Foto
Inhoud blog
  • Hoe zou het nog zijn met...?
  • Stille nacht
  • Verdere update
  • Update
  • Hulp in huis
  • Nu Floris
  • Eerst Pepijn
  • /
  • I, robot
  • Florisje
  • C.H.A.O.S.
  • Poort naar de hemel
  • Mijn broer is een teddybeer
  • Zelfgemaakt
  • Van mei
    Foto
    Archief per maand
  • 02-2014
  • 04-2013
  • 02-2013
  • 12-2012
  • 10-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 11--0001
    Categorieën
  • Allemaal beestjes... (15)
  • Bloggen (27)
  • Bolle buik (25)
  • Cookie monster (10)
  • De wereld (21)
  • Dinges (61)
  • Familie (39)
  • Floris (56)
  • Huisje,tuintje (61)
  • In Pepijns buikje zit... (14)
  • Kinderpraat (12)
  • Klaaghoekje (43)
  • Mannen (19)
  • One 2 watch (6)
  • Onze kleine prinsen (770)
  • Pepijn (36)
  • The chronicles of Floris (125)
  • Tijdsverdrijf (21)
  • Vrienden (8)
  • Woordseltjes (15)
  • Foto
    Zoeken in blog

    Pepijn en Floris!
    Twee prinsjes
    31-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuwe Give-away blog!
    Wie hier vorig jaar reeds meelas, hoort me al komen. Exact één jaar geleden lanceerde ik een give-away voor de lezers van deze blog. Dit ter ere van de toen nakende eerste blogverjaardag. Ondertussen zijn we een jaar verder, en wat eerst gestart is als een voornamelijk fotoblog en belevenisblog over Pepijn, is voor mij langzaam gegroeid tot een uitlaatklep. Over hoe trots ik op Pepijn ben en hoe lief hij is, natuurlijk. Maar ook af en toe over iets anders. En nu dit jaar een nummerke 2 erbij komt, zal het kleine babylief en -leed hier ook weer zijn weg vinden. De blog is zelfs noodzakelijk gebleken toen mijn laptop het begaf en ik heel wat foto's van Pepijn kwijt was. Gelukkig stonden de mooiste hier. En gewoon om af en toe nog eens te lezen, en te moeten constateren dat ik heel wat van Pepijns eerste maanden alweer gewoon vergeten was. Om de tweede blogverjaardag begin maart te vieren, doen we gewoon weer hetzelfde als vorig jaar. U weet dat ik maar één keer per jaar vraag van u, ook onbekende lezer, om gewoon eens te posten dat u hier meeleest. Wie zelf een blog heeft, mag daar gerust zijn of haar adres bij zetten, is altijd leuk om te zien. Dus zet uw schaamte of writer's block voor één keer aan de kant en doe me een groot plezier. Begin maart zal Pepijns onschuldige hand dan één naam uit de vele trekken en die persoon krijgt een leuk presentje. Doen dus! U maakt er minstens één zwangere blij mee.

    31-01-2011 om 00:00 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (26)
    19-01-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Blogwedstrijd
    Bij deze roep ik een wedstrijd in het leven!
    Deze blog bestaat op 3 maart, een kleine week na Pepijns eerste verjaardag, één jaar. Ik zie de bezoekersaantallen maand na maand groeien, en dat maakt me natuurlijk erg gelukkig. Deze blog is er natuurlijk voor mezelf, voor Pepijn, maar waarom iets opschrijven als niemand het zou lezen?
    Nu ben ik - u kent me wel wat - nieuwsgierig wie er zo allemaal hier komt meelezen. Tijd dus voor een 'sausiologisch' onderzoek.
    Waar ik op doel is dit:
    Dit bericht blijft gedurende een maand bovenaan deze blog staan. Alle nieuwe berichten gaan er dus net onder verschijnen. Tijdens deze maand, krijgt u, de lezer van mijn blog de kans en ook de vriendelijke vraag van mij om te reageren op dit bericht. En niets voor niets. Door een simpele klik met de muis en een kleine reactie van u, maakt u de kans om een leuk cadeau te winnen! De aard van het cadeau zal wat afhangen van de uiteindelijke winnaar - man of vrouw, kindjes of geen kindjes, interesses, enz. Maar het zal dus leuk zijn, en u hoeft er eens helemaal niks voor te betalen, helemaal niks voor te doen, behalve te reageren.
    Op Pepijns verjaardag, volgende maand 22 februari, zal ik mijn kleine prins dan met zijn kinderlijke onschuld laten beslissen wie gewonnen heeft, door hem een briefje te laten trekken uit een doos met daarin alle namen van alle mensen die gereageerd hebben.
    U maakt dus niet meer of minder kans of u nu een regelmatige bezoeker bent van deze blog, of u maar eens in de maand langskomt, of u al veel gereageerd hebt of het nog nooit hebt aangedurfd. Dit is het ideale moment om eens te reageren!
    Nadat de beslissing van de winnaar gevallen is, zal ik deze contacteren, en dan krijgt u uw cadeautje tegen de week erop, 3 maart dus, in de bus.
    Als dat geen buitenkansje is!

