Inhoud blog
  • Dag 7 ; dinsdag 3 augustus 2010
  • Dag 6 maandag 2 augustus 2010
  • Dag 5 ; zondag 1 augustus 2010
  • Dag 4 ; Zaterdag 31 juli 2010
  • Dag 3 ; vrijdag 30 juli 2010
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Verlof Paul en Janique

    03-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 7 ; dinsdag 3 augustus 2010

    De laatste volle dag van ons verlof. Gisteren avond wat traag in slaap geraakt door een “ huilbaby “ enkele kamers verder, maar gelukkig toch kunnen inslapen. Vandaag zouden we het toch proberen wat rustiger aan te doen, de lange vele wandelingen kruipen in onze benen. Eerst wisten we nog niet al te goed alwaar we naartoe zouden gaan. Op de keerzijde van de dagmenu kaart in het hotel stond een tip “ Clerveaux “ te Luxemburg. We stelden de GPS in en deze leidde ons over kleine toeristische wegen naar het kleine stadje van het Groot Hertogdom. We brachten een bezoek aan het museum van de oorlog geweest, niet dat dit zo fascinerend is maar het is toch altijd even interessant om de plaatselijke geschiedenis te zien. Tevens was het ondergebracht in een gedeelte van het oude kasteel. In hetzelfde kasteel was ook een tentoonstel over mens en fotografie. Daar ik veel van fotografie hou was die natuurlijk aangenaam meegenomen. Voor de rest kon je het kasteel niet bezoeken. Dan maar even de Kathedraal binnenlopen en nog een paar “ fotookes “ nemen.

    Het begon al tegen de middag te lopen en onze magen begonnen te knorren. Dus maar iets opzoeken voor te eten. We vonden een soort Italiaans restaurant waar je ook een snack kon verkrijgen. Dus daar genieten van het terras en meteen onze inwendige mens wat aansterken. Na de middag liepen we nog wat door de straatjes van dit mooie stadje en we besloten om terug te keren naar Duitsland, nl naar Bitburg. Om het stadje dicht bij ons hotel nog even te bezoeken. Blijkbaar moet ik iets verkeerd gedaan hebben met de GPS want die stuurde ons bijna terug naar België. Gelukkig zagen we hij bij tijd en zo raakten we met wat vertraging op de bestemming. Vlug hadden we een parkeerplaats gevonden, maar we moesten aanvaarden dat we te vermoeid begonnen te worden en ikzelf de spierpijnen niet meer aankon om nog verder te wandelen. Nu geen nood, we komen nog wel in de streek, maar zeker een ander hotel. Na een rit van een 12 tal km over de heuvels van de Eifel kwamen we aan voor een rustpauze. Verder laat ik nog wel weten hoe de dag verder verliep.

    Bijlagen:
    http://www.paro-service.be   

    03-08-2010 om 22:50 geschreven door Pajaro  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 6 maandag 2 augustus 2010

    De nacht verliep gelukkig rustig, ikzelf heb niet veel geslapen, erg moe zijn en toch niet kunnen slapen. Nu geen probleem, we zijn dat bijna gewoon. We stonden op tegen 8u30, maakten ons vlug klaar en begaven ons ten ontbijt. Daar we van de laatsten waren en het was pas 9u20 liep de keuze op zen einde. Maar geen nood er was genoeg voor ons beiden.

    Vandaag zouden we eventjes Duitsland verlaten om Echternach in het Groot Hertogdom Luxemburg te gaan bezoeken. Dus de GPS de sporen gegeven en wat later reden we door de kleinste dorpjes door naar de oudste stad van Luxemburg. Het eerste wat altijd opvalt als je Echternach binnen rijdt is de Kathedraal van St.Willibrodus. Dit samen met de Abdij een grote trekpleister voor de stad. In de maand augustus moet je blijkbaar niet betalen om het museum van de Abdij te gaan bezoeken. Nu betalen of niet het is zeker de moeite om ze eens te bezoeken. Even later liepen we toerisme info kantoor even binnen om wat info over de omgeving in te winnen. Spijtig genoeg konden we de Romeinse villa en het prehistorisch museum niet bezoeken, want deze zijn op maandag gesloten. Het middagmaal namen we op een terrasje, Janique een spaghetti en ikzelf mosselen met frietjes. Moest het gebeuren dat het eten in het hotel deze avond wat minder is, dan hadden we toch goed gegeten deze middag.

