiten ,...
    Ik weet dat er zeker en vast veel zorgmama's zich hier in herkennen en dat ook zij net als ik tegen deze vooroordelen vechten ,...

    Maar toch wil ik positief eindigen ,...De week was zalig voor mij ,...ondertussen heb ik ze ook moeten toevertrouwen aan de mensen in de nieuwe leefgroep "snoezelnest" ,..ze hebben hun eerste dagen goed verteerd ,..zijn gelukkig ,...gelukkig met de goede verzorging ,en de zonnestralen op hun mooie gezichtje ,...Daar kan je pas iets van leren ,...nietwaar ,...

    Lieve broer en zus ,...ik hou zo oneindig van jullie en vecht moedig met jullie verder ,...ik voel het ,...het komt stilaan goed ,...

    Dikke kus ,mama

    11-10-2016 om 19:33 geschreven door mama robin en anouk  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (11 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De stilte ,...
    Hallo allemaal , Hier ben ik kort eventjes terug ,... Genietend van aan het zeetje ,...in het mooie Villa Rozerood ,.... Het is een beetje stil op mijn blogje ,...maar ik heb even wat tijd en adem nodig , ... Zoveel komt er op me af ,... Zoveel heb ik te verwerken ,... Ik wil jullie zoveel vertellen ,... Mijn frustraties ,mijn kijk op de wereld ,... Ja ,het was heftig voor mij ,... Nu gaat het wat beter ,voel ik dat mijn kracht terug komt ,kan ik plaats maken voor mijn verdriet ,... Die ik jullie dan in een volgend blogje eens toe vertrouw ,... Maar ik laat het eerst even zelf wat bezinken ,... Ondertussen geniet ik deze week samen met Robin en Anouk ,... Van de zee ,de zon ,de blauwe lucht ,... De rust en gewoon een plaats waar we onszelf kunnen zijn zonder dat we als een attractie worden bekeken ,... En dit voelt zo goed aan ,.... Even mijn tranen de kunnen tonen ,... Even mezelf kunnen zijn in een wereld waar alleen perfectie goed genoeg is ,... Maar hier kan ik perfect genieten zonder schaamte ,zonder stress ,... En het doet me zo goed ,... Een dikke knuffel ,Ann ,Robin en Anouk

    05-10-2016 om 11:28 geschreven door mama robin en anouk  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gelukkige verjaardag
    Goedenavond allemaal ,

    Hier ben ik nog eens terug ,...Alweer zondagavond ,...wat vliegt de tijd toch snel hé,...Komt dit door mij of gaat het gewoon zo snel ,...Ik voel dat die snelweg wat dichterbij komt maar ik begeef me nog steeds op de nationale wegen waar het nog rustig is en ook moet ,...Toch was ik deze week blij met mijn toestand ,...mijn week was duidelijk beter dan de vorige want pffff die was niet om over naar huis te schrijven ,...Ik hield me dan ook heel rustig op maandag en dinsdag ,....

    Was maandag zo blij met een telefoontje van mijn collega ,.... het deed me goed ,...Ze vroeg me ,..Hoe gaat het Ann ,....en ik gaf haar als antwoord ,...Ja het gaat wel ,...ik ben vandaag aan het bekomen van gisteren een uurtje naar de kermis te gaan met mijn 2 mannen ,...mijne Robbedoes doet de ene epilepsie aanval na de andere en voor Timmy is en blijft het een hele opgave om te functioneren ,...Anoukje genoot op zaterdag maar moest de zondag een hele dag slapen ,...Kan ik zeggen dat het goed gaat ,...vroeger ging ik zeggen ,...ja ,...maar nu niet meer ,...omdat het geen zin meer geeft om mezelf wat wijs te maken ,....Beseffen jullie wel hoe elke epilepsie aanval dwars door mijn hart gaat ,...dat het bij Robin soms zoveel pijn doet dat mijn ventje er bij weent ,...waarschijnlijk barstende koppijn heeft en het niet kan zeggen terwijl wij maar een dafalgan nemen ,....
    Deze week kwam er nog een dossier binnen van het Vlaams Agentschap voor begeleid wonen voor Timmy ,....opnieuw een mokerslag en een dreun op ons gezinsleven ,...met handen en voeten ,psychologen en therapeuten zijn we al jaren bezig voor Timmy ,..maar met zijn problematiek valt hij overal door de mazen van het net ,...neen ,je ziet het niet ,je hoort het meestal niet aan Timmy ,...maar zijn functioneren geeft heel duidelijk aan dat het voor hem allemaal veel te verwarrend is en een chaos is ,...
    Ik ben al heel blij dat het goed gaat met Anoukje ,...tja goed ,zeg ik ,...zus is blij ,is content maar geeft meer en meer aan dat ze alleen maar wil slapend haar dag doorbrengen ,...wat moet een badje voor haar en een voeding voor haar een hele hoop energie vragen ,...

