Inhoud blog
  • De terugtocht.
  • De laatste werkdag.
  • Moose in the forest.
  • De slijt komt er op...
  • Erasmus+ Finland
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Erasmus+
    PITO beyond the boundaries
    04-04-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De terugtocht.

    De laatste dag is het alle hens aan dek want we kuisen de huisjes, we verzamelen ons eigen spulletjes bij elkaar om terug in onze koffer te stoppen. We zijn om 08:00 uur vertrokken met de auto naar de ferry.

      

    Het is een klein uurtje varen naar het vasteland. Daar beleefde we ons laatste avontuur. Er komt een man naar ons met de vraag of hij mee mag rijden. Hij heeft geen geld meer om naft te kopen. Wanneer hij merkte dat we gehaast zijn om onze vlucht te halen, blaast hij alles af. Raar maar waar! We rijden nog een anderhalf uur. Onderweg doen we nog een stop bij de post. We willen met de post een elandhoofd opsturen naar België. Spijtig de post was al toe dus besloten we het hoofd in het bos achter te laten. We vliegen naar Frankfurt daar moeten we nog 2 uur wachten tot we een vlucht naar België hebben.

    In Brussel aangekomen was het een leuk weerzien met de familie en vrienden(innen).

    Corneel

    04-04-2017 om 00:48 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    31-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De laatste werkdag.

    Wanneer we deze ochtend naar buiten keken, zagen we dat alles bedekt was met een wit tapijt. Eindelijk had het eens deftig gesneeuwd, we begonnen dan ook onmiddellijk met een sneeuwballengevecht! Dan vertrokken we naar hetzelfde bos dat we al de hele week aan het uitdunnen zijn met de kettingzaag. Vandaag zou het af moeten zijn. Onderweg heeft Daan ook eindelijk kunnen zien waar hij die twee weken al naar uitkeek, een kudde elanden!

    Het werken ging vandaag iets minder vlot, iedereen was moe en het was koud. Nu struikelden we niet alleen over takken maar schoven we ook nog eens uit door de sneeuw. In de namiddag was de meeste sneeuw al wel gesmolten.

    Marti was er ook om ons te helpen, zeker op het einde omdat we met redelijk veel mensen op een klein stuk bezig waren, was het toch wel handig dat er een vakkundige toezicht hield en ons tips gaf om onze techniek te verbeteren. Iedereen was dan ook superblij als de laatste boom werd geveld.

       

       

    Marti had nog een kleine verassing voor ons. Iedereen kreeg een handgemaakte tas, gemaakt door een vrouw die redelijk bekend is op het eiland voor haar aardewerk. Elke tas was hierdoor dan ook uniek.

    Terug “thuis” moesten we alle machines en gereedschappen terug bij de school afzetten, waar er ook een klein interview werd afgenomen over ons verblijf hier op het eiland.

    Bert en Elias moesten ook nog even naar de post want ze wilden de gevonden schedel naar huis opsturen als souvenir. Helaas was het postkantoor al gesloten tegen dat we daar aankwamen.

    Terug op onze verblijfplaats moesten we onze koffer al maken want morgen zullen we niet veel tijd hebben. Dit was voor sommige iets meer werk dan voor de ander. (Elias)

    Nu nog snel een pizza insteken en genieten van onze laatste avond.

    Ceirdwyn.


    31-03-2017 om 22:09 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moose in the forest.

    Vandaag voelde Martii zich een stuk beter, dus was hij ook terug van de partij. Vandaag hield hij een oogje in het zeil en hielp diegene die hulp konden gebruiken.


    Het was weer hetzelfde liedje, het was kettingzagen à volonté. Ondertussen hebben we de technieken allemaal onder de knie. Het bos ziet er al een stuk beter uit zonder al die kleine bomen, nu voelde we het zonnetje goed ondanks het koude weer.


    Bij dit koude weer vonden we in het bos overal ijspegels en ijs op de stronken.

    Terwijl Bert de bosjes opzocht, zag hij  in zijn ooghoeken een schedel van een Moose ( eland ), hier werden we spontaan kinds van. Levende exemplaren hebben we tot nu toe nog niet gezien, maar nu hebben we tenminste het bewijs dat ze er zijn (ondanks de waarschuwingsborden).


    De Europese eland of Alces alces alces  is een zeer groot dier met een opmerkelijke snuit. De vacht is ruw en grijsbruin van kleur.  De poten zijn lang, waardoor hij in de diepe sneeuw kan lopen, en zijn grijzig wit. Bij vrouwtjes (koeien) loopt deze kleur over tot bij de staart. Volwassen mannetjes (stieren) hebben een baard en een gewei. Elanden hebben een sterk ontwikkeld reuk- en gehoororgaan. Het zicht is echter beperkt. De eland heeft een kop-romplengte van 200 tot 290 centimeter. Het vrouwtje is ongeveer 25% kleiner dan het mannetje. Het mannetje heeft een schofthoogte van 180 tot 220 centimeter en een lichaamsgewicht van 320 tot 800 kilogram, het vrouwtje een schoft van 150 tot 170 centimeter en een gewicht van 275 tot 375 kilogram. De staart is vrij klein, en wordt slechts 7 tot 10 centimeter lang. Het gewei kan gemakkelijk een spanwijdte bereiken van 2 meter. Elandstieren hebben over het algemeen een breed, bladvormig schoffelgewei met korte uitsteeksels, maar er zijn er ook met een takvormig stanggewei. Het voorkomen van beide typen is afhankelijk van de plaats waar ze leven : zo hebben stieren in het zuiden van Scandinavië en de Baltische Staten vaker een stanggewei en in het noorden van Scandinavië vaker een schoffelgewei. Het gewei wordt ieder jaar tussen december en maart afgeworpen. In april zal het weer aangroeien, en in augustus of september of oktober wordt de basthuid afgeschuurd.

