Ik ben Sandra Schoute
Ik ben een vrouw en woon in Dessel (België) en mijn beroep is Familiehulp.
Ik ben geboren op 02/10/1977 en ben nu dus 34 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: lopen,zwemmen, schrijven, lezen, fotografie..
uitgebreide voorstelblog bij mijn blogs (waarschijnlijk helemaal onderaan)
Ik twijfelde nog…met heel bewust voor deze loopevenement nog niet ingeschreven.
Want ik wist niet hoe ik me ging voelen na de Spartacusrun.
Maar 17mei 2012 was het een mooie zonnige Hemelvaartsdag. Eerst een rustige voormiddag gehouden met veel lezen, schrijven.Maar tegen de middag mij klaargemaakt om mee te doen.
Manneke even lief aangekeken om me te brengen en natuurlijk in Tongerlo op te pikken. De padjakkertjes mee.
We konden de auto goed parkeren. Eerst inschrijven en dan nog iets drinken. natuurlijk was het daar heel druk en moest ik wel heel lang wachten op mijn aardbeien milkshakeL
Terug bij de vijvers, even al een eerste plasje (toen nog rustig)
En met de padjakkertjes een rondje vijver gedaan als opwarming.
Weer even bij de wc kotjes staan, waar het nu toch wel aanschuiven was. Koen en de kinderen besloten al verder te gaan.
Gelukkig was de start ook iets later, de pendelbus was wat laat.
Me een beetje door de mensen massa gegaan, ik wou niet helemaal achteraan starten.
Eindelijk werd het startschot gegeven,het was wat dringen, lopers die je inhalen eigenlijk ook wel wat voor je voeten opeens lopen…. Maar de snelheid zat er wel meteen erin. Hop weer meteen onder de 7min/km…
In de ‘likstraat’ (laan waar de crème karretjes staan) riep Jessy mij, ‘mama!’…natuurlijk moest ze laten zien dat ze een ijsje aan het eten was. Waarom had ze er voor mij geen gekocht voor onderweg?
Maar het was dus een mooie ten miles..
De tempo bleef goed, alleen op het laatst zakte ik wat af. Het was ideaal loopweer (niet te warm of te koud)
Een heel mooie omgeving, ja veel bos. Zelfs de vogeltjes horen fluiten (ook al heb ik mijn muziek ook om te lopen in mijn oren)
Af en toe kwam ik Richard tegen (Vabco) natuurlijk moest hij commentaar leveren, als ik even ging wandelen bij een drankpostJ
Veel Vabco loopsters ook gezien (Karin)
Ik hield mijn Garmin natuurlijk in de gaten, ik hoopte natuurlijk op een kleine PR na de ten miles van AntwerpenJmaar ik weet niet of de ten miles van Antwerpen precies 16km was (omdat toen mijn Garmin uitgevallen was) maar nu bij de finish gaf mijn Garmin 15km620m aan 1u47min (dat is wel 3minuten rapper dan in Antwerpen)
Op de kasseien op de abdij van Tongerlo was het even vervelend lopen, maar wel even nog die laatste loodjes, mijn gezin die weer klaarstonden mij op te wachten.
Bij de finish kon je ook een Tongerlo abdij biertje krijgen, daar keek ik eigenlijk wel naar uit, maar dat moment daar had ik er geen zin in, dus een flesje cola genomen voor mijn padjakkertjes, ik had wel genoeg aan mijn sportdrank.
Koen had de auto staan bij de CEVO bouwmarkt, blijkbaar was die winkel open en waren ze tijdens mijn loop daar binnen geweest.
Thuis meteen onder de douche en lekker gegeten bij de Pizza Hut, wel in Turnhout, want in Geel was het superdruk, maar de tagatelli en een wit wijntje erbij was dubbel nagenieten na deze loop.
Ergens in februari kwam er een mail in mijn mailbox van running.be (zoals regelmatig gebeurd) al een paar keer iets over één of andere Spartacusrun. 10km lopen met tussendoor hindernissen een soort van survival
Net als verleden jaar na GroetuitSchoorl werd mijn volgende evenement weer de ten miles van Antwerpen, maar de Spartacus trok toch ook mijn aandacht.
Raoul wou ook weer meedoen met de ten miles, dat moest na ons halve marathon in Schoorl een makkie worden hé. Maar ik vroeg hem ook of hij zin had voor ook de uitdaging aan te gaan voor de Spartacusrun. Hij wou dat ook wel, dus schreven we ons tegelijk in voor de ten miles en de spartacusrun. 18€ voor de ten miles, 25€ voor de Spartacus dat in één keer meteen te betalen bij de inschrijving, maar ieder zo’n zijn hobby hé het lopen zelf kan ik zo duur maken als ik wil. De weken gingen ondertussen voorbij, via Facebook Spartacus pagina kwam ik steeds meer te weten over de hindernissen en ik begon eigenlijk toch wel schrik te krijgen ohoo.. hoe meer foto’szag met uitleg. Elektriciteit schokjes oh….
Maar ik was volop eigenlijk aan het trainen voor de ten miles, af en toe een zwemtraining erbij, soms naar de fitnes een enkele keer met de mountainbike naar mijn werk fietsen.
Na de ten miles nog lichte looptrainingen gedaan, maar dinsdag 1mei kwam er ook weer aan, weeral met de trein naar Antwerpen (Zoo, ten miles, winkelen en Spartacus)
Op het station van Mol weeral een treinkaartje gekocht en toch ook maar netjes een LIJN kaart. Ik verbaas me erover dat in het stad zoveel zwart wordt gereden, je kan daar zo in stappen en je bent zo aan de andere kant van de Schelde.
Het was weer even wachten op Cobie en co…. Op het perron vlak voor de trein aankwam, kwam op spoor1 Jurgen met zijn dochtertje aangelopen (de man van Liesbeth (Liesbeth is de zus van Raoul) het leek erop dat ze deze trein niet meer gingen halen, maar Cobie belde ondertussen Liesbeth op, ‘kom spring in de trein’
Liesbeth kwam er ook aan met Bente. De conducteur werd verwittigd, tot Cobie in Liesbeth haar handtas de treinkaartjes al zag zitten. We zaten dus met allemaal in de trein. De avond voordien cupcakes gemaakt, ideaal voor de kinderen en dat maakt het nog lekkerder met de sandwishes die we ook mee hadden. Ook mijn T-shirt met ‘EIGENWIJS’ erop ging mee, ja want soms ben ik gewoon lekker eigenwijs J In de trein, hadden mijn padjakkertjes stiften bij om wat op de T-shirt te tekenen of te schrijven.
We waren dus weer met een hele bende, Raoul en Cobie met de kids, de zus van Raoul Liesbeth met Jurgen en de de kids en Koen en ik met de kids, ja meer kinderen dan volwassenen.
Weer een goede drie kwartier later kwamen we weeral aan op het station Antwerpen centraal.
Weer de metro in, lijn15 naar de Linkeroever.
