Foto
Inhoud blog
  • Hoe zou het nog zijn met...?
  • Stille nacht
  • Verdere update
  • Update
  • Hulp in huis
  • Nu Floris
  • Eerst Pepijn
  • /
  • I, robot
  • Florisje
  • C.H.A.O.S.
  • Poort naar de hemel
  • Mijn broer is een teddybeer
  • Zelfgemaakt
  • Van mei
    Foto
    Archief per maand
  • 02-2014
  • 04-2013
  • 02-2013
  • 12-2012
  • 10-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 11--0001
    Categorieën
  • Allemaal beestjes... (15)
  • Bloggen (27)
  • Bolle buik (25)
  • Cookie monster (10)
  • De wereld (21)
  • Dinges (61)
  • Familie (39)
  • Floris (56)
  • Huisje,tuintje (61)
  • In Pepijns buikje zit... (14)
  • Kinderpraat (12)
  • Klaaghoekje (43)
  • Mannen (19)
  • One 2 watch (6)
  • Onze kleine prinsen (770)
  • Pepijn (36)
  • The chronicles of Floris (125)
  • Tijdsverdrijf (21)
  • Vrienden (8)
  • Woordseltjes (15)
  • Foto
    Zoeken in blog

    Pepijn en Floris!
    Twee prinsjes
    27-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoe de tweede bolle buik de tweede kleine prins werd
    Ok. Dit is een bevallingsverhaal. Extreem gevoelige lezertjes zijn dus gewaarschuwd. Verwacht u echter niet aan een extreem bloederig horrorverhaal, want dat is het niet geworden. Integendeel. Waar de bevalling van Pepijn zich ergens in de diepste krochten van m'n brein als 'trauma' heeft genesteld, is dit verhaal een mooi verhaal geworden. Een verhaal in de klasse van 'het mooiste moment van mijn leven'. En ik kan niet voor papa spreken, maar ik vermoed dat het ook bij hem ergens zo'n plaats heeft gekregen.
    Goed. Daar gaan we.





    Dit keer alles digitaal. De tijd staat niet stil...



    Floris is net geboren.



    3,840 zegt het hier, maar de officiële cijfers spreken over 20g minder.



    Floris liet meteen weten dat hij de behandeling niet eersteklas vond.




    In tegenstelling tot bij grote broer, kreeg hij Apgar na 1 minuut 9/10 en na vijf minuten 10/10. En die negen was dan nog 'omdat perfectie niet bestaat'.


    Duidelijk zichtbaar dat hij een goed gewicht had.



    Grote broer maakt voor het eerst kennis met kleine broer.

    27-06-2011 om 22:01 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (2)
    08-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vals alarm

    Het valt me op hoe druk de blog dezer dagen bezocht wordt. Ramptoeristen als jullie zijn, komen jullie hoogstwaarschijnlijk regelmatig piepen. 'Zou ze al bevallen zijn?' Nu, het is wel leuk, te zien hoe er meegeleefd wordt.
    Wel - maandagnacht was het vals alarm. Na het gynaecoloogbezoek van maandagmorgen, had ik heel de dag pijn in mijn onderrug en onregelmatige harde buiken. Maar van een ander kaliber dan die van vorige week - zijnde: secondje, ik stop even met babbelen en concentreer me op de pijn. Gaan slapen met de gedachte 'we zien wel zeker?'. Rond middernacht ben ik dan eindelijk in slaap gevallen, nog steeds met die harde buiken. Tot ik 20 voor drie plots wakker schoot van een wel erg pijnlijke wee. Gsm erbij genomen, stopwatch aan. En ja, twintig minuten later weer eentje. En nog eens twintig minuten later weer eentje. En dan 17, 15, 12 minuten. Ze waren duidelijk herkenbaar, de echte. Niet zoals die flauwe voorweetjes die zo van ver eens afkomen, je buik een beetje hard maken en dan weer voorbij zijn vooraleer je denkt, 'nu is het genoeg'. Nee, ze begonnen ergens onderaan in mijn rug, na een seconde of twintig was die pijn echt erg, en dan begon mijn buik volledig hard te worden, mijn bol in een teut. En na nog eens twintig seconden en een puffende mama, begon het weer te minderen tot er alleen een wat zeurende pijn in mijn onderrug zat. Te weten dat het nog pijnlijker kan - ik herinnerde me plots weer meer details van de bevalling.
    Zo tegen vijf uur 's nachts ongeveer heb ik papa wakker gemaakt. En gezegd dat het al regelmatig om de zeven minuten was. J mompelde 'Ga ik je naar de kliniek moeten voeren, ja?' En ik zei: 'Ik denk dat je niet gaat moeten werken vandaag.' Ik heb toen uit het bed gekomen om nog iets te gaan eten want ik werd gek van de honger en ik moest bovendien verschrikkelijk naar het toilet. Dat uit het bed komen heeft iets veranderd, ofwel het toiletbezoek, want daarna begon er weer meer tijd tussen te zitten. Terwijl ik at was het al tien minuten, dan werd het 14, ik begon zelfs te twijfelen of ik er nu een echte had gevoeld. Rond 6u ben ik weer in bed gekropen, met de mededeling aan J dat het aan het keren was. En ik ben nog een drie kwartier in slaap gevallen. Geradbraakt, eraan herinnerd hoe alles weer voelde, maar geen winst (behalve dan wat meer opening waarschijnlijk). Het ging nochtans goed uitkomen, had ik zo rond vijf uur gedacht: we halen het nog wel tot Pepijn naar Mini Muis moet, en dan op het gemak doorrijden naar het ziekenhuis om lekker comfortabel met mijn eigen gyn te bevallen.
    Maar een mens heeft dat nu niet te kiezen hé in het leven.

