Foto
Inhoud blog
  • Hoe zou het nog zijn met...?
  • Stille nacht
  • Verdere update
  • Update
  • Hulp in huis
  • Nu Floris
  • Eerst Pepijn
  • /
  • I, robot
  • Florisje
  • C.H.A.O.S.
  • Poort naar de hemel
  • Mijn broer is een teddybeer
  • Zelfgemaakt
  • Van mei
    Foto
    Archief per maand
  • 02-2014
  • 04-2013
  • 02-2013
  • 12-2012
  • 10-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 11--0001
    Categorieën
  • Allemaal beestjes... (15)
  • Bloggen (27)
  • Bolle buik (25)
  • Cookie monster (10)
  • De wereld (21)
  • Dinges (61)
  • Familie (39)
  • Floris (56)
  • Huisje,tuintje (61)
  • In Pepijns buikje zit... (14)
  • Kinderpraat (12)
  • Klaaghoekje (43)
  • Mannen (19)
  • One 2 watch (6)
  • Onze kleine prinsen (770)
  • Pepijn (36)
  • The chronicles of Floris (125)
  • Tijdsverdrijf (21)
  • Vrienden (8)
  • Woordseltjes (15)
  • Foto
    Zoeken in blog

    Pepijn en Floris!
    Twee prinsjes
    01-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gelukkig nieuwjaar
    Ik ben niet zo goed in nieuwjaarswensen dus mag u nu even denken aan al wat u wil, en dan zal Pepijn de toverfee dat voor u tevoorschijn toveren.

    Ik had graag deze link met u gedeeld: http://komdichter.wordpress.com/2010/12/21/het-langste-humogedicht-ooit/
    van een dichteres waar ik grote fan van ben. (Humo-dichteres Sylvie Marie)

    over 2010

    het is nooit het goede moment om er het hoofd bij
    neer te leggen. terwijl in zijn vingers londen zich
    verzet, in zijn tenen rome krioelt, in zijn vuist
    een klokkenluider gevangen zit (op een haarpunt zou een
    bemiddelaar zijn klemgereden), in zijn schaamstreek
    een pedofiele nederlander wordt opgepakt
    en zijn maag nog opborrelt van het teveel aan
    asielzoekers, vormen ze al een halve cirkel rondom
    hem, houden de handen gevouwen en prevelen dat
    het niet mooi meer is. hij, opstandige, wil schreeuwen
    dat het nog niet over is, dat er nog altijd een doorbraak
    voor kerstmis kan komen, maar onverbiddelijk start
    de film van zijn leven al:

    scène 1
    hij: pril. slaakt zijn eerste kreet
    in de kofferbak van een wagen die later in
    brand wordt gestoken. van zijn eerste stapjes gaat
    de aarde beven en even verderop botst een trein
    op een andere trein.

    scène 2
    hij: knaap. kleurt bollen achter een gordijn. een
    dikke man zonder das komt samen met een magere
    man met strik. ze eten borrelnootjes
    tot de één na de ander zich verslikt.

    scène 3
    hij: volwassen. staat met zijn voeten in het water.
    of  neen, het staat tot aan zijn knieën. of neen, tot
    aan zijn navel. zijn tepels. schouders. kin. onder-
    lip. boven-

    scène 4
    hij: ouderling. in monnikspij. dikke tranen
    rollen over zijn wangen van wroeging.
    immanente gerechtigheid heet dat. geloof
    het maar: het beste nieuws kwam

    uit de grond gekropen.

    eindtitels
    als hij sterft, baart hij een elf. eerst onstuimig
    fladdert ze nog, struikelt al duikelend dingen omver,
    leert dan steeds gerichter te tollen. om welke as?
    voor wat van hem nog nasmeult, moet het elfje misschien
    nieuwe bollen kleuren achter het gordijn. voor al de rest
    dat zinkt, breekt, scheurt, afbrandt, botst, klem raakt,
    ontploft of mislukt zal ze een liedje zingen. hoe dat
    zal klinken, weet niemand. maar dat hij sterft
    en dat daar een elf van komt. dat
    staat vast.