    Vrijdag kreeg ik telefoon van de neuroloog en de medicatie bij Robin word verhoogd ,...we gaan de rivotril verhogen en hopen dat de bijwerkingen gaan meevallen of anders moeten we iets anders proberen ,..Rivotril heeft veel speeksel wat het eten weer kan bemoeilijken en slaperigheid geven ,...we hopen dat het zal meevallen want die aanvallen moeten minderen ,...

    Onze Timmy was donderdag 22 jaar ,...maar vandaag vierden we dit dan op restaurant met oma en opa ,...samen met ons gezin ,..het was heel fijn ,...we zijn om 12 uur vertrokken en waren om 16 uur thuis ,...mama doodop omdat ze geen dutje had gedaan en het dan maar deed en ja ,...Robin moest het ook bekopen ,...2 a 3 aanvalletjes ,..
    Ik wil jullie gewoon duidelijk maken dat we hier dan ook nooit of nooit kunnen genieten van een zorgeloze uitstap ,...alhoewel we deze middag echt in een rolstoelvriendelijk restaurant zijn gaan eten en dat ze ook respect hadden voor de noden van de kids ,...we kregen een mooi geserveerd bordje met gemixt eten ,...dat gaf direct een thuisgevoel ,...

    Gisteren zijn we voor een uurtje naar het frunpark hier in Izegem geweest want we hadden nieuwe schoentjes nodig voor de kids ,...Alle blikken waren nog maar eens gericht op de rolwagens ,...Robin was in zijn nopjes want zag de lichtjes en zus die had het lastig ,had last van krampen ,...

    Deze morgen bij het ontbijt hadden we een fijn gesprek samen met Timmy ,met papa over autisme ,..over ons gezin ,..over mij ,...
    Over ik die meer dan verlangend uitkijk naar de dag dat ik kan herstarten op mijn werk ,..ik snak er echt naar ,..maar mijn lichaam geeft het nog steeds anders aan ,...over hoe Timmy kijkt naar de wereld en de zaken ziet ,...over hoe zwaar het al jaren aan een stuk is voor mij om nooit te weten wat een gewoon gezin is ,..;over hoe ik me in elke situatie moet worstelen en zeggen ja ,..het gaat goed terwijl ik soms onbewust of bewust aan het sterven ben ,...over hoe ik zo graag eens mijn deur zou toetrekken op een gezinsuitstap zonder bekeken te worden als een attractie ,....Ja ,....Ik twijfelde deze week wat aan mezelf ,...ben ik nu een plantrekker ,...ben ik een pessimist ,...of denk ik gewoon teveel na ,...ik wil gwoon voor iedereen goed doen ,...maar vergeet dan mezelf ,...en neen ,...ik geef niet op ,ik vraag zeker geen aandacht ,...allleen maar een klein beetje respect ,...pfffff,..soms is het allemaal zo heavy voor mij ,....maar ik ben zo blij dat alles geordend raakt en dat de kracht tergend traag terug komt ,....ik leef ,ik geniet ,...

