Sint-Anna-ten-Drieën
De preekploeg houdt van een reactie
E-mail ons!

Wil je ons iets zeggen dat niet op deze blog moet verschijnen? Mail ons hier. Mag iedereen het lezen, klik dan op op het gele 'Uw positieve/negatieve reactie hier' onderaan de tekst.

Zoeken in blog

  • Website parochie
  • Preekstoel
  • Portaal preken.be
  • ANNA3
  • Sint-Anneke Centrum
  • 13-01-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onder gaan en terug boven water komen - Doop van de Heer C 2019 - Gie

    Doop van de Heer C 2019 - Zondag 13 januari 2019

    Eerste lezing: Jesaja 40, 1-5.9-11  'De Heer komt met kracht. Als een herder weidt Hij zijn kudde'
    Evangelie: Lucas 3, 15-16.21-22 - 'Ik doop u met water, na mij komt Hij die zal dopen met de heilige Geest'

    We hoorden de voorbije weken al heel wat verhalen over de jonge Jezus. 
    We hoorden over het bezoek van zijn moeder Maria aan haar nicht Elisabeth, beide in verwachting. We hoorden over Jezus’ geboorte in de stal. We hoorden over de zoektocht naar Jezus in de tempel, toen hij 12 jaar was. En vorige week over het kraambezoek van de drie koningen. 
    Allemaal prachtige verhalen, maar er lijkt iets grondig mis met de volgorde.  

    Ook het verhaal van vandaag is weer bijzonder: Johannes is massaal mensen aan het dopen in de Jordaan. Hij doopt op een heel andere manier dan wij hier in de kerk gewoon zijn. Het gaat ook niet om kinderen, maar om volwassen mensen, die zelf vragen om gedoopt te worden. 

    Door de totaal misgelopen studentendoop begin december, zijn dopen wel in een erg negatief daglicht komen te staan. Bij die dopen van Reuzegom denken we bijna aan marteltechnieken als waterboarden. Niemand wil uit vrije wil zo’n vernederende doop ondergaan! 

    Toch worden, ook bij Joannes, de dopelingen letterlijk helemaal ondergedompeld, om daarna terug boven water te komen. Ook Jezus sluit aan in de rij, om zich te laten dopen.

    Jezus ondergaat de doop. Hij gaat onder in de rivier. Een complete reiniging. 
    En dan komt Hij terug boven water. We hebben er het gezegde “boven water komen” aan overgehouden. Misschien wel om wat er daarna gebeurt: 
    de hemel gaat open, er daalt een duif neer en uit de hemel klinkt er een stem. 

    Een stem die klinkt uit de hemel. Dat is lang géén dagelijkse kost in het evangelie. Tijdens het leven van Jezus gebeurt het eigenlijk maar twee keer. Een eerste keer is nu, bij zijn doopsel in de Jordaan en een tweede keer is, als Hij samen met Mozes en Elia, boven op de berg Tabor, in een stralend licht staat. Ook daar klinkt het: 
    “Jij bent mijn geliefde Zoon, in Jou vind ik vreugde”.

    Jezus is een beetje overrompeld na zijn onderdompeling, “biddend” schrijft Lucas. Hij ziet hoe de hemel opengaat, dat er een duif over Hem neerdaalt en dat een stem uit de hemel spreekt: “Gij zijt mijn Zoon, de welbeminde, in U heb Ik mijn behagen gesteld” of “Jij bent mijn geliefde Zoon, in Jou vind ik vreugde”. 

    Voor wie klinkt die stem uit de hemel eigenlijk? Jezus staat daar gewoon in de rij, onopvallend tussen die mensenmassa. En de stem zegt expliciet: “JIJ bent mijn geliefde Zoon”. De evangelist vertelt NIET dat de omstaanders plots belangstellend om Hem heen komen staan. 

