Foto
Inhoud blog
  • Hoe zou het nog zijn met...?
  • Stille nacht
  • Verdere update
  • Update
  • Hulp in huis
  • Nu Floris
  • Eerst Pepijn
  • /
  • I, robot
  • Florisje
  • C.H.A.O.S.
  • Poort naar de hemel
  • Mijn broer is een teddybeer
  • Zelfgemaakt
  • Van mei
    Foto
    Archief per maand
  • 02-2014
  • 04-2013
  • 02-2013
  • 12-2012
  • 10-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 11--0001
    Categorieën
  • Allemaal beestjes... (15)
  • Bloggen (27)
  • Bolle buik (25)
  • Cookie monster (10)
  • De wereld (21)
  • Dinges (61)
  • Familie (39)
  • Floris (56)
  • Huisje,tuintje (61)
  • In Pepijns buikje zit... (14)
  • Kinderpraat (12)
  • Klaaghoekje (43)
  • Mannen (19)
  • One 2 watch (6)
  • Onze kleine prinsen (770)
  • Pepijn (36)
  • The chronicles of Floris (125)
  • Tijdsverdrijf (21)
  • Vrienden (8)
  • Woordseltjes (15)
  • Foto
    Zoeken in blog

    Pepijn en Floris!
    Twee prinsjes
    15-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hulp in huis
    Ons schattebolleke / smoutebolleke van een achtienmaandertje hielp vorige week zondag met vegen. Het concept snapt hij nog niet volledig, maar zoooo schattig, niet te doen!







    15-12-2012 om 21:40 geschreven door Vivache  


    Categorie:Floris
    » Reageer (1)
    05-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nu Floris
    Bij Floris weet ik echt niet waar te beginnen...
    Ik denk dat ik dit jaar (!) nog nooit echt een goede samenvatting heb gemaakt van welke veranderingen het ventje allemaal doormaakt. Nochtans zijn het er heel wat...
    Ik doe een poging...

    Karakter
    We zijn gezegend met een engel van een tweede kindje. Niet dat Pepijn een ergerlijk nest was/is, maar Pepijns baby- en peutertijd was niet zo leuk en onderbroken door slapeloze nachten en ik-wil-niet-slapen huilbuien. Andere dagen was hij gewoon strontevies (sorry voor het woord) en was de reden niet altijd duidelijk. Het is pas beginnen beteren rond anderhalf, en toen hebben we besloten dat een tweede mocht komen.

    En nu is dat tweede er, en hij heeft een heel ander karakter dan grote broer. Hij is ook wel gevoelig, dat wel, maar dan vooral als je iets zegt. Lawaai, nieuwe situaties, ergens naartoe gaan; het doet hem allemaal niets. Floris voelt zich overal goed en in zijn sas. Iedereen wordt getrakteerd op een brede lach en guitige oogjes. De vrouwen vallen met bosjes voor hem.
    Charmeur. Dat mogen we veel horen, van veel verschillende mensen.

    En hij weet het al te gebruiken. Waar Pepijn eigenlijk altijd doodsbraaf en heel plichtsbewust is geweest, is Floris dat...euh...niet. Niet dat hij een klein ettertje is hoor, en eigenlijk ook niet super stout. Maar hij is verschrikkelijk nieuwsgierig. En ziet in alles een spel. Zie dat in combinatie met het begrip 'taal' nog niet echt machtig zijn, en je komt tot een soms gevaarlijke combinatie. Maar hij komt er toch maar mee weg. Als hij dan iets stout doet, dan wordt wie erop spreekt getrakteerd op die brede lach en die oogjes, en je kan er niks aan doen maar je kan weinig anders dan 'ooohhh' zeggen. En dan komt hij als kers op de taart nog een dikke knuffel geven.

    Dat is hij ook, een grote knuffelaar. Pepijn knuffelt ook graag, maar Floris is tot de tweede macht. Niet te doen hoe hij soms gewoon in je armen komt hangen, zijn hoofdje op je schouder. Dan heft hij af en toe zijn hoofdje op, kijkt je in de ogen, en zegt aaahhh en grijpt je dan nog wat harder vast. Soms drukt hij een natte zoen op je kaak. De lieverd.

    Ook in Mini Muis vinden ze het een superlief en gemakkelijk kind. Dat kunnen we alleen maar beamen.

