Inzicht in jezelf Het naar de oppervlakte brengen van diep opgeslagen emotie's. Emotie's die nooit uitgesproken zijn, of om niet uitgesproken konden worden. Het vrijlaten van deze emotie's uit het lichaam. De emotie's een juiste plaats geven.
Inzicht in de dynamieken van de familie en dit over generatie's heen. Wie draagt wat mee, en waar hoort het thuis. Welke elementen zijn niet erkend. Wie neemt en geeft
Inzicht in jou situaties waar je deel van uit maakt. Werk, relatie, vrienden, vereniging, ....
Inzichten in hogere dynamieken zoals. Dynamieken tussen landen, volkeren, de gebeurtenissen die er plaats vonden of vinden. De zielswereld.
Voor de liefhebbers die naar de verklaring achter de mechanismen, het fenomenologische, op zoek zijn. Inzicht in de samenwerking tussen - lichaam (een vat van kennis), - ziel (wat ons stuurt) - het denken (wat zich tussen de bewijzende wetenschap en de wetende spiritualiteit plaatst)
Als je jezelf de vraagt stelt. Waarom de mens en alle andere wezens op deze Aarde aanwezig zijn?
Dan zou je na alles wat je gelezen hebt kunnen stellen. De mens is hier om kennis te verzamelen.
In alles wat we doen, slaan wij kennis op. We ontvangen het van - of nemen het aan van andere mensen. Deze idee zou je zelfs kunnen doortrekken naar de dieren, de planten, de Aarde tot zelfs de kosmos.
Als je ziet hoeveel energie wij in ons lichaam steken, aan voeding, om het lichaam waar de kennis opgeslagen wordt te behouden, dan dient daar toch iets groots achter te steken.
Dit grootse noemt men wel eens de Ziel van een lichaam. De Ziel is aanwezig om kennis te vergaren en is aanwezig in één lichaam.
Je zou haast kunnen stellen, dat het de Ziel is die ons steunt in het ontdekken, uitvinden, leren, en ervaren wat wij op deze Aarde allemaal uitsteken. Los van het feit hoe wij het doen? (Dit is voeding voor een ander hoofdstuk, los van opstellingswerk)
Een geweten kan je aanvoelen als een verzameling van lichamen met elk hun Ziel. Een groep mensen samen vormt; een werkgroep, een club, een familie, een afdeling, een bedrijf, een holding, een politieke partij, een vakvereniging, een wetenschap, een spirituele beleving,...
Ieder van deze groepen heeft een geweten. Een haast ongeschreven code die ze meedragen en die gevormd is door de geschiedenis van de aanwezige Zielen en de Zielen die ooit deel uitmaakte van het systeem of groep.
Door de fenomenologische manier van werken en ervaren tijdens een opstelling, ontstaat vaak een ervaring die je enkel kan omschrijven als een weten. Een weten dat verteld dat het geweten of de ziel van een systeem tot rust mag komen enkel door er een erkenning aan te schenken.
Deze omschrijving is een kleine poging weer te geven wat de beweging van de ziel in een opstelling zou kunnen voorstellen. Wil je er een eigen definitie voor vormen, doe eens mee en ervaar het.
Omschrijf daarna je ervaring hier op deze blog Zodoende krijgen we meer omschrijvingen zodat meerdere mensen zich geïnformeerd voelen. Interessante literatuur over het onderwerp, de idee of het doel van de 'Ziel van een lichaam'. Vind je terug in diverse spirituele boeken en geloofsovertuigingen als filosofische werken. Een lijstje van boeken die best interessant zijn, hierover een beeld te vormen.
