China Nieuwsbrief
Zoeken in blog


Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 

19-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

Deze blog is omgebouwd tot een site.
Je vindt die hier:

http://www.infochina.be








19-08-2008, 10:55 geschreven door Peter Franssen  

Reageer (1)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
20-06-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

Nieuwsbrief China nr. 13-2008 – 20 juni

Dit is waarschijnlijk de laatste Nieuwsbrief China. Deze blog wordt omgebouwd tot een internetsite. Dat maakt het ons mogelijk sneller op de actualiteit in te spelen en tegelijk meer achtergrondnieuws, rapporten, analyses te plaatsen. De site zal onderverdeeld zijn in rubrieken zoals Economie, Landbouw, Stad-Platteland, Welvaart, Sociale Zekerheid, Vakbond, Migranten, Werkomstandigheden, Onderwijs, Milieu, Corruptie, Democratie, Mensenrechten, Tibet, Taiwan, Buitenlandse Investeringen, Chinese Investeringen in het Buitenland, Overheidsondernemingen, Verhouding China-VS, China-Europa, China-Afrika, China-LatAmerika, enz. Na verloop van tijd zal ieder van die rubrieken een grote hoeveelheid informatie bevatten die makkelijk terug te vinden is. De site zal http://www.infochina.be heten. Vanaf augustus is hij online. We beginnen met een Nederlandstalige site. De bedoeling is zo snel mogelijk ook een Franstalige en een Engelstalige site uit te bouwen. Vrijwilligers voor vertaling van het Nederlands naar het Frans en naar het Engels zijn van harte welkom. Alle hulp en alle ideeën zijn welkom bij: peter@infochina.be.


In deze Nieuwsbrief onderwerpen over koopkracht, economische ontwikkeling, CAO's, landbouw, Tibet, de gevolgen van de opkomst van nieuwe economieën.

- Binnenlandse consumptie stijgt netto met 13 procent op één jaar

- De economische ontwikkeling van de voorbije 5 jaar

- Systeem van collectieve onderhandelingen in de lift

- Landbouw steeds meer gemechaniseerd

- Graanoogst opnieuw boven de 500 miljoen ton dit jaar?

- Centrale staatsondernemingen winnen aan macht en invloed

- De Dalai Lama als verdediger van de mensenrechten

- Tibet – China, een verhouding van 750 jaar

- De Koude Oorlog en de kwestie-Tibet

- Economische balans verschuift ten voordele van China, Rusland, India en Brazilië


Binnenlandse consumptie stijgt netto met 13 procent op één jaar
Door Paul Panckhurst, Bloomberg, 13 juni 2008
De verkoop in de Chinese kleinhandel steeg in de maand mei met 21,6 procent ten opzichte van een jaar geleden. De stijging was 7 keer hoger dan die in de Verenigde Staten. De verkoop aan de consument is in de loop van de maand mei sterker gestegen dan de voorbije 9 jaar. De inflatie tussen mei 2007 en mei 2008 bedroeg 8,1 procent (7 procent in de steden, 9 procent op het platteland). De netto-stijging van de consumptie bedroeg daardoor in mei, ten opzichte van een jaar eerder, 13 procent. Deze stijging toont de economische sterkte van China terwijl de wereldeconomie vertraagt.
De stijging in China was onder meer te wijten aan de zeer zware aardbeving in het centrum van het land. Die leidde tot de extra levering van bijna 5 miljoen bedden, 14 miljoen stuks kledij en ruim 1 miljoen dekens. Maar het is toch vooral de groei van de inkomens die verantwoordelijk is voor de toegenomen consumptie. “De sterke stijging van de inkomens leidt tot een sterke binnenlandse vraag”, zegt David Cohen, directeur bij Action Economics in Singapore.
“We denken dat de consumptie sterk zal blijven stijgen omdat het reële inkomen van de mensen eveneens groeit,” zeggen Song Yu en Liang Hong van Goldman Sachs in Hong Kong.
De OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) zei op 4 juni dat de wereldeconomie dit jaar vermoedelijk met 1,8 procent zal groeien. De OESO voorspelde dat de Chinese economie met 10 procent zal groeien, bijna 6 keer meer.


De economische ontwikkeling van de voorbije 5 jaar
Door Xie Fuzhan, directeur van het Nationaal Bureau voor de Statistiek
1. Algemene gegevens
In de periode van 2003 tot en met 2007 kende onze nationale economie een gemiddelde jaarlijkse groei van 10,6 procent. Daarmee lag de groei van de Chinese economie de voorbije vijf jaar 6,1 procent hoger dan de jaarlijkse gemiddelde groei van 4,5 procent in de wereld. De Chinese groei lag de voorbije periode ook een stuk hoger dan de 9,8 procent jaarlijkse groei die onze economie kende sinds het begin van de hervormingen in 1978. De jaarlijkse verschillen waren de voorbije vijf jaar ook relatief klein wat een teken is van stabiele groei.
Het bruto binnenlands product (BBP) steeg van 12,03 biljoen (een biljoen is duizend miljard) yuan in 2002 naaar 24,6 biljoen yuan.
Het financieel inkomen van de staat is de voorbije vijf jaar bijna verdrievoudigd. Het bedroeg in 2007 5,13 biljoen yuan. Het kende een jaarlijkse gemiddelde groei van 22 procent. De groei neemt overigens jaar na jaar toe. Dankzij de groei van het fiscaal inkomen heeft de staat grote werken kunnen uitvoeren en de zwakke punten in de economische en sociale ontwikkeling kunnen verbeteren.

2. Landbouw, industrie, diensten
Sinds 2003 kende de landbouw, de bosbouw, de veeteelt en de visteelt een jaarlijkse groei van de toegevoegde waarde van gemiddeld 4,5 procent. De graanproductie bedroeg in 2007 meer dan 500 miljoen ton, het vierde hoogste cijfer in onze geschiedenis. De productie van katoen was dat jaar 7,6 miljoen ton, een verdubbeling ten opzichte van 2002.
De omvang van de industrële productie steeg van 2003 tot en met 2007 met 80 procent. De omzet van uitrustingsgoederen voor de elektriciteitssector was in 2007 5 keer hoger dan in 2002. Die voor gieterijen was 3,4 keer hoger. Ook de winsten van de ondernemingen kenden een snelle groei. De industrie realiseerde in 2002 een winst van 578 miljard yuan. In 2006 was dat bijna 2 biljoen yuan. De gemiddelde jaarlijkse winstgroei over de voorbije periode was meer dan 30 procent.
De dienstensector kende een snelle en evenwichtige groei. De voorbije vijf jaar was het aandeel van de dienstensector in de economie 40 procent. Financiële instellingen werden groter en sterker. Transport en communicatie groeiden snel. Het aantal kilometer-passagiers groeide met gemiddeld 9 procent per jaar. Het volume van de post steeg met gemiddeld 27 procent per jaar. Dat van het goederenvervoer met gemiddeld 15 procent per jaar.

3. infrastructuur
Een aantal grote infrastructuurwerken konden worden beëndigd en tal van sleutelondernemingen maakten een technologisch hervormingsproces door.
Het aantal kilometer spoorwegen in gebruik steeg van 72.000 in 2002 naar 77.000 in 2006. Het aantal kilometer autostrades steeg in die periode van 1,8 miljoen naar 2 miljoen. Het aantal kilometer snelwegen steeg van 25.000 naar 45.000. In 2002 was 30.000 kilometer pijplijn in gebruik. In 2006 was dat 48.000 kilometer.
Het nationaal communicatienetwerk groeide aanzienlijk. Van 2002 tot 2007 steeg het aantal vaste telefoongebruikers van 214 naar 365 miljoen, een stijging van 70 procent. Het aantal gebruikers van mobiele telefoon steeg van 206 naar 547 miljoen, een stijging van bijna 170 procent. Het aantal internetgebruikers steeg van 59 naar 210 miljoen, 2,6 keer hoger. Het aantal dorpen waar er postbedeling is steeg tot 99,4 procent van het geheel.
De energie-productie bedroeg in 2007 2,4 miljard standaard steenkool equivalent, 64 procent hoger dan in 2002. Op het einde van 2007 bedroeg de capaciteit van de elektriciteitscentrales 700 miljoen kilowatt. De helft daarvan is de voorbije 5 jaar in gebruik genomen. De elektriciteitsproductie bedroeg in 2007 3,3 biljoen kilowatt uur, het dubbele van in 2002. De elektriciteitstekorten werden verminderd.

4. In- en uitvoer, buitenlandse investeringen
Het totale volume van de in- en uitvoer is nu het derde hoogste ter wereld. Het nam tussen 2002 en 2007 toe met 28 procent gemiddeld per jaar. De uitvoer bestond in 2007 voor 95 procent uit industriële producten. Daarbinnen nam de elektromechanische sector 57 procent voor zijn rekening. In 2002 was dat nog 48 procent. Van de industriële producten was 28,6 procent van hoog-technologische kwaliteit. In 2002 was dat 20,8 procent.
De buitenlandse investeringen en de Chinese investeringen in het buitenland kenden een hoog groeiritme. Van 2003 tot 2007 bedroeg het volume Chinese investeringen in het buitenland (financiële investeringen in schatkistcertificaten en banken niet meegerekend):
2003: 2,9 miljard dollar
2004: 5,5 miljard dollar
2005: 12,3 miljard dollar
2006: 21,6 miljard dollar
2007: 18,7 miljard dollar
De buitenlandse reserves van China stegen jaar na jaar en bereikten in 2007 een totaal van 1.530 miljard dollar.

5. Tewerkstelling, levensstandaard, sociale zekerheid
Het aantal nieuwe jobs in de steden groeide jaarlijks gemiddeld aan met 10 miljoen eenheden. De werkloosheid in de steden bleef tussen 2003 en 2007 relatief stabiel tussen de 4 en de 4,3 procent.
Het beschikbaar inkomen van de stedelingen steeg in 2002-2007 met gemiddeld 9,8 procent, na aftrek van de stijging van de consumptieprijzen. Dat is 3,1 procent hoger dan in de periode 1979-2002.
Het beschikbaar inkomen van de plattelandsbewoner steeg in 2002-2007 na aftrek van de stijging van de consumptieprijzen met jaarlijks gemiddeld 6,8 procent.
De toegenomen welvaart was af te lezen uit de Engel-coëfficiënt (dat is het percentage van de voeding in de totale consumptie-uitgaven). In 2007 bedroeg de Engel-coëfficiënt in de steden 36,3 procent. In 2002 was dat nog 37,7 procent. Op het platteland daalde de Engel-coëfficiënt tussen 2002 en 2007 van 46,2 naar 43,1 procent.
In 2007 had 6,1 procent van de inwoners een auto. In 2002 was dat nog 1 procent.
Stedelingen en plattelandsbewoners genoten steeds meer van de sociale zekerheid. Dat systeem van verzekering voor pensioen, ziekte, werkloosheid, werkongevallen en zwangerschapsverlof werd stap na stap verder uitgebouwd. Het aantal mensen dat gedekt is neemt toe. Het aantal armen op het platteland zakte van 28,2 miljoen in 2002 naar 14,8 miljoen in 2007.

6. Onderwijs, wetenschap, cultuur
Het aantal jongeren dat in 2007 aan universiteiten en niet-universitaire hogescholen studeerde bedroeg 27 miljoen. In 2002 was dat 16 miljoen.
Op vlak van wetenschap en techniek zijn er veel zaken gerealiseerd. De eerste Chinese satelliet landde op de maan. De bemande missies Shenzhou V en Shenzhou VI waren een succes. De 64-bits CPU chip werd in productie genomen. Wetenschappers maakten een doorbraak in de ontwikkeling van nieuwe rijstsoorten.
Tegen het einde van 2007 had China 3.540 centra voor de bestrijding van epidemieën gebouwd. Er werd vooruitgang geboekt in de voorkoming en behandeling van AIDS, schistosomiasis, tuberculosis, hepatitis, pest, jodium tekort,... De hervorming van de gezondheidszorg heeft geleid tot projecten waarbij een nieuw systeem van coöperatieve medische zorg uitgeprobeerd wordt op het platteland. Daarbij zijn 730 miljoen mensen betrokken met een participatiegraad van 86 procent.
De opbouw van een culturele infrastructuur zette stappen vooruit. De bouw van de Nationale Bibliotheek, de Nationale Digitale Bibliotheek en het Nationaal Museum is in zijn tweede fase. Op het einde van 2007 waren er 2.791 openbare bibliotheken, 1.634 musea, 263 radio-stations, 287 tv-zenders en 44 schoolzenders. Het land telde in 2007 151 miljoen aangeslotenen op het tv-kabelnet. 95 procent van de inwoners had radio en tv-ontvangst.
Op de Olympische Spelen van Athene behaalden Chinese atleten 32 gouden, 17 zilveren en 14 bronzen medailles.

7. Problemen
De vooruitgang is over het algemeen erg indrukwekkend maar er blijven nog een belangrijk aantal tegenstellingen en problemen bestaan.
De belangrijkste problemen zijn: het risico dat de economie oververhit geraakt door de snelle groei; het risico op een te sterke stijging van de consumptieprijzen; er is geen rationele verhouding tussen investering en consumptie en tussen buitenlandse en binnenlandse vraag; de basis voor een stabiele landbouwontwikkeling en voor een constante stijging van het inkomen van de boeren is niet stevig; de economische groei kost teveel energie; de ecologische kost voor de economische groei is zeer hoog; sommige lage inkomensgroepen hebben het nog steeds moeilijk; systemen en mechanismen zijn niet altijd perfect en op elkaar afgestemd.
Bovenstaande is een ingekorte versie van een artikel uit de Chinese editie van de Renmin Ribao, 21 mei 2008.


Systeem van collectieve onderhandelingen in de lift
De Chinese vakbond ACFTU heeft een actieplan uitgewerkt om het systeem van collectieve onderhandelingen uit te breiden naar meer industrietakken en regio’s. Het ministerie van Arbeid moedigt de collectieve onderhandelingen aan en zegt dat werkgever en werknemers op eenzelfde niveau moeten staan: ieder van hen kan ideeën aanbrengen en suggesties doen en ieder van hen heeft een veto-recht tegen de voorstellen van de andere partij.
In de grootste stad, Shanghai, is het systeem van collectieve onderhandelingen van toepassing in 70 procent van de staatsondernemingen en 60 procent van de privé.
Het gemiddeld inkomen in de steden steeg in 2007 met 17,2 procent. Na aftrek van de prijsstijgingen komt dat neer op een toename van 12,2 procent. Op het platteland was de reële toename 9,5 procent. De collectieve onderhandelingen zullen naar verwachting dit jaar zorgen voor een nog sterkere stijging van de lonen.
Bron: Salaries likely to rise as government encourages collective bargaining, Xinhua, 12 april 08, http://news.xinhuanet.com/english/2008-04/12/content_7965523.htm


Landbouw steeds meer gemechaniseerd
Uit een in juni 2008 gepubliceerd rapport blijkt dat de mechanisatie van de landbouw in China jaar na jaar vooruitgaat. Het ploegen, zaaien, planten en oogsten gebeurt nu voor 41 procent mechanisch. In 2007 werd 2,43 milliard mu (162 miljoen hectare) mechanisch bewerkt. Tarwe wordt voor 81 procent op mechanische wijze gezaaid en geoogst. Voor rijst is dat 11,2 procent en voor maïs 5,1 procent.
De mechanisatie van de landbouw – de voorwaarde voor de industrialisering van het platteland – heeft nog een hele weg af te leggen. Hier blijkt dat China nog steeds een derdewereldland is. Toch gaat de mechanisering stapsgewijze vooruit.
Het aantal grote en middelgrote tractoren lag in 2006 (laatst beschikbare cijfers) op 1,839 miljoen, dat is ruim drie keer meer dan de 557.000 in 1978. In de loop van 2004 werd voor het eerst het miljoen overschreden. Onderbrekingen in die groei waren er in de periode 1994-1997 en in het jaar 2001. Sindsdien gaat het vooruit met een jaarlijkse groei van rond de 10 procent.
In 2006 lag de gezamenlijke energie-kracht van de landbouwmachines op 750 miljoen kw, bijna 7 maal hoger dan de 117 miljoen kw in 1978.
Bron: Statistiscal Yearbook 2007 en http://www.researchinchina.com/report/IndustrialMachinery/5415.html


Graanoogst opnieuw boven de 500 miljoen ton dit jaar?
Zaterdag 14 juni was 80 procent van de zomer-graanoogst binnen. Hoe groot de oogst in 2008 precies zal zijn, is nog niet geweten. Maar minister van Landbouw Sun Zhengcai toonde zich optimistisch en zei dat de oogst voor het vijfde opeenvolgende jaar zal groeien. Vorig jaar produceerde China meer dan 500 miljoen ton graan. Dat leidde tot een grotere uitvoer van sommige graansoorten waardoor China de druk op de internationale prijzen enigszins kon matigen.
Bron: People’s Daily, 16 juni 2008


Centrale staatsondernemingen winnen aan macht en invloed
In een uitgebreid artikel vertelt Barry Naughton hoe de overheid een belastingsysteem probeert uit te dokteren voor de belangrijkste staatsondernemingen. Hij schetst daarbij ook de evolutie van die ondernemingen.
In 2003 richtte de overheid de SASAC op, een regeringsorganisme dat verantwoordelijk werd voor de toen nog 196 belangrijkste staatsondernemingen. Einde 2007 waren er nog 152: de SASAC had ondernemingen gefusioneerd om sterkere groepen te vormen. Deze 152 zijn holdings met verscheidene ondernemingen en dochterondernemingen. De managers van deze holdings zijn nauw verbonden met de Communistische Partij. Ruim 50 van hen worden rechtstreeks aangeduid door de Organisatie-afdeling van de CCP. Zij staan op hetzelfde niveau als een minister. De overige honderd worden door de SASAC benoemd. De SASAC zelf wordt geleid door Li Rongrong. Hij wil het aantal holdings van 152 terugbrengen tot maximum 100 waarvan er 30 een eersterangsrol moeten spelen op het internationale toneel. Ieder van de 100 ondernemingen moet de nummer één, twee of drie van zijn sector zijn of worden.
Dat proces is sinds de stichting van de SASAC in 2003 in een stroomversnelling gekomen. In 2003 boekten deze ondernemingen een winst van 30 miljard euro wat toen overeenkwam met 2,2 procent van het bruto binnenlands product. Vorig jaar maakten diezelfde firma’s een winst van 100 miljard euro, zijnde 4 procent van het BBP. Dat is een erg sterke stijging, ook al moet gezegd dat de winst voor bijna 70 procent gerealiseerd wordt door slechts 9 firma’s. Maar deze centrale staatsondernemingen hebben in ieder geval de voorbije vier jaar veel aan macht en invloed gewonnen. De toestand, schrijft Naughton, is niet meer te vergelijken met vroeger.
Bron: Barry Naughton, SASAC and Rising Corporate Power in China , China Leadership Monitor, Spring 2008, nr. 24 http://media.hoover.org/documents/CLM24BN.pdf


De Dalai Lama als verdediger van de mensenrechten
Door Zhang Yun, onderzoeker aan het China Tibet Studies Center in Beijing
Het concept van de mensenrechten bestaat niet in het luchtledige, het is nauw verbonden met de economische en sociale ontwikkeling. Tibet heeft een ontwikkelingsachterstand. Daar zijn verscheidene redenen voor. Eén van de factoren is de natuurlijke omgeving. Die is niet gastvrij voor de mens. Gebrek aan zuurstof, weinig vegetatie, wind- en zandstormen maken het mens en dier moeilijk. De hoge bergen isoleren Tibet van de rest van de wereld en maken toegang tot het gebied niet eenvoudig.

