Foto
Inhoud blog
  • Hoe zou het nog zijn met...?
  • Stille nacht
  • Verdere update
  • Update
  • Hulp in huis
  • Nu Floris
  • Eerst Pepijn
  • /
  • I, robot
  • Florisje
  • C.H.A.O.S.
  • Poort naar de hemel
  • Mijn broer is een teddybeer
  • Zelfgemaakt
  • Van mei
    Foto
    Archief per maand
  • 02-2014
  • 04-2013
  • 02-2013
  • 12-2012
  • 10-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 11--0001
    Categorieën
  • Allemaal beestjes... (15)
  • Bloggen (27)
  • Bolle buik (25)
  • Cookie monster (10)
  • De wereld (21)
  • Dinges (61)
  • Familie (39)
  • Floris (56)
  • Huisje,tuintje (61)
  • In Pepijns buikje zit... (14)
  • Kinderpraat (12)
  • Klaaghoekje (43)
  • Mannen (19)
  • One 2 watch (6)
  • Onze kleine prinsen (770)
  • Pepijn (36)
  • The chronicles of Floris (125)
  • Tijdsverdrijf (21)
  • Vrienden (8)
  • Woordseltjes (15)
  • Foto
    Zoeken in blog

    Pepijn en Floris!
    Twee prinsjes
    30-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pepijn bij mammie en pappie
    Pepijn had vandaag een veel betere dag dan vorige week. Pappie en mammie hadden hun handen vol (als hij wakker was) met spelen en rondlopen om alles te tonen.



    Met zijn rammeldoosje...



    Poseren met pappie.



    In de eetstoel.



    Hallo, daarboven!



    30-12-2009 om 21:39 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alleen op de wereld
    Sommige dagen kun je echt een alleen op de wereld - gevoel hebben. Meestal is dat zo als ik op feestdagen of brugdagen moet gaan werken, of zoals nu tussen Kerst en Nieuw.
    Ik was 2 treinen later dan anders, dus het contrast was zo groot niet, maar toch was de wagon behoorlijk leeg. En in Gent hadden duidelijk nog een paar andere mensen het alleen op de wereld -gevoel. Of wel waren er uitzonderlijk veel cowboys onderweg. Ofwel maakte de kalmte op de weg de cowboy in andere mensen wakker.
    Deze morgen en deze avond zag ik de volgende overtredingen:
    1 auto reed door het rood, na even afgeremd te hebben om te kijken of er niks afkwam
    1 auto negeerde een stopteken, hoewel ik wel afkwam met mijn fiets
    4 auto's namen voorrang die ze niet hadden, zowel op een rond punt als op een gewone weg
    1 auto parkeerde zich net voor mijn neus op het fietspad
    1 auto smeet de deur open net voor een andere fietsster voor me

    Maar het was niet allemaal enkel kommer en kwel onder de automobilisten, ook fietsers en voetgangers deden er goed aan door, zoals
    die fietser die uit een straat kwam gereden zonder kijken
    die bende zatlappen die de straat als voetpad gebruikten
    de 8 fietsen zonder licht ( )
    de bromfietser aan de verkeerde kant van de weg
    de voetganger die op 20m van een zebrapad overstak zonder duidelijk te maken dat ze ging oversteken

    Mijn raad aan de politie, als je de staatskas wil vullen, controleer dan eens de stad als het wat kalmer is, u zult gegarandeerd een hele resem overtredingen kunnen vaststellen...

    30-12-2009 om 18:26 geschreven door Vivache  


    Categorie:De wereld
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pepijnloos

    Omdat papa en ik vandaag en morgen nog moeten werken, zijn we weer even Pepijnloos. Gisteravond brachten we hem naar mammie en pappie, en deze avond kwam oma erom. Het was met een veel beter gevoel dat we hem daar gisteren af hebben gezet, want hij is niet meer ziek en zo huilen zoals vorige week zondag deed hij ook niet meer.
    Papa en ik hebben ervan geprofiteerd om dan gisteravond nog eens te gaan eten. Het was van de vrijdag voor ik beviel geleden dat we nog eens met zijn tweetjes een echte maaltijd hebben gegeten op restaurant.
    Als u ooit eens in Kortrijk zou zijn rond etenstijd, dan moet u zeker eens de Arte proberen. Op de markt van Kortrijk, naast het Leffe caffé, kunt u dit restaurant vinden. Voor 50 euro kunt u zelf uw menu samenstellen uit heel de kaart (aperitief + voorgerecht + hoofdgerecht + dessert + koffie), maar dat krijg je eerlijk gezegd amper op want de porties zijn royaal. En supervers. En erg lekker.
    Gisteren wilden we het zo laat niet maken, en met de feestdagen en zo. Dus hebben we enkel een hoofdgerecht genomen. Papa nam de Scampi Moulin Rouge, met een tomatenroomsaus. Veel scampi's en lekker verse groenten. Ik nam de Gratin Oberon, een ovenschotel met zalm, aubergine, geitenkaas. De vis smaakte alsof hij 5 minuutjes daarvoor gevangen was. Mmmmmm.
    Een aanrader dus!

    30-12-2009 om 18:19 geschreven door Vivache  


    Categorie:Dinges
    » Reageer (0)
    28-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Weetjes over Pepijn
    Wist je dat...

    Pepijn sinds anderhalve maand à 2 maanden helpt met aankleden? Vanaf je zijn armpje door een mouw steekt, strekt hij het.

    Pepijn nu ook al niet meer zittend aangekleed wil worden? Rechtstaan is nu de boodschap, en hij wendt alle middelen aan om het te doen: kleren, haar, huid . En soms lukt het hem ook...

    Hij meer en meer zich overal aan recht trekt? Een goeie 9 kilo, dat is natuurlijk niet simpel, maar als hij niet helemaal neerzit, en bijvoorbeeld op een been of een kussen zit, dan lukt het wel al probleemloos.

    Hij gisterenmiddag naar de microgolfoven wees, en ik hem dus in zijn stoel zette om zijn groenten te geven.

    Hij vanaf hij die pot zag, begon te likkebaarden? Echt waar, erg grappig.

    Hij steeds flinker stapt? 1 hand lukt soms, met 2 handen lukt erg goed. Hij staat minder en minder op zijn tenen en zet mooie stapjes. Alleen als hij een poes ziet gaat het wat minder want dan is hij danig enthousiast dat hij met 2 voeten springt.

    28-12-2009 om 19:40 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (5)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goedgekeurd
    Papa mocht vandaag een aangetekende zending ophalen die donderdag op zijn naam was toegekomen.
    Het bleek onze stedenbouwkundige vergunning. Ze is op 15/12 goedgekeurd door het stadsbestuur, en hangt dus van vandaag uit.
    Dat wil zeggen dat we eind januari kunnen beginnen bouwen. Joepie!
    We hadden gehoopt toch in februari te kunnen beginnen, maar je weet dat nooit zeker. In feite hebben ze 75 dagen de tijd om het goed te keuren, en eigenlijk hadden ze de aanvraag maar 25/11 ontvankelijk verklaard. Ze hebben er dus goed aan voort gedaan, hier in Harelbeke.
    We hebben natuurlijk ook geen afwijking op de voorschriften gevraagd, daarom verwachtten we ook geen problemen. Maar het is toch nog steeds afwachten hé, ook met de feestdagen en zo.
    Er wacht ons nu nog een drukke maand, want alles moet getekend zijn vooraleer we kunnen beginnen bouwen. Gelukkig hebben we in september en oktober voortgemaakt, waardoor ons nu enkel nog 2 leveranciers resten waarvan we de offerte nog niet hebben getekend maar wel al hebben gekozen, en de uitvoerende bepaling die we nog moeten bespreken.
    En dan is het wachten tot de vergunning lang genoeg heeft uitgehangen, en beginnen ze eraan...
    Voorlopig zouden ze dus volgens planning eind januari met de grondwerken beginnen, om dan de eerste of tweede week van februari met de metselwerken te starten...

    28-12-2009 om 19:32 geschreven door Vivache  


    Categorie:Huisje,tuintje
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Quality time
    Quality time van vader en zoon.

    Bijlagen:
    PICT0003.MOV (4.3 MB)   
    PICT0004.MOV (3.6 MB)   

    28-12-2009 om 19:26 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstavond
    Pepijn op kerstavond. Zoals u misschien ziet aan zijn kaakjes nog niet echt super.



    28-12-2009 om 15:21 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    27-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wie A zegt...
    Ik heb het zelf gezocht hé. Een tijd geleden, onder het onderwerp 'award', deelde ik jullie een geheimpje mee. Dat ik wel eens wat op papier zet. En dat ik daarmee al af en toe eens een prijs won. Sinds deze week weet ik wat ik deze keer gewonnen heb. Helaas is het in de post verloren gegaan en moet ik het doen met een troostpakket van drie boeken. En hebben we dus vooral voor de eer meegedaan.
    Het grappige is dat de 2 gedichten die ik meezond omdat ik dacht, dat kan er nog mee door, in de prijzen gevallen zijn. Deze die ik het mooiste vind kregen enkel een eervolle vermelding. Zo zie je maar dat smaken kunnen verschillen.
    Eigenlijk ben ik niet zo happig om het hier te zetten, want dat is vooral privé voor mij. Maar ondertussen is iedereen nieuwsgierig en ben ik het min of meer verplicht...

    Er zal nu wel veel veranderen
    je zegt dat je bij me blijft
    nu mijn benen wielen zijn geworden
    en ik dichter parkeer.

    Ik kan je wel niet meer voelen
    - daar,
    maar voel je blikken wel.

    © VDemolder 3e prijs jongerenjury, 2e prijs volwassenenjury

    Bad

    Je leek zo gelukkig mijn kind
    je schilderde de muren
    in vrolijk badwaterkleur
    en door heel het huis
    hing badkamergeur

    Nu vele jaren later
    nu tranen en niet
    meer waterdruppels
    de muren schilderen
    heb ik je drooggewiegd

    ©VDemolder 3e prijs volwassenenjury

    Dit zijn de 2 gedichten waarmee ik laureaat werd.
    Mijn persoonlijke favoriet van deze waarvan ik een eervolle vermelding kreeg is het volgende (eervolle vermelding van beide jury's)

    Nagelnieuw, hagelwit

    Jaar waar nog geen klad op zit

     

    Het begint met een leegte

    Waar het vorige de hoek omging

    Ik zeg dat het maar een kleintje is

    Jij lacht om de woordspeling

     

    Ik zie je vormen in de wolken

    Hoor je stem in ieder lied

    Ik voel je adem in mijn haren

    Je passeert op elke fiets

     

    En het is nagelwit –

    Spiegelglad –

    Waar wij ons nu op bevinden

     

    Ik wou dat ik m’n muts op had.