Een ongewoon gesprek met God, deel I, II en III Een cursus in wonderen Her-inneren Welkom thuis
Representanten in opstellingen uiten vaak hun voelen en gevoelens. Deze kunnen vaag zijn, zeer subtiel tot zeer uitgesproken en duidelijk. Vaag: een eerder goed of minder goed voelen tot onverandert blijven in de beleving van een bepaalde positie, warm, koud, tintelingen, een sterke emotie uitspreken, echter lichamelijk is er geen verbinding mee... Subtiel: Niets kunnen zeggen, geblokkeerd zijn, een kleine beweging willen maken in een bepaalde richting, voorover buigen, naar achteren geduwd worden, willen gaan zitten, ... Uitgesproken: tranen laten, trillen, neervallen, uitbarsten, ...
U wordt het reeds gewaar? Er zijn vele façetten van informatie die op je toekomen als deelnemer.
De uitgesproken duidelijke weergave kan dan wel indrukwekkend overkomen. De vage, vaak subtiele bewegingen dragen vaak bij tot het nemen van grote stappen op één enkel façet van het complex thema.
Betreft gevoelens tonen opstellingen zeer goed, de verschillen tussen, echte gevoelens, bedekkende gevoelens, overgenomen gevoelens en de overkoepelende gevoelens. of in andere woorden uitgedrukt primaire, secundaire, tertière en metagevoelens.
Waarschijnlijk volgt hier een verdere verdieping op, met de verdere ontplooiing van deze blog. Zoals eerder vermeld, jullie omschrijvingen en belevingen hierover zijn steeds welkom.
Het zal waarschijnlijk raar klinken. Echter door opstellingen te volgen deel ik 'gedachten' niet noodzakelijk meer onder bij onze 'hersenen', (als deel van het lichaam)
Daarom zet ik het ook onder een andere nummer.
Er zijn vormen van opstellingen waar de representanten vrij tegen elkaar aan het spreken zijn. Zonder dat er veelvuldig naar de veranderingen wordt gevraagd. Zinnen, gedachten, beelden komen op en worden spontaan geuit. Met intonatie, mimiek, lichaamshouding ontstaat zo ook een dynamiek die bijdraagt aan de opstelling. Om en verschil tussen denken en gedachten te vatten, zou je er als volgt naar kunnen kijken.
Als je informatie uit je geheugen raadpleegt, om verbanden te zoeken, een oplossing te bedenken. Een denkoefening waar je best en inspanning voor dient te leveren. Dan zijn je hersenen aan het werk om deze verbindingen te maken. Je krijgt er hoofdpijn van of wordt er moe van. Je hersenen zijn zeer actief.
Als je daarentegen rustiger bent en ontspannen, dan merk je vaak dat gedachten en oplossingen zo te voorschijn komen. Je hebt er enkel rust en geduld voor nodig. Je vraagt eigenlijk aan je denker, niets te ondernemen. Stel dat je zou zoeken waar deze gedachten ontstaan, Waar zou je ze lokaliseren?
Zo zijn er ook personen die stemmen horen. Waar zouden zij deze stemmen waarnemen? Net buiten de hersenen, misschien rechts boven?
Een gekke gedachte, echter een mooie oefening. Waar neem je die stem of gedachte of het denken waar? In of buiten de hersenen.
Dit is enkel een poging te omschrijving hoe mensen om kunnen gaan met denken, gedachten en stemmen.
Betreft het omgaan met denken, gedachte, hersenen ben ikzelf getroffen door twee methodes.
Alfa Training, ontwikkeld door José Silva. en Onbewust leren (Hypnotherapie) toegepast door Milton H. Erickson.
Opstelling vragen rust, het loslaten van het denken, en een houding van het niet willen weten.
Heel simpel omschreven. Het lichaam is een container van opgeslagen belevingen. Belevingen die vastgehouden worden. Belevingen die als het ware bevroren worden in het lichaam totdat ze uitgenodig worden zich te ontdooien en het lichaam te verlaten.
Je leest het goed. Dit is nog wat anders dan een herinnering die opgeslagen zit in je hersenen.
Rond dit fenomeen is behoorlijk wat onderzoek gepleegd. Voor diepgang in deze materie, verwijs ik graag naar boeken die mij aangereikt zijn. Boeken die grondig beoordeeld zijn door diverse professoren, specialisten in hun vakgebied.