    Ontwikkeling

    Nog eens het bewijs dat je er nooit twee van hetzelfde hebt. Waar Pepijn rond deze tijd al zinnetjes van 2 woorden begon te zeggen, en alle kleuren kende, is Floris nog niet aan dat punt. Hij zegt wel meer en meer woorden. Poes, de meeste dierengeluiden als hij een afbeelding ziet van het dier, dino, beertje, tutje, piemel , maan, dicht, water, auto nog en nog een hele reeks waar ik momenteel niet op kom. Soms is hij moeilijk te begrijpen. Hij is alleszins niet zo taalkundig aangelegd als Pepijn. Onderschat hem echter niet, hij begrijpt echt alles. Ik kan hem commando's geven, en die volgt hij perfect op (zoals: neem je bekertje en zet het op tafel). En hij kan ook zonder woorden alles heel duidelijk maken. Dus ik denk dat het vooral 'niet nodig hebben' is, al is hij al ietwat verbeterd. We vergelijken dan ook met een heel grote spraakwaterval.

    Qua motoriek is het echter een ander paar mouwen. Waar Pepijn nu nog zelf soms kan zitten prutsen om iets in iets anders te schuiven, doet Floris dat op 2 seconden. Hij klimt, stapt/loopt ondertussen als de beste. Hij is beginnen stappen de eerste week van september, en stapte al snel zeer stevig. Nu behoren klimmen, lopen en dansen al tot zijn arsenaal. De trap opklimmen gaat helaas als de beste, dus we moeten hem in het oog houden. Heel koddig ook hoe hij probeert te springen. Hij staat te wippen, maar zijn voetjes blijven op de grond.
    Het is echter vooral zijn fijne motoriek die opvallend beter is. Hij stapelt al zonder problemen duplo op elkaar, doet hij al erg lang. Liever nog trekt hij Pepijns bouwsels weer uit elkaar met de nodige tranen tot gevolg. Hij is zeer goed in dingen in of uit iets halen, en stapelt heel graag torentjes met vanalles. Het valt op hoeveel beter hij dit kan dan Pepijn op dezelfde leeftijd (en soms zelfs dan Pepijn nu). Hij speelt met alles graag, en danst vooral erg graag. Vanaf hij muziek hoort begint hij te bewegen. Het is verschrikkelijk koddig hem bezig te zien. Heel vaak begint hij ook uit het niets te zingen (dadaaa dadaaaa dadaa) en te dansen.

    Slapen en eten
    We zijn ondertussen erg gemakkelijk. Floris eet nu helemaal alleen, we moeten er niet meer naar omkijken, gewoon nog alles snijden en dan potje geven en dan eet hij zelf. Met vork, lepel en handjes. Uiteraard is het soms nog een smeerboel, maar het ventje doet erg zijn best.
    Het is een hele goede eter ook, maar dat is geen wonder gezien de kilometers die hij doet. We kunnen hem werkelijk alles voorschotelen en hij eet het met veel smaak op. Het mag gewoon niet meer geplet of door elkaar gemengd zijn, want dan wil hij het niet meer eten.
    In tegenstelling tot zijn broer, drinkt hij ook nog altijd melk, al zijn we op de volle AA-melk overgeschakeld toen hij 1 werd.
    Floris is een goede slaper. Hij slaapt elke dag van 19u tot 6u, en we moeten er zelden voor opstaan. Je legt hem in zijn bed, hij praat nog wat zachtjes en valt in slaap. Nooit huilen, nooit klagen. Het is een droom!

    Om af te sluiten ook bij Floris nog wat foto's.





    Een puddingkje eten tijdens de warme dagen in augustus.




    September. Floris heeft net een boterhammetje op.



    September. Hij stapte juist dus het was nog wat de steltenwandel.




    Het stappen bracht nog andere leuke dingen met zich mee.



    En dat vind hij super.



    Op bezoek bij de politie in september.



    Glaasje op? Laat je rijden!




    Ook Floris mocht eens bij papa poseren.




    Nieuwsgierig aagje.




    Hij kan ook heel geconcentreerd zijn.




    De zwarte kat klaar voor het Halloweenfeestje in Mini Muis.




    Die staart!



    Dit weekend.