    Aan de hand van de schedel kon Martti ons vertellen dat dit een schedel was van een jonge stier van ongeveer 5 jaar oud.

    Op het menu van vandaag staat Chili con carne, dat gaan smaken mmm… s’ Avonds gaan we gezellig een film kijken met de bijhorende snacks en drinks.


    Nick

    31-03-2017 om 02:02 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    30-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De slijt komt er op...

    We begonnen de dag met wat op te ruimen in ons appartement en in de auto. Dan vertrokken we, maar deze keer niet rechtstreeks naar het werk. Martti was namelijk ziek, dus gingen we eerst langs zijn huis om het materiaal te gaan halen. Daarna vertrokken we naar het bos, waar mr Van Dijck (weer) verkeerd reed.

    Snorreke?

    Er werd uiteraard zoals elke dag zeer hard gewerkt! Door sommigen harder dan door anderen 😉.

    Het gebied werd ook uitgebreid waardoor er weer veel meer werk was.

    Ceirdwyn zou Ceirdwyn ook niet zijn, als ze niet iets zou breken deze 2 weken! Ketting kapot… te veel geslepen!

    Er lag vandaag ook ijs op de boomstronken van de berken, omdat ze nog heel veel sap uitscheiden wanneer ze afgezaagd worden.

    We zijn vandaag vroeger gestopt (om half 4) omdat er nog mensen naar de wolwinkel/weverij wilden, die al snel sloot. Daarna nog naar de Selver.  Selver is een keten van 38 supermarkten en 7 hypermarkten, die actief is in Estland. Hier is het de grootste onderneming in de retailsector die door Estisch kapitaal wordt gefinancierd. Het moederbedrijf van Selver is Tallinna Kaubamaja, dat ook warenhuizen exploiteert (waaronder het oudste warenhuis van Tallinn, in de wijk Südalinn). Daarnaast houdt Tallinna Kaubamaja zich bezig met de autohandel, de verkoop van schoenen en de handel in vastgoed. In 2012 bedroeg de omzet van Selver 329,9 miljoen euro.

    In 1995 werd de eerste supermarkt van de keten geopend: Punane Selver in de wijk Sõjamäe in Tallinn. In 2002 ging de eerste vestiging buiten Tallinn open: Mai Selver in Pärnu. Sindsdien werd het aantal vestigingen gestaag uitgebreid. In 2008 opende de keten de eerste vestiging in Letland, maar de resultaten in dat land vielen tegen. Op het eind van 2009 had Selver al zes vestigingen in Letland, maar moest het concern ze alle zes sluiten.

    In Estland werkt de Selver-formule wel en komen er nog steeds nieuwe vestigingen bij.

    Vanavond geen sightseeing tot 19u vandaag… Gelukkig!

    Ons avondeten was een overheerlijk boerenomelet met aardappelen en zo meteen gaan we nog eens in de sauna! Zalig 😊.

    Elias


    30-03-2017 om 00:00 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Erasmus+ Finland

    Dit was onze laatste dag op het North Karelia College in Joensuu. We kregen de kans om vandaag een hele dag Eine Paldan te volgen tijdens een WORK SMART-project. Ze werkte al enkele jaren op de school PKKY in Outokumpu, maar nu heeft ze een nieuwe functie en werkt ze vanuit Joensuu. Vanaf januari 2017 biedt ze "Career and Vocation Services" aan de leerlingen aan. Concreet wil dit zeggen dat ze de leerlingen begeleidt met hun studiekeuze naar hogeschool of universiteit. Ook leerlingen die willen gaan werken kunnen bij haar terecht om contacten te leggen met werkgevers.

    's Morgens was er een plenaire zitting (in het Fins) met leerlingen, leerkrachten, career counselors en vooral ook afgevaardigden van bedrijven. Nadien werden er drie workshops aangeboden aan de leerlingen en was er een overleg tussen de praktijkleerkrachten en de bedrijfsleiders om de wensen en noden van de "on-the-job learning" op elkaar af te stemmen.


    In de namiddag gingen de leerlingen in dialoog met de bedrijfsleiders in kleine groepjes. Het was een soort sollicitatieronde waarbij de leerlingen nadien ook feedback kregen over hun sollicitatieskills.


    Dit WORK SMART-project wordt ondersteund door Europa en Eine Paldan is op zoek naar andere Europese partners die hier mee hun schouders willen onder zetten.

    29-03-2017 om 19:00 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schiereiland Ristna

    Dit was een zeer unieke ervaring want buiten de mooie natuur en het strand, zijn we er ook een oude bunkercomplex met wachttoren tegengekomen. Toen Bert en ik op verkenning gingen zijn we toch maar terug gegaan omdat het heel donker was. Maar nadien hebben Ceirdwyn en ik de moed gevonden om verder op onderzoek te gaan omdat we dat toch eens in het echt wilden zien. Na een tijdje zoeken hebben we uiteindelijk de ingang van de toren gevonden.

        

    Dit was echt magnifiek omdat je boven de bomen uitkeek en het hele landschap kon zien.

    Na deze ervaring zijn we verder gereden en hebben we nog enkele vervallen gebouwen onderzocht. Dit gaf wel een beetje een raar gevoel omdat je niet wist wat er achter het hoekje schuilde.

        

    Na dit alles zijn we de auto ingesprongen en zijn we nog twee vuurtorens gaan bezoeken.