    19-01-2010 om 00:00 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (37)
    16-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.#Wijvenweek: Zelfcensuur
    Dit is een publieke blog.
    Dus hoe graag ik géén censuur zou toepassen: het is hier wel. En speciaal voor de wijvenweek hef ik het niet op. Sorry ladies. Al iets teveel slechte reacties en laag-bij-de-gronds-commentaar gehad van mensen die *piep* . Ja daar heb je het weer.
    Dus ik leg mezelf wél censuur op.
    Soms zijn er dingen die ik zou willen schrijven. Soms zit het te borrelen in mijn hoofd - maar ik mag het hier dus nooit schrijven.
    Ik zou hier morgen ook nog iets willen zetten.
    Tot morgen dus!

    16-03-2012 om 22:31 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (0)
    15-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.#Wijvenweek: Dromendag

    Dromendag

    Bij dit thema dacht ik ‘oh help’. Waarom? Misschien is het eigen aan nieuwbakken mama zijn om weinig dromen nog te hebben. Misschien maar goed ook eigenlijk. Ik zou niet graag het soort mama worden dat bij een huilende zoon staat te roepen omdat hij net niet genoeg zijn best gedaan heeft om de tegenstander verrot te schoppen zodat zijn ploeg verloren heeft. Maar dit even terzijde.

    Voor mezelf hoop ik maar weinig meer. Mijn leven mag kabbelend zijn gangetje gaan zodat ik de kindjes gelukkig oud zie worden. Voor mijn kindjes droom ik grote dromen van gelukkig en gezond zijn. Invullen doe ik voor de rest niet. (en na die vreselijke dag gisteren is het eens te meer het aller belangrijkste)

    Dus dromen? Toch niet die van vroeger zeker? Moet dat echt? Over hoe ik altijd droomde dat ik perfect kon zingen én gitaar spelen én piano spelen? Of van die keer dat ik drie wensen mocht doen? Dat hebben we allemaal wel eens gehad dus ik laat het aan uw fantasie over.

    De droom  over die ene ware prins op het witte paard? Nah. Geloof ik niet in. Net dan kus je hem en is daar die kikker weer. (ik ben er met één getrouwd *gniffel* stout ik weet het)

    Laat me het dus maar over die ene droom hebben die ik nu aan het “uitproberen” ben. De droom waarvan we binnen een maand of drie zullen weten of we erin blijven of uit gekatapulteerd worden. Ik sta namelijk al een drie weken in het onderwijs. Het gaat in een sneltreinvaart en ik moet nog heel veel leren. Heel veel. Tenslotte had ik tot voor kort nog nooit echt voor een klas gestaan. Maar sta me toe toch even te dromen? De werkelijkheid haalt me later wel in…

    15-03-2012 om 20:09 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (0)
    14-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.#Wijvenweek Moh, kijkt nu. We zitten hier met een mening.

    Het ware te gemakkelijk mijn mening over leerkrachten, economische crisis en bijhorende ontslagen, belastingen, regeringen, vermeldde ik al belastingen?, schrijffouten, ouders-die-hun-koters-niet-opvoeden-en-er-nog-op-zitten-te-kijken-wanneer-ze-stout-zijn-en-er-zelfs-mee-zitten-te-lachen, de onafhankelijkheid van kranten, te lange zinnen te ventileren.

    Dat doe ik hier anders ook al – af en toe.

    Maar dit? Dit spant bij mij toch de kroon! Wat is dat toch de laatste tijd met die reacties op online krantenartikelen?  Respect voor anderen is ver zoek. Een oeverloos gemem op elkaar. Geen zin voor enige empathie. Weten die mensen niet dat je zo’n artikelen zowiezo al met een korrel zout moet nemen? Dat het nieuws dezer dagen zowiezo al ‘gekleurd’ is?