    05-12-2012 om 20:46 geschreven door Vivache  


    Categorie:Floris
    » Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eerst Pepijn

    Het is al heel wat als ik op mijn planning schrijf: 'Blog aanvullen'. En als dit dan al twee weken op mijn planning staat, maar er nog niet van komt.
    Maar ik ben blijkbaar niet de enige in bloggenland. Ik zie dat heel wat blogs die ik vroeger volgde, er wat doods bij liggen. Zoals de mijne hier.

    Toch wil ik jullie nog op de hoogte houden van onze prutsjes. Al was het maar voor hen, omdat het zo'n mooie herinnering is voor later.
    En ik begin met onze oudste spruit, omdat het tenslotte voor hem is dat jullie hier ooit zijn beginnen volgen.

    Pepijn is ondertussen officieel 'een kleuter'. Hij zit nu in de 1e kleuterklas, na eerst een volledig jaar peuterklasje. Hij zit nu bij juf Ann, en in september zijn ze gestart met 19 peuter/kleutertjes. Ondertussen zijn er alweer 3 of 4 bij gekomen. Dat belooft voor het einde van het jaar...
    Hij gaat nog altijd graag naar school. Er zijn nooit traantjes en hij zegt nooit dat hij niet wil. Hij is wel altijd blij dat het weekend is, want zo'n week school is wel best vermoeiend. Hij slaapt ook al van in het voorjaar nooit meer overdag, dus tegen het einde van de week is het ventje helemaal op.
    Als ik hem vraag wat hij deed op school; dan zegt hij altijd iets anders. Auto's spelen, geturnd in de zaal, liedjes gezongen, geknipt...

    Een groot moment ook vorig weekend in zijn jonge leventje. Zaterdag moesten we naar de Sint op mijn werk, het ideale moment om Pepijns tutjes af te schaffen. Zoals een grote jongen stak hij ze zelf in een zakje, samen met een brief en een tekening voor de Sint. Papa deed er een rode strik rond. Bij de Sint ging Pepijn met zijn zakje, en zonder problemen en met een groot gebaar gaf hij plechtig zijn tutjes af aan de Sint. Het cadeautje dat hij in de plaats kreeg, deed alles vergeten. Ook 's avonds vroeg hij niet naar zijn tutjes en ging hij flink (maar opgewonden over de komende nacht, want zijn schoentje stond) slapen.
    Zondag had hij het wat moeilijker. Hij was 's morgens nog vroeger wakker dan anders, waardoor hij in de namiddag een serieuze dip had. Hij wou een dutje doen en vroeg naar zijn tutjes, maar die waren uiteraard weg bij de Sint, dus toen werd hij heel erg boos en verdrietig. Eens het dipje weg vroeg hij er niet meer naar. Dan 's avonds ging hij in overdrive. Hij wou weer zijn tutjes, we hadden ze niet, hij wou er, hij wou nieuwe, enz.
    We dachten eerst, we laten hem even razen, maar het werd alleen maar erger. Ik ben toen binnen geweest in zijn kamer, in het donker, maar ik kon niets zeggen om hem tot rede te brengen want hij bleef maar doorrazen (ikwilmijntutjesikwilmijntutjeeeesikwilmijntuuuuuuuttttjes). Ik ben toen maar beginnen zingen van slaap kindje slaap, terwijl ik over zijn hoofdje wreef. Na de vierde keer was hij gestopt met huilen, en een keer of twee later hoorde ik een diepe zucht en was hij volledig vertrokken. Ik ben toen heel stilletjes naar buiten geweest. Sindsdien heeft hij niet meer over zijn tutjes gesproken of ernaar gevraagd.

    Verder is hij nog steeds de Pepijn die we kennen. Zijn rij auto's is heilig, hij doet niets liever dan verhaaltjes fantaseren. Dansen en zingen zijn ook een favoriet, hoe belachelijker het dansen hoe liever. Hij kan uren in boekjes zitten kijken, en dan verzint hij vanalles erbij. Hij speelt steeds liever met Duplo en bouwt dan vliegtuigen, trommels of een boerderij voor de dieren.
    Hij is nog altijd heel sterk met taal, en wat minder motorisch. Al doet hij wel zijn best om al eens wat meer te puzzelen, kleuren of knippen.
    De juf was met het oudercontact heel positief. Pepijn is heel sociaal en heeft veel vriendjes. Hij luistert goed naar de juf en doet zijn werkjes zonder klagen. Daar zijn we heel blij om.
    Ook thuis is hij erg flink. Natuurlijk praat hij heel de dag door en soms is dat vervelend. Maar hij luistert eigenlijk wel flink en is meestal erg lief voor zijn broer. Als er ruzie is, dan gaat het meestal over 'zijn' auto's.

