Als u met munten begint te verzamelen, moet u niet ver zoeken, want al een groot deel zit al in uw portemonee. Met de invoering van de euro is er een grote verscheidenhied aan munten in omloop gekomen. Zo zijn er nu reeds veel munten van Nederland, Duitsland, en Frankrijk die je bij ons kan terug vinden in de kassa's van winkels. Niet alleen kan je munten verzamelen van buitenlandse landen, maar ook de munten van België zijn het waard om verzamelt te worden. Je kan ook aan vrienden of familie vragen of dat zij geen oude munten hebben of munten van op vakantie. Zo kan je al op korte tijd al een mooie verzameling uitgebouwd hebben.

Tevens zijn er ook  munten die niet helemaal hetzelfde zijn dan je zou denken. Sommige hebben een afwijkende tekening, een andere rand, overslag,... Deze munten hebben dan ook een meerwaarde.

Munten kan je op verschillende manieren verzamelen. Je kan op jaartal verzamelen dwz dat je van een bepaalde type munt elk geslagen jaartal in handen te krijgen; verzamelen tot wanneer je een volledig setje in handen hebt; verzamelen per thema zoals elke munt te krijgen met bv alles wat met natuur te maken heeft of met sport; ...

Munten kan je opbergen in speciaal gemaakte munthouders. Deze bevatten meestal nog weekmakers die jouw munten kunnen aantasten zoals zilveren munten die geel kunnen uitslaan. Je hebt ook speciale muntboxen die verdeeld zijn in vakjes, bekleed met vilt en een doorzichtige plastieken plaat.

Wanneer je al een grotere collectie hebt en je hebt wat geld opzij gezet, kan je munten gaan aankopen. Dit kan je bij een muntenhandelaar doen, op een veiling of via de munt van een land. Waar je best geen munten koopt zijn op kraampjes waar ze zeggen dat zee zeldzame munten hebben en goedkoop aanbieden. Meestal kom je da bedrogen uit als blijkt dat ze vals zijn. Regel ook geen verkooop als je de verkoper niet hebt gezien. Hiermee kan je soms ook bedrogen uitkomen.

Het is interessant om een zelfgemaakte database te maken van je munten. Je kan bijvoorbeeld van elke munt de waarde opschrijven, land, jaartal, een specificatie van een munt, eventueel waar je de munt gekocht hebt,... In geval van diefstal kan je de politie hiermee helpen en ze stellen dit dan ook op prijs.

Een overzicht:

P : proof of gepolijste stempel, de munten hebben een blinkend veld op de achtergond en mat reliëf. De munten hebben normaal gezien geen enkele beschadiging. Deze munten bestaan meestal uit zilver of goud of een ander edelmetaal. (Eng: proof)

FDC : staat voor fleur de coin: munten die pas geslagen zijn, de munt is zo volmaakt dat er geen vormen van beschadiging zoals slijtage, deukjes of krasjes vast te stellen zijn. De munt wordt met de hand (met handschoen aan!) opgevangen als de munt net is geslagen. (Eng: FDC)
In de praktijk zien we toch dat er munten als FDC worden aangeboden die niet aan deze criteria voldoen! Zoals kleine krasjes.

(BU: brilliant uncirculated: de munt zou van betere kwaliteit moeten zijn dan UNC, maar heeft toch nog enkele krasjes. Soms is er geen verschil tussen de UNC munten uitgegeven voor circulatie en BU munten is sets. En kan je zelfs mooiere UNC munten vinden dan in de BU sets. BU kwam pas naar boven bij de invoering van de euro.)

UNC: uncirculated: de munt is nog niet in omloop geweest, maar door de processen die de munt ondergaat om geslagen te worden (het vallen in de opvangbak) zijn er kleine krassen op de munt verschenen. De munt heeft wel zijn goede originele kleur behouden. (dit geldt enkel voor nieuwe munten)

PR : prachtig: de munt is even in omloop geweest, er zijn geen sporen van slijtage of een minieme sporen van slijtage vast te stellen. Kleine krasjes zijn mogelijk. (Eng: EF)

ZF : zeer fraai: de munt heeft al enige sporen van slijtage zoals kleine krasjes of details die vervaagt zijn. (Eng: VF)

FR : fraai: de munt is al veel in omloop geweest en heeft al vele slijtage plekken vooral op de hoger gelegen delen. De waardeaanduiding en de tekst blijven zichtbaar. Ook de litsel aan de rand is nog zichtbaar. (Eng: F)

ZG : zeer goed: de munt heeft veel slijtage plekken over de hele munt. De waarde aanduiding en tekst zijn nog herkenbaar. De litsel is sterk afgesleten. (Eng: VG)

G : goed: de munt is sterk afgesleten, maar je kan de munt nog catalogiseren. Vaak zijn grote delen van de munt niet meer herkenbaar. Wel moet je uit de datum, waarde en beeltenis kunnen afleiden welke munt het is.  (Eng: G)

Kleurverandering: na enige tijd worden munten dof en verkleuren ze. De meeste verzamelaars kijken naar de slijtage en krassen op de munt. Dus een kleurverandering heeft meestal geen invloed op de waarde van de munt. Zo heeft patina op de munt vaak een meerwaarde voor de verzamelaars.