    Ik ben super trots op mijn echtgenoot ,hij is mijn steun en toeverlaat ,...mijn rots in de branding ,...samen met hem kruip ik uit mijn dal en doen we verder zoals we bezig zijn ,..vol overgave en liefde voor onze speciallekes zorgen ,...
    Timmy ,Robin en Anouk ,...ik hou van jullie meer dan ik zeggen kan ,...






    18-09-2016 om 20:45 geschreven door mama robin en anouk  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    11-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De snelweg van het leven ,...
    Hallo allemaal ,

    Wat worden we nogal verwend hé met het mooie weer ,...zo zalig ,...dat ze nog maar een beetje verder doen ,...We kunnen de vitamientjes heel goed gebruiken ,
    Hier gaat alles rustig aan ,...omdat we niet anders kunnen ,...Weet je ,ik was maandag en dinsdag thuis met mijn schatten ,...ik genoot op het gemak ,deed hun verzorging ,zat wat buiten ,had hier een Robin in vol ornaat ,wat overspannen,...Hij was weer niet te temperen ,...
    Dinsdagavond bracht ik de kids terug ,...rond 18 uur want ik had nog vergadering van de gebruikersraad in Aartrijke ,....en plots kwam ik echt tot de vaststelling dat het gewone leven weer volop op gang is ,..zo een drukte op de weg ,auto's raasden me voorbij en geloof me vrij ,...ik dacht amai Ann ,...dit zou je nu echt nog niet lukken ,..die rush van hier naar daar tewijl ik het zo graag zou willen ,...verschoot wat van mezelf ,...

    Woensdag moest ik dan terug om mijn wekelijkse baxter met pijnmmedicatie en wat vitamines ,...ik had ook consultatie bij de fysiotherapeut en die deed een EMG om de spanning in mijn spieren te meten ,....helaas zei hij mevrouw ,..er zitten nog veel ontstekingen op jou spieren ,..je zal nog een tijdje wekelijks moeten komen want je bent er nog niet ,...verdorie he;,...waarom wil ik dat het wat sneller zou gaan ,....je zal nu eenmaal geduld moeten hebben ,je komt van veel te ver ,....ja ,het is waar ,...na de baxter kroop ik weer voor 2 uurtjes in bed,....dronk een kop koffie en begon de krant wat te lezen ,...die hele heisa rond Jordy ,die jongen die stierf van ontbering ,...een jonge vrouw die uit het leven stapte ,....nogmaals ondervond ik dat het leven momenteel een echte rush is ,...van hot naar her ,...van hier naar daar ,...en vele mensen hebben geen tijd meer om te ademen ,...Wanneer je lichaam je echt aangeeft van STOP ,.... wees gerust dan besef je pas hoe kwetsbaar we zijn ,...en besef ik nu meer dan ooit ,..als ik terug op die snelweg wil komen ,...ik voldoende zal hersteld moeten zijn ,...want mijn spanwijdte is nog echt klein ,....
    De laatste weken gaven me echt al aan dat ik heel veel verwerkt heb ,...ik ben zo blij met mijn afgelegde weg ,...zo trots dat ik hier nu weer sta ,...omdat ik nooit heb opgegeven ,...alleen maar meer tot het besef ben gekomen dat ik leef ,...en dat ik er niet ben om geleefd te worden ,...zelfrespect is toch het begin van alles ,...klinkt nu misschien egoistisch ,...maar is wel zo ,....ik geef toe voel me ni nog schuldig dat mijn ventje even eten moet maken wanneer ik een echte baaldag heb ,....want die dagen lieve mensen zien jullie niet ,...en willen jullie niet zien ,...dat loop ik rond als een zombie ,geen stem en mijn ogen alsof ik een hele nacht heb doorgezakt ,...In het begin verzette ik me hier tegen maar dit heeft totaal geen zin ,...dan kruip ik terug in bed en weet dat er de volgende dag een andere komt ,...