    Om dit lange verhaal af te sluiten, nog wat foto's.






    Hier is het nog zomer, één van de laatste warme dagen van augustus. Pepijn was voorbereid om naar het zwembad te gaan.



    Tijdens een van die laatste warme dagen, vond hij er niks beter op dan zich te verkleden als tijger.



    Afscheidsfeestje in de zomeropvang. Pepijn is deze zomer een dag of 7 geweest. Hij feestte lustig mee.



    En leuk dat het was.



    Ik deed het bijna in mijn broek.



    Hij was één van de kleinste, maar deed goed zijn best.




    September en kermis in de stad.



    Flitsende foto van het fotomodel.



    De knuffelaar.




    Pepijn had laarzen gevonden.



    Klein duimpje ;-)



    In volle verwachting van de cadeautjes van de Sint.

    05-12-2012 om 19:49 geschreven door Vivache  


    Categorie:Pepijn
    » Reageer (3)
    17-10-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen./

    Het jaar had jou nog niet veel goeds gebracht.

    Pijn, overgeven. Ziekenhuisverblijf. Weer thuis.

    Pijn, overgeven. Ziekenhuisverblijf. Weer thuis.

    En op en af.

    Weinig vreugde meer, alleen een verschrikkelijke vermoeidheid.

    Is dat nog leven?

    Maar je wist het zelf wel, dat dit het einde was, toch bleef je soms nog strijdbaar.

    Zoals toen je opmerkte dat je ons huis nu nog altijd niet had gezien.

    En toen ik zei dat dat er wel nog van kwam. Domme ik.

     

    Je was waarschijnlijk nog nooit naar Brussel geweest?

    Wel stom en eenzaam om daar dan te moeten gaan…

    De dokters dachten nog te kunnen sleutelen aan je

    maar er bleef weinig meer over.

    Om te redden. Om erdoor te trekken.

    En dat deden ze toch, en dan was het vannacht plots voor je gedaan…

    Ik weet dat je het niet zag zitten om naar Brussel te vertrekken

    en dan stierf je daar zo eenzaam.

     

    Je zou je eigen dood moeten kunnen kiezen.

    Maar dat kun je zelden, en het is zelden de goede manier.

     

    Het is zelden de goede manier om te moeten zeggen:

    hopelijk heb je geen pijn meer, meter, meme

    hopelijk vind je daar de vrede die je hier niet meer gegund was.

    17-10-2012 om 13:33 geschreven door Vivache  


    Categorie:Familie
    » Reageer (1)
    09-10-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.I, robot
    En ondertussen hier in H.?
    Wel, passeerde kleine Floris met een doos op zijn hoofd, waarna de oudste spruit er ook één moest hebben. Zo werden ikeadozen tot helm gebracht, en waren onze kindjes 'robots', zoals Pepijn zei.
    Minstens een half uur deden ze zo de ronde van ons kookeiland...

    http://www.youtube.com/watch?v=nkx287_YwAo&feature=youtu.be

    09-10-2012 om 20:43 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    26-08-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Florisje

    Onze blije burger, waarvan u trouwens nog steeds een verslag tegoed hebt!
    Maar we houden het even bij Floris beschrijven in drie woorden: superblij, supernieuwsgierig en een kapoentje .

    En zie eens hoe blij hij is en hoe hij loopt te zingen als hij rond kan stappen achter de kar.





