Foto
Inhoud blog
  • Hoe zou het nog zijn met...?
  • Stille nacht
  • Verdere update
  • Update
  • Hulp in huis
  • Nu Floris
  • Eerst Pepijn
  • /
  • I, robot
  • Florisje
  • C.H.A.O.S.
  • Poort naar de hemel
  • Mijn broer is een teddybeer
  • Zelfgemaakt
  • Van mei
    Foto
    Archief per maand
  • 02-2014
  • 04-2013
  • 02-2013
  • 12-2012
  • 10-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 11--0001
    Categorieën
  • Allemaal beestjes... (15)
  • Bloggen (27)
  • Bolle buik (25)
  • Cookie monster (10)
  • De wereld (21)
  • Dinges (61)
  • Familie (39)
  • Floris (56)
  • Huisje,tuintje (61)
  • In Pepijns buikje zit... (14)
  • Kinderpraat (12)
  • Klaaghoekje (43)
  • Mannen (19)
  • One 2 watch (6)
  • Onze kleine prinsen (770)
  • Pepijn (36)
  • The chronicles of Floris (125)
  • Tijdsverdrijf (21)
  • Vrienden (8)
  • Woordseltjes (15)
  • Foto
    Zoeken in blog

    Pepijn en Floris!
    Twee prinsjes
    15-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hulp in huis
    Ons schattebolleke / smoutebolleke van een achtienmaandertje hielp vorige week zondag met vegen. Het concept snapt hij nog niet volledig, maar zoooo schattig, niet te doen!







    15-12-2012 om 21:40 geschreven door Vivache  


    Categorie:Floris
    » Reageer (1)
    05-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nu Floris
    Bij Floris weet ik echt niet waar te beginnen...
    Ik denk dat ik dit jaar (!) nog nooit echt een goede samenvatting heb gemaakt van welke veranderingen het ventje allemaal doormaakt. Nochtans zijn het er heel wat...
    Ik doe een poging...

    Karakter
    We zijn gezegend met een engel van een tweede kindje. Niet dat Pepijn een ergerlijk nest was/is, maar Pepijns baby- en peutertijd was niet zo leuk en onderbroken door slapeloze nachten en ik-wil-niet-slapen huilbuien. Andere dagen was hij gewoon strontevies (sorry voor het woord) en was de reden niet altijd duidelijk. Het is pas beginnen beteren rond anderhalf, en toen hebben we besloten dat een tweede mocht komen.

    En nu is dat tweede er, en hij heeft een heel ander karakter dan grote broer. Hij is ook wel gevoelig, dat wel, maar dan vooral als je iets zegt. Lawaai, nieuwe situaties, ergens naartoe gaan; het doet hem allemaal niets. Floris voelt zich overal goed en in zijn sas. Iedereen wordt getrakteerd op een brede lach en guitige oogjes. De vrouwen vallen met bosjes voor hem.
    Charmeur. Dat mogen we veel horen, van veel verschillende mensen.

    En hij weet het al te gebruiken. Waar Pepijn eigenlijk altijd doodsbraaf en heel plichtsbewust is geweest, is Floris dat...euh...niet. Niet dat hij een klein ettertje is hoor, en eigenlijk ook niet super stout. Maar hij is verschrikkelijk nieuwsgierig. En ziet in alles een spel. Zie dat in combinatie met het begrip 'taal' nog niet echt machtig zijn, en je komt tot een soms gevaarlijke combinatie. Maar hij komt er toch maar mee weg. Als hij dan iets stout doet, dan wordt wie erop spreekt getrakteerd op die brede lach en die oogjes, en je kan er niks aan doen maar je kan weinig anders dan 'ooohhh' zeggen. En dan komt hij als kers op de taart nog een dikke knuffel geven.

    Dat is hij ook, een grote knuffelaar. Pepijn knuffelt ook graag, maar Floris is tot de tweede macht. Niet te doen hoe hij soms gewoon in je armen komt hangen, zijn hoofdje op je schouder. Dan heft hij af en toe zijn hoofdje op, kijkt je in de ogen, en zegt aaahhh en grijpt je dan nog wat harder vast. Soms drukt hij een natte zoen op je kaak. De lieverd.