    Maar goed, ik ben niet ongeduldig. Ons kleintje mag nog een paar dagen blijven zitten, als het wil. Ik heb vannacht mijn beste nacht in wéken gehad. Na weken slecht te slapen, vannacht maar één keer opgestaan om naar het toilet te gaan. Voor de rest als een roosje geslapen, geen pijn aan mijn benen, geen vervelende buik. Ik ben opgestaan om half tien , alive and kicking, met veel zin om zo nog een paar dagen zwanger te zijn.

    08-06-2011 om 09:59 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (5)
    07-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zoek de verschillen
    37 weken en 5 dagen zwanger van Pepijn



    38 weken zwanger van nummerke 2

    07-06-2011 om 21:09 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (4)
    06-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.38 weken bolle buik
    Vandaag een belangrijk doktersbezoek achter de rug. Ik ben namelijk 38 weken vandaag (of woensdag, hangt ervan wie je volgt). Bij Pepijn was ik nu al bevallen, dit keer is de situatie helemaal anders (en gelukkig maar!).
    Ik ben bij Pepijn op 37 weken gestopt met werken, volledig opgezwollen, >15kg bijgekomen, met een veel te hoge bloeddruk. In die laatste week hebben we noodgedwongen met medicatie geprobeerd de hoge bloeddruk (17 over 10 dacht ik) weg te krijgen, daar dit gevaarlijk werd voor Pepijn en mama. Er was ook al albumine in mijn urine, dus ik was in de richting van zwangerschapsvergiftiging aan het gaan. Na een dag of vijf medicatie terug op controle en niks beter, dus de gyn ging het inleiden. De dag erop is Pepijn echter geboren, het inwendig onderzoek had één en ander in gang gezet.
    Nu ben ik op 36 weken gestopt met werken. En geen dag te vroeg. Sinds de stress weg is, voel ik me volledig klaar om ons kleintje doodgraag te zien. En het vertaalt zich in mijn gezondheid ook. Bloeddruk is perfect: 11,5 over 7, gewicht is heel goed (een kleine 8kg bij). De laatste dagen hou ik vocht op (mijn enkels zijn olifantepoten, reeds van 's morgens vroeg) maar aangezien mijn bloeddruk goed blijft, is het niet meer dan vervelend. Dit keer ga ik dus niet naar de zwangerschapsvergiftiging!
    Baby'tje weegt momenteel geschat ook minder dan Pepijn woog, en blijft goed beweeglijk. Het is in extremis ook nog gedraaid dus momenteel geen sterrenkijkertje meer! We blijven dus krampachtig op onze (ongemakkelijke) rechterkant slapen om dit zo te houden.
    Volledig ingedaald, volledig verweekt ook.
    En met dank aan de voorweeën die ik sinds woensdag heb (en die soms zelfs al behoorlijk pijnlijk zijn - ik heb dit weekend op het punt gestaan de materniteit te bellen) ook al ontsluiting. Alles volgens schema dus, alles tiptop in orde! En geen keizersnede, dankzij de ligging, het iets minder wegen, en mama's conditie. Duimen dus dat ons kindje dit keer niet blijft haken met het schoudertje.
    De dokter stuurde me naar huis met een afspraak voor volgende week. We zien wel of we die nog halen. Ik hoef de eerste dagen nu niet per sé te bevallen, ik voel me nog goed en zolang kleintje nog in super conditie is kan het nog maar wat aansterken bij de mama.
    Uiteraard ben ik nieuwsgierig: hoe het zal zijn, hoe het eruit zal zien, en ik wil het knuffelen en vasthouden. Maar dat zal zowiezo niet lang meer duren, dus op die paar dagen komt het nu ook niet.



    06-06-2011 om 16:34 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (1)
    26-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nesten
    Zo.
    Alles voor ons tweede is gewassen en geplooid.
    Het bedje staat klaar.
    De kamers zijn allemaal gestofzuigd.
    De diepvries zit propvol met allerhande maaltijden die ik de laatste week bereid heb (een paar liter spaghettisaus, vol-au-vent, balletjes in tomatensaus, soep), extra vlees dat ik heb ingevroren en brood.
    Alle boodschappen waar ik aan kon denken zijn gedaan.
    De keuken is afgewassen, de ruiten gekuist, de kelder opgeruimd, de berging opgeruimd, onze paperassen zijn gesorteerd.
    Alle doopsuiker behalve deze voor de kindjes is klaar.
    Mijn valies is gemaakt, net als die voor Pepijn en alles dat papa mee moet doen naar het ziekenhuis.
    Nu rest ons gewoon nog het park en de verzorgingstafel naar beneden halen en dan zijn we er klaar voor.
    Dan rest mij voor de tijd die ik nog zwanger ben gewoon wat rusten. (en dat ga ik kunnen gebruiken want de nachten worden altijd maar korter, ik slaap amper nog)

    ...En nog eens kuisen of zo.

    26-05-2011 om 21:14 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (1)
    23-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.36 weken
    En nu definitief thuis. Eén weekje vroeger dan bij Pepijn dus, waar ik op 37 weken stopte met werken om op 38 weken stipt te bevallen.
    Het lijkt me allemaal heel vroeg eigenlijk, maar dat is misschien ook omdat ik pas de laatste week pas mijn zwangerschap bewust heb beleefd.

    Mijn gewicht en bloeddruk waren nog heel goed bij de gyn. Maar alles zit klaar: kindje is volledig ingedaald en ik heb ook al volledige verweking. Nog geen opening maar zo lang zie ik dat nu ook niet meer duren. Eens het hoofdje begint te drukken en er verweking is...
    Mijn buik was erg hard en mijn benen beginnen de laatste dagen ook telkens op te zwellen naar de avond toe. Ik zal de nestdrang dus laten botvieren maar toch ook niet te veel dat ik niet te vroeg in arbeid ga .