    De titels alleen al. Je klikt op een titel en blijkt het dan in het artikel nog zo erg niet te zijn. En blijkt dan dat bij al die reacties eronder zo’n 80% gewoon niet eens het artikel gelezen heeft, maar gewoon die (gekleurde) titel.

    Wat zijn we toch egoïsten geworden, zo vol van onszelf, zo vol van onbegrip. We spuien onze mening waar we ook al kunnen, reageren en reageren terug. Twitter, facebook, krantenartikelen.  Diep in ons schuilt dat belerende vingertje dat we maar al te graag uithalen. Al is het maar om onze mening te geven over leerkrachten, economische crisis en bijhorende ontslagen en hoe de werkgevers ons allemaal aan het uitmelken zijn, belastingen en dat iedereen er te weinig betaalt in plaats van wijzelf, regeringen, eerst is er geen, dan is er één en het is same shit, different day, belastingen en dat wij er veel te veel betalen, schrijfvauten bij iedereen anders dan bij onszelf, ouders-die-hun-koters-niet-opvoeden-en-zie-je-wel-dat-ze-dan-gaan-moorden, de onafhankelijkheid van kranten want ze laten mijn mening niet toe, te lange zinnen!

    Moh, kijkt nu… we zitten hier met een mening. Verdomde spam. ;-)

    14-03-2012 om 20:25 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (0)
    13-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.#Wijvenweek Een klein kantje


    Over mijn guilty pleasures ga ik het hier niet hebben. Zelfcensuur was vandaag nog toegelaten. Kleine kantjes daarintegen… Daarvoor heb ik maar van een hoop te scheppen, zoals ze hier zeggen. Maar sta me toe dat ik er maar eentje even toelicht.

    Zwangerschap verandert de genen. Moederschap verandert de genen. Geloof me maar! Waar ik vroeger nogal stoer naar horrorfilms en thrillers zat te kijken, met een monkellachje. Ja, monkellachje want J is nogal een schijterd op dat vlak, die bij zo’n films vaak opwipt van schrik. Drama’s zeiden me niets. Maar kijk, oh wonder. Na mijn zwangerschappen en nu mama zijnde is er ergens een storing opgetreden. Thrillers zeggen me nog wel wat hoor, maar ik kan er zo goed niet meer tegen. Ontploft er ergens een atoombom, zijn er terroristen of psychopaten aan het werk, dan word ik bang. Niet bang zoals J bang is, maar bang voor mijn kindjes. Drama’s bekijk ik nu ook. Al is het maar om liters tranen te vergieten. Ocharme dat kindje.

    Lang leve het moederschap. Bij een blèrend  afhankelijk wezentje krijg je gratis en voor niets een dosis verantwoordelijkheidszin maar vooral een driedubbele dosis angst mee. Angst dat je kindje iets zal overkomen. Angst dat je kindje iets ergs zal moeten meemaken. En dan komen de traantjes heel gemakkelijk.

    Een klein kantje dus jazeker, past bij dat kleine hartje. J Op dat vlak ben ik een echte vrouw geworden…

    Thema van vandaag is guilty pleasures en kleine kantjes. Voor meer mooie blogposten check wijvenblogs.be!

    13-03-2012 om 07:36 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (1)
    12-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.#wijvenweek: Beautyqueen? Waar? Waar?

    Ik durf er nog wel eens luchtig over praten. Pfieiu. Ben ik even blij dat ik geen meisje heb.

     In ware horrorstijl gaan mijn dromen naar het crescendo waar ik met een jengelend meisje aan mijn hand, in één of andere winkel op kledingshoptoer ga en ‘hello kitty’ zit uit te kiezen.

    Wil je deze, E? (want zo ging ons meisje heten)
     De zalmroze? Prinsessenroze? Oudroze? Flashy roze? Barbieroze? Fluoroze? Brrrr. Kippenvel bekruipt me bij de gedachte alleen al.

    En vlechtjes leggen! Haar borstelen! Of nee, brushen! Speldjes, diadeems, strikjes, en haarbanden godbetert! Mijn laatste hoofdhaar blaast bibberend de aftocht. Ik mag er niet aan denken.