    Ook in Mini Muis vinden ze het een superlief en gemakkelijk kind. Dat kunnen we alleen maar beamen.

    Ontwikkeling

    Nog eens het bewijs dat je er nooit twee van hetzelfde hebt. Waar Pepijn rond deze tijd al zinnetjes van 2 woorden begon te zeggen, en alle kleuren kende, is Floris nog niet aan dat punt. Hij zegt wel meer en meer woorden. Poes, de meeste dierengeluiden als hij een afbeelding ziet van het dier, dino, beertje, tutje, piemel , maan, dicht, water, auto nog en nog een hele reeks waar ik momenteel niet op kom. Soms is hij moeilijk te begrijpen. Hij is alleszins niet zo taalkundig aangelegd als Pepijn. Onderschat hem echter niet, hij begrijpt echt alles. Ik kan hem commando's geven, en die volgt hij perfect op (zoals: neem je bekertje en zet het op tafel). En hij kan ook zonder woorden alles heel duidelijk maken. Dus ik denk dat het vooral 'niet nodig hebben' is, al is hij al ietwat verbeterd. We vergelijken dan ook met een heel grote spraakwaterval.

    Qua motoriek is het echter een ander paar mouwen. Waar Pepijn nu nog zelf soms kan zitten prutsen om iets in iets anders te schuiven, doet Floris dat op 2 seconden. Hij klimt, stapt/loopt ondertussen als de beste. Hij is beginnen stappen de eerste week van september, en stapte al snel zeer stevig. Nu behoren klimmen, lopen en dansen al tot zijn arsenaal. De trap opklimmen gaat helaas als de beste, dus we moeten hem in het oog houden. Heel koddig ook hoe hij probeert te springen. Hij staat te wippen, maar zijn voetjes blijven op de grond.
    Het is echter vooral zijn fijne motoriek die opvallend beter is. Hij stapelt al zonder problemen duplo op elkaar, doet hij al erg lang. Liever nog trekt hij Pepijns bouwsels weer uit elkaar met de nodige tranen tot gevolg. Hij is zeer goed in dingen in of uit iets halen, en stapelt heel graag torentjes met vanalles. Het valt op hoeveel beter hij dit kan dan Pepijn op dezelfde leeftijd (en soms zelfs dan Pepijn nu). Hij speelt met alles graag, en danst vooral erg graag. Vanaf hij muziek hoort begint hij te bewegen. Het is verschrikkelijk koddig hem bezig te zien. Heel vaak begint hij ook uit het niets te zingen (dadaaa dadaaaa dadaa) en te dansen.

    Slapen en eten
    We zijn ondertussen erg gemakkelijk. Floris eet nu helemaal alleen, we moeten er niet meer naar omkijken, gewoon nog alles snijden en dan potje geven en dan eet hij zelf. Met vork, lepel en handjes. Uiteraard is het soms nog een smeerboel, maar het ventje doet erg zijn best.
    Het is een hele goede eter ook, maar dat is geen wonder gezien de kilometers die hij doet. We kunnen hem werkelijk alles voorschotelen en hij eet het met veel smaak op. Het mag gewoon niet meer geplet of door elkaar gemengd zijn, want dan wil hij het niet meer eten.
    In tegenstelling tot zijn broer, drinkt hij ook nog altijd melk, al zijn we op de volle AA-melk overgeschakeld toen hij 1 werd.
    Floris is een goede slaper. Hij slaapt elke dag van 19u tot 6u, en we moeten er zelden voor opstaan. Je legt hem in zijn bed, hij praat nog wat zachtjes en valt in slaap. Nooit huilen, nooit klagen. Het is een droom!

    Om af te sluiten ook bij Floris nog wat foto's.





    Een puddingkje eten tijdens de warme dagen in augustus.




