Foto
Inhoud blog
  • Hoe zou het nog zijn met...?
  • Stille nacht
  • Verdere update
  • Update
  • Hulp in huis
  • Nu Floris
  • Eerst Pepijn
  • /
  • I, robot
  • Florisje
  • C.H.A.O.S.
  • Poort naar de hemel
  • Mijn broer is een teddybeer
  • Zelfgemaakt
  • Van mei
    Foto
    Archief per maand
  • 02-2014
  • 04-2013
  • 02-2013
  • 12-2012
  • 10-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 11--0001
    Categorieën
  • Allemaal beestjes... (15)
  • Bloggen (27)
  • Bolle buik (25)
  • Cookie monster (10)
  • De wereld (21)
  • Dinges (61)
  • Familie (39)
  • Floris (56)
  • Huisje,tuintje (61)
  • In Pepijns buikje zit... (14)
  • Kinderpraat (12)
  • Klaaghoekje (43)
  • Mannen (19)
  • One 2 watch (6)
  • Onze kleine prinsen (770)
  • Pepijn (36)
  • The chronicles of Floris (125)
  • Tijdsverdrijf (21)
  • Vrienden (8)
  • Woordseltjes (15)
  • Foto
    Zoeken in blog

    Pepijn en Floris!
    Twee prinsjes
    30-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Muuuuh
    Het is hier wat stil maar geen zorgen we leven nog. Het is gewoon niet simpel om veel te tikken met een kleintje op de arm. En ik ben zo moe hé.
    Het zal beteren. ;-)
    En dit weekend weer meer foto's en berichtjes, beloofd!

    30-06-2011 om 22:00 geschreven door Vivache  


    Categorie:Dinges
    » Reageer (0)
    27-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoe de tweede bolle buik de tweede kleine prins werd
    Ok. Dit is een bevallingsverhaal. Extreem gevoelige lezertjes zijn dus gewaarschuwd. Verwacht u echter niet aan een extreem bloederig horrorverhaal, want dat is het niet geworden. Integendeel. Waar de bevalling van Pepijn zich ergens in de diepste krochten van m'n brein als 'trauma' heeft genesteld, is dit verhaal een mooi verhaal geworden. Een verhaal in de klasse van 'het mooiste moment van mijn leven'. En ik kan niet voor papa spreken, maar ik vermoed dat het ook bij hem ergens zo'n plaats heeft gekregen.
    Goed. Daar gaan we.





    Dit keer alles digitaal. De tijd staat niet stil...



    Floris is net geboren.



    3,840 zegt het hier, maar de officiële cijfers spreken over 20g minder.



    Floris liet meteen weten dat hij de behandeling niet eersteklas vond.




    In tegenstelling tot bij grote broer, kreeg hij Apgar na 1 minuut 9/10 en na vijf minuten 10/10. En die negen was dan nog 'omdat perfectie niet bestaat'.


    Duidelijk zichtbaar dat hij een goed gewicht had.



    Grote broer maakt voor het eerst kennis met kleine broer.

    27-06-2011 om 22:01 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog wat foto's

    ...van onze kleinste spruit...
    Die trouwens nog steeds content is, het merendeel van de tijd. Alleen een pamper verversen is een ramp, en het badje is de ene keer ook meer een succes dan de andere keer. Voor de rest horen we alleen luid protest als mama zich niet snel genoeg neerzet en het eten serveert.





    Beschuldigende blik richting mama: Wat doe je me aan (ze hebben dat echt niet graag eh in het begin, maar het moet!)



    En zie, hij doet toch goed zijn best eh voor eentje van twee weken oud.



    Even een blik op de achterkant van ons paterskopje.



    En dit is Lange Wapper.

    27-06-2011 om 17:11 geschreven door Vivache  


    Categorie:Floris
    » Reageer (0)
    24-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Twee prinsjes
    Twee prinsjes, en ik ben de koningin te rijk.













    24-06-2011 om 22:36 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (6)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dopey
    Ok, een mens mag niet lachen, maar toch...