    Ons tweede doet het goed: met 2,7kg geschat gewicht and counting was er alweer heel wat bij in de laatste drie weken. Het hoofdje ligt volledig in mijn bekken, rugje aan de rechterkant van mijn buik. En nog steeds in sterrenkijk.
    De gynaecoloog had er precies goede hoop op dat het nog kon draaien, ik ben er niet zo zeker van. Pepijn is tenslotte ook niet meer gedraaid en ik heb het beebje de laatste twee weken nog heel veel voelen bewegen, maar niet meer voelen draaien. Het ligt in feite precies zoals Pepijn lag.
    Maar toch wil de gyn dus nog afwachten. Ik moet nu de volgende weken op mijn rechterzijde slapen in de hoop dat het kindje zich draait. En anders draaien ze soms nog tijdens de bevalling. Maar daar wil ik dus niet aan denken want dat komt dichtbij mijn angst dat de bevalling helemaal zoals die van Pepijn wordt. Maar afwachten dus dan maar. En hopen dat het slapen op de rechterzijde helpt.
    Voor zover ik nog slaap, natuurlijk - want ik ben alweer wakker van 20 na vier deze morgen.

    Tot slot nog eens twee buikfoto's. Zoals u ziet heb ik dit keer het gevecht met de striemen finaal verloren. En als u goed kijkt op de onderste foto, kunt u zien dat mijn buik asymmetrisch is.



    23-05-2011 om 22:39 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (0)
    18-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nestjes maken
    Nu ik het mezelf toegelaten heb om eindelijk zwanger te zijn, is er hier een allesverterende nestdrang toegeslagen. Ik heb het echt zwaar zitten en ik kan me niet herinneren dat ik dat van Pepijn zo erg had. Niet te geloven wat er hier de laatste dagen al gebeurd is.
    Alle kamers zijn boven volledig opgeruimd, afgestoft, en al drie keer gestofzuigd (die verdomde chappe ook eh). De babykamer is opgeruimd, alle overtollige materiaal naar de zolder en al het nodige materiaal van de zolder gehaald. Het babybed staat klaar in onze kamer.
    Alle eerste kleertjes zijn gewassen, net als de slaapzakken, lakentjes, overtrekken van buggy, draagmand, maxi cosi, enz.
    Gisteren maakte ik een immense pot vol-au-vent, voor in te vriezen zodat ik iets zitten heb als de avondspits eens wat drukker is. Vandaag staat hetzelfde op de planning met een pot bolognaisesaus. Een mens kan niet voorzienig genoeg zijn.
    Ondertussen ben ik dan ook nog met de doopsuiker bezig, en aan het kijken voor een beetje meer systeem te brengen in de paperassen. En het onkruid steekt hier ook nog mijn ogen uit, en ik wil zeker nog eens alle keukenkasten uitwassen. Oh, en alle ruiten buiten eens afwassen en misschien de rolluiken ook eens.
    Ja, ik heb het dus zwaar zitten. Laten we zeggen dat ik het gisteravond voelde, dat ik niet echt kalm geweest was.

    Ik mag het wel eens neerschrijven zeker, wat al die maanden de stress heeft veroorzaakt. Zolang ik het maar voorzichtig doe.
    Ik geraak mijn werk kwijt. Niet alleen ik, maar samen met mij nog 6 collega's. Zo heeft elk gezin zijn kleine ramp te verwerken deze dagen. Het is de apotheose van een lange periode van stress en onzekerheid, die eigenlijk nog niet afgesloten is want niemand weet echt juist hoe of wat of waar. En de omstandigheden en de manier waarop zijn allemaal niet je dat.
    Maar ik ben het zo kotsbeu er nog stress over te hebben, dat ik dat dus bij deze voor toch minstens een paar weken niet meer doe. Neh.

    18-05-2011 om 08:42 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (3)
    10-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Poll 2
    Nice... 14 broertjes en 10 zusjes. Maar maar twee volgertjes die durven zeggen wat ze écht denken? Komaan, jullie kunnen beter eh .
    Links op de blog onder het bericht in het archief met als titel 'poll' kun je reageren en stemmen op naam, gewicht, datum, enzovoort. Gewoon, omdat dat eens leuk is.
    Beste familie, bij deze staat het jullie vrij om mij een email te zenden met jullie gok. Ik ben benieuwd.

    Pepijn begint ondertussen iets aan te voelen denk ik. De laatste vier dagen hangt hij echt aan zijn mama. Hij wil heel de tijd komen knuffelen, en lang knuffelen. Hij  zal wel aanvoelen dat de Grote Verandering dichterbij komt. Want het begin van het einde is nu definitief ingezet. Mijn linkerbeen is opgezwollen en ik weet van bij Pepijn dat het dan geen maanden meer duurt. En gisteravond had ik onregelmatige harde buiken. Het spande zodanig hard op dat je het lijfje van ons tweede zag. Volgende week heb ik een week verlof genomen in een poging nog zoveel mogelijk te rusten. (en de laatste dingen van doopsuiker en zo in orde te brengen )