Maar dan….het was toch ergens dichtbij waar de ten miles ook was? Na wat zoeken en vragen, hadden we het ook gevonden. Niet zo veel volk als op de ten miles, maar dat moet ook niet hé,over een paar jaar is het misschien ook wel een massa evenement. We gingen ons startnummer halen en natuurlijk een T-shirt, zonder mouwen, voor ons spierballekes te showen hé haha…
Alleen Jessy wou graag even een T-shirt aan dus had ze de Spartacus T-shirt aangetrokken.
Even mij omgekleed, enkelband aan J ja overal werd ik wel gecontroleerd, zullen ze daarmee zien dat je de ‘chickenlane neemt? (een hindernis ontwijkt door de hoogte, schokken bijvoorbeeld?)
Ik had gezien op de FB ‘vind ik leuk pagina van Spartacus, waar je alle informatie en vooruitgang ging te lezen kreeg, foto’s te zien. Dat er een elektrische tijd sprietjes gordijn waar je doormoest, niet gevaarlijk maar toch onaangenaam die schokjes, oh daar had ik het meeste schrik voor. Ik dacht er zelfs erover om daar de chickenlane te nemen.
Maar ons omgekleed. Mijn rugzak afgegeven en Koen zijn winterjas erbij (het leek opeens immers dat het zomer was, het was een stralende mooie zonnige dag)
En dan hop naar het terrein waar het allemaal te doen was. Even wat hindernissen verkennen en proberen, the wall bijvoorbeeld, met een aanloopje zo’n twee meter ongeveer tegen de nettouwen en dan stijl omhoog klimmen zo’n 7m hoog schijnbaar, van bovenaf (op 3containers) er aan de andere kan er vanaf via trapjes van hooibalen. Even proberen dus dat aanloopje naar de nettouwen. Echt heel tof, dat ging heel goed. Dus nadien verder op verkenning, met alle kinderen onder de netten kruipenJ maar we zagen ook twee zandbergen met telkens onderaan de berg water…..oh…dit gaat toch niet in het begin zijn hé, met kleddernatte schoenen dan lopen? Gelukkig zagen we via de startboxen dat de loop andersom ging, we hoorden ondertussen dat als tweede hindernis met die elektriciteit was brr…
Stilletjesaan gingen we in de buurt van de start zitten, het leek wel op een festival, sommige spartacusrunners waren ook echt verkleed als een spartacus of een heldin.
De zenuwen begonnen weer, even naar de wc, kwartiertje later weer en dan stilletjesaan naar de startbox,we mochten met ons startnummer in de 4de box plaatsnemen (van de 6) om dan dus zo’n 9minuten later dan de officiële start te starten.
De zon scheen fel, het was warm… maar het verhaaltje over deze SpartacusRun ter nagedachtenis van Artoer Aghanjanyan (student geneeskunde kwam verleden jaar tijdens de Antwerp Ironman om na een valpartij)
Artoer was nooit tevredenmet half werk in alles wat hij deed ging hij tot het uiterste. Daardoor kreeg hij snel de bijnaam Spartacus
…zijn leven was soms erg onzeker,hard, belabberd e op momenten armzalig, maar ik heb hem nooit horen klagen. Emoties zoals jaloezie of haat kende Artoerniet. Hij hechtte veel waarde aan de Amerikaanse mentaliteit van niet over je problemen en negatieve gevoelens te praten. Positivisme, keihard werken en enthousiasme, dat waren de waarden waar hij zijn kracht uit haalde’
Gelukkig vond Romy mij ookin de startbox, mijn buddy bij het lopen en de hindernissen, want Raoul dacht alleen maar aan winnen hé haha…
De muziek was geweldig….Rammstein, Iron Maiden…. Het paste allemaal goed bij het decor.
Het ging ook allemaal snel, voor we het wisten waren we weg, rustig aan, eerst wat opwarming hindernissen, en ja dus met die elektriciteit maar ik zag dat ik er door kon, zonder iets aan te raken, niets gevoeld, oef (stond er wel eigenlijk elektriciteit op?)
Dan de banden, goed kijken, gewoon rustig aan dacht ik bij mezelf…
Nadien was het toch zo’n 4km alleen maar lopen, wel precies een mooi natuur gebied, de zon scheen wel hard amai, ook zonder mijn Garmin Forerunner, voelde ik me toch verloren, hoe hard liep ik? De benen voelde zwaar, de zon pff neen de conditie zat er nog niet in. Ik geraakte pas in the flow, ongeveer bij de rugbyspelers. Natuurlijk met een dikke vette knipoog mocht ik er gewoon door.
We kwamen bij de zandberg en naar beneden werd het eerst pootje baden, dit viel nog mee, maar dan weer een berg op en tot je borst in het water. Hier stond mijn gezinneke klaar, ‘mama!’ na die berg en het nat worden nog even een verfrissing met wat water drinken, maar wat ik niet wist…we gingen een bos in, met een moddergracht, stinken, pikzwart, eigenlijk ben ik daar zonder na te denken door gegaan een modder bos…hardlopen zat hier niet bij… maar dan het stukje naar the wall…. Weer stond mijn gezin daar klaar (waarvoor dank……) het viel heel goed mee de beklimming en eraf springen…leuk! Nu was het wat zigzag lopen…. Bij the jump was het weer een opstopping, nu hoorde ik opeens dat er aan de andere kant een meisje zwaar gekwetst daar lag. Het duurde nogal even voor ik ook die hindernis kon doen…ik klom omhoog en dus moest nadien er ook weer eraf springen, neen shit, wat was dit hoog, ik voelde me precies terug op de hoge duikplank in het zwembad staan brr… twee jongens van de crew, namen mijn hand als steun, ik wou terug….. had ik hier maar de chickenlane genomen, had ik ook geen tijd verloren. Met mijn ogen dicht met een bang hart toch gesprongen..deze hindernis nooit meer! Nadien was het nog heerlijk lopen, door het gras waar flink wat water was, heerlijk was het zelfs er zo door te lopen, walk on waterJ op het einde ook nog vuur, de laatste meters…Romy natuurlijk weer vooruit…..
Handen in de lucht bij de eindstreep….
Deze Spartacus goed gedaan…..
Romy werd nog geïnterviewd door de VRT, heel kort kwam ze op het late nieuws ‘keiplezant, vies, stinken’ waren haar woorden.
Ik vergat daar wel mijn medaille in ontvangst te nemen, wel had ik een suikerwafel, Red Bull en een sportdrank gekregen hmm… maar nog even terug voor mijn medaille. Samen met Jordy ermee op de foto. Maar nadien douchen. Er was buiten bij de sporthal en ‘men wash’ en woman wash, maar ik ging de sporthal binnen in de kleedkamer, waar het druk was, maar gelukkig niet zo heel veel,tja de spartacusrun daar deed maar 1/6de vrouwen aan mee. Dus ik kon redelijk rap onder de douche. Terug op het terrein een pint bier afgenomen van Koen,ik drink dat anders bijna nooit, maar hier had ik nu echt eens goesting voor se….