    (voor wie twijfelt; ja Pepijn heeft papa's T-shirt aan)





    24-06-2011 om 14:20 geschreven door Vivache  


    Categorie:Pepijn
    » Reageer (1)
    23-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goed nieuws!
    13 dagen oud, en hoewel hij 300g was afgevallen, heeft Floris zijn exacte geboortegewicht reeds terug! 3,820kg zei de weegschaal van de mevrouw van Kind en Gezin daarnet. We dachten al zoiets, we zagen alleszins dat hij weer bijgekomen was, maar dat hij 300g op een week zou bijkomen terwijl 150g normaal is, dat doet erg veel plezier. De verpleegster zei het, hij heeft de beste start mogelijk genomen, en je ziet het er ook aan. Hij kreeg goede punten voor alertheid en ook al voor motoriek. Uiteraard kan zo'n kleintje nog niet veel, maar ze zag dat hij reeds over veel spierkracht beschikt.
    3,820kg dus, voor een slordige 53cm en een hoofdomtrek van 36,5cm. Alles op de p25 en 'in proportie' dus.

    En nog meer goed nieuws, dat zich voor mij wel nog eens mag herhalen: deze nacht kwam ik om 3u30 wakker van Floris, en de eerste gedachte die door mijn hoofd schoot was 'huh?zijn we een voeding vergeten?'. Want inderdaad, Floris heeft vannacht de voeding van 1u laten vallen, waardoor ik eens 4 uur na elkaar heb kunnen slapen. Deed dat deugd, zeg.

    23-06-2011 om 15:51 geschreven door Vivache  


    Categorie:Floris
    » Reageer (0)
    22-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uitgerekende dag
    Ik was dus oorspronkelijk voor vandaag uitgerekend... We hebben er vandaag een paar keer aan gedacht. Maar onze kleinste spruit is nu dus al 12 dagen oud. Niet te geloven hoeveel hij reeds veranderd is. Hij is ook al heel veel wakker, maar nog steeds een contente burger. Hij drinkt zo'n 9 à 10 keer per dag, al hangt hij sommige voedingen aan elkaar, meestal 's avonds dan wil hij bij papa of mama zijn. Maar het is niet dat hij echt doorhuilt. Het is een flinke man.
    's Nachts moet ik wel soms snel zijn, hij wordt helemaal niet graag verpamperd en gruwt van de koude vochtige doekjes aan zijn poep. Dan zet hij meestal goed zijn keel open, en dat willen we 's nachts nu eenmaal vermijden dat hij zijn grote broer niet wakker maakt. Mama heeft zich al goed geoefend in aan een supersonische snelheid een pamper verversen en kleertjes weer aan... Want hij kan goed huilen hoor, dat kind haalt nogal een volume uit zijn kleine lijfje.
    Pepijn reageert nog steeds heel goed en lief, we zijn trots op grote broer, die vandaag trouwens 2 jaar en vier maanden werd. Waar is de tijd dat we bij hem nog in vermaanddagen rekenden...
    Tot slot nog een paar foto's, want daar doen we het voor hé.



    De schone slaper.



    Pepijns oude pakjes zijn wel heel ruim in de breedte, alsof ze uitgerokken zijn. In de lengte is het al niet super ruim meer...



    Een kleine frons...



    Pepijn speelt met de auto's en Floris kijkt toe...





    22-06-2011 om 21:45 geschreven door Vivache  


    Categorie:Floris
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grootoudergeluk
    De geboorte van een kleinkind is toch iets speciaal.



    Peter opa.



    Oma.



    Mammie en pappie.



    Meter mammie.



    Pappie, papa en de twee kleinzonen.

    22-06-2011 om 09:30 geschreven door Vivache  


    Categorie:Floris
    » Reageer (1)
    20-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En met ons?
    Met papa heel goed denk ik. Hij is wel wat moe maar het valt nog redelijk mee. Ik heb de indruk dat dit vaderschapsverlof wat relaxter verloopt dan het vorige. Wat jammer van het weer, anders kon hij een toerke met zijn fiets gaan doen. Maar het zal nu een ontspannend warm bad moeten worden.



    Vader tekent een mestkar voor zijn zoon.





    Met mij heel goed. Reeds in het hospitaal voelde ik me niet 'pas bevallen' en het gaat hier altijd maar beter. Wat moe natuurlijk maar het valt nog goed mee. Alles verloopt hier rustig en we voelen ons goed. De weegschaal die staat al aan een paar honderd gram minder dan voor de zwangerschap dankzij het feit dat ik maar 8kg bijgekomen was en dankzij de borstvoeding ook, die dat kilo'tje dat er nog aanhing toen ik uit het hospitaal terug was, ook al heeft weggesmolten. Het is me allemaal nog wat te slap rond de taille, maar daarvoor bestaan er buikspieroefeningen zeker. De moraal is zeer goed, niks geen babyblues gehad, alleen maar veel liefde voor de zoontjes.

