Voor fragmentjes van wat er 24 op 24 door mijn hersenpan racet, lees hier meer...
About me/Over mezelf:
Name/Naam:Morgan Blue (Eline)
Age/Leeftijd: 23
Sex/Sekse: female/vrouw
Location/Locatie: Somewhere Over The Rainbow…
Voorbije studies / Past studies: - Bachelor Germanic Languages (linguistics) and Literature: English-Dutch & Master Literature of Modernity / Bachelor Germaanse Taal- & Letterkunde: Engels-Nederlands & Master Literatuur van de Moderniteit - Lerarenopleiding Engels - Nederlands / Teacher Training English - Dutch Huidige studies / Current studies: - Master Filmstudies & Visuele Cultuur / Master Filmstudies & Visual Culture Birthday: July 30th / Verjaardag: 30 juli
Predominantly I love to write, draw, read, go to the theatre or musical (or act in a play or musical myself), paint, listen to music, etc. And of course I love to see a great movie with friends. My interests mainly go to literature and movies, especially to postmodernity but I like some popular culture from time to time as well. I adore language, especially English and Spanish and I love to play with language and words. I’m fond of Harry Potter, Lord of The Rings, The Chronicles of Narnia and Fantasy in general… I’m high sensitive and potentially a quiet and peaceful type, but I do pick up moods of other people quite easily (even the negative ones). I’m against smoking and I also care a lot about my health. I love animals and nature and I’d like to live a long and qualitative life, but then again… Who wouldn’t?
Ik hou vooral van schrijven, tekenen, lezen, naar theater of musical gaan (of er zelf in acteren), schilderen, naar muziek luisteren, enz… En natuurlijk hou ik van een geweldig filmpje met vrienden. Mijn interesse gaat vooral uit naar literatuur en film, vooral wat zich binnen de postmoderne stroming situeert, maar ik hou ook wel van wat populaire cultuur nu en dan. Ik ben gek op taal, vooral Engels en Spaans en ik speel ook enorm graag met taal en woorden. Ook hou ik van Harry Potter, Lord of The Rings, The Chronicles of Narnia en Fantasie in het algemeen. Ik ben hoogsensitief en potentieel ben ik een rustig type maar omdat ik nogal gemakkelijk stemmingen van anderen oppik, zal je me ook wel eens gestresseerd zien. Ik ben tegen roken en ik draag zorg voor mijn lichaam en geest. Gezondheid vind ik dus erg belangrijk. Ik hou van dieren en vooral van de natuur en ik hoop op een lang en kwalitatief leven, maar dat hoopt iedereen, denk ik.
-Twice the pride, double the fall. (Star Wars III)
-The truth is out there, but so are lies. (Scully to Mulder in X-Files Season 1, episode 17: "E.B.E.")
-Love is friendship on fire. (The Perfect Man)
-It's different. - So is a peanut butter-and-glue-sandwich. That doesn't mean you eat it. (The Perfect Man)
-It's not who I am underneath, but what I do that defines me. (Batman Begins)
22-03-2011
Vreemde technische problemen
Dag éne lezer!
Toch even melden dat mijn blog blijkbaar lijdt onder een technisch probleem.
Op Internet Explorer is hij niet te zien en via Firefox is er met mijn afbeeldingen geprutst. Wat eens gecentreerd was, is nu links uitgelijnd en vaak staan mijn foto's in groepjes na elkaar terwijl ze in de tekst verwerkt waren.
Niet leuk na al die tijd die ik erin heb gestoken. Ik hoop dat het snel wordt opgelost of ik kan elk artikel opnieuw aanpassen...
Op 1 december 2010 ben ik gaan samenwonen met mijn vriend.
Nu ben ik officieel Antwerpenaar in plaats van Oost-Vlaming.
Als tipje van de sluier kan je wat foto's bekijken van de eerste maand. Je kent dat wel: meubels in elkaar steken, de koelkast versieren, de kerstboom versieren, dozen verhuizen, dozen uitladen.
Omdat we nog meer dan twee maand op de meubels moeten wachten, hebben we ook een 'improvizetel' gemaakt.
Best gezellig maar toch niet meteen een definitieve oplossing aangezien het ding gemakkelijk verschuift en dus niet goed is voor rug en nek.
Als je op de slideshow gaat staan met de cursor, krijg je wat meer uitleg bij de foto's en pauzeer je de slideshow even...
Een absurd lange tijd heb ik niet meer geschreven nu…en heb volgens mijn laatste post dus lang niet meer geleefd. Altijd had ik wel een excuus… Ik moest teksten corrigeren voor anderen, er was een goede serie die ik volgde, ik had de ene job na (of tijdens) de andere die mijn volle aandacht opeiste, ik moest iets nuttigers doen, ik was de schrijflust kwijt gespeeld door de uitzichtloosheid van mijn wanhopige pogingen om een nieuwe job te vinden na een aantal interims, etc.
