Wie is ooit in het centrum van Dikkele (Zwalm) geweest ?  Toen we nog niet over een GPS beschikten, hadden we dit café eens tevergeefs gezocht.  Dat dit minidorpje zelfs een centrum had, wisten zelfs sommige buurtbewoners niet.  Toen we aan de Poezenelle kwamen, bleek het café helaas gesloten.  Maar de vriendelijke eigenaar gaf me toch een stempeltje, zodat ik dit cafeetje als “bezocht” mocht beschouwen.  Want helaas is het enkel meer op zondag open…  Onze dorst konden wij de buren “Casino” lessen, een authentiek café met vrij veel volk (!) en een heel gezellige open haard, die je zelf mocht bevoorraden met hout.  Bij het intypen van dit berichtje merk ik opeens op dat dit mijn 100ste cafébezoekje was.  Dusssss, Bob, kom maar op met die mooie houten onderleggertjes !   Mayawandelt

Langs de Torhoutse Steenweg vindt je Rembrandt.  Je rijdt er vlug voorbij, maar nu we het weten liggen, komen we zeker nog terug.  De prijzen vallen zeer goed mee en niettegenstaande het naast een drukke baan gelegen is, geeft het interieur een huiselijke maar toch ruime indruk.  In de zomer moet het wellicht ook leuk zitten zijn, want het boek leert ons dat er achteraan een ruim terras is.  En ja, je kunt er bijna alle trappisten krijgen, dus kozen wij voor een Orvalleke.  Het boek schonk mij nadien een La Chouffe van ’t vat.  Mayawandelt

Na een bezoekje aan de Deus wandelden we verder richting Dreupelkot, gelegen naast Het Waterhuis aan de Bierkant (pg. 55).  We hadden gepland om elk twee jeneverkes te degusteren, maar eenmaal binnen is de keuze zo ruim dat je meteen zin krijgt om het één en ander uit te proberen.  Voor mij werden dat een cactusjenever, een jonge jenever die mij aangeboden werd door het boek, een Brugse jenever en een glaasje advocaat.  Ik zou zeggen : Een gevaarlijke tent voor elke fijnproever.  Een geluk maar dat we met de trein waren J. Ook hier had ik m'n fototoestel dus niet mee en plukte ik een kiekje van deze site hier.  Mayawandelt

Café Deus in Gent is er eentje dat ons niet onbekend is.  Het is mooi gelegen en het is er bovendien aangenaam zitten.  Enkele maanden geleden was ik hier ook, maar dan zonder het caféboek.  Het viel me wel op dat de ruime bierkaart vervangen werd door een ietwat ingekorte versie.  Ach, zolang ze maar Duvel hebben en een trappistensoort !  Van het boek kreeg ik daarenboven een Gentse Triple.  Het is een blond biertje met een lichtzoete smaak.  Zeker eentje dat voor herhaling vatbaar is.  Aangezien ik m'n fototoestel vergeten was, heb ik een fotootje moeten plukken van hun website die je hier teruvindt.  Mayawandelt

Ik heb al vaker gemerkt dat afgelegen cafeetjes soms hele aangename verrassingen kunnen zijn.  ’t Hazepad was er eentje om met onze nieuwe GPS te doen.  Langs een smalle asfaltbaan stond een groot bord die ons aanwees dat het cafeetje eventjes verder was.  Via een aarden weggetje kwamen we aan de parking waar drie katten ons verwelkomden.  De eigenaar vertelde ons nadien dat het niet zijn viervoeters waren.  Binnen geraakten we vrijwel meteen aan de praat met andere cafégangers.  Er heerste een zeer aangename sfeer.  Na twee Duveltjes kreeg ik bovendien een klein flesje Duvelwhisky cadeau.  Een mooi souvenir van een van de betere (om misschien maar niet te moeten zeggen ‘beste’) cafeetjes van dit boek.  Allen daarheen zou ik zeggen, maar bij gebrek aan GPS neem je best toch maar een routebeschrijving mee. Mayawandelt