    Met Pepijn never better. Zaterdag had hij het wat moeilijk maar hij was vooral moe en hij heeft een vuile kaka gedaan, daarna voelde hij zich precies heel wat beter. Hij is echt de lieve grote broer, niks jaloers, en wil zelfs al met Floris spelen ("Flolis, traktor ebben?"). En telkens hij ziet dat Floris slaapt, gaat hij ervoor staan en roept "Boe! Flolis!".
    We doen er natuurlijk alles aan om alles zoveel mogelijk in Pepijns oude ritme te laten, en hem dus nog steeds samen in te stoppen, en als ik kan haal ik hem op in Mini Muis. Want ja hij gaat nog steeds naar de crèche, ik heb getwijfeld om hem eventueel een paar dagen thuis te houden, maar wetende dat hij zich daar zo amuseert, en het dan toch straks drie weken vakantie is, en hij daarna al naar school gaat, hebben we beslist dat we alles in zijn oude doen laten. En Pepijn, die vraagt zelfs in het weekend naar zijn vriendjes, en als we passeren aan Mini Muis roept hij het enthousiast uit.



    Pepijn in de aanval. Hij loopt snel op papa af en springt in zijn armen.







    Wat is hij groot geworden...

    Met Floris gaat het zo goed als het met een vers baby'tje maar kan gaan. Hij is heel rustig, veel rustiger en op zijn gemak dan Pepijn was. Hij is ook al vaak wakker en heel alert. Hij drinkt fantastisch goed (en ik kan vergelijken) en momenteel keert er niks terug. Als hij huilt, is het om eten. Simpel, toch?
    Elke avond heeft hij wel zijn clustermoment, dan wil hij een paar uur bij mama zijn maar dat valt goed mee. Ik kan me voor de tv of voor mijn computer zetten en tegen 22u ongeveer is zijn mamabehoefte bevredigd en kunnen we allemaal gaan slapen voor de nacht. En doordat hij een goede drinktechniek heeft, niks geen kloven hier en geen pijn.



    Floris heeft de kip in de mot.



    En vindt het blijkbaar grappig.



    En de kip kreeg echt ook slaag.



    Herkent u het eskimopakje nog?











    20-06-2011 om 13:24 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (1)
    19-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cadeaaaaauuuuutjeeeeee!

    Er wordt overal aangeraden ook voor grote broer een cadeautje te voorzien, zodat hij zich niet achtergestoken voelt.
    Dat is hier alleszins geen probleem.
    Het is zodanig ver gekomen dat, toen een aantal collega's van papa donderdag met een fles champagne toekwamen, Pepijn enthousiast riep 'een cadeaaaaaauuuutjeeeeee!'.
    Maar die keer dus niet voor hem .
    Wat hij dan onder andere wel kreeg: een mooie trui en heel veel speelgoed. Een greep uit het aanbod;
    (gelukkig zal Floris daar later ook nog zijn geniet van hebben )





    Je had papa's oogjes moeten zien blinken toen hij die doos open maakte.



    Pepijn riep 'Grote dikke koe!' en ging er zich meteen op zetten.



    Een  bal mocht ook niet ontbreken, en een resem auto's.



    Eén van Pepijns lievelingsspelletjes momenteel is met auto's op de zetel rijden en ondertussen 'broemm broemmm'.



    Of met de kleine auto'tjes over de 'kasseien' rijden.