Even nog wat na genieten daar, maar toen de tram genomen terug de stad in, iets voor te eten zoeken.
Op de grote markt heerlijk ergens gegeten, we mochten daar naar boven, de kinderen apart, het was heerlijk eten, Kriek erbij, nadien nog een ijsje….
Een beetje verbrand door de zon, beetje moe nadien terug naar de treinen, bij de koffiewinkel Starbrucks kregen we gratis meeneem koffie en nog een grote koffie ook hmmm…. Dat was dubbel nagenieten nog in de trein.
Volgend jaar zeker weer…. Het is eens wat anders dan alleen maar lopen… en ja ik ben gewoon een beetje eigenwijs, ik speel wel eens graag in de modder en hou wel eens een beetje van actie.
In het nieuws zei iemand, komend jaar weer, als ik nog leef tenminste, awel hij heeft gelijk, doe wat je graag doet, geniet NU…morgen is het misschien gedaan.
Verleden weekzondag (22april 2012) was hetweer zover, de ten miles van
Antwerpen.
Na de halve marathon en nog lange
boslopen hier in de omgeving, moest dit een makkie worden.
Verleden jaar de eerste keer, nog
vol verassingen, toen 2u en 9minuten…
Maar nu wist ik waar ik moest
versnellen en met mijn 10kg minder dat ik weeg (dat zijn tien flesjes water, zei
de kinesist waar ik maandags bij mensen kom werken) op mijn nieuwe licht gewicht
Nike (na jaren op Sacouny gelopen te hebben)
Eerst natuurlijk de dag voordien
de startnummers gaan halen. Met Kelly en Jessy een vrouwen shopdag van
makenJ Jordy was op
chiroweekend.
We namen de trein natuurlijk, op
het perron van Mol zagen we Sebastiaan een jongen die hier iets verderop woont,
zijn mama vroeg of ik hem onder begeleiding wou meenemen naar Berchem…tja dat is
voor mij natuurlijk geen probleem;)
In Berchem stond zijn oma al
klaar, nog even zwaaien en weer verder naar Antwerpen centraal. De heenweg de
ene kant van de winkels, terug de andere kant (door de wandeltunnel en dan
nahet halen van de
startnummers)
Kelly vooral wou een skinny
jeans, appelblauwzeegroenJ maar voor pubers……kinderen zijn
die mooie gekleurde broeken bijna niet te vinden! Het was de winkel in, maar
vrijwel ook meteen er weer eruit en naar de volgende…..gaan we dan zonder iets
te kopen naar huis?
Natuurlijk eerst op de
Groenplaats ons middageten….de Mac DonaldsJ verleden jaar nog netjes een
salade, maar na weken, maanden al nu aan het Sonja Bakkeren heb ik nu soms een
SAS dag of zelfs een SAS weekendJ Natuurlijk wel ’s avonds
spaghetti gemaakt en op de loopdag zelf pannenkoeken! (de brandstof voor elke
loper, loopster)
Maar nu dus een grote Belgoburger
hmm…..
We gingen nadien natuurlijk
verder naar de Linkeroever. Ik had een vijftal startnummers te halen (voor de
onthaalmoeder (van Jessy en Jordy vroeger) voor Raoul
natuurlijk…..
Op mijn BlackBerry had ik al
gelezen op Facebook van Wendy om een fotoshoot te doen op de Nike stand. In de
expo tent eerst de startnummers gaan halen. En een marathon dagpas van de Lijn,
kon je voor 2.5€ heel de dag en in heel Vlaanderen met de bus, tram, metro (nu
zag ik met naar huis te wandelen op de Groenplaats dat het voor deelnemers
gratis is! Jawatte een dagpas aansmeren in de expotent, terwijl je eigenlijk
gratis mag)
Natuurlijk zagen we ook de Nike
stand, dat zag er tof uit, vrolijke, grappige foto’s, krachtige uitspraken wat
je kon neerschrijven, daar wou ik natuurlijk ook aan meedoen. Het liefst met
mijn beide dochters, nu wou Kelly niet snif…. Tja dan maar met Jessy alleen
dan.
Maar toen we aan de beurt waren,
wel Kelly erbij geroepen door Svetlana
Bolshakova (euh ik wist niet dat ze een bekende sportster was oeps) maar Kelly
kwam er toch bij…mama met haar dochters leuk….WE DO IT!
EN
nog een heel tof Nike running T-shirt gekregen, gratis! Nog in het zwart ook
(niet zo’n saai wit) heel blij mee.
Bij
de sponsor Asics was een groot bord waar je iets kon neerschrijven, Kelly en
Jessy natuurlijk ook. Nadien zijn we weer de andere kant van de winkelstraat
gaan winkelen, want een appelblauwzeegroen skinny jeans moest ook nog gevonden
worden hé.
Natuurlijk
ook in de sportwinkel…..bestaat er eigenlijk een regenjas voor
lopers?
Alvast
gekeken voor een schooltas voor Kelly….alleen nog maar gekeken hoor, wat hebben
ze allemaal.
Natuurlijk
ook even de Disneywinkel, prachtig! Betoverend zelf of je echt in Disneyland
bent.
Eindelijk
bij P&C voor Kelly de skinny jeans…..en haar maat (voor Jessy daar iets
vinden, weer helemaal niets) ze hadden ook een mooie gele, maar Kelly haar maat
niet. maar Kelly had eindelijk haar droombroek, nu dus voor Jessy nog iets, in
de H&M werd het een donkerblauw skinny jeans. Nog een zak snoep voor Jessy
en Kelly en voor mij natuurlijk een koffie. Ik wou nog een rustige avondje
relaxen, maar uiteindelijk moe thuis….zenuwachtig….
Heerlijke
spaghetti met kaassaus en spekblokjes hmm…
De
dag nadien alweer vroeg eruit, Melanie en Vanessa gingen meedoen met de
Chicquita kidsrun. Op het station van Mol kwam ik natuurlijk al weer enkele
bekende tegen.
In
de trein nog wat pannenkoeken gegeten. In Antwerpen kwam er ook een vriendin van
Cobie voor ons supporteren Tessa. Hop de metro in en naar de Linkeroever
alweer.
Vanessa
liep mee met de kidsrun (Melanie vond het toch wat te druk denk…toch heeft ze
een medallie verdiend hoor)
De
tijd ging snel, maar toch nog een paar uurtjes voor de start. In de grote tent
een sportdrank, nog een krentenbol. Tegen half drie nog een plasje doen en
stilletjesaan in de startvak gaan staan. Ik stuurde Heidi een sms waar ze stond,
maar er stond al een massa volk natuurlijk in het startvak, toch rond gekeken,
door wat mensen gewrongenJ….
Mhum we stonden toch heel dicht bij elkaar.
En
ja hoor net als verleden jaar….ik voelde gewoon weer dat ik een volle blaas had,
niet tof om zo bijna twee uur te moeten lopen, dus hop die rij weer eruit,
sprintje naar het wc kotje, veel tijd kost dat niet en ik was heel blij om toch
weer een lege blaas te hebben. Stilletjesaan ging het naar de echte start nu.
