In het begin lijkt het altijd alsof je voor dezelfde lijn staat, naast elkaar op gelijke hoogte en ondanks een ander verleden toch dezelfde richting opgaat
maar halverwege zie je dat de een achterop raakt en de ander vooruit loopt. Wie het hardst rent is een ronde verder, haalt in
en als hij opzij kijkt naar wat voorbij gelopen wordt wacht hem een stil verwijt alsof het aan het startschot lag.
Alsof niet elke voetstap in de tijd, vroeg of laat zijn eigen afdruk maakt
van start-to-run naar marathon, en nu verder naar de ultralopen
Dagboek van een jogger
29-01-2012
trainingsweek 4
Er zitten weer 6 achtereenvolgende trainingsdagen op en dat komt op 117,64km in een tijd van 11u32'29". Een zware trainingsweek geweest en de "rustdag" zal welkom zijn. Moet wel om 5 uur op om te gaan werken.
Vanaf vandaag 2 januari 2012 ben ik aan het trainen met het schema voor Gilze. 12 weken vanaf vandaag en dan zijn we aan 25 maart, de eerste D-Day van 2012 voor mij. Nu maar hopen op geen te strenge (koude) winter en op geen blessures. Ik heb in tegenstelling tot verleden jaar nu wel opnieuw lactaattesten laten meten en het is nu mijn bedoeling om in de ultra's die ik dit jaar ga doen een heel stuk beter voor de dag te komen dan verleden jaar. In augustus ga ik terug voor de 100km van de dodentocht in Bornem en die zouden dan onder de 11 uur moeten beëindigd zijn, in 2013 wil ik dan een eerste officiële 100km lopen.
In 2012 heb ik er opnieuw voor gekozen om in het voorjaar een ultraloop te doen, dit maal de ultraloop in Gilze op 25 maart. Op 2 januari begin ik met mijn trainingsschema dat dan 12 weken later eindigt met hopelijk de 62,5km een stuk onder de 6 uur.
Ben de afgelopen week lid geworden van Marathon plus, een hardloop club met de voorkeur voor de lange afstand. Dit wil zeggen dat ik na mijn 100km loop in Bornem nog meer goesting heb gekregen in de lange afstanden. Nu maar hopen dat we tijd blijven houden om de trainingen te verwezenlijken en hoogstwaarschijnlijk sta ik volgend jaar op op 10 augustus terug aan de start van de dodentocht met als doel onder de 11uur binnen zijn.
3 weken voor de marathon hier in Balen geraak ik geblesseerd aan mijn linkerbeen, spier ontsteking. de 3de week voor de marathon bijna niks gelopen en de 2de week voor de marathon helemaal niks gelopen, de laatste week voor de marathon dan nog 3 loopjes dat je eerder hersteltraining kunt noemen i.p.v. training. Toch is het me gelukt om deze uit te lopen maar ik was was heel vermoeid. Mijn hond de border collie Rik heeft heel de marathon aan mijn zijde mee uit gelopen. Voor hem was het de eerste marathon, voor mij de 10de. Deze week nu nog even rustig, heb dinsdag een herstel loop gedaan van 6km, morgen ga ik er 8 of 10 proberen en dan gaan we voor de training die eindigt op 12 augustus met de 100km van de dodentocht en dit in 13 uur. Hopelijk kan het zolang zonder verdere blessures.
Ik heb me zonet ingeschreven om op 17 april de Antwerp marathon te lopen, niet om een goede tijd neer te zetten, dat ga ik op 22 mei in Balen proberen maar om een duurloop van 42km te doen ter voorbereiding van een mogelijke 100km later in het jaar. Het leed van de 6uren loop is geleden en vergeten en ik kan nu met een tevreden gevoel daarop terug kijken. Ik heb niet te veel tijd gekregen om te recupereren maar voorlopig laat mijn lichaam zich zich zonder veel problemen trainen.
Benen zijn niet meer om aan te voelen, de trap af op een normale manier
is niet te doen. Ik heb nu juist de nog niet officiële uitslag gezien op
het internet en daar eindig ik op de 83ste plaats met een afstand van
61334,82m.
Na het eerste uur liep ik in de buurt van de 130ste plaats wat betekent dat ik toch een aardig stukje ben vooruit gegaan.
Buiten de verscheidene plasstops die ik heb gedaan heb ik geen enkele
maal gewandeld of gestopt alhoewel ik tussen km 50 en 58 met niet anders
meer in mijn hoofd heb gezeten dan van ik ga wandelen. Na km 58 zal ik
de slag van de man met de hamer te boven zijn gekomen en heb ik de
laatste 3km nog gelopen in 15 minuten.
De meeste ronden liep ik in een tijd van 18 minuten en enkele seconden
enkel die 2 eerste ronden na de 50km en dan nog de eerste 2km van die
volgende ronden zat mijn snelheid een halve minuut per km lager.
Of een ultraloop voor herhaling vatbaar is dat zal achteraf moeten
blijken, na mijn eerste marathon heeft het ook nog 2 of 3 maanden
geduurd voor ik heb gezegd dat ik voor een 2de marathon zou gaan.
Nog 6 weken zijn we van Stein verwijderd vandaag en nu stond er eeb lsd trip op van 37km. Deze morgen vertrokken met als ontbijt: 1glas water van 150ml met 2 eetlepels appelazijn, 1 glas van 150ml met rode bietensap en 1 mok van 300ml pacha instant cichorei. Dan gewapend met 2200ml zelfgemaakte sportdrank om 9:00u. pad op. Na 4u40'25" zaten de 37km erop en was mijn lichaam leeg. Zelfs nu 4 uur nadat ik aangekomen ben voel ik me nog steeds erg moe, dit zal pas voorbij gaan denk ik nadat ik een goede nachtrust heb gehad. De week die nu volgt is weer een rustige week met 72km op de teller. Daarna komen er nog 2 zware weken om dan af te bouwen naar de wedstrijd toe. Ik zit nu ook al een paar dagen met een iets hogere hartslag onder het lopen dus ik denk dat die rustige week op tijd komt want dat het wel eens van vermoeidheid zou kunnen komen. Op http://www.runningahead.com/logs/69fbe63031ec46f59eef8a868d2763ea kan je mijn trainingen nog altijd in detail bekijken.
‘Lopen
is geen sport maar een manier van reizen, waarbij geest en lichaam zich
voortdurend verplaatsen. Lopen is daarom Kunst en geen middel ter
bestrijding van welvaartskwaaltjes’ (Knippenberg, 1987).
'Running
is not a sport but a way to travel, whereby mind and body are in
constant motion. Running therefore is an Art and is not a cure for
richmens complaints' (Knippenberg, 1987).
In 2012 heb ik er opnieuw voor gekozen om in het voorjaar een ultraloop te doen, dit maal de 
De dodentocht in Bornem beëindigd in 12uur en 2 minuten.