    Het hele gebeuren is wel degelijk voor Jezus zelf bedoeld. Hij komt terug boven water. Gereinigd en met een heldere blik ziet Hij zijn taak, zijn roeping, beter voor ogen. Bij zijn geboorte in de stal had Hij daar uiteraard nog geen weet van. Maar in de tempel, toen hij 12 jaar was, begon het idee al te groeien. En nu staat het Hem klaar voor de ogen. 
    Niet zo lang meer, als Johannes in de gevangenis zit, zal Hij aan diens leerlingen antwoordden, met een vers (Jesaja 35:5-6a) uit het boek Jesaja 29: "Gaat aan Johannes zeggen wat gij hoort en ziet: blinden zien en lammen lopen, melaatsen genezen en doven horen, doden staan op en aan armen wordt de Blijde Boodschap verkondigd”. 
    Ook de woorden uit het boek Jesaja, die we vandaag hoorden in de eerste lezing, hebben Jezus duidelijk geïnspireerd: “Spreek Jeruzalem moed in, maak haar bekend dat haar slavendienst voorbij is” en “Zie de Heer komt met kracht, zijn arm zal heersen. Zijn loon heeft Hij bij zich, zijn beloning gaat voor Hem uit. Als een herder weidt Hij zijn kudde, zijn arm brengt de lammeren bijeen, hij koestert ze en zorgzaam leidt Hij de ooien”.
     
    Bij het begin van de viering zei ik het al. We zitten bijna midden in januari. Kerstmis en Nieuwjaar zijn voorbij. Buiten is het winter, koud, kil en donker. Dagenlang zijn er alleen grijze wolken. Je zou van minder somber en depressief worden. 
    Maar als de wolken ineens openbreken en de zon er doorheen schijnt, dan leeft iedereen op! 
    Ik hoop dat vandaag, net als voor Jezus, de hemel voor jullie een stukje opengaat. Er kan ook een stem klinken, die je misschien alleen zelf kunt horen: “Jij bent mijn geliefde!”
    Want jullie zijn geliefde kinderen van God. Hij vindt vreugde in jullie! 
    Amen. 

    13-01-2019 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    30-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een plek van weerzien, herzien en inzien - Heilige Familie C 2018 - Hilda

    Heilige Familie C 2018 - Zondag 30 december 2018

    Eerste lezing: Eerste brief van Johannes 3, 1-2.21-24  'Kinderen van God genoemd'
    Evangelie: Lucas 2, 41-52 - 'Jezus gevonden in de tempel'

    Lieve mensen,

    5 dagen geleden vierden we Kerstmis: de geboorte van Jezus!
    Vandaag worden we al direct gekatapulteerd naar Jezus als 12-jarige jongeling in de tempel.
    Jezus die voor het eerst mag voorlezen uit de Thora. Te vergelijken met het vieren van “de plechtige communie of het vormsel”, in onze contreien… 
    Jezus die op dat cruciaal moment van terugvonden worden, antwoord : ‘Wisten jullie dan niet dat Ik bij mijn Vader moest zijn?’ 

    Alsof dat nu het eerste was wat Jozef en Maria ontroerde en nodig hadden!
    Het terug vinden, het terug zien, het terug in de armen sluiten zal hen vermoedelijk veel meer en dieper geraakt en ontroerd hebben…
    Maar het evangelie zou geen evangelie zijn, als het niet verwees naar die belangrijke plek van terugkeer en inkeer, de plek van weerzien, herzien en inzien….

    Inderdaad, 5 dagen geleden vierden we Kerstmis.
    De geboorte van Jezus!
    We vierden het hier, op deze plek in deze kerk, rond deze stal!…
    Maar Kerstmis zou Kerstmis niet zijn wanneer het geen familiefeest zou zijn!
    Heel oude Mama ’s en Papa’s horen er helemaal bij. Ze worden opgehaald en vertroeteld en geven hun eigen kleur aan het feest.
    Plus kinderen en kleinkinderen vieren graag mee. Plus oma’s en opa’s vieren graag mee. Waar men dat kan realiseren en mooi kan samen-vieren, daar wonen engelen van mensen, daar wonen goddelijke mensen, zelfs zonder zij het zelf beseffen.

