Foto
Inhoud blog
  • Hoe zou het nog zijn met...?
  • Stille nacht
  • Verdere update
  • Update
  • Hulp in huis
  • Nu Floris
  • Eerst Pepijn
  • /
  • I, robot
  • Florisje
  • C.H.A.O.S.
  • Poort naar de hemel
  • Mijn broer is een teddybeer
  • Zelfgemaakt
  • Van mei
    Foto
    Archief per maand
  • 02-2014
  • 04-2013
  • 02-2013
  • 12-2012
  • 10-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 11--0001
    Categorieën
  • Allemaal beestjes... (15)
  • Bloggen (27)
  • Bolle buik (25)
  • Cookie monster (10)
  • De wereld (21)
  • Dinges (61)
  • Familie (39)
  • Floris (56)
  • Huisje,tuintje (61)
  • In Pepijns buikje zit... (14)
  • Kinderpraat (12)
  • Klaaghoekje (43)
  • Mannen (19)
  • One 2 watch (6)
  • Onze kleine prinsen (770)
  • Pepijn (36)
  • The chronicles of Floris (125)
  • Tijdsverdrijf (21)
  • Vrienden (8)
  • Woordseltjes (15)
  • Foto
    Zoeken in blog

    Pepijn en Floris!
    Twee prinsjes
    30-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Secret Santa
    Ja, het is zover: hier kunt u lezen wat blogster Kleine (http://kleineheeftgeenleven.wordpress.com/) van haar secret santa vond.

    30-12-2010 om 13:49 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pepijns stoten
    Nu Pepijn beter en beter praat, liggen we hier soms plat van het lachen met zijn stoten.

    Zoals u min of meer al begrepen had, is het bedritueel de laatste tijd wat dooreen gehaald. Tot voor een week zongen we altijd nog een liedje voor hij ging slapen. Ik zag twee beren. Tot we plots eindigden met het liedje -tig keer te zingen omdat meneerke nog geen zin had om te slapen. En drama, drama.
    Dus we zijn ermee gestopt. Na zijn fles stante pede het bedje in.
    Nu was hij aan het zingen een paar dagen geleden, en ik vroeg hem: 'ga je Ik zag twee beren zingen?'
    En hij begon prompt te zingen van:  kzahweeberenbrtjessmeren o wonder hihihi hahaha ston bij kee erja
    en meteen daarna riep hij 'slaapwel!'
    en deed zijn ogen dicht en legde zijn hoofd op de zetel.
    En daarna dat vettig lachje van hem, alsof hij zei 'ik heb jullie liggen eh' .

    Een andere stoot, van gisteren: we proberen zijn middagdut wat in te perken omdat hij 's avonds gemakkelijker zou gaan slapen.
    Dus om 15u30 besloot ik hem wakker te maken.  Hij was nog diep in slaap, lag volledig uitgestrekt tussen zijn knuffels.
    Ik bewoog zijn voetjes, geen reactie. Ik kriebelde zijn buik, geen reactie. Oogjes dicht en diep in slaap.
    Pas als ik over zijn wang wreef, kwam hij wakker. Hij zag me en hij zei: 'Sjjjjt: beertje slapen'.
    Alsof beertje de enige was die net nog aan het slapen was.

    En zo zijn er wel nog dingen. Pepijn die plots roept 'kijk! kerstboom!' en dat wij dan mogen zoeken waar die zou staan.
    Pepijn die bij alles dat je laat vallen of kapot maakt 'mama toch' zegt (met een superkoddig gezichtje erbij). Of papa toch. Of Pepijn toch. (schudt het hoofdje)
    Super, niet.

    30-12-2010 om 13:46 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    Reageer (1)
    26-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pepijns kerstcadeautje van ons
    Een hele tijd geleden kreeg Pepijn van mammie en pappie een treinsetje in hout. Het bestond uit een paar bochten en een trein. Pepijn begreep het eerst allemaal niet goed, maar sinds een tijdje heeft hij door dat hij het treintje op de rails kan laten rijden en vindt hij het super, vooral als papa of mama meedoen. Vorige week zag ik tijdens de kerstinkopen plots dat ze in de Hema aanvulsets verkochten voor dat houten treintje. En dus was de keuze voor Pepijns kerstcadeau gauw gemaakt. Hij kreeg een paar boekjes (wat zit er in mama's buik, een boekje van dikkie dik en een schuifboekje, en nog een aantal andere, maar daarover later een blogbericht) en een aantal aanvulsets voor zijn trein. Dolgelukkig, was hij.