    01-01-2011 om 22:23 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (0)
    07-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vlinder

    Dag lieve kleine vlinder uit mijn buik

    voordat je straks de wereld in zal vliegen

    zal ik je jarenlang, hier dicht bij mij

    met liefde in mijn armen mogen wiegen

     

    ik zal je leren wat je weten moet

    en je de namen van de dingen noemen

    dag lieve kleine vlinder in mijn buik

    ik wens voor jou een wereld vol met bloemen.

    (Uit: Het liefste babynamenboek, Marianne Busser & Ron Schröder)

    07-12-2010 om 21:06 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (6)
    17-11-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gelukkig heeft je moeder twee oren
    Ik hield het niet droog.

    Er lagen hier nog wat Fnac-bonnen, dus tijd om onszelf te trakteren. Een toetsenbord voor papa, een kookboek en de eerste DVD-reeks van Buiten de Zone. (een fan, ja)
    En dan, het boek dat ik nu in één ruk heb uitgelezen. En tranen met tuiten gehuild. Ok, misschien iets hormonaal, maar het is zo mooi!
    Echt, als u iets zoekt om onder de kerstboom te krijgen, of gewoon uzelf eens wilt trakteren: het boek 'Gelukkig heeft je moeder twee oren' van Wouter Deprez. Ik geef toe, ik ben een fan van het eerste uur. Van zijn shows. Maar nooit gedacht dat hij ook zo'n ontroerend mooie versjes kon schrijven. 'Gelukkig heeft je moeder twee oren' is reeds het tweede boekje over zijn zoontje Joshua, twee jaar ondertussen, en is zo herkenbaar. Over eerste stapjes, woordjes, willetjes. En allemaal in koddige korte briefjes naar zijn zoontje opgesteld. Heel duidelijk vanuit het hart.
    Ik heb lang gezocht naar het perfecte voorbeeld. Maar ik kan niet kiezen, echt niet. Ik hield het bij bijna alle versjes niet droog.
    Daarom een van de zovele prachtige stukjes - en iedereen naar de boekhandel, daarna!

    (45)
    'Hallo, Joshua,' bel je naar jezelf met de oude telefoon.
    Hoe het met je gaat, vraag je.
    Alles goed, hoor ik aan de toon waarop je met jezelf praat.
    Je sluit af met een vriendelijk: 'Dááág! en legt neer,
    blij dat je jezelf nog eens gehoord hebt,
    blij dat het goed met je gaat.

    Later die dag bel ik in gedachten naar mezelf.
    Het gaat ook goed met mij, hoor ik,
    maar dat ik toch eens wat vaker moet bellen.

    Wouter, je vader

    (uit: 'Gelukkig heeft je moeder twee oren' van Wouter Deprez, met tekeningen van Randall Casaer, uitgeverij De eenhoorn)

    17-11-2010 om 21:26 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (2)
    28-01-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gedichtendag - wat ouder werk

    De zon blikte door de wolken

    In een versneden verhaal

    Leek ze me te vertellen hoe het zat

    En ik voelde wat er ging gebeuren

    Wat die wolken me vertelden

    En ik vatte alles in kleuren

    Maar ook deze trokken weg

     

    En ik wou dat ik kon zeggen

    Dat het me niks deed

    En ik wou dat ik kon hopen

    Op iets beter, iets verder weg

    Maar daar zag ik wat ik vreesde:

    Daar had je me al tot punt gezet.

    Copyright VDemolder

    Stil schreeuwde je

     

     

    Het leek een beeld als uit de film

    donkere wolken aan de horizon

    de regen maakte me helemaal nat

    geen auto in de buurt om me te troosten

    jij die mijn naam vergat

     

    toch even kwam er iets van

    herkenning in je ogen

    stil schreeuwde je vaarwel


    Copyright VDemolder

    28-01-2010 om 21:10 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (0)
    26-01-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik buig

    Ik buig. Ik val.