      

    Een hiervan, de grote witte stenen toren, is de oudste werkende vuurtoren van heel de wereld. Er stonden ook borden met info, die we natuurlijk niet konden verstaan (tja dat heb je als je geen Ests verstaat he ;).

    Dit gaf wel een mooie weergaven van hoe deze in destijds is gebouwd en gebruikt. Hiervoor werd vroeger hout gebruikt om vuur te maken als licht signaal. Het gevolg hiervan is dat vroeger op het hele schiereiland geen boom meer recht stond. Na dit alles hebben we nog enkele stranden gaan bezoeken. Hierna zijn we gaan winkelen en hebben we nog lekker gekookt (waarvoor dank Bert). En kruipen we nu moe maar voldaan ons bedje in, dus noch snel een nachtzoentje en slaapzacht.

        

    Daan


    29-03-2017 om 11:34 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (11 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.An other day in the forest...

    We zijn de dag begonnen met het vakkundig verkeerd rijden door onze chauffeur mr Van Dijck. We waren aangekomen op de plek waar we vorige week de eerste dag begonnen waren. Na een telefoontje kwam onze redder Martti er aan en bracht ons naar de plek waar we het laatst gewerkt hebben. Het was in het begin redelijk koud maar door het harde werken, kwamen we al snel op temperatuur. Er was redelijk veel wind wat het vellen van bomen iets moeilijker (en gevaarlijker) maakte. Hierdoor raakte er af en toe wel eens een boom vast in een andere. Maar omdat wij allemaal pro’s zijn waren er geen accidenten en ging het redelijk goed.       

            

    Om 12u hebben we onze lunch opgegeten, even uitgerust in het zonnetje en zijn daarna terug begonnen met bomen omzagen. Tussen 4u en half 5 zijn we gestopt met werken en zijn we naar het schiereiland van Hiiumaa getrokken.

                        
           
    Daan

    29-03-2017 om 11:30 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (11 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    28-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Erasmus+ Finland
    Vandaag was een heel interessante dag voor ons. We begonnen de dag met een actieve deelname aan de les kunst in Outokumpu. De leerkracht hield een kringgesprek in het Engels en dit was een leuke manier om de leerlingen een beetje te leren kennen.
    Daarna hebben we een Engelse les over België gegeven bij Päivi, een oude bekende van een vorig Comenius-project. De leerlingen hadden ook enkele vragen voorbereid en na een algemene uitleg over België hebben we veel kunnen vertellen over Belgische gewoonten. Finse leerlingen zijn typisch stiller en verlegen, maar ze werkten actief mee. Ze zullen waarschijnlijk niet snel naar België komen om te studeren, want de 'strikte' regels zijn ze niet gewoon. Zoals eerder gezegd (zie 'Wist je dat') zijn de Finse leerlingen redelijk vrij. Als ze de les te laat binnenkomen, maakt dat niet uit. Als ze een taak niet maken, is dat hun verantwoordelijkheid.
      
    Vervolgens hebben we geluncht met de directeur en de 'health care'-verantwoordelijke. We hebben ideeën en visies uitgewisseld. Het schoolsysteem in Finland ondergaat zijn zoveelste 'reform' op een aantal jaren tijd en dat is niet gemakkelijk. Bij deze verandering ligt de focus op on-the-job learning. De overheid wil dit doortrekken naar de algemene vakken: de bedoeling is dat de leerlingen bijvoorbeeld Engels en wiskunde krijgen op de werkplaats om de functionaliteit te benadrukken. Voorlopig blijft er echter nog veel onduidelijkheid naar volgend schooljaar waardoor het moeilijk is om concrete plannen te maken.
    Merja, onze begeleidster, stond ons daarna op te wachten om naar haar klasje te gaan. Deze leerlingen studeren media en filmtechniek. We hebben opnieuw een Engelse les over België gegeven, waarbij de focus ook een beetje lag op media: wat wisten ze al van België, welk beeld geeft de Finse media,...
    Na een uurtje zijn we terug naar Joensuu gereden met Eija. Zij is de health care-leerkracht die we de eerste dag geobserveerd hebben. We hebben samen met haar een evaluatie van on-the-job learning mogen volgen. Ze moest een student (Pia) evalueren die net een stage afgerond had op een revalidatiecentrum. Deze evaluatie wordt gequoteerd van 1 tot 3, waarbij 1 'satisfactory' is en 3 'excellent'. De student overlegt met de stagementor en de leerkracht welk punt ze krijgt. Ze geeft zichzelf een punt (zelfreflectie) op verschillende onderdelen, daarna geeft de stagementor een punt, waarna ook de leerkracht een punt geeft. Dit gebeurt telkens met veel overleg. Daarna krijgt de student een gemiddelde bij elk onderdeel, om uiteindelijk een gemiddelde te krijgen in het algemeen. Pia behaalde een 3, wat dus zeer goed is.
    Laat je niet vangen: Pia zit naast de leerkracht (links).

     

    28-03-2017 om 16:36 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Erasmus+ Finland
    27/3 Joensuu, Normaalikoulun lukio
    De sneeuw is een klein beetje gesmolten dit weekend (lees: het fietspad is voorlopig vrij). We hebben nu ook een fiets om naar school te gaan, we lijken wel twee kotstudenten met hun "studentenfiets". Lachwekkend als we aan "black ice" komen.
    Vandaag hebben we deelgenomen aan taallessen in de Normaalikoulun lukio, dit is een school waar studenten van de lerarenopleiding van de universiteit hun stage doen. De leerkrachten worden een heel jaar bijgestaan door universiteitsstudenten, nogmaals een mooi voorbeeld van "on-the-job learning". We hebben ons nog eens ondergedompeld in onze derde landstaal, het Duits.