    Ja onze Kerstfeesten groeiden uit tot een echt familiefeest!
    Daarom vierden sommigen het, door omstandigheden, al vroeger.
    Anderen wat later of misschien is het in sommige families pas morgen of overmorgen de dag dat iedereen er kan bijzijn …

    We zien, horen en voelen in heel de maand december hoe we uitkijken naar dat feest. Dat feest waar we nog eens ne keer allemaal samen-zijn!
    We zoeken kadootjes, speciale kaartjes, speciale inspiratie om onze kinderen en kleinkinderen te verwennen, te feliciteren, gelukkig te maken en gelukkig te zien…  
    We genieten van de groter wordende kinderen die spelletjes verzinnen om het traditionele pakjes uitdelen te doorprikken. 

    We vragen ook nog steeds naar het schoolrapport van onze kleinkinderen. Of het is zo goed, dat ze er zelf mee komen aanwaaien…
    We zijn bekommerd als het niet zo goed lukt, en de goesting om hen te motiveren borrelt dan hoog in ons op…
    We luisteren naar onze kleinkinderen hoe het gaat als leider/leidster bij de scouts of in de Chiro. De goesting om onze wijze ervaringsdeskundige raad door te geven loopt uit onze mond.

    We luisteren naar onze kinderen die af willen van die veel te veel aandacht voor kadootjes. 
    We horen hoe zij ervoor kiezen om onze centen beter te gebruiken voor en goed doel en dat dan ook op tafel leggen… 
    We luisteren naar hun verhalen over de warmste week waaraan ze actief wensen deel te nemen, en lezen hun enthousiasme in hun fonkelende ogen. 
    De warmste week die het recordcijfer van meer dan € 17.000.000 bij elkaar bracht.
    We luisteren naar hun verhalen waarin ze vertellen hoe ze uitgaan geruild hebben voor een kerstdag helpen bij een warme feestelijke kerstmaaltijd voor daklozen en kansarmen in onze stad.

    We worden warm vanbinnen bij al dat jong geweld dat door onze kamers waait!
    We worden ook stil vanbinnen, van hun anders kijken naar de wereld, van hun solidariteitsgedachten, hun inzet en hun  enthousiasme…
    Onze oude dromen, we vinden ze  in een nieuw jasje terug! Bij die schatten van kinderen en kleinkinderen, van nichtjes en neefjes die ook de wereld willen verbeteren en beginnen bij zichzelf!… die ook iets van onze God laten voelen en zien rondom hen, al beseffen ze dat zelf niet door en door….

    Kerstmis, een familiefeest! Waar Jezus ook ons vraagt: “Wisten jullie dan niet dat Ik bij mijn Vader moest zijn?”
    Een plek waar onze kinderen antwoorden: “zie je ’t Oma, zie je ’t Opa? Er gaat iets nieuw beginnen!”  Vol van hoop, doen zij het dag na dag! 
    Kerstfeest: familiefeest! 
    Een plek van terugkeer en inkeer, een plek van weerzien, herzien en inzien.

    30-12-2018 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    25-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dat Hij onze toekomst is - Kerstdag C 2018 - Herman

    Kerstdag C 2018 - Dinsdag 25 december 2018

    Eerste lezing: Jesaja 9, 1-3.5-6  'Een kind is ons geboren'
    Evangelie: Lucas 2, 1-14 - 'Heden is ons een Redder geboren'

    Vannacht gaat Jan ter kerke 
    en naar de heilige mis 
    dat doet hij één keer in het jaar 
    … omdat het Kerstmis is 
    en Petrus op een hoge ster 
    zegt: ‘Kijk es, Lieve Heer, daar heb je Jan, 
    hij komt van ver 
    maar hij is er toch maar weer. 