    We begonnen moe te geraken en mijn spieren deden terug veel pijn, dus besloten we het wat rustiger aan te doen en hotel waarts te keren. Onderweg zagen we het bordje “ Teufelsluft “ vorige keer waren we niet tot boven geraakt, maar nu waren we met de auto aan de juiste kant. Dus nog even de parking op en met de laatste krachten de bovenkant bezocht. De permanente tentoonstelling over de dieren en prehistorie waren interessant. Wat later reden we richting hotel om ons voor de rest van de dag rustig te houden. We hadden vandaag amper 60 km’s op de teller en bij een temperatuur van 20 tot 25°.

    Bijlagen:
    http://www.paro-service.be   

    02-08-2010 om 18:36 geschreven door Pajaro  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 5 ; zondag 1 augustus 2010

    De lange wandelingen beginnen hun tol te eisen. Deze morgen geraakten we niet uit bed en ik zeker niet, overmoe, nochtans redelijk goed geslapen. Daardoor waren we maar tegen 9u00 aan de ontbijt tafel, maar geen probleem het is toch vakantie en zondag. Even later tegen 9u40 zaten we inde auto met een buiten temperatuur van 18° en die zou ons richting “ Wilpark “ te Daun brengen, onderweg zagen we een bordje met daarop “ Abdei Himmerod “ Dus daar nog even langs rijden. Bij onze aankomst bleek dat we hier nog eens waren geweest, maar geen probleem, nog maar eens rondlopen en wat foto’s nemen.

    De auto terug opstarten en de GPS kreeg het bevel ons naar Daun te leiden. Onderweg kwamen we enkele oude krater meren tegen, daar had ik nu eens naar gezocht op de kaarten, dus zonder probleem per toeval tegengekomen. De auto op een parking en even de mooie natuur rond het meer opgesnoven. Wat verder stond een kapel, deze moesten we natuurlijk ook eens zien. Blijkbaar kwamen daar regelmatig mensen om te bidden, want aan de muren hingen dank steentjes. Het kapelletje viel redelijk mede, wat ons ook opviel was dat het kleine kerkhofje er rond recent nog in gebruik was.

    Terug de auto in en nu reden we echt naar het dierenpark. Bij onze aankomst zag ik duidelijk dat we er ooit eens geweest waren en niet vorig jaar, maar tijdens ons verblijf, zoveel jaren terug aan de Moezel. We moesten met de auto door het park rijden, zo’n 8 km’s. Maar onze magen begonnen teken te geven dat het tijd was om te eten, dus eerst iets naar binnen werken in de cafetaria. Na de versterking binnen te hebben wandelden we eerst langs het park met geiten en lama’s, ook mini koeien zaten er. Dan de auto in om het park te verkennen. We zagen er achtereenvolgens ; lama’s, herten, damherten, everzwijnen en moeflons. De rit verliep aangenaam, met hier en daar wat stops zodoende we tussen en heel dichtbij de dieren konden. We konden zelfs sommigen gewoon strelen. Na de autotocht liepen we te voet door het apen park, deze mag je zeker niet aanraken of voeding geven, want ze bijten. Dus gewoon braafjes enkele foto’s en verder doorwandelen. Spijtig genoeg zijn er altijd mensen die de borden met de waarschuwingen die er regelmatig stonden, ook in het Nederlands niet zagen en de dieren toch te eten gaven. Na het apenpark kwamen we aan bij de roofvogels. De verantwoordelijken riepen gedurig rond om de gaan zitten en niet tijdens de show weg te lopen, maar ja bepaalde mensen denken altijd slimmer te zijn en ’t zijn altijd dezelfde, je herkend ze aan hun taaltje en de nummerborden aan hun auto’s.