Het zonneke begon zelfs even heel fel te schijnen, het was echt even genieten zo
je gezicht naar de zon. Iets voor vier uur, kon ik mijn Garmin starten en hop
weg was ik, met de massa. Nog rustig aan dacht ik. Eerst naar de Kennedytunnel,
wat een lawaai van hulpdiensten hoorde ik (blijkbaar een toeschouwer gevallen op
het hoofd? Zwaar gewond…) maar voor de rest niets van gemerkt (er moest voordien
blijkbaar wel lopers even stoppen)
Het
tempo zat goed eerste kilometer 6.36min/km het voelde nog goed.
Onderweg
naar de snelweg, waar de auto’s in de file staan, sommige claxoneren. Het is een
beetje bergop…mooi om te zien die massa lopers, al die kleuren van de kleding.
Weer dat machtige gevoel, bij de ingang van de koker van de tunnel, het
geklap…en dit keer werd er geroepen ‘woar is dat feestjuh?’ J
de tunnel terug uit, naar de volgende vlindertunnel bij het gerecht. Tempo zat
nog altijd goed, nog altijd onder de 7minuten de kilometer. Ik wist nu dat ik
dit tempo moest aanhouden…..want die laatste tunnel, ik weet hoe zwaar die
is.
De
eerste drankpost, weer meer verder lopen voor een bekertje
water….
En…ongeveer
bij 7km…..45minuten hoor ik mijn Garmin piepen…ik keek erop….zie ik gewoon
alleen de kloktijdL
neen niet nu…….dus maar opnieuw opgestart. Hoeveel meters zal ik ermee verloren
hebben….maar ook wist ik nu niet precies mijn nettotijd. Ik wist wel dus bij
45minuten en zo heel veel heb ik geen loopinformatie gemist. (waarom liet mijn
Garmin het afweten?) maar ik was weer terug op mijn loopsnelheid, nog een
drankpost voor we naar de winkelstraat liepen….. wat een sfeer, rijen dik
toeschouwers, bij vele kindjes handjesklap gedaan. Ik vond het toch precies dat
al die stukken die ik voorbij liep snel ging, de winkelstraat de Meir, de
Italiëlei en dan is het stilletjesaan nog met een heen en weer stukje naar de
konijnenpijp…..naar beneden, nog naar beneden.. ik zag blauw zwaailicht langs de
muren…..verderop moesten we allemaal rechts lopen, voor de hulpdiensten er door
te laten gaan. dat was te doen, maar al die mensen (lopers) op één rijstrook is
toch eigenlijk ook even opletten geblazen. Geen gegevens natuurlijk…. Maar tempo
was iets rustiger, maar toch nog goed genoeg. Het licht aan het einde van de
tunnel zie je…maar amai dat was nog serieus ver! Het werd weer een klim omhoog,
weer die handen geklap, even dat oppeppen van de mede lopers…. Ik had het heel
even moeilijk met mijn ademhaling (ik was verkeerd aan het ademhalen…door al die
indrukken……) maar nu ook echt het laatste stuk van de Waaslandtunnel en wat
machtig……doedelzakspelers, wow…jaaa hier werd ik sentimenteel van (gevoelig
meisje hé, ik….) weer een hoop toeschouwers, ik genoot hier zo
van…
Even
mezelf de moed inspreken nog, van nog een kleine kilometer….nog altijd met een
massa lopers (dat was verleden jaar niet hihi) sommige begonnen te wandelen (wat
hinderde)
Maar
de eindstreep kwam dichterbij….handen in de lucht… en mijn tweede tijd op de
Garmin was 1u2min… dat betekende dat ik al zeker wist dat het binnen de twee uur
ging zijn. Ik was content, de adrenaline gierde nog door mijn lichaam. Vol
indrukken nog het geluksgevoelJ
ja ik ben verslaafd aan lopen….
Het
werd weer snelwandelen naar het station, want een mensenmassa stond er bij de
metro’s.
We
hadden nog een twintigtal minuten om die ene trein te halen (een uur later, dat
willen we toch niet meer héJ)
het werd natuurlijk ook nog een overvolle trein….en wie kom ik daar
tegen…..Heidi…………………daar dus de terug reis bij gezeten, flink wat bij
gebabbeld.
Heerlijk
gegeten bij de Griek in Mol met Cobie, Raoul en de kids…. De ten miles dag zat
er weer op…volgend jaar terug voor een nog snellere tijd (daar gaan we weer voor
trainen)
De
dag nadien gewoon gaan werken, eerst de krant gekocht voor de uitslagen, ik wou
natuurlijk mijn exacte nettotijd weten. 1u50min en 20seconden……………. Dat is bijna
20minuten sneller dan verleden jaar! Oh……
Iets meer dan een maand geleden liep ik de halve marathon met een termische sport trui, winterloopshirt, muts op, handschoenen aan....
wat ben ik weer blij dat ik nu met 3kwart broek kan lopen en een T-shirt.
Ik blijf veel kilometersvreten...
(per ongeluk) 25km (in plaats van 20) op de bosloop van Kasterlee
voor deze bosloop had ik natuurlijk ook een trainingsschema van My Asics, zo'n een doel hebben werkt motiverend.
Ik had de eer ook dat ik deze bosloop als testloopster mocht doen, ik wist dus al dat dit een zware loop ging zijn, veel verschillende ondergronden (ze kunnen beter er een natuurloop van maken)
berg op berg af...door zand, dwars door de velden, over bruggetjes van de nete (bij de testloop waren dit balken) zelf gemaakte paden......
Maar ik wou dit halen binnen de 2.5u... ik moest dus waar kon versnellen.
Vanochtend vroeg er al uit, wel wennen hoor met dat zomeruur.
Maar iets na 8u vertrok ik...
Koen ging met de padjakkertjes foto''s maken van de bosloop (ook voor de organisatie;)
Maar.....eerst een intervieuw met Digicat (Digicat is een interactieve website met fimpjes uit d e buurt (Dessel dus ook)
als het erop komt, geef ik de link nog wel door:)
toen ik ging starten, werd dat natuurlijk ook nog gefilmd :)
tijdens het lopen dacht ik daar natuuurlijk nog over, dat ik nog veel meer wou vertellen eigenlijk oh:)
Maar daar ging ik dan...rustig aan nog, want ik wist wel in dat bos daar, dat begon al heel zwaar....
Koen kwam ik ook alweer tegen met zijn Canon.. heel even nog met Jordy een stukje gelopen...
Het mooiste stuk, is over de rug van een berg van Sibelco, aan sas4 ook langs de kant van de surfput en de kant ook weer van Sibelco, zo naar sas5, het kanaal
daar heerlijk mijn wedstrijdtijd toch kunnen lopen.