    Een versje van Toon Hermans

    Lieve mensen,
    Of je nu zoals Jan in het versje één keer per jaar komt, of elke week, of ergens daartussen in, wees van harte welkom op deze Kerstdag. Jullie hebben midden de drukte van deze kerstperiode, met alle feestelijkheden bij familie en vrienden, en alle stress die daarbij komt kijken, toch maar weer de tijd genomen om hier te zijn. Van harte welkom! En voel je thuis bij de warmte van dit Kerstkind. Want daarover gaat het uiteindelijk toch! God wordt geboren in deze wereld, in een kind in een kribbe.

    Weerloos als een kind 
    De Duitse theoloog en predikant Dietrich Bonhoeffer bracht zijn laatste kerstmis door in de gevangenis van Tegel in Berlijn. Hij werd geëxecuteerd in april 1945. In het gevang schreef hij treffende teksten over kerstmis, over God die zich toont in een stal te Bethlehem. “Je kunt het kerstfeest alleen goed vieren, als je de grootheid van God herkent in de nederigheid en kwetsbaarheid van dat kind in die voerbak. 
    Zo komt God naar ons toe”. Hij verkiest om te zingen over God in den lage in plaats van God in den hoge. Iets om over na te denken: als we zouden zingen “Eer aan God in den lage, en vrede op aarde aan de mensen van zijn welbehagen”. En dan rijmt het ook nog. 

    Er is een mooi kerstlied van Huub Oosterhuis dat, los van de kerstromantiek, uitdrukt wat de kern van Kerstmis is: 
    Uit uw hemel zonder grenzen 
    komt Gij tastend aan het licht, 
    met een naam en een gezicht, 
    even weerloos als wij mensen. 
    Als een kind zijt Gij gekomen ” (Z J 212).

    Kerst toont dat God bij de mensen wil wonen. In onze wereld lijkt dit wel meer en meer onzin geworden. “Christendom is een vorm van narrendom. Een godsdienst die haar mens geworden God geboren laat worden in een stal tussen de koeiendrek. Een God die zijn almacht toont wanneer hij van staatswege wordt geëxecuteerd als een ordinaire misdadiger, hulpeloos bungelend aan een kruis. 
    De christelijke godsdienst is altijd een omkering van waarden geweest, een bijzonder wrange grap –  een grap, nogmaals die de machthebbers van alle tijden ongemakkelijk hebben gevonden, van keizer Augustus tot en met president Trump” (Anton de Wit, Uitgedut! Hoe het Christendom wakker wordt geschud in het tijdperk Franciscus)

    Het christendom heeft inderdaad iets tegendraads. Het leven van Jezus speelt zich af tussen kribbe en kruis. Een weg die ook zijn navolgers staat te wachten, maar desondanks een weg die leidt naar het ware geluk en diepe vreugde. 

    Jan, bedankt dat je hier waart op kerstmis, maar wees ook welkom als wij op zondag samen komen rond het woord van Jezus, geboren in Bethlehem, die voor ons is gestorven in Jeruzalem en er de dood overwon. 
    Blijf zijn stem horen en hem zien als hij bij ons aanwezig is elke dag in mensen in nood.  Jezus zij met jou, zowel in de kerk als daarbuiten. 

    Dank om het samen vieren. 
    Beste wensen voor de dagen die komen. 
    Kerstmis versterkt ons in het vertrouwen dat God midden onder ons is, dat Hij met ons meegaat en dat Hij onze toekomst is.

    25-12-2018 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    24-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Willen wij dat zinnetje onthouden! - Kerstavond C 2018 - Hugo Dierick

    Kerstavond C 2018 - Maandag 24 december 2018

    Eerste lezing: Jesaja 9, 1-3.5-6  'Een kind is ons geboren'
    Evangelie: Lucas 2, 1-14 - 'Heden is ons een Redder geboren'

    HEDEN is u een Redder geboren!
    Willen wij dat zinnetje onthouden!