    We geraakten op, een drankje zou goed doen. Dus namen we beiden een frisdrankje om even later onze weg verder te zetten. Tegen 16u30, 141 km’s in totaal er terug bij en bij een temperatuur van 26° kwamen we aan bij ons hotel. Het was vandaag 29° geweest. Tijdens ons telefoontje naar het thuisland deze middag wisten we ook dat alles goed was met de thuisgebleven huisdiertjes, dus waar konden we ook terug gerust in zijn. Nu even een drankje op het terras om dan even later aan dit verslag te werken. Hopelijk is het eten deze avond beter, want gisteren avond was het hoofdgerecht erg taai qua vlees. De andere dagen waren nochtans zeer goed. Nu ja, het kan altijd eens gebeuren. Waar we morgen naartoe gaan zit ik nog even te twijfelen, we zullen het wel zien, eerst genieten van de avond en een heerlijke nachtrust.

    Dat laatste laten we hopen, want er is hier een jong koppeltje aangekomen met een baby van nog geen jaar oud, een echte huilbaby. Ze liggen enkele kamers verder, maar je kan hem horen tot hier. Het eten was deze avond niet al te best, weeral. Ze vroegen ons wat er mis was met het eten en wij vertelden het rustig, even later kwam de kok ( hotelbaas ) op een nogal buldozerachtige manier vragen wat er verkeerd was met “ zijn “ varkensvlees. We zegden het hem, maar spijtig genoeg voor hem is hij enkel de Duitse taal machtig. Een goede raad wil ik iedereen geven die deze blog leest, kies zeker dit hotel niet. Ik zal de foto’s van het hotel in de staat waarin het zich werkelijk bevind op het internet zetten en deze ook aan Neckermann doormailen. Vervolg komt nog !

    Bijlagen:
    http://www.paro-service.be   

    01-08-2010 om 21:02 geschreven door Pajaro  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    31-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 4 ; Zaterdag 31 juli 2010

    We zouden het vandaag eens gaan zoeken in de buurt van Gerolstein, gekend voor zijn water. Naar de bron zijn we niet op zoek geweest. Maar eerst zouden we naar “ Burg Lissingen a.d. Kyll “ gaan, maar we begonnen te twijfelen onder de baan, nu en dan vielen enkele regendruppels, in de verte was de hemel meer open dus zouden we het verste punt eerst nemen. Het blootsvoetspark te Hillesheim. Na wat zoeken vonden we het Stadje, de auto langs de kanten ( op een parking natuurlijk ) en we konden op zoek gaan naar het toerisme kantoor. Het was blijkbaar een combinatie met de Post. Een geluk want we hadden nog wat te versturen, dus dat ook meteen gedaan. We vroegen daar naar het “ Barfusspark “ en de vriendelijke dame legde ons de weg uit via straatnamen gelijk je doet met iemand die hier dagelijks komt. Geen nood we hadden nu een plannetje van het dorpje. Ik vond het niet dadelijk nodig het via de GPS te doen, gelukkig maar bleek nadien, want toen we de weg nog eens vroegen aan een inwoner, bleek er een wegomlegging te zijn. Voor zijn uitleg, stak hij zodanig zijn hoofd in de auto, dat Janique bijna in zijn oor kon bijten. Gelukkig heeft ze dat niet gedaan. Dus wij op weg naar de juiste plaats. We hadden handdoeken en douchegel bij ons, want we hadden ooit in het Zwarte Woud een blootsvoetspark bezocht en vonden het zo aangenaam dat we het zouden overdoen, dus nu er toch ééntje in de omgeving was, er naartoe natuurlijk. De auto op de parkeerplaats en nu op zoek naar de ingang. We vroegen het aan een arbeider die net naar zijn auto liep en die wist van niets. Dus liepen we naar een info kiosk en daar was de aanduiding, dus volgen maar. We kregen een raar gevoel en het was terecht. We kwamen bij de start en het was een triestige bedoening. We waren nu zo ver gereden, dus de schoenen uit en op de blote voetjes door het park, we waren de enige, andere wandelaars liepen langs de gewone wegen. Zo besloten we maar van terug te keren. Het liep al tegen de middag en onder de weg kwamen we een frituur tegen. Dus daar vlug wat gegeten.