Wat je eruit kan meenemen is dat mogelijke apparte gedragingen, die niet te verklaren zijn en waar je mogelijk hinder van ondervindt, of waarvan je jezelf niet eens bewust van bent, teruggrijpen naar belevingen die je verstandelijk opzij hebt gezet, echter lichamelijk nog bezit.
Interessant? zeker weten.
Lectuur: 'The body remembers' van Babette Rothschild. (engels.) 'Waking the tiger' van Peter a. Levine with Ann Frederick (engels) 'Crash Course' Diane Poole Heller, Ph.D. (engels.) 'Inner navigation' Johannes B. Schmidt. (engels.)
Herken je dit, en heb je andere lectuur over dit fenomeen, geef het door.
Een van de eerste vaststellingen tijdens het deelnemen aan opstellingen is de bevraging, door de begeleider, naar gewaarwordingen of veranderingen in het lichaam.
Enkele voorbeelden kunnen zijn: Mijn handen zweten. Mijn hart gaat sneller slaan. Ik krijg het koud. Mijn arm trilt.
Je zou opstellingen kunnen opvatten, als een mooie leerschool, te leren omschrijven waar je verandering waarneemt binnen je lichaam, wanneer bijvoorbeeld in een nieuwe sytuatie terecht komt. Een ontmoeting met een vreemde persoon, het binnentreden van een ruimte waar je nog niet geweest bent.
Je kan hier heel gevoelig in zijn of worden. Door regelmatig in gelijk welke omstandigheid deze oefening uit te voeren, kan je zeer nauwkeurig gaan omschrijven waar en in welke intensiteit je veranderingen vaststelt.
Is dit nuttig, zou je kunnen vragen? Wel, probeer het uit en weet het deze blog te vertellen! Hoe verder deze blog evolueert, hoe meer jij ook mogelijke verbanden ontdekt. wie weet, en indien dit niet het geval zou zijn, wees gerust, er is niets mis met je.
Andere bezigheden waar rond lichaamsgewaarwording gewerkt wordt zijn: Yoga, Tai chi, meditatie, ...
Ken je er nog andere, laat het weten, we vullen het lijstje aan.
Hierin wordt opbouwend, een beeld geschetst, hoe opstellingswerk, stukje per stukje helpt een verandering te brengen in het beeld en de samenhang over jezelf en de omgeving waarin je leeft.
Een verhaal waarin wetenschap, eigen ideeën, spiritualiteit en filosofie elkaar ontmoeten op een merkwaardige manier.
Geen waarheid, enkel een samenbrengen van systemen uit diverse denkwerelden.
Om het overzicht te behouden van de omschrijvingen die gaan komen; (Omschrijvingen waarvan nog niet geweten is in welke volgorde ze komen) zullen ze alvast genummerd worden om ze in een latere fase te ordenen.
De idee zo te schrijven leunt aan bij de idee uit opstellingswerk om de verschillende items fenomenologisch te laten bewegen, om uiteindelijk een verstaanbaar beeld te vormen van de samenwerking en verbanden tussen deze thema's.
De thema's in dit verhaal zijn: lichaam, denken, voelen, emotie's, ziel
In een opstelling weet je waar je start, echter niet waar de fenomenologisch beweging naar toe leidt en wat je te zien krijgt.
Conflicten, ergernissen, misverstanden die uit de hand lopen en dreigen te ontsporen vinden hun oorzaak vaak in het niet erkent worden, van datgene wat, iedere partij in het conflict ervaart.