Na het kanaal weer naar beneden, dichtbij Belgoproces... 2x bijna gevallen, in de gravenstraat ja patat! gevallen dus ... (dit is ook een heel zwaar stuk, naar benenden naar boven, bochtjes)
maar het is met vallen en opstaan en weer doorgaan hé...
2uur en 26minuten:) joepie.....
Thuis heerlijk gedoucht (ja zelfs het zand zat tussen mijn tenen:) natuurlijk was ik zo verstandig geweest om mijn oude Sacouny aan te doen
ik wil mijn Nike nog niet vuil laten worden hé
maar met mijn Nike kan ik nu volop trainen voor de ten miles van Antwerpen (22april) daar wil binnen de 2u aankomen (ik loop gemiddeld meestal 8km op een uur)
De week er na (1mei) ga ik de Spartacus run doen, ook aan de Linkeroever van Antwerpen (10km lopen, met elke kilometer een hindernis....klimmuren, modder, water, kruipen:)
17mei (met Hemelvaart) wil ik dan weer heel graag meedoen met de abdijenloop Tongerlo-Averbode
dan hier en daar nog een kleine loopevenement in de buurt....
maar eerst trainen voor de ten miles....lopen , mountainbiken, zwemmen en fitnes voor de Spartacus run....en zo blijf ik wel wat doelen hebben, om er keihard voor te trainen.
de bosloop de Kangoeroe...komend jaar kom ik terug (eerste jaar 5km, tweede jaar 10km, dit jaar 20km....) een tip top organisatie, leuke prijzen, goede bevoorading, mooi parcours.....
Meteen mijn sportkleren weer aan, dit keer niet voor een hardlooptraining maar om nog eens te crossen door de bossen (mountainbike dus)
Een paar jaar geleden kocht ik die mtb tweedehands voor 25€ :) altijd er heel goed mee geweest....
maar vandaag ging dat voor geen meter...amai....ketting, versnelling zat ging niet goed....
na 10km gaf ik het op, dit was gewoon te zwaar...
Aan Koen gevraagd of hij mee wou voor een nieuwe mtb te kijken...en ik dan zo wel naar huis zal gaan.....
eerst dus naar Valkenswaard gereden voor de Halffords (omdat in NL het altijd weer beterkoop is dan in BE) maar in Valkenswaard is geen Halfords meer oh... dus door naar Lommel gereden.
verkopen ze daar helemaal geen mtb's meer! :(
daar wel een fietsbroekje gekocht (met vulling in het kruis dus) een foef broek zeg ik daar tegen:)
Toch maar dan naar de Decathlon (de Ikea van de sportwinkel.......) al dik spijt dat ik daar niet meteen al naartoe gereden was.
Eerst zag ik al een mooie mtb, maar die rode....ja dat was het, iets duurder, maar een prijs wat ik heel erg aantrekkelijk vond voor mij....
Daar dus door de winkel gereden:)
In Antwerpen heb ik er zo'n hekel aan hé, kinderen die door de winkel rijden, of het daar een speeltuin is....
maar ik moest die fiets toch uittesten hé (dat mag daar dus ook:)
Het ging allemaal goed, ik was al helemaal in mijn nopjes, nog gevraagd voor een drinkbus erop te bevestigen....
Ondertussen toch maar bij de hardloopschoenen gaan kijken:)
Al een tijdje wil ik Nike, de lichtgewicht...... ik zag er twee paar.... maar de mooiste en ook 30€ beterkoop dan die andere... was ik helemaal weg van ook weer... weer passen, proberen....VERKOCHT!
Mijn Saucony heb ik een goede 1000km op gedaan....ik ga ze nog niet weggooien hoor, ik wissel nog af met mijn hardloopschoenen (mijn Reebok gebruik ik weer voor korte joggings...(op lange afstanden lopen ze niet lekker voor mij)
Of ik op de Nike de bosloop Kangoeroe (20km) ermee ga doen weet ik nog niet, omdat de ondergrond heel afwisselend is.
afgelopen zondag had ik traject verkenning gedaan (20km) (voor de organisatie van de bosloop...gisteren ook de 5km daar nog getest....)
wel overweeg ik (en ga daar ook op trainen) de ten miles van Antwerpen 22april op Nike dus
Spartacus run ga ik natuurlijk op hele oude hardloopschoenen doen:) door de modder:) Mijn Nike wil ik natuurlijk niet zo rap vuil maken.
Misschien er dan de abdijenloop ermee (van Tongerlo naar Averbode) ik zie nog wel....
genoeg loopevenementen in het vooruitzicht....
Maar dus ook met mij nieuwe mtb RockRider van Olen naar huis gereden (over Lichtaart, langs Bobbiaanland (waar deze middag ook even een brandje was oh) door landwegen zo door Kasterlee, Prinsenpark...in Dessel nog een stukje mtb parcours geprobeerd om vervolgens toch na 34km te stoppen:)
Morgen gewoon terug een hardlooptraining....dat doe ik nog het liefste eigenlijk...gemakkelijke loopkleren....mijn flashy Nike...en weg ben ik...
maar ik zal ook tussendoor zeer regelmatig eens crossen door de bossen met de mtb....of ermee naar mijn werk rustig dan fietsen..
Soms moet dat toch niet meer zijn....de zon...en even de natuur in....
bosloop Kasterlee, mijn eerste echte keer 'kilometersvreten'
Vanochtend vroeg er weer eruit. Nu werd ik uit mijzelf tegen half zes wakker, dus zo erg was het niet om 7u uit bed te komen.
Een licht ontbijtje, schaaltje fruitsalade, cracker (sport meer volkoren, granen) een banaan voor ik vertrok, fruitdrink (banaan, appelsien met granen)
Fles water mee en nog een banaan gegeten voor ik vertrok.
Me ingeschreven voor de 20km (beetje als doel trainen voor de bosloop de Kangoeroe, hoewel ik dat kan vergelijken met deze bosloop)
En hoppa ik was weg….verleden jaar had ik daar de 10km gelopen, kwam er nog toen een bordje tegen ‘Suprise’ J nu moest ik al vrij snel bergop en op dat bordje stond ‘goede morgen’ J
In Kasterlee zijn grote werken bezig (één of andere verbindingsweg(?) en in plaats langs de hekken te lopen van die werken, ging ik het bos in…ik twijfelde nog hoor, maar vrij snel kwam ik weer de pijlen tegen, WEL, stonden die wat vreemd, achter een boom haha… maar ik volgde ze, ik kwam weer enkele lopers tegen, bij een hek stond een pijl naar rechts, keek ik achterom stond er ook een pijl oooh… en opeens zie ik mijn auto weer staan en ben ik dus na 3km terug. Toch maar binnen gaan vragen dan, even mijn Garmin stop gezet. Zo kwam ik tot de conclusie dat ik dus bij die werken langs de hekken moest lopen, dus ik hervatte weer mijn loop…een opwarmertje, euh dat is nu niet echt de bedoeling met deze afstand ik wou graag na een dikke twee uur eigenlijk wel terug thuis zijn.