    Die formule klinkt ons allemaal meer dan vertrouwd in de oren, zozeer dat ons de betekenis ervan misschien ontsnapt.
    Het wordt voor ons iets begrijpelijker/concreter als we zeggen: ‘ Vandaag is voor   u    een bevrijder geboren’, 
    met andere woorden iemand die komt om ons vrij te maken, te bevrijden.  

    En dan is de vraag: Vrij waarvan? 
    Als ik die woorden gisteren liet vallen in een kerstviering in een  Antwerps hospitaal, antwoordde een patiënte  heel spontaan: bevrijd van zonde !
    Ik beaamde dat onmiddellijk  natuurlijk.
    Maar om het wat concreter te maken, vertelde ik dat ik me  als zevenjarige knaap de bevrijding  van  Antwerpen nog  goed herinnerde : mensen die terug op straat kwamen, liederen zongen, uitbundig deden heel uitgelaten waren en blij. 
    Dat was een geweldig bevrijdingsfeest

    En enkele mensen van mijne leeftijd  zegden me dat ze dat ook hadden meegemaakt.
    Misschien helpt het ons  als we zeggen: Jezus is gekomen om ons te bevrijden  van alles wat  NIETS met LIEFDE te maken heeft. 
    Alles wat relaties tussen mensen, op kleine en grote schaal,  verstoort.

    Want je moet weten Jezus heeft daar zijn leven voor gegeven, om mensen te helpen liefde te beleven.

    Maar ook dat blijft eigenlijk nog heel vaag.
    Willen wij eens samen gaan kijken naar wat liefde in ons eigen  leven  betekent:     
    Vrijkomen van zonde zoals die patiënte dat zei,
    Maar hoe ziet dat  er  voor ons vandaag uit  op deze Kerst.

    Bevrijd/verlost worden in ons eigen leven?
    Om dat concreet aan te pakken  moeten wij eens kijken  naar die momenten in ons eigen leven dat onze contacten met elkaar  vertroebelen, dat we op afstand blijven van mekaar
    En zijn dat niet dikwijls die momenten dat  wij  last hebben van  ons  verschillend-zijn. 
    Ik ben anders dan jij ! Maken wij dat niet vaak mee ?
    Dat beleven wij toch  dikwijls thuis !
    Dat verschil  zit ook in elk koppel, tussen broer en zus, collega’s op het werk en noem maar op !

    Den ene is een vlugge, weet van aanpakken en  de ander nen trage,  die maar uitstelt,  den ene gaat op in zijn werk, de andere doet het niet graag,
    In een koppel gaat de man  misschien heel zuinig om met geld terwijl de vrouw  met centen  vlotjes omspringt.
    Dat brengt allemaal spanningen mee en wij voelen ons  daarbij heel onvrij. En de vraag is dan ? 
    Van welk verschil heb ik dan last?  Dat  mij  onvrij maakt, dat mij belet om echt samen met u iets te beleven? En mij dus éénzaam maakt.

    Als mensen die kiezen om samen te leven die verschillen onder mekaar  niet  bewust worden  daar nooit echt over spreken, wordt samen leven moeilijk en gelukkig samen leven bijna onmogelijk. 

    Dat kunnen wij zelfs al aanvoelen tijdens deze Kerstdagen
    Hoe  dat tijdens de voorbereiding van deze feestdagen de sfeer gespannen kan zijn,  door de taken niet samen te bespreken., door maar druk, ieder op zijn eentje bezig te zijn en  niet te communiceren. 

    Dan voelen wij  ons niet meer vrij, kan  feesten  zelfs iets saai worden, wij  voelen  ons verplicht, beleven 
    nauwelijks feestvreugde, iedereen  doet maar wat  en wij  zijn niet meer echt samen  en vergeten te feesten en te genieten.  

    Ik zeg nu niet dat dit de beschrijving is van het feest dat u  deze dagen  te wachten staat. Maar alle kerstfeesten lukken daarom nog  niet.
    En wie komt ons dan bevrijden uit die akelige sfeer van on-vrede, ?
    Hoe dromen jullie uw Kerstfeest ?