Er zijn ook historische en culturele factoren. Zo is er de invloed van het conservatieve denken. De boeddhistische religie geeft de voorkeur aan het leven na de dood boven het leven van vandaag. Ze vindt het spirituele belangrijker dan het praktische. Ze verkiest religie boven secularisme. Een groot aantal mensen die op het voorplan zouden moeten staan in de sociale en economische ontwikkeling zitten in kloosters, hun hoofd gebogen over oude geschriften en weg van de sociale productie. Ze zijn afgesneden van de wetenschappelijke en technologische vooruitgang en kunnen zo onmogelijk een drijvende kracht zijn achter de sociale ontwikkeling.

Een derde element dat een rem vormde op de Tibetaanse ontwikkeling is de feodale lijfeigenschap en de vermenging van overheid en religie. Het theocratische systeem stond vijandig tegenover de vrijheid van personen en de vrijheid van geest. Het trok een ijzeren gordijn op dat zowel de ontwikkeling als de mensenrechten buiten hield.

In het oude Tibet waren alleen de hoge aristocratie en de hoog geplaatste monniken – samen zowat 5 procent van de bevolking – tevreden over de mensenrechten. Zij beslisten over leven en dood van de lijfeigenen.
Buitenlanders die Tibet bezochten hebben verslag uitgebracht van wat ze zagen. De Brit Charles Bell schreef een biografie over de 13de Dalai Lama. Daarin staat: “De Dalai Lama was een ware dictator. Hij was Hitler en Mussolini in één persoon. Hij beschikte niet alleen over het leven van zijn onderdanen maar zelfs over hun leven na hun dood. Hij zei: ‘Ik kan ervoor zorgen dat gij in uw later leven een varken of een mens zijt’.” Bell schreef in 1930: “Tibet leeft nog steeds in de feodaliteit. De aristocratie heeft enorm veel macht. De aristocratie en de hoge clerus bezetten de sleutelposities in de regering. De aristocratie kan lijfeigenen in de gevangenis smijten, hun bezittingen in beslag nemen, hen boetes en belastingen opleggen, hen naar believen straffen.”
Een andere getuige is David McDonald. Hij schrijft: “De meest voorkomende straf is de terdood veroordeelde in een zak steken, de zak dichtnaaien en hem dan de rivier ingooien. Als de betrokkene dood is, wordt het lijk aan stukken gehakt en opnieuw in de rivier gegooid.”
De Franse Tibet-specialiste Alexandra David-Neel schrijft dat iedere boer in het oude Tibet een lijfeigene was die geen enkel recht en geen enkele vrijheid had.
De auteur Cuibi Kefu schrijft: “De clerus kent zelf ook een sterke hiërarchie. In de kloosters zijn de monniken van een lagere orde niet goed af. Ze kunnen ook ieder moment gestraft worden, zelfs met de doodstraf.”

De groep rond de Dalai Lama schildert het oude Tibet als een hemel op aarde. In werkelijkheid was het oude Tibet een hemel voor de hoge adel en de hoge clerus en een hel voor de lijfeigenen. Toch gaat de groep rond de Dalai Lama in het Westen nog altijd door voor de vertegenwoordiger van de mensenrechten en de democratie. De Dalai Lama heeft het oude Tibet nooit achter zich gelaten. Hij en zijn groep organiseerden in maart 1959 een opstand tegen de democratische landbouwhervormingen met het doel het feodale systeem en de theocratie te redden.

In september van datzelfde jaar vormden de top van de adel en de top van de clerus samen met rebellenleiders in het Indische Dharamsala een “regering in ballingschap”. Ze riepen de Dalai Lama uit tot hoofd van die “regering”. In oktober 1963 riep die groep de “Tibetaanse grondwet” uit (in 1991 omgedoopt in “Charter van de Tibetanen in ballingschap”) waarin de Dalai Lama het “hoofd van de staat” genoemd wordt.

Tot vandaag ijveren de Dalai Lama en zijn groep voor een theocratische dictatuur onder het gezag van de Dalai Lama. De schaamteloze “grondwet” van de Dalai-groep is nog altijd van kracht en zegt uitdrukkelijk dat de Dalai Lama de verlichte leider is van de “regering in ballingschap”. Er staat: “Alle regeringsmacht hoort toe aan Zijne Heiligheid de Dalai Lama”. Pro forma staat er bij dat men opkomt voor een scheiding tussen de drie takken van de “regering” maar de theocratische instellingen blijven behouden zoals de gandan pozhang, de gexia, de officiële conferentie van de gexia, de yicang, de regent, de gandan chiba, de drie hoofdkloosters, de naiqiong hufa.

De Dalai-groep heeft het systeem behouden waarbij de lijfeigenaars en de top van de clerus alle macht behouden. De Dalai-groep is samengesteld uit de hoog geplaatste monniken en leden van de aristocratie die uit de familie van de Dalai Lama komen. Zij zijn de vertegenwoordigers van een kleine groep en niet van het Tibetaanse volk. Familieleden van de Dalai Lama bezetten de sleutelposten van de “regering in ballingschap”. Vijf van hen zijn gelun of chef-gelun. Andere aristocratische families zoals Suokang, Yutuo, Kaimo, Sangdu, Pala en Zhandong bezetten eveneens leidende posten zoals die van secretaris-generaal van de Dalai Lama.

De Dalai Lama en zijn groep hebben het schijnheilig over de “mensenrechten” in Tibet. De chef van het theocratische lijfeigenschap als advocaat van de mensenrechten! De Dalai Lama hekelt de Chinese overheid constant en zegt dat zij de “mensenrechten” in Tibet schendt. Het is een rariteit die zelden gezien is in de Chinese en wereldgeschiedenis, maar het is zo: wat deze man zegt wordt in het Westen beschouwd als de waarheid. Zo beweert de Dalai Lama dat de Tibetanen een minderheid geworden zijn in Tibet. Nogal wat politici en journalisten in het Westen nemen dat klakkeloos over. Een kleine verificatie van de feiten zou nochtans dit opleveren: in de Autonome Regio Tibet wonen 2,62 miljoen mensen. Daarvan is 92,8 procent Tibetaans. In de hoofdplaats Lhasa wonen 475.000 mensen. Daarvan is 81 procent Tibetaans. In de prefectuur Nyingchi woont procentueel het laagste aantal Tibetanen: 76 procent. In de vijf andere prefecturen (buiten de hoofdplaats) schommelt het procent Tibetanen tussen de 94,6 en de 96,2. Een minderheid?

Bovenstaande is een ingekorte versie van een artikel dat in de Chinese editie van de Renmin Ribao verscheen op 8 mei 2008. De cijfers over het aantal Tibetanen in Tibet zijn toegevoegd en komen uit: Department of Population, Social, Science and Technology Statistics of the National Bureau of Statistics of China (国家统计局人口和社会科技统计司) en Department of Economic Development of the State Ethnic Affairs Commission of China (国家民族事务委员会经济发展司), Tabulation on Nationalities of 2000 Population Census of China (2000年人口普查中国民族人口资料), Nationalities Publishing House (民族出版社), Beijing, 2003.


Tibet – China, een verhouding van 750 jaar
Tibet is altijd een onafhankelijk land geweest en in de jaren ’50 van de vorige eeuw hebben de Chinezen Tibet bezet. Dat is wat de Dalai Lama zegt. De bewering klopt niet met de historische feiten.

Tibet werd in het midden van de 13de eeuw een administratieve regio onder gezag van de centrale Chinese regering. De overheid deelde de Tibetaanse regio op in drie arrondissementen met elk een gouverneur-generaal aan het hoofd. Deze drie werden benoemd door de desi (de Tibetaanse koning), of door de centrale regering, of door de keizer zelf.
De centrale overheid richtte een Administratieve Raad op, het regeringsorgaan dat verantwoordelijk was voor Tibetaanse zaken. De keizer stelde Desi Basiba aan als het hoofd van de Administratieve Raad. De hoogste functionarissen werden door de keizer benoemd, na te zijn voorgedragen door de Administratieve Raad. De centrale regering kende ook hoge titels toe zoals Ningguo Gong (hertog die vrede brengt in het keizerrijk), Wenguo Gong (hertog die cultuur brengt in het keizerrijk), Sanzang Guo Shi (keizerlijke leermeester die aangesproken moest worden als Zijne Heiligheid de Sanzang – een hogepriester van het boeddhisme).
Vanaf het midden de 13de eeuw zond de centrale overheid functionarissen naar de Tibetaanse regio om volkstellingen te houden. Keizer Kublai Khan zond zo’n missie in 1260 om te kunnen nagaan hoe en welke belastingen hij kon heffen. Die operatie werd acht jaar later nog eens overgedaan.
In die periode bouwde de overheid een postsysteem uit dat tot in de Tibetaanse regio reikte. Daar werden 27 stations gebouwd die een snellere postverbinding moesten garanderen tussen Tibet en de rest van China. Zij zouden in de toekomst ook zorgen voor betere banden tussen Tibetanen en andere etnische groepen in China.

In 1368 werd de Yuan-dynastie vervangen door deze van de Ming. Keizer Zhu Yuanzhang zond in het jaar na zijn troonsbestijging functionarissen naar de Tibetaanse stammen om hun onderhorigheid aan de keizer te aanhoren. Het beleid van de Yuan dynastie ten opzichte van Tibet werd verdergezet.
In 1375 richtte de keizer in het Tibetaanse Elisi een militair-administrtatief kantoor op. Hij benoemde de eunuch Sigong tot marshall van dit kantoor.
Aangaande de verschillende religieuze sekten in Tibet volgde de Ming-dynastie de politiek van gelijke behandeling. De leiders van verscheidene sekten kregen de titel “Zijne Heiligheid” of “Koning”. De cheffen van de kloosters kregen titels als “Boeddha van de Westelijke Hemel”, “Keizerlijke Leermeester”, “Zen Meester”. De meest begeerde titel was die van “Zijne Heiligheid”. Die ging naar de drie belangrijkste religieuze leiders.

In 1642 haalden de vijfde Dalai Lama en de Panchen Lama in Tibet de overhand. De Dalai Lama werd de hoogste Tibetaanse religieuze en wereldlijke leider. Het eerste wat hij deed was naar Beijing trekken om eer te bewijzen aan de keizer en de keizer sprak zijn zegen uit over zijn rol en functie. In 1652 trok de vijfde Dalai Lama opnieuw naar het keizerlijk hof. Hij werd ontvangen door keizer Shunzi van de Qing-dynastie. De keizer maakte in de Verboden Stad de Gele Tempel vrij als gastverblijf voor de Dalai Lama die daar een jaar verbleef.

In 1720 voerde de keizer een administratieve herstructurering door in Tibet. Hij schafte de titel ‘koning’ af en verving die man door vier kelons (ministers). Toen in 1727 deze kelons onder mekaar op de vuist gingen, zond de keizer troepen die de orde herstelden.
In 1793 kwam het 29 artikels tellende Keizerlijk Charter tot stand dat de interne politieke en religieuze regels van Tibet vastlegde alsook de verhouding tussen Tibet en de centrale overheid. Er staat onder meer in dat de benoeming van de Dalai Lama en de Panchen Lama de goedkeuring moet krijgen van de centrale Chinese overheid. Het Kiezerlijk Charter versterkte de controle van de centrale overheid op Tibet.

In 1911 zakte het keizerlijke regime in China in mekaar. De Chinese Republiek werd uitgeroepen. Die verklaarde meteen plechtig: “Nationale eenheid wil zeggen dat de mensen van de Han, de Mongoolse, de Manchu, de Hui en de Tibetaanse etnie en nationaliteit tot één volk behoren. Territoriale integriteit wil zeggen dat de gebieden die bewoond worden door Han, Mongoliërs, Tibetanen, Hui, allemaal tot het nationale grondgebied behoren.” De Voorlopige Grondwet stipuleerde ook dat Tibet tot het Chinese grondgebied behoort. De regering zette een Tibetaans Bureau op dat onder de bevoegdheid van de centrale regering viel. In 1912 kende de centrale regering de Dalai Lama opnieuw de titel toe van “Boeddha van de Westelijke Hemel”. In 1913 werden tien mensen uit Tibet lid van de Kamer en de Senaat.

Toen de Kuomintang in 1927 in Nanjing een nationale regering opzette, bevestigde ze dat Tibet deel uitmaakt van het Chinese grondgebied. De 13de Dalai Lama zond een boodschapper naar Nanjing om over de toestand in Tibet te rapporteren en om zijn steun uit te spreken aan de centrale regering. In 1930 zei de Dalai Lama in een onderhoud met de speciale regeringsgezant Liu Manqing: “Mijn diepste wens is dat China op vreedzame wijze herenigd wordt. Ik begrijp dat de Britten mij een loer willen draaien maar wij mogen onze nationale soevereiniteit niet verliezen.”
Tijdens de moeilijke jaren van de Chinese Republiek probeerden de Britse en Amerikaanse imperialisten inderdaad Tibet te verdelen en af te scheiden van China. In 1949 kwam er een einde aan de periode van de Republiek. De Chinese Volksrepubliek werd uitgeroepen. De twee volgende jaren versloeg het Volksbevrijdingsleger de laatste restanten van de Kuomintang. Op 29 oktober 1951 bereikte het leger de Tibetaanse hoofdplaats Lhasa. In 1965 werd, in overeenstemming met het speciale statuut dat Tibet sinds de 13de eeuw binnen China genoot, de Autonome Regio Tibet uitgeroepen.

Bovenstaande is een samenvatting van een artikel dat op 29 april 2008 verscheen in de Chinese editie van het dagblad Renmin Ribao.


De Koude Oorlog en de kwestie-Tibet
Door Zhang Zhirong, 6 mei 2008
Washington ziet Tibet als een pion op het internationale schaakbord, als een onderdeel van de strategie om China terug te dringen. De gebeurtenissen in Tibet in maart 2008 kunnen niet correct geïnterpreteerd worden als men daaraan voorbijgaat.

Op het einde van de Tweede Wereldoorlog veranderde het effectieve bondgenootschap tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie snel in een confrontatiepolitiek die Koude Oorlog genoemd wordt. Het begin van de Koude Oorlog valt samen met de doctrine van president Truman zoals die in maart 1947 geformuleerd werd.
Het Nieuwe China werd in oktober 1949 geboren. De Verenigde Staten probeerden de boreling niet levensvatbaar te maken door Kuomintang-leider Jiang Kai-shek te steunen. In de jaren ’50 en ’60 probeerden de VS via Jiang Kai-shek het China moeilijk te maken langs de oostkust. Aan de andere kant van het land diende Tibet datzelfde doel. De kwestie-Tibet werd een onderdeel van de kruistocht van de Amerikanen tegen China.

In 1947 begon de separatistische kliek in Tibet op het hoogste niveau te spreken over “internationale erkenning”. Er werden missies naar India, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten gestuurd in een poging de “internationale gemeenschap” te winnen voor “internationale erkenning”. Ondertussen ontwikkelden de Verenigde Staten hun globale strategie van strijd tegen de communisten en tegen de Sovjet-Unie. De VS hadden echter China nodig in hun anti-Sovjet strategie. Daarom gingen de VS niet de confrontatie met China aan over de controle over Tibet. Tegelijkertijd wilden de Amerikanen het de Chinezen toch moeilijk maken. Het resultaat van die tegenstelling was een Tibet-politiek tussen hamer en aambeeld.

Na 1948 verleende het Amerikaanse consulaat in Hong Kong, zonder daarin de Chinese regering te kennen, visa’s aan “Tibetaanse handelsmissies”. De VS lieten dus activiteiten toe die pasten in het onafhankelijkheidsstreven. De Amerikaanse media bereidden hun publieke opinie voor op de erkenning van Tibet als een onafhankelijk land.

In juni 1950 brak de oorlog tegen Korea uit. De Amerikanen probeerden China terug te dringen en te doen afzien van steun aan Korea door het opstarten van een sluipende oorlog in Tibet. Tibetaanse separatisten kregen van Washington wapens.

In 1951 overtuigde de CIA de Dalai Lama ervan China te ontvluchten. In 1956 beloofden CIA-agenten aan Tibetaanse separatisten de “Tibetaanse onafhankelijkheid” te steunen. In maart 1959 lag de CIA mee aan de basis van een gewapende opstand van separatisten. De Amerikanen probeerden een heus leger op de been te brengen van separatisten en vanuit India gewapende aanvallen te doen op grensposten aan de Chinese kant. Na de opstand van 1959 zetten de CIA, het Amerikaanse ministerie van Defensie en de Nationale Veiligheidsraad een orgaan op dat de Tibet-politiek moest coördineren. Dat orgaan van inmenging in de binnenlandse aangelegenheden stond onder leiding van de CIA. De Amerikaanse geheime dienst bezorgde de separatisten wapens, zorgde voor militaire training en organiseerde luchtdroppings van allerlei materiaal.

In de jaren 1970 en 1980 wilden de Verenigde Staten de Chinees-Amerikaanse relaties verbeteren met het doel China te gebruiken als tegengewicht voor de Sovjet-Unie. De Amerikaanse regering schroefde de hulp aan de Dalai-kliek terug, na het bezoek van president Nixon aan China in 1972. De Dalai-kliek verloor voor het Westen veel van zijn waarde. De Dalai Lama en zijn kliek werden wezen van de Koude Oorlog.

In de latere jaren 1970 veranderde de Dalai Lama noodgedwongen van tactiek. Hij reikte een vredeshand uit naar de centrale regering. Er kwamen contacten, een dialoog werd opgestart. In maart 1980 zei de Dalai Lama dat China een prachtig land is en dat de Tibetanen geen betere keuze hebben dan samen te werken met de Han Chinezen. Hij zei dat communisme en boeddhisme eenzelfde basis hebben. En als de Tibetaanse bevolking gelukkig is, zei hij, kon hij de idee van “Tibetaanse onafhankelijkheid” laten varen.

In 1989 viel de Sovjet-Unie uiteen. De Koude Oorlog was voorbij. Maar voor de Verenigde Staten werd China nu de grootste uitdaging voor de Amerikaanse wereldoverheersing. Het terugdringen van China en het vertragen van diens groei op het internationale toneel werd het hoofddoel van de Amerikaanse China-politiek. De Tibet-kwestie werd weer actueel, Tibet werd weer een geschikt middel om China te verzwakken. De Dalai Lama en de Verenigde Staten stonden opnieuw op één lijn. Anti-Chinese krachten in het Westen geven de Dalai Lama nu weer veel steun. De Dalai Lama maakt een onbeperkt aantal reizen waarbij hij zich voorstelt als “de Tibetaanse religieuze leider”, “verdediger van de vrede”, “activist voor de mensenrechten”. Hij is in de ogen van anti-Chinese kringen in het Westen de belichaming van de “Tibetaanse onafhankelijkheid”.

In 1992 pleitte de Dalai Lama voor de oprichting van een “Aziatisch democratische gemeenschap” en vroeg hij in het openbaar dat Tibet, en de Autonome Regio’s Xinjiang en Binnen Mongolië door de “internationale gemeenschap” behandeld zouden worden als “onafhankelijke staten”. Hij voegde eraan toe dat Tibet binnen de 10 jaar onafhankelijk zou zijn en dat China zonder twijfel de weg zou opgaan van de Sovjet-Unie.