    Vrijdag lukte het dan beter ,....was het nogmaal eens een emo dagje ,....Robin en Anouk verblijven al 12 jaar op dezelfde leefgroep en gaan nu vanaf 1 oktober naar een andere leefgroep waar ze het beslist ook zullen hebben en ze even liefdevol gaan verzorgd worden ,...maar toch doet het je iets ,...ze opnieuw toevertrouwen aan enkele nieuwe hulpverleners ,...Op Onyx hadden we vrijdag een afscheidsfeestje ,...gezellig bijkletsen en samen met het personeel kijken naar een powerpoint van de voorbije 10 jaren ,...ja ,...ik werd er eventjes stil van ,...het waren nog 2 kleine kapoenen die ik toch zag uitbloeien tot een mooie jonge heer en jonge dame ,...ondanks dat ik na al die jaren nog steeds in het zorgpatroon zit ,...Weet je ,elke week vertrouw ik mijn hele hebben en houden toe aan een ander ,...het is en blijft zo moeilijk voor me ,...de ene week lukt het wel ,de andere week wat minder ,....maar mijn verstand nam de juiste beslissing voor hen ,...

    Wanneer ik op vandaag kijk naar mijn schatten dan weet ik ,..moest ik dit niet hebben gedaan ,..ze er misschien niet meer waren wantt ze zijn verdorie zo zwak ,...vrijdag waren ze in topvorm op het feestje ,...fijn meegenomen ,...maar je zou ze vandaag moeten zien ,...slapen en slapen en Robin die de eerste schoolweek alweer goed doorstond moest vandaag het alweer bekopen met een mega grote epilepsie aanval nadat hij er dinsdagnacht ook al een deed ,...we hadden een kleine uitstap gepland maar deze konden we ook weer cancelen omdat mijn ventje gewoon moet bijslapen ,...en zus die slaapt verder in haar relax ,...en ik ,...ik hou me taai ,...ik sliep ook meer dan 2 uurtjes ,....weet dat ik weer op die snelweg geraak ,...maar dat dit nog even zal duren ,...hoe graag ik het anders zou willen ,...Ik mis zo hard mijn werk ,mijn collega's ,mijn sociaal leven ,...want ja ,ziek zijn heeft een serieuze impact op jou leven ,...In het begin voel je dat je er nog bij hoort ,...maar wanneer je even uit rodatie bent ,...dan ben je echt geiisoleerd ,...ik die zo een sociaal dier ben,...neen ,...makkelijk is anders ,...maar het moet nu even zo ,...want een feestje is nog net teveel gevraagd voor mij ,...dit kan ik helaas nog niet aan ,...bezoek ontvangen staat hier op een heel laag pitje daar ik nog elke middag goed moet bijslapen ,...Weet lieve mensen dat ik jullie heel graag zie ,...en dat mijn betere tijd er wel weer aankomt ,..daar werk ik aan ,elke nieuwe dag ,...soms met succes ,...soms wat minder ,...maar ik ben op de goede weg en dat is het belangrijkste ,...