Wat je waarneemt als je naar een conflict kijkt is het volgende:
- Iedere partij tracht toe te lichten wat zij vinden dat de andere partij misdoet. (mogelijk vanuit een redenering van gelijk hebben,of vanuit de intentie te helpen) - Iedere partij hoort vaak niet wat de andere partij tracht over te brengen. (mogelijk zijn ze te druk bezig uit de weg te gaan wat ze echt voelen, en een eerlijk intern proces aan te vatten ) - Iedere partij tracht toe te lichten hoe zij zich hierbij voelt. (als de partijen al zover komen in hun conflict)
Mogelijk verder verloop van een conflict:
- een conflict kan terug gladgestreken worden. Echter, vaak blijft nog steeds een (moeilijk te omschrijven) gevoel aanwezig. - een conflict escaleert en de partijen gaan uit elkaar. Hier blijft het (moeilijk te omschrijven) gevoel zeker aanwezig.
Dat gene dat blijft hangen kan omschreven worden als de woede ter bescherming van wat je is aangedaan en de pijn die het conflict heeft meegebracht.
Vanuit waarnemingen in opstellingen lijkt het dat taal alleen, niet voldoende is toe te lichten aan de andere partij, hoe jij het conflict ervaart. Taal laat niet toe de inwendige beleving, beide, de kwaadheid en de pijn, te laten zien aan de andere partij.
Opstellingen lenen er zich uitstekend toe, de gevoeligheid van beide emotie's aan de oppervlakte te brengen. Zodat ze zichtbaar worden voor de betrokken partijen. Nabestaanden die aan een familieopstelling deelnemen, ervaren hoe beide emotie's parten hebben gespeeld tussen de familieleden (ouders, grootouders, zussen en broers) en dit vaak omwille van omstandigheden die zich buiten de familie voordoen.
De erkenning, die aan deze diepe gevoelens gegeven wordt, door de verschillende partijen, is de aanvang van volledige rust in het conflict.
In deze zin kunnen nabestaanden rust brengen in hun familiesysteem.
Door je eigen diepste emotie's te verkennen, geven ze vaak erkenning aan de diepe emoties van de persoon waarmee ze in conflict zijn. Systemische waarnemingen brengen deze emotie's naar boven, voor de vraagsteller, op een manier die voldoende zacht is om te dragen.
Opstellingen begrijpen, makkelijker gedaan dan gezegd!
Opstellingen is een gebeuren waar representanten omschrijven wat ze via het lichaam ervaren aan verandering.
Het ervaren van een emotionele veranderingen, zoals een overgang van droefheid ,naar woede, het uitbarsten in tranen of het zien overanderen van een gelaatsuitdrukking, ...
Het ervaren van fysieke veranderingen, zoals een ademhaling of hartslag die sneller of trager wordt, het trillen of zwaar worden van ledematen, ...
Het ervaren van een plaats t.o.v de andere representanten. Een positie t.o.v aan andere wordt als aangenaam of minder aangenaam ervaren en ook geuit. Het willen aannemen van een andere houding, door te gaan liggen of een andere plaats in te nemen.
Al deze ervaringen worden bevraagd door de begeleider. Zo ontstaat er een totaal beeld van het opgestelde thema. Een dynamiek. Dit totaal beeld werkt op een gelijkaardige manier in, op de vraagsteller.
En hierdoor krijgt de vraagsteller inzichten aangerijkt.
Helaas zijn deze inzichten niet steeds verwoordbaar. Het is ook niet nodig het fenomeen te willen verklaren. Het wordt zelfs eerder ontraden dit te doen.
Opstellingen vraagt aan de deelnemer, een nodige leegte van het menselijk mentale vermogen. Een attidude van niet willen weten. Een aanvaarden van dat, wat we te zien en te horen krijgen en een toelaten van de prikkels die je meekrijgt tijdens de opstelling.
Je neemt deel met een intentie ergens inzicht in te krijgen.(niet noodzakelijk een oplossing) En je belooft, aan jezelf om naar huis te gaan met een onvoorwaardelijk aanvaarden van dat wat je ervaren hebt en verdere besprekingen of beredeneren achterwege te laten.
Verder ben je de dagen nadien aandachtig wat er allemaal verandert bij jezelf en je omgeving.
(Deze veranderingen zou je kunnen herkennen, door de manier van waarnemen als representant toe te passen in je dagdagelijks leven.) Een uitdaging op zich!