    26-12-2010 om 20:06 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn Secret Santa
    Ik wou nog wat wachten met te posten over wat ik gemaakt had, maar de ontvangster is wegens deadlines wat achter met blogberichten en heeft dus nog niks kunnen posten. Hier kunt u alvast met mij afwachten wat zij ervan vond: http://kleineheeftgeenleven.wordpress.com/
    De kernwoorden die ik kreeg waren: fotografie, groen, wit, minimalistisch.
    Geen gemakkelijke opdracht, me dunkt. Ik kan niet naaien noch breien, en wou toch iets zelf maken. En liefst iets dat ietwat aansloot bij haar kernwoorden.
    Dus sloegen we aan het denken. Ik vroeg info bij een hobbyfotografe op het werk. Ik dacht na en brak lang mijn hoofd. Tot we met oma en mijn zus door het stoffenspektakel wandelden en het idee rees om een boek te maken. In mijn geval: een fotoboek. Ik zocht een fris groene stof en witte biezen. En oma dacht na over hoe ze vroeger voor school boeken inbond. Ik dacht aan een boek om foto's in te plakken, niet teveel pagina's om het werkbaar te houden. En dit is het dus geworden. Het was niet perfect, maar ik hoop dat mijn secret santa toch tevreden was. En bedankt oma voor de hulp!
    En als toemaatje schreef ik nog een lange brief. (ze schreef namelijk op haar blog dat ze graag een brief krijgt. )



    26-12-2010 om 19:47 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    Reageer (1)
    23-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Secret Santaaaaaaa!
    Er zijn zo van die dingen waarvan je als zwangere vrouw emotioneel wordt. En ding daarvan is: mijn Secret Santa uitpakken. (en bij benadering voor de volgende dagen waarschijnlijk: alle cadeautjes uitpakken, maar kom)
    Zelden heb ik zo naar een pakje toegeleefd. En dit kan een understatement zijn, want indien u het nog niet wist, ik ben 'nogal' nieuwsgierig van aard. De post rammelde er echter nog even mee, maar gisteren zat er dan toch een briefje in de bus. Dat ik vandaag het pakje op het postkantoor kon ophalen. Ah zo. Dat betekende dus dat het te groot was voor in onze bus.
    Hl nieuwsgierig reed ik dus vanavond langs de post. Zo nieuwsgierig, dat ik bijna stond te trappelen. En niet het trappelen van naar toilet te moeten - dat moet ik de laatste tijd al genoeg doen sinds er een schoppertje ontdekt heeft dat er in mijn lichaam (a) een maag, (b) een blaas en (c) darmen zitten. Nee. Het trappelen van nieuwsgierigheid dus.
    Nog een geluk dat de trein vandaag eens gn vertraging had. Anders zaten we met een chagrijnige zwangere.
    Goed. Qua spanning opbouwen kan dat wel tellen zeker? Nu weet u eens hoe het voelt.
    Het was een uit te kluiten gewassen postpakket dat op me stond te wachten. En wat daarin zat overtrof mijn verwachtingen zelfs. An (http://www.anmaakt.net/) had haar gouden handen laten zweven over een paar stofjes en had daaruit een prachtige handtas tevoorschijn getoverd. Nee, wacht even met lachen. Ik wt dat u bij mij moeilijk een handtas kunt voorstellen, maar dat is vooral omdat ik het niet begrepen heb op die schreeuwerige leren exemplaren met blikkerige ringen aan. En ik nog nooit echt een andere naar mijn smaak gevonden heb. Vaak zijn ze veel te groot waardoor ze naast mij bijna op de grond slepen. (een mens mag wel eens overdrijven) Toch ben ik me ten zeerste bewust van het nut van zo'n ding. Manlief schudt altijd meewarig zijn hoofd als ik weeral eens mijn portefeuille niet meeheb omdat die nog in rugzak zus of zo zit. Of wanneer ik afkom met mijn mooiste jas, maar twee uitpuilende zakken met sleutels, portefeuille, gsm in.
    Heb ik al verteld hoe prachtig de tas is die ik gekregen heb van An? Perfect van grootte, met een handig zakje in, een prachtig retrostofje waar ik het helemaal warm van krijg. En nog een allerkoddigst kleingeldtasje erbij. Manman, jaloers dat ik ben dat ik dat niet kan maken. Ik heb nooit zo'n gouden handen gehad. Maar dit zou ik toch zo graag kunnen maken. Ik ga nu eindelijk een handtas hebben die ik met trots kan dragen. Hij ligt al klaar om mee te doen met Kerst. En aan de Secret Santa kwam geen einde! In het gigantische pakket zat ook nog een vilten kerstboom en een beertje met een heerlijk vilten truitje. Van dat laatste heb ik zelfs geen foto kunnen nemen. Vanaf Pepijn dat zag, heeft hij het dicht bij zijne gilet getrokken en heel de tijd bij zich gehouden. Beertje brengt nu de nacht door bij hem in bed.
    Echt waar An, je hebt me heel gelukkig gemaakt. Het was een prachtige Secret Santa, ik had nooit durven dromen dat ik zoiets mooi ging krijgen. Ik kan me al voorstellen hoeveel tijd je erin moet gestoken hebben. Ik weet dat ik voor jou waarschijnlijk een nobele onbekende blijf, maar ik wil je heel hard bedanken voor je mooie cadeautje, en hoe dat je toch erin geslaagd bent om een voor mij perfecte Santa te maken!
    En Tess (http://tessvdm.wordpress.com/) ook jou wil ik bedanken voor je prachtige initiatief dat je dit jaar ook weer op poten wist te zetten. Het is mooi te zien hoeveel bloggen er mee hebben gedaan, en dat we zo allemaal verbonden zijn met elkaar. Merci!