    ©VDemolder

    En van de jongerenjury kreeg ik ook nog voor dit gedicht een eervolle vermelding:

    alles wat ik maak zal ik breken

    zo is het en zo zal het gaan

    de dag breekt aan en vergeet me

    te waarschuwen dat ik beter niet

    op zou staan

    ©VDemolder

    De volwassenenjury vond ook nog de volgende 2 gedichten het vermelden waard:

    Het wachten

    Het zitten in de stoel
    en leunend luisteren
    hoe hij krakend protesteert

    (Het tellen van de roze bloemblaadjes
    die de luchtlagen bespelen in hun oneindige spel)

    Het tellend fluisteren
    van de klok op mijn arm
    de wind drukt zijn stempel
    het wachten duurt lang

    ©VDemolder

    Laten we wandelen, waarheen en daarheen je wil zijn.

    Nu de klok me slaat met de tijd die weg is

    en ik overblijf waar ik niet zijn wou of wat er van me overblijft.

    Het meeste van jou is weg nu.

     

    Ik moet leren te verliezen liever niet toch

    Je bent een korst geworden die rond me hangt

    Je brokkelt af wanneer ik het niet wil

    en blijft hangen als ik alleen zit en stil

    je strepen tel

     

    Het meeste van jou is weg nu.

    Een groot deel van mij zal weer de dagen vullen met

    nutteloze vulling en vergeten wetenschap

    Over hoe je nu daar zit en je vaak denkt misschien

    Of je de tijd al hebt ontmoet en of je net als ik

    geslagen achterblijft

    Zoals we oud worden terwijl we nog jong zijn

     

    Ik wandel daarheen en waar ik wil zijn

    De eeuwen wegen

    Nu de klok me slaat

    En ik geëindigd ben waar ik niet zijn wou en wat er in me overblijft

    Nu ik beëindigd ben.

    ©VDemolder

    Maar zelf vind ik het eigenlijk een vreemde keuze, want ik heb er volgens mij nog mooiere. Maar eerst eens afwachten wat jullie ervan vinden.

     

     

    27-12-2009 om 14:47 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (4)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pakjestijd
    Kerst is bij ons het moment om pakjes uit te delen. Het viel me op dat diegenen die nog aan niemand pakjes gaven, er het meeste gekregen hebben. Pepijn en Fiona dus.
    En pakjes zouden geen pakjes zijn, moest er niets inzitten (duh ) en dit is was Pepijn allemaal kreeg:



    Een leuk rammel-kegelspel van tante Joke en nonkel Jürgen



    Leuke figuurtjes.



    Van mama stoere slofjes om te stappen of ter plaatse te blijven trappelen.



    Van tante Annelies en nonkel Samuel leuk badspeelgoed. Héél interessant.



    Vooral dat waterrad.



    Eigenlijk voor aan de muur in de badkamer maar dat zal voor een beetje later zijn.



    En ook van hen nog een boekje om in te bladeren.



    Van mammie en pappie deze houten boerderij.



    Met véél diertjes (om mee te gooien ).



    En vooral speeksel- en zweetbestendig.



    Om om te werpen dus.



    Van oma en opa onder andere dit truitje. (en nog een ander en nog een broekje)



    Opa kon zich de 24e ook niet inhouden en kocht voor zijn beide kleinkindjes dit hobbelpaard. Fiona heeft natuurlijk al heel goed door hoe ze wild kan schommelen, maar ook Pepijn krijgt het paard zelf al aan het schommelen! Hij vindt het vooral erg erg leuk.



    Even poseren.



    En dan weer lachen (met nog wat boterham in de mond. ).

    27-12-2009 om 13:18 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (11)
    26-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oef...

    Oef...eindelijk weer een zaterdag zoals erg lang geleden (lees: voor we met onze bouwhistorie kwamen). Ik heb op het gemak kunnen opruimen, opkuisen en dweilen. Papa heeft onze bouwmap in orde gedaan. Pepijn heeft veel geslapen in de naweeën van zijn ziekte. Maar hij is duidelijk al beter want als hij wakker is weer in zijn eigenste lachende en brabbelende zelf.
    Even verder waar ik in het vorige bericht eindigde. Nadat de dokter gekomen was gaven we Pepijn dus weer van de puffer. Hij wou veel slapen, dus we lieten hem zijn ritme. En op kerstavond staken we hem rustig in bed voordat het grote feestgedruis begon. Helaas wou hij dan niet meer slapen, gehinderd door zijn hoest en wat pijn (denken we). Te lange laatste had hij zichzelf helemaal opgedraaid en wou hij niet meer slapen. Helemaal over zijn toeren. Papa heeft hem dan maar in mijn auto gestopt en is ermee gaan rondtoeren tussen het voorgerecht en het hoofdgerecht. Toen hij terug was legde ik hem voorzichtig in het bedje en gelukkig, hij sliep. Het was alsof ik een voorgevoel had, want ik besliste dan maar om in de kamer van Pepijn te slapen, bij hem in mijn vroeger eenpersoonsbed. Pepijn heeft goed geslapen tot rond 3u30, ik was enkel rond 1u moeten opstaan voor een tutje. Maar daarna... Annelies en Samuel (die in de kamer ernaast sliepen) kunnen getuigen. Pepijn hoestte zichzelf wakker, huilde dan omdat hij wakker was, en door zich op te draaien kon hij dan niet meer slapen. Na een paar toeren van de kamer gedaan te hebben, nam ik hem dan maar bij me in bed en hield zijn tutje vast terwijl ik over zijn hoofdje wreef. Het was de rest van de nacht nog een lange nacht want hij heeft het zo volgehouden tot 7u30, waarna ik dan maar opstond. Telkens weer half in slaap vallen, om zichzelf dan maar weer wakker te hoesten en weer te huilen. De kerstnacht was voor mij (en een paar anderen) dus geen stille nacht...
    Gisterennamiddag zag hij er al heel wat beter uit dan 's morgens. En naar de avond toe was hij nog beter. Na een goeie nacht vannacht, met enkel veel hoesten tussen 5 en 7 maar geen gehuil, was hij deze morgen erg lief. Flesje na wat spelen, dan weer in bed voor een dut van 2 en een half uur. Daarna wakker, samen boodschappen gedaan en dan samen gegeten. Daarna was Pepijn weer moe, en hij slaapt nu dus weer.
    Gelukkig lieten we donderdag nog de dokter komen om even naar die hoest te luisteren, alle medicatie heeft toch geholpen en zorgt er nu voor dat Pepijn toch heel wat beter is. Want donderdag was het maar schrikken hoor, toen ik hem terugzag. Het was een heel ander kindje.







    26-12-2009 om 14:35 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    24-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kalm
    Het is kalm hier, de laatste dagen. Wel begrijpelijk natuurlijk met de feestdagen in het vooruitzicht en ik die hier niks heb geplaatst.
    Even een berichtje om te melden hoe het met Pepijn is. De keelontsteking is reeds beter, maar deze namiddag hebben we er toch nog eens de dokter bij geroepen omdat we bang waren van de hoest die ondertussen de kop opstak. Hij heeft nog steeds veel koorts, maar kijkt sinds deze namiddag toch minder waterig. Hij wil ook al wat spelen.
    De dokter zei dat het best is dat hij een puffertje krijgt, omdat de hoest ander misschien naar valse kroep of rvs zou evolueren. En we willen onze kleine pruts zeker niet in het ziekenhuis, dus puffen wordt het!
    Veel slapen, en voor de rest zit er niet veel in. Zijn eerste keer echt ziek is meteen een serieuze keer.
    Aan iedereen, veel feestplezier vandaag en morgen, en niet te zat en niet te zot.

    24-12-2009 om 16:51 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (1)
    22-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.10 maanden oud!
    Vandaag werd Pepijn 10 maanden oud! Het zal helaas bij een virtuele knuffel blijven, want ik moet nog wachten eer ik hem terug zie.
    Helaas is het arme kereltje ziek geworden, hij heeft een keelontsteking. Hij had dus een niet echt super dag met koorts en veel slapen. Gelukkig was hij in goede handen. Ik vrees dat ik mijn verkoudheid van vorige week heb doorgegeven ik heb ook alle stadia van snot en hoesten en keelpijn doorlopen.
    Ik wens mijn klein ventje veel veel veel beterschap!

    22-12-2009 om 19:34 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (3)
    21-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pepijns dag
    Zo te horen ging het vandaag nog goed met Pepijn. Na zijn slechte avond gisteren, is hij goed in slaap geraakt, en heeft hij goed geslapen. Zoals thuis kwam hij wakker rond een uur of 4 en daarna rond 7u. Vrolijk door zijn goeie slaap heeft hij het mammie en pappie toch nog leuk gemaakt. Hij heeft wel een hoest en lichte koorts, maar ja mama is ook niet super dus waarschijnlijk heb ik het doorgegeven .
    En verder kan ik enkel in beelden vertellen wat hij vandaag heeft gedaan



    Een stroompje water pakken...



    In zijn 'troon'.



    De kruk voortduwen.




    Fitness op het tapijt.



    De loper openrollen?



    Ohoho al dat speelgoed.



    In de boekskes lezen.



    Héhéhé.



    Hij amuseert zich, duidelijk.



    Die stoel is nog wat te hoog hoor.



    Mmmm kip en worteltjes en patatjes.



    21-12-2009 om 19:38 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grrrr
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Waarom ik de keuken zo even herschikt heb? Vraag maar niet verder.
    Toch?
    Wel, het dooien van de sneeuw op het plat dak heeft als gevolg dat de keuken tot een zwembad werd herschapen. Zo vond ik het toch toen ik deze avond thuiskwam. Pepijns park nat, zijn badspulletjes, zijn matras, ...Feit is dat ik het alleen heb mogen oplossen, en dus op een ladder heb moeten kruipen om sneeuw weg te scheppen.
    Op een ladder, in de sneeuw en in het donker. Leuk hé? Erg leuk.

    21-12-2009 om 19:26 geschreven door Vivache  


    Categorie:Huisje,tuintje
    » Reageer (1)
    20-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Slaapwel
    Slaapwel, Pepijn, lieve man,
    laat je mammie en pappie ook een goede nachtrust?
    Een dikke knuffel van je mama...