Sindsdien heeft de Dalai Lama geijverd voor de internationalisering van de kwestie-Tibet. In 2006 beloonde het Amerikaanse Congres hem met een hoge onderscheiding. Na de onlusten van maart in Lhasa in 2008 ging de Amerikaanse kamervoorzitter Nancy Pelosi bij de Dalai Lama op bezoek in Dharamsala als blijk van steun aan diens separatistische kliek.

Dit artikel verscheen op 6 mei 2008 in de Chinese editie van de Renmin Ribao. Auteur Zhang Zhirong is onderzoeker aan de Universiteit van Beijing.


Economische balans verschuift ten voordele van China, Rusland, India en Brazilië
Persmededeling KPMG International, 17 juni 2008
Een onderzoek van KPMG International toont een verschuiving in de economische machtsbalans in de wereld. KPMG vroeg investeringsstrategen van ruim 300 grote multinationals in 15 landen waar zij de komende 12 maanden en de komende 5 jaar zullen investeren. Uit de antwoorden blijkt dat China de Verenigde Staten zal voorbijsteken als het land waar het meest geïnvesteerd wordt. Tweede grootste groeier is India.
24 procent van de ondervraagden denkt in 2013 in China geïnvesteerd te hebben. Vandaag is dat 17 procent. Voor Rusland stijgt het percentage van 12 procent dit jaar naar 19 procent in 2013. Brazilië stijgt van 10 naar 14 procent. India stijgt van 8 naar 18 procent. Het aantal multinationals dat denkt in de Verenigde Staten te investeren daalt van 27 procent vandaag naar 23 procent in 2013. Europa zal in zijn geheel stationair blijven.
Sue Bonney van KPMG die het onderzoek leidde zei op een persconferentie: “De meeste investeerders denken dat het investeringspatroon in de wereld de komende vijf jaar het disproportioneel grote aandeel van de Verenigde Staten zal corrigeren. Dit heeft veel weg van het begin van een fundamentele verandering in de economische machtsbalans.”



20-06-2008, 19:43 geschreven door Peter Franssen  

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
18-04-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

Nieuwsbrief China nr. 12/2008 - 18 april


Vijf dissidente stemmen over Tibet

In deze Nieuwsbrief laten we vijf mensen aan het woord over de gebeurtenissen in Tibet en de berichtgeving daarover in het Westen. Hun stem klinkt anders dan we gewoon zijn. De vijf zijn:

  • Jean-Luc Mélenchon, Frans senator

  • De Franse professor Marine vanuit Shanghai

  • Guy Spitaels, Belgisch minister van Staat

  • Lulu Wang, Chinees-Nederlandse schrijfster

  • Ramsey Clark, voormalig Amerikaans Justitieminister


Hier hangt een stinkend luchtje van racisme

Jean-Luc Mélenchon, Frans senator voor de Parti Socialiste

Ik ben geen Chinese communist en ik zal dat ook nooit zijn. Maar ik ben niet akkoord met de manifestaties die een boycot van de Olympische Spelen eisen. Ik ben ook niet akkoord dat men de geschiedenis van China herschrijft. Ik deel het beate enthousiasme niet voor de dalai lama noch voor het regime waar hij voorstaat. Ik vind een eventuele boycot een onrechtvaardige agressie en een belediging voor het Chinese volk. Als men het regime in vraag wilde stellen, dan had men niet Beijing moeten kiezen voor de Spelen. Men had dat toen aan de Chinezen moeten zeggen. Maar nu de Spelen boycotten, zou een belediging zijn voor de miljoenen Chinezen die de Spelen willen en er hard voor werken.

Ik moet zeggen: er hangt een stinkend luchtje van racisme over deze affaire. Waarom gebeurt in deze zaak niet het minimum van wat men kan verwachten in normale relaties tussen landen en naties? Is de president van China (hoeveel betogers kennen zijn naam?) gehoord of benaderd? Heeft men die man iets gevraagd? Zo ja, wat? En heeft hij geantwoord? Is de eerste minister van China (hoeveel betogers kennen zijn naam?) gehoord of benaderd? Heeft men de ambassadeur van China in Frankrijk ontvangen? Is er enig gesprek geweest? Precies: wie maalt daar nu om? Met een verwaandheid die lijkt op racisme protesteert men tegen een regering waarvan men de namen van de verantwoordelijken niet noemt en waarvan men doet of ze niet bestaat. Waarom? Tenzij men ervan overtuigd is dat het niet echt een regering is. Het fantastische Westen ontkent de naam van de mensen die een bevolking leiden van 1,3 miljard. Daarvan denkt men bovendien dat ze zo lamlendig is dat ze zich laat kooien door een simpele politieke politie! Ik hoor de echo van het misprijzen van de kolonisten die indertijd de Chinezen gewapenderhand dwongen opium binnen te laten in hun land.

Wat in Tibet gebeurde is een voorwendsel. Een volkomen in elkaar geflanst voorwendsel voor een publiek dat al geconditioneerd is door de herhaling van beelden die veeleer de evidentie willen creëren dan de reflexie. De gebeurtenissen in Tibet zijn begonnen met een pogrom van Tibetanen tegen Chinezen. In welk land zouden dergelijke feiten niet leiden tot repressie? Is het leven van een Chinese winkelier minder waard dan dat van een Tibetaanse betoger die hem in volle straat doodslaat? Heel wat vriendschap voor de Tibetanen is slechts een stinkende variante van het racisme ten opzichte van de Chinezen. Ze voedt zich met allerlei fantasmen die door onwetendheid gestimuleerd worden.

Misschien was de repressie zwaar. Hoe kan je dat weten? De enige cijfers die ons voorgehouden worden zijn die van de 'Tibetaanse regering in ballingschap'. De Chinese regering noemt nochtans een aantal doden en gewonden. Dat cijfer duidt erop dat de toestand ernstig was. In eender welke andere omstandigheid zou men de cijfers met elkaar vergelijken. Men zou proberen de ware gang van zaken te achterhalen. Zoniet kan men met evenveel recht en rede zeggen dat de Franse regering het bevel gegeven heeft twee jongeren in Clichy Sous Bois in een elektrische transformator te duwen met de dood tot gevolg omdat die regering nu eenmaal in de banlieus van onze steden met harde hand optreedt. Niemand zou het in zijn hoofd halen zo'n onnozelariteiten te verkondigen.

Laat het ons over Tibet hebben. De Tibetaanse hoofdstad Lhasa hoort tot het Chinese rijk lang voor de Franse steden Besançon en Dôle tot Frankrijk hoorden. Het is dwaas over de invasie van Tibet in 1959 te spreken. Zegt men ook dat Frankrijk de Vendée binnengevallen is toen het leger van onze republiek de opstand van de royalisten neersloeg? De dalai lama en de andere Tibetaanse heren hebben de voorstellen van communistisch China – onder meer de post van vice-voorzitter van het parlement voor 'zijne heilgheid' – aanvaardt tot het communistisch regime in 1956 besloot het slavendom in Tibet en in de naburige regio's af te schaffen. De communisten gooiden, naar mijn mening volkomen terecht, de traditie omver die wilde dat de bevolking ingedeeld was in drie categorieën en negen klassen. Ze gooiden de codes omver die de bezitters van slaven en lijfeigenen het recht op leven en dood gaven. Het communistisch regime heeft een einde gemaakt aan de bloedige strijd tussen de verschillende cheffen van dat zogezegde paradijs van de vrede. Ze hebben een einde gemaakt aan de straffen en folteringen die de monniken gebruikten tegen iedereen die het waagde de religieuze regels van de leiders niet na te volgen. De Tibetaanse versie van de charria is met de komst van de communisten afgeschaft. De opstand van 1959 is voorbereid, bewapend en gefinancierd door de Verenigde Staten.

Sinds de komst van de communisten is de scholarisatiegraad van de Tibetaanse kinderen gegroeid tot 81 procent. In de gezegende tijd toen de traditie nog heerste, ging slechts 2 procent van de Tibetaanse kinderen naar school. De Chinese hel bracht de levensverwachting van de gemiddelde Tibetaan van 35 naar 67 jaar. De Tibetaanse bevolking is intussen verdubbeld in aantal.

Ik voel niet de minste sympathie voor de 'Tibetaanse regering in ballingschap' waarvan de man die uiteindelijk beslist 'zijne heiligheid' is en die bevolkt is met een groot aantal familieleden die normaal niet thuishoren in een regering. Ik respecteer het recht van 'zijne heiligheid' om te geloven wat hij wil geloven. Maar ik hou mijzelf het recht voor absoluut niet akkoord te zijn met de idee van een theocratisch regime. Ik ben ook helemaal niet akkoord met de inlijving van kinderen in kloosters. Ik vraag me af waarom de dalai lama denkt een staat nodig te hebben voor de uitoefening van zijn godsdienst. Een staat waarvoor hij één vierde van China nodig heeft!

Jean-Luc Mélenchon, 7 april 2008


Ook mijn Amerikaanse vrienden kunnen hun oren niet geloven

De Franse professor Marine in Shanghai

Ik ben een Fransman en ik leef in China. Ik ben hier in 2002 toegekomen, een beetje per ongeluk. Ik gaf Engels in Frankrijk toen mijn oog viel op een annonce voor een vacature aan een Chinese unviversiteit. Ik kende China niet. Maar uit nieuwsgierigheid heb ik toch gesolliciteerd. Nu geef ik Engels in Shanghai. Voordien had ik al wat afgereisd, vooral in het zuid-oosten van Azië. Ik ben geen communist en ook geen 'fan' van China. Ik denk dat ik deze brief in alle neutraliteit schrijf.

Ik ben erg geschrokken door de verslaggeving in de Westerse pers over wat er in Lhasa gebeurd is. Ik heb er geen concrete bewijzen van en het is inderdaad een eerder intuïtief gevoel maar het is mijn diepe overtuiging dat de Verenigde Staten en andere Westerse landen China klaar en duidelijk willen opdelen. Zij maken gebruik van de 'zaak-Tibet' en van de Tibetanen voor hun eigen belang. Eerger nog, ik ben ervan overtuigd dat dit geen alleenstaand geval is en dat de Verenigde Staten bloedige conflicten op diverse plaatsen in de wereld ontketenen, puur uit eigenbelang, terwijl ze hun motieven wegstoppen achter grote doelstellingen zoals de rechten van de mens. Ik vind dat schandalig en onaanvaardbaar.

Ik stel vast dat veel Westerlingen – zeer zeker omdat de media hen manipuleren – China wantrouwen. China wordt constant in een kwaad daglicht gesteld. Zo is er de voortdurende kritiek op de milieuvervuiling terwijl de centrale regering in Beijing op dat vlak enorme inspanningen levert. Ander punt zijn de rechten van de mens, de vrijheid van meningsuiting... Ik denk dat de Westerse beschuldigingen erg overdreven zijn. Ik heb bijvoorbeeld geen censuur gezien op het internet. Ik zal niet zeggen dat er helemaal geen censuur is maar ik heb vanuit China toch altijd alle sites kunnen bezoeken die ik wilde bezoeken. Vanuit het Westen stuurt men mij vandaag nog internetadressen die zouden gecensureerd zijn. Maar dat is niet het geval want ik kan er hier in Shanghai in enkele seconden naar toe surfen. De Chinese media zijn naar mijn smaak erg gematigd – heel anders dan bijvoorbeeld CNN die spectaculaire en wrede beelden toont om toch maar zijn gelijk te halen. Hier zie je dat niet. Zelfs geen anti-Amerikaanse propaganda of anti wat dan ook. Ik zie op de Chinese tv wel erg gedetailleerde en interessante reportages over de geschiedenis van Tibet. Zij brengen me dingen bij die je in het Westen niet hoort. Bijvoorbeeld hoe voor 1959 de Tibetanen onder een feodaal stelsel leefden en hoe hun levensomstandigheden heel penibel waren.

Ik heb hier met Amerikaanse vrienden gepraat die China heel goed kennen. Net zoals mij konden ze hun oren niet geloven toen ze naar de Westerse media luisterden. Ze zeggen eensgezind dat het Westen een compleet fout beeld heeft van China.

Eén van de vooroordelen is dat de rechten van de etnische minderheden in China onderdrukt zijn. Dat lijkt me een volkomen uit de lucht gegrepen en zelfs groteske beschuldiging. De Han-Chinezen (de grootste bevolkingsgroep) en de anderen worden op gelijke manier behandeld. Als je kriskras door China reist zie je dat de verschillende bevolkingsgroepen springlevend zijn en dat er geen sprake is van een gedwongen uniformisering. Integendeel, de plaatselijke klederdracht, de muziek, de cultuur worden naar waarde geschat en gerespecteerd. Op tv zie je veel muziekoptredens van minderheidsgroepen die de indruk geven dat China fier is op een dergelijke diversiteit en dat het land dat als een rijkdom beschouwt. Er gaan overigens meer regeringsfondsen naar de minder ontwikkelde gebieden zoals Tibet zodat ze hun economische achterstand stapsgewijze kunnen inhalen. De mensen mogen hun religie belijden. Iedereen leeft naar zijn geloofsovertuiging – beter en vrijer zelfs dan in Frankrijk. Ik heb Chinese vrienden die naar een katholieke kerk gaan. Je vindt overal in het land moskeeën en boeddhistische tempels. Toen ik naar Tibet reisde (ja hoor, je kan naar Tibet reizen, in groep of individueel) heb ik veel boeddhistische kloosters bezocht. De monniken kunnen in alle vrijheid hun godsdienst uitoefenen.

Ik denk dat het onrechtvaardig is China ervan te beschuldigen de fundamentele rechten van zijn inwoners niet te respecteren. Volgens mij wil de regering in Beijing er op de eerste plaats voor zorgen dat alle regio's in het uitgestreke land tevreden zijn en dat iederen zijn levensniveau kan opkrikken. En geloof me, ik voel me volkomen vrij in dit land. Anders zou ik hier overigens niet meer werken.

Professor Marine, 14 april 2008.


Mag ik een paar vragen stellen?

Guy Spitaels, Belgisch minister van Staat

Mijn eerste vraag: idealiseren wij de Tibetaanse beschaving niet? Was dat niet, voor de komst van de communisten in 1950, een maatschappij waar geestelijken en de adel alles bezaten en de slaven, zijnde 95 procent van de bevolking, uitbuitten? Hingen leven en dood van die boeren niet af van hun eigenaars die hen konden kopen en verkopen, hen inruilen tegen andere slaven of ter aflossing van een of andere schuld? Waarom geven wij de Nobelprijs voor de Vrede aan een theocratisch regime? Waarom geeft president Bush groen licht aan het opzet van Amerikaanse parlementsleden om de Gouden Medaille – de hoogste Congresonderscheiding – aan de geestelijke en wereldlijke Tibetaanse leider te geven?

Mijn tweede vraag slaat op de verhouding tussen China en Tibet. Iedereen zal erkennen dat de geschiedenis daarvan verward en complex is. Ik ben geen historicus en zeker niet van het Chinese verleden. Hoe kan ik dan twijfelen aan de kennis van de onbetwiste meester van de Chinese geschiedenis in Frankrijk, Jacques Gernet. Zijn boek Le Monde Chinois kan ik ten zeerste aanbevelen. Jacques Gernet schrijft daarin: "Vanaf 1751 is de controle van China over Tibet definitief en zal na die datum nauwelijks nog veranderen." Men zal daaraan toevoegen dat de dalai lama bij de val van het Chinese keizerrijk in 1913 de onafhankelijkheid uitriep. Die onafhankelijkheid werd effectief tijdens de burgeroorlog. Maar in april 1954 voorzag het akkoord tussen China en India dat Tibet deel uitmaakt van China. Datzelfde jaar ondertekende de dalai lama de Chinese grondwet waarin staat dat Tibet integraal deel uitmaakt van China. Vandaag zeggen velen dat de dalai lama terzake toch een heel gematigd standpunt inneemt. Hij wil niet de onafhankelijkheid van Tibet maar een reële autonomie. Waarop slaat die eis? Op de autonome regio Tibet zoals die nu bestaat of op Groot Tibet dat niet alleen Tibet bevat maar ook delen van de buurprovincies Sichuan, Qinghai, Yuannan en Gansu? De voorzitter van de Franse commissie Buitenlandse Zaken Axel Poniatowski zegt dat het over het tweede gaat. Kan men nu echt verwachten van de Chinese autoriteiten dat ze een gebied afstaan dat overeenkomt met één vierde van het land en dat een grote strategische waarde heeft?

Mijn derde vraag slaat op de onlusten van midden maart. Wij hebben onvoldoende informatie om ons te kunnen uitspreken over het aantal doden (18 of meer dan 100), over het al dan niet spontaan karakter van de onlusten of over het geweld van het Chinese leger. Maar de Westerse idee over het Tibetaanse pacifisme zal toch wel een lelijke deuk gekregen hebben. Er valt niet aan te twijfelen dat huizen en winkels in brand gestoken zijn, mensen levend verbrand en voorbijgangers gemolesteerd. Westerse toeristen hebben dat bevestigd. Toch verandert de toon van de kritiek in het Westen niet.

Guy Spitaels, 10 april 2008


Laat mij trots zijn op het Westen

De Chinees-Nederlandse schrijfster Lulu Wang

Eenentwintig jaar geleden liet ik mijn baan aan de Universiteit van Peking staan en moest en zou ik lesgeven aan een hogeschool in Maastricht. Hemel en aarde heb ik bewogen om het benodigde dertigtal stempels van de Chinese autoriteiten te verkrijgen voor een uitreisvisum. Net als vele jonge Chinese intellectuelen snakte ik naar de Westerse democratie, vrijheid van pers en meningsuiting.

Op 14 maart j.l. viel een groep Tibetaanse jongeren en monniken met stenen, messen en stokken Han-Chinezen en Moslim-Chinezen in Lhasa aan. Ze staken hun winkels, huizen en scholen in brand, waardoor een tiental mensen, inclusief een acht maanden oude baby, levend werd verbrand of op andere wijze omgebracht. De Chinese regering toonde zich zeer beheerst in het stoppen van de gewelddadigheden en weigerde vuurwapens te gebruiken, waardoor honderden politieagenten gewond raakten en van wie een met een dodelijk gevolg. Een aantal Westerse ooggetuigen heeft deze feiten vastgesteld en/of bevestigd. Sommige Westerse media echter noemden dit een bloedig onderdrukken van het vreedzame Tibetaanse protest door het Chinese leger. Beelden van Chinese verplegers die gewonde burgers op een ambulance (met koeienletters aangegeven als ambulance) hielpen, werden door sommige media gebruikt om te bewijzen dat het Chinese leger Tibetaanse demonstranten arresteerde. Foto's van Nepalese ordebewakers die protesterende Tibetaanse monniken onder bedwang hielden waren door een aantal media aangehaald om te laten zien hoe Chinese politieagenten Tibetaanse monniken in elkaar sloegen. Beelden, foto's en informatie over Han-Chinezen en moslim-Chinezen die gedood zijn door een groep geweldplegers werden zelden of totaal niet getoond of genoemd. Beelden, foto's en verhalen van Tibetanen die hun leven op het spel zetten om Han-Chinezen te redden waren evenmin in sommige media te zien of te horen.