Maar al die tijd had ik een groot excuus om wel te schrijven: Ik voel me ongelukkig wanneer ik het niet doe. Ik moet de draad weer oppikken en met nieuwe moed en enthousiasme mijn leven weer oppikken. Met een nieuwe job in het vooruitzicht kan dit weer… Misschien niet de job van mijn leven maar een degelijke job met een goed loon en veel extralegale voordelen. En dan maar weer dromen van zaken die eigenlijk niet zo onrealistisch zijn… Een rijbewijs, een tweedehands autootje, een appartementje of klein huisje en elke ochtend naast mijn vriend kunnen wakker worden, een beestje misschien? Een hond of een kat? Een konijntje? Muisjes? Een hele dierentuin… Een kindje? Maar wat moet ik in afwachting van die mooie dromen?
Schrijven.
Even geen sollicitatiebrieven meer. Schrijven. In mijn dagboek. Op mijn blogjes. En nog… Dat is de volgende stap. Ik heb intussen toch al aanzienlijk wat ruimte veroverd in cyberspace om te schrijven. Maar ik zal moeten kiezen. Dus waar ik schrijf, zal afhangen van waar mijn inspiratie mij stuurt…
Ik weet dat ik lang niets meer heb gepost maar don't worry, ik stop niet met schrijven. De dag dat ik niet heb geschreven, heb ik niet geleefd. Ik heb ondertussen dus aan wat persoonlijke zaken geschreven maar ook artikeltjes voor Echt. Inmiddels ben ik ook een blogspot begonnen waarop ik af en toe eens een column schrijf en ik heb aan mijn website gewerkt. Ik mag ook aankondigen dat Blubjevolledig af is en bij 'kortverhalen' op mijn website staat. Maar mijn voornaamste bezigheid momenteel is mijn zoektocht naar werk en mijn rijlessen. Ik hoop dat ik snel mijn voorlopig rijbewijs heb en zo meer kans maak op een job.
Hoi, mijn schatjes stellen het goed. Ze krijgen al haartjes. Nu pas merk ik hoe hard ze op de vader lijken. Een aantal hebben zijn vlekjes, zijn koperkleurige vacht en de meeste babies hebben ook zijn snuitje en rode slaperige oogjes.
Ze zijn ook al flink gegroeid ondertussen. Het duurt niet lang meer voor ze zelfstandig zullen kunnen lopen en hun eerste stapjes uit hun huisje zullen wagen... Spannend!
Hier zien jullie ze nog eens alle acht in hun nestje:
Niemand kijkt er vast van op, tenzij de erg naïeve mensen, maar Kimberley - ondertussen bekend in alle omliggende landen - heeft toegegeven dat ze gelogen heeft over wat haar was overkomen. Eerst was ze in slaap gevallen tijdens het tatoeëren, wat veel mensen een absurd verhaal vonden. Dan vertelde ze maar dat ze was flauwgevallen van de pijn. Dat iemand zo durft liegen op televisie dan nog wel, voor heel Vlaanderen, voor heel Nederland, voor onze buurlanden, daar heb je echt lef voor nodig. Maar iemand die sterren op haar neus laat tatoeëren, een van de pijnlijkste plaatsen op het lichaam, heeft dan ook wel lef.
Hier vind je een YouTube filmpje met het moment dat Kimberley door de mand valt in het Nederlandse televisieprogramma JAKHALZEN:
Hieronder vind je een stukje uit de show van Alex Agnew, een rijzende komische ster die vooral populariteit vindt bij de jeugd.
Men zegt dat je minstens een kwartier moet lachen per dag om jezelf gezond te houden. Wel, als je heel de show bekijkt, kom je daar wel aan. Sommige stukjes vind ik echt wel grappig, bijvoorbeeld een stukje over sms- en chattaal en wanneer hij spot met de Vlaming en de Nederlander.
Toch vervalt onze Alex in dezelfde fouten als andere populaire komische en literaire helden: hij mist integriteit en als er een formuletje bestond dat je op slag populair kon maken bij tieners, pubers en volwassenen van hetzelfde niveau, dan heeft hij het vast in zijn binnenzak zitten.