    Nadien hebben we samen met Noora-liia de Franse les gegeven. Zij had een trimester gewerkt rond cultuur en eetgewoontes in Frankrijk en België. Tijdens de laatste les voor de examens mochten wij de gastleerkrachten zijn en onze Belgische keuken aan hen voorstellen. Als afsluiter van het thema had Noora-liia een kookworkshop voorzien.

    De fietstocht naar huis was een andere uitdaging. Ondertussen was het sneeuwstorm in Finland.
    "Thuis" aangekomen hadden we dringend nood aan een welverdiende sauna, een goede Finse gewoonte.


    28-03-2017 om 16:36 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (11 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Berken dunnen...

    Vanochtend, maandag 27/03/2017 zijn we een berkenbos gaan uitdunnen, zodat de mooiere bomen  beter kunnen uitgroeien tot mooie, rechte bomen. De berken worden in de papierindustrie gebruikt. Onze begeleider Marrti  selecteert en markeert de bomen die we moeten omzagen met een oranje stip. De gevelde bomen moesten we in stukken van drie meter zagen, zodat de forwarder ze later makkelijk kan oppakken en het transport vergemakkelijkt.  In de berm, op de weg naar het bos, stond een paal met een zoutsteen op. Dat was voor de elanden. De zoutsteen is er gezet door jagers zodat de 'moose' genoeg mineralen binnen krijgen. 


    In de namiddag zijn Elias en Nick in hetzelfde bos blijven voortwerken en is de rest naar een bos een kleine honderd meter verder getrokken. Hier stond vooral  zwarte els en berk. 


             


    Na het werk zijn we nog naar een haventje gereden, we zijn reeds de tel kwijt het hoeveelste haventje dit is. Daar lag een speciaal bootje dat is bedoeld om koeien over het water te transporteren.  Ik vermoed dat ze deze boot gebruiken om de koeien naar een ander eiland te brengen om tijdens de zomer te genieten van vers, mals gras. Ondertussen krijgen de weiden op het vaste land de kans om te hergroeien, klaar om in het najaar en de winter de runderen te voorzien van vers gras.

    Aan het haventje stonden ook een soort Schotse koeien. Ze geven de voorkeur aan dit ras omdat ze beter tegen een natte omgeving kunnen.

             

    Op de weg naar de haven was ook een forwarder aan het werk, dit vond ik spectaculair omdat ik er graag ook eens met zou willen werken. Deze machine haalt de gezaagde stronken uit het bos en legt ze klaar voor transport. 

     

    Op de terugweg van de haven heeft meneer Van Dijck ons afgezet aan een bos, dicht bij ons verblijf zodat we nog een stukje ‘naar huis’ konden stappen. Hier hebben we over een beek gesprongen en een groepsfoto gemaakt op een boom boven de beek.

    Bert



      

    28-03-2017 om 00:00 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Weekend in Tallinn

    Vandaag moesten we vroeg vertrekken want mr. Geerolf moest de eerste ferry halen om op tijd in de luchthaven van Tallinn te zijn. Het vroeg opstaan ging alleszins niet bij iedereen even vlot.

    Op de boot hebben we ontbeten en de kans gekregen om zeehondjes te zien die aan het ‘zonnen’ waren op de koude ijsblokken in het water.

     

    Wanneer we mr. Geerolf hadden afgezet, kregen wij een rondleiding van onze gids Mari, dit is trouwens de vrouw voor wie we vrijdag bomen hebben geveld. Ze zei al direct dat ze het niet te historisch ging maken met teveel data omdat ze wist dat niemand dit echt interesseert. Ze bracht ons naar een leuk Italiaans adresje waar ze superlekkere pasta’s en lasagnes hadden om ons daarna naar het oude stadsgedeelte van Tallinn te begeleiden.

    We gingen rechtstreeks naar het plein waar het stadshuis staat van Tallinn. De toren van het stadshuis had een aparte soort windwijzer. Het was een figuurtje van een man genaamd ‘Old Thomas’. Het verhaal hiervan is dat een man genaamd Thomas vroeger de hele stad heeft gered van een brand door op het stadshuis te klimmen en te roepen dat er brand was, hij heeft de dorpelingen zo op tijd gewaarschuwd en dus van een pijnlijke dood gered.

    Op het plein was er een kleine plaats waar twee langere stenen waren in de vorm van een hoek. Dit was de plaats waar vroeger de executies doorgingen.

    Vervolgens gingen we naar een muur die de scheiding van het hoog en het laag stadsgedeelte vormt. Uiterst links van de muur is er een toren die elk jaar een paar cm in de grond zakt. Mari zei dat deze er waarschijnlijk binnen 250 jaar niet meer gaat zijn. Helaas kunnen ze dit niet tegenhouden.

    Onze volgende stop was bij een Russisch Orthodoxe kerk. Deze stond er al van 1900 dus nog van voor de oorlog. We moesten voorzichtig zijn bij het betreden van de kerk want ze zijn nogal wantrouwend naar toeristen toe. Zo is het bijvoorbeeld verboden om foto’s te nemen of te filmen en men moet zeer stil zijn. Binnenin was het heel ruim en hoog. Er waren twee gigantische lusters en bijna alles was in goud. Er was ook een klein souvenirwinkeltje wat me deed twijfelen aan het wantrouwen tegenover toeristen. J We hebben wel een foto kunnen maken van de buitenkant.

    Hierna gingen we naar een hoger punt zodat we een overzicht kregen over de oude stad, het jammere was wel dat je er een paar industriegebouwen bovenuit zag steken, wat het effect wat wegnam. Ook kregen we een bezoekje van een heel fotogenieke meeuw die het vertikte om een poot te verzetten.