Toen de Olympische vlam in Londen en Parijs door sporters werd rondgedragen, kwamen duizenden Chinezen het feestelijke gebeuren toejuichen, maar sommige media maakten voornamelijk melding van de protesten van sympathisanten van de Free Tibet beweging. Een paar dagen geleden gingen in San Francisco tienduizenden Chinezen de straat op om de vlam te verwelkomen en om steun te betuigen aan de Olympische Spelen in Beijing, maar in sommige persuitlatingen was overwegend sprake van de woede van anti-China activisten. Als men geschiedenisboeken of officiële documenten raadpleegt, weet men dat Tibet al eeuwenlang een onderdeel van China is, maar in sommige kranten, radio- en televisieprogramma's is steeds sprake van de bezetting van Tibet door Han-Chinezen. Ruim vijftig jaar geleden was 95% van de Tibetanen en het overgrote deel van de landerijen eigendom van de geestelijke leider en de elite daar. De Chinese regering maakte een einde aan de lijfeigenschap en nu zijn veel Tibetanen blij dat ze kunnen gaan en staan waar ze willen, zonder toestemming van hun eigenaars. Sommige media echter hebben het voornamelijk over de ontevreden Tibetanen.

De Chinese overheid voert al jaren een speciaal minderhedenbeleid. Zo geldt de één-kind-politiek niet voor vele minderheden. Op deze manier wordt de bevolkingsgroei van vele minderheden gestimuleerd en die van Han-Chinezen tot het minimum beperkt. Dit beleid heeft er ook voor gezorgd dat Tibet in vele gevallen geen belasting hoeft te betalen - een stimulans voor de economische groei daar. Het beleid houdt tevens in dat veel meer Tibetanen van een gratis gezondheidszorg en een gratis universitaire opleiding genieten dan hun Han-Chinese landgenoten. Mede door de overheidsinspanningen is het inkomen van Tibetanen in de laatste jaren sneller gestegen dan dat van veel Han-Chinezen. Kloosters en tempels worden gerestaureerd, het behoud van Tibetaans-Boeddhistische klassieken wordt middels overheidssubsidies nieuw leven ingeblazen en bij verschillende instellingen binnen en buiten Tibet worden de Tibetaanse taal, godsdienst en cultuur onderwezen. Echter, sommige Westerse media hebben het hier zelden over en berichten vooral over het verdringen door Han-Chinezen van de Tibetaanse bevolking en over het schenden van de Tibetaanse mensenrechten. Door dergelijk nieuws begon ik zelf te twijfelen of Han-Chinezen inderdaad Tibetanen onderdrukken. Ik belde mijn ex-klasgenoten in China en in de VS op en ze zeiden precies zoals ik me zelf herinnerde. Vanaf de lagere school is alle Chinezen geleerd dat wij tientallen volkeren in China broers en zussen van elkaar zijn. Wij moeten in onze grote familie harmonieus met elkaar samenleven. Ik had een medestudente op de universiteit die moslima was. Zij kreeg meer en lekkerder vlees in haar kantine dan wij Han-Chinezen en daar waren wij voor haar blij om. Als ze een keertje met ons ging picknicken, was ze ook niet vies van de geur van ons voedsel. Jongeren van minderheidsgroepen kunnen voor lagere examencijfers tot de universiteit toegelaten worden en dat vindt iedereen prima. Het is niet te ontkennen dat er in China ernstige problemen bestaan en dat geldt dus ook voor het autonome gebied Tibet. De Chinese regering moet die oplossen en een dialoog voeren met de ontevreden burgers. Als sommige Westerse media zowel de positieve als de negatieve ontwikkelingen in het snel veranderende China zouden belichten, zouden ze de Chinese bevolking vooruit kunnen helpen en 1.3 miljard vrienden aan hen kunnen overhouden. Kranten, radio- en televisieprogramma's dienen ons een zo compleet mogelijk waarheid te vertellen in plaats van een halve waarheid. Omdat dat soms niet gebeurt, ontstaat er bij veel Westerlingen een isgelijkteken tussen China en onrecht. Dat Chinezen naast het schenden van mensenrechten ook zingen als ze blij zijn en hijgen als ze de berg oplopen, wordt wel eens over het hoofd gezien.

In het begin dacht ik dat het om een misverstand ging, maar naarmate de selectieve aandacht van sommige media aanhield, terwijl verschillende bronnen voldoende informatie boden voor een genuanceerder kijk op deze kwestie, begon ik terug te denken aan China tijdens de Culturele Revolutie. Het dringt langzamerhand tot mij door dat eenzijdige berichtgeving ten dienste van een doel niet het alleenrecht is van het land van mijn afkomst destijds. Door de moderne telecommunicatie kon ik ook de reacties van honderdduizenden Chinese intellectuelen binnen en buiten China lezen, horen en zien. Ik kwam tot de ontdekking dat ik niet de enige was die merkte dat de onpartijdigheid van sommige Westerse media onze illusie was. En die illusie zijn wij door de recente gebeurtenissen kwijt geraakt. Dit heeft tot gevolg dat miljoenen Chinese geleerden en burgers die vroeger kritisch tegenover het Chinese politieke stelsel stonden uit teleurstelling over sommige Westerse media zich als één man scharen achter de Chinese regering. Nu de eenheid van hun land bedreigd wordt en nu ze door sommige Westerse media als Tibetanen onderdrukkende Han-Chinezen worden afgeschilderd, kiezen ze eerder voor hun nationale eenheid dan voor het bespoedigen van het democratiseringsproces, want het vrije Westen met zijn politieke opvattingen die veel moderne Chinezen zo prachtig vonden, lijkt soms weinig te verschillen van wat ze thuis kennen.

Is dit wat sommige media met hun selectieve verontwaardiging inzake Tibet wilden bereiken? In een aantal kranten, radio- en televisieprogramma's staan dagelijks berichten over het boycotten van de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Beijing. De Chinese bevolking heeft zich jaren krom gewerkt om de Spelen te mogen houden en om buitenlandse gasten in de watten te kunnen leggen. Als Westerse prominenten massaal wegblijven uit afkeuring van de 'bezetting' van Tibet en van de culturele genocide - een protest dat Chinezen niet begrijpen, zal het Chinese volk zich als een natie gekwetst voelen. Nationalisme zal dan in China hoog tij vieren. In plaats van verbroedering zal de Olympische Spelen haat tussen volkeren en landen zaaien alsmede toekomstige conflicten. China is gewend om geïsoleerd te leven en zichzelf in stand te houden, met succes, gezien de vijfduizend jaar oude beschaving die ze intact en springlevend hebben weten te houden. China boycotten is net als de vis in zee te willen laten verdrinken. Trouwens, wie kan wie boycotten? Het doet mij verdriet om deze vraag te moeten stellen, omdat ik van China zowel als van Nederland houd. Ik kan niet kiezen tussen het een dat mij het leven heeft geschonken en het andere dat mij tot bloei heeft gebracht. Geen van de twee landen gun ik schade of pijn.

In mijn debuutroman Het lelietheater beschrijf ik een meisje uit een sloppenwijk in Beijing. Ze geldt als de spuugbak van haar klasgenoten en doet haar uiterste best om vooruit te komen. Na noeste arbeid wint ze tijdens de Herfstspelen de eerste plaats in hardlopen en krijgt hoge cijfers voor haar schoolexamens, maar haar klasgenoten blijven op haar neerkijken en haar buiten hun kring houden. Haar hoop op acceptatie door haar medeleerlingen wordt meermalen in de kiem gesmoord en ze steekt uit wanhoop de slaapzaal van het zomerkamp in brand, waarna ze zelf ook omkomt. Tien jaar later beschrijf ik in mijn roman Heldere maan een jonge geleerde uit Beijing. Hij wordt verliefd op een wondermooi meisje in een boeddhistisch klooster. Hij wil haar wel hebben, maar hij noemt haar tegelijkertijd een hoer, omdat ze uit haar geloofsovertuiging dingen met monniken doet die volgens de niet-religieuze jongen moreel onverantwoord zijn. Tot aan zijn overlijden door leukemie houdt hij van haar en hij heeft spijt dat hij haar destijds niet heeft geaccepteerd zoals ze was. Als de klasgenoten in Het lelietheater het meisje uit de sloppenwijk tijdig hadden gewaardeerd voor haar prestaties, als de jongen in Heldere maan zijn kloosterliefje had omhelsd ondanks de verschillen in hun denksysteem, zouden de romans mooi eindigen. Ik hoop dat deze drama's slechts tot fictie behoren.

Hoewel ik een illusie armer ben geworden, blijf ik stijfkoppig geloven dat sommige Westerse media het niet zo bedoeld hebben. Ik voel me zo verbonden met Nederland dat ik in zijn taal boeken schrijf, maar geef mij redenen om me zo te blijven voelen. Onderzoek zo objectief mogelijk de kwestie Tibet, luister naar verschillende geluiden, dus ook naar die van de Chinese 'onderdrukkers', en geef ze weer in de media. Laat mij opnieuw trots zijn op de onpartijdigheid van de meeste Westerse media en op de vrijheid van meningsuiting voor iedereen, inclusief voor de andersdenkenden - dingen die mij hiernaartoe hebben aangetrokken, net als de zon een zonnebloem.

Toen ik klein was, zag ik een merkwaardig Boeddhabeeld. Ik vroeg mijn moeder waarom Boeddha één oog open hield en één gesloten. Moeder vertelde me: omdat Hij wijs is. Toen snapte ik er niets van. Nu besef ik pas dat Boeddha zijn ene oog openhoudt voor de overeenkomsten tussen volkeren en zijn andere oog dichtknijpt voor de verschillen tussen hen. Dankzij de leer van de 'eenogige' Boeddha is China, met zijn 56 volkeren, met bijna 100 maal meer bevolking dan Nederland en met een oppervlakte die 240 keer groter is dan Nederland, ruim tweeduizend jaar één is gebleven, meestal in harmonie.

Als sommige Westerse media het toch niet kunnen laten om China met selectieve aandacht te bekijken, dan hoop ik dat ze hun linkeroog openhouden voor dingen die ons met elkaar in wederzijds respect verbinden en hun rechteroog dichtknijpen voor zaken die volkeren en landen aanzetten om elkaar in de haren te vliegen.

Lulu Wang, 11 april 2008


Campagnes om regeringen te besmeuren zijn niet gratuit

Ramsey Clark, voormalig minister van Justitie van de Verenigde Staten

Het Chinese volk is er trots op dat de Olympische Spelen dit jaar in hun land plaatsvinden. Minder dan zes decennia geleden was China nog een land waar de kolonialisten het voor het zeggen hadden. Nu organiseren dezelfde grootmachten van toen een campagne om China maximaal te besmeuren. Washington levert financiële, politieke en diplomatieke steun aan een racistische campagne in naam dan nog van de mensenrechten. Dit is dezelfde regering die verantwoordelijk is voor de dood van 1 miljoen mensen in Irak sinds 2003.

Campagnes om regeringen maximaal te besmeuren worden niet zonder reden georganiseerd. De voorbije decennia hebben dergelijke campagnes geleid tot de invasie van Panama en Irak, de bombardementen op Joegoslavië, de staatsgreep in Haiti, de poging tot staatsgreep in Venezuela, de oorlogsdreiging tegen Iran. Het scenario is duidelijk en het gevaar is groot.

Tibet maakt al eeuwenlang deel uit van China. De voorbije 50 jaar hebben de CIA en de Amerikaanse regering het oude feodale regime van de dalai lama gecoördineerd en gesteund. De frontorganisatie van de CIA, de National Endowment for Democracy, zorgt voor de financiële steun. De Amerikaanse regering onderhoudt nauwe banden met de zogeheten Tibetaanse regering in ballingschap wiens doel het is één vierde van het Chinese grondgebied af te scheuren. De Verenigde Staten willen de Volksrepubliek China destabiliseren en uit elkaar doen vallen. De vooruitgang die gemaakt is op vlak van onderwijs, vrouwenrechten, gezondheidszorg zou meteen weggevaagd worden als de dalai lama en zijn concept van slavenmaatschappij het opnieuw zouden halen.

Niemand zou zich mogen laten misleiden. De echte motivatie achter de anti-China campagne heeft niets te maken met de mensenrechten of met vrijheid en democratie maar alles met wereldoverheersing.

Ramsey Clark, 8 april 2008



18-04-2008, 17:21 geschreven door Peter Franssen  

Reageer (1)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (13 Stemmen)
07-04-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

Nieuwsbrief China nr. 11/2008 - 7 april

In deze Nieuwsbrief sociaal, economisch en internationaal nieuws. Ook meer over Tibet en de mediamanipulatie daarrond.

Staatsbedrijven zitten in de lift
In een lang artikel doet de goed geïnformeerde China-specialist Barry Naughton uit de doeken hoe de staatssector gegroeid is. De centrale regering in Beijing controleert rechtstreeks 152 holdings die elk een aantal ondernemingen in hun portefeuille hebben. De mensen die deze holdings leiden zijn aangeduid door de Communistische Partij. Vijf jaar geleden boekten deze holdings en ondernemingen een winst van 30 miljard euro – dat kwam overeen met 2,2 procent van het bruto binnenlands product van China. Nu boeken ze een winst van 100 miljard euro – dat is 4 procent van het BBP (de grote staatsondernemingen in hun geheel – dus ook deze die niet door de regering in Beijing geleid worden – boekten een winst van ruim 250 miljard euro). De sterkte van de grote Chinese ondernemingen en hun winst maken dat ze nu een grotere invloed hebben, zowel in het politieke besluitvormingsproces als in de economie in zijn geheel.
SASAC and Rising Corporate Power in China
Barry Naughton, China Leadership Monitor, Spring 2008, nr. 24
http://media.hoover.org/documents/CLM24BN.pdf

Lonen in de steden: plus 18,7 procent
De goede bedrijfsresultaten en de overheidspolitiek om de minimumlonen te verhogen hebben vorig jaar in de steden geleid tot een stijging van het gemiddelde loon met 18,7 procent. Trek je daar de inflatie vanaf, dan kom je aan een netto-loonstijging van ruim 13 procent. De voorbije jaren was er telkens een sterke loonstijging maar die van 2007 is toch de hoogste sinds het begin van de eeuw. De loonstijgingen hebben ook gezorgd voor een steeds grotere loonspanning: de hoogste lonen kunnen vijf keer hoger liggen dan de lonen in de zwakste sectoren.
Salary Increase of Urban Workers Rises to 6-year High
Xinhua, 2 april 08
http://en.chinagate.com.cn/news/2008-04/02/content_14112992.htm

Jumbo jets, nu ook Chinees
De Chinese regering heeft rechtstreeks en via staatsondernemingen en de overheid van Shanghai bijna 2 miljard euro klaarliggen voor de opstart van een nieuwe luchtvaartmaatschappij die jumbo jets gaat bouwen die minstens 150 passagiers kunnen vervoeren. Tot nog toe moest China alle grote vliegtuigen aankopen bij het Amerikaanse Boeing of het Europese Airbus.
Name chosen for China's first jumbo jet firm
Xinhua, 1 april 08
http://www.chinadaily.com.cn/bizchina/2008-04/01/content_6582795.htm

100.000 afgestudeerden de boer op
De Communistische Partij heeft een project uitgewerkt om de komende vijf jaar 100.000 afgestudeerden van universiteiten en hogescholen naar het platteland te sturen. Ze zullen daar werken als adjuncten van de verkozen burgemeesters en de partijsecretarissen. Landbouw, gezondheidszorg, cultuur, technische en wetenschappelijke vooruitgang... dat zijn de terreinen waarop ze actief zullen zijn. Het project heeft ook de bedoeling een reserveleger op te bouwen van kaderleden die vertrouwd zijn met het platteland.
CPC Plans To Hire 100,000 College Graduates To Work in Villages
Xinhua , March 24, 2008
http://english.peopledaily.com.cn/90001/90782/6379986.html

Stadsbevolking: bijna 600 miljoen
In de 656 Chinese steden wonen 594 miljoen mensen. Op het platteland wonen nog 720 miljoen mensen. 55 steden hebben meer dan een miljoen inwoners. 22 daarvan meer dan 2 miljoen. Ondanks deze snelle verstedelijking, heeft China zo goed als geen bidonvilles, wat opmerkelijk is voor een derdewereldland.
China Has Fewer Cities, But Population Is Booming
Shanghai Daily, 1 april 08
http://en.chinagate.com.cn/news/2008-04/01/content_13999914.htm

Roken openbare plaatsen verboden
Tot ongenoegen van veel Chinezen heeft de overheid van de hoofdstad Beijing beslist dat roken in openbare plaatsen verboden is vanaf 1 mei. Veel steden hadden al rookbeperkingen maar de hoofdstad is de eerste die in alle restaurants, burelen, werkplaatsen, scholen... het roken verbiedt. China telt 350 miljoen rokers. Net als bij ons wordt ook in China het verzet tegen de maatregel aangevoerd door restaurant- en café-uitbaters. Maar, geen nood, de regering houdt stand.
No Smoking at Most Public Places
China Daily, 31 maart 08
http://en.chinagate.com.cn/news/2008-03/31/content_13922708.htm

OESO: wat te doen met China in Afrika?
Onder de kop "China is geen bandiet in Afrika" publiceert IPS een interview met Eckhard Deutscher, de nieuwe voorzitter van het Development Assistance Committee van de OESO, de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling – een samenwerkingsverband van 30 landen onder leiding van de Verenigde Staten. Deutscher vertolkt de lijn binnen de OESO die vindt dat samenwerking met China in Afrika meer vruchten voor de lidstaten van de OESO zal afwerpen dan de confrontatie. De verdedigers van die lijn zeggen dat de confrontatie contraproductief zal zijn omdat de meeste Afrikaanse landen nu al China verkiezen boven de oude kolonisatoren. De keuze van Afrika is logisch: de Chinezen bieden betere voorwaarden, ze koppelen economische investeringen aan de uitbouw van de verkeers- en sociale infrastructuur, ze zijn sneller en efficiënter en ze moeien zich niet met de binnenlandse aangelegenheden van Afrika. De eensgezindheid over hoe die evolutie aanpakken is binnen de OESO ver zoek.
Eckhard Deutscher (DAC): "China is geen bandiet in Afrika"
IPS, 19 maart 08
http://www.congoforum.be/ndl/nieuwsdetail.asp?subitem=3&newsid=41418&Actualiteit=selected

50 miljard dollar voor infrastructuur Nigeria
Nigeria en China hebben een akkoord gesloten voor de investering van 50 miljard dollar voor de uitbouw van de infrastructuur in Nigeria. Het pakket valt uiteen in een paar tientallen onderdelen waarvoor telkens met Nigeriaanse privé of overheidsondernemingen contracten gesloten worden. De dossiers hebben betrekking op de olie-industrie, de cementindustrie, de bouw van ziekenhuizen en scholen, de landbouw.
China to Spend $50bn on Infrastructure
Kunle Aderinokun, This Day (Nigeria), 29 maart 08
http://www.thisdayonline.com/nview.php?id=107166


TIBET-manipulatie

Dagboek van Frank en Lieve in China
Sinds augustus 2006 verblijven Frank Willems en Lieve Dejonghe in China. Frank geeft les aan de Shenyang Normal University. Lieve is kunstenares. Je kan hun ervaringen mee beleven op hun blog http://www.frankenlieve.cn. Op 25 maart schreef Lieve een stuk over Tibet. Ze begint zo: "Wij zijn onder de indruk van wat we allemaal in de Westerse pers lezen over de gebeurtenissen in Tibet. Dit is zo onwaarschijnlijk dat het moeilijk is erop te reageren. Wat ben ik ongelooflijk blij dat ik Tibet bezocht en de dingen zelf zag! Anders zou ik niet weten wie of wat ik zou moeten geloven: de westerse informatie is zo unisono eenzijdig dat ik ook al de neiging zou hebben iedere afwijkende klok ongeloofwaardig te vinden. Maar ik reisde er met mijn ogen open. En alleen dat was genoeg, dat kan ik je verzekeren, om te begrijpen hoe het in elkaar zit. Ik wil graag op een rij zetten wat ik er zàg." Waarna ze neerschrijft wat ze in Tibet zag en hoorde. Zeer lezenswaard, want een correctie van wat de meeste media ons vertellen: http://www.frankenlieve.cn/2008/03/25/onder-andere-over-tibet/#comments