    10-05-2011 om 21:36 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (3)
    08-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.34 weken
    Vorige week vrijdag ging ik naar de gyn voor de 32 weken echo. Ondertussen ben ik morgen alweer 34 weken, maar het verslag was nog niet tot hier geraakt.
    Mijn gewicht is hetzelfde gebleven, ik was op die maand nikske, nul de botten bij. Teller blijft rond de 4 kg hangen, net eronder, net erboven. Bij Pepijn was het nu al een kg of 10 à 12 denk ik. Gezien het feit dat je nu ondertussen mijn ribben kunt tellen en ik overal vermagerd ben (behalve mijn buik uiteraard) denk ik dat ik nog ga schrikken eens ik bevallen ben. Of het gezond is voor mij, dat is een ander verhaal, maar de baby doet het goed dus ja. Bloeddruk was heel goed, 11 over 6 en ook nog geen oedeem. (zelfs niet met het warme weer) Kindje is ingedaald maar nog geen opening noch verweking. Ondanks het feit dat de mama niet bijkomt, komt ons kleintje goed bij: het woog ondertussen 2kg en was ongeveer een 40cm groot. De echo vervroegt de bevallingsdatum nog steeds niet, in tegenstelling tot bij Pepijn. De datum blijft nu mooi al bijna een half jaar op 20/06 geprikt (22/06 volgens de berekening). Volgens de echo zou het kindje ook iets lichter dan Pepijn moeten wegen, al blijft dat natuurlijk een schatting gebaseerd op metingen van hoofdje, borstkas en dijbeen.
    Nog iets nieuws; zwangerschapsstriemen. Bij Pepijn had mijn huid de laatste week het gevecht tegen de striemen verloren, waardoor ik rond mijn navel een klein cirkeltje striemen had. Ach, het was niks in vergelijking met wat sommigen hebben. Maar nu hebben die kleine striemen het helaas heel hard te verduren, en hoewel ik dus wrijf alsof mijn leven ervan afhangt, is heel mijn huid rond mijn navel en erboven aan het scheuren met felrode en heel pijnlijke, jeukende striemen. Nu, het was te denken dat ik niet twee keer dat geluk ging hebben eh.
    Jammer genoeg lag ons kleintje die vrijdag wéér in sterrenkijk. Het kan nog draaien (in de week erop heb ik het een paar keer gevoeld, auwsch) maar het is best mogelijk dat dus ook deze keer er weer een sterrenkijkertje in mijn buik zit. Wat voor gevolgen dat zal hebben voor de bevalling, dat wordt de volgende keer besproken. Maar we duimen dus dat het nog draait.
    Tot slot nog een paar buikfoto's. Eerst eens van mijn buik op 34 weken bij Pepijn. En daarna in profiel nu, en eens frontaal.



    34 weken bij Pepijn.



    34 weken nu.



    En frontaal... Maak kennis met de voetbal die op mijn buik geplakt hangt.

    08-05-2011 om 12:56 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (1)
    20-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Poll

    Rechts op deze blog heb ik er even een poll opgezet waarop u anoniem kunt stemmen of die enorme buik van mij nu een jongen of een meisje verstopt. (Persoonlijk denk ik eerder aan een groot uitgevallen voetbal maar kom ).
    Wie dat wil kan ook op dit bericht reageren met een grote gok. Van u had ik graag gehoord of het
    jongen of meisje
    welke datum u schat
    geboortegewicht en -lengte
    en voor de heel ambitieuzen onder jullie eventueel naam .
    De winnaar of winnares zal een klein presentje krijgen (doet me eraan denken dat de vorige blogwedstrijd nog niet afgesloten is...)!
    Beste familie, geen zorgen, jullie zijn een aparte categorie en mogen ook eens beginnen denken over welkeen gok jullie wagen!

    20-04-2011 om 15:46 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (9)
    17-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nooit meer
    Omdat ik waarschijnlijk nooit meer zo eruit ga zien op een verjaardag , toch even een fotosessie gehouden...
    Van vooraan valt het nog redelijk mee vind ik.



    Van opzij daarintegen

    17-04-2011 om 20:31 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (0)
    03-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De ene zwangerschap is de andere niet
    Van Pepijn:
    Het begon er rond 7 maanden zwangerschap allemaal 'klaar' uit te zien. Ik had een begin van opening, Pepijn was al ingedaald. Mijn bloeddruk was al gestegen naar 14 en de gynaecoloog besloot me beter in het oog te houden vanaf dan. Ik moest een week vroeger terug komen want hij vermoedde dat ik de 40 weken niet meer ging halen. Ik had ook al last van oedeem in mijn benen en was 9kg bij gekomen.
    Pepijn was op 29 weken ongeveer 1,3kg zwaar en werd op 38 à 40 cm geschat.

    Van ons tweede kleintje:
    29 weken ver, en nog niks dat wijst op weer een vroeggeboorte. Nog niet ingedaald, geen opening. Het zit nog allemaal erg hoog. Kindje ligt wel al zoals het zou moeten liggen maar het heeft nog ruimte genoeg om te draaien en te keren dus dat kan nog veranderen. Al heb ik de laatste dagen de indruk dat poep en rug wel nog van kant wisselen, maar helemaal keren doet het toch niet meer.
    Oedeem heb ik nog maar één keer last van gehad na een erg drukke dag op het werk, het is dus nog niet constant zoals bij Pepijn. Wel heb ik heel veel pijn in mijn benen, alsof er ergens een zenuw wordt afgekneld. Wel heb ik geen zuur meer en ook niet het gevoel dat ik erg veel moet plassen. Ons tweede beweegt nog steeds maar sinds deze week heel wat minder. Zo weinig zelfs dat ik me even zorgen maakte, en naar de monitor ben geweest. Maar daar zag alles er nog goed uit, waarschijnlijk is ons tweede ook wat verzwakt door de buikgriep die mij heeft geveld.
    Mijn bloeddruk staat momenteel 10 over 6, helemaal anders dan bij Pepijn dus, eigenlijk zelfs te laag. Gezien mijn vorige zwangerschap is het natuurlijk wat beter niet te hoog te zitten, dan is er nog wat meer ruimte (de gyn wou me vorige zwangerschap inleiden wegens gevaar voor zwangerschapsvergiftiging). Ik moet van de dokter wel proberen te eten, in kleine beetjes, want zo'n lage bloeddruk is voor mij wel niet echt aangenaam.
    2 kg bij ben ik over die 29 weken. Terwijl kleintje al 1,5kg geschat wordt. Het is dus allemaal wat parasitair momenteel. De gynaecoloog verwoordde het als volgt; jammer dat een zwangerschap die zo perfect verloopt overschaduwd wordt door stress en zorgen. Gelukkig komt ons kindje goed bij en zo, de conditie van mama is momenteel heel wat minder. Maar ach, eens dat vocht begint op te hopen zal ik wel wat bij komen zeker?