    19-06-2011 om 14:29 geschreven door Vivache  


    Categorie:Pepijn
    » Reageer (1)
    17-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over namen
    Ondertussen is Floris ingeschreven in het geboorteregister en er is dus officieel een Belgje bij.
    Net als Pepijn, kreeg Floris drie namen. Eentje door ons gekozen, zijn voornaam, en dan als tweede en derde naam een naam gekozen door respectievelijk peter en meter.
    Floris gaat vanaf nu door het leven als Floris Marcel Maxim. Geef toe, het klinkt wel hé.
    Floris: Betekent 'bloeiend, voortvarend, in aanzien, bekoorlijk' en is net zoals Pepijn een naam die vooral in Nederland (en een beetje in België) wordt gebruikt. Het is afkomstig van het Latijnse 'florens', maar is voornamelijk afgeleid van de Heilige Florentius. Tussen 10 juni 2010 en 10 juni 2011 werden in België 51 jongens geboren met de naam Floris, waarvan 13 in West-Vlaanderen. Ter informatie: in diezelfde periode werden 43 jongens met de naam Pepijn geboren, waarvan 7 in West-Vlaanderen. Een niet veel voorkomende naam dus, en dat is wel onze bedoeling geweest met beide voornamen: een weinig voorkomende naam, toch uitspreekbaar.
    Floris stond niet op de lijst toen we Pepijn gekozen hebben. We kwamen nu bij Floris terecht in de eerste plaats omdat we op zoek waren naar een naam die bij Pepijn past. Pepijn en Alexandre, geef toe dat past niet hé. En zo vielen er al heel wat namen af die we wel mooi vonden. Bovendien bleven de criteria van in de tijd van Pepijn bestaan: weinig voorkomend, uitspreekbaar, moeilijk te vervormen en passend bij de familienaam (die op een klinker eindigt dus een voornaam op die klinker eindigend viel ook af). Zo bleef Korneel lange tijd bespreekbaar hier, tot papa afkwam met Floris en dat was voor hem dé naam. Ik had al snel door dat mijn (kleine) bezwaren (te 'Hollands') weinig zin hadden, en zo hadden we veel vroeger dan bij Pepijn onze voornaam.
    Marcel: gekozen door mijn vader, die de peter is van Floris. Zijn vader, die reeds lang overleden is, heette Marcel. Marcel is ook een Latijnse naam, afkomstig van Mars, en betekent 'de strijder'.
    Maxim: gekozen door papa's mama, die meter is van Floris. Maxim is ook een van oorsprong Latijnse naam, afgeleid van Maximus, dat betekent 'de grootste'. Als Floris' lengte en grootte van voeten en handen nu al een indicatie kan zijn, zou het wel eens kunnen kloppen dat hij de grootste van dit gezin zou kunnen worden.
    Met zo'n namen, en die betekenissen, kan Floris maar een bloeiende, grootse toekomst tegemoet gaan, vinden jullie niet?
    Ik vind alvast dat er in België een pareltje bij is.

    17-06-2011 om 20:36 geschreven door Vivache  


    Categorie:Floris
    » Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zoek de verschillen :-)
    Dit keer niet van de buik, maar van het kindje.



    17-06-2011 om 07:54 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (5)
    15-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Terug thuis
    Vandaag verhuisden Floris en ik van hier...





    In het ziekenhuis.

    naar huis!

    En dat is allemaal vlot verlopen! Al voel ik wel dat ik vandaag  niet gerust heb, en met de waarschuwing van de verpleegsters (opletten voor blaasontsteking) en de kine (ik heb diastase) op zak zou ik morgen toch best even een rustmoment inlassen.
    Maar goed, we kwamen thuis, hadden nog net de tijd om te eten en dan was het etenstijd voor Floris. Dan hebben we hem in zijn park gelegd, en heeft hij een goede dut gedaan, terwijl papa en ik dan tijd hadden om eindelijk de geboortekaartjes te verzenden. Door dat verlengd weekend hebben we ze namelijk pas deze morgen ontvangen. Gelukkig wel nog net op tijd om de gynaecoloog en de kraamkliniek een kaartje te bezorgen.
    Daarna ging papa naar de post, en Floris wou weer eten. En daarna deed ik nog wat valiezen, was, enz aan de kant.

    Dan was het eindelijk tijd voor bezoek van mammie en pappie. Ze hadden kleine Floris nog niet kunnen zien, ocharme, want bij Floris' geboorte waren ze zo'n 1000km van ons verwijderd. Maar gisteravond dus terug in het land, en vandaag 'betikketakt' om ons kleine boeleke te komen bewonderen.
    Daarna hebben we Pepijn van Mini Muis gehaald, benieuwd wat zijn reactie zou zijn na zijn positieve reactie in de kliniek.
    Hij kwam meteen naar me toe, ik zag hem kijken, een kleine frons, en dan 'Waar is Lolies?'. 'In zijn bedje' 'Ikke kijken'. En dan zag hij de beren die Floris' van mammie gekregen had en die wou hij dan. Een paar dikke knuffels en hop naar zijn speelhoek om zich te amuseren.
    De rest van de avond kwam hij af en toe kijken, hij is ook een paar aaitjes komen geven, maar hij was dus niet jaloers dat ik Floris vasthad of eten gaf. Hij heeft goed gegeten en is zonder problemen gaan slapen, niet zonder weer te vragen 'Waar is Lolies?' toen hij zag dat ik hem niet meehad.
    Pepijn reageert momenteel dus nog heel positief.