Je ziet dus dat er veel verwarring kan zijn tussen de verschillende kwaliteiten, vooral dan bij de euromunten. Een munt uit circulatie die er UNC uitziet, moet je die dan bestempelen als UNC of prachtig? Een BU munt met behoorlijke beschadiging, BU of UNC? Of een UNC munt dat fel beschadigd  is, zeer fraai, prachtig of UNC?

Het spreekt voor zich dat de munten in waarde dalen als ze een mindere kwaliteit hebben.
Wanneer de munt een grote kras heeft of een deuk vertoond in de rand, daalt de munt minstens in één kwaliteitstrap.
Het is dus moeilijk om te zeggen welke kwaliteit een munt heeft zonder slijtage, maar waar de munt toch vele krassen vertoond.
Een opgepoeste munt daalt ook in waarde. Let op! Op fotos is dit vaak niet te zien, alsook krassen op de munt.
Rechts ziet u enkele munten waarbij de kwaliteit is bij aangegeven.

Als muntenverzamelaar heb ik soms mijn bedenkingen over de kwaliteit van de munten. In het artikel over de kwaliteiten van munten heb ik al te kennen gegeven dat het al niet makkelijk is om een kwaliteit toe te kennen aan munten en er veel verwarring is (dit is toch mijn mening).

Vaak worden munten als FDC aangeboden, maar ze hebben deze kwaliteit niet, zelfs in erkende muntzaken. Een munt in deze kwaliteit heeft normaal gezien geen enkele kras, maar ik ervaar dat deze munten verkocht worden als UNC. Deze munten zijn nooit in omloop gekomen, maar hebben tijdens het slaanproces wel enkele krassen opgelopen. Als eerlijke muntenverzamelaar krijg je niet waar voor uw geld.
En is een FDC munt wel een echte FDC munt? Dit is vraag dat mij bezig houdt bij munten met een patina. Doe zelf eens de proef: neem bv. enkele eurocenten die een mooie bruine kleur hebben. Bekijk de munt aandactig en let op de krasjes. Reinig deze munten bv. een nacht in azijn. bekijk nadien de munten weer. Wat zie je? De munten blijken meer krassen te hebben dan voor de reiniging... Dus een patina kan krassen verbergen.

Dit is niet mijn enige zorg. In catalogussen worden de verschillende kwaliteiten uitgelegd, maar volgens mij is deze informatie te beperkt. Er is altijd sprake van slijtage, maar hoeveel slijtage? Soms zijn er nog krassen op en waar moet je de munt dan catalogiseren? Voor mij zijn deze aanwijzingen te beperkt om een goede kwaliteit te omschrijven voor een munt. Foto's kunnen een handig hulpmiddel zijn.
Let ook op bij internetsites waarop munten worden verkocht. Sommige mensen vinden nog oude munststukken en verkopen deze, vaak zijn er onduidelijke foto's geplaatst en beschrijven ze de munt als "in prachtige staat", maar de munt is meestal hoogstens fraai. Er zijn ook verzamelaars die munten verkopen, meestal met duidelijkere foto's. Let ook hier op. Soms beschrijven ze de munt met een hogere kwaliteit. Volg je eigen mening.

Je kan de munten simpel bewaren in een stoffen zak. Dit is voor de meest handliggende optie voor mensen die net begonnen zijn met verzamelen. Je kan de munten altijd vastnemen. Maar de wanneer men de munten vastneemt, blootliggen aan de lucht en wanneer je ze terug in de zak stopt, kunnen bij je munten beschadigingen optreden.

Een andere optie zijn plastieken zakjes (minigrep) die de lucht hermetisch afsluiten. Deze worden voor verschillende doeleinede gebruikt, van wetenschappelijk research tot dus de bewaring van munten, maar ze zijn niet geschit voor langdurige bewaring.

Een derde optie zijn de muntbladen. Een muntblad is ongeveer zo groot als een A4 papier en heeft verschillende vakjes om je munten erin te brengen. Deze muntbladen bevatten weekmakers die je munten kunnen aantasten, maar er zijn al veel weekmaak vrij producten op de markt. Als voordeel heb je hierbij dat je je munten altijd kan bezichtigen. Maar er zijn meer nadelen dan voordelen. Na verloop van tijd zitten de munten niet meer vast en dansen ze op het ritme wanneer je een muntblad vastneemt. De munten krijgen ook een klein laagje dat plakkerig aanvoelt. Maar het grootste nadeel van muntbladen en voor mij dan zeker geen optie is, is dat de munten gaan oxideren.
De vorige drie opties zijn niet aan te raden voor wie zijn hobby serieus wilt uitoefenen. 