    20-12-2009 om 20:16 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moeilijk
    Ik heb het moeilijk, momenteel.
    Ik zit hier helemaal alleen in dit huis. Papa is naar Nederland. Pepijn is weg.
    Pepijn is momenteel bij mammie en pappie. Omdat Mini Muis de volgende 2 weken dicht is, en ik geen verlof kon krijgen op het werk, verblijft onze kleine rakker tot het einde van de week in "'t Iepersche". Eerst 2 dagen bij mammie en pappie en dan naar oma en opa. Het is de allereerste keer dat Pepijn echt 'uit slapen is'. Een week of 3 geleden sliep hij al 1 nachtje bij oma, toen ons huis verkocht werd. Maar dat telt niet echt want ik was er zo lang mogelijk bij gebleven. En dan nog heb ik papa de dag erop opgejaagt om zo snel mogelijk terug te zijn.
    Nu weet ik dat ik hem niet kan zien. Eer ik thuis ben van het werk - als ik deze week al niet weer zal moeten overwerken, zoals vorige week - en alle vertragingen van de treinen indachtig (al heel de maand december nog geen 1 keer ergens op tijd geweest), heeft het helemaal geen zin meer om nog naar Langemark te trekken want mijn kleine jongen zal tegen dan al lang in zijn bedje liggen.
    Het is nog maar 3 uren, en ik mis hem al.
    Bovendien voel ik me schuldig tov mammie en pappie, want net nu is Pepijns volgende groeispurt toch gestart. Ik had gehoopt dat het nog een weekje, of 2 kon wachten. Gisteravond kregen we hem niet in slaap, nadat hij gisteren heel de dag niet super had willen slapen. En daarnet toen we hem bij mammie en pappie achterlieten, was hij ook verschrikkelijk aan het huilen omdat hij niet wou slapen. Ik voel me schuldig omdat ze er zo naar uit gekeken hadden, en onze prins nu even niet zo vrolijk is.
    Pffff. Zo moeilijk heb ik het.

    20-12-2009 om 20:14 geschreven door Vivache  


    Categorie:Dinges
    » Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Let it snow...'?

    Sneeuw in België...
    Dat is mooi voor achter glas. Voor op een plaatje. Voor kerstkaartjes. Voor de kinderen om in te spelen.
    Niet als je ergens naartoe moet.
    Ik hou mijn hart al vast voor morgen.
    Maar ook vandaag gooit de sneeuw serieus roet in het eten. De kerstinkopen zijn verschoven naar - ik hoop dat het nog voor donderdagavond lukt. En we moeten in onze geboortestreek geraken deze namiddag, want Pepijn blijft logeren bij mammie en pappie tot dinsdagnamiddag, en dan bij oma en opa tot ik afkom woensdagavond na het werk. Papa, die moet vanavond in Nijmegen geraken, ook in Nederland ligt de sneeuw blijkbaar goed dik.
    Iedereen die op baan moet vandaag: wees voorzichtig!

    20-12-2009 om 11:19 geschreven door Vivache  


    Categorie:De wereld
    » Reageer (1)
    18-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Congé!




    Vanaf nu is Mini Muis 2 weken dicht, Pepijn (maar vooral Griet en Tine) geniet nu van een welverdiende 'congé'. Ikzelf ben pas van donderdag thuis, en papa vertrekt zondag alweer naar Nederland, daarom zal Pepijn een paar dagen bij zijn popelende grootouders verblijven.
    Voor mij zal het vooral vreemd doen dat ik hem een paar dagen zal moeten missen, maar het kan bijna niet anders. Ik moet 's morgens te vroeg vertrekken naar het werk en ben 's avonds zo laat thuis dat hij in het Ieperse reeds in zijn bed zal zitten. Daarmee zal ik het erg moeilijk hebben, dat weet ik nu al. Maar ik weet ook dat Pepijn zich goed zal amuseren, en nu hij geen groeispurt heeft zal hij wel blij en vrolijk zijn, zolang hij niet moe is.



    18-12-2009 om 20:38 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    17-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leuk!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ze hebben in Mini Muis weer het beste van zichzelf gegeven. Vandaag hebben we een pakje mee gekregen en ik mocht van papa dit keer wél mijn nieuwsgierigheid erop uitleven (papa is weer thuis ).
    Dit zat erin. Mooi, toch?

    17-12-2009 om 20:57 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (3)
    16-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Groeien en veranderen

    Onze kleine kerel is de laatste dagen weer snel aan het veranderen.

    • Een eigen willetje, geruggesteund door met zijn vingertje te wijzen naar waar hij wil. En als ik niet meteen luister, volgt er een 'da' en dan een 'DA!', met een vingertje dat echt in de richting wordt gepriemd. En daarna volgt een 'uuuuh', als ik nog niet luister . Het vingertje wordt nog niet altijd uitgehaald, ik moet eens uitvogelen wanneer hij het gebruikt.
    • Hij kan echt al goed duidelijk maken wat hij wil, en het is niet alleen omdat ik hem meer begrijp. Pepijn begrijpt De Wereld al veel beter. Je ziet erg goed hoe hij bepaalde plaatsen herkent, dat is al een paar weken bezig. Als we binnengaan in de crèche, zie je hem reageren, zijn handje uitsteken, door de gang tot in Mini Muis zelf. Mijn auto herkent hij, of toch zijn autostoel. Ons huis en onze gang en zo. Ook meer en meer mensen worden aan zijn wereld toegevoegd. Familie, Griet en Tine van Mini Muis. Op 'vreemde mensen' reageert hij ook, maar de eerste 2 minuten wat afwachtend. En daarna is het ook vollen bak Pepijn.
    • Optrekken! Ik denk dat het kruipen hier gewoon zal overgeslagen worden. Misschien steken we er best niet teveel energie meer in. Vandaag trok Pepijn zich bij het aankleden op het kussen 6 (!) keer op aan...mij: mijn kleren en helaas ook 1 keer aan mijn haar. En hij trekt goed hoor. Aan het park heeft hij al een paar keer geprobeerd, maar dat lukt niet, misschien zijn die spijlen te dik? Als ik nog eens een park moest kopen, had ik een ander gekozen, met ronde spijlen, dat grijpen ze toch gemakkelijker vast denk ik.
    • Rechtstaan gaat nu veel gemakkelijker en zonder veel gewiebel, behalve als hij iets ziet waarop hij zich concentreert. Het is een man hé, moeilijk om 2 dingen tegelijkertijd te doen.
    • Stappen met steun natuurlijk, maar Pepijn stapt zonder hulp het rondje van de salontafel. Erg traag nog want ondertussen slaat hij met beide handen op die tafel. Kwestie van het tempo aan te geven? Het is wel grappig hoe hij aan mijn handen stapt: 3 snelle stapjes, dan even aarzelend ter plaatse trappelen, en dan weer wat verder. Een processie. Het gaat allemaal niet vlug hé, stel u niet ik-weet-niet-wat voor. Het is nog maar een begin.

    Ja papa, dat mis je allemaal . Maar Pepijn heeft me beloofd dit allemaal in het weekend nog eens te herhalen.

    16-12-2009 om 20:21 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (4)
    15-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zonder woorden
    Soms zegt een beeld zoveel meer...



    15-12-2009 om 21:50 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik?
    Er had hier iemand een leuke dag.





    15-12-2009 om 21:43 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een 'commische'

    Kerstcadeaus kopen is voor mij normaal gezien een feest. Weken voordien weet ik al wat ik voor papa en zo ga kopen. Ik plan en bekijk en heb er mijn plezier mee.
    Niet dit jaar. Om de één of andere reden begin ik nu plots te beseffen dat Kerst echt wel snel nadert - en dat ik nog helemaal geen idee heb wat te kopen voor papa en de persoon van wie ik een kaartje heb getrokken. Dat heeft zo zijn redenen...
    Eerst en vooral zijn we hier met veel te veel andere dingen bezig - als je op je grond wortels aan het verslepen bent, is de kersttijd wel ver uit je gedachten. Bovendien gaat heel die periode blijkbaar dit jaar een beetje aan ons voorbij. Ik zit al een paar weken te denken, och 't is nog veraf - maar Kerst is volgende week vrijdag al! Het enige dat ik dit jaar al heb, het eerste jaar trouwens, is kerstkaartjes. Die liggen klaar om verzonden te worden vanaf ik het eerste hier in de bus krijg - kwestie dat ik er niet veel te vroeg aan begin.
    Al waar ik op kan denken dat ik wel zou kunnen gebruiken, kost allemaal veel te veel om als cadeau te vragen.
    Niet iedereen heeft al zijn verlanglijstje doorgezonden.
    Voor de papa heb ik er geen idee van wat ik zou kunnen kopen binnen budget.
    ...Of toch wel - en dus trok ik daarnet naar de winkels. Om van een -zoals we in Ieper zegden - bescheten commische terug te keren. Ik heb me een breuk gehoffen aan Pepijn, die dan niet in de buggy wilde zitten, en ik kon nergens passeren, en er was veel te veel volk.
    Dus ik zit thuis, mijn rug voelt alsof er een koppel olifanten over gelopen heeft, pakjesloos, voor de allereerste keer.
    Niet helemaal pakjesloos echter. Er staat al een klein cadeautje voor Fiona klaar, we hebben al iets voor tante Joke en de papa was zo vriendelijk hier gisteravond een cadeau achter te laten voor hij naar Nederland vertrok. Ook niet goed voor mijn nieuwsgierige zelf...

    15-12-2009 om 17:02 geschreven door Vivache  


    Categorie:Dinges
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Arme armpjes
    De ene wachtkamer is de andere niet. Gisteren kon u al lezen hoe Pepijn zich de koning te rijk waande in een wachtkamer met kindjes en speelgoed. Vandaag zat ik in een wachtkamer met ongeïnteresseerde mensen. Voornamelijk bouwvakkers, aan de kleren te zien, een paar oudere koppels. Allemaal met linker- of rechterhand omzwachteld. En daar zat ik dan tussen met Pepijn - 3 kwartier lang. Klein als hij nog is, is het al heel wat om op zo'n plaatsen alleen te zitten - ik moest naar het toilet maar hoe doe je dat? En dan stond ik te wachten om te betalen met onze kleine koter spartelend in mijn armen omdat hij naar dat geel papier op de muur wou - hoogstwaarschijnlijk om het af te trekken, hem kennende...