    Knoddie kerstboompje.



    Het kleingeldtasje. (een super mooie stof!)



    De bewuste handtas.



    Met handig zakje erin, en weer de leuke stof als binnenvoering. Het zijn echt gouden handen die zoiets kunnen maken.

    23-12-2010 om 20:37 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    Reageer (4)
    22-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pepijns vermaanddag
    Misschien is het nog eens tijd om eens een vermaanddag van Pepijn toe te lichten met wat nutteloze maar plezante weetjes over hem.
    Hij werd vandaag dus 1 jaar en 10 maanden oud. Doet mij eraan denken dat die tweede verjaardag met rasse schreden dichterbij komt.
    Nu, de weetjes:
    • Hij zingt 'ik zag twee beren' zonder we het hem voorzingen. Ok, het merendeel van het liedje is niet meer dan afgekapte klanken die een beetje erop lijken, maar het toont wel hoeveel hij al van het liedje kent want hij zingt het wel in de juiste volgorde en de klanken kloppen wel. Het lijkt wat op 'kzahweeberen...tjessmejen...o...wa...wonde' en dan 'hihihihahahaaa' en dan 'stoejbijkeeejna'.
    • Maar hij heeft het de laatste tijd wel veel gehoord natuurlijk, al proberen we het te vermijden. Want het is Pepijns manier om bedtijd te rekken, en hij is behoorlijk vindingrijk op dat vlak.
    • Hij begint baas te maken. Kindjes commanderen, ook de kat moet eraan geloven.
    • Verder is hij soms heel lief voor andere kindjes, andere momenten moet hij zich stellen. Vroeger kon hij niet zwijgen over Manon, nu ook niet maar het is heel de tijd 'Manon stout!'. Terwijl hij er zelf minstens evenveel aandeel in heeft...
    • Hij gokt soms nog maar steeds minder op de kleuren rood en blauw. Heel trots horen we hoe hij zijn blokjes uit de doos haalt en de rode en blauwe benoemt.
    • Hij is gek van de winter. Dan toch van kerstbomen, lichtjes en sneeuw (zolang hij er niet door moet, want dan is het "te!". Maar de zomer is minstens even ok met zijn glijbanen, denk ik dan.
    • Het is een echte knuffelaar met andere kindjes. Als we afscheid nemen in Mini Muis, krijgt er altijd wel iemand een knuffel of een zoentje.
      Ook Fiona deelde zondag in de lading. En daarmee wil ik dan ook afsluiten, met een aantal superfoto's van beide kapoenen...