    Ik breek.

    Af.

    En toe - val.

    Tergend traag tel ik.

     

    Het is een koude dag.

    Misschien dat ik mezelf ingraaf.

    Deze winter.

    Ik denk dat ik maar inslaap.



    Copyright VDemolder

    26-01-2010 om 20:44 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (0)
    15-01-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dichter/bij

    Dichter/bij

     

    Ik wou dat ik je kon schrijven

    wat nu zo dicht bij me is

    wat in me is en naast me is

    en borrelt in mijn hand

     

    Het is de juiste pen niet

    of de juiste lucht

    het is niet dicht genoeg bij me

    of je gaat ervoor op de vlucht

     

    Ik wou dat ik dichter was

    dichter bij jou

    evenwel een dichter was

    en je dit schrijven zou

    ©VDemolder

    15-01-2010 om 22:01 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (2)
    27-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wie A zegt...
    Ik heb het zelf gezocht hé. Een tijd geleden, onder het onderwerp 'award', deelde ik jullie een geheimpje mee. Dat ik wel eens wat op papier zet. En dat ik daarmee al af en toe eens een prijs won. Sinds deze week weet ik wat ik deze keer gewonnen heb. Helaas is het in de post verloren gegaan en moet ik het doen met een troostpakket van drie boeken. En hebben we dus vooral voor de eer meegedaan.
    Het grappige is dat de 2 gedichten die ik meezond omdat ik dacht, dat kan er nog mee door, in de prijzen gevallen zijn. Deze die ik het mooiste vind kregen enkel een eervolle vermelding. Zo zie je maar dat smaken kunnen verschillen.
    Eigenlijk ben ik niet zo happig om het hier te zetten, want dat is vooral privé voor mij. Maar ondertussen is iedereen nieuwsgierig en ben ik het min of meer verplicht...

    Er zal nu wel veel veranderen
    je zegt dat je bij me blijft
    nu mijn benen wielen zijn geworden
    en ik dichter parkeer.

    Ik kan je wel niet meer voelen
    - daar,
    maar voel je blikken wel.

    © VDemolder 3e prijs jongerenjury, 2e prijs volwassenenjury

    Bad

    Je leek zo gelukkig mijn kind
    je schilderde de muren
    in vrolijk badwaterkleur
    en door heel het huis
    hing badkamergeur

    Nu vele jaren later
    nu tranen en niet
    meer waterdruppels
    de muren schilderen
    heb ik je drooggewiegd

    ©VDemolder 3e prijs volwassenenjury

    Dit zijn de 2 gedichten waarmee ik laureaat werd.
    Mijn persoonlijke favoriet van deze waarvan ik een eervolle vermelding kreeg is het volgende (eervolle vermelding van beide jury's)

    Nagelnieuw, hagelwit

    Jaar waar nog geen klad op zit

     

    Het begint met een leegte

    Waar het vorige de hoek omging

    Ik zeg dat het maar een kleintje is

    Jij lacht om de woordspeling

     

    Ik zie je vormen in de wolken

    Hoor je stem in ieder lied

    Ik voel je adem in mijn haren

    Je passeert op elke fiets

     

    En het is nagelwit –

    Spiegelglad –

    Waar wij ons nu op bevinden

     

    Ik wou dat ik m’n muts op had.

    ©VDemolder

    En van de jongerenjury kreeg ik ook nog voor dit gedicht een eervolle vermelding:

    alles wat ik maak zal ik breken

    zo is het en zo zal het gaan

    de dag breekt aan en vergeet me

    te waarschuwen dat ik beter niet

    op zou staan

    ©VDemolder

    De volwassenenjury vond ook nog de volgende 2 gedichten het vermelden waard:

    Het wachten

    Het zitten in de stoel
    en leunend luisteren
    hoe hij krakend protesteert

    (Het tellen van de roze bloemblaadjes
    die de luchtlagen bespelen in hun oneindige spel)

    Het tellend fluisteren
    van de klok op mijn arm
    de wind drukt zijn stempel
    het wachten duurt lang

    ©VDemolder

    Laten we wandelen, waarheen en daarheen je wil zijn.