    Bij professor Stockmans dus. Na een paar kleine testjes kwam hij tot de volgende conclusies:
      • Elevatie oftewel het naar omhoog brengen van de linkerarm: ok - hij brengt hem toch mooi naar omhoog
      • Fijne motoriek: ok - grijpen en zo gaat mooi gecontroleerd
      • Kracht: iets minder kracht in de linkerarm, op te volgen
      • Snelheid: wat trager, op te volgen
      • Nieuwe dingen worden trager aangeleerd met de linkerhand
      • Volgend jaar moeten we terug in december voor de opvolging. Ondertussen geen kine maar wel wat aandacht geven door hem af en toe boven zich te laten reiken met de linkerarm, het gebruik van links stimuleren en krachtoefeningetjes doen.
        Operatie is zeker niet opportuun in dit geval, dat wordt vooral gedaan door kleintjes die amper nog beweging hebben in de arm (vaak zijn dat kleintjes waarbij er te laat werd gereageerd), en is vooral eerder oplapwerk. Er worden nooit mooie resultaten gehaald uit zo'n operaties.

    Ik zei dat we bij een eventueel tweede dan toch goed gaan moeten opletten dat het niet weer gebeurt bij de bevalling, en hij antwoordde: 'Mevrouw, in jullie geval is de grens tussen een drama en dit bijzonder klein, jullie hebben erg veel geluk gehad want het kon veel erger afgelopen hebben.' En met zo'n gevoel zit ik. Oef. Het is niet normaal - de kwetsuur zal er altijd blijven. De dokter zei dat bij testen op latere leeftijd een duidelijk verschil in kracht te vinden zal zijn. Maar het kon veel erger geweest zijn. Zeker toen je zijn armpje die eerste paar dagen bekeek. Pepijn is bijzonder goed gerecupereerd van die nare belevenis, en ook al zal hij dan later waarschijnlijk nooit zijn plafond schilderen met zijn linkerarm, dat zijn zorgen voor dan. Voorlopig houden we het bij een grote 'oef'!

    15-12-2009 om 13:44 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    14-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Not a bird
    Het valt me op hoe weinig dieren je in deze tijd van het jaar nog in 't stad ziet. Geen eendjes meer in de Coupure. Geen duiven meer op straat. Geen vogels meer in de lucht.
    De enige diertjes die je nog ziet zijn de chihuahua's en schoothondjes die menig handtas of hondenbuggy (bestaat echt!). Blijkbaar is het erg fashion om dezer dagen rond te lopen met een diertje in je handtas, naast je sleutel en portefeuille.
    Doet me denken aan een artikel dat ik deze morgen hier las.
    De pygmee-egel... In alle kleuren verkrijgbaar, passend bij je handtas.
    Waar gaat het naartoe met de wereld...
    Nu, wat blijkbaar al langer een fenomeen is, en me al helemaal belachelijk lijkt, is het kiezen van huisdieren naar je interieur. Stel je voor, ik las dat ergens op een forum, een kattenkweker die vertelde dat een koppel gekomen was dat enkel nog een grijs katje wilde omdat hun zetels ook grijs waren en dat er dus beter bij ging passen.

    14-12-2009 om 22:38 geschreven door Vivache  


    Categorie:Allemaal beestjes...
    » Reageer (4)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In de wachtkamer



    Zonet 2 keer door 2 verschillende mensen die elkaar niet gehoord hadden: 'dat kindje is toch niet ziek, zeker'.
    Het ging over onze kleine prins die zich de koning van de wachtkamer waande. Kraaien, brabbelen, wippen, wiebelen, met dingen gooien (het nieuwste spelletje, zover mogelijk - en als mama het gaat oprapen meteen weer verder gooien, apport! ), dingen betasten, wijzen naar de kaders omdat ik uitleg zou geven, zo breed mogelijk lachen naar de andere mensen, voelen aan een ander kindje (ze zaten zelfs hand in hand lief!)...
    En nee, écht ziek is Pepijn niet. Toch zat ik in de wachtkamer van de kinderarts.
    Voor zijn spugen, dat veel erger is geworden, dat ook weer erg zuur ruikt. Net als voor hij zijn Zantac kreeg dus. We waren nu al een tijd met de Zantac gestopt, ik denkt van ergens in juni of juli. We moeten meteen weer met Zantac beginnen. Zijn slokdarmpje raakt geïrriteerd en moet herstellen. De Zantac maakt de maaginhoud minder zuur, zodat de slokdarm kans krijgt om te herstellen. En we moeten ook een motiliumkuur van een aantal dagen, omdat zijn maagje eens helemaal leeg zou raken. Want het is niet normaal dat hij vier uur na zijn vaste voeding nog steeds die pap spuugt. De kinderarts zei dat het blijft circuleren ter hoogte van de slokdarm en de bovenste maagklep, en dat het dus niet in de maag verteerd raakt omdat het altijd maar terugkeert. Het gevaar bestaat zelfs dat Pepijn een 'herkauwer' zou worden: hij zou 'met opzet' dingen beginnen opboeren, of hoe moet ik het zeggen, zodat het weer in zijn mond komt en dat hij weer erop zou kauwen. Als we dat zien, moeten we er meteen op spreken. En verder niet teveel tussen zijn voedingen geven, en geen zware dingen die op zijn maagje zouden kunnen liggen.
    Hij was wat vermagerd ook. 9,4kg was het nu. Maar wat me vooral zorgen baarde is die erg zure geur en het feit dat hij soms echt geen zin meer in eten had - zondag weigerde hij zijn fruitpap en had hij ook al bijna geen groentjes gegeten.
    Weer medicatie dus. Maar als dat het enige is dat hem zal helpen, kunnen we niet anders. Binnen een maand moet ik terug en zal de kinderarts evalueren of dat we verder moeten met de Zantac.





    14-12-2009 om 20:37 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zo vader zo zoon
    Deze beelden spreken voor zich - iemand wil hier een klein drummerke van zijn zoon maken...

    Bijlagen:
    PICT0070.MOV (3.9 MB)   
    PICT0071.MOV (3 MB)   

    14-12-2009 om 20:25 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (1)
    13-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zou hij het nog eens doen?
    In alle drukte ben ik deze post bijna vergeten!
    Pepijn heeft vrijdagmorgen mijn hele dag goed gemaakt: toen ik weg ging zei ik zoals altijd 'tètè' en zwaaide. Pepijn keek naar me vanuit zijn eetstoeltje, het bleef even stil. Ik wou net vertrekken toen hij erg luid 'tètè!' riep en ondertussen met zijn rechterarm 1 maal hard zwaaide (naar omhoog en omlaag). Papa en ik keken even naar elkaar en zeiden dan bijna in koor 'zooo lief'. Ik ben toch nog even terug gekeerd om hem een dikke zoen te geven. Zou hij het morgen nog eens doen?

    13-12-2009 om 21:17 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hapje: kokos-citroensoep met scampi
    Een thais hapje voor mensen die tegen wat pikant kunnen.

    Nodig:
    scampi's
    2 eetlepels olie
    500ml kippenbouillon
    1 theelepel indiase currypasta mild (ik gebruik een groene curry)
    200ml kokosmelk
    1 citroen
    zeezout
    korianderblaadjes

    De olie verhitten en de currypasta fruiten tot deze begint te geuren. Dan de kippenbouillon en kokosmelk toevoegen en zachtjes laten koken. 1 theelepel citroenrasp toevoegen en gedurende 5 minuten laten koken.
    De reuzengarnalen met olie bestrijken, zeezout en chilipeper erover strooien en grillen.
    De soep in een glaasje gieten en bestrooien met korianderblaadjes, over elk glaasje een gegrilde scampi hangen.

    13-12-2009 om 13:46 geschreven door Vivache  


    Categorie:Cookie monster
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hapje: bloemkoolroom met krokante spekjes
    Nodig:
    1 sjalotje
    200ml kippenbouillon
    150g bloemkool
    100ml room
    50g spek in kleine blokjes, zoveel mogelijk van alle vet ontdaan
    bieslook

    Verwarm boter en fruit de sjalot goudbruin. Voeg er de bloemkoolroosjes aan toe en roerbak op een laag vuurtje. Voeg dan de bouillon toe en breng aan de kook. Kook de bloemkool in circa 5 minuten beetgaar en stoof dan verder zodat alle bouillon verdampt is. Voeg dan de room toe en laat 5 minuten zacht koken tot de bloemkool zacht is.
    Pureer en laat al roerende afkoelen, voeg peper en zout toe. Schep de room in glaasjes en zet in de frigo. (de dag voordien voor meer smaak)
    Net voor serveren de spekblokjes krokant bakken en op de room brengen, versieren met bieslook.

    Erg lekker!!!

    13-12-2009 om 13:41 geschreven door Vivache  


    Categorie:Cookie monster
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zuur
    Je zou bijna zelf moeten kotsen van de zure geur die Pepijn verspreidt. Het is even erg als toen we beslisten een pH-metrie te laten doen en hem Zantac te geven. Ik kan niet wachten tot dinsdag, als ik met hem naar de dokter kan, want zo kan het toch écht niet verder. We zijn nu al een maand of 4 denk ik gestopt met de Zantac, maar sinds 2 maanden is het weer begonnen. Er keerde eerst altijd maar meer melk terug, dan begon het met zijn papjes, soms tot 4 uur nadat hij ze had gegeten. En nu geeft hij bijna de helft van wat hij gegeten heeft weer over, en het ruikt verschrikkelijk zuur.
    Gelukkig is hij nu, in tegenstelling tot in april, niet meer in zijn slaap gestoord. Maar gemakkelijk is het alleszins niet voor hem, en gezond ook niet. Ik ben bang dat zijn slokdarm weer geïrriteerd is... *ontmoedigde zucht*

    13-12-2009 om 10:36 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (4)
    12-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heute
    Vandaag zijn mammie en pappie afgekomen en hebben ze ons uit de nood geholpen. Eerst gingen wij Pepijn naar hen brengen, maar de dag ging al druk genoeg zijn zonder dat we nog om en weer moesten rijden, dus ze kwamen naar hier af. Deze voormiddag moesten we naar 2 leveranciers om nog een paar offertes te bekijken en te tekenen.
    Deze morgen vertrok papa eerst nog naar onze grond om wat vuil naar het containerpark te brengen. Daarna gingen wij naar de leveranciers, mammie bleef achter met Pepijn en pappie ging op onze grond een afsluiting verzetten. (voor die stomme schaapjes van mevrouw)
    Het duurde behoorlijk lang, dus we waren maar net op de middag thuis. Ondertussen had Pepijn flink zijn spaghetti bolognaise baby edition op, en stond onze spaghetti alla mammie te wachten. Na het eten vertrokken pappie, papa en ik naar de grond, mammie speelde nog even met Pepijn en daarna ging hij het bedje in, want hij was moe. Hij heeft geslapen tot we terug waren en ondertussen heeft mammie wat gekuist voor me (waarvoor dank ). Op de grond hebben wij ondertussen wat wortels verwijderd en naar voor gedragen, en wat planken opgeruimd. En papa heeft eens een plastiek gespannen tussen de paaltjes van de landmeter zodat we eindelijk eens zagen hoe groot ons stuk nu precies is.
    Pepijn was vandaag zijn plezante zelf, en wij zijn blij met wat we hebben kunnen doen. Een geslaagde dag dus!