Zo kan je inzichten verwerven voor elk vraagstuk dat je leven passeert.
In deze blok kunnen jullie reageren, hoe jullie opstellingen zouden omschrijven.
Zo krijgen we diverse beeldvormen, toelichtingen of definitie's over opstellingen en dit op diverse domeinen. Voor iedereen zal er een omschrijving ontstaan die het meest aansluit bij de manier hoe zij communiceren. Ieder domein heeft haar specifieke taalgebruik.
Opstellingen toelichten aan een bedrijfsleider vraagt nu eenmaal een andere aanpak dan dit toe te lichten aan een familie-relatietherapeut, of aan mensen die opstellingen toepassen vanuit bijvoorbeeld een chamanistische-spirituele inslag.
De eenvoudigste manier om opstellingen toe te lichten en te ervaren is er aan deel te nemen. Zo zijn er ook opstellingen die louter willen kijken naar de fenomenologische bewegingen die ontstaan wanneer een sociaal thema wordt opgesteld. Zonder hierbij een bepaald doel te hebben. Een mooi voorbeeld dat ik onlangs mocht meemaken: Een kijk op België en dit systemisch bekeken?
Een eerste, recht door de bocht, omschrijving van opstellingen.
Opstellingen vinden hun kracht in het onstaan van een fenomenologische beweging in een groep van representanten rond een bepaald thema begeleid door een facilitator.
Opstellingen: Een vorm waarin mensen samen naar een vraagstelling of een thema kijken, met de bedoeling hieruit inzichten mee te nemen. Zichzelf beter te leren kennen. Complexe systemen op een andere manier te ervaren en te benaderen. Opstellingen worden uitgevoerd in een ruimte en bevatten volgende elementen.
Vraagsteller: Een persoon die inzicht wil krijgen rond een problemathiek waarmee zij / hij zit.
Thema: Mensen die een opstelling aanvragen hebben een bepaalde intentie dit te doen. Ze willen een inzicht krijgen in een situatie. Ze willen een antwoord krijgen op een vraag, ... Er is dus een thema waarrond ze willen werken door middel van een opstelling.
Facilitator: Of begeleider. De persoon die de opstelling in goede banen leidt. Het is de ook de persoon die het thema bespreekt met de vraagsteller en er samen de items voor de opstelling, als het ware, uit filtert.
Representanten: Zijn personen die deelnemen aan een opstellingen. Ze worden door de aanvrager vrij gekozen uit de aanwezige groep mensen. Deze personen representeren de items voortkomende uit het thema van de aanvrager.
Het fenomenologische: Dat wat het inzicht brengt in de vraagstelling of het opgestelde thema. De representanten worden bevraagd door de begeleider naar de veranderingen die ze inzichzelf als representant ervaren.
Het omschrijven en toelaten van lichamelijke gewaarwordeningen; het toelaten van opkomende emotie's en gedachten en deze ook te uiten; het volgen van een mogelijke drang zich te verplaatsen in een bepaalde richting, maken, dat er zich een dynamiek ontwikkeld tussen de diverse gerepresenteerde items.
Deze dynamiek ontstaat op een fenomenologische wijze. (een moeilijk rationeel te verklaren wijze)
Door op een gelijkaardige manier, waarnemer te zijn van deze fenomenologische dynamiek, krijg je als vraagsteller of aanwezige, bepaald inzichten mee, die zich al dan niet ogenblikkelijk of later manifesteren.
Opstellingen geven informatie mee aan de aanwezigen, die leiden tot verandering op een manier die vaak zeer relevant en effectief is, echter behoorlijk moeilijk te aanvaarden is door ons denken.
literatuur hieromtrend: de verborgen dynamiek van familiebanden : Bert Hellinger, Gunthard Weber en Hunter Beaumont de wijsheid is voortdurend onderweg: Bert Hellinger Hart tegen Hard: Bert Hellinger De kunst van het helpen: Bert Hellinger Als ik mijn ogen sluit kan je zien: Ursula Franke Inner navigation: Johannes B. Schmidt Vonken van verlangen: Wibe Veenbaas en Joke Goudswaard
Sinds een drietal jaren ben ik intensief in aanraking gekomen met opstellingswerk. Een bijzondere manier om naar systemen te kijken.