Ik kwam borden tegen HEEN maar ook borden tegen TERUG, mhum, moest ik nu gewoon karakter hebben of kon ik iets anders doen, ik bleef uiteindelijk netjes de HEEN weg volgen. Dwars door een maisveld, soms lijkt het wel een trailrunJ is al een goede training voor de Spartacusrun waarvoor ik mij verleden week heb ingeschreven voor de eerste mei (survival run, 10km, met elke km een hindernisJ alles supporters of mede lopers, loopsters van harte welkom)
Gelukkig eindelijk een drankpost en zeer regelmatig, ik had mijn drinkgordel in de auto gelaten, want ik heb er eigenlijk een grote hekel aan (als iemand tips heeft voor een klein drinkflesje mee te kunnen nemen, laat het me maar weten)
Uiteindelijk was het parcours aanwijzing zeer duidelijk. Gunhter de Ron stak mij nog voorbij (ColruytmanJ) ‘hé hoe is het?’ even later steekt hij mij weer voorbij, had hij blijkbaar ook ergens verkeerd gelopen denk. Zijn snelheid heb ik niet kunnen bijhouden hoor haha…
Het was een mooie omloop, prachtig mooi weer, tempo zat goed, eigenlijk mijn training voor vandaag moest 18km zijn aan 7,30min/km…ik zit daar dus wel goed mee. Tja op het laatst verlies ik wel weer mijn loopritme maar echt veel afgezwakt ben ik niet. Het lukt me steeds beter op langere afstanden een bepaalde looptempo aan te houden.
Met regelmaat kwamen lopers en loopsters voorbij, maar meestal was ik alleen.
Helemaal op het laatst kwam er iemand van achter mij die voorbij wou en viel neer oh… gelukkig voor de rest niets aan de hand.
Wat was ik uiteindelijk blij dat ik terug aan de auto was, mijn allereerste keer zo’n afstand en zo’n lange trainingstijdJ maar soms moet je eens over de grens gaan hé.
Thuis een heerlijke lunch en nadien in bad met Jeneverbes badolie. Ook nadien mijn boven benen in gesmeerd met een spierverwarmende zalf, ik voel het nu al, ohoo morgen heel de dag werken, ach ja dat lukt mij wel.
Dit weekend een SAS weekend (geen Sonja Bakker dieet even) maar opeens had ik de vrije keuze, wat ga ik nu eten als ontbijt? J maar na mijn yoghurt met muesli, weekendtas en vooral nagekeken of ik al mijn loopkleren wel bij had. Opeens je loopschoenen vergeten een ramp volgens mij. Maar ik had alles bij.
Koen en de meiden brachten Jordy en mij naar het station van Tilburg. Dankzij de Blokker in NL had ik een treinkaartje van 16€ voor kriskras door Nederland te reizen. Voor Jordy kocht ik nog een ‘rail runner’ kaartje voor 3€, we gingen naar spoor1 gewoon even kijken (want eigenlijk moest ik wel plassen oh) maar daar stond de trein bestemming Utrecht. Net als verleden jaar dacht ik, dan zit ik al in het midden van Nederland. We stapten in en net op dat moment vertrok ook de trein.
Het was de afgelopen week echt afwachten of we wel met de trein konden reizen, door de extreme vrieskou,de sneeuw. Via mailing kreeg ik altijd maar al slechte berichten van de Nederlandse Spoorwegen, over beperking van treinen, treinwissels.
En inderdaad, de trein stopte en er werd omgeroepen, dat eerst een trein moest passeren voor deze trein weer verder kon.
Ik was met Jordy ook lekker volop bezig, hij met zijn mp3speler, foto’s maken, jas uit doen, want normaal zaten we in deze trein wel een uurtje.
Plots stopt de trein in Den Bosch en werd er omgeroepen dat we een andere trein moesten nemen. Euh? Snel alles bijeen gepakt en uitgestapt. Ik nam gewoon het spoor ernaast, ik vroeg een vroeg waar die trein naar toe ging. Schiphol zei ze….mhum Amsterdam dus, nog dichterbij de bestemming, nog beter.
Jordy en ik namen weer plaats. En ja hoor, de typische Nederlandse op de trein verhalen kreeg ik nu te zien en te horen. Twee meisjes 18 en 25jaar (want dat hoorde ik dus uit hun gesprek) waren hun nagels aan het vijlen jawatte! Met parfum bezig. Tja ik doe zoiets thuis.
Op het station van Schiphol uitgestapt…eerst de wc’s zoeken. Wat is het station van Schiphol groot en vooral, heel netjes allemaal. De wc’s gratis en ook allemaal proper.
Jordy wou een hotdog bij de Hema stand een broodje dus met knakworstje ertussen. Ik toch maar een gezonde bruine boterham met ham en kaas en wat sla hmm…
Even gegeten, maar nadien naar het ‘panorama’ gewandeld, waar je naar de vliegtuigen kan kijken.
Er stond een echt vliegtuig, waar je in de cockpit mag kijken, waar je zogenaamd kan zitten in het vliegtuig. Geweldig dus! Ook gekeken naar de gelande vliegtuigen, hoe ze werden in geladen.
Dat de trein ons naar daar bracht, dat is toch geweldig voor mijn kleinste zoon (ja de mama van het ook leuk)
Gewoon wat treinen nemen, bestemming Heerhugowaard, maar dus niet van te voren ons reis helemaal uitgestippeld.
Van Schiphol zijn we naar Amsterdam centraal gegaan. Daar werd veel omgeroepen over de problemen door het winters weer. Het was ook moeilijk te vinden welke trein we moesten nemen en of die ging rijden. Na veel zoeken de trein gevonden die naar Den Helder reed (en dus stopt in Heerhugowaard) Daar in de trein mijn zusje op gebeld of ze ons straks ging halen. In Alkmaar Noord, stuurde ik haar nog een sms dat we er bijna waren.
Staan we maar te wachten op Heerhugowaard station, blij de bloemen kiosk… maar mijn zusje…was nergens te zien oh…
Belt ze me even later, zegt tegen mij dat ik een pannenkoek ben, omdat ik blijkbaar op de gsm van John iets moest laten weten. Maar allez, ze kwam eraan.
Koffie, even via de wifimijn mailtjes, what’s app…binnen halen, ik had het er maar weer druk mee.
Maar nog met Debbie, Dani en Jordy even naar Middenwaard geweest (groot overdekt winkelcentrum)
Ondertussen terug bij Debbie thuis waren mijn ouders ook gekomen. Op speciaal verzoek is er voor mij ook pasta klaar gemaakt hmm….was superlekker ook…..
Een rustige avond voor de rest bij Debbie een heerlijke tom poes (lekker Nederlands) en een kopje thee. Nadien ook wel venkelthee, mijn buik….toch wat zenuwen.
Nog even naar een Nederlandse tv zender gekeken TLC ‘the secret of my body’
Maar nadien toch gaan slapen. Met Jordy op zolder in het stapelbed.