    12-12-2009 om 19:58 geschreven door Vivache  


    Categorie:Huisje,tuintje
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leuke kerel
    ...niet?



    12-12-2009 om 19:50 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pepijn en mammie
    In het eerste filmpje ziet u Pepijn die mammie's haar zal opeten. Of hij heeft toch die intentie.

    In het tweede filmpje onze trommelaar.

    Bijlagen:
    PICT0065.MOV (2 MB)   
    PICT0068.MOV (3.5 MB)   

    12-12-2009 om 19:46 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    11-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Huis(ge)houden
    Ik zal het kort houden, want ook bij mij is het zandmannetje reeds lang geleden gekomen. Waarom ik dan nog niet lekker opgerold in mijn nest lig? Wel, ik heb er net een strijk op zitten van een uur of 3. Hoe ik aan zoveel strijk kom? Maak een zin met de woorden: Pepijn, ons, onder spuwen, elke dag - en dan komt u er al een heel eind. Neem er dan nog bij dat ik al heel de week niet tiptop ben, en het dus is blijven liggen, ook na dat gek weekend vorige week. Ik ben vandaag trouwens nog niet tiptop - maar de strijk wou ik niet meer laten liggen.
    Ik vroeg me daarnet af waarom we hier geen dienstencheques voor strijkhulp nemen, maar het antwoord is klaar: omdat de persoon die daarnet zich een uur of 2 heeft bezig gehouden met computerspelletjes en nu al een uur ligt te slapen, dat helemaal niet nodig vindt...

    11-12-2009 om 23:00 geschreven door Vivache  


    Categorie:Mannen
    » Reageer (7)
    10-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goed en slecht

    Een goedwerkende overheidsdienst (meestal toch) is

    de UGent, waar er gewerkt wordt aan een goed fietsbeleid. Dankzij dat kon ik vanavond mijn fiets weer gebruiken, nadat ik deze morgen aan het station mijn fiets door vandalen beschadigd vond. Ik stapte erop en voelde dat de ketting eraf lag. Vreemd, aangezien de fiets nog steeds op exact dezelfde plaats stond, mooi in het rek. Nu, een ketting erop leggen, dat kan ik ook - dat heb ik al veel moeten doen. Dus ik stapte weer op de fiets, en begon te fietsen. Toen ik wat wilde remmen voor een fietser die eraan kwam, merkte ik dat geen van beide remmen werkte Een of meerdere onverlaten hadden er niks beter op gevonden dan mijn remkabels los te trekken, uit de houder... Dat kon ik niet zelf herstellen, toch niet zonder materiaal. Mijn gevloek moet tot ver buiten het station te horen geweest zijn, want ik had vandaag een drukke dag op het werk en kon geen tijdverlies gebruiken. Bovendien moest ik vanavond nog naar de bank, dus als ik met de tram zou moeten gaan, miste ik hoogstwaarschijnlijk mijn trein en dan was ik zoveel later thuis...
    Ik begrijp niet hoe mensen dit leuk kunnen vinden. Voor hetzelfde geld had ik er goed de versnelling in gestopt, dat doe ik vaak. En wat dan als ik plots merkte dat er geen kracht achter mijn remmen zat? Dat verklaart misschien wel waarom die mens een paar fietsen verder zo aan het vloeken was, ze hebben er misschien een hele rij 'bewerkt'.
    Ik belde naar mijn schoonbroer Samuel, omdat hij handig is met fietsen, of hij in het weekend eens wilde kijken voor mijn fiets. Ik had ondertussen héél traag naar mijn werk gefiets, de gevaarlijke stukken te voet met de fiets aan de hand. Zo stond mijn fiets toch al dichter bij hem. Terwijl ik aan het bellen was in de gang, had een collega het gesprek kunnen volgen, en toen ik neerlegde vertelde ze me dat de UGent sinds begin dit jaar een nieuwe service heeft voor de mensen die de fiets gebruiken voor hun woon-werkverkeer. Ze hebben nu - buiten hun vaste fietsherstelplaats niet ver van het Sint-Pietersplein - een mobiele hersteldienst die rondrijdt om personeel en studenten met pech aan de fiets uit de nood te helpen. De bedoeling is dat je weer thuisgeraakt, dus het gaat niet over eens een onderhoud van de fiets te doen zoals de ketting smeren, maar echt pech.
    Ik belde naar dat nummer, nog geen half uur later was die man er al, op 5 minuten was het gemaakt. Ik moest enkel een blaadje ondertekenen en niks betalen. Er wordt enkel geld gevraagd als er wisselstukken gebruikt moeten worden.
    De UGent doet veel inspanningen om hun personeel milieuvriendelijk naar hun werk te laten komen. Zo wordt het treinabonnement volledig terugbetaald, krijgen we een fietsvergoeding. En dit nieuwe initiatief vind ik erg positief! Want hoe vaak zijn we in het weekend al niet naar Gent moeten rijden voor een herstelling aan mijn fiets? Of heb ik - toen dat niet lukte - Samuel niet moeten lastig vallen met de vraag mijn band te willen stoppen...

    Een volgens mij slecht werkende overheidsdienst is de NMBS. Ik begrijp dat het helemaal niet eenvoudig is vervoer op poten te zetten dat goed is voor zo een groot aantal mensen. Toch is het vooral hun communicatie die me stoort. Nu zijn er al 2 weken problemen op de lijn Gent- Kortrijk, en dan vooral op de trein van 16u44, en laat dat nu toevallig die trein zijn die ik neem . Ze is deze week al 2 keer afgeschaft geweest, en 2 keer waren er 3 rijtuigen ipv een hele trein, en was er een vertraging van minimum een kwartier. Naar het schijnt is ze vorige week ook een paar keer afgeschaft geweest.
    Als we van iets zouden weten, zou het leuk zijn. Maar het is een heel zoeken op het perron of het nu jouw trein is of een andere die voor je trein komt. Soms staat er 5 minuten vertraging en is dat al 20 minuten geleden. Soms staat de trein niet op het scherm en even later dan wel weer. En als je aan de conducteurs vraagt wat het probleem is dan krijg je ofwel geen antwoord, ofwel een meesmuilend antwoord. Waarschijnlijk hebben ze die vraag al duizend keer gehoord, maar hang het dan ergens uit, wat het probleem is!
    Als mijn trein van 44 afgeschaft is, ben ik een hele tijd later thuis. En dat heeft niemand graag - dus de oorzaak, graag! De nieuwe dienstregeling wordt ingevoerd vanaf zondag, ik denk dat het daarmee te maken heeft. Hopelijk zijn ze niet zo dom die trein af te schaffen, want toen deze maandag was afgeschaft, zaten/stonden we een half uur later als beesten in een wagon gepropt op een stoptrein richting Kortrijk...

    10-12-2009 om 22:14 geschreven door Vivache  


    Categorie:De wereld
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.*snuf*
    Verdorie. Na een heel najaar zonder problemen voor mij - ondanks een zieke papa en Pepijns snotneus - heb ik het ook vlaggen.
    Een loopneus en toch het gevoel dat mijn hoofd vol zit.
    Een barstende hoofdpijn.
    Elke avond koortsig.
    Een mottig gevoel.

    Wie zich misschien ook wel wat mottig voelt, is Pepijn. 3 tenuetjes waren er vandaag weer volgespogen. Dinsdag ben ik thuis met hem om naar de armchirurg te gaan - ik denk dat ik ondertussen ook naar de kinderarts bel voor een afspraak. Om eens over al dat overgeven te spreken. Want gelukkig huilt hij er niet voor, maar hij is toch af en toe ongemakkelijk. Het is al een wonder dat hij nog goed bijkomt - nu hij maar 4 keer op een dag eet en dan nog de helft uitspuugt...

    10-12-2009 om 20:54 geschreven door Vivache  


    Categorie:Klaaghoekje
    » Reageer (1)
    09-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat rijker en wat armer
    Wat we armer zijn na vandaag: een som geld . En rijker: een hoop aarde. Tja, dat is het leven zeker?
    Ik ben blij dat we van mevrouw vanaf zijn.

    Pepijn, die viel vanavond op zijn kin toen hij vooruit wou kruipen. Hij zit nu dus al op handen en voeten in plaats van op zijn knieën. Dus wou hij zich afduwen zodat hij vooruit kon. Veel te enthousiast natuurlijk... Ocharme het ventje, maar het verdriet was snel voorbij toen ik hem vast nam.
    Zijn favoriete spelletje momenteel is imiteren. Hij maakt een geluid, zoals 'pppp' en dan kijkt hij heel verwachtend naar je. Dan maak ik hetzelfde geluid. Dan begint hij te lachen, doet weer 'pppp', wat luider dit keer. Ik terug. Hij de slappe lach, en dan de hik. We hebben vanavond zeker 10 minuten over en weer ge'ppppp't.
    Grappig.

    09-12-2009 om 21:53 geschreven door Vivache  


    Categorie:Dinges
    » Reageer (2)
    08-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pepijn en de luiercontainer
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Wat een interessante uitvinding! Als ik hierop duw dan maakt het geluid en gaat het naar beneden!
    (nota: dat er ondertussen ook iets open gaat, heeft hij nog niet gezien )

    08-12-2009 om 22:26 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een interessant artikel over kruipen
    Op www.ouders.nl vond ik dit artikel. Ik was op zoek naar meer informatie over het naar voor en achter wiebelen van Pepijn de laatste week. Een collega vertelde me namelijk dat haar kinesist had gezegd dat dat een belangrijke stap was in de ontwikkeling van de baby. Ondertussen zet hij zich al af met 1 voet, maar hij glijdt nog weg of valt nog naar voor.
    Dit is het artikel:

    Groei en ontwikkeling - Kruipen

    1 februari 2008

    Kruipen is niet noodzakelijk voor een goede lichamelijk ontwikkeling. Ook zónder kruipen kan een kind zich prima ontwikkelen. Maar kruipen is wel heel gezond en heel leuk! Hieronder leest u daar alles over.
     