    En Floris, die liet het niet aan zijn hart komen. Hij heeft twee keer zeer goed gedronken, en twee keer wat minder. Natuurlijk is het wel wat lawaaierig met Pepijn in huis. Maar hij was op zijn gemak en rustig, heeft goed geslapen, heeft lang liggen rondkijken ook. Daarnet had hij het even wat moeilijker maar zolang hij mama kan tanken is het ventje gelukkig. Hij doet het zeer goed momenteel, onzen kleinsten. Hopelijk mag het zo blijven, want we blijven natuurlijk aan Pepijns geval denken hé. Maar kom, we blijven positief en hebben er goede hoop op dat het wel zo niet zal worden.



    15-06-2011 om 22:05 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (1)
    14-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De gevoelige plaat








    Lieve grote broer...

    14-06-2011 om 21:17 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (4)
    13-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En ondertussen met Pepijn

    Ik moet toegeven dat ik me wel wat zorgen heb gemaakt over hoe Pepijn ging reageren. Hij mag dan al wel super lief zijn en heel veel begrijpen;
    het blijft een tweejarig en een paar maanden manneke waarvoor de wereld uit niet veel meer bestaat dan mama en papa en spelen en grootouders en zo.
    Een baby is daarin een heel abstract iets.
    We hebben Pepijn nu wel wat voorbereid, met een boekje over paardjes in mama's buik, het park zetten en hem in de kamer van de baby te laten spelen. En met vorige week uit te leggen dat het kon zijn dat mama plots pijn aan de buik kreeg, en dat ze dan naar meneer de dokter moest in het ziekenhuis, en dat de baby dan zou komen.
    Maar dat alles is niet tastbaar zolang het niet gebeurd is.
    Pepijn is momenteel op vakantie bij oma. Zo heeft hij afleiding en aandacht, kan papa hier mij ondersteunen, en verloopt alles voor Pepijn in de minststresserende omstandigheden. Oma kan geen nieuwe superlatieven meer uitvinden om de omschrijven hoe lief en flink Pepijn wel niet is, en mama hier voelthaar hart groeien elke keer ik mijn jongen aan de telefoon met zijn hoge stemmetje zijn morgen hoor omschrijven.
    Natuurlijk komt Pepijn hier elke dag op bezoek. Vrijdagavond was de eerste, spannende keer, want hoe zou hij op zijn broertje reageren?

    Hij kwam binnen, riep "mama!" en begon me te knuffelen. Over de baby zwegen we, dat mocht hij zelf ontdekken. Na een lang knuffelmoment, keek hij de kamer rond.
    Hij zag de versiering op het hokje van de baby's, en riep: "Kijk! Een ballon! Beertje!". Hij ging wat dichter kijken, en zag het bedje waarin Floris lag. We zeiden "Dat is de baby Pepijn". En hij "Ikke kijken naar de baby."
    Papa ging Floris verversen,en oma moest Pepijn opheffen, zodat hij alles goed kon zien. En hij begon te omschrijven "handjes, pamper, baby weent, piemel."En toen ik borstvoeding gaf, kwam hij kijken maar niets jaloers of duwen of trekken.
    Hij reageert super, onze lieve man.

    Uiteraard zorgen we dat Floris in zijn bedje ligt als Pepijn toekomt, zodat we hem kunnen knuffelen zolang hij wil. En uiteraard is hij overladen geweest met cadeautjes. Maar hoe hij nu al gereageerd heeft, dat is een droom.
    Gisteravond bij het bezoek heeft hij zelfs Floris een aantal minuten liefkozend over het hoofdje geaaid, met een lieve blik in zijn ogen.

    De vakantie bij oma verloopt ook super. Gisteren zijn ze zelfs naar het schoolfeest in Vlamertinge geweest, waar Pepijn speelde met andere kindjes en heel veel hesp at.
    En op deze foto ziet u Pepijn die pruimen kersen zag hangen...













    13-06-2011 om 11:32 geschreven door Vivache  


    Categorie:Pepijn
    » Reageer (2)
    12-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Omdat je daarnaar kan blijven kijken...






    Koekoek!



    Met zijn prachtige tenuetje bij papa (dank u tante Annelies ).



    Al af en toe een onbewuste glimlach gezien. 



    Onze grootste aap wou ook eens poseren.

    12-06-2011 om 21:17 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (3)
    11-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een eerste impressie
    Een eerste impressie van nieuw leven, één dag oud... Met dank aan David voor de mooie foto's!










    (Everybody was kung fu fighting... )

    11-06-2011 om 00:00 geschreven door Vivache  


    Categorie:Floris
    » Reageer (4)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'t Is zover!
    Tussen de pampers, borstvoeding, en kleine kreetjes door, komen wij u hier fier melden...
    De geboorte van Floris! 10 juni werd de datum, en het is een heuse kerel met zijn 3,820kg en 52cm.
    Dus nog een kleine prins erbij ten huize Pepino, en mama en papa zijn dolblij!
    Voor nieuws, bevallingsverhalen, foto's, stay tune!