    Wat nemen  wij uit deze viering mee naar huis om aan tafel   echt iets samen te kunnen beleven dat met Kerst  iets te maken heeft, waar een intieme sfeer voelbaar is en waar iedereen zich echt goed thuis voelt. En tot zijn recht  kan komen.
    1. Door al was het maar één zin of zelfs maar één woord dat u in deze viering getroffen heeft , mee te nemen naar huis:  het woord  vrede misschien !
      Dat je met één iemand met  wie je vandaag aan tafel zit,  iets vredevols kunt  uitwisselen. Pas op dat is niet gemakkelijk om dat heel eenvoudig te doen. Want de vrede waar wij het dan over hebben, heeft niks te maken met het einde van de oorlog. Maar gaat over onze innerlijke stemming,  onze interesse in mekaar, ons echt luisteren naar mekaar. 
    2. Dat je na een tijdje misschien eens op een ander plaats durft gaat zitten dichter bij iemand  die er misschien wat  minder gelukkig bijzit of zich wat alleen voelt. Dat is niet simpel  en vraagt veel fijngevoeligheid om zo empatisch te tafelen met mensen die  natuurlijk  weer zo verschillend zijn in leeftijd  karakter, temperament en interesses.   
      De mensen zijn  zo anders !
    3. Dat je je dankbaarheid voor  het feest  tot in je hart laat doordringen en dat je dat gevoel ook spontaan durft uitdrukken  naar de verantwoordelijken. Dat je echt laat voelen wat in je hart leeft op het einde van dat feest en durft zeggen wat je er echt aan gehad hebt.  
    Doe dat maar eens op een geloofwaardige en  spontane manier!

    24-12-2018 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    23-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zwangere vrouwen op bezoek - 4e zondag advent C 2018 - Jan

    Vierde zondag van de Advent C 2018 - Zondag 23 december 2018

    Eerste lezing: Micha 5, 1-4a  'Die over Israël zal heersen'
    Evangelie: Lucas 1, 39-45 - 'Gezegend de vrucht van uw schoot'

    Zodra Elisabeth de groet van Maria hoorde, sprong het kind op in haar schoot.
    Wat een prachtige zin in een prachtig evangelie.
    Wat moet het voor een moeder geweldig zijn, een kind voelen bewegen in haar schoot?  Wij hebben daar, als man, geen benul van.  We kennen het misschien enkel van “voel eens met uw hand”…
    Maar een moeder vergeet dit moment zeker niet.  De eerste keer dat ze haar kind voelt….dat is toch blijvend ! 

    Kijk naar het beeld achter mij.  2 hoogzwangere vrouwen, wat hebben die mekaar veel te vertellen.
    Het verhaal deze zondag is een vrouwenverhaal: twee vrouwen die aan de wieg staan van alles wat ons geloof aangaat.  Twee sterke vrouwen die belofte dragen… Twee vrouwen die gekozen werden omdat hun hart klopte op het juiste ritme van de liefde. Ze waren niet van adel en hun ouders of mannen waren geen bankiers of magnaten. Vrouwen die konden dragen, vrouwen die het leven in zich voelden bewegen, die het leven koesterden en doorgegeven hebben, die begrepen dat mensen goddelijk kunnen zijn en dat God mens kan worden. 
    In die vrouwen komen hemel en aarde  zo dicht bij elkaar dat in hen het goddelijke doorbreekt.
    Deze vrouwen hadden beiden iets om naar uit te kijken.  Een kind wordt verwacht, en het belooft ne ferme klepper te worden.  We gaan er nog van horen.(van allebei!)
    Lukas vertelt ons niet dat Maria een reis gemaakt heeft van 150 Km door bergachtig gebied, van Nazareth naar Jerusalem.
    Het belangrijkste is, het bezoek zelf.