    26-08-2012 om 21:12 geschreven door Vivache  


    Categorie:Floris
    » Reageer (1)
    30-07-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.C.H.A.O.S.
    Waar ik vroeger zo secuur de blog bijhield, is het een mager beestje de laatste tijd. Het is niet van niet willen - eerder niet kunnen. Bekijk me niet scheef, ik heb inderdaad wat sommige mensen "vakantie" noemen, al noem ik dat eerder onbetaald verlof - en het staat iedereen vrij dat vrijwillig te nemen.
    Maar zelfs die dagen zijn gevuld genoeg: als ik niet achter twee knullekes aanloop die ofwel elkaar doodknuffelen, ofwel elkaars speelgoed afpakken, dan probeer ik het huis hier weer wat op orde te krijgen. De laatste maanden was het bij snel oplapwerk gebleven. Eenieder die mij daarvoor scheef aankijkt, mocht gerust eens kijken naar mijn weekindeling. Geen idéé wanneer ik nog meer ging doen dan een snelle dweilbeurt. Bovendien heb je was, maar was met twee kindjes. Handdoeken, slabben, beddegoed in tweevoud of meer. Kleertjes in méér dan tweevoud, zeker nu Floris zelf probeert te eten en dus vooral zichzelf bevuilt. Gemiddeld drie keer per week stond ik een grote mand te strijken. Soms meer dus. Ja, een tweede is meer dan maal twee.
    Natuurlijk heeft het te maken met de veranderingen die hier sinds anderhalf jaar zijn gebeurd. Ontslaan worden, hoogzwanger. Werk zoeken met een klein beebje. Een nieuwe job die ontzettend leuk maar veeleisend is. De onzekerheid. De stress. In die chaos proberen we met ons gezin onze draai te vinden, en vaak lukt dat, maar vaak ook niet. En dan kan ik zo zitten vloeken op mezelf, dat ik faal. Niet in het onderhouden van de blog hoor, hoe jammer ook, dat doet er momenteel niet zo toe. Maar dat al de rest van mijn leven helemaal niet meer lijkt op wat het vroeger was. We hadden met Pepijn voor Floris er was goed onze draai gevonden. Alles verliep vlot, het huishouden geraakte gedaan zoals het moest, Pepijn was gelukkig. Nu sommige dagen moet ik heel de tijd Pepijn terechtwijzen. Vaak omdat hij zijn broer pijn doet, dingen afpakt, ... Vaak ook omdat hij met dingen gooit of op dingen zit te slaan. Deed hij vroeger nooit. Is het aandacht zoeken?
    God weet hoe graag ik vroeger die aandacht gaf, maar nu, op een dag zoals vandaag, probeer ik dat ook wel. Maar ondertussen ontploffen in mijn hoofd telkens kleine granaatjes. Mijn vloer is vuil (nadat Floris gegeten heeft)! Mijn ramen! (als Floris weer eens koddig naar de poes zit te wijzen) Mijn strijk! (Als Floris alle kleertjes van de verzorgingstafel gooit) Mijn planten! (als Floris het Kaaps viooltje, dat eindelijk eens bloeide, heeft geplukt) Mijn Florisje! (Als Pepijn zijn broer als kussen gebruikt) Mijn vloer! (als Pepijn met zijn auto's gooit)
    Enfin, u snapt het wel. En twee seconden later komt de gedachte dat ik net die stresskip ben en veel te weinig tijd in mijn kindjes steek, en voel ik me schuldig dat ik tijdens een boekje voorlezen aan de te legen afwasmachine denk.

    30-07-2012 om 21:19 geschreven door Vivache  


    Categorie:Dinges
    » Reageer (3)
    29-07-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Poort naar de hemel
    Gisteren gingen we naar Pairi Daiza, het vroegere Paradisio. Waar er vroeger alleen maar vogels te bewonderen waren, hebben ze de laatste tijd veel werk in het dierenpark gestoken. Er werden verschillende 'werelden' gemaakt, met elk hun thema. Heel wat leuke dieren zijn er nu te bewonderen, al moesten we Pepijn wel uitleggen dat de tijgers "enkel" in Bellewaerde wonen.
    Maar voor de rest: olifanten, leeuwen, hyena's, buffels, zebra's, giraffen, geitjes, veel vogels, veel vissen, enz, enz...Pepijn keek zijn ogen uit en we moesten meerdere malen zijn mondje sluiten , Floris wist niet waar eerst wijzen, en uit de buggy of vanop mijn rug weerklonk constant "Da!, da! en soms ook daaaaa!" (dat en daar)
    Geniet mee van de foto's.




    Hoe sterk is de eenzame wipper die moederziel alleen de speeltuin overwint?



    Van stokstaartjes en 'speciale varkentjes'!



    Pepijn rijdt met zijn broer de brousse door.



    ik zou er wel niet graag voor lopen/rijden



    het nieuwe verblijf van de leeuwen



    Floris wist niet waar eerst wijzen.



    Pepijn heeft de krokodil getemd.



    Knuffelen op de 'mand' (zo'n grote schommel)



    Ook Florisje had een superleuke dag.



    Pepijn temde nog een monster, en dan ging het huiswaarts, met twee dolgelukkige kindjes!
    We zeiden het vorig jaar al, dit is een prachtig dierenpark!