Als Antwerpenaar gebruikt hij natuurlijk zijn reputatie en brengt hij een zeer arrogante vorm van humor, een kleinerende en betuttelende humor ten opzichte van alles wat niet Alex Agnew heet. Alles waar pubers naar opkijken dat praat hij goed: sigaretten, drugs, de drang om zo nu en dan mensen die je ergeren kapot te maken, porno, losbandige seks, etc. Net als pubers denkt hij dat hij zich onderscheidt van anderen, maar hij doet in essentie hetzelfde als zoveel populaire schrijvers en columnisten. Dimitri Verhulst en Herman Brusselmans, om er al twee te noemen: mensen met een onmiskenbaar literair talent dat ze gebruiken om populariteit te vergaren bij de jeugd door choquerende praat te verkopen, om een rolletje te spelen in plaats van te doen wat spontaan in hen opkomt. Of misschien is het al zover dat dit soort dingen al automatisch uit hun pen vloeit… Jongeren kijken daar naar op. Ze zijn dol op figuren als Louis Tobback en Jean-Pierre Van Rossem. Ze houden ervan als anderen grenzen overschrijden waar ze zelf net een beetje dichterbij durven komen, want dat is ‘cool’. Nihilisme verkondigen, benadrukken hoe slecht de mensheid wel is en anderen vernederen is nu volop in de mode. Dus dan doe je dat toch gewoon? Want populair zijn is belangrijker dan integriteit tonen.
Daar speelt Agnew duidelijk op in. Hij gebruikt constant woorden als ‘lul’, ‘trut’, ‘teef’, ‘slet’, ‘wijf’, ‘eikel’ en liefst allemaal nog met het prefix ‘kut-’ voor. Neutrale woorden als ‘man’ en ‘vrouw’ zal je hem niet horen uitspreken. Hoe saai is dat ook… We zijn toch geen nonnekes en paterkes he.Hij bevestigt voor de zoveelste keer dat ‘stoer doen’ belangrijker is dan ‘een goed mens proberen zijn’ en dat de waarden van het Christendom samen met de godsdienst ten onder zijn gegaan, dat “zuigen slet” veel cooler klinkt dan “Ik hou van je”. En waar zijn fans denken dat deze kerel ‘guts’ heeft en daarom enorm naar hem opkijken want “kijk eens wat die durft zeggen” en “dat getuigt toch wel van persoonlijkheid en durf”, is Agnew in wezen ‘een meeloper’ met een ego van de Wapper tot aan het ruimtestation van Frank De Winne.
Eerst bekritiseert hij moedig de media om vervolgens te doen wat door de media wordt aangemoedigd. Eerst verkondigt hij kordaat maar al lachend racistische ideeën om daarna flink Vlaams Belang in de grond te boren, tegen de onafhankelijkheid van Vlaanderen te pleiten en te zeggen dat hij zich niet stoort aan hoofddoeken. Hij bespot Moslims om achteraf terug te krabbelen en dan ter compensatie ook maar iets slechts te zeggen over Joden. Je kan argumenteren dat stand-up comedy een soort theatermonoloog is waarin je een rolletje speelt en dat je daar niet per se je eigen ideeën verkondigt, maar wees dan op zijn minst consistent in wat je wil prediken.
Soms zit hij ook duidelijk zonder inspiratie en gaat hij voor-de-hand-liggende zaken belachelijk maken zoals de kindergroep K3 en kinderprogramma’s zoals Samson en Desmurfen. Natuurlijk zijn die niet realistisch, natuurlijk zijn die belachelijk. Ze zijn voor KINDEREN for god’s sake! Hij zou dan beter lachen met FC de kampioenen ofte ‘Samson voor volwassenen’ of met die massa's belachelijke realitysoaps. Zijn scheldwoorden voor mensen zijn ook niet bepaald vooruitstrevend. Hij zegt op één show tientallen keren ‘janet’, ‘homo’, ‘eikel’ of ‘mongool’ over willekeurige mensen en dat terwijl men een apart woordenboek kan maken met alle mogelijke scheldwoorden. Hij kiest er dan nog de meest kinderlijke en onbezonnen uit. Dat kan toch iets creatiever he. En eens een mens uitlachen om zijn kapsel, dat kan, maar als je dat meer dan één keer doet in één show, wordt het wel flauw. Zelfs mensen uit de zaal verwijt hij op dezelfde manier zonder gegronde reden, waarschijnlijk om eens een mens uit het publiek beledigd te hebben [je moet alles eens gedaan hebben he], altijd leuk voor de omzittenden die niet beledigd worden.
Agnew doet vaak denken aan een gefrustreerde peuter die op de speelplaats zijn leeftijdsgenootjes woorden naroept die hij zelf niet begrijpt of die totaal geen steek houden: "Kaka!" "Stomme pipimeneer!" "Ik ga het zeggen tegen mijn mama!" "Mijn papa is polies!" en "Alles wa ge zegt zijde zelf met uw broek in den helft!" Of iemand die steeds hetzelfde antwoord klaar heeft wanneer hij zonder bruikbare argumenten valt. “Ouw moeder”, of zoiets. Maar ik moet me dit soort zaken niet bemoeien. Ik ben slechts een bejaarde in het lichaam van een twintiger. Zelfkennis is toch nog altijd een zekere vorm van kennis. En zelfspot kan een plezante bezigheid zijn en een goede weg naar zelfrelativering.