Half zes werd ik natuurlijk weer wakker. Ik ging even een ochtendplasje doen. Hoor ik iets op de trap ik dacht één van die katten…..komt mijn zusje met haar slaapkop in de wc…goedemorgen zei ik J
Nog even terug in bed gegaan, maar ik kon niet meer slapen. Op mijn BlackBerry natuurlijk op Facebook, goedemorgen wakkere wereld. Maar het eerste wat ik las, dat Whitney Houseton was overleden. De film The Bodyquard is één van mijn eerste films die ik in de bioscoop had gezien en het liedje I will Always love you zong ik altijd hard mee (ja ook op die toonhoogte…..maar ik zal het maar niet voor je gaan zingen)
Nog wat gelezen in tijdschriften, beetje liggen nog…. Maar tegen half acht er dan toch eruit gegaan.
En er werden al heerlijke pannenkoeken gebakken. Jaja ook weer op speciaal verzoek, ik ben verwend hé….
Ondertussen ook mijn loopkleren aan. De zenuwen kwamen weer op.
Stipt 9u kwam mijn paps en mams ons halen om naar Schoorl te rijden.
Echt koud was het niet, twijfel…handschoenen aan, muts op? Dat gaat anders wel snel warm worden.
Maar uiteindelijk toch maar besloten de muts op te houden, handschoenen aan.
Parkeren was weer geen probleem. Ook Cobie had al sms berichten gestuurd dat ze in de Blinkerd waren. Even nadien belde ook Cobie en Roaul of ik het nog wel zag zitten, met die sneeuw, straks waren we sneeuwmannen. En wat een kou……. (Cobie is mijn vriendin en haar vriend ging ook ‘eventjes’ meedoen met de halve marathon…net als dat hij meedeed met de ten miles van Antwerpen, met een paar keer gewoon trainen en hop weg is ie…ik doe het hem niet na)
Maar heel even opwarmen in de Blinkerd nadien toch richting de start gewandeld voor nog een plasje te doen en me klaarmaken (mp3 speler, Garmin Forerunner klaarzetten…)
Ik stond in het blauwe startvak (bij de langzamere lopers) het startvak was nog gesloten, maar toen die open ging, stilletjes aan lopen naar de start, de matten over, Garmin aan en lopen maar. In de mensenmassa natuurlijk weer te snel gelopen (achteraf bekeken) maar ik voelde me goed, de runnersflow. Van 3 naar 4km kwamen we langs de finish, daar stonden mijn paps en mams nog, Debbie, Jordy, Cobie en haar kindjes en natuurlijk werden er foto’s gemaakt, ik nog zo fit.
Ook de omroeper, vroeg nog als we ons goed voelde om de duimen in de lucht te steken.
Maar nadien die massa van lopers was er op eens niet meer, ik was nog in een goede looptempo (ondertussen wedstrijd tempo) maar naar de duinen op aan, toch ook wel een beklimming, ondanks dat heel het parcours helemaal sneeuwvrij was gemaakt, was het op een stukje (bij de Berenkuil) toch even oppassen, toch wel wat glad.
Maar het loopritme ging er ook wat eruit, versnellen lukte me niet meer echt zo goed.
Elke 5km was er water, thee, stukjes appelsien…
Bij de 19km mijn mams opgebeld dat ik de laatste 2km in ga, nog even……
Ook overal op heel de route, mensen die je aanmoedigen, die je bij je naam roepen (zien ze aan op je startnummer) een vrouw met een spandoek, bij elke loper persoonlijk zeggen dat je een kanjer bent.
Na 10km werd het wat zwaar, toch zag ik dat ik bij de 10km punt sneller was dan verleden jaar met mijn groetuitschoorl run toen ik de 10km deed (natuurlijk niet vergelijkbaar) ook bij de 16km punt (ten miles van Antwerpen) zag ik nu ook dat ik het binnen de 2u behaald had. (10miles Antwerpen 2u9min) Maar voor mijn echte PR te behalen ga ik dat echt doen op 22april in Antwerpen. Proberen dan toch…
2u38min ging ik de finish over…natuurlijk had ik liever het op 2u en half gedaan (8minuten sneller) maar mijn doel voor deze halve marathon was het uitlopen, de finish halen en dat is me gelukt.
Fier op mezelf, al die trainingen geen enkele overgeslagen (van 7december 2011 mij ingeschreven voor deze halve marathon en via My Asics een hardloopschema gevolgd) al die trainingen volgens schema ik voelde me er goed bij, ik blijf in de toekomst me ook houden aan zo’n schema’s zo heb ik nog meer een doel en een motivatie.
Bij de finish weer een mooie handdoek gekregen met een druk erop van de groetuitschoorl run.
Verleden jaar een donkerblauw, nu een grijze.
Even nog bij Cobie en co gestaan. Raoul had het binnen 1u57min gelopen (met heel weinig te lopen of te trainen)
Maar nadien zijn we naar huis gegaan. Dit keer bij mijn ouders thuis. Heerlijk warme douche en gegeten. Door mijn ouders naar huis gebracht.
Mijn grijze jas, bij mijn zusje vergeten, maar van mijn mams dezelfde gekregen maar dan een zwarte, heel blij natuurlijk, ik heb dat toch eigenlijk heel veel aan als ik een jas heb.
Ik mocht ook voorin de auto zitten (vroeger had ik last van wagenziekte als ik achterin zit) en dat gebeurd nog wel eens…
Tegen de avond veilig terug thuis. Mijn ouders namen nog een koffie en zijn nadien naar huis terug gereden. Blijkbaar is het nadien toch glad geweest, gelukkig is alles probleemloos verlopen.
Vandaag maandag een dagje verlof even mijn lichaam wat rust gunnen. Vanaf morgen terug werken.
Een weekje ook looprust ik ga pas ook netjes volgens schema pas zondag terug een jogging training doen. Nog even en ik kan gaan trainen voor de 20km bosloop van de Kangoeroe Dessel, maar zelfs deze bosloop ga ik als training beschouwen.
Iedereen hartelijk dank voor de leuke reacties via Facebook, mail, sms……
Voor de heerlijke pasta, pannenkoeken, slaap gelegenheid, warme douche, de vele foto’s die tijdens mijn loop gemaakt zijn, de gezelligheid….voor alles hartelijk dank…..
Vanochtend werd ik uit mijn eigen al vroeg wakker, dus 7u eruit gegaan:)
Een pannenkoek opgegeten, loopkleren aan....
Iets na 8u reed ik naar de abdij van Postel een twintig kilometer looptraining.
Al enkele dagen een verkoudheid, ik probeer het natuurlijk zo snel mogelijk er van af te zijn, dus neusspray, Koningenbrij, mangosteen totalsap neem ik allemaal in.