    11-06-2011 om 00:00 geschreven door Vivache  


    Categorie:Floris
    » Reageer (10)
    08-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onze kapoen
    Zie hem zitten, een echt manneke met zijn sponsen broekje, pantoffels, trui mét kraan op en niet te vergeten de blauwe plekken op zijn scheenbeen.





    En zo'n foto's krijg je als je aan je mannen vraagt om te lachen voor de foto.





    Eens de toren gebouwd, doet Pepijn niets liever dan het omver gooien. Een actiefoto:

    08-06-2011 om 20:22 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vals alarm

    Het valt me op hoe druk de blog dezer dagen bezocht wordt. Ramptoeristen als jullie zijn, komen jullie hoogstwaarschijnlijk regelmatig piepen. 'Zou ze al bevallen zijn?' Nu, het is wel leuk, te zien hoe er meegeleefd wordt.
    Wel - maandagnacht was het vals alarm. Na het gynaecoloogbezoek van maandagmorgen, had ik heel de dag pijn in mijn onderrug en onregelmatige harde buiken. Maar van een ander kaliber dan die van vorige week - zijnde: secondje, ik stop even met babbelen en concentreer me op de pijn. Gaan slapen met de gedachte 'we zien wel zeker?'. Rond middernacht ben ik dan eindelijk in slaap gevallen, nog steeds met die harde buiken. Tot ik 20 voor drie plots wakker schoot van een wel erg pijnlijke wee. Gsm erbij genomen, stopwatch aan. En ja, twintig minuten later weer eentje. En nog eens twintig minuten later weer eentje. En dan 17, 15, 12 minuten. Ze waren duidelijk herkenbaar, de echte. Niet zoals die flauwe voorweetjes die zo van ver eens afkomen, je buik een beetje hard maken en dan weer voorbij zijn vooraleer je denkt, 'nu is het genoeg'. Nee, ze begonnen ergens onderaan in mijn rug, na een seconde of twintig was die pijn echt erg, en dan begon mijn buik volledig hard te worden, mijn bol in een teut. En na nog eens twintig seconden en een puffende mama, begon het weer te minderen tot er alleen een wat zeurende pijn in mijn onderrug zat. Te weten dat het nog pijnlijker kan - ik herinnerde me plots weer meer details van de bevalling.
    Zo tegen vijf uur 's nachts ongeveer heb ik papa wakker gemaakt. En gezegd dat het al regelmatig om de zeven minuten was. J mompelde 'Ga ik je naar de kliniek moeten voeren, ja?' En ik zei: 'Ik denk dat je niet gaat moeten werken vandaag.' Ik heb toen uit het bed gekomen om nog iets te gaan eten want ik werd gek van de honger en ik moest bovendien verschrikkelijk naar het toilet. Dat uit het bed komen heeft iets veranderd, ofwel het toiletbezoek, want daarna begon er weer meer tijd tussen te zitten. Terwijl ik at was het al tien minuten, dan werd het 14, ik begon zelfs te twijfelen of ik er nu een echte had gevoeld. Rond 6u ben ik weer in bed gekropen, met de mededeling aan J dat het aan het keren was. En ik ben nog een drie kwartier in slaap gevallen. Geradbraakt, eraan herinnerd hoe alles weer voelde, maar geen winst (behalve dan wat meer opening waarschijnlijk). Het ging nochtans goed uitkomen, had ik zo rond vijf uur gedacht: we halen het nog wel tot Pepijn naar Mini Muis moet, en dan op het gemak doorrijden naar het ziekenhuis om lekker comfortabel met mijn eigen gyn te bevallen.
    Maar een mens heeft dat nu niet te kiezen hé in het leven.

    Maar goed, ik ben niet ongeduldig. Ons kleintje mag nog een paar dagen blijven zitten, als het wil. Ik heb vannacht mijn beste nacht in wéken gehad. Na weken slecht te slapen, vannacht maar één keer opgestaan om naar het toilet te gaan. Voor de rest als een roosje geslapen, geen pijn aan mijn benen, geen vervelende buik. Ik ben opgestaan om half tien , alive and kicking, met veel zin om zo nog een paar dagen zwanger te zijn.