    Om dan ’s morgens twintig minuten te spenderen voor een gesloten badkamerdeur, terwijl van achter die deur een ostentatieve zucht weerklinkt. “Séééég, oh my gooooood, ik kan er toch niet aan doen dat jij niet een beetje mooi wil zijn?” Ja, ok, smijt maar weer met bloempotten. Ik wil best mooi zijn, maar er zijn grenzen. Roze grenzen zo je wilt. Gevlochten grenzen nog meer. En om van opgemaakte grenzen maar te zwijgen.

    Ik wéét het niet, hoe je het goed doet. De vrouwen in mijn familie geven al generaties lang een gen door dat hen zegent met een onwetendheid in zake brushen, gelnagels, oogpotloden, mascara en lippenstift. Ik zou het wel graag kunnen, geef ik toe.  Al vraag ik me wel af wat het nut is van je ogen mooi opmaken als er toch joekels van brilglazen voor zitten. En mascara, ik gebruik het wel af en toe, maar dan heb ik gegarandeerd zwarte vegen op mijn bril. Lange wimpers, weet u wel.

    Dus het is een veel gehoorde verzuchting hier ten huize L. We hebben ons gewapend met stoere truien in kleurige motieven,  en dan mag daar wel eens een stoer roze accent tussen zitten. Want dat bestaat ook. Ik verdiep me in voetbaljargon en papa leert Pepijn drummen. We hebben fietsjes met vlammen op in de plaats van K3. Er staan tractors en autobussen in de garage. De gemiddelde speelgoedbak bevat hier een twintigtal auto’s, een tiental boerderijdieren en nog wat treinen en  blokken. Een occasioneel theesetje ligt te wachten op het bezoek van nichtje Fiona.

    En toch… Al die stoerdoenerij.  En toch koop ik ‘talongskes’ en loop ik ermee te paraderen alsof ik op een catwalk sta. Het rokje of kleedje wordt uitgehaald, en ik voel me mooi. Zo kijk ik in elk raam naar de weerspiegeling van mijn trotse (wankele) hoge hakken –gang. Om van de sieraden nog maar te zwijgen. Maar hé, dat is ok. Ik ben dan ook een beautyqueen in het diepst van mijn gedachten. Zolang het maar niet in het roze is.


    op wijvenblogs.be ziet u wat anderen hiervan maakten.
    En dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan, dat ziet u dan weer hier: www.2becomes4.be

    12-03-2012 om 18:19 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (4)
    11-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Coming soon
    Morgen is het zover!
    http://wijvenweek.be/
    (ik zou niet weten wanneer ik er tijd voor zou hebben maar we willen ervoor gaan!)

    11-03-2012 om 21:39 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (0)
    05-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.3 jaar bloggen
    Als ik het goed heb bestaat de blog sinds vrijdag 3 jaar!
    Het is de laatste tijd geen vette meer maar ik zit vol goede voornemens. Alleen zal het niet voor de volgende weken zijn.
    Alles gaat hier zijn (race)gangetje nu ik van werk veranderd ben. De kindjes doen het goed, alleen heeft Floris vorige week de waterpokken ook gehad. Het was te verwachten gezien Pepijn de beestjes binnenbracht.
    Hou het dus hier in het oog, als ik ooit eens vijf minuutjes tijd heb vul ik wat aan. Geen wedstrijd dus dit jaar wegens tijdsgebrek. Maar wie hier nog steeds komt volgen mag hier altijd eens reageren. Om maar te weten dat ik niet gemist word.