    Alles over kruipen

    door Justine Pardoen

    Vroeger zei men dat het goed is als je baby leert kruipen voordat hij probeert te lopen, en - omgekeerd - dat het niet goed zou zijn als een kind het kruipen overslaat. Deze 'kennis', die vaak van moeders (en schoonmoeders) afkomstig is, wordt echter niet gesteund door wetenschappelijk onderzoek. Kruipen is leuk en gezond, maar niet per se noodzakelijk. Er zijn heel wat kinderen die de kruip-fase hebben overgeslagen, en verder een volstrekt normale ontwikkeling hebben doorgemaakt.

    Ook het idee dat er een verband zou zijn tussen (niet) kruipen en dyslexie is nergens op gebaseerd.

    Er zijn kinderen die niet kruipen maar wel bilschuiven. Dat kan leiden tot een asymmetrische belasting, vanwege het afzetten met één been, maar in principe is dat niet bezwaarlijk. Ook bij het lopen vormt het geen probleem, al kan het zijn dat bij de eerste stapjes de voet niet meteen helemaal recht geplaatst wordt. Na een tijdje trekt dat echter wel weer bij.

    Variatie
    De meeste baby's die uit zichzelf beginnen te kruipen, doen dat ongeveer in de 7e maand. Maar sommige baby's beginnen er pas mee als ze 10 maanden oud zijn. Alle variaties zijn normaal. Alleen kinderen die te vroeg geboren zijn, zijn in het eerste jaar meestal iets later dan gemiddeld.

    Het ene kind ontwikkelt zich wat sneller in de motoriek, terwijl het andere kind juist eerder gaat praten. Geen kind is hetzelfde. Daarnaast kunnen er allerlei externe factoren een rol spelen bij het kruipen (of niet kruipen, of pas heel laat kruipen), zoals: wie de ouders zijn, wat ze met hun baby doen, of de omgeving wel spannend genoeg is om te verkennen, en zelfs wat er op de vloer ligt.

    Voorwaarden
    Kruipen leer je het gemakkelijkst als je al kunt zitten zitten. Kunnen zitten is echter niet per se noodzakelijk. Zo gaan sommige kinderen eerst tijgeren, en dat kan vaak wél al voordat ze goed kunnen zitten. Daarbij bewegen ze zich vooruit met hun lijfje zo dicht mogelijk tegen de grond aan. Het tijgeren van soldaten om ongezien over de grond te bewegen, is vrijwel dezelfde beweging.

    Om te leren kruipen is het ook belangrijk dat het kind zijn hoofd goed rechtop kan houden. Kinderen met een klein hoofd hebben het wat dat betreft gemakkelijker dan kinderen met een groot hoofd.

    Daarnaast moeten de rugspieren sterk genoeg zijn, en moet het kind zich realiseren dat het wel eens leuk zou kunnen zijn om ergens naartoe te bewegen. Want als die drang er niet is, houdt alles op.

    Tijgeren
    Sommige kinderen gaan eerst tijgeren en dan kruipen. Een gladde vloerbedekking maakt het kruipen moeilijker, zodat ze langer doorgaan met tijgeren. Met een ruwe vloerbedekking is kruipen gemakkelijker, omdat de knieën dan meer weerstand hebben.

    Soms tijgeren ze eerst achteruit, voordat ze ontdekken hoe ze vooruit moeten. Dat komt doordat het gebruik van de armen vaak iets sterker ontwikkeld is dan dat van de benen, als ze nog zo klein zijn. Maar zodra ze de motivatie vinden om vooruit te bewegen, hebben ze vaak in een paar dagen door hoe dat moet!

    Tips en trucs
    Je kunt baby's nooit dwingen om iets te doen wat ze niet kunnen of waar ze nog niet aan toe zijn. Maar je kunt ze wel stimuleren en de juiste omstandigheden scheppen. De meeste kinderfysiotherapeuten gaan ervan uit dat het goed is dat een kind alle ontwikkelingsfasen doorloopt: eerst tijgeren of kruipen en dan lopen. Het kan dan ook helemaal geen kwaad om je kindje te stimuleren om te kruipen als het daaraan toe is. Daarover gaan de volgende tips en trucs.

  • Zodra je kindje goed kan omrollen en stevig op de buik kan liggen, kun je eens kijken of je het bewegen kunt stimuleren. Laat je kind tijdens het spelen lekker vaak op de buik liggen, dat maakt zijn rug sterk. En een sterke rug helpt weer bij het recht houden van het hoofd.

  • Probeer je kind te verlokken zich naar je toe te bewegen. Als een kind niet ziet wat daar aantrekkelijk aan is, zal hij ook geen moeite doen.

  • Zodra je merkt dat je kind probeert om op handen en voeten te gaan staan, kun je hem helpen. Vraag niet te veel in één keer. Je kunt beter een paar dagen achter elkaar een minuutje oefenen, dan lang achter elkaar op één dag. Je zult zien dat ze eerst wat onwennig zijn, en snel weer terug willen naar de buikligging, maar al heel snel krijgen ze door dat het veilig genoeg is om te blijven staan en een beetje heen en weer te wiebelen (van voren naar achteren).

  • De periode van het wiebelen kan weken duren. Neem daar gerust de tijd voor. Stimuleer die houding zo nu en dan, maar niet te lang, en zeker niet als je ziet dat je kindje er geen plezier in heeft. Leid de aandacht tijdens het wiebelen af, door zelf op de grond te gaan zitten zodat je kind jou kan zien, door interessante voorwerpen te laten zien, en door gezellig tegen je kind te praten. Schuif zo nu en dan een beetje uit het gezichtsveld en kijk of het je baby lukt om zijn hoofd mee te draaien en je met de ogen te volgen.

  • Na een paar weken krijgt je kindje door dat het zich met zijn knieën moet afzetten om vooruit te komen. Dat is best moeilijk, want een baby is topzwaar. Het hoofd geeft zóveel gewicht aan het bovenlichaam, dat hij moet oppassen om niet naar voren te kukelen. Zodra je kind door heeft hoe hij zijn lichaamsgewicht moet verplaatsen in een beweging, zal hij zijn eerste beweging met de benen maken.

  • Sommige baby's kruipen eerst achteruit, omdat dat gemakkelijker is. Dat is helemaal niet erg. Het verplaatsen op zich is een goede ervaring en ze zullen snel de andere kant op willen. Stimuleer de beweging vooruit te maken, door iets aantrekkelijks (jijzelf!) te laten zien aan de voorkant.

  • Beloon je baby met je stem. Laat merken dat je ziet hoeveel moeite hij moet doen en hoe goed hij zijn best doet. Houd oogcontact en geniet van jullie lach!

  • Maak de omgeving aantrekkelijk. Een zeer gladde vloer is geen gemakkelijke ondergrond om te leren kruipen. Leg in dat geval een stevig kleed op de grond, al is het maar tijdelijk. Doe je kind ook lekkere soepele kleren aan. Geen stugge denim bijvoorbeeld, maar zachte stof, waarin het kind goed kan bewegen. Thuis kunnen ze ook nog zonder schoentjes of slofjes. Blote voetjes is het beste tijdens het spelen op de grond.

  • Alle vormen van ontwikkeling waarbij je kindje laat zien dat het wil bewegen, zijn goed. Of het nou kruipen, buikschuiven of bilschuiven is. Pas wanneer je kind met 12 maanden nog helemaal geen behoefte lijkt te hebben om zich te verplaatsen, moet je dit melden op het consultatiebureau.
  • 08-12-2009 om 19:20 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    07-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fotohoekje
    Even wat sfeerbeelden van Pepijn ...







    Zo weinig drink ik momenteel. Ik maak mama duidelijk dat ik genoeg heb door op de speen te blazen en de fles weg te duwen. Als ze de fles maar dichter brengt, dan blaas ik heel hard. Ik kan dat truukje ook al als ze mijn neus probeert te spoelen, dan beweeg ik mijn hoofd weg en weer en blaas ik ondertussen ook. Dan mag mama haar bril afkuisen, hihi.





    Met de telefoon spelen... Als ik op een knopje duw, dan zijn er blauwe lichtjes! (sorry aan iedereen die de telefoon al 1 keer hoorde rinkelen )



    Moh, ik zit op mijn knietjes! (nota: hij doet het nu constant, maar dan zit hij naar voor en naar achter te wippen, alsof hij denkt dat hij zo vooruit zal raken. )







    Mama's kasteel kapot maken! Pepijn speelt erg graag met de blokken: torens omgooien, blokken rondgooien en duizend keer bestuderen...





    Vanavond: Ik ben hier ergens gekomen, ik heb hier die mand onder dat rek gevonden, er eens goed aan getrokken. 2 minuten later: oh er zit was in, ik zal het eens allemaal eruit gooien.

    07-12-2009 om 21:16 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etenstijd!
    Blijkbaar hadden oma en opa toch foto's genomen toen Pepijn aan het eten was:



    07-12-2009 om 20:13 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (2)
    06-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Baby blue eyes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ik zou het alvast weten, als ik als meisje moest kiezen .

    06-12-2009 om 22:37 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nederland, again
    Papa is terug naar Nederland, van de zondagavond nu dus, deze week. Met wat geluk zou hij morgenavond misschien al weer thuis kunnen zijn. En anders dinsdag.
    Duimen jullie mee met me?

    En terwijl jullie dat doen, mogen jullie nog even genieten van een filmpje van Pepijn.

    Bijlagen:
    PICT0044.MOV (3.1 MB)   

    06-12-2009 om 21:44 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dessert: Speculaasbavarois met vanillesaus
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Na lang twijfelen besloot ik nog eens een bavarois te maken. Het was lang geleden, het is een dessert dat ik goed onder de knie heb. Naar de tijd van het jaar besloot ik het met speculaas uit te proberen, dus ik zocht een recept en vond, via het internet, dit:
    (en paste het naar mijn eigen smaak aan)
    Voor de bavarois:
    2,5 dl volle melk
    10 speculaaskoekjes, gemixt in keukenhulp
    3 blaadjes gelatine
    1 eidooier
    50g suiker
    1,25dl slagroom

    Voor de vanillesaus:
    2,5 dl volle melk
    half vanillestokje
    2 eidooiers
    40g witte basterdsuiker

    Week voor de bavarois de gelatineblaadjes 10 minuten in koud water. Breng intussen de melk op een halfhoog vuur net aan de kook. Voeg ondertussen de gemixte speculaaskoekjes naar smaak toe. (ongeveer de kleine helft) Hou de rest aan de kant voor de garnering.
    Meng de eidooier en de suiker in een kom, en schenk hier al roerende de hete melk over. Giet het mengsel terug in de pan en laat op een zacht vuur (niet koken!) licht binden. Neem de pan van het vuur, knijp de gelatineblaadjes uit en los ze 1 voor 1 op in het warme mengsel.
    Laat afkoelen door de pan in een schaal met koud water te zetten.
    Klop intussen de slagroom lobbig en roer deze wanneer het mengsel begint te geleren, erdoor.
    Vet een flexibele cakevorm in met bakspray, vul me het mengsel, strijk glad. Strooi over de cakevorm de rest van de verkruimelde speculaas. Zet deze vorm minimum 24 uur in de koelkast.