     

    Onderweg zagen we een bordje met daarop ( in ’t Duits natuurlijk ) “ Roofvogels en Wolvenpark “. Dus deden we onze auto die richting oprijden. We zagen een mooie burcht opdoemen en daar was ook het dierenpark. Het kon er zeker niet duur zijn want het stond er vol van gele nummerborden met zwarte letters. Wij dus ook maar naar binnen en inderdaad de toegangsprijs viel best mee. Het eerste wat we zagen waren geitjes, zo’n lieve diertjes, vervolgens liepen we naar de oude burcht, of wat er van overbleef, ook daarin waren kooien gemaakt voor roofvogels. Mooi om zien, maar of die diertjes daar ook gelukkig zijn is een andere vraag. Om nog een mooier zicht over de streek te hebben kozen we de draaitrap tot helemaal boven de toren. We waren beiden ten einde adem bij onze aankomst. Terug beneden werd het tijd om de wolven op te zoeken. Het werd een mooie afdaling in de bossen om bij hun park te komen. De dieren liepen wat zenuwachtig heen en terug, ze hadden het ook niet op al dat geroep en getier van een bepaald soort bezoekers. Dus lukte het niet dadelijk om mooie foto’s te nemen. De dieren houden ook van de rust. Ik dacht nog even aan de tijd toen ikzelf nog ging jagen. We waren rustig en kalm en, zo kon je de dieren goed gade slaan. Toen de rust terug kwam, kwamen de wolven ook terug en konden we mooie foto’s nemen. Toen begon voor ons de zware beklimming naar boven. Daar in de cafetaria iets genomen.

     

    Wat later kwamen we aan bij de Burg Lissingen. Het was blijkbaar maar een gedeelte, het andere gedeelte stond aan de andere kant van het dorp en was nu in handen van iemand anders. Het plaatsje waar we moesten de ingang betalen werd heden ten dage nog steeds gebruikt voor de burgerlijke huwelijken, dus deels in mijn branche. Voor de rest waren vele oude gebruiksvoorwerpen te zien in de kasteelhoeve uit 1662. Ook was er een soort tentoonstelling over wat de mensen aten in de voorbije honderd jaar.

     

    De namiddag begon in te korten, dus reden we richting hotel. Onderweg kwamen we nog een bordje tegen van de Romeinse villa. Vorige keer waren we daar gratis binnengeglipt, maar nu zouden we het niet proberen en betaalden gewoon de toegang, gelukkig maar, want vorige keer hadden we niet alles kunnen zien. Het was mooi om te zien hoe ze destijds te baden verwarmden en ook hoe ze vloerverwarming hadden. Spijtig voor de slaven die alles moesten doen. Nu zou je niemand meer vinden om een vuurtje te stoken onder je vloer.

     

    De laatste km’s richting hotel begonnen en in het laatste dorpje was er een soort rommelmarkt. Niet veel zaaks, een paar kraampjes voor de huizen, meer niet. Toch nog even gestopt en we reden verder naar het hotel alwaar we nog even genoten van een glaasje op het terras alvorens aan dit verslag te beginnen.

     

    Vandaag hadden we temperaturen van de 15 tot de 29 ° en reden we 180 km’s.

     

    Bijlagen:
    http://www.paro-service.be   

    31-07-2010 om 18:24 geschreven door Pajaro  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 3 ; vrijdag 30 juli 2010

    Onze wekker was al veel vroeger wakker dan ikzelf, Janique wekte me toen de wekker al 3 maal had afgelopen. Het is waarschijnlijk van de goede lucht hier dat ik blijkbaar goed geslapen had.