    Eerste poging om een foto te maken van het feestvarken meme (gisteren 85 jaar geworden) en de vier achterkleinkindjes.



    Pepijn en Fiona lieten het niet aan hun hart komen.





    Een 'innige kus'.



    En een dikke knuffel. *smelt*



    Samen in een boekje kijken.



    Nog een poging. Twee van de achterkleinkindjes waren aan het zoenen, en een derde moest door zijn mama afgeleid worden want hij attaqueerde het kleinste. Dat trouwens braaf stil bleef liggen.



    PS: Het is niet altijd koek en ei tussen Fiona en Pepijn. Maar ze kunnen steeds beter samen spelen en Pepijn is altijd dolblij als hij weet dat hij 'Jonaaaaaaaa!' zal zien.

    22-12-2010 om 20:23 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    Reageer (1)
    19-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.M'n metekindje
    ... Isn't he lovely?





    19-12-2010 om 21:06 geschreven door Vivache  


    Categorie:Familie
    Reageer (3)
    16-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bezwarend materiaal
    Er zijn zo van die dingen die worden bijgehouden voor later. Met later bedoel ik dan, tot je trouwt.
    Al viel het bij ons nog mee. We hebben niet echt een groot trouwfeest gehad, dus de meesten hadden zich kalm gehouden. Al had mijn zus op korte tijd toch een compromitterende presentatie met foto's kunnen maken.
    Dit filmpje hier houden we bij voor Pepijn. Je weet maar nooit dat het van pas komt. Stel dat hij ooit trouwt, dan kunnen we het misschien eens afspelen. En zo de mensen voorbereiden op zijn openingsdans...

    Bijlagen:
    Mijn film3.wmv (1.1 MB)   

    16-12-2010 om 20:18 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    Reageer (1)
    15-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstkaartje
    Op het allerlaatste moment besliste ik toch nog een kerstkaartje te maken, en stond Pepijn model voor een fotoshoot aan de kerstboom. Met zijn rendier natuurlijk.
    Jammer van de laatste wazige foto. Maar het is toch zo'n schattig ventje eh.





    15-12-2010 om 19:37 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    Reageer (4)
    12-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.All I want for Christmas...
    Vorig jaar een trend in bloggenland, ik heb geen idee hoe het er nu aan toe gaat want ik ben een weekje achter met mijn lijstje met blogs dat ik volg. Maar als ik de eerste ben, dan hoop ik dat jullie snel mijn voorbeeld zullen volgen.
    Dit is onze kerstboom.

    En dit is onze kerststal.



    En u?

    12-12-2010 om 20:00 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    Reageer (8)
    11-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De laatste keer professor Stockmans
    Dinsdag hadden we opnieuw een afspraak bij professor Stockmans. Pepijn veroverde de harten van de volledige wachtkamer, maar van de professor zelf was hij toch niet zo'n fan. (hoewel de professor erg lief was ) Maar we kregen goed nieuws. Zijn recuperatie en 'plantrekkerij' zijn van die aard dat de professor niets meer voor hem kan doen. En in dit geval is dit dus goed nieuws, want dat betekent dat Pepijn er zonder medische hulp wel zal komen.
    Er zullen wel momenten zijn waarop het duidelijk is dat er wat 'schade' is geweest, zoals de professor dit keer het voorbeeld gaf van pianospelen. Stel dat Pepijn later pianist wil worden, dan zal waarschijnlijk blijken dat zijn linkerhand trager is dan zijn rechter. Maar, reageerde ik daarop, er zijn zelfs mensen die met hun tenen leren spelen. En dat is de beste houding, zei de dokter, niet halfleeg is het glas maar meer dan halfvol. Als we in het achterhoofd houden wat de schade kon geweest zijn...