    05-03-2012 om 17:56 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (2)
    07-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goed gevuld
    De dagen zijn hier meer dan goed gevuld...al een tijdje nu.
    Zoals jullie weten ben ik ontslagen net voor ik ging bevallen. Na mijn moederschapsrust nam ik borstvoedingsverlof, omdat mijn werk te gevaarlijk is wanneer je borstvoeding geeft. Daarna nam ik nog twee maanden ouderschapsverlof. Eén maand om zeker zes maanden borstvoeding te kunnen geven, en die tweede maand ingecalculeerd voor de zoektocht naar nieuw werk. Eind oktober ben ik daaraan begonnen, met november en december twee maanden waar ik de ziel van onder mijn lijf liep om een nieuwe job te vinden.
    Ik heb veel goede reacties gehad, ben op gesprek mogen gaan, ben zelfs mogen terugkeren. Maar helaas telkens met dezelfde uitkomst: toen ik en nog iemand anders overbleef, kozen ze diegene met het meeste ervaring in de sector. En gezien ik solliciteerde voor jobs die niet echt in mijn huidige sector zitten, maar wel dicht bij huis zijn (het voornaamste criterium nu met twee jonge kindjes), was ik dus nooit de persoon waarvoor ze kozen.
    Dus ja, maandag de laatste dag van mijn ouderschapsverlof, en dan rest me nog een opzegperiode van 7 maanden op mijn werk. Tenzij er toch nog iets uit de bus valt in het kort, hebben we daar dus nog meer dan een half jaartje respijt. Het is een onzekerheid die nu al meer dan een jaar doorgeschoven wordt...
    Maar ook één van de redenen waarom het hier zo super kalm is.
    Al dat solliciteren neemt ongeloofelijk veel tijd in beslag, niet alleen aan verplaatsing maar brieven opstellen, websites bezoeken, voorbereiden van gesprekken of testen. Want ik wil het goed doen, weet u.
    En daarbij komt dan nog dat een tweede kindje zo mogelijk nog meer werk is dan een eerste, vind ik. Het heeft alleszins heel wat meer impact dan dat eerste had, ofwel ben ik dat vergeten. Ik wil noch Pepijn, noch Floris tekort doen dus dat is samen spelen, verhaaltjes voorlezen, eens zot kunnen doen. Met allebei. Zoveel mogelijk vers eten klaarmaken. Voor allebei.
    Daarbij komt dan nog eens het normale huishouden.
    Kleren wassen, dat is niet zomaar +1kindje momenteel, maar Floris slaagt er altijd in om ofwel mijn, ofwel papa's tenue te zegenen met paphandjes, een boertje, enz. En dan heeft hij geregeld een té volle pamper en mag ik hem weer helemaal verversen. Gelukkig heeft Pepijn nooit geen ongelukjes meer nu sinds de herfstvakantie, en is dat toch weggevallen want dat waren soms drie broeken op een dag. Maar ik mag hier toch om de dag één machine goed vol laten draaien, met alle was.
    Poetsen, dat is ook niet zomaar +1 bewoner. Die bewoner eet helemaal niet proper, dus de vloer is een puinhoop na een voedingsmoment.
    Sinds ik met de borstvoeding gestopt ben, komen ook al die flessen wassen, steriliseren bij.
    Opruimen is soms huilen met de pet op want eens opgeruimd is die oudste spruit daar weer en die wil spelen en kun je het hem kwalijk nemen...
    De ramen die zijn een ramp, nu de zon vandaag nog eens scheen was het duidelijk sinds dat de buren die aan het bouwen zijn af en toe eens moeten schijven, het nog erger gesteld is met de ramen. Maar ik zou niet weten wanneer ik daartoe zou komen...
    Het is de laatste dagen telkens goed half tien eer ik me even kan neerzetten, tussen het wassen, strijken en voorbereiden door. Dus ja de blog schiet er serieus bij in. Deze namiddag nam ik even een kwartiertje pauze tot de droogkast klaar ging zijn om wat foto's te selecteren, maar na vijf minuten hoorden we Floris babyfoon aanslaan dus daar was het kwartiertje dat ik even ging rusten wat sneller voorbij. En zo is het altijd wel iets.
    Het is die 'gezellige' drukte die kleintjes meebrengen, en het zal er niet op verbeteren: dinsdag dus weer aan het werk! Eerst nog maandag een belangrijke dag op een eventuele nieuwe job, waarover later meer... Eerst wat foto's plaatsen.

    07-01-2012 om 21:33 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (1)
    19-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pakjes openen
    Hoe zeer ik mezelf had opgelegd te wachten met mijn Secret Santa cadeau te openen tot op kerstavond zelf - helaas pindakaas.
    Toen deze morgen de postbode aanbelde met een doos, kon ik mijn  nieuwsgierigheid niet meer bedwingen. Met de trillende handen van een peutertje dat de Sint een hand geeft, verwijderde ik voorzichtig de (vele) lagen plakband rond de doos.
    Daarin was het zoeken naar het cadeautje zelf tussen de isomochips, maar in die doos zat dus een heel leuk verpakte kleinere doos. Mijn Secret Santa had een doos versierd met gedichten van mij, best leuk gevonden. Dat doosje ga ik gebruiken om wat persoonlijke spulletjes in te stoppen.