    Na het ontbijt besloten we om vandaag naar Trier te rijden, de oudste stad van Duitsland. De stad zelf bestaat ongeveer 2000 jaren en had in de loop der eeuwen tal van vormen aangenomen. Maar al bij al zeer mooi bewaard gebleven. De rit verliep zeer goed en we vonden al vlug een parkeerplaats in één van de parkeergarages die Trier rijk is. Het zou een lange wandeldag worden. Eerst kwamen we op een marktpleintje waar grotendeels een bloemen en fruit markt gaande was. Dan was het de weg zoeken naar de Dom. Aldaar zou het kleed van Christus bewaard worden. We liepen rond in de Dom en stootten van de ene mooie afwerking op de andere, maar vonden niet de kapel met het kleed. Dus wat doe je dan als je iets niet vindt ? Vragen natuurlijk, er liep een kloosterzuster, die zou het wel weten. Ze wees in de richting van een trap, zo kwamen we bij de kapel, maar het kleed zagen we niet, het zit in een houten schrijn en wordt maar om de bepaalde tijd aan het publiek getoond, de volgende keer zou mei 2012 worden. Dus nog wat afwachten. We vervolgden ons bezoek aan de prachtige Dom en een oude vrouw die straks 90 jaren oud wordt gaf ons wat uitleg over de plaats waar we stonden en vertelde ook nog ietsje van haar leven als dienster bij een Bisschop, we stonden trouwens aan zijn graf.

    Wat later liepen we door de winkelstraten en kwamen we zo bij het speelgoedmuseum. Dit moesten we even zien, na een beklimming van de trappen kwamen we aan op de 2de verdieping, het is echt de moeite, een aanrader als je eens naar hier komt.

    Het begon middag te worden en de magen begonnen te klagen en te knorren. Dus even iets opzoeken om te eten. We zaten gezellig op een terrasje een snack te eten, er vielen plots enkele regendruppels, maar niet erg. Onze benen konden meteen wat uitrusten.

    Na de menselijke versterking zetten we onze weg verder en kwamen zo bij de bekende oude toegangspoort “ Porte Nigra “, een pracht van een bouw, gelukkig beschermt en staat op de lijst van de Unesco, zoiets moet eeuwig blijven bestaan. Dan maar onze benen verder de sporen geven en richting Moezel. Na een halfuurtje wandelen kwamen we aan. Tijd om een aantal mooie foto’s te nemen. We besloten om een boottochtje te maken, het van 13u05 en de volgende boot was pas om 13u45, dus we kochten de tickets en plaatsen ons op een terrasje om nog wat te drinken. Het meisje van de zaak kwam vragen of we enkel kwamen om wat te drinken, want eten kon niet meer, er was iets in de keuken gebeurd. Tenslotte vroeg ze me om te vertalen bij andere mensen die weinig te geen Duits verstonden en daar al een tijdje zaten te wachten om te eten. De kok had een hartinfarct gekregen en ze wachtten nog op de ziekenwagen. Zo verliep de tijd vlug en onze boot kwam eraan. Een heerlijk vaart stroomafwaarts om dan een halfuurtje later terug naar het vertrekpunt te komen. Onze benen waren ietsje uitgerust, maar deden nog genoeg pijn. Het was al ruim na drieën en we besloten om de auto op te zoeken. Nu kwam het probleem even je weg terug vinden in een stad waar je nog nooit geweest bent en krioelde van de toeristen. Dus maar vragen. De eerste dame vertelde ons vriendelijk alwaar we moesten lopen, maar toch vroegen we het nog eens opdat de benamingen en de aangeduide richtingen niet klopten, een wat minder vriendelijke dienster van een terrasje gaf toch de juiste richting aan. We waren blij onze auto terug te zien. De eerste km’s verliepen traag, tot we zagen wat er gebeurd was, een ongeval, de oude Golf kon niet meer verder en wachtte op een takelwagen. Verder verliep onze terugweg zonder veel problemen. Vandaag hadden we ongeveer 20° gehad en had onze auto er terug 86 km’s bij. Wat we morgen gaan doen, weten we eventueel al, maar jullie moeten wachten tot morgen avond om dit te kunnen lezen.  