    En dan nog een paar foto'tjes.




    03-04-2011 om 15:17 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (0)
    17-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tien kleine negertjes
    Mijn energie is momenteel zoals in het verhaal van de tien kleine negertjes.
    De maandag ben ik aanspreekbaar en zie ik alles zitten, want ik heb heel het weekend kunnen rusten. De maandagavond is de avond bij uitstek om erin te vliegen en die heerlijke maaltijd te koken die ik van plan was. Of met veel enthousiasme te spelen met Pepijn. Tikkertje, of verstoppertje.
    Ook de dinsdag is alles nog steeds tiptop. Geen harde buiken, geen pijnlijke gewrichten. Wakker blijven tot een voor ons onzalig uur. (kwart na tien. )
    De woensdag begint het te minderen. Wat pijnlijke heupen. Een kramp in een been hier en daar. Af en toe een geeuw maar nog steeds wakker. Spelen met Pepijn lukt nog, als ik me af en toe kan zetten. 's Avonds op de trein begin ik in het ijle te staren.
    De donderdag komt de klap. Reeds van 's morgens voel ik me niet uitgeslapen, ik zit in te dommelen op de trein. Op het werk lukt alles nog maar wel pijn aan de buik. Het tempo van stappen gaat er wat uit. 's Avonds op de trein hou ik me nog net wakker maar mijn ogen vallen telkens dicht. Ik sleep me naar Mini Muis, haal Pepijn op, om me dan op zijn stoel aan zijn tafeltje te ploffen, waar ik blijf zitten tot papa thuis is en we Pepijn (liefst wat vroeger dan in het begin van de week) in bed kunnen stoppen. Ik voorspel binnen een goed uur naar bed te gaan. Nood breekt wet.
    Door de vrijdag slepen we ons, om de zaterdag en zondag ternauwernood in bed te kruipen als Pepijn slaapt. Hoewel ik mezelf gezegd had 'volgend weekend doe ik dat en dat en dat'. Maar dat zal het niet worden. Als ik volgende week nog overleven wil.
    Dus zo leer je noodgedwongen rusten wanneer het moet. Nooit gedacht dat ik dat kon.

    17-03-2011 om 19:51 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (0)
    13-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.100 dagen

    Minder dan 100 dagen nog tot mijn bevalling als we uitgaan van de uitgerekende dag, en ik heb het gevoel dat we nog nergens staan.

    • Babykamer: meubels moeten zowiezo nog gekocht, het zal ikea worden dit keer. Maar daar moeten we eens geraken en liefst zonder Pepijn want al die winkelbezoeken met een kleintje die dan door mama gedragen wil worden zijn ook niet dat meer. En eigenlijk zou het beter zijn als voordat nummerke twee gekomen is, die twee kinderkamers geschilderd zijn en vloerbedekking hebben. Kwestie van de meubeltjes niet nog eens te moeten afbreken en opzetten. Ook in deze categorie: ook Pepijns gordijnen zijn nog niet terug omhoog geraakt.
    • Een naam: nog niet zo'n ramp zoals het bij Pepijn was, maar toch staan we ook hier nog nergens. Laten we zeggen dat we na de eerste 3D echo zo'n kleine tien weken geleden tot een akkoord waren gekomen, maar nadat de gynaecoloog twee weken later het andere geslacht zei het dan op de achtergrond geschoven is. In de weken dat we dan moesten wachten om te weten wat het nu eigenlijk is; heeft papa dan met de naam gelachen waar hij nota bene mee afgekomen is, zodat ik dan weer begon te twijfelen. En de laatste weken zijn we met zodanig veel andere dingen bezig geweest dat er nog geen tijd is geweest om een lekker 'romantische' babynamen-zoektocht aan te vangen.
    • Geboortekaartje: Deze week hebben we dan eindelijk kunnen kiezen waar we het geboortekaartje zullen laten drukken. En na veel getwijfel zal het iets worden dat papa zelf in elkaar steekt. Alleen, dat moet er dan ook van komen en ik zou eigenlijk graag een proefdruk hebben om te zien of het toch wel op iets lijkt... En ik moet ook nog eens goed de voorwaarden zien van de firma waar het gedrukt zal worden. Eigenlijk staan we dus ook nog niet zo ver...
    • Doopsuiker / geboortegeschenkjes: zo ongeveer een beetje hetzelfde als een aantal weken geleden. Het idee is er, weliswaar al iets meer uitgewerkt. Maar heel het zaakje moet nog uitgeprobeerd en in elkaar gezet worden. Ja, en daarvoor moet ook eerst het geboortekaartje vorm hebben. En in de ikea moet ik ook eens geraken.
    • Geboortelijst: Het enige dat al min of meer op punt staat denk ik, al kan ik nog steeds wensen toevoegen of weglaten.
    • Babyborrel: De zaal is gereserveerd. Dus de datum ligt ook vast.
    • Andere: Mijn bevallingsdag valt net voor het begin van de zomer, en graag had ik deze zomer Pepijn een tuin met gras geschonken. Op dat vlak is er dus ook nog heel wat werk aan de winkel. De volgende maand zal onze energie vooral daarnaar gaan. Enfin, papa's energie en nog wel van een aantal andere mensen.