    Nu de klok me slaat met de tijd die weg is

    en ik overblijf waar ik niet zijn wou of wat er van me overblijft.

    Het meeste van jou is weg nu.

     

    Ik moet leren te verliezen liever niet toch

    Je bent een korst geworden die rond me hangt

    Je brokkelt af wanneer ik het niet wil

    en blijft hangen als ik alleen zit en stil

    je strepen tel

     

    Het meeste van jou is weg nu.

    Een groot deel van mij zal weer de dagen vullen met

    nutteloze vulling en vergeten wetenschap

    Over hoe je nu daar zit en je vaak denkt misschien

    Of je de tijd al hebt ontmoet en of je net als ik

    geslagen achterblijft

    Zoals we oud worden terwijl we nog jong zijn

     

    Ik wandel daarheen en waar ik wil zijn

    De eeuwen wegen

    Nu de klok me slaat

    En ik geëindigd ben waar ik niet zijn wou en wat er in me overblijft

    Nu ik beëindigd ben.

    ©VDemolder

    Maar zelf vind ik het eigenlijk een vreemde keuze, want ik heb er volgens mij nog mooiere. Maar eerst eens afwachten wat jullie ervan vinden.

     

     

    27-12-2009 om 14:47 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (4)
    24-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dirigent Bart Moeyaert

    Dirigent

    Als de regen traag blijft vallen
    en het licht wordt als aan zee,
    sluit de ochtend naadloos
    op de avond aan. Dat klinkt

    als somberheid, maar niet
    per se. Je hoeft niet alles
    in mineur te zingen. Je doet
    de dingen met je beste been

    vooruit. Aan donker zit altijd
    een kant die glanst zoals
    de natte straat. Het heet ook
    hondenweer voor iets.

    Is het niet grappig dat je
    je evenwicht verliest bij het
    schudden van je vacht.
    Je weet dat oefenen niet

    bij het leven hoort. Alles is
    altijd voor echt. Je moet
    de straat op en verdrinken,
    je borstzak brandend van

    het kaartje voor een stoel
    dicht bij de dirigent. Hij
    wijst je met het tillen van zijn
    handen op het belang van

    het moment.

    Bart Moeyaert

    24-11-2009 om 22:16 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (2)
    03-07-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bart Moeyaert - Dit
     

    Dit

    Van alles wat ik schreef
    zijn dit het minste woorden.
    En tel ze na, het zijn er
    nog te veel: zelf houd ik van
    mijn mond vol tanden,
    het aaien van dit blad, de
    woordenschat van mijn
    twee handen, het stokken
    van mijn adem als ik zeg
    dat ik je hier niet kan
    vertellen wie of wat ik
    voor je ben, omdat papier
    me in de weg zit, en ik
    het juiste woord niet ken.

    03-07-2009 om 19:04 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (0)
    11-06-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De koning kan niet slapen (Ans Weeselmane)
    Er was eens een koning. Hij woonde in een mooi groot paleis in het midden van zijn koninkrijk. Hij had werkelijk alles wat zijn hartje begeerde. Toch was er een probleem. De koning kon niet slapen.

    's Nachts als alle mensen in het land lekker lagen te slapen, lag de koning maar wakker. Hij probeerde van alles. Warme melk, schaapjes tellen. Niets hielp. De koning was ten einde raad. Hij was zo verschrikkelijk moe, maar slapen kon hij niet.