    30-07-2010 om 18:17 geschreven door Pajaro  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 2 Donderdag 29 juli 2010

    Zeven uur en de wekker liep af, het deed een beetje raar voor mij om gewekt te worden met het nieuws in het Duits, als je gewoon bent wakker te worden met een Vlaamse radio zender. Maar geen probleem, het wakker worden blijft hetzelfde. Na de gebruikelijke ochtend rituelen begaven we ons naar het restaurant voor het ontbijt. Dat smaakte zeer goed, zeker niets op aan te merken. Vlug nog eens naar onze kamer om het fototoestel en dergelijke op te halen en aan onze dag te beginnen. Toen we buitenkwamen viel het op, zo fris, amper 15 °. Maar geen probleem we maken er het beste van. Deze dag zou ons naar de Moezel brengen, nl naar Bernkastel-Keus. Ooit hadden we daar op een camping gestaan. De GPS leidde ons naar de juiste plaats en een parking was snel gevonden. Enkel de regenwolken kwamen meer en meer boven ons hoofd te hangen. Nu en dan kwamen enkele druppels naar beneden. Dus vlug ergens schuilen in het mooie stadje. Eén van de beste plaatsen is de kerk, dan zie je meteen ook nog eens het mooie interieur. Dat viel best mee. We overlegden wat we gingen doen nu het meer begon te regenen. Maar toch kozen we om het kasteel te bezoeken, wat er nog van overbleef eigenlijk. In plaats van te voet reden we omhoog. De auto op de parking achtergelaten en dan begon eerst een afdaling om wat later aan een korte maar krachtige beklimming te beginnen. Wat een mooi uitzicht, niet te geloven. We liepen ook midden de wijngaarden. Aangekomen in het kasteel begon het zo erg te regenen en het liep al tegen de middag dat we besloten daar te blijven om te middagmalen.

    Wat later begonnen we aan de klim naar onze auto doch wat aangesterkt door het eten. We hadden enkele folders meegenomen uit het toerisme kantoor en daar zat een plaats in die we destijds ook al eens bezochten, nl een vliegtuigmuseum alwaar ook een Concorde staat. De GPS gaf een 45 tal km aan. Dus geen probleem en op weg waren we. Over bergen en dalen bereikten we ons doel. Het museum is zowel binnen als buiten met als hoogtepunt de Concorde die omgebouwd werd tot cafetaria. Daar genoten we van een frisdrankje in de heerlijke vliegtuigzetels. Aan het toestel en de cocpit te zien was het toestel waarschijnlijk één van de eerste.

    De namiddag begon in te korten en we besloten naar Bitburg te rijden, nog zo’n xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />79 km om enkele inkopen te doen en dan terug te keren naar het hotel. Spijtig genoeg was het nu geen weder om buiten op de terras te zitten genieten. Doch ikzelf trotseerde de frisse temperatuur voor aan dit verslag te schrijven. Voor deze avond zal het na het avondmaal rustig onder ons tweetjes een filmpje bekijken zijn op de laptop om dan zalig ons oogjes te gaan sluiten en te dromen van de mooie dag.

     

    Bijlagen:
    http://www.paro-service.be   

    29-07-2010 om 17:12 geschreven door Pajaro  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    28-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onze eerste dag Woensdag 28 juli 2010
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vandaag zou het eindelijk terug gebeuren “ op vakantie “ kunnen vertrekken. Eerst moet ik wel nog even helpen een ceremonie afwerken. Dus niet ’s morgens vertrekken zoals voorzien, maar ’s middags, geen probleem voor ons.

    Tegen 11u40 starten we de motor van onze auto en buiten een temperatuur van 23° en nogal mooi weder. Dus ideaal om te rijden. Na wat wegversmallingen bereiken we Affligem waar we even afrijden om een frituur op te zoeken voor ons middagmaal. De enige die we tegenkwamen was gesloten wegens verlof, dus er waren er nog weg. Geen nood, terug naar de snelweg en wat verder aten we een kleine maaltijd in een wegrestaurant.