    29-07-2012 om 21:38 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (1)
    18-07-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn broer is een teddybeer
    Het is al een tijdje bezig, maar deze vakantie is het wel duidelijker aan het worden: Floris kijkt op naar zijn broer. Hij probeert hem heel de tijd na te doen, kruipt hem achterna, komt hem lastig vallen en bovenal volgens mij ziet Floris Pepijn soms als een teddybeer. Zoals ze de laatste tijd kunnen zitten knuffelen. Dan neemt Floris Pepijn vast in een houdgreep, en vlijt hij zijn gezichtje tegen Pepijn. En Pepijn, die vindt dat (meestal) erg leuk en doet dan ook lustig mee.
    M'n twee teddybeerkes.








    18-07-2012 om 19:49 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (1)
    23-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zelfgemaakt

    Inderdaad, zoals Moeders mooiste opmerkte, het patroontje van het onderste hemd van vorig topic is haar wel bekend. Oma maakte het, omdat ik de rode variant zo leuk vond. Ondertussen is ze al een stapje verder, en maakte ze dit superleuke hemdje in katoen. Geloof me, Pepijn staat er heeeeeeel mooi mee, al lukte het poseren niet zo goed vandaag.







    23-06-2012 om 21:59 geschreven door Vivache  


    Categorie:Pepijn
    » Reageer (1)
    22-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van mei
    Deze foto's dateren al van begin mei. Ons peuterke is een echte kleuter geworden.











    22-06-2012 om 22:13 geschreven door Vivache  


    Categorie:Pepijn
    » Reageer (2)
    13-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Florisje 1 jaar!
    Even een fotoverslag... Ja; het is alweer voorbij dat eerste jaar...



    Floris en iets op zijn hoofd, dat werkt nooit goed.



    Als een trofee houdt hij zijn gevangen kroon vast.



    Een mooie foto met een lachende Floris met kroon zal dus een no-go zijn.



    Tenzij papa de kroon vasthoudt en Floris in een boekje kan kijken.



    Hier poseert hij toch even.



    Pakjestijd!



    Het duurt hem te lang.



    Autootjes! En Florisje kopieert dus zijn broer hé. Bmmmmmmmmm bmmmmmm en hij rijdt met zijn auto's op de zetel.



    Boekjes doen het altijd.



    Oma deed het geluid van een hond voor en Floris probeerde het na te doen. Ondertussen doet hij ook al een koe na.



    Pakjestijd!!! (nog maar eens )



    In volle adoratie.



    En nog pakjes.



    En nog.



    Alle kindjes verstonden het niet meer.

    13-06-2012 om 20:51 geschreven door Vivache  


    Categorie:Floris
    » Reageer (2)
    24-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog foto's
    Momenteel amper tijd om iets bij te houden, hoewel Floris met rasse schreden vooruit gaat en Pepijns eerste jaar school er bijna opzit.
    Maar foto's dus, dat heb ik wel nog, al is het beperkt in vergelijking met vroeger. Hier is Florisje.









    24-05-2012 om 22:00 geschreven door Vivache  


    Categorie:Floris
    » Reageer (1)
    06-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In het speelparadijs
    De laatste dag van de paasvakantie beslisten we nog eens naar de speelplaneet te gaan, zodat Pepijn nog eens alle nodige energie kwijt geraakte. Bovendien is Floris steeds beweeglijker en heel geïnteresseerd dus het ventje heeft er ook al wat meer aan. Koddig waren ze wel, de gebroeders...



    Een geconcentreerde Floris




    Piep!



    Op zoek naar zijn broer.



    die aan het springen was...



    en aan het verhuizen



    tataaaaa!



    hij verandert zo snel



    nummer 1 was zoals gezegd aan het springen



    onze jongens rijden niet op een pony, hoor



    jong geleerd



    bijzonder 'fluks'



    ondertussen zou het al anders zijn... Kleine pruts trekt zich overal aan op...

    06-05-2012 om 22:19 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    24-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Allez hup, hier zijn we nog eens :-)

    We zijn hier nog eens met een vervolg op de vorige foto's. Ook de volgende dag daar ergens in maart was het mooi weer, en trokken we naar de Gavers.





    Onze kleine koddigaard met zijn 'seule'



    Pepijns grootste supporter.