    En uit dat doosje, haalde ik vanalles. Het bleef maar komen. Een allerschattigst kerstkaartje met daarop de blog van mijn lieve kerstvrouw voor dit jaar. Dat wordt alweer een blog om te volgen, net als de blog van Andgemaakt, de dame die vorig jaar zo lief was om mij een super retro handtas te stikken. Dit jaar ben ik dus verwend door Miss Folies (http://missfolies.wordpress.com/), die nota bene hoogzwanger en al het nog zag zitten om iets ineen te knutselen voor me! Chapeau...
    In de doos zaten: een leuke trui voor Pepijn en Floris in de perfecte kleuren voor onze prinsen (laat Pepijn nu net eens prachtig staan met blauw, en Floris super met rood) en de letter van hun naam met een leuk stofje gestikt. Prachtig! En dan ook nog twee pins voor mij om lekker cool retro erbij te lopen en een leuke zelfgehaakte sleuterhanger.
    Echt, als mijn secret santa (die trouwens ook haar nieuwsgierigheid niet kon bedwingen en haar pakje vandaag ook reeds open maakte) maar half zo gelukkig is als ik nu ben met mijn cadeautje, dan is mijn opzet alvast geslaagd.
    Binnenkort een foto van onze twee prinsen met hun truitje aan.



    Bedankt Tess (http://tessvdm.wordpress.com/) voor de organisatie van een alweer erg geslaagde Secret Santa 2011!

    19-12-2011 om 21:11 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (5)
    12-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Secret Santa


    Mijn blijvende zwangerschapsdementie speelt me even parten, want ik weet niet echt meer of ik hier reeds berichtte over het feit dat ik dit jaar ook weer meedoe aan de Secret Santa die die lieve Tess organiseert. (http://tessvdm.wordpress.com/2011/09/30/secret-santa-editie-2011/)
    Mijn lieve slachtoffertje had gebruik gemaakt van Pinterest. En alleen die pinterest van haar deed me al verwateren over hoe handig ik zou willen zijn, hoe graag ik zou kunnen naaien en waarom ik niet wat meer tijd heb voor zo'n dingen.
    Maar kom, uiteindelijk is mijn idee om zelf iets te maken gestrand bij de beschikbaarheid van de basisgrondstof; en ging ik op zoek naar een leuk stofje. Mijn slachtoffer kan namelijk wel leuke kleedjes maken, dus ik hoop dat ze dit net als ik een heerlijk stofje vindt om een zomerkleedje van te maken...

    12-12-2011 om 20:02 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (0)
    07-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oude give-away
    De give-away van de blog ter ere van de tweede verjaardag heeft een aantal maanden vertraging opgelopen voornamelijk door de problemen op het werk en de lichamelijke ongemakken die dat tot gevolg had. Maar....tromgeroffel... het is Sandy geworden!!!!!!

    Een hele dikke proficiat! Ik zal dus een klein presentje voorzien voor Ylian en kan beginnen nadenken.

    Ondertussen loopt er nog een andere blogwedstrijd, zolang ik nog niet bevallen ben. U kan nog steeds gokken op geslacht, datum, enz van ons kleintje.

    07-06-2011 om 20:52 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (1)
    30-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Secret Santa
    Ja, het is zover: hier kunt u lezen wat blogster Kleine (http://kleineheeftgeenleven.wordpress.com/) van haar secret santa vond.

    30-12-2010 om 13:49 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (1)
    26-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn Secret Santa
    Ik wou nog wat wachten met te posten over wat ik gemaakt had, maar de ontvangster is wegens deadlines wat achter met blogberichten en heeft dus nog niks kunnen posten. Hier kunt u alvast met mij afwachten wat zij ervan vond: http://kleineheeftgeenleven.wordpress.com/
    De kernwoorden die ik kreeg waren: fotografie, groen, wit, minimalistisch.
    Geen gemakkelijke opdracht, me dunkt. Ik kan niet naaien noch breien, en wou toch iets zelf maken. En liefst iets dat ietwat aansloot bij haar kernwoorden.
    Dus sloegen we aan het denken. Ik vroeg info bij een hobbyfotografe op het werk. Ik dacht na en brak lang mijn hoofd. Tot we met oma en mijn zus door het stoffenspektakel wandelden en het idee rees om een boek te maken. In mijn geval: een fotoboek. Ik zocht een fris groene stof en witte biezen. En oma dacht na over hoe ze vroeger voor school boeken inbond. Ik dacht aan een boek om foto's in te plakken, niet teveel pagina's om het werkbaar te houden. En dit is het dus geworden. Het was niet perfect, maar ik hoop dat mijn secret santa toch tevreden was. En bedankt oma voor de hulp!
    En als toemaatje schreef ik nog een lange brief. (ze schreef namelijk op haar blog dat ze graag een brief krijgt. )