    11-12-2010 om 19:45 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    Reageer (0)
    08-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuw leven

    Ja, het is dus waar. Wie nog twijfelde en geen blunder wilde maken - niet meer twijfelen.
    De reden van mijn grote vermoeidheid de laatste weken, van mijn hormonale schommelingen en dies meer mag u nu allemaal weten.
    Pepijn wordt in juni volgend jaar grote broer. Papa en ik zijn erg gelukkig met ons tweede wondertje.
    We waren nog maar net verhuisd toen we dit leuke nieuws kregen. Blijkbaar zijn we met vier verhuisd, en niet met drie.

    Zwangerschapskwaaltjes, het valt heel goed mee. Ik was van Pepijn amper ziek geweest, een week of drie wat misselijk, en nu zelfs helemaal niets. Zodanig helemaal niets zelfs dat ik vorige week, toen ik ook al een goeie week niet meer moe was, mij zorgen begon te maken. Want ik heb ook geen vreemde 'goestjes', niet misselijk, niet meer moe. Dan begint een mens zich wel eens vragen te stellen.
    Ik heb wel wat andere kwaaltjes die er wel duidelijk op wijzen dat ik zwanger ben, zoals stuwing bijvoorbeeld, dan vooral door Pepijn getriggerd. En die verdomde zwangerschapsconstipatie. Maar anders niks. Dus ik klaag niet.

    Ik ben trouwens uitgerekend voor 22 juni. Niet alleen de verjaardag van mijn naamgenote, maar Pepijn zou dus ook precies 2 jaar en 4 maanden ouder zijn dan zijn broertje of zusje. Dat zou nogal wat worden, nadat ook Fiona de 22e  van de maand geboren werd.
    Maar we zullen er maar niet teveel op hopen. Als buikbaby wat op zijn of haar oudere broer lijkt, dan zal het vooral te vroeg komen.
    Al moet ik zeggen dat er nu op de echo's al een paar dingen opgevallen zijn. Daar waar Pepijn van in het begin zijn eigen datum door een iets hoger gewicht en een iets langere lengte steeds vooruit schoof, is dit prutske op het gemak net onder het gemiddelde gebleven. Zo is de datum ook nog steeds niet veranderd. En nummerke twee ligt ook verdacht stil, in vergelijking met Pepijn. Zo kon de gynaecoloog op het gemak de nekplooimeting doen, terwijl dat van Pepijn nooit gelukt was... Meneerke Pepino lag namelijk nooit stil op de echo's.

    Dit was de eerste echo die ik op 7 weken zwangerschap had.



    En dit is de echo van gisteren, op 12 weken.
    Nummerke 2 ligt met de beentjes opgetrokken te dobberen.

    08-12-2010 om 20:07 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    Reageer (5)
    07-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vlinder

    Dag lieve kleine vlinder uit mijn buik

    voordat je straks de wereld in zal vliegen

    zal ik je jarenlang, hier dicht bij mij

    met liefde in mijn armen mogen wiegen

     

    ik zal je leren wat je weten moet

    en je de namen van de dingen noemen

    dag lieve kleine vlinder in mijn buik

    ik wens voor jou een wereld vol met bloemen.

    (Uit: Het liefste babynamenboek, Marianne Busser & Ron Schrder)

    07-12-2010 om 21:06 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    Reageer (6)
    06-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een gezegende leeftijd
    Wat een mooie leeftijd heeft Pepijn nu toch.
    Sinds een paar weekjes moeten we af en toe de hoek gebruiken. Maar het valt mee. Een tweetal keer eigenlijk nog maar. En hij luistert en begrijpt het goed.

    Dit weekend, papa was een beetje vervelend aan het doen om mij te plagen.
    Ik zei," Pepijn, is papa stout?"
    Pepijn: "Ja, papa stout. Papa hoek staan!"
    (even een lachsalvo van ons tween en J gaat in de hoek staan om het spelletje mee te spelen, hij doet alsof hij verdrietig staat te treuren)
    Pepijn kijkt erg serieus in papa's richting.
    Ik zeg: "Pepijn, is papa nog altijd stout, mag hij uit de hoek?"
    Pepijn: "Papa, stout! Papa hoek staan!"
    Als het aan Pepijn lag, stond papa nog steeds in de hoek . Maar ik besloot dat het even later genoeg was, dus ik zei:
    "Pepijn, papa is weer braaf, papa mag uit de hoek, hij zal sorry zeggen en een knuffel geven"
    En even later waren we een knuffelend hoopje.