Meer bepaald, het beleven, hoe dynamieken van diverse onderdelen zich binnen een systeem verhouden.
Systemen kunnen zijn: jezelf, je familie, je vriendenkring, zelfs het bedrijf waar je werkt of de afdeling waar je deel van uit maakt
Andere vormen van systemen zijn minder duidelijk: zo zijn er de dynamieken in een land of tussen landen. Of opstellingen die zich richten op de samenhang van familiebanden die in de tijd zeer ver terug gaan.
Deze blog wil informatie, theoriën, gedachten en reactie's van deelnemers aan opstellingen verzamelen.
Het speelt geen rol welke vorm van opstellingswerk je meemaakte of toedraagt.
De informatie die hier terecht komt gaat zichzelf ordenen. Zodoende kunnen mensen kennis maken met deze bijzondere fenomenologisch manier van kijken naar onszelf, en de wereld waarin wij ons verplaatsen.
Reacties gecopieerd uit het gastenboek of toegestuurd na opstellingen
26-01-2008
fotolens
Wat ik heb gezien in opstellingen, is dat er een situatie is, waar een gordijn voor zit. Er zijn sferen en andere elementen die meewerken om dat in het dagelijks leven in stand te houden. Tijdens een goede opstelling openen die gordijnen zich na een tijdje door het ervaren van wat het systeem wil laten zien, waardoor je ziet wat er mee speelt behalve wat het dagelijks leven je meedeelt. Het laat het innerlijk reageren op de niet beoordelendeordenende elementen die behalve de mens de aardbol in evenwicht houden. En uiteindelijk, als er genoeg rust is en een geduldige facilitator, kom je op het eerlijke gebied, waar je de oprechte werkelijkheid onder ogen kunt zien zonder enige vorm van manipulatie. Of je dat aanvaardt, of er op een andere manier mee omgaat, ligt aan degene die de vraag gesteld heeft.
26-01-2008 om 21:10 geschreven door elise
Een opstelling is een verrassende ervaring. Intenser dan ik verwacht had. Het heeft mij toch wel een beetje veranderd in mijn houding. Ik heb het gevoel dat ik de mensen en zaken rondom mij nu anders aanvoel, anders beleef, en da's wel fijn Betreft de vraag over ' waarom vindt iets plaats of overkomt mij iets? "waarom" is misschien niet zo belangerijk, voor mij toch niet. Je dient niet alles te analyseren. je zal gelukkig zijn als het probleem opgelost wordt, en hoe dat dan is gekomen, op welke manier, ja dat is zeker interessant, maar je wil gewoon vrij zijn en niet meer hetzelfde patroon dienen te doorlopen. Als dat zo is, meer moet je niet weten. De opstelling zelf geeft zoveel, als ik dat allemaal zie en voel, moet ik niet meer daarover denken, het werkt vanzelf.
Bedankt voor de gedachte die je neerschreef. Ik heb net nog eens het boek van Daan Van Kampenhout: Beelden van de ziel gelezen, over gelijkenissen en verschillen tussen sjamanisme en opstellingen, en ik begin te beseffen hoe waar het is wat je zegt over de denker. Ik ben altijd geneigd om wat er is te willen "begrijpen" vatten met mijn hoofd en dan kom ik in de verleiding van analyseren, psychologiseren en uiteindelijk merk ik dat de kracht, de kern van de ervaring ongemerkt weg is, weggedissekeerd.
Gewoon zien, toelaten ( in elke betekenis van dit woord); de ziel er haar gang mee laten gaan, zet veel meer in beweging, vanzelf , zonder dat ik me daar zonodig mee moet bemoeien.