    Op een dag besloot de koning een beloning uit te loven aan degene die hem in slaap kon laten vallen.
    En zo kwam het dat er een heleboel mensen naar het paleis trokken. Er waren wijze mannen die dachten dat ze de oplossing hadden. En er waren sprookjesvertellers uit de hele wereld. Zij wisten zeker dat hun sprookje de koning in slaap zou laten vallen. Allemaal stonden ze in de rij op hun beurt te wachten.

    Helemaal aan het einde van de rij stond een kleine jongen. Hij zag er een beetje vies uit. Hij droeg geen schoenen en zijn kleren zaten vol met scheuren. En zijn haar, dat kon je zo zien, was vast al weken niet meer geborsteld.

    De wijze mannen en de sprookjesvertellers keken hem boos aan. 'Ga weg,' riepen ze naar de kleine jongen. 'Je bent veel te vies. Zo kan je niet bij de koning op bezoek.'
    Maar de kleine jongen liet zich niet wegjagen en wachtte rustig op zijn beurt. Het duurde lang, want hij was de laatste. Na uren en uren was hij eindelijk aan de beurt.

    Toen de kleine jongen voor de koning verscheen moest de koning lachen. 'Zo,' zei de koning, 'wie denk jij wel dat je bent kleine jongen. Vanuit de hele wereld kwamen mensen om mij te helpen, maar het is niemand gelukt. Nu ben ik toch werkelijk heel benieuwd wat jij te vertellen hebt.' Maar de kleine jongen zei niets. Uit het binnenzakje van zijn vieze jasje haalde hij een houten fluit.

    Hij begon te spelen. Het klonk heel mooi en zacht. Alsof er allemaal elfjes aan het dansen waren. De koning knikte goedkeurend en luisterde aandachtig. De kleine jonge speelde maar door. Net zo lang dat de koning zat de knikkebollen en in slaap viel.

    En omdat de koning zich aan zijn woord hield, ontving de kleine jongen de beloning. Een mooie kist met gouden munten! Bovendien mocht de kleine jongen voor altijd in het paleis blijven wonen. En 's avonds?
    Dan speelde de kleine jonge mooie liedjes voor de koning en viel de koning heerlijk in slaap.

    11-06-2009 om 21:39 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (0)
    27-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Muzikale kat (Henk Van Zijp)

     

     

    Ik heb een muzikale kat

    Je weet niet wat je ziet

    zoals die bij de radio

    van muziek geniet.



    Hij wiegt dan met zijn heupen

    lekker in de maat

    en als hij op zijn kont zit

    doet hij dat met zijn staart.



    Hij heeft niet zoveel voorkeur

    voor hetgeen hij hoort

    maar je ziet als er reclame komt

    dat dit hem heftig stoort.

    27-05-2009 om 21:02 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (0)
    14-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tijd voor nog een woordseltje

    Suïcide

     

    Het is al jaren aan de gang, elke keer laat

    Ze iets achter, iets wat niet meer telt,

    Haar foto’s, haar beste jurk, haar glimlach,

    Haar honger, ze heeft al lang geen honger meer

     

    Ook als je denkt dat het beter gaat is ze bezig,

    Ze neemt afscheid van het koertje waar ze groot

    Werd, van de geur van de huiskamer, in kleine dingen

    Beneemt ze zich van het leven en gaat verder,

     

    En verder is het hard om haar bezig te zien, zoals

    Ze daar nu zit, ze heeft vier doosjes met pillen

    Zoekgemaakt, ik zwijg en streel haar zachte hals,

    Ik weet niet eens hoe ik van haar weg moet gaan

     

    (Piet Clauwaert)