    Verwijder voor de vanillesaus het zaad uit het vanillestokje. Breng de melk samen met het vanillestokje en de zaadjes net aan de kook.
    Klop de eidooiers los met de basterdsuiker giet de hete melk erbij. Goed doorroeren en terug in de pan brengen.
    Laat op een zacht vuur al roerend met een houten lepel binden (niet koken). Giet er de saus over en laat afkoelen, onder af en toe roeren. Bewaar afgedekt in de koelkast tot gebruik.

    06-12-2009 om 18:17 geschreven door Vivache  


    Categorie:Cookie monster
    » Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoofdgerecht: Gevulde parelhoenfilets met paddestoelen en portosaus
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Nodig:  
    2 parelhoenfilets (uiteraard heb ik er veel meer gebruikt)
    100g gemengde paddestoelen (ik mengde gewone paddestoelen met kastanjechampignons)
    1 eetlepel pijnboompitten
    1 eetlepel rode pesto
    1 dl kippenfond
    peper en zout
    olijfolie
    3 dl kalfsfond uit bokaal
    1 dl rode porto
    1 koffielepel tomatenpuree

    Bereidingswijze:
    Borstel de paddenstoelen en bak ze hevig in de olijfolie. Voeg de pijnboompitten toe, kruid met peper en zou en laat afkoelen.
    Snijd de parelhoenfilets horizontaal bijna helemaal open en bestrijk met de pesto. (het vullen en korsten kan vooraf) Verdeel hierover de champignonvulling. Vouw de filets dicht en steek vast met een prikkertje. Kruid met peper en zout, korst even op het vuur en bak het daarna in een voorverwarmde oven van 180°C gedurende 25 minuten.
    Meng voor de saus de kalfsfond, porto en tomatenpuree in een kom en laat het tot de helft van het volume inkoken (deksel erop tot het kookt en dan eraf). Daarna kan de saus afgewerkt worden met koude boter voor een gladde saus of met beurre mannée (boter en bloem) voor een dikkere saus.
    Ik heb dit geserveerd met puree, gestoofde prei, champignons en geglaceerde pastinaak- en wortelblokjes.
    Dit recept komt ook van de KVLV, en daar serveerden ze het met een quiche van uien en groene kruiden.
    Natuurlijk hebben we er maar aan gedacht een foto te nemen als we al begonnen waren, maar zo zag het er dus ongeveer uit...

    06-12-2009 om 16:42 geschreven door Vivache  


    Categorie:Cookie monster
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voorgerecht: witloofbedje met brie in een broodjasje
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Vorige week zaterdag kwamen Emmy en Koen. Ik probeerde weer een paar recepten uit en 't was in orde, dus ik wil ze met jullie delen.
    Het voorgerecht was 'witloofbedje met brie in een broodjasje', een lekker slaatje voor in het najaar van de KVLV.

    Nodig:
    3 witloofstronkjes
    1 dl notenolie
    1/2 dl aceto-balsamico
    bloem
    125g paneermeel
    75g pijnboompitten
    200g brie (het kan ook met Camembert), mag niet te rijp zijn, de korst eraan laten
    4 eiwitten
    1 eetlepel olijfolie
    1 mango
    2 eetlepels water
    peper en zout
    Veldsla en rucola (notensla)

    Bereidingswijze:
    Verdeel de brie in blokjes. (dan in de frigo laten staan tot verwerken) Een 2-tal u op voorhand, haal je de blokjes door de bloem, daarna door het eiwit dat losgeklopt werd met zout, dan door de met het water aangelengde olijfolie en het paneermeel. Laat ze minstens 2 uur opstijven in de koelkast, afgedekt met vershoudfolie.
    Rooster de pijnboompitten in een droge pan. Schil de mango en snijd het vruchtvlees in dobbelsteentjes. Spoel het witloof, verwijder de harde kern en versnijd tot smalle reepjes. Meng de azijn met de olie en breng op smaak met peper en zout.
    Verdeel in het midden van de borden het witloof en besprenkel met het sausje. Strooi er de pijnboompitten en de mangoblojes rond.
    Versnipper de veldsla en de rucola en schik ze ook op de witloofbedjes. Bak de kaasjes in frituurolie van 170°C (niet te lang, gewoon even in en uit, ze mogen niet openbarsten, als de frituurolie niet vers is, wel zeven dat de korstjes mooi zijn) tot ze goudbruin zijn. Leg ze op de witloofbedjes.
    Een stukje geroosterd rozijnenbrood smaakt er uitstekend bij.

    06-12-2009 om 16:41 geschreven door Vivache  


    Categorie:Cookie monster
    » Reageer (0)
    05-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toch nog even aan iemand anders denken
    Oef! Ik heb mijn deel al gedaan vandaag om de berichten in te halen.
    Toch ook nog even dit.
    In al die drukte van de laatste dagen heb ik af en toe toch ook eens aan iemand anders gedacht.
    Een collega van mij is vrijdag geopereerd. Het was een erg zware en delicate operatie, en niet iets waar iemand zo jong al mee zou moeten zitten.
    Alles is - volgens de omstandigheden - nog redelijk verlopen, en er wacht haar een lange revalidatie.
    Ik zend haar dan ook mijn gedachten en hoop dat alles goed zal uitdraaien, en dat het voor haar allemaal eens wat beter begint te gaan, want niemand verdient al die miserie waarmee zij moet omgaan.
    V, veel sterkte en veel beterschap!

    05-12-2009 om 22:40 geschreven door Vivache  


    Categorie:Vrienden
    » Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Quality time
    Donderdagavond reeds stak ik met Pepijn over naar onze 'thuisstreek', waar zijn grootouders wonen.
    Om het gemis van papa wat te vergeten, zodat ik ook wat gezelschap had. Want hoewel mammie en pappie een paar keer overstaken deze week, zijn vooral de avonden het meest kwellend...
    Vrijdagmorgen mocht ik eindelijk mijn lokken gaan kortwieken . Dus nadat Pepijn wakker was geworden en ik hem had aangekleed, vertrokken we naar de kapster. Oma was daar al, de kapster was bijna klaar met haar. Ik sprak af dat oma Pepijn dan weer meedeed, want dan moest hij weer wat slapen. Bij de kapster zette hij heel het salon op stelten. Eerst in de armen van een vriendelijk oud vrouwtje dat maar al te graag hem even vasthield . Even later op zijn buik op de grond en toerkes draaien. Hij had de draad van de haardroger vast, gelukkig was oma snel of heel de boel lag op de grond.
    In de namiddag dan na nog een goede dut en zijn groentjes (venkel, tomaat en zalm met patatjes), gingen we naar mammie en pappie zodat zij ook wat quality time met hem hadden. En of! Een Pepijn, pas wakker, net gegeten - de beste combinatie!
    Ondertussen gingen oma en ik even naar het stad, met een baby'tje is dat toch niet zo eenvoudig. En dan konden mammie en pappie zich ten volle op onze kleine prins toespitsen. Na wat gedol op de mat en een heleboel gekraai in zijn stoel, was hij moe en heeft hij nog een goede dut gedaan. Even later kwamen oma en ik weer toe, we hebben nog op het gemak een koffie gedronken en wat later was Pepijn wakker. Even vrolijk als altijd vertelde hij me hoe leuk zijn dag al geweest was.
    Dan gingen we weer naar oma thuis om hem zijn fruit te geven. Daarna vertrokken we naar de dokter. We moesten een kwartiertje wachten in de wachtzaal, en in die tijd heeft Pepijn heel de kamer op stelten gezet. Nee niet huilen, van contentement! Er was daar een jongetje van een jaar of 11, en die vond Pepijn wel grappig, dus hij trok wat gezichten en zwaaide. Voor Pepijn het startsein om helemaal los zu gehen! Zwaaien met de armpjes, kraaien honderduit, brrrbrrbrrr met bijhorend speeksel, boekjes bekijken, spelen en doen. Zo gelukkig dat hij was!
    Je ging niet zeggen dat hij wat ziekjes was...

    Vanavond  was er jongerenviering van de SJJ, omdat Pepijn goed geslapen had, namen we hem mee.
    Er waren nog 2 kindjes, Helena van Hans en Sandra, goed anderhalf jaar oud, en Margo van Insani en Jan, bijna 11 maanden. Kindjes, speelgoed. De combinatie die Pepijns hartje sneller doen slaan. Hij was dan ook superblij met het gezelschap. Helena gaf hem speelgoed aan, Margo kroop rond hem, en Pepijn maar alle nieuwe speeltjes ontdekken. De jongerenviering werd dan ook opgeluisterd door het vrolijk kindergekraai.
    Ik was ook erg blij om Pepijn zo bezig te zien. Het is een supersociaal ventje. En andere kindjes, daar wordt hij helemaal dolgelukkig van!
    Eén minpuntje van heel het weekend: ik heb geen foto's genomen. Ik denk oma en opa ook niet - misschien mammie en pappie?

    05-12-2009 om 22:34 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aarde, modder, takken en wortels.
    Dat wordt woensdag ons bezit.
    Ik gaf dan maar een volmacht aan oma, omdat de datum van de akte die mevrouw voorstelt  ons oplegt, absoluut niet lukt voor ons.
    Het verhaal heeft u al kunnen lezen, ik ga het niet nog eens herhalen.
    De mevrouw was 'wel zo vriendelijk' om ons 'de goede wil te tonen' en de kapwerken door de firma die ingehuurd was (en dus niet kon verzet worden) te laten doorgaan.
    Wendy heeft het misschien al met eigen ogen gezien, maar ze hebben er goed aan voort gedaan. Het toont nu veel breder dan ik gedacht heb, maar minder diep. Toch is het nog eens de helft dieper dan het breed is.
    Er staat nog 1 boom recht, voor die boom was er een kapvergunning nodig. Maar de rest ligt dus om. Nu kan het toestel voor de grondboring er op. En kan onze bouwcoördinator weer beginnen rekenen.