Cafépraat in De Standaard
De Standaard publiceert een artikel van Marcel Van Nieuwenborg. De journalist schrijft: "De internationale organisaties kijken onbewogen toe hoe China onder meer Afrika aan het leegplunderen is op een schaal en met methodes die het doen en laten van de exploiterende Westerse zakenlui op het zwarte continent in de schaduw stellen." Werkelijk? Mbeki, president van Zuid-Afrika, zegt nochtans: "De hoop voor Afrika ligt in Beijing." Van Nieuwenborg verder: "Er zijn 300 miljoen Chinezen boven de armoedegrens uitgekomen, maar dat maakt nog 800 miljoen te gaan." Volgens de UNO leven nog hoogstens 100 miljoen mensen onder de armoedegrens. Van de 800 miljoen van Van Nieuwenborg zijn er 700 miljoen overdreven. Van Nieuwenborg: "Sinds 1949 heeft de Chinese Volksrepubliek zowat om de tien jaar een diepe politieke malaise gekend, die telkens miljoenen slachtoffers heeft geëist. De jongste was de Tiananmen-revolte in 1989." De New York Times schreef (http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=950DE0DC143EF932A15755C0A96F948260&sec=&spon=&pagewanted=all) nochtans dat het oproer in Beijing in 1989 tussen de 400 à 800 doden gekost heeft. Van Nieuwenborg heeft overdreven met factor 2.000. Onze pers heeft de plicht de mensen objectief te informeren. Wat moet er anders van de democratie geworden?
Arm China
Marcel Van Nieuwenborg, De Standaard, 29 maart 08
http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=C71PUAUT&word=Tibet

China Digital Times: dicht bij de CIA
Opvallend hoe China Digital Times, een informatiebron waar veel China-watchers uit putten, nu al 3 weken dag na dag gekleurde informatie brengt over de gebeurtenissen in Tibet. Het Canadese onderzoekscentrum Global Research heeft een artikel gepubliceerd dat duidelijk maakt waarom dat zo is. China Digital Times is gelinkt aan de Ford Foundation, het Tibet Fund en de Dalai Lama Foundation. CDT wordt bovendien geleid door mensen die de steun genieten van de NED, de National Endowment for Democracy, de stichting die door president Reagan opgericht werd om bepaalde taken van de CIA over te nemen. Eén van die taken is de organisatie van burgerstromingen die socialistische en progressieve regimes uit balans moeten brengen. Het artikel van Global Research gaat dieper in op het misbruik van het thema mensenrechten door de NED en de media-manipulatie die daaraan verbonden is.
Human Rights and Media Manipulation
Michael Barker, Global Research, 29 maart 08
http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=8465

Soldaten in monnikenpij
Op 21 maart begint het verhaal van een groteske media-leugen. Die dag publiceert Canada Free Press een artikel van een zekere Gordon Thomas zeggende dat de Britse geheime dienst foto's heeft, getrokken vanuit een satelliet, die laten zien hoe Chinese soldaten op 14 maart in de Tibetaanse hoofdplaats Lhasa monnikenpijen aantrekken. Daarna, zo schrijft Thomas, zijn die als monniken verklede soldaten beginnen brandstichten, plunderen en moorden. Het blad drukt een foto af waarop men inderdaad ziet dat Chinese soldaten een pij aantrekken. Je kan de foto hier bekijken: http://flickr.com/photos/macy_miao/2370855959/in/pool-tibetphoto.
Op 29 maart geeft de dalai lama een persconferentie. Hij suggereert dat China zelf achter de rellen zit in Lhasa. "Verscheidene honderden soldaten hebben zich verkleed als monnik," zegt hij. De dalai lama voegt eraan toen: "Tibetanen doen zoiets niet. Ze zijn vredelievend." De uitspraken van de dalai lama kan je hier lezen:

http://www.expressindia.com/latest-news/Chinese-soldiers-received-monks-dress-claims-Dalai-Lama/289973/
Op 30 maart publiceert het Duitse weekblad Stern de bewuste foto die zogezegd van de Britse spionagediensten komt. Vanaf dan begint de foto een digitale wereldreis: hij duikt op in honderd-en-één forums, hij wordt gepubliceerd op ontelbare sites.
Op 2 april springt de affaire in duizend stukken uiteen als de Belgische journalist Michel Collon op zijn site bewijst dat hier om een groteske leugen gaat. Je kan zijn artikel hier lezen: http://www.michelcollon.info/articles.php?dateaccess=2008-04-03%2007:17:28&log=articles. Een dag later neemt het dagblad van de Communistische Partij van China dit artikel over. De betreffende foto dateert uit 2003. Het gaat om een groep soldaten die als monnik figureren in een film. Het uniform dat de agenten op de foto dragen is intussen veranderd – het rode biesje is weg. De Chinese televisie heeft intussen de zaak uit de doeken gedaan en een soldaat geïnterviewd die er in 2003 bij was. Noch de dalai lama, noch Canada Free Press, noch Stern hebben hun excuses aangeboden.

Buitenlandse Chinezen betogen tegen de medialeugens
Op verscheidene plaatsen hebben Chinezen in het buitenland geprotesteerd tegen de leugens in de Westerse media. Hier kan je een filmpje zien van zo'n betoging op 29 maart in het Duitse München: http://youtube.com/watch?v=-nOeaHTuHYg


TIBET Achtergrond

Verenigde Staten in 1943: Tibet is een deel van China
De Amerikaanse historicus William Blum citeert het standpunt van de regering van de Verenigde Staten zoals dat in 1943 verwoord is door het ministerie van Buitenlandse Zaken: "De regering van de Verenigde Staten is er zich van bewust dat de Chinese regering al geruime tijd de suzereiniteit over Tibet eist en dat Tibet volgens de grondwet deel uitmaakt van de Chinese Republiek. De Amerikaanse regering heeft deze eisen nooit in vraag gesteld." (Foreign Relations of the United States, 1943, China, Department of State, 1957, p. 630) Het artikel van Blum kan je hier lezen: http://www.counterpunch.org/blum03292008.html

CIA in 1964: we moeten het nationalisme in Tibet levend houden
Een Memorandum van de groep van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken die zich met Tibet bezighoudt zegt op 9 januari 1964: "De activiteit van de CIA inzake Tibet bestaat in politieke actie, propaganda en paramilitaire activiteit. Het doel van het programma in deze fase is het politiek concept van een autonoom Tibet levendig te houden in Tibet zelf en in het buitenland, en een verzetscapaciteit op te bouwen tegen mogelijke politieke ontwikkelingen in communistisch China." Dat laatste slaat op de training van 2.000 Tibetanen van wie 800 door de CIA bewapend worden. Sommige onderdelen van het CIA-programma worden uitgevoerd in samenwerking met het Amerikaanse ministerie van Defensie. Het Memorandum laat verder zien hoe het "levendig houden van het concept autonoom Tibet" miljoenen dollars kost. Je kan het memorandum hier lezen: http://www.state.gov/www/about_state/history/vol_xxx/337_343.html.

1,2 miljoen Tibetaanse doden?
Dit is een achtergrond artikel dat in 2004 verscheen in het Noord-Ierse Phoblacht. Het artikel toont hoe de dalai lama een fantast is met zijn bewering dat er 1,2 miljoen Tibetanen vermoord zijn. Hoe er in 1953 in heel Tibet slechts 1,2 miljoen mensen leefden en hoe de meerderheid daarvan slaaf of lijfeigene was. De dalai lama en zijn familie hadden 4.000 slaven. Het artikel brengt ook in herinnering hoe in 1999 de dalai lama zich bij de Britse premier Thatcher en de Amerikaanse president Georg Bush (senior) aansloot om de vrijlating te eisen van de Chileense generaal en dictator Pinochet. Hier staat het artikel: http://lark.phoblacht.net/freetibetlor.html.



07-04-2008, 19:28 geschreven door Peter Franssen  

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
29-03-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

FR

La traduction du Dossier Tibet vers le français se trouve ici.


ES

La traducción al español de la información sobre Tibet se puede encontrar aqui.

IT

De Italiaanse vertaling van het Tibet-dossier vind je

hier en hier en hier.

CHI

Een deel van het Dossier Tibet is naar het Chinees vertaald. Je kan de vertaling hier vinden.





29-03-2008, 00:00 geschreven door Peter Franssen  

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (7 Stemmen)
26-03-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

Nieuwsbrief China nr. 10/2008 - 26 maart

OPROER IN TIBET

Deze Nieuwsbrief is integraal gewijd aan de gebeurtenissen in Tibet. Op vrijdag 14 maart brak een oproer uit in Lhasa, de hoofdstad van de Autonome Regio Tibet. Die gebeurtenissen gaven aanleiding tot wereldwijde protesten tegen het optreden van de Chinese oproerpolitie en het leger. Vijf vragen hierover met telkens een begin van antwoord.

1. Wat is er werkelijk gebeurd?

In het Westen kreeg de publieke opinie de indruk dat vreedzame demonstranten onder leiding van monniken de straat optrokken om vrijheid te eisen en dat de Chinese politie en het leger zeer repressief optraden. Een week tot tien dagen na de feiten zijn er nog altijd mensen die de publieke opinie die versie van de feiten voorhouden. Zoals de voorzitster van het Amerikaanse parlement, Nancy Pelosi, politiek de hiërarchische nummer twee van de Verenigde Staten. Zij zegt dat China's aanpak "een uitdaging is aan het geweten van de hele wereld" (lees het artikel). "Als wij nu niet spreken, hebben wij nooit meer het recht te spreken," aldus deze mevrouw. De dalai mala bedankte haar, zeggende dat de Verenigde Staten "de kampioen van de vrijheid en de democratie" zijn. De dalai lama mag van geluk spreken dat hij Tibetaan is en niet toevallig in Vietnam, Laos, Cambodja, Afghanistan of Irak woont – om maar enkele landen te noemen waartegen de Verenigde Staten, die "kampioenen van vrijheid en democratie", oorlogen ontketend hebben, allemaal oorlogen die de steun kregen van de immer glimlachende pacifist, de dalai lama.

Twee dagen na Nancy Pelosi was het de beurt aan de voorzitter van het Europees Parlement, de Duitser Hans-Gert Poettering. "Als de Chinese regering deze harde lijn tegenover Tibet volgt, moeten we een boycot van de Olympische Spelen overwegen," zei hij. (Lees het artikel) Voordien was die idee al geopperd door de Franse minister van Buitenlandse Zaken, Bernard Kouchner. De Duitse minister van Buitenlandse Zaken Frank Walter Steinmeier "waarschuwde China dat de aanpak van de crisis" de Olympische Spelen in gevaar bracht. (Lees het artikel)

Men kan zich vragen stellen bij de eerlijkheid van Pelosi, Poettering, Kouchner, Steinmeier. Alle getuigenverklaringen, reportages, films en foto's tonen precies het tegendeel van wat zij beweren. We kunnen nu met zekerheid zeggen dat er vrijdag 14 maart in Lhasa geen sprake was van betogingen maar van een oproer. Groepen jongeren, soms aangevoerd door monniken, gewapend met messen, zwaarden, machetes, stenen en molotovcocktails, staken huizen, winkels en auto's in brand. Iedereen die niet Tibetaan was, liep gevaar. Niet alleen Han-Chinezen maar ook Hui-moslims werden geslagen, gestampt, vermoord. Het geweld was uiterst brutaal en etnisch, racistisch van aard. Hieronder kan je een reeks getuigenissen lezen, vooral uit Westerse bron.

Tegenover ons hotel staken ze vier gebouwen in de fik
Op het kruispunt voor mijn hotel zag ik hoe woedende Tibetanen met stenen gooiden naar Chinezen die voorbij kwamen op scooters. Als er eentje van de scooter afviel, dan werd zo'n Chinees helemaal in elkaar getrimd. Ze werden mishandeld., aldus een Nederlandse toerist in De Volkskrant. (Lees het artikel)

Ook oude mensen werden niet ontzien
Het Franse blad Le Parisien laat de Canadese toerist John Kenwood aan het woord die vertelt hoe een bende een oude man van zijn fiets trok, hem stampten en sloegen. Een Westerse voorbijganger kon de oude man bevrijden. (Lees het artikel).

Beelden van oproer
Dit is een filmpje dat toont hoe een razende man een Chinees aanvalt die voorbijrijdt op een scooter. Hij slaat de Chinees met een steen zes, zeven keer op het hoofd. Anderen snellen toe om de Chinees van zijn scooter te duwen en hem te stampen en te slaan. De Chinees valt op de grond en krijgt nogmaals slagen en stenen te incasseren. Later wordt deze man in het ziekenhuis opgenomen. Hij is nu blind aan één oog. Waarschuwing: het filmpje is erg schokkend.

Ziekenhuizen en scholen bleven niet gespaard
De balans is erg zwaar: 13 doden (later blijken dat er 19 te zijn), 325 gekwetsten, 422 winkels, 120 woonhuizen, 6 ziekenhuizen, en 7 scholen beschadigd tot zwaar beschadigd. (Lees het artikel...)

Vijf meisjes levend verbrand
Een groep betogers heeft een winkel in Lhasa in brand gestoken. Er werkten zes verkoopsters. Vijf van hen werden levend verbrand. De oudste was 24 jaar, de jongste 18 jaar. (Lees het artikel)

Geen betogers maar misdadigers
De Duitse krant Junge Welt zegt in een titel dat het niet ging om betogers maar om misdadigers. (Lees het artikel)

Overal om me heen zag ik vuur
De journalist Benjamin Morgan interviewt een aantal buitenlandse toeristen die uit de Tibetaanse hoofdplaats Lhasa teruggekeerd zijn. De toeristen hebben het moeilijk woorden te vinden om de brutaliteiten te beschrijven. (Lees het artikel hier)

Ze sloegen de mensen met stenen, slagersmessen, machetes
Het getuigenis van de Spanjaard Juan Carlos Alonso. (Lees het artikel hier)

Gekwetsten vertellen
Twee moslims doen vanop hun ziekbed hun verhaal. (
Lees het artikel)

BBC-filmpje toont beelden van de gebeurtenissen
Maandag (17 maart) toonde de BBC een filmpje van de gewelddadigheden in de Tibetaanse hoofdplaats Lhasa. (
Bekijk het filmpje)

Ook de moslims werden aangevallen
Journalist James Miles getuigt vanuit Lhasa hoe de geweldenaars zich richtten tegen iedereen die niet Tibetaans was. (
Lees het artikel)

Ik zag hoe ze mensen doodsloegen
Een Deense toerist getuigt.
Het artikel is in het Deens maar je kan een deel ervan hier lezen in het Engels.

Toerist: de moslimwijk is helemaal vernield
Winkels werden leeggehaald, in brand gestoken... in de moslimwijk is alles vernield. (Lees het artikel)


2. Wat was het doel van de rellen?


De Chinese regering provoceren
Was het oproer spontaan? Was het een uitbarsting van volkswoede die helaas uit de hand gelopen is? Dat is wat de dalai lama ons wil laten geloven. Toch hebben extremistische organisaties toegegeven dat zij deze gebeurtenissen effectief gewild en gepland hebben. De Chinese overheid provoceren, dat was de geplande tactiek. Op 15 maart, een dag na de gebeurtenissen, verschijnt in The Seattle Times een artikel onder de titel 'China uittesten'. Tsewang Rigzin, de voorzitter van de zeer extreme Tibetan Youth League zegt daarin dat de Olympische Spelen een unieke kans zijn om hun zaak onder de aandacht van de wereldopinie te brengen. Tsewang Rigzin: "We willen China testen. We willen dat zij hun ware gezicht laten zien. Daarom drijven we hen zover." (Lees het artikel) Wat gepland was, gebeurde ook ter plaatse. Op deze film zie je na ongeveer 1 minuut 30 een man met twee stokken bovenop een politie-auto staan. Hij leidt een bende brandstichters, plunderaars en lynchers. Die man is een kaderlid van de Tibetan Youth League die door de politie goed gekend is. Hij is ondergedoken. Deze man behoorde tot een groep van 40 Tibetanen die een maand voor de feiten, een drie dagen durende intense training kregen in de Indische stad Dharamshala waar de dalai lama verblijft. Een lesgever was de hoofdredacteur van The Voice of Tibet, een door de CIA gefinancierde radiozender. De cursussen gingen over de aanpak van de media, de situatie in Tibet, het belang van de Olympische Spelen, het belang van gecoördineerde actie op het veld,... Je kan een artikel daarover hier lezen. Twee van die cursusboeken zijn al eerder gebruikt, met name in Oost-Europa. Jongeren van de uiterst-rechtse organisaties Otpor van Servië en Pora van Oekraïne die omkaderd en geleid werden door de CIA en andere westerse inlichtingendiensten, kregen deze cursussen in voorbereiding van de zogeheten oranje-revoluties. In 2006 heeft het Albert Einstein Instituut de cursussen vertaald naar het Tibetaans. Eentje kreeg een voorwoord van de dalai lama. Je kan dat hier lezen.

De theocratie herstellen
De verklaring van de voorzitter van de jongerenorganisatie hierboven komt overeen met de doelstellingen van het oproer zoals die al op 4 januari vastgelegd werden door vijf Tibetaanse separatistische organisaties. In die tekst staat dat de vijf organisaties streven naar een opstand die het einde zou inluiden van de "bezetting". De vijf zijn: Tibetan Youth Congress, Tibetan Women’s Association, Gu-Chu-Sum Movement of Tibet, National Democratic Party of Tibet en Students for a Free Tibet. In hun eisenbundel staat dat ze de terugkeer willen van de dalai lama naar Tibet aan wie "de rechtmatige plaats moet gegeven worden als leider van het Tibetaanse volk". Ze willen dus de terugkeer naar de theocratie. Net hetzelfde als zouden fundamentalistische katholieken eisen dat de vroeg-middeleeuwse orde in West-Europa hersteld zou worden door de paus zijn "rechtmatige plaats te geven" als de wereldlijke leider.
Declaration
Tibetan Uprising, 4 januari 08
Lees het artikel...

De weg kiezen van nog meer geweld
De Tibetaanse beweging heeft bij de publieke opinie de reputatie zeer vriendelijk en vredelievend en louter geestelijk, de ziel verheffend te zijn. Maar dat is toch niet helemaal de waarheid. Zes dagen nadat de doden in Lhasa gevallen zijn en men zou mogen hopen dat de aanstichters daarvan enige gewetenswroeging zouden hebben, dringen ze aan op nog meer geweld. Kaderleden van de vijf separatistische organisaties die hierboven vermeld staan, hadden op 20 maart een ontmoeting met de dalai lama. Ze vroegen hem een directe oproep tot geweld te doen.
Tibetan Youth Congress meets Dalai Lama
Meyul, 20 maart 08
Lees het artikel...

Proberen China te doen uiteenspatten
Sommige leidende figuren in de Tibetaanse beweging ijveren voor het uiteenspatten van China en willen dat niet alleen Tibet maar ook de Autonome Regio Xinjiang en Binnen-Mongolië zich afscheiden van China. De vijf hierboven vermelde organisaties hebben een 'vredesmars' georganiseerd die op 10 maart uit het Indische Dharamsala vertrok, vijf maanden zal duren en op 8 augustus, de dag dat de Olympische Spelen beginnen, de grens tussen India en China wil oversteken, in Tibet. De Tibetanen marcheren niet alleen. Zij doen dat naar eigen zeggen "met mensen van andere bezette gebieden zoals Mongolië en Oost Turkestan (Xinjiang)". Ook deze 'bezette gebieden' moeten bevrijd worden.
127 Tibetaanse Vredesmars: 'Return Home March'
Passie voor de Rechten van de Mens, 8 maart 08
Lees het artikel...