    En hij zat dus echt te applaudiseren hé, getuige de volgende foto:



    Koddiiiiiiiiig!



    Pepijn was een beetje ;-) enthousiast.



    Hij kan er wat van zenne.



    Het zandmannetje



    Dit was Floris' eerste kennismaking met zand. Ik herinner me nog dat Pepijns 'eerste keer' niet zo geslaagd was. Floris daarintegen liet zich niet intimideren en onderwierp het aan een groot onderzoek.




    Hij wou niet eens meer opkijken naar de camera.

    24-04-2012 om 20:45 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    14-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Weet je nog?
    Weet je nog die week prachtig weer?
    Er liggen hier nog een paar foto's van toen...


     
    Pepijn poseert aan de molen.



    Een ritje met de fiets.



    Genieten van de eerste lentezon in de tuin.



    De gebroeders L.



    We wonen een beetje tussen werven momenteel.



    Floris en de emmer.





    Pepijn houdt het gazon proper







    Pepijn was bang dat Figaro zijn  traktor ging afpakken. Ondertussen is Figaro helaas overleden, en we hebben er evenveel verdriet van gehad als was het onze eigen kat.



    Ze worden zo snel groot, meneer.







    Pepijn was jaloers.

    14-04-2012 om 08:57 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (2)
    09-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Still alive
    Ja ik ben er nog, het lijkt misschien wat onheilspellend na die laatste post. De volgende dag moest er een tekst komen over welk een superwijf ik ben, maar daarmee is het dus bewezen dat ik het niet ben. *ze neeg haar hoofd*
    En het werd examenperiode, en deliberaties. En ok het is dan al een week "vakantie" - de opmerkingen van "uitgerust en op je gemak zeker?" zijn al geuit.
    Nee.
    Perfectionist me wil alles goed hebben voor het derde trimester. Dus ik zwoeg, ik zoek op, ik puzzel en pas om het zo goed mogelijk te krijgen. Maar Pepijn had wel zijn mama bij hem vorige week, dat was dan de mooie kant van de medaille.
    En nu tellen we af naar vrijdag, want dan moet Florisje binnen in het ziekenhuis, en hopelijk is hij terug thuis tegen maandag, als de school weer begint. Want drie jaar geleden zat ik ook in het ziekenhuis. Geen zin om dat nog eens te herhalen, al waren de omstandigheden anders. Dus duimen dat het goed gaat.
    Verder staan er nog leuke foto's in de pipeline, voor die paar keer dat we de camera bij hadden. Een terugblik op Floris leventje tot nu toe gezien hij 10 maanden wordt, een vooruitblik naar die eerste verjaardag. Grote veranderingen in Pepijns leven ook.
    Ik zou het wel allemaal willen schrijven, al is het maar omdat het zo'n leuk naslagwerk is. Niets leuker dan nu Pepijns verhaal op 10 maanden te lezen. Maar ik zal een ghostwriter moeten inhuren voor mij, ik ben nu al elke avond tot 23u aan het werk - geen energie meer om nog een half uur langer aan de blog te spenderen. Of misschien als mijn voorbereiding nu goed zit voor dat derde trimester, zal het wat beter lukken. Ik hoop het alvast! Want die blog hier, dat doe ik vooral voor Pepijn en Floris, voor later. Zoals ik nu af en toe in mijn album kijk, dat zij ook eens terug kunnen kijken. Want het gaat allemaal zo snel...

    09-04-2012 om 22:15 geschreven door Vivache  


    Categorie:Onze kleine prinsen
    » Reageer (0)
    16-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.#Wijvenweek: Zelfcensuur
    Dit is een publieke blog.
    Dus hoe graag ik géén censuur zou toepassen: het is hier wel. En speciaal voor de wijvenweek hef ik het niet op. Sorry ladies. Al iets teveel slechte reacties en laag-bij-de-gronds-commentaar gehad van mensen die *piep* . Ja daar heb je het weer.
    Dus ik leg mezelf wél censuur op.
    Soms zijn er dingen die ik zou willen schrijven. Soms zit het te borrelen in mijn hoofd - maar ik mag het hier dus nooit schrijven.
    Ik zou hier morgen ook nog iets willen zetten.
    Tot morgen dus!

    16-03-2012 om 22:31 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (0)
    15-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Florisjes
    Even een niet-wijvenweek-gerelateerd bericht - als het toegelaten is, natuurlijk.