    Het babygevoel bij de mama is vaak ver weg. Bij Pepijn was het een hele zwangerschap genieten, ik had ook weinig last van kwaaltjes en zo. Maar nu zijn er heel wat zorgen die mijn aandacht verleggen, en die me niet altijd even gelukkig maken. Qua kwaaltjes valt het mee, al voel ik dat deze zwangerschap meer roofbouw pleegt op mijn lichaam. Ik kom minder snel bij, mijn benen doen meer pijn en na een hele dag rennen op het werk noemt papa me vaak 'wandelend lijk'. En dat is eigenlijk iedere avond. Hopelijk zal ik toch van deze zwangerschap toch ook nog wat lekker kunnen genieten, dat ons tweede kindje een gelukkige en blije baby wordt.

    13-03-2011 om 14:46 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (1)
    06-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mama+beebje-check
    Vrijdag moest ik naar de gynaecoloog voor de controle op ongeveer 24 weken. Ik mag maandag gelukkig weer gaan werken. De week rust heeft me deugd gedaan en ik ben verlost van die vervelende koortsaanvallen. Ik ga vanaf nu een beetje meer de rem erop moeten zetten, en echt wel rusten. Want als ik tot nu toe eens een dag verlof genomen heb, was het altijd om nog vanalles te doen, maar dat ga ik nu dus moeten minderen.
    Gelukkig was mijn urine, bloeddruk en gewicht goed. Ook nog geen opening dus alles dik in orde. De harde buiken die komen nog wel regelmatig maar ik weet van wat het komt. Als ik niet genoeg rust wanneer ik iets begin te voelen heb ik het 's avonds gegarandeerd vlaggen.
    Slapen wordt wel moeilijker. Op mijn rug slapen doet me pijn, alsof de bloeddoorstroming naar mijn benen afgesloten wordt. En als ik me op één van mijn zijden legt dat protesteert nummerke 2 meteen. Heb ik al gezegd dat het een vinnig dingske is? Ik dacht indertijd dat Pepijn een heftige buikbaby was, hij bewoog bijna heel de dag door. Maar zijn broertje/zusje kan er ook goed mee weg. Ik moet nog maar ergens zachtjes tegen staan met mijn buik, zoals het aanrecht of een labotafel op het werk, of nummerke 2 begint als een bezetene te schoppen/slaan. Zelfde als ik Pepijn op mijn buik draag. Of als ik dus op mijn zij leg te slapen.
    De buikbaby werd ook gemeten, het is te zeggen, hoofdje, romp en dijbeen om een goede schatting te kunnen maken van zwangerschapsduur, lengte en gewicht. Het zou nu 700g wegen, daarmee iets onder gemiddeld. Geschatte bevallingsdatum is 2 dagen vervroegd, dat maakt me erg blij want Pepijn rond deze tijd werd reeds twee weken dan uitgerekend aangegeven. Geschat geboortegewicht: 3,2kg. Geschatte lengte: 54cm.
    Kuch. 54cm? Ons tweede is daarmee helemaal het omgekeerde van Pepijn. Pepijn die gedurende heel mijn zwangerschap iets korter dan gemiddeld en iets zwaarder dan gemiddeld was, en nummerke twee die nu iets magerder dan gemiddeld is en een lang smalleke wordt.
    Nu, dat kan maar goed nieuws zijn als het zo blijft, want dat maakt de kans op een natuurlijke bevalling groter.








    06-03-2011 om 15:39 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (2)
    01-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Crash! Boom! Bang!
    Een gouwe ouwe voor wie dit liedje van Roxette kent, en een beetje hoe ik me voel nu. Nee, geen liefdesverdriet, gewoon een crash. Een tijd al was ik erg moe en had ik het gevoel dat ik mezelf aan het voorbijlopen was. Maar opgeven of even rusten is nu niet echt iets dat in het woordenboek staat dat hier gebruikt wordt. Vorige week begon het te verergeren, met woensdagnacht een koortsaanval tot gevolg. De nachten erop was het nooit meer zo erg, maar had ik nog steeds een koortsig gevoel. En dan begon het afvallen. Hoewel ik nog niet veel bijgekomen was, was mijn gewicht vanaf zwangerschapsweek 19 langzaamaan aan het stijgen. Maar nu ben ik op een week tijd 2kg kwijt, waardoor ik weer bijna aan mijn startgewicht ben. Ik kan tegen niet veel meer, en heb het gevoel dat ik op mijn tandvlees zit.
    Dus ja, dit weekend had ik me kalm gehouden, om dan gisteren op het werk te besluiten dat ik toch beter naar de dokter ging. Ik voelde me slechter en slechter, hoewel niet doodziek. Ik ben met heel mijn wachtlijst aan klachten naar de huisarts geweest, die prompt besloot me voor de rest van de week rust voor te schrijven. Met de waarschuwing dat ik nu moet rusten of geen maand meer rondloop. En die vreemde koortsaanvallen doen hem in de richting van een ontsteking denken, daarom heeft hij een paar onderzoeken uitgevoerd waarover ik vanavond meer zal weten.
    Dus dat doen we dan maar zeker, rusten? Hopelijk  lukt het vanavond wat nu papa in Nederland zit.

    (PS: ik kan niet heel de dag in mijn bed liggen, maar typen kost nu ook niet veel moeite, dus het zal het moment zijn om de blog aan te vullen met de vele foto's en belevenissen van de laatste tijd. Tot lezens dus!)

    01-03-2011 om 15:24 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (5)
    23-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een droom, een wonder
    Ons nummerke twee is aan het geeuwen in 3D!



    En mijn buik op 18 weken.

    23-01-2011 om 13:41 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (4)
    04-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nummerke 2
    Wel, Moeders Mooiste, nu je ernaar vraagt.