Dat is tenslotte ook wat Andrew heel de tijd doet, al bedoel ik daar niet mee 'spotten'. Hij grinnikt zelf om zijn grapjes of hij rekt ze op de koop toe nog wat door heel de tijd “echt woar” te herhalen of er nog een “man, man, man” bovenop te gooien. Ook “gast” is zo’n woordje, ontleend uit het jongerenjargon, dat hij graag aan zinnetjes toevoegt. En heel veel "Fuck you!" en "Fuck off!" als inventieve afsluiter. Kortom, laat de jeugd zijn ‘stoerheidsgehalte’ beoordelen en hij scoort 100%. Hij lijkt wel zo’n stuk fruit waarvan de verpakking vooraf werd gefabriceerd en dat dus zodanig met producten wordt bewerkt zodat het perfect in zijn verpakking zal passen. Morgen gratis bij Humo, een Alex Agnew want de batmanstickers waren op...
Toch moet ik zeggen dat ik bewondering heb voor de man. Niet alleen moet je bruisen van het zelfvertrouwen om een publiek twee uur lang live auditief te bevredigen, je moet ook een sterk geheugen hebben om zo’n monoloog neer te zetten zonder al te veel te hakkelen in zulk een grote zaal. [Da's toch wat anders dan mijn zielig blogje van 2,5 lezers per maand] En ik moet eerlijk toegeven dat Alex Agnew een talent heeft om stemmetjes na te doen. Ik vermoed dat die ambitie gegroeid is uit dat kwartiertje beatboxen op zijn verjaardagsfeestje, toen hij vijf werd, en nu verder leeft in zijn live shows. Als voice actor zou hij het ook nog ver kunnen schoppen. Een waar podiumtalent dus, begaafd zoals Verhulst en Brusselmans. Maar ik verlang toch naar de dag waarop deze hype van grofheid en platheid voorgoed verdwijnt. Blijkbaar zijn er de dag van vandaag weinig mensen die erin slagen om grappig te zijn zonder al te grof of beledigend te zijn. Een uitdaging voor wie zich geroepen voelt…
Als Alex toevallig tot die 2,5 lezers zou behoren, weet ik al exact wat zijn antwoord op deze tekst zou zijn: "Och, stoem waaëf, gotterug nart kloeëster!" of misschien verrast hij ons met creativiteit en roept hij "homo!" of "Fuck you!"
Het is zo goed als uitgemaakt... De regering zal bestaan uit een kartel tussen CD&V, NVA en SPA. Ik vind dit multivruchtenkartel niet meteen de meest democratische uitkomst. CD&V en NVA werden duidelijk door de Vlaming verkozen om deel te nemen aan de Vlaamse regering. Maar zowel SPA als VLD hebben verlies geleden ten opzichte van de vorige verkiezingen. Als we dan kijken naar de voorkeurstemmen is het duidelijk dat de kiezer in de richting wijst van VLD hoofdman Guy Verhofstadt, die zichzelf in het verleden reeds heeft bewezen.
Waarom dan toch voor SPA wordt gekozen, heeft vast verschillende redenen. Druk van bovenuit? (Misschien is die Eén journalist teruggekeerd om Kris Peeters nog wat meer onder druk te zetten). De noodzaak van een linkse tegenhanger? Te grote meningsverschillen met VLD? Politiekers zouden hun persoonlijke vetes moeten opzij zetten en eerst en vooral een democratische oplossing moeten zoeken. Maar het woordje democratie blijkt na al die jaren nog steeds niet overal doorgedrongen te zijn... Misschien moeten ze het volk maar laten sms'sen... Voor kartel optie 1, sms 1 naar dit peperdure viercijferige nummer...
Nee... Het is zeer waarschijnlijk dat deze keuze vooral werd beïnvloed door de Waalse verkiezingsuitslag. En zo wordt in dit kartel zowel een partij toegelaten die de Waalse overwinnende partij moet ondersteunen als een partij die liefst van al zou willen dat Vlaanderen vanaf heden zijn eigen ding doet, zonder zijn Waalse broeder. Zo'n regering samenstellen lijkt wel op een puzzel van 1000 stukjes leggen en vergt alleszins wel wat moeite en denkwerk. Hopelijk wordt het een resultaat om in te kaderen...
Kimberley Vlaminck is sinds de laatste weken de ster van het televisiescherm geworden en de meest beklaagde persoon op Facebook. Bijna iedereen wordt impulsief lid van de "ocharme-dat-meisje" groep op dit alom bekende netwerk. Ik ben geen lid geworden omdat je op den duur al van elke verdomde groep lid moet worden. De ik-haat-het-als-mijn-ijsje-smelt groep, de ik-betreur-het-Belgische-weer groep, de ik-verkies-gewoon-ondergoed-boven-strings groep, de had-coca-cola-maar-niet-zo-veel-calorieën groep, de ik-kan-Donald-Duck-zo-moeilijk-verstaan groep, enzovoort... Bovendien heb ik toch een aantal bedenkingen bij het voorval:
Ten eerste: HOE val je in godsnaam in slaap tijdens het tatoeëren?! Heeft dat meisje geen pijngrens ofzo?