    Floris en z'n kammeke



    Floris en de puffer.



    Beentjes zwaaien.




    Met zijn viking.



    In stoere jumpsuit.



    En nog eens beentjes zwaaien



    Met het puffertje-puffertje.



    Moeilijk de laatste tijd om deftige foto's te nemen.



    Beentjes nog maar eens zwaaien.



    Onze stoere man

    15-03-2012 om 22:12 geschreven door Vivache  


    Categorie:The chronicles of Floris
    » Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.#Wijvenweek: Dromendag

    Dromendag

    Bij dit thema dacht ik ‘oh help’. Waarom? Misschien is het eigen aan nieuwbakken mama zijn om weinig dromen nog te hebben. Misschien maar goed ook eigenlijk. Ik zou niet graag het soort mama worden dat bij een huilende zoon staat te roepen omdat hij net niet genoeg zijn best gedaan heeft om de tegenstander verrot te schoppen zodat zijn ploeg verloren heeft. Maar dit even terzijde.

    Voor mezelf hoop ik maar weinig meer. Mijn leven mag kabbelend zijn gangetje gaan zodat ik de kindjes gelukkig oud zie worden. Voor mijn kindjes droom ik grote dromen van gelukkig en gezond zijn. Invullen doe ik voor de rest niet. (en na die vreselijke dag gisteren is het eens te meer het aller belangrijkste)

    Dus dromen? Toch niet die van vroeger zeker? Moet dat echt? Over hoe ik altijd droomde dat ik perfect kon zingen én gitaar spelen én piano spelen? Of van die keer dat ik drie wensen mocht doen? Dat hebben we allemaal wel eens gehad dus ik laat het aan uw fantasie over.

    De droom  over die ene ware prins op het witte paard? Nah. Geloof ik niet in. Net dan kus je hem en is daar die kikker weer. (ik ben er met één getrouwd *gniffel* stout ik weet het)

    Laat me het dus maar over die ene droom hebben die ik nu aan het “uitproberen” ben. De droom waarvan we binnen een maand of drie zullen weten of we erin blijven of uit gekatapulteerd worden. Ik sta namelijk al een drie weken in het onderwijs. Het gaat in een sneltreinvaart en ik moet nog heel veel leren. Heel veel. Tenslotte had ik tot voor kort nog nooit echt voor een klas gestaan. Maar sta me toe toch even te dromen? De werkelijkheid haalt me later wel in…

    15-03-2012 om 20:09 geschreven door Vivache  


    Categorie:Bloggen
    » Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Foto

    Pepijn Simon Lucas
    geboren op 22/02/2009 om 0u50 in Kortrijk
    50cm (48cm) - 35cm hoofdomtrek - 3,635kg

    26/02/09 3,360kg - 50 (48)
    06/03/09 3,420kg - 49
    12/03/09 3,640kg - 50
    27/03/09 4,180kg - 52
    23/04/09 5,230kg - 57
    26/05/09 6,400kg - 59
    24/06/09 6,970kg - 63
    26/08/09 8,240kg - 68
    03/12/09 9,700kg - 73
    24/02/10 10,40kg - 75
    25/05/10 11,24kg - 77
    01/03/11 13,08kg - 86
    19/08/11 14,04kg - 89,5
    Foto

    Floris Marcel Maxim
    geboren op 10/06/2011 om 11u24 in Kortrijk
    52cm-36cm hoofdomtrek-3,820kg
    15/06 3,540kg - 52cm
    23/06 3,820kg - 53cm
    30/06 4,290kg -
    04/07 4,600kg -
    15/07 5,120kg - 56,5cm
    30/07 5,960kg -
    19/08 6,740kg - 61cm
    20/09 7,900kg - 65cm


    Foto

    Veerle Michelle Lieve
    °16/04/1983
    x04/05/2005 met Jeroen
    Zoontjes Pepijn en Floris
    Biochemicus
    Gedichten en woordseltjes


    Foto

    Jeroen Emeric Hector
    °02/08/1978
    x04/05/2005 met Veerle
    Zoontjes Pepijn en Floris
    IT'er
    Drummer
    Fietsen


    Mijn favorieten
  • Fiona & Linus!
  • Oma
  • Eline
  • Alejosa
  • Wolf
  • Saar en Titus
  • Prutsen
  • Kleine Man, kleine pruts en...
  • Noremi
  • Fien en...


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!