    Ik ben dus ondertussen 16 weken ver, bij mijn laatste gynebezoek vorige week was het nog te vroeg om al iets te zien. De gynaecoloog heeft zelfs niet willen kijken naar het geslacht. En voor de mensen die dit niet geloven, het is echt echt waar. (bij Pepijn wisten we het al op 17 weken maar we hebben iedereen toen wijsgemaakt dat we nog niks hadden kunnen zien)
    Ik vind het eigenlijk wel behoorlijk vervelend, want nu moet ik tot begin februari wachten, en het kriebelde eigenlijk al om een kaartje te beginnen kiezen. Maar er is nog nooit geen mens gestorven van een beetje wachten, dus ik en mijn tomeloze nieuwsgierigheid ook niet zeker.

    De dokter kon wel een uitgebreide echo doen van de orgaantjes, en alles is goed bevonden. Ik had zelfs de indruk dat hij nog iets meer alles gecheckt heeft dan bij Pepijn. Hersentjes, hartje, blaas, maag, we hebben het allemaal gezien. En hielden er een paar duidelijke echo's aan over.

    Ook moest ik nuchter zijn om mijn bloed eens te laten trekken, zodat onderzocht kon worden hoe het met mijn suiker, mineralen, toxoplasmose, hepatitis, cytomegalie is. En de belangrijke triple test en open rugje werd ook uitgevoerd. Alles ook ok op dat vlak, behalve een licht ijzertekort maar niet zodanig dramatisch dat ik nu al ijzer moet innemen. Waarschijnlijk in februari ga ik dan een voorschriftje meekrijgen.

    En dan nog gelukswensen omdat mijn gewichtsstijging nog steeds 0,0kg is, hoewel reeds een joekel van een buik. Yes! Laten we dat ook nog maar zo proberen te houden tot in februari, al vrees ik ervoor. Verder heb ik nog steeds niet echt last van kwaaltjes. De groter wordende buik confronteert me soms met het feit dat ik wel degelijk zwanger ben, nu bukken wat minder lukt. En mijn anders reeds overontwikkelde reukorgaan waarschuwt me nu zelfs al op een meter of honderd wat iemand aan het eten is (of gegeten heeft).
    Mijn hormonen nemen dit keer geen loopje met me, hoewel ik deze week Pepijn wel erg mis. En ik voel me niet vermoeider dan anders. Geen misselijkheid ook en dit keer ook geen vreemde 'goestingkjes' die plots opkomen, zeer tot de zin van manlief die allang blij is dat hij niet naar de nachtwinkel moet rijden om bokkenpootjes. Wat ik wel voel, en dat baart me soms wat zorgen, is hoe mijn gewrichten, en dan vooral mijn heupgewricht, zich al volledig heeft gezet. Het valt me op dat mijn heupen breder zijn geworden, hoewel mijn poep vermagerd is. En dat ik na lang zitten altijd zo'n pijn heb. Vandaag had ik heel de dag pijn aan mijn staartenbeen, heupen, kont. Alsof er weer iets aan het verplaatsen was.
    Het lijkt me toch vroeg, al is dat blijkbaar bij een tweede normaal.





    04-01-2011 om 18:07 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (1)
    08-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuw leven

    Ja, het is dus waar. Wie nog twijfelde en geen blunder wilde maken - niet meer twijfelen.
    De reden van mijn grote vermoeidheid de laatste weken, van mijn hormonale schommelingen en dies meer mag u nu allemaal weten.
    Pepijn wordt in juni volgend jaar grote broer. Papa en ik zijn erg gelukkig met ons tweede wondertje.
    We waren nog maar net verhuisd toen we dit leuke nieuws kregen. Blijkbaar zijn we met vier verhuisd, en niet met drie.

    Zwangerschapskwaaltjes, het valt heel goed mee. Ik was van Pepijn amper ziek geweest, een week of drie wat misselijk, en nu zelfs helemaal niets. Zodanig helemaal niets zelfs dat ik vorige week, toen ik ook al een goeie week niet meer moe was, mij zorgen begon te maken. Want ik heb ook geen vreemde 'goestjes', niet misselijk, niet meer moe. Dan begint een mens zich wel eens vragen te stellen.
    Ik heb wel wat andere kwaaltjes die er wel duidelijk op wijzen dat ik zwanger ben, zoals stuwing bijvoorbeeld, dan vooral door Pepijn getriggerd. En die verdomde zwangerschapsconstipatie. Maar anders niks. Dus ik klaag niet.

    Ik ben trouwens uitgerekend voor 22 juni. Niet alleen de verjaardag van mijn naamgenote, maar Pepijn zou dus ook precies 2 jaar en 4 maanden ouder zijn dan zijn broertje of zusje. Dat zou nogal wat worden, nadat ook Fiona de 22e  van de maand geboren werd.
    Maar we zullen er maar niet teveel op hopen. Als buikbaby wat op zijn of haar oudere broer lijkt, dan zal het vooral te vroeg komen.
    Al moet ik zeggen dat er nu op de echo's al een paar dingen opgevallen zijn. Daar waar Pepijn van in het begin zijn eigen datum door een iets hoger gewicht en een iets langere lengte steeds vooruit schoof, is dit prutske op het gemak net onder het gemiddelde gebleven. Zo is de datum ook nog steeds niet veranderd. En nummerke twee ligt ook verdacht stil, in vergelijking met Pepijn. Zo kon de gynaecoloog op het gemak de nekplooimeting doen, terwijl dat van Pepijn nooit gelukt was... Meneerke Pepino lag namelijk nooit stil op de echo's.

    Dit was de eerste echo die ik op 7 weken zwangerschap had.