    Voor...



    Na...

    05-12-2009 om 22:06 geschreven door Vivache  


    Categorie:Huisje,tuintje
    » Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verkocht!
    Het is dus (bijna helemaal) definitief. Compromis getekend, voorschot ontvangen. Laatste datum voor het verlijden van de akte van ons huis: 5 april 2010. Daarna mogen we hier nog een aantal maanden blijven wonen en betalen we huur aan die mensen.
    Het was wel even spannend...
    We hadden deze morgen een afspraak om 9u30. Dus kwam ik gisteravond na mijn vergadering nog naar huis, terwijl onze kleine makker bij oma en opa bleef zodat we deze morgen de compromis rustig konden tekenen. Buiten een wat lastig in slaap geraken gisteravond hebben ze er weinig last mee gehad.
    Papa en ik dachten te kunnen uitslapen, want ondertussen was papa ook thuis gekomen, een halve dag vroeger dan verwacht. Het was 'aan onze rekker': om even na 8 ging mijn telefoon af, de makelaar, dat de mensen die ons huis gingen kopen nog gebeld hadden, dat ze het toch nog eens wilden zien.
    Daar was ik nu eens niet op voorzien. Het lag niet vuil, maar wel een klein beetje rommelig na een dag met Pepijn en een dag niet thuis geweest te zijn. Dus in plaats van op ons gemak een beetje te blijven liggen, in onze eerste Pepijnloze morgen na 9 en een halve maand, hebben we moeten opstaan en nog vlug wat was wegleggen, wasrekken aan de kant doen, Pepijns speelgoed opruimen en dies meer.
    De koper bleek gedurende de week aan het twijfelen geslaan te hebben, hij had het huis maar 1 keer bezocht en hij begon te denken dat hij misschien niet goed gekeken had. Maar oef! Hij was nog steeds enthousiast en zijn vriendin ook. Na nog een rondleiding konden we dus naar het kantoor van de makelaar vertrekken om alle papierwerk te regelen.
    Dat bleek niet van de poes te zijn. 19 pagina's compromis om alles officieel te regelen, af en toe een babbeltje over de Purina - hij werkt daar, opa! Over kindjes, hun zoontje Siebren is 6 maanden. Over huisjes. Het zijn leuke mensen, we zijn blij dat we ons huis aan hen konden verkopen.
    Best dat we Pepijn niet bij hadden, het is een werk van een uur of 4 geweest tegen alles erdoor was.
    Maar nu is het dus officieel. Het staat allemaal op papier. Het zou uitzonderlijk zijn als binnen 4 maanden de verkoop niet aan hen zou doorgaan.
    Voor ons weer een zorg minder. We weten nu op hoeveel geld we voor ons huis kunnen rekenen. Want bouwen, dat is budgetteren. Véél rekenen, véél tellen...

    05-12-2009 om 21:47 geschreven door Vivache  


    Categorie:Huisje,tuintje
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over Pietje, Plassertje en Piemeltje
    Vrijdagmorgen toen ik Pepijn zijn pamper ververste, zag ik iets vreemd aan zijn piemeltje. Ze hadden de dag ervoor bij Kind en Gezin het velletje eens achteruit getrokken, en ik dacht 'is er hier wat vuil in gekomen of zo?'. Want de top van dat piemeltje zag erg rood, en zijn pipi rook raar. En toen ik dat velletje wat wegtrok, zag ik eronder dat het er niet goed uit zag. Veretterd, eigenlijk.
    Met het weekend in het vooruitzicht, en omdat het er niet goed uitzag, naar de dokter dus! Pepijn zag er anders niet zo ziek uit, behalve een lelijke hoest die ik dan ook meteen toch eens zou laten horen. Maar geen koorts, geen zieke man.
    Naar de dokter.
    Omdat ik bij de grootouders zat, zijn we naar mijn vroegere huisdokter geweest. Ondertussen was het reeds zijn dochter, een erg lieve jonge vrouw. Pepijn was geïntrigeerd en haalde zijn liefste lach boven. En ze mocht al voelen dat ze wilde.
    Onze kleine prins heeft een ontsteking van zijn piemeltje. Waarschijnlijk is er inderdaad vuil achter zijn velletje gekomen. En die ontsteking van zijn piemeltje heeft ook een blaasontsteking veroorzaakt . Hij is wel erg flink hoor, want de dokter zei dat ze dan meestal schreeuwen als ze plassen. Pepijn niet, maar hij hield wel even zijn adem in als ze op zijn blaas duwde. Het deed hem toch pijn.
    We hebben dus medicatie, en ook voor zijn verkoudheid. Maar aan wat hij de laatste dagen allemaal heeft uitgevreten, zou je niet zeggen dat hij ziekjes is. Maar daarover straks meer...

    05-12-2009 om 21:35 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Work in progress
    Het is hier een dagje en een beetje stil geweest.
    Nog tot vanavond is het druk, maar daarna heeft u van me te goed:
    Pepijn zijn wedervaren gisteren bij de grootouders
    Het verloop van onze grond
    De eigenlijke verkoop van ons huis
    Een jongerenviering vanavond in Sint-Jan bij Ieper

    Tot dan!

    05-12-2009 om 14:57 geschreven door Vivache  


    Categorie:Dinges
    » Reageer (0)
    03-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Volgende bezoek aan Kind en Gezin
    Onze kleine prins is weer gekeurd. 9,7kg voor 73 cm en een hoofdomtrek van 45,5 cm. Daarmee ligt zijn gewicht wat boven gemiddeld maar niet in een alarmgrens. Hij is ook stevig gebouwd... Hij is iets groter dan gemiddeld. Ondertussen is maatje 80 dan ook al goed gevuld, de broeken maat 74 beginnen ook te kort te worden.
    Verder kreeg hij goeie punten voor zijn fijne motoriek: het feit dat hij dingen tussen duim en wijsvinger opneemt, van de ene hand in de andere doorgeeft. Over het nog niet kruipen moeten we ons geen zorgen maken, blijkbaar is de gemiddelde leeftijd 11 maanden. Met al die vroege kruipers zou ik dat soms wel eens vergeten. Het feit dat hij al een tijdje achteruit schuift en dat hij nu ook zelf op zijn knieën geraakt, is alleszins goed. Het zal wel komen, of helemaal niet.
    Op 'taalkundig' gebied is hij blijkbaar wat voor op zijn leeftijd, dat heeft hij daar al bewezen. Pepijn babbelt erg veel, heel veel verschillende klanken. En hij snapt al een paar woordjes. Als hij ergens naartoe wil strekt hij zijn armpje in de richting. Wijzen doet hij niet, maar hij gebruikt heel zijn hand.
    Over al dat overgeven zei de dokter desnoods weer Zantac te geven, maar ik ga dat eerst aan de kinderarts vragen. Ik ben niet zo'n favoriet om opnieuw met die Zantac te beginnen.


    Gewicht volgens leeftijd.


    Hoofdomtrek volgens leeftijd.


    Grootte volgens leeftijd.



    Picknickskes!



    Waar heb ik me hier gemanoeuvreerd .



    Zelf op mijn knieën!



    ...maar nog niet voorruit...

    03-12-2009 om 19:38 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (4)
    02-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoor wie klopt daar...?


    Hey papa,
    waarom ben ik zo blij?
    Ik kreeg vandaag in Mini Muis reeds mijn schoentje van de Sint. Daar had (ik) Griet en Tine mooi aan geknutseld. De Sint vond het zo mooi dat hij het helemaal met lekkers vulde...!





    02-12-2009 om 20:12 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (9)
    01-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoihoi!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Dag papa, hoihoi! Zwaai, zwaai!
    Kijk eens hoeveel ik al veranderd ben bij gisteren.
    Ik kan iets nieuw en mama is erg trots: ik draai de flapjes van mijn boekje zelf om. Mama was aan het vertellen en ze heeft het me niet eens moeten tonen. Op elke pagina had ik meteen het flapje omgedraaid, alleen bij de schaapjes had ik was moeite want dat flapje zat andersom. Flink hé van me!
    In het bad was ik om van te gieren... Ik heb eerst gevonden dat ik belletjes kon blazen in het water, en nee papa niet met mijn poep! Ik vond het erg grappig, ik klonk als Donald Duck - wie dat ook mag zijn.
    Daarna moest ik niezen, daar schrok ik van en toen begon ik wild te spartelen in bad. Daar schrok ik dan weer van. Stel je maar een natte keuken voor, papa. En daarna vond ik er niks beter op dan die beker die mama me gegeven had, over mijn hoofdje uit te gieten. Ik was geschrokken en ség mama lach me eens niet uit!

    01-12-2009 om 19:13 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (1)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Foto

    Pepijn Simon Lucas
    geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk
    50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg

    26/02/09 3,360kg - 50 (48)
    06/03/09 3,420kg - 49
    12/03/09 3,640kg - 50
    27/03/09 4,180kg - 52
    23/04/09 5,230kg - 57
    26/05/09 6,400kg - 59
    24/06/09 6,970kg - 63
    26/08/09 8,240kg - 68
    03/12/09 9,700kg - 73
    24/02/10 10,40kg - 75
    25/05/10 11,24kg - 77
    01/03/11 13,08kg - 86
    19/08/11 14,04kg - 89,5
    Foto

    Floris Marcel Maxim
    geboren op 10/06/2011 om 11u24 in Kortrijk
    52cm-36cm hoofdomtrek-3,820kg
    15/06 3,540kg - 52cm
    23/06 3,820kg - 53cm
    30/06 4,290kg -
    04/07 4,600kg -
    15/07 5,120kg - 56,5cm
    30/07 5,960kg -
    19/08 6,740kg - 61cm
    20/09 7,900kg - 65cm


    Foto

    Veerle Michelle Lieve
    °16/04/1983
    x04/05/2005 met Jeroen
    Zoontjes Pepijn en Floris
    Biochemicus
    Gedichten en woordseltjes


    Foto

    Jeroen Emeric Hector
    °02/08/1978
    x04/05/2005 met Veerle
    Zoontjes Pepijn en Floris
    IT'er
    Drummer
    Fietsen


    Mijn favorieten
  • Fiona & Linus!
  • Oma
  • Eline
  • Alejosa
  • Wolf
  • Saar en Titus
  • Prutsen
  • Kleine Man, kleine pruts en...
  • Noremi
  • Fien en...


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!