    26-12-2010 om 19:47 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (1)
    23-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Secret Santaaaaaaa!
    Er zijn zo van die dingen waarvan je als zwangere vrouw emotioneel wordt. Eén ding daarvan is: mijn Secret Santa uitpakken. (en bij benadering voor de volgende dagen waarschijnlijk: alle cadeautjes uitpakken, maar kom)
    Zelden heb ik zo naar een pakje toegeleefd. En dit kan een understatement zijn, want indien u het nog niet wist, ik ben 'nogal' nieuwsgierig van aard. De post rammelde er echter nog even mee, maar gisteren zat er dan toch een briefje in de bus. Dat ik vandaag het pakje op het postkantoor kon ophalen. Ah zo. Dat betekende dus dat het te groot was voor in onze bus.
    Héél nieuwsgierig reed ik dus vanavond langs de post. Zo nieuwsgierig, dat ik bijna stond te trappelen. En niet het trappelen van naar toilet te moeten - dat moet ik de laatste tijd al genoeg doen sinds er een schoppertje ontdekt heeft dat er in mijn lichaam (a) een maag, (b) een blaas en (c) darmen zitten. Nee. Het trappelen van nieuwsgierigheid dus.
    Nog een geluk dat de trein vandaag eens géén vertraging had. Anders zaten we met een chagrijnige zwangere.
    Goed. Qua spanning opbouwen kan dat wel tellen zeker? Nu weet u eens hoe het voelt.
    Het was een uit te kluiten gewassen postpakket dat op me stond te wachten. En wat daarin zat overtrof mijn verwachtingen zelfs. An (http://www.anmaakt.net/) had haar gouden handen laten zweven over een paar stofjes en had daaruit een prachtige handtas tevoorschijn getoverd. Nee, wacht even met lachen. Ik wéét dat u bij mij moeilijk een handtas kunt voorstellen, maar dat is vooral omdat ik het niet begrepen heb op die schreeuwerige leren exemplaren met blikkerige ringen aan. En ik nog nooit echt een andere naar mijn smaak gevonden heb. Vaak zijn ze veel te groot waardoor ze naast mij bijna op de grond slepen. (een mens mag wel eens overdrijven) Toch ben ik me ten zeerste bewust van het nut van zo'n ding. Manlief schudt altijd meewarig zijn hoofd als ik weeral eens mijn portefeuille niet meeheb omdat die nog in rugzak zus of zo zit. Of wanneer ik afkom met mijn mooiste jas, maar twee uitpuilende zakken met sleutels, portefeuille, gsm in.
    Heb ik al verteld hoe prachtig de tas is die ik gekregen heb van An? Perfect van grootte, met een handig zakje in, een prachtig retrostofje waar ik het helemaal warm van krijg. En nog een allerkoddigst kleingeldtasje erbij. Manman, jaloers dat ik ben dat ik dat niet kan maken. Ik heb nooit zo'n gouden handen gehad. Maar dit zou ik toch zo graag kunnen maken. Ik ga nu eindelijk een handtas hebben die ik met trots kan dragen. Hij ligt al klaar om mee te doen met Kerst. En aan de Secret Santa kwam geen einde! In het gigantische pakket zat ook nog een vilten kerstboom en een beertje met een heerlijk vilten truitje. Van dat laatste heb ik zelfs geen foto kunnen nemen. Vanaf Pepijn dat zag, heeft hij het dicht bij zijne gilet getrokken en heel de tijd bij zich gehouden. Beertje brengt nu de nacht door bij hem in bed.
    Echt waar An, je hebt me heel gelukkig gemaakt. Het was een prachtige Secret Santa, ik had nooit durven dromen dat ik zoiets mooi ging krijgen. Ik kan me al voorstellen hoeveel tijd je erin moet gestoken hebben. Ik weet dat ik voor jou waarschijnlijk een nobele onbekende blijf, maar ik wil je heel hard bedanken voor je mooie cadeautje, en hoe dat je toch erin geslaagd bent om een voor mij perfecte Santa te maken!
    En Tess (http://tessvdm.wordpress.com/) ook jou wil ik bedanken voor je prachtige initiatief dat je dit jaar ook weer op poten wist te zetten. Het is mooi te zien hoeveel bloggen er mee hebben gedaan, en dat we zo allemaal verbonden zijn met elkaar. Merci!