    Terug de wagen in na een stop van een half uurtje en tegen de klok van 13u00 waren we reeds terug aan het rijden. Wat ons erg opviel was het weinig verkeer. Iedereen is blijkbaar op vakantie in het zuiden. De rit verloopt verder zonder vermeldenswaardige zaken en tegen 15u15 bereikten we ons Hotel te Baustert. Buiten een temperatuur van 26°. We hadden er een rit van 327 km opzitten. Voor alles te vermelden, we zitten hier op een hoogte van 450 meter.

    De auto voor het Hotel geparkeerd en we liepen binnen. Het meisje van de balie kende ons blijkbaar nog van vorig jaar in september. Inderdaad onze sleutel lag klaar, dezelfde kamer als vorige keer, precies zoals we gevraagd hadden. Vlug een paar valiezen uit de auto en naar de kamer. Het Hotel is er niet op vooruitgegaan, in tegendeel zelfs, de frigo was van de kamer verdwenen. Maar voor de rest alles proper en voor het ogenblik zeer rustig. Als het verder zo blijft is dat al ok voor ons.

    Terwijl ik de rest van de auto leeg maak is Janique reeds bezig met de valiezen te ledigen. Even later genoten we samen van een biertje en Janique van een ijsje op het terras. Na dit alles afgerond te hebben werd het tijd om het Hotel nog even wat grondiger te gaan inspecteren en foto’s van te maken. Wat ons verder opviel was dat het verder bergaf gaat met de staat van het gebouw. Over de netheid van de kamers valt niet te spreken, maar wel over de staat van de rest. Nog een paar jaar en het is over. Toen we hier vorig jaar waren was het volgens Neckermann 4 sterren, bij onze aankomst toen stond een bordje 3 sterren en nu staat op het nieuwe officiële bordje 2 sterren. Het zal waarschijnlijk de laatste keer hier zijn.

    Gelukkig is nog alles steeds rustig gebleven hier, hopelijk blijft het zo, ook na het avondeten.

    Wij trokken tegen 19u00 naar het restaurant voor het avondeten. Het was even aanpassen aan de manier van “ uitleg “ over de maaltijd. Maar dat hoort natuurlijk bij vakantie, een mens gaat toch om andere culturen en gewoonten ook eens te leren kennen. Het heeft gesmaakt. Dit was toch even het bijzonderste. Wat ons ook erg opviel was dat de mensen van het hotel en hun medewerkers ons nog herkenden en super vriendelijk waren. Hadden we dan zo’n indruk nagelaten vorig jaar in september ? Het zal in ieder geval een goede geweest zijn.

    Na het avondmaal trokken we nog even naar de Bar om een glaasje te drinken. Ook hier moesten we ten spijt vaststellen dat de teloorgang ervan begonnen was, ooit het modernste gedeelte van het hotel. Maar geen nood, ons glaasje smaakte ons en nadien keken we op onze kamer nog naar een filmpje om dan in alle rust ons oogjes te sluiten en zacht weg te dromen van een heerlijke vakantie. Slaapwel…….. .