3. Medialeugens: met welk doel?

De meeste Westerse politici en media hebben China veroordeeld voor wat in Lhasa gebeurd is. Maar hoe zouden zij reageren als jongerenbendes plunderend en brandstichtend door de Brusselse Louisalaan trokken? Zouden ze dan niet oproepen tot hard optreden en strenge straffen? In Lhasa is de politie de hele vrijdag 14 maart zeer terughoudend geweest. Toch heet het dat China 'overmatig geweld' gebruikt heeft. Om die onzin er bij de publieke opinie in te krijgen, hebben verscheidene media een vuile rol gespeeld. Zij hebben ons willen doen geloven dat moordenaars en brandstichters vrijheidsstrijders zijn die vreselijk afgeslacht werden. Bliijkbaar wilden ze, ook al kostte dat veel leugens, China discrediteren.
Volgens ABC werden de Tibetanen vrijdag 14 maart in Lhasa "als honden doodgeschoten" (lees hier). De International Herald Tribune maakt zijn lezers wijs dat er 30 Tibetanen doodgeschoten zijn (lees hier). De Sidney Morning Herald beweert dan weer dat er 80 Tibetanen doodgeschoten zijn (lees hier). Radio Free Asia zette een filmpje op zijn website waarin gezegd wordt dat honderden mensen "vreedzaam protesteerden in Lhasa tot de Chinese politie twee van hen doodschoot". Deze CIA-zender gelooft blijkbaar zijn eigen leugens want op het filmpje zie je alleen brandende auto's en gebouwen. Er is geen agent te bespeuren.

Media-leugens gehekeld
Chinese studenten in het buitenland zijn erg verontwaardigd over de verslaggeving in de Westerse media. Ze zijn een website opgestart waar de medialeugens weerlegd worden. Een samenvatting van de leugens en hun weerlegging vind je op dit uitstekend gemaakte filmpje van 4 minuten.

Reporters Without Shame
Naast de de kringen rond de dalai lama is het vooral de organisatie Reporters Without Borders die een prominente rol gespeeld heeft in de leugencampagne. RWB zegt van zichzelf een onafhankelijke organisatie te zijn die overal opkomt voor de persvrijheid en de mensenrechten. RWB heeft nogal wat invloed bij westerse media, ook al is de organisatie een leugenfabriek. RWB heeft onophoudelijk hatelijke artikels gepubliceerd en altijd opnieuw geprobeerd de Chinese overheid de schuld te geven van de onlusten en de doden. De organsatie roept op tot een boycot van de Olympische Spelen (lees hier). Reporters Without Borders wordt geleid en mee-gefinancierd door de Amerikaanse inlichtingendienst CIA. Kopman van Reporters Without Borders is Robert Ménard. Deze Ménard heeft ook nauwe banden met de maffia in Miami. Reporters Without Borders noemt Cuba "de grootste gevangenis voor journalisten ter wereld". Een bewering die je toch naar adem doet happen, want de voorbije veertig jaar zijn 791 journalisten gedood in Latijns-Amerika maar... geen enkele in Cuba (lees hier). Robert Ménard en zijn ploeg zijn ook erg actief tegen China. Ménard was de man die de ceremonie bij het aansteken van de Olympische vlam in Griekenland vorige week verstoorde. Veel media trappen dan nog wel in de leugens van Ménard, de UNESCO doet dat niet meer. Zopas heeft die organisatie van de UNO zijn financiële steun aan Reporters Without Borders stopgezet. De UNESCO zei in een verklaring dat RBW herhaaldelijk getoond heeft een gebrek aan ethiek te hebben door sommige landen weinig objectief te behandelen. Een artikel over de UNESCO-beslissing lees je hier.


4. Is de Tibetaanse beweging spontaan en zelfstandig?

Er leven 5,4 miljoen Tibetanen in China. Dat is 0,4 procent van de bevolking in heel China. De kleine en moedige David tegen de grote en brutale Goliath, dat beeld wordt de publieke opinie voorgehouden. Maar ook nu is de waarheid anders. De belangrijkste steunpilaar van de Tibetaanse beweging is de Verenigde Staten en meer specifiek de CIA en het ministerie van Buitenlandse Zaken. De dalai lama staat al ruim 50 jaar in erg nauw contact met die twee pijlers van Amerika's buitenlandse politiek. Het is op aandringen van de CIA dat de dalai lama, in ruil voor een dik pak dollars, en nochtans na een akkoord met de regering in Beijing, het land verlaat en naar India trekt. De CIA is dan al jaren bezig met de voorbereiding van een gewapende opstand in Tibet. Die barst uit in 1959. De CIA heeft dan een trainingskamp in Colorado waar honderden Tibetanen opgeleid worden in guerrilla-oorlogsvoering en terrorisme. Dat programma duurt tot 1961. Maar het low intensity conflict dat de CIA in Tibet voorstaat duurt tot vandaag. Alleen de methodes en tactieken van het low intensity conflict wijzigen. Je kan dat hier lezen.

Financiering via de CIA
De greep van de Verenigde Staten op de Tibetaanse beweging is evident als je ziet dat het hoofdzakelijk de Amerikanen zijn die de beweging financieel rechthouden. In 1998 schrijft de journalist Jim Mann in de Australische krant The Age een interessant artikel, gebaseerd op documenten van de Amerikaanse overheid. Daaruit blijkt dat de CIA in de jaren '60 de Tibetaanse beweging in het buitenland jaarlijks 1,7 miljoen dollar schonk. De dalai lama zelf kreeg van de CIA jaarlijks 180.000 dollar (lees het artikel). Je kan je nauurlijk vragen stellen over het democratisch gehalte van de dalai lama als de financiële basis van zijn beweging gelegd is door een organisatie die miljoenen doden in alle hoeken van de wereld op zijn palmares heeft staan.


Financiering via de NED
In diezelfde periode en erna komt de CIA in opspraak wegens het Phoenix-programma in Vietnam dat 26.000 mensen het leven kost, de staatsgreep tegen president Allende in Chili en de steun aan doodseskaders in Latijns-Amerika. Daarop wordt een deel van de activiteiten van de CIA overgebracht naar een nieuw organisme met de cynische naam National Endowment for Democracy (NED, Nationale Schenking voor Democratie). Een groot deel van de financiële steun aan de Tibetaanse beweging komt nu via die bron binnen.
Het geld stroomt onder meer naar International Campaign for Tibet (ICT), een organisatie die de wereldopinie probeert te winnen voor de standpunten van de dalai lama. In de raad van bestuur van de ICT zitten onder meer de CIA-agent en Tsjechische president Vaclav Havel en de gewezen president van Litauwen, Vytautas Landsbergis. Zowel Landsbergis als Havel zijn eveneens lid van het Internationaal Comité voor Democratie in Cuba, een uitgelezen extreem-rechts gezelschap. Je kan die groep hier bewonderen.
Een andere begunstigde van de Amerikaanse financiële steun is het Tibet Fund. Die organisatie wilde met audio-cassettes de Tibetanen en de wereld overtuigen van het gelijk van de dalai lama. Het Fonds leidde ook journalisten op in dezelfde visie. In 2001 was Sharon Bush directeur van Tibet Fund. Sharon Bush is de schoonzus van de huidige Amerikaanse president.
Weer een andere groep die geld krijgt van de NED is Tibet Information Network met zetel in Londen. Ook die groep heeft een propagandistisch doel. De groep wordt geleid door Richard Oppenheimer, een journalist die voordien 22 jaar lang voor de BBC werkte.
De Tibetan Literary Society ontvangt dan weer geld van de NED voor de uitgifte van het blad Bod-Kyi-Dus-Bab (Tibet Times).
Het Tibet Multimedia Center staat op de NED-lijst voor het uitbrengen van video- en audio-cassettes met boodschappen van de dalai lama.
Het Tibetan Review Trust Society kreeg NED-geld voor de uitgave van het maandblad Tibetan Review.

De radiozender Voice of Tibet krijgt vanaf 1996 NED-geld voor uitzendingen in het Tibetaans en het Chinees.
In het rapport 2006 van de NED (hier) kan je lezen dat 5 Tibetaanse organisaties geld kregen, samen voor 173.000 dollar. De lijst is niet volledig wegens het 'confidentieel karakter' van sommige schenkingen.

Financiering via Buitenlandse Zaken
De NED is niet de enige financier van de Tibetaanse beweging. Amerikaans geld stroomt ook richting dalai lama en zijn omgeving via het Bureau of Democracy, Human Rights and Labor (DRL) van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Het DRL krijgt van de overheid geld dat het mag gebruiken om de "democratie en de mensenrechten" overal ter wereld te bevorderen. Een kwart van al het geld gaat naar organisaties die zich bezighouden met de "democratie en de mensenrechten" in China. Dat zijn grotendeels Tibetaanse organisaties. Vorig jaar kreeg de DRL 23 miljoen dollar te verdelen. Ruim een derde van dit geld stroomt via de NED, de rest van het geld wordt door DRL zelf verspreid. Zo is er bijvoorbeeld het hoger vermelde Tibet Fund. Het meeest recente jaarrapport van Tibet Fund dateert van 2005 (lees hier in pdf). Er staat beschreven dat het Fonds in 2005 een budget had van 5 miljoen dollar waarvan de helft afkomstig is van de Amerikaanse regering. Het meeste daarvan komt van het Bureau of Population, Refugees and Migration van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Dat bureau is een onderdeel van de DRL. Het Fonds schonk dat jaar 500.000 dollar aan de dalai lama himself.

Financiering uit Europa
De Amerikaanse regering is de belangrijkste financier van de Tibetaanse beweging. De voorliefde van de dalai lama voor de buitenlandse politiek van de VS is alzo zeer bergijpelijk. Maar Europese regeringen doen toch ook een duit in het zakje. Dat gebeurt voor het overgrootste deel niet rechtstreeks, maar via stichtingen. Dat zijn onder meer de Friedrich Naumann Stiftung en de Heinrich Böll Stiftung. Om zijn dank uit te drukken gaf de dalai lama in 2005 aan graaf Otto Lambsdorff, de voorzitter van de Friedrich Naumann Stiftung de zogeheten Light of Truth – prijs. Verslag daarvan lees je hier.


5. Veroordeelt heel de internationale gemeenschap China?

Als je de berichtgeving bij ons mag geloven staat China volkomen geïsoleerd: de hele wereld veroordeelt het land. In werkelijkheid hebben sinds 14 maart al ruim 100 landen hun steun uitgesproken aan China. De woorden 'internationale gemeenschap' uit de mond van de Amerikaanse president Bush, de Franse president Sarkozy en de Duitse bondskanselier Merkel dekken hoofdzakelijk henzelf. Azië, Latijns-Amerika en Afrika komen daar niet aan te pas, evemin als de landen van de vroegere Sovjet-Unie. Men zal zich herinneren dat de 'internationale gemeenschap' van George W. Bush ook zijn oorlog tegen Irak steunde. Bij nader inzien bleek dat toch niet helemaal te kloppen.

Vietnam, Cambodja, Bangladesh: China handelde juist
De regeringen van Vietnam, Cambodja en Bangladesh waren de eersten om hun steun aan China te betuigen. De Vietnamese vice-minister van Buitenlandse Zaken zei: "Vietnam steunt de Chinese regering ten volle bij de maatregelen om de toestand in Tibet te stabiliseren." (lees het artikel)

Hugo Chavez: steun aan China en aan de Spelen
De Venezolaanse president heeft zijn afschuw uitgesproken voor wat de brandstichters in Lhasa aangericht hebben. Hij is ervan overtuigd dat de Verenigde Staten mee verantwoordelijk zijn voor de gebeurtenissen (lees het artikel).

Rusland, Wit-Rusland, Pakistan, Arabische naties,...
Niet alleen de directe buren van China spraken hun steun uit aan Beijing (lees het artikel).

Centraal-Aziatische landen, Sierra Leone, Benin, Syrië...
Mongolië, Nepal, Tadjikistan,... de lijst is lang. De Syrische minister van Buitenlandse Zaken zei over de rellen in Lhasa: “Syrië veroordeelt deze gebeurtenissen en de kringen die daarachter staan. Wij drukken onze solidariteit uit met China en staan aan de kant van China.” (lees het artikel)

Cuba veroordeelt de Tibetaanse separatisten
In strenge bewoordingen heeft de Cubaanse regering het oproer in Lhasa veroordeelt. Cuba zei ook dat de aanvallen op Chinese ambassades in het buitenland ernstige inbreuken zijn op de Conventie van Wenen inzake diplomatieke relaties (lees het artikel).



26-03-2008, 00:00 geschreven door Peter Franssen  

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (22 Stemmen)
18-03-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

EXTRA Nieuwsbrief – 18 maart 2008


De Nieuwsbrief China nr. 9/2008 van gisteren bracht twee Westerse getuigenissen en een Chinees verslag over de gebeurtenissen van het afgelopen weekend in Tibet. In deze extra-Nieuwsbrief kan je het relaas lezen van andere Westerse getuigen en van twee moslim-slachtoffers. Zij bevestigen wat de anderen zeggen. Deze ooggetuigen vertellen dat het geweld uitging van Tibetaanse monniken en groepjes jongeren, dat het oproer racistisch van aard was tegen de Han en de moslim-Hui bevolking, dat de politie zeer terughoudend was en dat de doden vrijdagnamiddag het slachtoffer waren van de betogers en niet van de orde strijdkrachten.


De mensen hingen uit schrik gebedsdoeken aan hun deur
Het eerste getuigenis komt van de journalist Benjamin Morgan die onder meer voor het Franse persagentschap AFP werkt. Hij doet dat vanuit Chengdu, de hoofdplaats van de provincie Sichuan die aan de Autonome Regio Tibet grenst. Hij heeft een aantal buitenlandse toeristen geïnterviewd die uit de Tibetaanse hoofdplaats Lhasa teruggekeerd zijn. Eén daarvan vertelt: "Ik was heel dicht bij de plaats waar het oproer begon. Ik hoorde geen geweervuur maar ik zag veel brandhaarden. Iedereen rende door de straten. Mijn gids zei: 'We moeten weg van hier'. Iemand trok ons in zijn huis en sloot de deur achter ons." Een Deense mevrouw vertelt hoe inwoners van Lhasa gebedsdoeken aan hun woningen en hun auto's hingen opdat de brandstichters hun huis zouden voorbijgaan.
Crackdown as 10 burnt to death in Tibet riots

Benjamin Morgan, The Sidney Moring Herald, 16 maart 08

Lees het artikel hier...

Ze sloegen de mensen met stenen, slagersmessen, machetes...
Dezelfde journalist brengt een dag later nog andere getuigenissen. Eén van hen is de Spanjaard Juan Carlos Alonso (46 jaar). Hij kwam zondag met het vliegtuig terug uit Lhasa waar hij van woensdag tot zondag verbleef. Hij zegt: "De jongeren wilden alles vernietigen wat op hun weg lag en Chinees was. De Chinezen probeerden hun deur te barricaderen maar de jongeren trapten de deur in. Ze sleepten de mensen naar buiten, sloegen hen met straatstenen. Ze hadden messen, stenen, machetes, slagersmessen. Veel Chinezen renden voor hun leven. Ik heb minstens 35 bebloede Chinezen gezien." Mijnheer Alonso: "Ik zag hoe ze een meisje uit haar huis trokken en haar met stenen sloegen. Het meisje schreeuwde om hulp."
Tibetan youths rampaged through Lhasa against Chinese: witness
The Straits Times (via AFP), 17 maart 08
Lees het artikel hier...


Gekwetsten vertellen
Het Chinese persagentschap heeft twee moslims geïnterviewd op hun ziekbed. De eerste, Ma Xiaolong, vertelt hoe zijn restaurantje belegerd werd door een groep jongeren. Die konden binnenbreken en de benedenverdieping in brand steken. De familie schuilde op de bovenverdieping. Ze moesten uit het raam van de eerste verdieping springen om hun leven te redden. Ze konden vluchten naar de moskee. Ma Xiaolong (24 j.) heeft brandwonden in het gezicht, op de armen en benen. De tweede moslim getuige is Ma Shequn. Hij wordt verzorgd voor wonden als gevolg van stampen en slagen. Hij vertelt hoe hij en zijn familie geen verzet durfden plegen en om genade smeekten. Hij wist zijn huis te ontvluchten. Op straat werd hij nagezeten door een groepje plunderaars met machetes. Een Tibetaanse familie hielp hem te ontkomen. Dat laatste is meermaals voorgevallen. In Nieuwsbrief nr. 9 staat al het getuigenis van iemand die door een monnik gered werd.
Injured Muslims tell of Lhasa unrest
Yi Ling, Xinhua, 16 maart 08
Lees het artikel...


BBC-filmpje toont beelden van de gebeurtenissen
Maandag (17 maart) toonde de BBC een filmpje van de gebeurtenissen in de Tibetaanse hoofdplaats Lhasa. Je ziet hoe monniken en groepjes jongeren de straten controleren, mensen bekogelen met stenen, gewapend zijn met lange messen, huizen en winkels in brand steken. Het filmpje toont ook de voorzitter van de regering van de Autonome Regio Tibet die zegt dat het om een goed geplande conspiracy gaat. Tenslotte zien we de Britse minister van Buitenlandse Zaken die de Chinese regering in Beijing oproept het geweld van... haar politie en leger te stoppen.

Bekijk het filmpje...



Uitstekende achtergrondinformatie over Tibet (in het Nederlands) vindt u hier: http://infortibet.skynetblogs.be




18-03-2008, 16:10 geschreven door Peter Franssen  

Reageer (1)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
17-03-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

Nieuwsbrief China nr. 9/2008 - 17 maart

193 miljoen vakbondsleden
De Chinese vakbond ACFTU telt 193 miljoen leden. Er zijn afdelingen in 73 procent van de joint-ventures ondernemingen. De vakbond telt ook 52 miljoen leden in de privé-industrie. 62 miljoen binnenlandse migranten (de helft van het totaal) zijn lid van de ACFTU.
Trade unions established in over 73% of joint ventures
Xinhua, 14 maart 08
Lees het artikel...


Twintig procent minder doden in de mijnen

De Chinese mijnwerkers haalden vorig jaar 2,5 miljard ton steenkool boven. Sinds 2002 is de productie toegenomen met ruim driekwart. Ondanks de sterke toename van de productie, daalt het aantal mijndoden, ook al blijft dat cijfer erg hoog. In 2006 stierven 3.786 mijnwerkers bij ongevallen. Dat is 20 procent lager dan in 2006. Dat jaar was er ook een daling van 20 procent. China telt 3,6 miljoen mijnwerkers in de steenkoolsector.
China produces 2.52 billion tons of raw coal in 2007
Xinhua, 3 maart 08
Lees het artikel...