    Knoddie kerstboompje.



    Het kleingeldtasje. (een super mooie stof!)



    De bewuste handtas.



    Met handig zakje erin, en weer de leuke stof als binnenvoering. Het zijn echt gouden handen die zoiets kunnen maken.

    23-12-2010 om 20:37 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (4)
    12-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.All I want for Christmas...
    Vorig jaar een trend in bloggenland, ik heb geen idee hoe het er nu aan toe gaat want ik ben een weekje achter met mijn lijstje met blogs dat ik volg. Maar als ik de eerste ben, dan hoop ik dat jullie snel mijn voorbeeld zullen volgen.
    Dit is onze kerstboom.

    En dit is onze kerststal.



    En u?

    12-12-2010 om 20:00 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (8)
    28-11-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een Give away!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Deze blog (http://fienke.blogspot.com/2010/10/nieuwe-webwinkel.html#comment-form) organiseert een leuke give away naar aanleiding van de opening van een nieuwe webwinkel. Veel leuke stofjes en motiefjes, zo te zien. Dus allen daarheen om uw kans te wagen of gewoon eens uw ogen uit te kijken bij zoveel kleurige stofjes!

    28-11-2010 om 13:12 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (0)
    31-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Noodzaak
    Hoe een blog plots een noodzaak werd... Een crash vernietigde mijn harde schijf (en ook papa zat er voor iets tussen), waardoor ik alles kwijt ben. Gelukkig had ik nog een backup, weliswaar van begin dit jaar.
    En doodgelukkig had ik nog deze blog, waardoor de belangrijkste en mooiste foto's van Pepijn die niet op de backup staan toch nog gered zijn.
    Oef. Maar toch een kleine ramp in Huize Pepino...

    31-10-2010 om 14:58 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (0)
    17-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tess' Secret Santa!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Vorig jaar was ik te laat, dus ik dank nu Moeders Mooiste op mijn knieën dat zij een link op haar blog plaatste. Bij deze doe ik dus ook mee! Jeuj!
    Indien u ook nog deel wil uitmaken van de super give away, inschrijven kan nog tot 31 oktober - meer uitleg vindt u op Tess' haar blog.

    17-10-2010 om 08:56 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Foto

    Pepijn Simon Lucas
    geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk
    50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg

    26/02/09 3,360kg - 50 (48)
    06/03/09 3,420kg - 49
    12/03/09 3,640kg - 50
    27/03/09 4,180kg - 52
    23/04/09 5,230kg - 57
    26/05/09 6,400kg - 59
    24/06/09 6,970kg - 63
    26/08/09 8,240kg - 68
    03/12/09 9,700kg - 73
    24/02/10 10,40kg - 75
    25/05/10 11,24kg - 77
    01/03/11 13,08kg - 86
    19/08/11 14,04kg - 89,5
    Foto

    Floris Marcel Maxim
    geboren op 10/06/2011 om 11u24 in Kortrijk
    52cm-36cm hoofdomtrek-3,820kg
    15/06 3,540kg - 52cm
    23/06 3,820kg - 53cm
    30/06 4,290kg -
    04/07 4,600kg -
    15/07 5,120kg - 56,5cm
    30/07 5,960kg -
    19/08 6,740kg - 61cm
    20/09 7,900kg - 65cm


    Foto

    Veerle Michelle Lieve
    °16/04/1983
    x04/05/2005 met Jeroen
    Zoontjes Pepijn en Floris
    Biochemicus
    Gedichten en woordseltjes


    Foto

    Jeroen Emeric Hector
    °02/08/1978
    x04/05/2005 met Veerle
    Zoontjes Pepijn en Floris
    IT'er
    Drummer
    Fietsen


    Mijn favorieten
  • Fiona & Linus!
  • Oma
  • Eline
  • Alejosa
  • Wolf
  • Saar en Titus
  • Prutsen
  • Kleine Man, kleine pruts en...
  • Noremi
  • Fien en...


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!