    Hierbij was ons bezoek ten einde en zijn we wat in de winkeltjes van de stad gaan rondneuzen, om de dag dan af te sluiten in een Ierse pub. Dan snel de auto in op weg naar de boot. Onderweg hebben we nog even gestopt bij oude, houten treinstation van Haapsalu om nog wat fotootjes te nemen.

    Nu vroeg het bedje in zodat we morgen goed uitgerust zijn om er terug “vollen bak”  in te kunnen vliegen.

    Ceirdwyn.


    27-03-2017 om 13:31 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (13 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Weekend op Hiiumaa

    Dit weekend gingen we van start met een rondleiding op Hiiumaa, gegeven door onze gids Kristi. Kristi is oorspronkelijk van Estland maar kon ook vloeiend Nederlands. Ze heeft dan ook nog eens een korte rondleiding gegeven in ‘The Manor House’ zodat we zeker alles hebben begrepen.

    Ze bracht ons naar een spinnerij waar men zelf de wol verwerkte tot garen om kleren van maakten. Ook een leuk details was dat deze mensen een logo verwerkten in hun kleren, namelijk een klein wit schaapje. Wat ons ook opviel was dat er een propagandamuur was over de Sovjet Unie, wat vroeger verplicht was in fabrieken.

    Onze volgende stop was midden in het ‘bos’. Het zit namelijk zo dat ze in Estland alles een bos noemen, als de struiken een bepaalde hoogte hebben bereikt. We hebben even stilgestaan bij het feit dat in een particulier bos alles mag en alles kan. Kap je bomen, hoef je er geen nieuwe te planten. Heel erg zonde eigenlijk want de bossen hier zijn echt prachtig.


    Vervolgens zijn we naar een klein kappelletje geweest, om daarna eten te kopen en in een kleuterschool te lunchen. Wat ons opviel was dat de Esten hun sleutel altijd thuislaten. Onze gids geraakte overal binnen, of ze had de sleutel bij of de sleutel zat op één of andere plaats  verstopt. Het vertrouwen is hier groter dan in België. Kristi wist ons ook te vertellen dat er ooit een vrouw was op Hiiumaa die een lifter in de auto nam. Tijdens de rit stak hij haar neer. De vrouw bracht deze lifter al bloedend dan maar gewoon naar zijn bestemming, het politiebureau. Zie je dat bij ons al gebeuren?

    In de namiddag brachten we een bezoekje aan de kerk in Reigi. Kristi liet haar engelengezang horen terwijl ze zichzelf begeleide op het orgel. Elias en ik moesten dit natuurlijk ook eens proberen (zonder het gezang, daar zorgde de rest voor).

    Hierna gingen we naar een speciale houtbewerker die niet zo goed was in lezen en schrijven. Bij onze aankomst werden we al direct omvergelopen door een teddybeer van een hond. Nick en ik waren er direct verzot van. Eigenhandig maakt hij o.a. een replica van de Eiffeltoren uit hout!

    Er waren echt veel coole constructies. Hij had een kleinere houten versie gemaakt van de ‘Eifeli Torni’. Een paar schommelbankjes, een garage van Mercedes, een schip,.. echt vanalles. Er was ook een soort doolhof, een huisje waar je moest binnengaan en vragen moest oplossen. Bij elk antwoord stond het nummer van een deur. Als je de juiste deuren uitkoos, kwam je op het einde uit op de deur van ‘Geenius’. Zo niet.. tja.. de andere helft van de klas hebben we nog niet teruggezien.

    En dan hetgene waar bijna iedereen naar uitkeek, het militair museum. Veel wapens waren er niet maar wel auto’s en vrachtwagens. Het was dan ook een groot pluspunt dat we hier in mochten zitten. Ook konden we uniformen aandoen en een echt wapen hanteren (zonder kogels natuurlijk). De uitkijktoren had een prachtig zicht maar vanwege de onstabiliteit zijn we toch gauw terug naar beneden gekropen. In de bunkers was het uitzicht minder.

    Als laatste stop gingen we naar de vuurtoren van Vormsi, ook hier kreeg onze gids de sleutel te pakken zodat we helemaal tot boven konden komen en van het (toch wel koude) uitzicht genoten. De vuurtoren is 42,6m hoog en kijkt uit op een monument gemaakt om de kinderen te herdenken die zijn omgekomen op 28/09/1994 bij het vergaan van de MS Estonia (https://en.wikipedia.org/wiki/MS_Estonia). Niemand weet precies wat er met het schip is gebeurd, er zijn vele verhalen die de ronde doen, maar niemand kent de feiten. Het monument is een grote scheepsbel die enkel luidt als het even hard waait, 7-8 Beaufort, als de nacht dat het schip is ‘vergaan’…

    Om de avond af te sluiten wist onze gids Kristi een restaurant met de beste pizza’s en gelijk had ze. Tijdens het eten hebben we dan ook nog even naar de film ‘Cars’ gezien, hier genoten vooral de leerkrachten van.

    Morgen varen we terug naar Tallinn om Mr. Geerolf terug ‘op de vlieger’ te zetten en er zelf nog een leuke uitstap in de hoofdstad van te maken. Hopelijk is het dan zo’n goed weer zoals vandaag.

    Ceirdwyn


    27-03-2017 om 13:18 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    24-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Iets later opstaan...

    We mochten iets later opstaan(dus niet om 6.30u)  en hebben daar gebruik van gemaakt. Daarmee dat we verloren brood hebben klaar gemaakt met de eieren en overschot van brood dat we hadden.