    September. Floris heeft net een boterhammetje op.



    September. Hij stapte juist dus het was nog wat de steltenwandel.




    Het stappen bracht nog andere leuke dingen met zich mee.



    En dat vind hij super.



    Op bezoek bij de politie in september.



    Glaasje op? Laat je rijden!




    Ook Floris mocht eens bij papa poseren.




    Nieuwsgierig aagje.




    Hij kan ook heel geconcentreerd zijn.




    De zwarte kat klaar voor het Halloweenfeestje in Mini Muis.




    Die staart!



    Dit weekend.

    05-12-2012 om 20:46 geschreven door Vivache  


    Categorie:Floris
    » Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eerst Pepijn

    Het is al heel wat als ik op mijn planning schrijf: 'Blog aanvullen'. En als dit dan al twee weken op mijn planning staat, maar er nog niet van komt.
    Maar ik ben blijkbaar niet de enige in bloggenland. Ik zie dat heel wat blogs die ik vroeger volgde, er wat doods bij liggen. Zoals de mijne hier.

    Toch wil ik jullie nog op de hoogte houden van onze prutsjes. Al was het maar voor hen, omdat het zo'n mooie herinnering is voor later.
    En ik begin met onze oudste spruit, omdat het tenslotte voor hem is dat jullie hier ooit zijn beginnen volgen.

    Pepijn is ondertussen officieel 'een kleuter'. Hij zit nu in de 1e kleuterklas, na eerst een volledig jaar peuterklasje. Hij zit nu bij juf Ann, en in september zijn ze gestart met 19 peuter/kleutertjes. Ondertussen zijn er alweer 3 of 4 bij gekomen. Dat belooft voor het einde van het jaar...
    Hij gaat nog altijd graag naar school. Er zijn nooit traantjes en hij zegt nooit dat hij niet wil. Hij is wel altijd blij dat het weekend is, want zo'n week school is wel best vermoeiend. Hij slaapt ook al van in het voorjaar nooit meer overdag, dus tegen het einde van de week is het ventje helemaal op.
    Als ik hem vraag wat hij deed op school; dan zegt hij altijd iets anders. Auto's spelen, geturnd in de zaal, liedjes gezongen, geknipt...

    Een groot moment ook vorig weekend in zijn jonge leventje. Zaterdag moesten we naar de Sint op mijn werk, het ideale moment om Pepijns tutjes af te schaffen. Zoals een grote jongen stak hij ze zelf in een zakje, samen met een brief en een tekening voor de Sint. Papa deed er een rode strik rond. Bij de Sint ging Pepijn met zijn zakje, en zonder problemen en met een groot gebaar gaf hij plechtig zijn tutjes af aan de Sint. Het cadeautje dat hij in de plaats kreeg, deed alles vergeten. Ook 's avonds vroeg hij niet naar zijn tutjes en ging hij flink (maar opgewonden over de komende nacht, want zijn schoentje stond) slapen.
    Zondag had hij het wat moeilijker. Hij was 's morgens nog vroeger wakker dan anders, waardoor hij in de namiddag een serieuze dip had. Hij wou een dutje doen en vroeg naar zijn tutjes, maar die waren uiteraard weg bij de Sint, dus toen werd hij heel erg boos en verdrietig. Eens het dipje weg vroeg hij er niet meer naar. Dan 's avonds ging hij in overdrive. Hij wou weer zijn tutjes, we hadden ze niet, hij wou er, hij wou nieuwe, enz.
    We dachten eerst, we laten hem even razen, maar het werd alleen maar erger. Ik ben toen binnen geweest in zijn kamer, in het donker, maar ik kon niets zeggen om hem tot rede te brengen want hij bleef maar doorrazen (ikwilmijntutjesikwilmijntutjeeeesikwilmijntuuuuuuuttttjes). Ik ben toen maar beginnen zingen van slaap kindje slaap, terwijl ik over zijn hoofdje wreef. Na de vierde keer was hij gestopt met huilen, en een keer of twee later hoorde ik een diepe zucht en was hij volledig vertrokken. Ik ben toen heel stilletjes naar buiten geweest. Sindsdien heeft hij niet meer over zijn tutjes gesproken of ernaar gevraagd.