    Een was onvruchtbaar en al behoorlijk oud, en de andere was onbevrucht.  Daar moeten we wel eens over nadenken…maar… het belangrijkste was het bezoek zelf.
    Elkaar bezoeken, dat kennen we heel goed, en misschien doen we dit heel dikwijls.  Misschien ook te weinig. Vooral in deze periode wordt er uitgekeken naar bezoek.  We maken het gezellig, we verwachten graag iemand.
    Daarom hebben veel mensen en families de drang om samen te komen.
    Naast al het commerciële gedoe proberen we uit te kijken  naar een eenvoudig kind, of proberen we uit te kijken naar de dagen die langer worden, naar de natuur die terug in gang zal schieten, of kijken we enkel uit  naar geschenken al of niet commercieel opgelegd?

    Vrienden, maar wat moeten zij dan doen die geen bezoek ontvangen?

    Of zij die in de buitenbaan moeten lopen.  Met schoenen die versleten zijn, met afgedragen klederen, met veel eenzaamheid en… nergens op bezoek kunnen gaan?
    Of zij die uitkijken naar de genezing van een ziek kindje?  Uitkijken naar het moment dat het naar huis komt?
    Of zij die enkel naar een ster kunnen kijken, een ster als herinnering aan iemand die ze verschrikkelijk missen?
    Misschien is een antwoord:  Trek u op aan wat je rondom u ziet!   
    We leven nu in de warmste week.  Dat ondervinden we, zeker als we radio of TV opzetten.  Maar laat ons eerlijk zijn.  Hoeveel goede en toffe mensen zetten zich deze dagen in voor anderen die het nodig hebben?  Hoeveel instellingen, VZW’s, hulporganisaties zullen blij verrast zijn met een bezoek van iemand die hen komt helpen.  Al is het soms enkel financieel.

    Het begon allemaal met deze 2 vrouwen die verwonderd zijn over hun zwangerschap.  “Waaraan hebben we dit verdiend?” zegden tegen mekaar.  Dit zou een levensmotto kunnen zijn voor ons:  “waaraan hebben we dit verdiend?”  En dan bedoel ik het echt positief.
    Vrienden, laat dit feest van de eenvoud, dit sfeervol feest met veel lichtjes en pakjes en kerstbomen en vooral tekenen van goede wil…. niet onopgemerkt voorbijgaan.  Laat het een lichtpunt zijn in deze dagen.

    Kerstmis: Hoogfeest van Kwetsbare Tederheid 
    Eerst en vooral hopen en wensen wij dat geknakte, verwonde, vergeten mensen iets van tedere liefde en geborgenheid mogen be-leven.

    Nog maar 2 dagen, 2 keer slapen… zalig kerstfeest iedereen.

    Naar ideeën van Filiep Van Besien – Jan Van Gerven

    23-12-2018 om 13:28 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    De preekploeg van Sint-Anna-ten-Drieën, Antwerpen Linkeroever

    In een eucharistie-viering volgt na het evangelie meestal een preek of homilie. In onze parochie bestaat hiervoor (al jaren) een preekploeg. Ze bestaat uit een zestal mensen die, na onderlinge afspraak, geregeld een "preekbeurt" verzorgen.
    Momenteel zijn dat Ria, Hilda, Marc, Jan, Gie en Fred. Pastoor Herman maakt uiteraard ook deel uit van de preekploeg en komt zelf ook meermaals aan de beurt.
    De bedoeling van een homilie is niet een universele waarheid te verkondigen die iedereen verplicht moet geloven en zeker niet de mensen terecht te wijzen. In een homilie willen wij de lezingen uit de bijbel een beetje verduidelijken en trachten wij ze in verband te brengen met de actualiteit van vandaag.
    Dat is niet altijd even simpel en daarom proberen wij elkaar te helpen. Elke maand komen wij samen om de lezingen uit de bijbel te bespreken en elkaar te inspireren bij het opstellen van de preek.
    In deze blog publiceren wij niet alleen onze homilies, maar staan wij ook open voor uw reacties.

    Blog als favoriet !
    Archief per maand
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!