    Een frisse ochtend, -1°C met een stralende zon, maar volle moed vertrokken naar Kõrgesaare. Deze keer waren we wat actiever omdat we waren uitgeslapen. In het busje met z’n allen, altijd een hele belevenis. Mr Van Dijck is zoals steeds de vrolijkheid zelf, in de ochtend en buiten school, met vrolijk gezang over de BWP...(Mr Geerolf, niet vergeten de lichten op te zetten!).

    Na wat bespreken over wat we allemaal gingen doen konden we eindelijk gaan kettingzagen.

    De grote, oude reuzen van het woud moesten er aan geloven. De bomen die geveld moesten worden, waren zelfs vier maal zo oud als mezelf. Er moest ook een beetje gebosmaaid worden, maar niet veel. We konden dus allemaal terug wat trainen om beter bomen te vellen. Zoals steeds moeten natuurlijk de nodige veiligheidsmaatregelen in acht genomen worden, geen huizen, mensen of dieren raken (tenzij het everzwijnen zijn, hier hebben ze er dit jaar een 1000-tal van afgeschoten op het eiland).

    De  gereedschappen die we moesten gebruiken, waren natuurlijk de kettingzaag en de bosmaaier maar we moesten ook speciale haken gebruiken om de takken en boomstammen te versleuren.

    Tijdens de middagpauze kwam een heel eigenaardige man langs die we eerst niet verstonden, ons Russisch is beperkt. Later bleek dat hij gratis verse vis wou geven. Maar we hebben hem toch nog betaald. In de namiddag hebben we dan bezig geweest met die vissen te kuisen en de schubben er af te schrapen.

       

    Snorreke 4!

    Tijdens het werken heeft Daan een everzwijnpoot gevonden en Ceirdwyn was hier natuurlijk mee aan het spelen.

    Tijdens het ondergaan van de zon, konden de leerkrachten het niet laten om de “gevaarboom” te vellen en het is perfect gelukt!

                   

    Daarna wat gezellig winkelen en dan waren we klaar, alleen nog koken en wassen en daarna ons bed in.

    Björn


    24-03-2017 om 22:14 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (12 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Erasmus+ Finland
    Wist je dat …

    - leerlingen leerkrachten gewoon aanspreken met hun voornaam.
    - leerlingen met elkaar mogen praten tijdens de les; communicatieve vaardigheden.
    Wink
    - leerlingen hun gsm op de bank hebben en mogen gebruiken, ook voor dingen die niets met de les te maken hebben.
    - ze eten en drinken wanneer ze willen.
    - ze met potlood schrijven i.p.v. balpen, misschien om bevroren inkt te vermijden.
    - taalvakken (deze week) op een redelijk traditionele manier gegeven werden,
    - al kan dat ook aan de leerkracht gelegen hebben.
    - de focus hier ligt op lezen, schrijven en luisteren. Mondelinge vaardigheden werden voorlopig niet geëvalueerd, wat ons verbaasd.
    - we nog geen taaltaken hebben zien passeren.
    - we dus héél erg uitkijken naar de taallessen van volgende week.
    - zelfs de keuze-taalvakken een eigen vaklokaal hebben...
    Wink
    - de leerlingen allemaal in orde zijn met hun materiaal.
    - de motivatie ook hoog is om in orde te zijn, omdat ze zelf gekozen hebben voor het vak.
    - de leerlingen een flexibele uurrooster hebben omdat ze zelf hun uren/opleidingsonderdelen kiezen.
    - de leerlingen tussen de uren door kunnen ontspannen in de 'common rooms'. Ze liggen er te slapen, zijn aan het breien, studeren, ...

    - elke school een warme keuken heeft.
    - de leerlingen elke middag een warme maaltijd krijgen.
    - we al wat Finse woordjes kennen:
    - kiitos dankjewel betekent,
    - huvää huomenta goedemorgen betekent en
    - keskusta centrum betekent (en je dit dorpje dus nooit moet zoeken op een landkaart).
    - het nu weekend is en
    - je de blog uit Finland even zal moeten missen tot maandag.

    Greetje & Sofie

    24-03-2017 om 21:12 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    23-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eieren voor pasen...

    Op onze derde werkdag hebben we (eindelijk) het te bosmaaien gebied afgewerkt. Hier hebben we  onze werkdagen tot nu toe aan gespendeerd, maar nu kunnen we met kettingzagen beginnen.

                                                                                                     

    Na het werken zijn we nog wat rondgereden naar verschillende soorten bossen. Het eerste was een dennenbos voor constructiehout. Sommige van deze bomen waren zo’n 25 meter hoog en al ouder dan 150 jaar! Toen we daar stonden, was dat een vrij moeilijk getal om je erbij voor te stellen dat zo’n grote, majestueuze boom van 150 jaar zomaar in een kwartiertje omgezaagd kan worden. Een beetje triestig als je erover nadenkt…

                                                                                      

    Het tweede bos was een berkenbos dat gebuikt wordt voor de papierindustrie (paper wood). Deze bomen waren ongeveer 15 meter hoog. Het is wel cool om zo allemaal witte berkenstammen te zien en bijna niets anders ertussen.

                                                                        

    Het derde en laatste bos was eigenlijk hetzelfde bos soortgelijk, maar dan in een veel vroeger stadium. Deze bomen waren (maar) 4 meter hoog. In dit bos vonden we ook een paar eigenaardig afgebroken dennenbomen. Deze breuken bleken veroorzaakt te zijn door mannelijke elanden die jeuk hebben aan hun onderbuik. Zodoende kunnen ze hun territorium afbakenen. We vonden hier dan ook hun uitwerpselen die verrassend veel op paaseieren leken.