Maar 8:15u startte ik mijn Garmin en liep eerst de rode wandelroute in Postel (natuur gebied de Ronde put, kanaal...) daarna aansluitend de blauwe route, heel mooi rustig landweg op het grens gebied
via Google Earth kan ik zien, dat ik zelfs een klein stukje even op Nederlands grond gebied ben:)
Het was koud, maar met mijn winter geklede loopkleding was het heel goed te doen (ideaal zelfs)
Ik liep wel veel in mijn comfort tempo:) durfde niet echt aan om continu de 7,16min/km te lopen (wat op mijn loopschema staat) mijn excuus hiervoor...mijn verkoudheid:)
maar dit voelde zo goed aan, zowel mentaal als de conditie...ik had niet het gevoel van en nog een kilometer en nog zoveel. elke ronde tijd (bij 1km) geeft mijn Garmin Forerunner een piepje die vond ik toch snel gaan iedere keer:)
Ik heb er dus van genoten.
Nu nog enkele looptrainingen (jogging van 5km en snellere tempo loopjes van 8km) en ik ben er helemaal klaar voor
Mijn totaaltijd was vandaag op die 20km 2u35min (mhum zal Schoorl binnen de 2u30min zijn?
Morgen (maandag) en dinsdag neem ik echt mijn looprust.
Dus mijn maandtotaal in kilometers is...............168km! :) (het meeste wat ik meestal behaal is net tegen de 100km in een maand) 2012 dus meer dan goed begonnen
Vanochtend vroeg eruit voor de natuurloop in Balen.
Deze stond al enige tijd in mijn agenda (alleen moest ik die dan wel omwisselen in kilometers met de donderdag, vandaar ik donderdag 18km had gedaan en vandaag 12km op de natuurloop)
Jessy en Jordy voor de 1km, Kelly 4km en ik 12km.....
Eerst maar ons inschrijven, en de padjakkertjes gingen kijken waar ik elke woensdag dus fitnes:)
Daarna maar naar start gewandeld. Natuurlijk weer enkele bekende gezichten gezien.
Eerst mochten Jessy en Jordy voor de 1km, Jordy heel geconsentreerd, Jessy met een lach...
Nadien Kelly en ik voor de start, het waren rondes van elk 4km, dus de eerste ronde kon ik met Kelly doen.
Nu schoot ze als een speer weg, maar na 3km zag ik haar in de verte, als ik wat kon versnellen, was ik haar bij, ze wandelde even, maar ze keek achterom, zag me....en hoppa ze rent weer weg:)
Voor mij was dit gewoon een training dus ik heb me aan de snelheid gehouden, wat goed gelukt is...
De laaste ronde ...liep ik helemaal alleen... maar ik ging ervoor.....trainen!
Op anderhalf uur kon ik mijn Garmin forerunner stopzetten
vlak bij de eerste ronde Richard, een aantal vrouwen vroeg of we een pluim hadden verdiend:) maar ook een aanmoediging dat ik blijkbaar goed liep:)
de laatste één na laaste ronde werd ik nog ingehaald door Gunther, Benny en Rikkert... met nog bemoedigde woorden, schouderklopje, duim omhoog... zo die laatste ronde erdoor gegaan...tnx....
Meteen nadien naar huis gegaan, eten (lekkere croques hmmm) de padjakkertjes hun chiro kleren aan...
Ik besloot thuis te blijven, Koen is naar de voetbal zien. Even dus ME time.....
Natuurlijk in de bijlage wat foto's, helaas niet zo heel goede foto's (zijn maar met de compacte camera gemaakt) maar het was weer een mooie natuurloop
Gisteren was ik een half dagje werken, heel de voormiddag regen, regen.....
Maar ik wou heel graag mijn 18km looptraining doen.
Ik reed naar huis.. (nog altijd regen) maar ik dacht foert, als het op die wedstrijddag ook regent ga ik daar ook door:)
Dus mijn loopkleren aan en Koen bracht mij naar Turnhout, met de kilometerteller in de auto de juiste kilometers gemeten. In het hartje van Turnhout:)
Daar de auto uit, Koen nog snel een foto gemaakt met de mobiel... maar ik voelde me daar wel wat onwennig haha... in mijn loopkleren in de stad
Dus rap mijn drinkgordel aan, voor tussendoor te drinken bij het lopen (zeer belangrijk natuurlijk) mp3 speler opgezet en lopen maar, ja eerst eigenlijk al een behoorlijk tempo... ik moest gewoon die stad weer uit:) ik behaalde mijn wedstrijdtempo 7min/km (dit is volgens berekeningen de bedoeling dat ik dit kan behalen op de halve marathon in Schoorl)
Maar wat was het een verschil met door de natuur te lopen, amai...wat een drukte van de auto's, heel de route lang
In het begin liep ik zelf ook niet echt lekker, wat zenuwachtig zelfs, later ging het wel maar halverwege zakte ook mijn looptempo met een minuut per kilometer dat ik er meer over deed (ook niet erg, het is nog maar een training hé..
en uiteindelijk met mijn totaaltijd 2u en een kwartier ben ik heel content! Ik hoop de Halve Marathon nu binnen 2.5u te behalen.
Thuis lekker in bad, met Jeneverbes badolie, een klei masker op mijn gezicht hmmm...
Ja ik was moe, lichamelijk... kon ook slapen, toch nog van de avond genoten met een aflevering van Grey's atonomy op dvd te kijken en lekker lezen.
Vandaag ook niet echt last van stijfheid of stramheid, natuurlijk voel ik het een beetje in mijn bovenbenen.
Maar gisteren ook tijdens het lopen geen last van mijn knie (wel een kniebandje aangehad)
Als het goed is gaan we zondag de natuurloop doen in Balen. Jessy en Jordy dan 1km, Kelly 4km en de mama 12km (ik heb dat nu omgedraaid, moest gisteren eigenlijk 12km doen, zondag die 18km)
nu nog wat proberen te trainen op die snelheid 7min/km (ook langer volhouden die tempo) de 29ste ga ik nog 1x maar dan ook 21km looptraining doen, dit keer wel door de mooie natuur van Postel. Van Turnhout naar huis was eens iets apart, maar al die drukke verkeer (niet gezond ook niet:)
maar ik heb al een heel goed gevoel voor die halve marathon.
Ondertussen heeft last moment, Raoul (van mijn vriendin Cobie) zich ook ingeschreven. Dus heb ik een maatje bij het lopen (niet dat ik er iets aan heb, want hij loopt veeel rapper haha, op de 10miles van Antwerpen ging hij ook in het eerste startvak staan en rende voor zijn leven...hij traint ook veel minder dan mij, straf hoor) maar ook Cobie met haar gezin komt mee supporteren...nog meer supporters dat geeft goede moed hé.
11februari met de trein samen met Jordy van Tilburg naar Heerhugowaard, vandaag een treinkaartje gekocht bij de Blokker in Bladel voor 16€
pasta gevraagd, die zondag The Big Day... pannenkoeken als ontbijt hmmm....
en van Cobie en co een lift terug naar huis na de halve marathon....
ik heb er onwijs veel zin in......
hier het bewijs dat ik gisteren gelopen heb (je kan het bij de metrishe driehoekje rechts van boven denk in km zetten)