    Dikke kus ,Ann

    11-09-2016 om 16:01 geschreven door mama robin en anouk  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    04-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een warm gevoel
    Goedenavond allemaal , Hier ben ik nog eens op een zondagavond ,.... Met een warm gevoel ,.... Blij dat 1 september en alle heisa errond alweer voorbij is want echt ,... Ik blijf die dag nog steeds met een rotgevoel achter ,.... Omdat het voor mij telkens een dag vol confrontatie is ,.... Maar dit jaar werd ik heel goed opgevangen ,... Heb ik het gevoel door met mijn verhaal ,mijn leven ,mijn realiteit naar buiten te komen ,....het toch bij bepaalde mensen doordringt dat ik zomaar niet aan het zagen ben ,... Maar dat het verdorie niet zo evident is ,... Want ja ,ook op 1 september had ik nogmaals eens een harde noot te kraken ,... Ook voor Timmy is en blijft het heel moeilijk ,.... We hebben helaas geen andere keuze dan voor hem een dossier op te maken voor begeleid wonen ,... Alles werd al geprobeerd,... Maar het is en blijft moeilijk ,....we beseffen ook dat het nog niet voor direct is ,... Maar we zien wel hoe alles zal verlopen en hopen dat Timmy alsnog de echte wereld probeert te aanvaarden ipv in zijn virtuele wereld te kruipen ,.... Verder hield ik het deze week heel rustig ,... Ik voelde het gewoon dat het nodig was ,.... Wat ruimte voor jezelf creëren is echt wel noodzakelijk ,....om weer kracht op te bouwen ,... Gisteren hadden we dan een fijn feestje met onze vrienden van de ouderpraatgroep in Aartrijke ,.... Die na meer dan 10 jaar ,... Wel echte vrienden zijn geworden ,.... Vrienden die elkaar begrijpen omdat we allen een zorgenkind hebben ,.... 1 woord ,... 1 gebaar ,.... Meer hebben we niet nodig om onze gevoelens te delen ,.... Hun bemoedigende woorden gisteren gaven me de juiste boost om verder te gaan zoals ik bezig ben ,.... Ik had een heel goed gesprek ,... Een gesprek met personen die hetzelfde hadden doorgemaakt ,...echt waar ,... Ik kwam blij maar vol spierpijn en doodop naar huis en moest vandaag weer heel low basic te werk gaan ,... Een extra pijnstilling ,een extra dutje mijn dag laten passeren ,....maar met een gevoel dat ik binnenkort er weer sta ,... Zonder te hervallen in mijn verkeerde gewoontes ,... Maar met respect voor mijn eigen grenzen ,... Ik denk dat ik op die dag een grote fles champagne zal drinken om mijn hergeboorte te vieren ,... Maar die lazy sunday gaf me zelfs een fijn gevoel ,...want mijn ventje ging onze schatten halen ,... En wat zien ze er echt goed uit ,zo blij ,zo vrolijk ,zo gelukkig ,....en ik ben blij dat ze weer enkele dagen bij mama mogen blijven ,.... 2 dagen waar ik net zoals een mama het liefst heeft ,... Haar kinderen onder haar vleugels ,...een dag waarop ik zal weten wat ze eten ,... Hoe ze gekleed zijn ,... Of er aanvalletjes zijn ,.... En het belangrijkste ,... Hun glimlach kan zien en hun gebrabbel kan aanhoren ,.... Lieve Robin en Anouk ,... Ik hou van jullie ,.... Xxxx

    04-09-2016 om 20:00 geschreven door mama robin en anouk  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Hallo,
    Mijn verhaal gaat over Robin en Anouk,dit zijn mijn 2 allergrootste schatten,Robin  en Anouk hebben allebei een heel zware fysische en mentale handicap.
    Maar wat de oorzaak is van dit alles ,is nog steeds een groot vraagteken.Vele onderzoeken en tests en jaren later is het nog steeds niet geweten;
    Ze hebben allebei epilepsie,maar die is met medicatie redelijk onder controle;In het begin was het echt heel moeilijk om alles te aanvaarden,je wilt weten hoe hun toekomst zal zijn,......Na verloop van tijd probeer je alles een plaats te geven en te genieten van elke dag dat ze bij je zijn.Mijn kapoenen hebben me al zoveel geleerd,hoe mooi het leven is? Wat genieten is van de kleine dingen in het leven? Wat echte liefde is? Gewoon ik ben ze heel dankbaar dat ik hun mama mag zijn.
    Soms heb ik het heel moeilijk,maar ik kan heel goed mijn gevoelens neerschrijven ,vandaar dat ik mijn blogje heb aangemaakt..
    Liefs,Ann
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto


    Foto

    Mijn klein poppemieke,
    Mijn hartedief,
    Wat ben jij lief
    Wat hou ik van jou,
    Je mama,xxx
    Foto

    Foto

    Archief per maand
  • 08-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008

    Mijn favorieten
  • bloggen.be
  • onze school
  • mama's werk
  • autismespectrumstoornis
  • hier verblijven we tijdens de week



  • Twee beertjes hand in hand houden elkaar lekker warm.
    Net als die twee beertjes heb ik het nooit koud,
    want jullie zijn degene die mijn hartje warm houdt!!!

    Foto


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!