    En dit is de echo van gisteren, op 12 weken.
    Nummerke 2 ligt met de beentjes opgetrokken te dobberen.

    08-12-2010 om 20:07 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (5)
    02-07-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een jaar en een dag geleden...
    ...deed ik een positieve zwangerschapstest. Wel, ja, enfin, ik niet echt maar kom.
    Het verhaal begint eigenlijk een paar dagen voor de 2e juli. Zoals jullie waarschijnlijk weten keken Jeroen en ik erg uit naar een klein boeleke. Groot was mijn verdriet dan ook toen ik de donderdag de 26e dacht dat het niet voor die maand ging zijn (later bleek het innesteling te zijn). Ik belde in tranen naar Jeroen, maar tegen 's avonds bleek dat mijn ms niet doorzetten. Het was dan ook nog 2 dagen te vroeg. Zaterdag de 28e was mijn uitgerekende dag, en ik was heel regelmatig, de vrijdagavond kon, de zondagmorgen ook nog, maar de donderdag was vreemd. De vrijdag: niks meer. De zaterdag: niks. Ik voelde me wel wat raar. Maar dat had ik al een week of 2: immens verward/verstrooid zijn, een kriebel in de buik. Tegen de zaterdagavond ( we moesten naar de bbq van de SJJ) begon ik het al ietwat door te hebben. 'Zou het'? speelde meerdere keren door mijn hoofd. Tegen de zondag had ik ver-schrik-ke-lijke honger, en nog steeds geen ms. We hadden een bbq voor mijn vaders verjaardag, en ik heb zeker 3 keer opgeschept. Na de bbq moesten we meteen vertrekken, want er was een babyborrel voor Helena Debel, het dochtertje van vrienden van ons. Daar heb ik geboeft - niet te doen . 2 stukken taart en een chocomousse. Ik die geen dessertenmens ben. Jeroen zei al eens tussen zijn tanden 'dat is hier niet normaal' .
    Enfin, ik besloot de maandag dan maar naar de apotheek te gaan. Ons groot verlof ging in, we vertrokken de zaterdag erop op reis naar Frankrijk. Omdat de zwangerschapstesten het meest effectief zijn met ochtendurine, wachtte me nog een lange lange nacht tot ik kon testen. Om 5 uur 's morgens de 1e juli was ik klaarwakker en kon ik niet meer wachten. Ik wist dat het raak moest zijn, want ik was dus al 3 dagen overtijd en dat had ik nog nooit gehad. Helaas, ik vond de test onduidelijk. Jeroen zei dat er wel een 2e streepje te zien was, maar ik was niet akkoord. (mijn woorden) 'Als wij in het labo zo'n resultaat krijgen, dan zeggen wij niet positief hoor!'. Nu, wij naar het shoppingcenter in Kuurne. Daar heb ik tenslotte naar onze huisarts gebeld en gevraagd wat dat 2e streepje nu eigenlijk wilde zeggen. Hij zei me dat ik naar zijn avondconsultatie mocht komen, dat hij gevoeliger testen liggen had en dat hij eens ging kijken. Bij twijfel kon hij dan nog steeds mijn bloed trekken en dan wist ik het ook. Altijd leuk om zo in de wachtkamer te zitten . Wachten duurt lang .
    De huisarts deed zijn gevoelige test en ja hoor, na eventjes wachten verscheen er een 2e streepje... Ik wist niet goed wat ik moest denken. Er speelt vanalles door je hoofd. Puur geluk maar ook even angst: zal alles goed lopen?
    De dokter heeft dan nog bloed getrokken om zeker te zijn, en ik mocht naar huis. Thuis deed Jeroen de deur open en hij vroeg 'En?'. Ik: 'Ik moet nu nog wachten tot donderdag tot de resultaten van mijn bloedonderzoek binnen zijn.'
    'Maar...Ik ben zwanger!' Héhé had ik hem even liggen. Dikke knuffel natuurlijk, en de traantjes bij mij.
    En dat was het begin van ons sprookje .

    02-07-2009 om 20:22 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bolle buik
    » Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Foto

    Pepijn Simon Lucas
    geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk
    50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg

    26/02/09 3,360kg - 50 (48)
    06/03/09 3,420kg - 49
    12/03/09 3,640kg - 50
    27/03/09 4,180kg - 52
    23/04/09 5,230kg - 57
    26/05/09 6,400kg - 59
    24/06/09 6,970kg - 63
    26/08/09 8,240kg - 68
    03/12/09 9,700kg - 73
    24/02/10 10,40kg - 75
    25/05/10 11,24kg - 77
    01/03/11 13,08kg - 86
    19/08/11 14,04kg - 89,5
    Foto

    Floris Marcel Maxim
    geboren op 10/06/2011 om 11u24 in Kortrijk
    52cm-36cm hoofdomtrek-3,820kg
    15/06 3,540kg - 52cm
    23/06 3,820kg - 53cm
    30/06 4,290kg -
    04/07 4,600kg -
    15/07 5,120kg - 56,5cm
    30/07 5,960kg -
    19/08 6,740kg - 61cm
    20/09 7,900kg - 65cm


    Foto

    Veerle Michelle Lieve
    °16/04/1983
    x04/05/2005 met Jeroen
    Zoontjes Pepijn en Floris
    Biochemicus
    Gedichten en woordseltjes


    Foto

    Jeroen Emeric Hector
    °02/08/1978
    x04/05/2005 met Veerle
    Zoontjes Pepijn en Floris
    IT'er
    Drummer
    Fietsen


    Mijn favorieten
  • Fiona & Linus!
  • Oma
  • Eline
  • Alejosa
  • Wolf
  • Saar en Titus
  • Prutsen
  • Kleine Man, kleine pruts en...
  • Noremi
  • Fien en...


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!