    Bijlagen:
    http://www.paro-service.be   

    28-07-2010 om 00:00 geschreven door Pajaro  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De laatste dag dinsdag 27/07/2010
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De laatste dag voor ons vertrek naar Duitsland. De weerzsomstandigheden konden beter, maar wij kregen toch die bakken regen niet zoals ze voospeld hadden. 's Morgens nog vlug een ceremonie en dan aan de laatste voorbereidingen beginnen. Het is altijd meer werk dan je dacht. Mijn vrouwtje kan niet stil zitten ondangs het verbod van de dokter ( onlangs ) er zit terug een hernia in haar hals, enige jaren terug is ze daaraan geopereerd. Hopelijk komt er terug geen van. We zullen er alles aandoen om dit te kunnen vermijden. Nu tijdens de reis zal ze zich wel moeten rustig houden en genieten van de mooie streken. Kuisen en de afwas is voor anderen.
    Het pijnlijkste gedeelte van de dag voor ons was dat we onze lieve schattige hond Pacha de Chow Chow naar het Dierenhotel moesten doen en we kunnen hem maar een dag later ophalen. We praten er niet veel over onder elkaar, maar beiden missen we hem enorm. Hoepelijk beseft hij het wel dat het pas voor even is, het is niet de eerste keer dat hij op hotel moet.
    Nu nog vlug afscheid gaan nemen van moeder/schoonmoeder en we kunnen aan het onze beginnen. Alles verloopt vlot, nu rest ons enkel nog van de avond te genieten en hopelijk een goede nachtrust.
    Voor mensen die ons nodig hebben, kan je ons steeds bereiken via mijn GSM nr of via de gebruikelijke e-mail adressen. Ik neem een extra Laptop mee zodoende ik alles kan volgen van waar we zijn.
    Het feit dat ik hier om 22u55 nog zit te typen aan deze blog, wil zeggen dat ik terug de slaap niet kan vinden. Morgen is het nochtans vroeg. Hopelijk volgen jullie ons met plezier tijdens ons verlof en mogen we op reacties verwachten. Dit zou leuk zijn. Ook van mensen die we niet kennen.
    Daag, de volgende keer dat ik zal schrijven zal vanuit Duitsland zijn, maar dan wel in het Nederlands ( Vlaams ).
    Groetjes
    Paul en Janique

    Bijlagen:
    http://www.paro-service.be   

    27-07-2010 om 22:58 geschreven door Pajaro  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    26-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maandag 26/07, de laatste voorbereidingen beginnen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Nog 2 nachten slapen en het is zover, we kunnen eindelijk vertrekken. Het zal ons goed doen want het is hier " gelukkig " ontzettend druk. Vandaag komt er nog iemand die ons Paro-Service team eventueel zal versterken en we hebben nog mensen nodig, dus als je zich geroepen voelt neem dan maar contact op, maar wel na ons verlof aub. Anders is het ook druk in de ceremonie wereld, want we vertrekken een paar uurtjes later dan voorzien opdat ik nog eerst een ceremonie help verzorgen, maar net voor de middag zullen we wel kunnen vertrekken. Morgen onze Pacha naar zijn verblijf doen, het zal ons raar doen, die grote lieve jongen te moeten missen, maar ja hij kan niet mee op vakantie en zal in zeer goede handen zitten. In bijlage kan je een foto zien van hem. Onze andere dieren blijven ons huisje bewaken onder de zorgen van verschillende mensen, dus zij zullen het ook goed hebben. . Mijn vrouwtje heeft de koffers reeds voor 90 % ingepakt, ikzelf heb ook alles klaar gemaakt, maar de auto zal ik pas morgen dinsdag wassen, want ze spreken nog van regen.
    Even een kort woordje over het hotel waar we naar toe gaan, verder zal je er nog wel van lezen, maar dit wil ik jullie niet ontnemen. Het is gelegen in het dorpje Baustert nabij Bitburg. Het is het enige hotelletje en andere horeca is er niet, wel een mooie wandelomgeving. Verder buiten het dorp is er veel te beleven. Het hotel is echt voor mensen die van " oldtimer " situaties houden. De laatste aanpassingen dateren van begin jaren 70 van vorige eeuw. Toen we er laatst waren was het er zo rustig dat je dacht in een rusthuis te vertoeven. Maar voor de rest heb je er alles, ruime mooie kamers, de badkamers zijn recent ( deze eeuw ), sauna, zwembad, heerlijke bar ( ook van deze eeuw ),enz... . Wat we zeker niet mogen vergeten is dat het eten goed en lekker is en zeer vriendelijk personeel.
    De rest zal je verder moeten lezen.

    Bijlagen:
    http://www.paro-service.be   

    26-07-2010 om 00:00 geschreven door Pajaro  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog een paar dagen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In bijlage een pagina alwaar je een klein beeld hebt van het hotel, de foto van de kamer is deze die wij terug zullen hebben, beloofden ze ons toch.

    Bijlagen:
    http://www.korte-vakanties.nl/hotel-landhotel-wiedenhof.html   
    http://www.paro-service.be   

    25-07-2010 om 00:00 geschreven door Pajaro  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)

    Archief per week
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!