    Verder is hij nog steeds de Pepijn die we kennen. Zijn rij auto's is heilig, hij doet niets liever dan verhaaltjes fantaseren. Dansen en zingen zijn ook een favoriet, hoe belachelijker het dansen hoe liever. Hij kan uren in boekjes zitten kijken, en dan verzint hij vanalles erbij. Hij speelt steeds liever met Duplo en bouwt dan vliegtuigen, trommels of een boerderij voor de dieren.
    Hij is nog altijd heel sterk met taal, en wat minder motorisch. Al doet hij wel zijn best om al eens wat meer te puzzelen, kleuren of knippen.
    De juf was met het oudercontact heel positief. Pepijn is heel sociaal en heeft veel vriendjes. Hij luistert goed naar de juf en doet zijn werkjes zonder klagen. Daar zijn we heel blij om.
    Ook thuis is hij erg flink. Natuurlijk praat hij heel de dag door en soms is dat vervelend. Maar hij luistert eigenlijk wel flink en is meestal erg lief voor zijn broer. Als er ruzie is, dan gaat het meestal over 'zijn' auto's.

    Om dit lange verhaal af te sluiten, nog wat foto's.






    Hier is het nog zomer, één van de laatste warme dagen van augustus. Pepijn was voorbereid om naar het zwembad te gaan.



    Tijdens een van die laatste warme dagen, vond hij er niks beter op dan zich te verkleden als tijger.



    Afscheidsfeestje in de zomeropvang. Pepijn is deze zomer een dag of 7 geweest. Hij feestte lustig mee.



    En leuk dat het was.



    Ik deed het bijna in mijn broek.



    Hij was één van de kleinste, maar deed goed zijn best.




    September en kermis in de stad.



    Flitsende foto van het fotomodel.



    De knuffelaar.




    Pepijn had laarzen gevonden.



    Klein duimpje ;-)



    In volle verwachting van de cadeautjes van de Sint.

    05-12-2012 om 19:49 geschreven door Vivache  


    Categorie:Pepijn
    » Reageer (3)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Foto

    Pepijn Simon Lucas
    geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk
    50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg

    26/02/09 3,360kg - 50 (48)
    06/03/09 3,420kg - 49
    12/03/09 3,640kg - 50
    27/03/09 4,180kg - 52
    23/04/09 5,230kg - 57
    26/05/09 6,400kg - 59
    24/06/09 6,970kg - 63
    26/08/09 8,240kg - 68
    03/12/09 9,700kg - 73
    24/02/10 10,40kg - 75
    25/05/10 11,24kg - 77
    01/03/11 13,08kg - 86
    19/08/11 14,04kg - 89,5
    Foto

    Floris Marcel Maxim
    geboren op 10/06/2011 om 11u24 in Kortrijk
    52cm-36cm hoofdomtrek-3,820kg
    15/06 3,540kg - 52cm
    23/06 3,820kg - 53cm
    30/06 4,290kg -
    04/07 4,600kg -
    15/07 5,120kg - 56,5cm
    30/07 5,960kg -
    19/08 6,740kg - 61cm
    20/09 7,900kg - 65cm


    Foto

    Veerle Michelle Lieve
    °16/04/1983
    x04/05/2005 met Jeroen
    Zoontjes Pepijn en Floris
    Biochemicus
    Gedichten en woordseltjes


    Foto

    Jeroen Emeric Hector
    °02/08/1978
    x04/05/2005 met Veerle
    Zoontjes Pepijn en Floris
    IT'er
    Drummer
    Fietsen


    Mijn favorieten
  • Fiona & Linus!
  • Oma
  • Eline
  • Alejosa
  • Wolf
  • Saar en Titus
  • Prutsen
  • Kleine Man, kleine pruts en...
  • Noremi
  • Fien en...


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!