    14-05-2009 om 16:08 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (0)
    07-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.O-ow
    Oeioei  - ik die zo'n afkeer heb voor dt-fouten, en nu staat er in mijn vorige bericht zelf één!
    Ik krijg er echt de kriebels van, als je soms op het internet (en dan vooral in fora of in stukken waar mensen mogen reageren) leest welkeen schrijffouten mensen kunnen maken. Gisteren las ik ergens: en hij klouterde uit de put!
    Woorden met lange ij die kort zouden moeten zijn, mensen die exeem schrijven, hoever zijn we nog verwijderd van een volwassene die schrijft: ik heeft honger? Ik ben hier nu misschien wat aan het zagen, maar een beetje zorg in wat je schrijft is toch maar normaal vind ik.
    Dus let ik op. Ik denk toch dat je me zelden op een fout kunt betrappen, behalve dan de occasionele fout door te snel te typen of door met 1 hand te typen omdat ik met Pepijn bezig ben. En nu staat er bij mij ook een dt-fout in...(een beetje zelfkastijding staat me dus niet mis)
    Onlangs kreeg ik zelfs een reclamebrief in de bus met een dt-fout. Ik denk dat er stond: 'Vindt u ook dat u teveel betaald?' Dan lees ik al meteen niet verder meer...
    Over de zinsbouw en zo valt er nog te discussiëren. Ik zou hier ook met veel meer zorg mijn zinnen kunnen wikken en wegen, maar ik heb besloten dat ik daar de tijd niet voor heb. En dat ik dus maar schrijf alsof ik het hier aan u zou vertellen.
    Toch ben ik stiekem jaloers op deze mensen en hun prachtig geschreven blog! (maar ik heb er dus de tijd niet voor)
    http://kruimels.blogspot.com/
    http://flarden.wordpress.com/
    http://madamezsazsa.blogspot.com/

    07-05-2009 om 08:03 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (0)
    27-04-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Favorietje
    Een all time's favourite:

    Aan de bruid (Ingmar Heytze)

     

    ‘If it was raining kisses he’d be the only person with an umbrella’ - Terry Pratchett

     

    Ik dacht ik schrijf je even

    Om te melden hoe het is gegaan,

     

    Maar de kaart blijft ongeschreven.

    Er is geen beginnen aan.

     

    Ik leef nog steeds - een vorig leven

    Dat me niet is toegestaan,

     

    Ik fiets nog steeds bij je vandaan

    Met alle lichten tegen.

     

    Het wordt later en ik mis je.

    Je bent inkt onder mijn huid.

     

    Het is voorjaar en het regent

    En je zoekt een trouwjurk uit.

    27-04-2009 om 15:00 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (0)
    26-04-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De soepsteen (auteur onbekend)

    In een dorp waar veel armoede was, liep een vreemdeling. Hij had een lange weg achter de rug en was hongerig, maar begreep dat hij in dit arme dorp niet zomaar om eten kon vragen. Het was koud. Toch was er in de meeste huizen geen vuur in de open haard. In een huis waar wel vuur brandde, zag hij een paar gezinnen bij elkaar zitten. "Dat doen ze zeker om brandstof te sparen", dacht de vreemdeling. Hij klopte op de deur en vroeg of hij zich ook bij het vuur mocht warmen. De kamer zat al vol, maar iedereen schoof een plaatsje op zodat er voor de vreemdeling ook nog een plaatsje was.

    De mensen zagen er hongerig uit. Toch werd er geen eten klaargemaakt.
    "Ik zou graag soep op het vuur willen koken", zei de vreemdeling, "hebben jullie een grote pan voor me?" Verbaasd keken de mensen hem aan en vroegen: "Waar wil je soep van koken? Je rugzak is bijna leeg, daar kan niet veel in zitten om soep van te koken."

    De man haalde een mooie steen uit zijn zak en zei: "Dit is een heel bijzondere steen. Een soepsteen. Als jullie een pan met water op het vuur zetten, kan ik van deze steen soep koken."
    De mensen geloofden niet direct wat de man zei, maar ze hadden wel een grote pan en genoeg water, dus konden ze het allicht proberen. De kinderen dachten:"Misschien is die man een tovenaar." Nieuwsgierig zagen ze hoe hij de steen voorzichtig in de pan met water legde, die op het vuur was gezet. En vol verwachting bleven ze naar de pan kijken, waarin het water langzaam warm werd en tenslotte begon te koken.