Een vierde optie, en de beste, zijn de munthouders. Het zijn vierkante kartonnetjes met een binnenzijde van zuurvrij plastiek. Je hebt munthouders in verschillende maten voor je munt in te plaatsen. Deze munthouders kan je dan in een muntblad steken. Het is de beste methode om munten te bewaren, maar is wel duur. Voor één munthouder betaal je al gauw 10 cent. Munthouders zijn de beste manier om munten te bewaren. Munthouders kan je dan ook in muntbladen steken, die daar speciaal voor gemaakt zijn. Zelf denk ik dat elke muntenverzamelaar die zijn/haar hobby serieus neemt, hier naar deze bewaarvorm moet streven.
Een andere mogelijkheid om munten te bewaren, is in muntcasettes. Het zijn plastieken boxen waar je je munten inplaatst. Het is te vergelijken met boxen waar je stenen in verzameld. Deze munten zitten wel vaak in muntcapsules.
Een laatste optie zijn de muntcapsules. Je legt de munt erin en je plaatst de twee delen van de capsule tegen elkaar. Deze capsules worden meestal gebruikt voor proofmunten.

Sinds de invoering van de euro zijn er weer meer mensen munten gaan verzamelen. Er zijn zestien landen ( België, Cyprus, Duitsland, Finland, Frankrijk, Griekenland, Ierland, Italië, Luxemburg, Malta, Nederland, Oostenrijk, Portugal, Slovenië, Slowakije, Spanje) die meedoen met de euro en drie mini staatjes (Monaco, San Marino, Vaticaanstad). De euro is in deze landen de officiële munteenheid. Verder kan je met de euro nog in tal van andere landen betalen en sommige behoren zelfs niet bij de Europese Unie zoals in Turkije.
Op het eerste zicht lijken de verschillende munten van de landen op elkaar, maar in werkelijkheid zijn er meer dan 1600 verschillende euromuntstukken.
Als je munten van Duitsland neemt, zie je dat er een letter staat op de munt. Er zijn vijf letters die kunnen voorkomen: A, D, F, G en J. Deze letters indiceren in welk munthuis ze werden geslagen, want in Duitsland zijn er vijf munthuizen. Deze letters zijn ook terug te vinden op de oude munten van Duitsland.
Ook op sommige Griekse munten van 2002 staat er een letter. Deze letters zijn E, S en F. Deze munten zijn in een ander land geslagen dan in Griekenland zelf. Wanneer een een munt de letter E draagt is deze geslagen in Spanje, S in Finland en F in Frankrijk. Omdat Griekenland pas laat is toegetreden tot de Europese Monetaire Unie, moesten ze heel veel munten slaan om in omloop te laten komen. Dit was niet meer mogelijk op korte tijd en daarom hebben Frankrijk, Finland en Spanje de taak op hun genomen om munten te slaan die dan in de starterkits terecht kwamen.
Verder is er natuurlijk het jaartal op de munt dat aangeeft in welk jaar de munt is geslagen. De jaartallen kunnen van 1999 tot 2011 gaan.
Zoals bij andere munten zijn hier ook varianten. Zo kunnen we bij Belgische munten een verschil zien tussen de sterren en bij de Franse verschillen tussen de muntmeestertekens, om zo enkele te noemen. Deze groep van munten wordt wel niet zoveel verzameld. Sinds 2004 kunnen landen ook bijzondere 2 euromunten uitgeven naar aanleiding van een speciale gebeurtenis.
Als laatste zijn er de randschriften van de 2 euromunten die zich in positie A of in positie B bevinden.
In 2008 moesten alle muntstukken de nieuwe gemeenschappelijke zijde bezitten (behalve 1, 2 en 5 cent, deze heeft geen nieuw ontwerp). Sommige landen hebben deze nieuwe zijde al in 2007 op hun nieuwe munten gezet.
Sinds de invoering hebben al een aantal landen hun nationale zijde veranderd. Zoals Monaco waar prins Albert zijn vader opvolgde na die zijn dood. En hetzelfde geldde voor Vaticaanstad. Maar Vaticaanstad had na de dood van Johannes Paulus nog een 'sede vacante' euromunten reeks uitgeven (de lege stoel) vooraleer Benediktus paus werd en weer nieuwe munten kwamen. Ook België heeft zijn munten aangepast, maar dit in teken van de nieuwe richtlijnen van de EU (zo mogen de 12 sterren niet meer onderbroken worden).