    08-06-2011 om 09:59 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (5)
    07-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zoek de verschillen
    37 weken en 5 dagen zwanger van Pepijn



    38 weken zwanger van nummerke 2

    07-06-2011 om 21:09 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (4)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oude give-away
    De give-away van de blog ter ere van de tweede verjaardag heeft een aantal maanden vertraging opgelopen voornamelijk door de problemen op het werk en de lichamelijke ongemakken die dat tot gevolg had. Maar....tromgeroffel... het is Sandy geworden!!!!!!

    Een hele dikke proficiat! Ik zal dus een klein presentje voorzien voor Ylian en kan beginnen nadenken.

    Ondertussen loopt er nog een andere blogwedstrijd, zolang ik nog niet bevallen ben. U kan nog steeds gokken op geslacht, datum, enz van ons kleintje.

    07-06-2011 om 20:52 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (1)
    06-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.38 weken bolle buik
    Vandaag een belangrijk doktersbezoek achter de rug. Ik ben namelijk 38 weken vandaag (of woensdag, hangt ervan wie je volgt). Bij Pepijn was ik nu al bevallen, dit keer is de situatie helemaal anders (en gelukkig maar!).
    Ik ben bij Pepijn op 37 weken gestopt met werken, volledig opgezwollen, >15kg bijgekomen, met een veel te hoge bloeddruk. In die laatste week hebben we noodgedwongen met medicatie geprobeerd de hoge bloeddruk (17 over 10 dacht ik) weg te krijgen, daar dit gevaarlijk werd voor Pepijn en mama. Er was ook al albumine in mijn urine, dus ik was in de richting van zwangerschapsvergiftiging aan het gaan. Na een dag of vijf medicatie terug op controle en niks beter, dus de gyn ging het inleiden. De dag erop is Pepijn echter geboren, het inwendig onderzoek had één en ander in gang gezet.
    Nu ben ik op 36 weken gestopt met werken. En geen dag te vroeg. Sinds de stress weg is, voel ik me volledig klaar om ons kleintje doodgraag te zien. En het vertaalt zich in mijn gezondheid ook. Bloeddruk is perfect: 11,5 over 7, gewicht is heel goed (een kleine 8kg bij). De laatste dagen hou ik vocht op (mijn enkels zijn olifantepoten, reeds van 's morgens vroeg) maar aangezien mijn bloeddruk goed blijft, is het niet meer dan vervelend. Dit keer ga ik dus niet naar de zwangerschapsvergiftiging!
    Baby'tje weegt momenteel geschat ook minder dan Pepijn woog, en blijft goed beweeglijk. Het is in extremis ook nog gedraaid dus momenteel geen sterrenkijkertje meer! We blijven dus krampachtig op onze (ongemakkelijke) rechterkant slapen om dit zo te houden.
    Volledig ingedaald, volledig verweekt ook.
    En met dank aan de voorweeën die ik sinds woensdag heb (en die soms zelfs al behoorlijk pijnlijk zijn - ik heb dit weekend op het punt gestaan de materniteit te bellen) ook al ontsluiting. Alles volgens schema dus, alles tiptop in orde! En geen keizersnede, dankzij de ligging, het iets minder wegen, en mama's conditie. Duimen dus dat ons kindje dit keer niet blijft haken met het schoudertje.
    De dokter stuurde me naar huis met een afspraak voor volgende week. We zien wel of we die nog halen. Ik hoef de eerste dagen nu niet per sé te bevallen, ik voel me nog goed en zolang kleintje nog in super conditie is kan het nog maar wat aansterken bij de mama.
    Uiteraard ben ik nieuwsgierig: hoe het zal zijn, hoe het eruit zal zien, en ik wil het knuffelen en vasthouden. Maar dat zal zowiezo niet lang meer duren, dus op die paar dagen komt het nu ook niet.



    06-06-2011 om 16:34 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (1)
    05-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Allemaal zand
    Pepijn heeft de laatste drie avonden telkens de douche gezien. Het was namelijk speeltuintijd vanaf hij wakker werd. Vrijdag gingen we met de fiets naar de Gavers, dat moeten we hem geen twee keer zeggen.
    En dan was hij gisteren vroeg wakker, het uitgelezen moment om eens wat verder te gaan.
    En dan vandaag verrassingsbezoek van oma en opa, en we trokken opnieuw naar de Gavers.
    Ferm handig dat dat hier zo dichtbij is...en Pepijn, die weet al de weg.