Protest tegen voorstellen van rijken
In de vorige Nieuwsbrief was al sprake van het voorstel van China's rijkste mevrouw om de belasting op de hogere inkomens te verlagen. Er zijn nu meer details bekend... en ook meer proteststemmen. Mevrouw Zhang Yin, hierin gesteund door enkele andere rijken, heeft drie voorstellen gedaan: 1. verlaging van de inkomstenbelasting voor grootverdieners; 2. niet toepasbaarheid van de nieuwe Wet op het Arbeidscontract voor arbeidsintensieve ondernemingen; 3. langere duur van de opheffing van belasting op ingevoerde producten ter verbetering van het milieu. De voorstellen zijn gemaakt op haar leest want zij stelt veel mensen te werk in haar papierfabrieken, ze verdient veel en ze voert veel groene producten in, zo klinkt de kritiek. Zhang is lid van de Politieke Consultatieve Conferentie, een hoog adviesorgaan voor de regering en de hoogste organsatievorm van het Eenheidsfront in China. Iemand met die verantwordelijkheid moet aan de maatschappij denken en niet aan zichzelf, zeggen de critici.
Rich CPPCC member kicks up storm
Xinhua, 10 maart 08
Lees het artikel...



Aantal internetgebruikers hoogste ter wereld
China heeft de Verenigde Staten voorbijgestoken in het aantal internetgebruikers. Op 1 januari waren het er 210 miljoen. 1 januari volgend jaar zullen het er naar schatting 280 miljoen zijn. Toch gebruikt nog maar 16 procent van de Chinezen het internet. Dat cijfer klimt jaarlijks erg snel.
China outclicks the US
Wang Xing, China Daily, 14 maart 08
Lees het artikel...


Evolutie aantal internetgebruikers


2005

2006

2007

Gebruikers ( x miljoen)

111

137

210

Groei (index t.o.v. vorig jaar)

118

123

153

Penetratiegraad

8,5%

10,5%

16,0

Bron: Nationaal Instituut voor de Statistiek


Ontwikkeling schuift naar het centrum van het land
De voorbije 30 jaar lag de nadruk op de sociaal-economische groei in het oosten van het land, langs de kustlijn. Sinds een paar jaar schuift de ontwikkeling op naar het centrum en het westen van het land. Dat is ook merkbaar in de internationale investeringen. Zes centrale provincies waar een kwart van de bevolking woont, waren in 2007 ook goed voor een kwart van de buitenlandse investeringen. Die lagen 47 procent hoger dan het jaar ervoor.
Moving inland
Din Qingfen, China Daily, 25 feb 08
Lees het artikel...


Hergroepering staalsector onder leiding van de staat
China wil de komende twee jaar de helft van de staalproductie onderbrengen bij 10 grote producenten. Die zullen, waarschijnlijk op één na, allemaal van de staat zijn. Dat is nodig om de internationale concurrentie en de snelle stijging van de prijs voor ijzererts, de basisgrondstof voor staal, aan te kunnen.
China steel sector consolidation to be complete by 2010
CNBC, 12 maart 08
Lees hier...


Hergroepering luchtvaartsector onder leiding van de staat
In China groeit het plan de drie belangrijkste luchtvaartmaatschappijen China Southern Airlines, China Eastern Airlines en Air China samen te brengen in één staatsmaatschappij.
China airlines should merge under state firm
Fang Yan, Reuters, 12 maart 08
Lees het artikel hier...


Basisdemocratie in een dorp
In het dorp Tianmu worden de inwoners nauw betrokken bij het beleid. De plaatselijke overheid vindt dat de stem van de mensen gehoord moet worden maar ook dat ze recht hebben op controle en opvolging van de besluitvorming. De plaatselijke overheid brengt regelmatig verslag uit van wat er financieel binnenkomt en buitengaat. Het is een goeie manier om de corruptie te bestrijden, de mensen warm te maken voor het gemeenschappelijk belang, ieders bekwaamheden te doen renderen en de samenhorigheid te versterken.
La démocratie de base en Chine vue d'un petit village de Tianjin
Quotidien du Peuple, 11 maart 08
Lees het artikel...


Bijna 200.000 buitenlandse studenten in China
Vorig jaar studeerden 195.000 studenten uit 188 landen aan de 544 universiteiten en hogescholen van China. Hun aantal groeide met 20 procent ten opzichte van het jaar ervoor.
More foreign students study on Chinese mainland
Xinhua, 14 maart 08
Lees het artikel...


DOSSIER TIBET

Tibet: vreedzame betogingen of gewapend oproer? (1)
80 tot 100 doden bij het neerslaan van betogingen tegen de Chinese bezetting. Aldus de berichtgeving over de gebeurtenissen in Tibet van het afgelopen weekend. Monniken in oranje pijen betogen voor vrijheid en democratie en de Chinese politie schiet en slaat die betogingen zonder mededogen neer – wordt ons verteld. Westerse getuigen ter plaatse zeggen dat de waarheid anders is. De eerste getuige is de journalist James Miles van het zakenblad The Economist. Hij is de enige geaccrediteerde journalist in de Tibetaanse hoofdplaats Lhasa. Hij schrijft dat het niet ging om vreedzame betogingen maar om gewelddadig oproer. Dat begon vrijdag kort na de middag toen kleine groepen Tibetaanse jongeren gewapend met zwaarden, brandbommen en knuppels, de winkels van de Hui aanvielen, plunderden en in brand staken. De Hui zijn een moslim-minderheidsgroep die al vele eeuwen in de regio woont. Het oproer was etnisch, racistisch van aard. De Chinese politie, schrijft de journalist nog, was zeer terughoudend en greep nagenoeg niet in. De getuige heeft de hele vrijdagnamiddag geen enkele gewapende politie-man gezien. Pas zaterdag 's middags verschenen de eerste bewapende agenten.
Fire on the roof of the world
James Miles, The Economist, 14 maart 08
Lees het artikel...
Lhasa under siege
James Miles, The Economist, 16 maart 08
Lees het artikel...


Tibet: vreedzame betogingen of gewapend oproer? (2)
De tweede getuige is een Deense toerist in Lhasa. Zijn getuigenis komt overeen met dat van de journalist van The Economist. Zijn verhaal is zaterdag gepubliceerd in het blad Politiken. De getuige zegt: "Monniken en jonge gasten van 15 à 16 jaar bestormden Chinese winkels, sloegen deuren en vensters in, zetten de winkels in brand en sloegen de Chinezen in hun omgeving. Ik zag heel brutale aanvallen. Ik zag hoe twee Chinezen weggedragen werden – voor zover ik kon zien waren ze doodgeslagen. In het begin was de politie heel terughoudend. De razende monniken en jongeren hadden de vrije hand. Alleen toen ze het Winterpaleis naderden, stootten ze op de politie, soldaten en legervoertuigen waarop wapens stonden. Alles rond ons was in vlammen inclusief politievoertuigen, brandweerwagens, Chinese winkels. De toestand was absoluut niet meer onder controle. De aanvallen op de Chinese winkels gingen onverminderd door."
Het artikel is in het Deens maar je kan een deel ervan hier lezen in het Engels...


Tibet: vreedzame betogingen of gewapend oproer? (3)
De twee getuigenissen hierboven komen overeen met wat de Chinese overheid zegt. Ook nu blijkt de weergave van de feiten vanuit Chinese bron heel wat betrouwbaarder dan wat we bij ons te horen krijgen via de internationale persagentschappen. De voorzitter van de regering van de Autonome Regio Tibet zegt dat er uiteindelijk 13 onschuldige burgers gedood zijn. De betogers hebben hen levend verbrand of doodgeslagen. Diezelfde betogers hebben ook een 60-tal agenten verwond van wie er zes ernstig tot zeer ernstig. Er is brand gesticht in 300 gebouwen waarvan 214 winkels. 56 voertuigen werden geheel of gedeeltelijk vernield. De regeringsvoorzitter zegt ook, net als de twee getuigen, dat de ordetroepen zeer terughoudend geweest zijn. Hij zegt expliciet: "Wij hebben geen vuurwapens gebruikt." De overheid is ervan overtuigd dat het gewelddadig oproer op voorhand gepland en georganiseerd was. De overheid wijst naar de dalai lama als schuldige en organisator van de rellen.
Government chief ensures safety in Tibet
Xinhua, 17 maart 08
Lees het artikel...


Tibet: vrijheid en democratie of feodaliteit en slavernij?
Het is een simpele vraag: de dalai lama zegt voor democratie te zijn maar verbergt zijn ambitie niet om het theocratisch bewind van voor 1959 te herstellen. Hoe valt dat te rijmen? Theocratie en democratie zijn elkaars tegengestelden. De theocratie van de dalai lama is een maatschappij gekenmerkt door feodaliteit en slavendom. Voor 1959 was nagenoeg alle grond en alle vee in Tibet eigendom van de kloosters en de adel. Lijfeigenen en slaven maakten 95 procent van de bevolking uit. Zij hadden geen enkel recht en geen enkele vrijheid. Slaven waren niet meer dan vee. Ze konden verkocht of uitgeleend worden. Slaven en lijfeigenen die in opstand kwamen werd een oog uitgestoken, oren of tong werden afgesneden, of ze werden gewoon vermoord.
'Democracy', deceptive garment of Dalai Lama
By Zang Yanping, Xinhua, 14 nov 07
Lees het artikel hier...


Tibet: voor de vrijheid, met de CIA?
In 1951 namen de communisten in Tibet de macht. In de twee eeuwen daaraan voorafgaand had geen enkel land ter wereld Tibet erkend als een onafhankelijk land. In die 200 jaar beschouwde de internationale gemeenschap Tibet als een integraal onderdeel van China of toch minstens als een vazalstaat. In 1950 al zei India dat Tibet een onderdeel van China was. Engeland, dat nochtans veertig jaar lang een bevoorrechte positie in Tibet had, volgde de Indiase stelling op de voet. Alleen de Verenigde Staten twijfelden. Voor de Tweede Wereldoorlog beschouwden zij Tibet als deel van China en remden toen zelfs Engeland in zijn avances in Tibet. Maar na de oorlog wilden de VS van Tibet een religieus bolwerk maken tegen het communisme. Anders dan in de kwestie-Korea, stonden zij helemaal geïsoleerd. Ze kregen geen internationale coalitie op de been. De meerderheid van de Tibetaanse elite zelf, inclusief hun Uitgebreide Algemene Vergadering, aanvaardde in 1951 het met China onderhandelde akkoord over 'vreedzame bevrijding'. Maar dat veranderde toen de overheid in 1956 besloot een landhervorming door te voeren in de Tibetaanse gebieden in de provincie Sichuan. De plaatselijke elite nam het niet dat hun bezit en rechten aangetast zouden worden. Dat zou uiteindelijk leiden tot het gewapend oproer in 1959. De jarenlange voorbereiding van het gewapend oproer stond onder leiding van de Amerikaanse geheime dienst CIA. Dat staat beschreven in "The CIA's Secret War in Tibet" van Kenneth Conboy (University Press of Kansas, 2002, 300 blz.), een boek waarvan CIA-specialist William Leary schrijft: "Een uitstekende en indrukwekkende studie van een grote geheime CIA-operatie tijdens de Koude Oorlog." Een ander boek heet "Buddha's Warriors – The story of the CIA-backed Tibetan Freedom Fighters" van Mikel Dunham (Penguin, 2004, 434 blz.). Je kan erin lezen hoe de CIA honderden Tibetanen overbracht naar de VS, hen trainde en bewapende. Wapens dropte boven het gebied. Mensen leerden hoe ze rijdend te paard konden vuren, enz. Het voorwoord van dit boek is geschreven door "His Holiness the Dalai Lama". Hij vindt het blijkbaar een eer dat de gewapende separatistische rebellie geleid werd door de CIA. Zijne Heiligheid schrijft in dit voorwoord: "Although I believe that the Tibetan struggle can only be won by a long-term approach and peaceful means, I have always admired these freedom fighters for their unflinching courage and determination." (blz. XI)
Tibetaanse en internationale reacties bij de communistische machtsovername in 1951
Infortibet, 14 jan 08
Lees het artikel...
Het “Schaduwcircus: de CIA in Tibet”, een documentaire herbekeken
Infortibet, 5 feb 08
Lees het artikel...


Tibet: voor de democratie, samen met Bush?
In oktober vorig jaar kreeg de dalai lama van het Amerikaanse parlement de Gouden Medaille, de hoogste onderscheiding die het parlement kan uitreiken. Zijne Immer Glimlachende Heiligheid hield een toespraak. Hij prees Bush voor zijn inspanningen in de wereld voor vrijheid, democratie en mensenrechten. Hij noemde de VS "de kampioen van de democratie en de vrijheid". Eerder al had hij de oorlog in Afghanistan "een bevrijding" genoemd en de Koreaanse oorlog in de jaren '50 "een halve bevrijding", terwijl die van Vietnam "een mislukking" was. Vanzelfsprekend krijgt de dalai lama op de eerste plaats steun van ultra-rechts. Niet alleen omwille van diens felle anticommunisme maar ook omwille van diens racisme.
Zijn regering in ballingschap veroordeelt gemengde huwelijken tussen Tibetanen en 'anderen' om de zuiverheid van het belaagde ras te behouden. Daar kan iemand als Jörg Haider in Oostenrijk zich in vinden. Mensen als Haider zijn dan ook de eersten om de dalai lama bij te springen.
Een gouden Bush-medaille en engel Merkel voor de 14e dalai lama
Infortibet, 14 feb 07
Lees het artikel...
Jörg Haider zu chinesischer Gewalt in Tibet: "Es ist eine Schande, dass man sich für die Spiele des Friedens mit Gewalt rüstet!"
OTS, 16 maart 08
Lees het artikel...




17-03-2008, 00:00 geschreven door Peter Franssen  

Reageer (1)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
13-03-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

China Nieuwsbrief nr. 8/2008 - 10 maart

Betere gezondheidszorg voor vrouwen op het platteland
De gemiddelde levensverwachting van de Chinese vrouw is sinds de revolutie van 1949 gestegen van 35 naar 74 jaar. Toch blijven er grote verschillen tussen stad en platteland. Het aantal vrouwen dat in het kraambed sterft, ligt op het platteland twee keer zo hoog. Het aantal baby's dat beneden de leeftijd van één jaar sterft, ligt op het platteland ook veel hoger. De minister en de vice-minister van Volksgezondheid hebben zelf deze feiten bekend gemaakt. De minister zei: "Het is de plicht van de regering ervoor te zorgen dat alle vrouwen toegang hebben tot een betaalbare en goede gezondheidszorg." De regering heeft een plan uitgewerkt dat er binnen de 7 jaar voor moet zorgen dat alle vrouwen in een ziekenhuis bevallen of daar toch minstens de kans toe hebben.
Women's health in rural areas targeted
Shan Juan, China Daily, 3 maart 08
Lees het artikel...


Minder dure gezondheidszorg op het platteland
Chinese media brachten vorige week het verhaal van een vrouw bij wie een hersentumor moest weggenomen worden. De operatie zou de familie 6.000 euro kosten, wat overeenkomt met zes jaarsalarissen van de vader. De hoge kost zou betekenen dat de dochter niet verder kan studeren. Maar, schrijven de media, dankzij de ziekteverzekering die sinds 2003 op het platteland bestaat, krijgt de familie 1.800 euro terugbetaald. In verhouding niet zo heel veel, maar toch al meer dan voor 2003. De regering gaat stapsgewijze meer geld pompen in het systeem zodat de terugbetalingen een flink stuk hoger zullen liggen. Nu betalen de 730 miljoen aangesloten plattelandsbewoners 1 euro per jaar bijdrage. De overheid betaalt voor ieder van hen jaarlijks 4 euro.
China strives to improve rural access to medical care
Xinhua, 4 maart 08
Lees het artikel...


Alle drie jaar evenveel nieuwe jobs als totale tewerkstelling in Duitsland
Tot 2020 zullen er ieder jaar gemiddeld 15 miljoen meer Chinezen aan het werk gaan. Dat betekent dat er alle drie jaar evenveel nieuwe jobs bijkomen als de totale tewerkstelling in Duitsland. In 2020 zal China 850 miljoen werkende boeren, arbeiders, bedienden, kaderleden en zelfstandigen tellen – dat is bijna zes keer meer dan het aantal werkenden in de Verenigde Staten. In de steden zullen 510 miljoen mensen aan het werk zijn, bijna het dubbele van vandaag. De grootste groep nieuw-werkenden in de steden wordt gevormd door de 150 miljoen plattelandsbewoners die de komende 12 jaar naar de steden zullen trekken. De Chinese cijfers staan in een rapport van het ministerie van Arbeid en Sociale Zekerheid.
China to create millions of job opportunities by 2020
Xinhua, 4 maart 08
Lees het artikel...


15 miljoen privé-ondernemers
Er zijn momenteel 15 miljoen Chinese privé-ondernemers die 120 miljoen mensen tewerkstellen. In deze telling zijn enkel de ondernemingen opgenomen die een omzet van minstens 50.000 euro per jaar hebben. Zij stellen gemiddeld 8 mensen tewerk. Er zijn grote ondernemingen bij maar in regel gaat het om KMO's en om mensen die zichzelf plus soms nog een paar familieleden tewerkstellen. De gezamenlijke tewerkstelling is 30 keer hoger dan in 2000. Het gezamenlijke kapitaal is 7 keer hoger dan in 2000. De scheve verhouding tussen de groei van het aantal jobs en die van het kapitaal toont dat het vooral arbeidsintensieve en geen kapitaalintensieve ondernemingen zijn. De overheid moedigt deze sector aan omdat ze voor veel tewerkstelling zorgt.
Registered capital of Chinese private sector hits 10 trillion yuan
People's Daily, 3 maart 08
Lees het artikel...


Staatssector sterker dan 5 jaar geleden
Premier Wen Jiabao zei in een toespraak tot het parlement dat de staatssector nu een betere greep heeft op de economie dan 5 jaar geleden. Dat komt omdat de overheid de leidende sectoren sterker en kapitaalkrachtiger gemaakt heeft. Het kapitaal van de overheidssector was in 2006 61 procent hoger dan in 2002. De winst bedroeg 223 procent van in 2002 en de belasting verdubbelde.
Premier: China's state sector robust
Xinhua, 5 maart 08
Lees het artikel...


Economie twee derde groter dan in 2002
De voorbije vijf jaar is de Chinese economie met gemiddeld 10,6 procent per jaar gegroeid. Bij ons groeide de economie met gemiddeld 2,5 procent per jaar. De Chinese economie is twee derde groter dan in 2002. Het overheidsinkomen groeide met 71 procent. De reserves aan buitenlandse valuta bedragen 1.500 miljard dollar. Ze zijn de hoogste ter wereld.
China's economy grew by 65.5% in five years
Xinhua, 5 maart 08
Lees het artikel...


Concurrentiekracht gaat achteruit
Ruim de helft van de ondervraagde buitenlandse bedrijfsleiders in China zegt in een enquête dat de Chinese economie aan concurrentiekracht inboet en dat daarom de delocalisatie naar de twee buurlanden Vietnam en India zal toenemen. Het verlies aan Chinese competitiviteit is een gevolg van de stijging van de yuan tegenover de andere munten en de stijging van de lonen. 17 procent van de ondervraagden zegt binnen de vijf jaar ook daadwerkelijk helemaal of deels naar het buitenland te verhuizen.
Foreign firms say China losing competitive edge
The Economic Times (India), 4 maart 08
Lees het artikel...