Ten tweede: Kimberley beweert dat ze het huis niet meer uit durft, maar dat haar foto's verspreid worden over heel het internet, op televisie en in kranten vindt ze blijkbaar minder erg. In de media wordt ze ook enorm meelijwekkend geportretteerd met een schrijnende blik in de ogen en hangende schoudertjes. "Look what they've done to me..."
Ten derde: Als je vader het zo moeilijk heeft met een tattoo, zorg er dan voor dat je alert blijft terwijl men ermee bezig is. Zeker een tattoo op het gezicht moet goed gedaan zijn of je zit achteraf met miserie.
Veel mensen geloven trouwens in een andere theorie: Het meisje wilde veel sterretjes maar het resultaat viel tegen. Uit schrik voor de reacties zei ze dan maar dat ze in slaap was gevallen tijdens de tatoeëersessie."
Indien haar verhaal toch zou kloppen, is het natuurlijk wel een situatie waar niet mee gelachen mag worden... Haar tattoeëerder ziet er geen normale kerel uit. Misschien heeft hij iets in haar cola gedaan... De man, genaamd Rouslan Toumaniantz, zou tegen haar wil meer sterren hebben getatoeëerd dan gevraagd. Hij sprak enkel Frans dus dan is de kans op communicatieproblemen al groter.
Deze wandelende bliksemafleider lijkt wel een uit de jungle ontsnapt opperhoofd van een primitieve stam, dus een betrouwbaar figuur lijkt hij allerminst.
Maar toch vind ik het verhaal van het meisje erg onwaarschijnlijk:
"'Die man had een tekening gemaakt met meerdere sterren. Ik had hem gezegd dat ik er maar drie moest hebben. Maar hij bleef maar bezig. Zeker drie keer heb ik hem gevraagd om te stoppen. Maar hij zei telkens dat hij nog een klein beetje werk had met inkleuren. En plots vroeg hij of hij de laatste twee grote sterren ook moest inkleuren. Ik viel uit de lucht, wist niet over welke grote sterren hij het had. En net op dat moment kwam mijn vader terug binnen." [Het Nieuwsblad Online - 16/06/2009]
Ik kan echt niet geloven dat je niet voelt dat een tatoeëerder meerdere sterren tattoeëert, zeker als ze verspreid zijn tot je neus. Ofwel was dat meisje héél weinig assertief. Maar gezien het om een echte tattoo ging en geen henna, kan ik me niet voorstellen dat je niet zou reageren als je merkte dat er iets mis was en dat móet ze toch gemerkt hebben... Nu ben ik zelf ook niet de assertiefste maar ik zou toch alles doen om mezelf de laserkosten achteraf te besparen...
Verder moet je er ook even bij stilstaan hoe groot de beschuldigingen zijn naar de tatoeëerder toe. Die man kan zijn zaak opdoeken hoor. Veel mensen geloven dit absurde verhaal dus ik denk niet dat hij nog gauw mensen over de vloer zal krijgen... "Waar rook is, is vuur", denken die allemaal. De broodwinning van deze man is alvast naar de vaantjes en dat in crisistijd. Hij verdedigt zich als volgt:
"Slapen als je in je gezicht wordt getatoeëerd, dat is onmogelijk. Omdat het gewoon te veel pijn doet. Dit is een heel vreemd verhaal. Dat meisje heeft die sterren gevraagd. En ik heb ze haar gegeven. Punt aan de lijn. Ze was er overigens aanvankelijk ook héél blij mee. Alleen: dat veranderde toen ze haar vader zag." [Het Nieuwblad Online - 16/06/2009]
En hoe erg het ook voor de hand ligt dat Kimberley hier benadeelde partij is, het 'slachtoffer', vind ik het verhaal van de tattoeëerder toch iets geloofwaardiger...
Straks komen alle jongeren met dit soort verhalen af... "Mama, ik ben zwanger... Maar ik ben niet met een jongen naar bed geweest! Het moet gebeurd zijn toen ik even in slaap was gevallen..."
Vanochtend werd ik wakker en merkte ik dat er twee roze bolletjes met een staartje naast Scully's etensbak lagen. Zij slaapt op de bovenverdieping en die hulpeloze schatjes kunnen nog niet ver kruipen. Hoe waren ze dan in godsnaam op de benedenverdieping beland? Had de moeder ze verstoten?
Ik weet dat muizen gemiddeld 6 kindjes per worp krijgen en ik kan nu bevestigen dat Scully is bevallen van een achtling. Misschien vond ze voor acht kindjes zorgen iets te zwaar? Maar ik kon die stakkers daar toch niet zomaar laten liggen.