                                                                                                      

                                                  

    Daarna reden we huiswaarts. Onderweg zagen we nog 2 kraanvogels, deze vogels komen hier wel vaker voor en maken een soort van trompetgeluid.

                                                                                                                                                                  

    Dan nog even naar de winkel en naar huis. Corneel en ik hebben een paar dagen terug ook tuinkers gezaaid waardoor we volgende week verse tuinkers kunnen eten bij onze sla. Zo meteen nog een lekkere lasagne eten, een filmpje zien en dan het bed in! Als je om 6 uur moet opstaan en overdag hard moet werken “in den bos”, is vroeg gaan slapen hier zeker niet zeldzaam 😉.

     

    Elias

    23-03-2017 om 21:02 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (13 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.We zijn opgestaan met het ochtendgezang ...

    We zijn opgestaan met het ochtendgezang van Mr. Van Dijck. We moesten om 08:00 u aan  supermarkt Selver klaar staan, waar we op boswachter Martti moesten wachten. Tijdens het wachten kregen we een kleine show van Mr. Van Dijck.

                                                                                                

    Op de werkplaats, kregen we een korte uitleg over het bos (N6520638 E411400) en hoe we het werk moesten aanpakken. We besproken hoe we zo best mogelijk systematisch het stuk bos konden maaien, bosmaaier met zaagblad. We moesten in een L-vorm evenwijdig werken en minimum 10 m afstand van elkaar houden. We moesten verschillende soorten maaien zoals Amerikaanse vogelkers (Prunus serotina), berk (Betula) en esdoorn (Acer) tot diameter 7 cm . Maar de jeneverbes (Juniperus, symbool van het eiland) moesten we laten staan.     

               

    Het werk was best wel vermoeiend omdat het heel dicht begroeid was en drassige grond had. Martti gebruikte zelfs de naam jungle... Er was ook her en der ijs dat we het best konden vermijden omdat het redelijk diep kon zijn. Maar dankzij de zaagbotten die we kregen via het Europees project, en na wat wennen, ging het allemaal vlotjes. Er was ook overal rotzooi terug te vinden, een erfenis van de Russen die in der tijd het begrip ‘sorteren en recycleren’ niet kenden. Er spoelt ook nog veel afval aan. Dit komt omdat het bos maar een halve kilometer van de zee is en dus regelmatig overstroomd. Hierdoor kun je in de door everzwijnen omgewoelde plaatsen zeezand terugvinden.

    De werkomstandigheden :

    Om zes uur was het -7 °C met wat lichte sneeuwval. Daarna in de voormiddag was er een combinatie van natte sneeuw en lichte regen, met een striemende ijskoude wind. Al een geluk begon het rond de middag te beteren en wanneer we na de lunch terug begonnen, was het weer al veel beter en konden we terug wat opwarmen dankzij het zonnetje en noeste arbeid.

     Echter door ons niet aan ons maaiplan te houden en wat verward te zijn in oriëntatie, hebben we kriskras door elkaar gewerkt. Martti verwoorde het op zijn eigen manier : “Quantity 8 points, quality 4 points”.

                  

    Op terugweg hebben we verschillende interessante dingen gezien zoals een waarschuwingsbord voor elanden. Daarna hebben we de haven van Soru bezocht en hebben we ons even laten uitwaaien in de zeelucht.

                                                     

     Net voordat we de thuisbasis in Suuremoisa bereikten, hebben we de kerk, en bijhorend kerkhof, uit de 14de eeuw bezocht. Spijtig genoeg was de pastoor niet thuis. Dit was een korte maar leuke culturele afsluiter.

                                                                                                           

    Björn


    23-03-2017 om 19:10 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    22-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.22 maart 2017

    Onze tweede werkdag startte anders dan normaal. Om klokslag 08.00u Estse tijd hebben we een minuut stilte gehouden voor de slachtoffers van de terroristische aanval op de luchthaven van Zaventem exact een jaar geleden. We moesten heel even terugdenken aan ons vertrek …

                                                                     

    Na deze kleine ceremonie kregen we nog een korte uitleg van Martti over hoe we te werk moesten gaan om het bos af te werken. Na een goed voormiddagje hard werken, raakte het eerste bos stilaan klaar. In de namiddag hebben Corneel, Nick en ik verder gedaan in het grote bos, de rest is begonnen aan een nieuw stuk. Het tweede perceel was veel moerassiger. Op sommige plaatsen waren er stukken waar je tot aan de knieën kon inzakken, wist Martti me te vertellen.

                             

    In het bos is een brede bolle weg. Deze werd vroeger gebruikt om er grote vissersboten door te trekken. Aan het begin van de weg woonde een visser, die zijn eigen schepen maakte. Wat niet zo verwonderlijk is want zo’n 150 jaar geleden lag de zee veel meer landinwaarts dan nu. Volgens onze plaatselijke informant stijgt het eiland nog steeds (en ligt de zee verder).

    Na een snel bezoek aan de Konsum (supermarkt), zijn we naar huis getrokken en hebben we een saunake gedaan. Met volgens de lokale rituelen met een hapje en een drankje. 

    Deze dag hebben we dan nog goed afgesloten met een gezond slaatje.

    Bert





    22-03-2017 om 22:40 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Erasmus+ Finland

    In de voormiddag waren we getuige van de première van een theaterstuk van de leerlingen van de afdeling “Dans”. De leerlingen zitten in hun eerste jaar (vanaf 15 jaar) en brachten vandaag een dansvoorstelling voor de kinderen van de lagere school van Outokumpu. De leerlingen van de opleiding “Licht & Geluid” assisteerden bij de voorstelling. Op deze manier kunnen alle leerlingen ervaren wat het is om deel uit te maken van een echt dansoptreden.