    Zlige leeftijd.

    06-12-2010 om 22:06 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    Reageer (1)
    03-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De eerste sneeuw
    Dit weekend al was er bij ons sneeuw gevallen. Sneeuw, die bij Pepijn op heel veel enthousiasme onthaald wordt. 'Neeuw', roept hij, en hij wijst naar boven. Hij probeert de afzonderlijke vlokjes te volgen met zijn blik, en hij pakt sneeuw vast en klapt in zijn handen waardoor de sneeuw in het rond vliegt. Daarvan geen foto's omdat het telkens was als we thuiskwamen van Mini Muis.
    Maar wel van onze wandeling zondag, allemaal goed ingeduffeld, naar de Groene Long in Kuurne.
    Pepijn keek zijn ogen uit en het was dan ook behoorlijk romantisch allemaal...









    Ook uit onze ramen hier hebben we een feeriek zicht. Al was het begin deze week nog zo dik niet bezaaid als nu.





    (en op de achtergrond speelt dit: http://www.youtube.com/watch?v=C4lb5vlk5gA)

    03-12-2010 om 20:01 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    Reageer (0)
    01-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat achterstand

    Vooraleer ik mijn bericht kan plaatsen van de eerste sneeuw even wat achterstand foto's plaatsen.
    Dit keer van de Speelplaneet. We zijn er de laatste tijd bijna elk weekend geweest. Pepijn amuseert er zich rot, n we moeten nog niet betalen want hij is nog geen twee. Het is bovendien niet ver, nog geen vijf minuten rijden.
    Met dat koude, barre of regenachtige weer van de laatste weekenden komt dat dus goed uit.





    Pepijn en de ballon.



    Zijn nieuwe favoriet, het springkasteel. (hoewel de grote klimbaan en de grote glijbaan (in drie etages) het ook erg goed doen )



    Kiekeboe mama.



    Alle baby is echt wel weg.



    En daar is de deugniet!

    01-12-2010 om 20:01 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    Reageer (2)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Foto

    Pepijn Simon Lucas
    geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk
    50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg

    26/02/09 3,360kg - 50 (48)
    06/03/09 3,420kg - 49
    12/03/09 3,640kg - 50
    27/03/09 4,180kg - 52
    23/04/09 5,230kg - 57
    26/05/09 6,400kg - 59
    24/06/09 6,970kg - 63
    26/08/09 8,240kg - 68
    03/12/09 9,700kg - 73
    24/02/10 10,40kg - 75
    25/05/10 11,24kg - 77
    01/03/11 13,08kg - 86
    19/08/11 14,04kg - 89,5
    Foto

    Floris Marcel Maxim
    geboren op 10/06/2011 om 11u24 in Kortrijk
    52cm-36cm hoofdomtrek-3,820kg
    15/06 3,540kg - 52cm
    23/06 3,820kg - 53cm
    30/06 4,290kg -
    04/07 4,600kg -
    15/07 5,120kg - 56,5cm
    30/07 5,960kg -
    19/08 6,740kg - 61cm
    20/09 7,900kg - 65cm


    Foto

    Veerle Michelle Lieve
    16/04/1983
    x04/05/2005 met Jeroen
    Zoontjes Pepijn en Floris
    Biochemicus
    Gedichten en woordseltjes


    Foto

    Jeroen Emeric Hector
    02/08/1978
    x04/05/2005 met Veerle
    Zoontjes Pepijn en Floris
    IT'er
    Drummer
    Fietsen


    Mijn favorieten
  • Fiona & Linus!
  • Oma
  • Eline
  • Alejosa
  • Wolf
  • Saar en Titus
  • Prutsen
  • Kleine Man, kleine pruts en...
  • Noremi
  • Fien en...


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!