Ik heb ze even warm gehouden in een doosje met papieren zakdoekjes tot de moeder te voorschijn kwam om te eten. Dan heb ik haar even uit haar kot genomen en de rest van haar kroost geïnspecteerd. De overige zes zagen er nog steeds gezond uit.
De verstoten kindjes leken mij eigenlijk net het vinnigst. Ze spartelden heel de tijd. Dus ik heb ze maar terug bij de anderen gelegd.
Toen ik Scully terug in het kooitje liet zei ik: "Meid, ik weet dat het niet gemakkelijk kan zijn met zo'n grote kroost maar je kan toch niet zomaar willekeurig twee van je kerngezonde kindjes aan hun lot overlaten. Ik zal je helpen waar ik kan en als je met een probleem zit, mag je altijd bij mij een keer op de sofa komen liggen en vertellen wat er op je lever ligt."
Het beestje keek dwaas omhoog en begon dan te eten. Met nieuwe moed keerde ze terug naar haar kroost. Ze trok zich terug om haar kindjes te zogen. Maar ik kon in haar huisje kijken en ze voelde zich niet erg op haar gemak. Dus gaf ik haar telkens stukjes nieuw nestmateriaal aan waarmee ze het gat dichtmaakte.
Voorlopig is het probleem dus opgelost. Maar het is natuurlijk altijd mogelijk dat de zwakke babies nog zullen sterven. Ik heb nu ook een beetje haar vertrouwen teruggewonnen want daar ze last heeft van schurftmijt of schimmel, moet ik haar dagelijks tegen haar zin ontsmetten of insmeren met een zalfje, waar ze me allerminst dankbaar voor is.
Dus nu maar bidden tot de Heilige Darwin voor een gunstige natuurlijke selectie...
Binnen enkele weken kunnen deze schatjes zelfstandig eten en vanaf 15 juli kunnen jullie ze gratis komen ophalen. Muisjes zijn zo veel schattiger dan hamsters. Ze zijn een plezier om naar te kijken, ze maken je aan het lachen, ze zijn aangenaam gezelschap, lenige klimmertjes, kunnen enorm schattig knabbelen, hebben van die onweerstaanbaar kleine handjes en leuke neusjes. Bovendien zijn deze muisjes erg tam. Je kan ze strelen en knuffelen zo vaak je wil. Scully zelf kruipt altijd spontaan in mijn hand wanneer ik haar kooitje open. Dus wie op zoek is naar een leuk huisdier, twijfel niet langer. Muizen eten alles, zijn gemakkelijk in onderhoud en helemaal niet vijandig. Wie interesse heeft om een van mijn schatjes een warme thuis te bieden, mag me gerust iets laten weten. Wie ze voor de verjaardag van de kat als speelgoed wil schenken of aan zijn reptiel wil voeren, moet ik echter teleurstellen... Dan houd ik ze liever zelf.
Meer informatie over het houden van muisjes kan je vinden op:
Mijn mannetjesmuis Mulder heeft er geen gras over laten groeien en wordt heel binnenkort papa. Aan zijn maniertjes merk ik dat hij zich daar ergens wel bewust van is, ook al zit hij nu alleen in een kooitje. Hij heeft nu een radje in het nieuwe kooitje dus hij amuseert zich wel maar hij maakt veel geluidjes. Dat doet hij minder als ik zijn kooitje verder van dat van Scully zet. Volgens mij ruikt hij sterk want hij snuffelt heel de tijd door zijn traliën in de richting van zijn vrouwtje. Waar ik haar ook zet...
Onlangs viel me op hoe toepasselijk of ironisch de namen van mijn muisjes al zijn geweest... Eerst was er Hamlet, mijn witte albinomuis, een vondeling. Hij was enorm intelligent en aanhankelijk. En hij was ook knettergek. Ik moest er vaak mee lachen. Gelukkig had hij geen zelfmoordneigingen. Hij kwam altijd aan zijn traliën staan wanneer ik voorlas of luidop studeerde. Hij werd daar rustig van. Hamlet stierf toen hij al ouder was dan 2 jaar en ik heb geen idee hoe oud hij was toen ik hem vond. Hij nam een speciaal plaatsje in in mijn hart en daarom heb ik hem zorgvuldig gemummificeerd (voor zover ik daar verstand van heb) en begraven in de tuin in een potje Bécel. Geen idee hoe het beestje er nu na al die jaren uitziet...