    Toen zei de man:"Nu zou er eigenlijk een beetje zout aan toegevoegd moeten worden." De vrouw, die in het huis woonde, stond op en haalde wat zout uit de kast. "Ik heb ook nog een laurierblaadje", zei ze,"zal ik dat er ook in doen?" "Goed", zei de man," Een stukje vlees zou de soep nog lekkerder maken." De buurvrouw zei:"Ik heb in de kelder nog wat soepvlees voor het avondeten bewaard. Nu we hier samen soep gaan eten, kan ik het er wel bijdoen."Ze haalde het vlees en nam ook een paar worteltjes uit de tuin mee. "Een ui en een prei zouden er ook goed in smaken", zei de vreemdeling.

    "Die heb ik nog in mijn tuin", zei de overbuurman. "Ik heb nog een restje bonen en wat selderij", zei een ander.
    Iedereen haalde iets op waardoor de soep nog lekkerder en voedzamer kon worden. En even later hing er een heerlijke geur in de kamer. De borden en lepels werden alvast klaar gezet. Na een poosje stond de man op, roerde in de soep en proefde. "De soep is klaar", zei hij en schepte de borden vol.

    Allen smulden van die overheerlijke soep. In lange tijd hadden ze niet zo heerlijk gegeten. Ze aten met elkaar de hele pan leeg. Alleen de soepsteen lag er nog in. De vreemdeling stond op en wilde vertrekken. "Uw soepsteen ligt nog in de pan", riep een kind, "je vergeet je soepsteen."  "Die mogen jullie houden", zei de man, "daarmee kunnen jullie nog wel duizendmaal soep koken, als je 't maar zo doet als we het nu gedaan hebben." "Dat is een wondersteen", zeiden de kinderen tegen elkaar.
    De vreemdeling lachte toen hij dat hoorde terwijl hij de deur uitging. Buiten het dorp gekomen, zocht hij een mooie ronde steen, stopte hem in zijn rugzak en liep fluitend verder.

    26-04-2009 om 21:26 geschreven door Vivache  


    Categorie:Woordseltjes
    » Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Foto

    Pepijn Simon Lucas
    geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk
    50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg

    26/02/09 3,360kg - 50 (48)
    06/03/09 3,420kg - 49
    12/03/09 3,640kg - 50
    27/03/09 4,180kg - 52
    23/04/09 5,230kg - 57
    26/05/09 6,400kg - 59
    24/06/09 6,970kg - 63
    26/08/09 8,240kg - 68
    03/12/09 9,700kg - 73
    24/02/10 10,40kg - 75
    25/05/10 11,24kg - 77
    01/03/11 13,08kg - 86
    19/08/11 14,04kg - 89,5
    Foto

    Floris Marcel Maxim
    geboren op 10/06/2011 om 11u24 in Kortrijk
    52cm-36cm hoofdomtrek-3,820kg
    15/06 3,540kg - 52cm
    23/06 3,820kg - 53cm
    30/06 4,290kg -
    04/07 4,600kg -
    15/07 5,120kg - 56,5cm
    30/07 5,960kg -
    19/08 6,740kg - 61cm
    20/09 7,900kg - 65cm


    Foto

    Veerle Michelle Lieve
    °16/04/1983
    x04/05/2005 met Jeroen
    Zoontjes Pepijn en Floris
    Biochemicus
    Gedichten en woordseltjes


    Foto

    Jeroen Emeric Hector
    °02/08/1978
    x04/05/2005 met Veerle
    Zoontjes Pepijn en Floris
    IT'er
    Drummer
    Fietsen


    Mijn favorieten
  • Fiona & Linus!
  • Oma
  • Eline
  • Alejosa
  • Wolf
  • Saar en Titus
  • Prutsen
  • Kleine Man, kleine pruts en...
  • Noremi
  • Fien en...


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!