    Later vandaag werden we ondergedompeld in de wereld van het lassen en de werktuigmachines in het PKKY te Outokumpu. De leraar gaf ons een uitgebreide rondleiding in de grote praktijkzalen met indrukwekkende machines. Ook hier werd weer de nadruk gelegd op “learning by doing”. 2/3 van de leerlingen was on-job-learning in bedrijven, 1/3 was op school. Deze leerlingen hebben praktijk en op deze manier krijgen zij de nodige aandacht van de leerkrachten en worden alle machines in de praktijkzalen ten volle benut. Voor de leerlingen is er dus een doorschuifsysteem: sommigen zijn op stage en anderen zijn op school. De voorjaarstage duurt 2 tot 4 maanden.

    Om af te sluiten hebben we een boeiend gesprek gehad met Tarja Ruuska, the special needs teacher. We werden hier geconfronteerd met concrete voorbeelden van leerlingen die extra zorg nodig hebben op gebied van leren. We hebben een paar praktische hulpmiddelen meegekregen om leerlingen met dyslexie te ondersteunen. Mogen we zeggen dat we toch wel een beetje jaloers zijn op de aangename werkplek die Tarja heeft: een gezellige “woonkamer” binnen de schoolmuren waar ze individuele ondersteuning biedt of in kleine groepjes werkt aan studievaardigheden.

    22-03-2017 om 19:49 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    21-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Erasmus+ Finland
    Vandaag hebben we een boeiende uiteenzetting gekregen van Anne-Mari Suoto, de student welfare coordinator. Zij is de verantwoordelijke voor alle hulp die de leerlingen krijgen op vlak van 'leren' en 'leven'. Er wordt gewerkt op 4 niveaus: county level (alle scholen van de scholengemeenschap), college level (elke school apart), vocational field level (per richting) en individual level (leerling). Elke school is verplicht om een leerling extra hulp te bieden als die het nodig heeft. Er wordt dan voor die leerling een individueel plan uitgewerkt. Momenteel heeft 17,3% van de leerlingen een individueel traject.

    Wij vonden het idee van de tutor students interessant. Oudere leerlingen begeleiden leerlingen van lagere jaren op gebied van leren. De leerlingen krijgen dus eigenlijk bijles van elkaar. Deze manier van werken past het PKKY toe zowel tijdens de lessen als na de schooluren. De tutor students kunnen credits bekomen voor hun tutortaken. Ze krijgen hier ook een extra diploma voor om later bij een sollicitatie hun sociale en communicatieve vaardigheden te benadrukken.

    Een andere manier van werken waar Anne-Mari volledig achter stond, was het idee van 'group processes for students with social fears and anxiety'. Leerlingen met sociale problemen leren elkaar op deze manier kennen en werken samen om zich geleidelijk over deze angsten heen te zetten. Op deze manier zien de leerlingen dat ze niet de enige zijn met problemen en door met lotgenoten in overleg te gaan, komen ze er vaak sterker uit. De leerlingen zitten gedurende 8 sessies samen binnen een tijdspanne van 2 maanden.

    21-03-2017 om 19:32 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Na de vermoeiende reis ...

    Na de vermoeiende reis van gisteren en ons gesetteld te hebben, maakten we vandaag in de voormiddag kennis met de contactpersonen van hier in Hiiumaa. Hier was ook de bedrijfsleider van Metsahooldus aanwezig (www.vmv.ee), waar we gaan stage lopen. We kregen te horen wat onze opdracht zal zijn. We beginnen morgen met struiken en kleine bomen verwijderen met zaagblad op de bosmaaier. Hierdoor kunnen de bomen gemakkelijker met de harverster gerooid worden of zoals Martti het in het Engels verwoord “Machines don’t like little bushes”.

             

                                                                                                                                                                                                         Nieuwe vrienden maken : Snorreke1 en Snorreke2 

    Hier hebben we de voorbereidende werkzaamheden moeten doen, zodat we er morgen tegenaan kunnen gaan. We hebben om te beginnen onze werkuitrusting en onze PBM’s gekregen en aangepast . Iedereen kreeg een vest, een helm, een werkgordel, handschoenen, en een bosmaaierharnas om de komende 14 dagen mee te werken. Verder hebben we onze machines in orde gebracht, hierbij zaten enkele nieuwe kettingzagen we zelf in mekaar moesten zetten. De andere kettingzagen  en zaagbladen van de bosmaaiers werden gecontroleerd en indien nodig geslepen.

                                

    In de namiddag hebben we een rondleiding gekregen in de Ametikooli Manor house. We hebben hier  geleerd over de geschiedenis van de Manor house en het eiland. Zo kregen we te horen dat dit gebouw dateert uit eind 18de eeuw. Na de onafhankelijkheidsoorlog werden vele Manor houses aan de staat gedoneerd. De Manor houses kregen verschillende functies. Om de gebouwen voor verder verval te behoeden, werden er bijvoorbeeld ook scholen in gehuisvest. In deze school kregen we te zien hoe de leerlingen (volwassenenonderwijs) het gebouw zelf renoveren en trachten om alles terug in hun oorspronkelijke staat te herstellen.


                                                                                              

    Om de dag te beëindigen zijn we naar de haven van Kardla, hoofdstad van het eiland, geweest waar een zeer leuke groepsfoto genomen werd. Daarna shoppen in de Selver zodat we ons eigen potje lekker zelf konden koken.

                                                                                                                    

    Nick 


    20-03-2017 om 22:55 geschreven door PITO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (17 Stemmen)
    >> Reageer (1)


    Archief per week
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!