Mijn tweede albinomuisje heette Lucky, naar een personage uit Waiting for Godot. Ik vond de naam vooral toepasselijk omdat ik het muisje kocht in een dierenwinkel, waar ze het beestje als voedermuis verkochten voor liefhebbers van reptielen. Het beestje had dus geluk gehad dat ik hem uit heel die kroost muisjes had gered. Net als zijn Samuel Beckett equivalent bleek zijn naam echter ironisch. Lucky is de slaaf van Pozzo in Waiting for Godot en wordt onwezenlijk behandeld. Mijn Lucky stierf na een week aan een bizarre ziekte die een beetje leek op die van Hamlet. Alleen was dit diertje duidelijk een pak jonger. Zo'n beestje zien sterven is zo erg dat ik er sindsdien jaren geen nieuwe meer kocht.
Tot Scully en Mulder, gekocht in dezelfde dierenwinkel en naar aanleiding van mijn thesis over The X-Files zo genoemd. Scully is ook een brunette met heel wat girlpower in zich. Ze leek toch zeer assertief toen Mulder haar brutaal probeerde te bevruchten. Het is een intelligent diertje met ook een zeer gevoelige kant. Een kranig vrouwtje maar volgens mij ook een zorgzaam moedertje... Scully wordt trouwens ook zwanger ergens in de loop van de serie.
Maar de naam van mijn ventjesmuis is nog het meest toepasselijk. Niet alleen blijkt hij even seksverslaafd te zijn als steracteur David Duchovny (zelfs nu Scully zwanger is en het driedubbel weegt, moet je ze niet samen zetten of Mulder slaat opnieuw zijn slag), maar ik heb gemerkt dat Mulder ook dol is op zonnebloempitten. Hij haalt ze altijd als eerste uit zijn potje en duikt er speciaal voor naar de bodem terwijl hij alle andere graantjes eruit krabbelt en op een hoop gooit. Hij moet dat kot toch niet zelf uitkuisen. Grappig toch. Ik koop hem altijd graanstokjes met extra zonnebloempitten en dan bijt hij die er als eerste af. X-fieltjes weten wel dat Mulder ook heel de tijd op zonnebloempitjes knabbelt in de serie, alleen is het voor mijn Muldertje iets handiger om de pitjes te openen en op te eten. Je bent wat je eet en in Muldertje zijn geval, je bent hoe je heet...
Vandaag heb ik de verkiezingsuitslagen in de gaten gehouden. Ik merk dat het me meer en meer interesseert. De eerste jaren dat je mag gaan stemmen hou je je afzijdig. Je ergert je aan de manier waarop ons land geregeerd wordt en legt je er dan bij neer. Als de mensen die het meest bevoegd zijn voor die functies het verknoeien, wat kunnen wij dan in godsnaam doen uiteindelijk? Maar daar heb ik mijn mening moeten herzien. Natuurlijk kunnen wij iets doen. Wij moeten onze verantwoordelijkheid opnemen door oprecht onze stem uit te brengen.
Wat de uitslagen voor Vlaanderen betreft zijn dit mijn objectieve conculusies:
- De meeste partijen hebben verlies geleden. Enkel de NVA is er zeer fors op vooruit gegaan.
- Van alle partijen heeft Vlaams Belang het meest stemmen verloren. Toch behoort deze partij in een aantal streken nog steeds bij de top drie.
- De grootste verliezers zijn de kleine partijtjes die er nog steeds elk jaar op achteruit gaan, bijvoorbeeld de SLP en Groen! Voor hen is het elke verkiezingsdag strijden om de kiesdrempel te halen.
Mijn subjectieve conclusies:
Hoewel de politiekers en leden van Vlaams Belang door de media graag 'de grootste verliezers' worden genoemd, daar dit in de ogen van veel mensen een signaal is van 'ontradicalisering', denk ik dat dit niet noodzakelijkerwijs het geval is. Veel VB kiezers zijn volgens mij overgestapt naar NVA uit hun frustratie om het cordon. Veel kiezers zijn intussen de hoop verloren dat het ooit nog zal worden doorbroken en zien VB kiezen als een vorm van blanco stemmen. Daar ze toch niets te zeggen hebben als kiezers, kiezen ze voor de iets minder radicale rechtse partijen zoals NVA en Lijst Dedecker. Die maken immers wel kans om in de regering te stappen terwijl Vlaams Belang gedoemd is om vanuit de oppositie druk uit te oefenen. Maar het valt op dat we in Vlaanderen langzamerhand een rechtse meerderheid krijgen.
Voor NVA heb ik wel sympathie maar De Decker heeft maar op een listige manier stemmen geronseld als je het mij vraagt... Het is een trucje dat kinderen zelfs toepassen: Zelf een verstandige of oprechte indruk proberen geven bij je ouders door de tekorten van je broer of zus extra in de verf te zetten. Zijn enige verdienste is geweest: het in de gaten houden van andere politici en hun fouten extra in de verf zetten. Bovendien houdt zijn egoïstische politiek weinig rekening met de kiezers die minder geluk hebben gehad in het leven. Wie buiten de 'standaard' valt, heeft niet veel te goed. Ik ben dan ook voorstander van het invoeren van een nieuw spreekwoord: "Judoka, blijf op uw mat!" Wie weet er de dag van vandaag tenslotte nog wat een 'leest' is en wat dat met een schoenmaker te maken heeft...