Rijken vinden dat ze teveel belasting betalen
Rijke lui dringen er bij de regering op aan de belasting op hun inkomens te verlagen. Onder hen Zhang Yin, de rijkste vrouw van het land en nummer tien op de lijst van rijkste Chinezen. Zij vindt dat een belasting tot 45 procent op een inkomen boven de 10.000 euro per maand veel te hoog is. Zhang heeft een vermogen van 2,2 miljard euro. Ze krijgt de steun van Lee Zhang, de baas van Deutsche Bank in China en van andere rijken. Zij zeggen dat de inkomstenbelasting in Hong Kong tussen 2 en 19 procent schommelt, in Singapore tussen 4 en 21 procent, in Maleisië tussen 1 en 29 procent, en in het socialistische Vietnam tussen 5 en 35 procent. Net zoals de liberalen bij ons voeren ze aan dat de 'hoge' belasting in China de belastingontwijking aanmoedigt. En net als onze liberalen zeggen ze dat er daartegen geen ander middel is dan de belastingvoeten te verlagen. Hun voorstel heeft bij heel wat mensen en in de media tot verontwaardiging geleid.
China's Richest Ask For A Tax Break
Shu-Ching Jean Chen, Forbes, 4 maart 08
Lees het artikel...


Nieuwe metrolijnen voor Wuhan
Wuhan is een sleutelstad in centraal China die samen met het nog verder gelegen Chongqing de brug vormt naar het westen van China. De overheid bouwt beide steden aan een zeer hoog ritme uit. In Wuhan wordt het metro-systeem uitgebreid tot 12 lijnen met 309 stations. De werken gaan 26 miljard euro kosten. Ze moeten gereed zijn in 2015. Dan zal 66 procent van de 9 miljoen inwoners op hoogstens 600 meter van een ondergronds station wonen.
City in central China plans to spend US$40 billion on subway system
International Herald Tribune, 3 maart 08
Lees het artikel...


Begroting defensie groeit met 17,6 procent
Het Chinese parlement heeft het plan goedgekeurd om de begroting voor landsverdediging dit jaar te verhogen met 17,6 procent. Defensie krijgt 41 miljard euro. In de tien jaar tussen 1979 en 1989 verlaagde de overheid de defensie-uitgaven met gemiddeld 5,8 procent per jaar. Sindsdien wordt het budget jaar na jaar opgetrokken. Vanaf 2003 is dat telkens met minstens 15 procent per jaar. Ondanks de hogere cijfers, hinkt China's defensie-apparaat technologisch minstens twee decennia achter op dat van de Verenigde Staten, daarover bestaat in de VS zelfs geen discussie. China beschikt over geen enkel vliegdekschip. Het land heeft slechts vier onderzeeërs waarvan er twee al jaren niet meer ter zee geweest zijn. De twee andere zijn zo oud als Methusalem. Toch zijn de VS bijzonder boos over China's defensie-uitgaven. Want die zouden het regionaal evenwicht verstoren. Daarmee wordt de toestand bedoeld waarbij de VS geen enkele militaire opponent hebben. De militaire uitgaven van de Volksrepubliek zijn in vergelijking met andere landen niet hoog. Die van de VS bedragen voor dit jaar 340 miljard euro, zonder de uitgaven voor de oorlogen in Irak en Afghanistan mee te rekenen en zonder rekening te houden met de militaire uitgaven - bijvoorbeeld research naar nieuwe atoomwapens - die ondergebracht zijn bij andere ministeries dan Defensie.
China's defense budget to grow 17.6 percent in 2008
Xinhua, 4 maart 08
Lees het artikel...

China to raise military spending
BBC, 4 maart 08
Lees het artikel...


China voert meer graan uit
In de eerste 11 maanden van 2007 voerde China 9,2 miljoen ton graan uit, dat is 77 procent meer dan het jaar ervoor. China voerde in dezelfde periode 1,44 miljoen ton graan in, 56 procent hoger dan het jaar ervoor. De handelsbalans staat zo 7,8 miljoen ton graan in het positief. Het verhaal dat China mee schuldig is aan de hogere graanprijzen op de wereldmarkt omdat het meer consumeert en invoert, heeft geen grond.
China's role in stable global grain prices
People's Daily, 19 feb 08
Lees het artikel...


Baas Rio Tinto: China doet belang van Amerikaanse economie afnemen
De grote baas van de tweede mijnbouwmaatschappij ter wereld, Rio Tinto, zegt dat de economische groei in China de invloed van de Amerikaanse economie doet verzwakken. Als er een recessie komt in de VS, dan zal China die neergang in onze sector meer dan goed maken, voegt hij eraan toe.
Rio sees China metals demand offsetting weak U.S.
Allan Dowd, Reuters, 3 maart 08
Lees het artikel...


Zuid-Afrikaans vice-minister: liever China dan Europa
De Zuid-Afrikaanse vice-minister van Handel zegt dat de Europeanen hun greep op Afrika vrezen te verliezen ten voordele van China. Dat is de reden, zegt hij, waarom de Europese Unie Afrikaanse staten opsluit in zogeheten economische partnership akkoorden, EPA's. Hij voegde eraan toe dat de Afrikaanse landen er goed aan doen minder te focussen op Europa en de voorkeur te geven aan handelsrelaties met China en India. Hij zegt: "China en India geven de ontwikkelingslanden een hogere prijs voor hun grondstoffen. Zij dwingen ons niet onze tarieven te verlagen zoals Europa dat doet. India en China bieden de ontwikkelingslanden betere akkoorden dan de oude koloniale meesters ons voorstellen. (...) Brussel beweert dat de EPA's de integratie en de ontwikkeling van onze regio ten goede komt en dat Europa geen mercantilistische bedoelingen heeft. Maar de waarheid is anders. De EPA's verhinderen ontwikkelingslanden voordeel te halen uit de verkoop van hun goederen op de markten van de ontwikkelde landen."
EPAs Born of EU's Concern with China in Africa
Miriam Mannak, IPS, 26 feb 08
Lees het artikel...

Wereldbank: "China houdt grote belofte in voor Afrika"
De vice-voorzitter van de Regio Afrika van de Wereldbank heeft lovende woorden voor de inspanningen van China in Afrika. Het ontbreken van de infrastructuur op vlak van verkeer, onderwijs, gezondheidszorg vormt een belangrijke hinderpaal op de weg naar ontwikkeling. Het is op dat terrein dat China in Afrika het meest actief is. China houdt ook een grote belofte in voor Afrika omdat het land zorgt voor investeringen en de overdracht van technische kennis, aldus nog deze Oby Ezekwesili.
World Bank seeks China's joint efforts in African development
Xinhua, 6 maart 08
Lees het artikel...


Nigeriaanse president: China speelt cruciale rol in onze ontwikkeling
De president van Nigeria heeft de hoop uitgesproken dat China bereid is tot een relatie met wederzijds voordeel in de ontwikkeling van Nigeria's energiesector en verkeersinfrastructuur. We hebben een strategisch partnership met China nodig om in het jaar 2020 tot de 20 meest geïndustrialiseerde landen ter wereld te behoren, zei de president. China speelt voor ons een cruciale rol, voegde hij er nog aan toe.
Nigeria's President seeks strategic partnership with China
Pana (Nigeria), 28 feb 08
Lees het artikel...


Zambia maakt vrij handelszone voor hoofdzakelijk Chinese bedrijven
Zambia heeft een belastingvrije handelszone gecreëerd waar Chinese bedrijven welkom zijn. Er staan al 50 Chinese bedrijven klaar. De Zambiaanse overheid wilde in eerste instantie hier alleen Chinese bedrijven toelaten maar na aandringen van de Chinese zijde, mogen nu ook anderen hier hun activiteiten ontplooien. In de zone zouden 6.000 mensen aan de slag kunnen.
Zambia, China to sign free zone deal
Haggai Chilabi, Reuters, 5 maart 08
Lees het artikel...


Zambiaanse arbeiders in botsing met Chinese mijnbazen
Er zijn weinig Afrikaanse staatshoofden en regeringsleiders die grondige kritiek hebben op de rol van China. Wij kennen er niet één. Ze vinden integendeel dat de economische betrekkingen met China "de hoop voor onze toekomst zijn", om het met de woorden van de Zuid-Afrikaanse president te zeggen. Maar daarom zijn nog niet alle betrekkingen zoals ze zouden moeten zijn. Er zijn gevallen bekend waar het wederzijds voordeel niet in balans is en waar de Chinese kant vooral denkt aan de eigen ontwikkeling en veel minder aan die van Afrika. Zoals in de Zambiaanse Chambishi kopermijn. De arbeiders gingen daar in staking tegen het beleid van de Chinese bazen die volgens de vakbond te lage lonen uitbetalen en te weinig hoog hebben voor de veiligheid. Het kwam tot botsingen waarbij twee Zambianen en één Chinees gewond werden. Geen fraaie toestand. Nader onderzoek moet nog uitmaken wat de structurele oorzaak is van dit soort ontsporingen.
Zambia: Riot at Chinese-Owned Mine
Houston Chronicle, 4 maart 08
Lees het artikel...



13-03-2008, 16:10 geschreven door Peter Franssen  

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

China Nieuwsbrief nr. 7/2008 – 3 maart

Platteland heeft grote achterstand
Het Nationaal Bureau voor de Statistiek heeft de leefomstandigheden op het platteland onderzocht. Uit de studie blijkt opnieuw hoe breed en diep de kloof is tussen platteland en stad. Op het platteland, waar 730 miljoen mensen wonen (56 procent van de bevolking), is China nog steeds een derdewereldland. Slechts 23 procent van de gezinnen heeft behandeld en gecontroleerd drinkbaar water. Minder dan 13 procent heeft een WC met spoelbak. De leefomstandigheden verbeteren jaar na jaar en heel wat sneller dan in de andere derdewereldlanden, maar het zal nog lang duren voor het platteland ontwikkeld zal zijn. De belangrijkste voorwaarde is dat nog eens 250 miljoen boeren hun akker verlaten en naar de industrie of de dienstensector trekken terwijl tegelijk de landbouwproductie toch toeneemt. Gemeten aan het ritme dat dit gebeurde in de periode 1996-2006, zal het proces nog 30 jaar duren.
Safe drinking water still in short supply in rural China
Xinhua, 27 feb 08
Lees het artikel...


58 miljoen boerenkinderen missen hun ouders
De Algemene Vrouwenfederatie heeft een rapport gepubliceerd waarin staat dat 20 procent van de kinderen op het platteland onder de 17 jaar het moeten doen zonder hun ouders omdat die allebei migrant zijn - naar de stad getrokken om er te werken. Deze mingong (boeren-arbeiders) vormen de ruime meerderheid van de arbeidersklasse in de industrie. Het gaat om 58 miljoen kinderen waarvan 40 miljoen 14 jaar zijn of jonger. De kinderen worden meestal opgevangen door familie.
Report finds 20% of rural children 'left behind' by migrant worker
People's Daily, 27 feb 08
Lees het artikel...


Ondervertegenwoordiging migranten in parlement
Het dagblad van de Communistische Partij meldt dat er drie migranten verkozen zijn tot lid van het nationaal parlement. Er zijn bijna 3.000 parlementsleden. De migranten hebben dus 0,1 procent van de zetels. Ze maken nochtans naar schatting 10 à 13 procent van de bevolking uit. Je kan hun vertegenwoordiging bezwaarlijk een grote vooruitgang noemen. Anderzijds is het aantal arbeiders in het parlement verdubbeld. Het aantal boeren is toegenomen met 70 procent. De aanwezigheid van migranten, arbeiders en boeren of het gebrek daaraan zegt uiteraard niet veel over de sociaal-economische en politieke lijn die het parlement volgt.
Trois travailleurs migrants entrent à l'Assemblée Populaire Nationale
Quotidien du Peuple, 29 feb 08
Lees het artikel...


Sterke stijging minimumlonen
De minimumlonen gaan aan een snel ritme omhoog. Deels om tegemoet te komen aan de hogere prijzen, deels om de binnenlandse consumptie op te trekken en deels omdat sommige industrieën en streken kampen met een tekort aan arbeidskrachten. De minimumlonen verschillen van provincie tot provincie omdat de leefomstandigheden verschillen. Dit jaar ging het minimumloon in Tibet met 50 procent omhoog. In de provincie Guangdong stijgen de minimumlonen met 18 procent. In andere provincies en steden was dat 20 procent. Gemiddeld stegen de minimumlonen in het land in 2007 met 15 procent en dit jaar al met 21 procent. De inflatie bedroeg in 2007 4,5 procent. De inflatie in januari was 7,1 procent.
China raises minimum wages to calm consumers
Moming Zhou, MarketWatch, 27 feb 08
Lees het artikel...


Ziekteverzekering voor niet-werkenden in 317 steden
China heeft drie systemen van ziekteverzekering: voor de stedelingen die werk hebben (sinds 1998), voor de mensen op het platteland (sinds 2003) en nu ook voor de mensen in de steden die niet werken zoals kinderen, jongeren, oudere mensen, werklozen, gehandicapten. In september vorig jaar is in 88 steden een project gestart om het derde systeem uit te proberen. Dat blijkt goed te werken en daarom wordt het nu uitgebreid naar 317 steden. De verzekerden moeten een jaarpremie betalen van 24 euro voor een volwassene en 10 euro voor een kind. Sinds het systeem in voege is in de proefsteden, is het aantal door de patiënt geweigerde behandelingen of ingrepen wegens te duur, gezakt met 10 procent.
Medicare scheme to go nationwide
Shan Juan, China Daily, 27 feb 08
Lees het artikel...


Zware straffen voor mijnbazen
In een openbare rechtszitting in een sportstadium voor de ogen van duizenden mensen, zijn 17 bazen van een staatssteenkoolmijn veroordeeld van een jaar celstraf tot levenslang. Hun beleid wordt verantwoordelijk geacht voor de dood van 105 mijnwerkers in december 2007. Ze hadden het dubbele van het toegelaten aantal mensen aan het werk gezet in schachten en soms dan nog op plaatsen waar niemand mocht werken. De 105 stierven na een gasontploffing in een lange tunnel waar geen luchtafzuiging voorzien was, ook al is dat reglementair verplicht.
17 sentenced for coal mine blast
Xinhua, 25 feb 08
Lees het artikel...


Draconische maatregelen voor het milieu
De regering neemt draconische maatregelen om de milieuvervuiling in de hoofdstad tegen te gaan. Er zijn al tientallen fabrieken en steenkoolcentrales gesloten in en rond Beijing zelf en in provincies die grenzen aan de hoofdstad. Het gebied waarin de zuiveringen plaatsvinden, is bijna zo groot als de oppervlakte van Duitsland, Frankrijk en Italië samen. Het is onduidelijk wat er gebeurt met de arbeiders die in deze vervuilende fabrieken werkten.
Beijing Closes Factories In Bid to Clear the Air For the Olympics
Mei Fong, Wall Street Journal, 28 feb 08
Lees het artikel...


Fabriek plastiek zakken gesloten
De radicale aanpak van de regering op vlak van milieubescherming wordt in het Westen voorgesteld als een public relations-stunt in de aanloop naar de Olympische Spelen. Het gaat echter veel verder dan dat. Zopas heeft de overheid een fabriek gesloten die dunne plastic zakken maakte. Vanaf 1 juni is het de winkels verboden plastic zakken aan hun klanten te geven. In de fabriek werkten 20.000 arbeiders. Ook hier is het niet duidelijk wat er met hen gebeurt.
Fermeture du plus grand fabriquant de sacs plastiques
Quotidien du Peuple, 27 feb 08
Lees het artikel...


Boetes voor watervervuilers
Bedrijfsleiders die betrapt worden op het illegaal lozen van vuiligheid in beken of rivieren kunnen een boete krijgen gelijk aan de helft van hun jaarloon. Het bedrijf zelf kan een boete krijgen van 100.000 euro. Zo staat het in een nieuwe wet. Eén derde van de Chinese waterlopen staat gecatalogeerd als "zeer zwaar vervuild".
Heavy fines await water polluters
Zhu Zhe, China Daily, 27 feb 08
Lees het artikel...


Op de beurs genoteerde bedrijven moeten milieu-rapport maken
De bedrijven die op de beurs genoteerd zijn moeten een nauwkeurig rapport opstellen over de milieu-effecten van hun activiteiten. De vice-minister van Milieu zegt dat de bedrijven tot nog toe meestal erg vaag bleven over de weerslag van hun activiteiten op het milieu en dat daar een einde aan moet komen.
China's listed firms forced to submit environmental data
AFP, 26 feb 08
Lees het artikel...


Zware milieuvervuilers mogen niet naar de beurs
Ondernemingen die het niet zo nauw nemen met het milieu krijgen geen toegang meer tot de beurs. De maatregel heeft al tien ondernemingen getroffen waaronder ook staatsondernemingen. Het is een nieuwe manier om ondernemingen te verplichten hun gedrag te veranderen. Vorig jaar was al beslist dat vervuilende ondernemingen geen bankkrediet en leningen meer krijgen.
Heavy polluters to be restricted from listing
China Daily, 25 feb 08
Lees het artikel...


Planten onder bescherming
China heeft een plan ontworpen om de flora beter te beschermen. Het plan moet tegen 2010 operationeel zijn en 90 procent van de planten onder bescherming plaatsen. Het land heeft 2.300 natuurreservaten die samen 15 procent van 's lands oppervlakte beslaan.
China unveils plant conservation strategy
Xinhua, 27 feb 08
Lees het artikel...


Liever China dan het IMF in Congo
Le Phare is een doorgaans pro-westerse krant in Kinshasa. Het is daarom des te opmerkelijk dat deze krant een lans breekt voor het handelsakkoord dat tussen Congo en China gesloten is eind vorig jaar. Le Phare ergert zich vooral aan de kritiek van het IMF, de Wereldbank en Westerse commentatoren op het akkoord. De krant schrijft dat deze kringen beter een toontje lager zouden zingen omwille van hun desastreuze politiek uit het verleden. Bovendien, zo gaat de krant verder, hebben we niet genoeg aan de 8,5 miljard dollar die de Chinezen vrijmaken, we hebben veel meer van dergelijke hulp en dergelijke akkoorden nodig om uit de onderontwikkeling te geraken. In plaats van de Chinezen te kritikeren, zouden de Westerse kringen hen beter feliciteren voor hun hulp aan Congo, zegt Le Phare.
FMI : douloureux passé en RDC
Jacques Kimpozo Mayala, Le Phare (Kinshasa), 20 feb 08
Lees het artikel...


Zambia: handelsakkoorden met wederzijds voordeel
"De recente handelsakkoorden tussen Zambia en China tonen dat China zijn belofte waarmaakt om samen te werken met Afrika en in het bijzonder met Zambia in onze gemeenschappelijke geest onze volkeren en landen te doen vooruitgaan," aldus de voorzitter van de Zambiaans-Chinese Handelsvereniging, Sebastian Kopulande.
China, Zambia sign $200m contracts
Xinhua, 26 feb 08
Lees het artikel...


China: "Sudan moet beter samenwerken in kwestie-Darfur"
Sundan werkt niet echt mee om de vredestroepen van de UNO en de Afrikaanse Unie ten volle hun werk te laten doen, zegt China. Maar ook de rebellenbewegingen moeten om de tafel gaan zitten. Alleen via onderhandelingen kunnen de problemen opgelost worden, aldus de hoge Chinese gezant in Sudan.
China urges Sudan to be "cooperative" on Darfur
Reuters, Sun 24 Feb 2008, 15:19 GMT
Lees het artikel...


Darfur: andere filmregisseurs volgen Spielberg niet
Spielberg wordt niet gevolgd door andere filmregisseurs in zijn beslissing zijn medewerking aan de Olympische Spelen in China stop te zetten. Drie andere regisseurs zijn niet van plan hun project in Beijing vaarwel te zeggen. Ze vinden de beslissing van Spielberg ongepast.
Film directors defend Beijing roles
By Nick Mulvenney, The Guardian, 23 feb 08
Lees het artikel...



13-03-2008, 16:05 geschreven door Peter Franssen  

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)

Archief per week
  • 18/08-24/08 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!