    05-06-2011 om 20:51 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    04-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zandbak revisited
    We haalden de zandbak nog eens van stal. Vorig jaar zag u hier reeds een foto van Pepijn, die toen nog wat onwennig zat te kijken naar dat vreemde materiaal. Nu daarintegen kent hij het al genoeg van in de speeltuin.
    Er werd vooral een huis gemaakt, uiteraard...







    04-06-2011 om 20:48 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (2)
    01-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Boys & their toys, dit keer irl
    Gisteren was Pepijn een dagje bij me, waarschijnlijk zijn laatste kans op mamatijd zonder dat er ergens een klein boeleke in de weg ligt - voor een lange tijd dan toch. 's Morgens was het meteen goed, al dacht hij dat het weekend was want toen papa naar zijn werk vertrok zei hij 'Papa naar de bakkerij, om stutjes (k)open!'. Dat is namelijk zo in het weekend. Maar nee, papa moest werken en Pepijn moest niet naar Mini Muis, dat bracht wel even wat verwarring.
    We speelden wat, met de ballen, en met duplo, en we hadden even een dispuut toen ik de vaatwas leeg wou halen maar Pepijn wou dat ik bij hem in de zetel zat. (mamatjeeeeeuuuuuuuh dat kunnen ze goed hé) Even later een telefoontje van oma, en Pepijn vroeg of ze afkwam, oma zei ja en Pepijn ging zich prompt voor de ruit stellen en vroeg 'waaris oma?'. Maar oma moest nog afkomen eh.
    Ze maakten samen een boerderij met duplo en we gingen naar de slager, en dan was het al etenstijd en erna mocht hij nog wat met de autobus rijden in de garage terwijl oma een dweilke sloeg. Dan was het toch echt wel bedtijd, en oma vertrok voor haar volgende 'taak', terwijl ik wat rustte na die slechte nachten van de laatste tijd. Na Pepijns dut hadden we namelijk afspraak bij Wendy, David en Fien. Toen ik Pepijn uit bed haalde, vroeg hij het meteen 'Gawe na Wendy?'. Dus we wandelden naar Fiens huis, waar Pepijn eerst wat kersjes at en dan aan het spelen sloeg. Ze hebben heel flink samen gespeeld, eigenlijk geen ruzie gemaakt, al wou Pepijn wel dat Fien met de autobus reed, zodat hij met het fietsje kon. Het was leuk hen bezig te zien. Eens etenstijd voor Fien, gingen wij weer naar huis, en Pepijn kreeg nog een leuke verrassing voorgeschoteld toen we met de buggy aan ons huis aankwamen. Er was een kraan aan het werken naast ons! En er stond een traktor!
    En dat leverde volgende beelden op...







    Pepijn bracht de opgedane kennis meteen in de praktijk. 'Kraan werken, kraan grote put maken. Om een huis te maken. Kraan maakt veel lawaai!'





    01-06-2011 om 08:36 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Foto

    Pepijn Simon Lucas
    geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk
    50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg

    26/02/09 3,360kg - 50 (48)
    06/03/09 3,420kg - 49
    12/03/09 3,640kg - 50
    27/03/09 4,180kg - 52
    23/04/09 5,230kg - 57
    26/05/09 6,400kg - 59
    24/06/09 6,970kg - 63
    26/08/09 8,240kg - 68
    03/12/09 9,700kg - 73
    24/02/10 10,40kg - 75
    25/05/10 11,24kg - 77
    01/03/11 13,08kg - 86
    19/08/11 14,04kg - 89,5
    Foto

    Floris Marcel Maxim
    geboren op 10/06/2011 om 11u24 in Kortrijk
    52cm-36cm hoofdomtrek-3,820kg
    15/06 3,540kg - 52cm
    23/06 3,820kg - 53cm
    30/06 4,290kg -
    04/07 4,600kg -
    15/07 5,120kg - 56,5cm
    30/07 5,960kg -
    19/08 6,740kg - 61cm
    20/09 7,900kg - 65cm


    Foto

    Veerle Michelle Lieve
    °16/04/1983
    x04/05/2005 met Jeroen
    Zoontjes Pepijn en Floris
    Biochemicus
    Gedichten en woordseltjes


    Foto

    Jeroen Emeric Hector
    °02/08/1978
    x04/05/2005 met Veerle
    Zoontjes Pepijn en Floris
    IT'er
    Drummer
    Fietsen


    Mijn favorieten
  • Fiona & Linus!
  • Oma
  • Eline
  • Alejosa
  • Wolf
  • Saar en Titus
  • Prutsen
  • Kleine Man, kleine pruts en...
  • Noremi
  • Fien en...


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!