Ik heb zo'n hekel aan BV-politiek! Dat zorgt ervoor dat mensen gaan stemmen op hun favoriet soappersonage, hun favoriete zanger of sportfiguur. "Whatever works!", zegt de politiek dan...
En nu maar hopen dat Kris Peeters zich toegewijd op zijn puzzelwerk stort en dat hij zich niet te veel onder druk laat zetten. Op Eén was een journalist hem tussen de regels bijvoorbeeld duidelijk aan het maken dat een regering zonder SPA een belachelijke zet zou zijn... Dat die zich eens bemoeit met zijn eigen zaken...
Mijn Restaurant zegt me echt niets. Maar ik was duidelijk een zeer populair gespreksonderwerp bij ons aan tafel, op het openbaar vervoer en bij vrienden. Ik heb de afleveringen nooit bekeken dus had ook geen band met 'de personages'. Want dat is in essentie wat reality programma's doen: ze maken van echte mensen personages. Ik heb de laatste tien minuten van de finale gezien en ik kan eigenlijk echt niet zo goed tegen zulke programma's. Je weet dat één koppel die avond zijn droom moet opgeven nadat ze er letterlijk en figuurlijk even van hebben mogen proeven. De teleurstelling zien op die gezichten is vréselijk. Ik vermijd dat liever...door zulke programma's gewoon niet te volgen.
Waar ik de laatste weken wel af en toe eens tien minuten van meepikte, was Op Zoek naar Maria. Aangezien ik zelf nog een tijd in een musicalgezelschap heb meegedraaid en enkele jaren een cursus musical volgde bij een jeugdtheatergezelschap, kon ik me hier wel in inleven. Ik heb zelf ook al een aantal audities gedaan dus ik weet hoe zenuwslopend dat is. Van deze audities waren er twee bij voor musicals waarvan slechts één met succes. Ik ben altijd hypernerveus voor audities en dat is zeker niet goed voor de stem. Een auditie op televisie zou dus een hel zijn voor mij. Ik heb de oproep voor kandidaten wel gezien, maar ik heb er zelfs geen seconde over nagedacht. Ik zou het besterven van de zenuwen en me enorm belachelijk maken. Er zijn trouwens mensen van ons theatergezelschap met veel meer 'guts' en een beter getrainde stem dan de mijne die ook audities hebben gedaan voor dit vtm-programma en niet zijn geslaagd. Eén van de zangleraressen uit de geschiedenis van ons gezelschap, Elisabeth, schopte het wel tot de live shows en werd naar mijn mening toch te vroeg uit de wedstrijd gestemd. Net op het moment dat ze haar ‘aaibaarheid’ toonde on stage werd haar gebrek daaraan als reden genoemd om haar naar huis te sturen en Liv, wat ouder maar met een grotere aaibaarheidsfactor volgens de producer, in de wedstrijd te houden. Nochtans was Elisabeth, hoewel nerveus, duidelijk toonvaster in de sing off. Op dezelfde manier stuurde de producer Katrien weg, die ook duidelijk een betere sing off presteerde maar die volgens de producer niet genoeg stress bestendigd was voor een grote musicalproductie. Ironisch genoeg werd de door hem uitverkozen Fleur toen vrijwel hysterisch terwijl Katrien het vrij rustig opnam en er ondanks haar teleurstelling nog in slaagde om een prachtig afscheidsnummer te zingen. Ik heb duidelijk voornamelijk het einde gezien van de afleveringen. Maar meer dan wat fragmentjes af en toe had ik niet nodig om te zien dat één vrouw boven alle anderen uitstak. Haar stem was enorm zuiver, ze was zeer toonvast en beheerst in alle omstandigheden, ze had iets speels maar ook iets ernstigs dat kandidate Fleur een beetje miste en ze zag er bovendien het meest uit als Maria met haar pruik op en jurk aan. Het plaatje paste en er was geen twijfel aan: DEBORAH moest winnen.
Normaal gezien kijk ik al niet naar zulke programma's aangezien ze enorm frustrerend zijn. Indien ik ze toch begin te volgen, vaak naar het einde toe, dan wint mijn favoriet sowieso nooit. Maar ik sms dan ook niet voor zo'n dingen. Bij Mijn Restaurant wordt ook gefluisterd dat de winnaars al lang bekend waren en dat de finale één groot toneelstuk was. Maar nu vond ik het verschil tussen de finalistes zo groot en was er voor mij echt maar één échte Maria, dus heb ik toch mijn gsm genomen en mijn stem uitgebracht voor Deborah. Of mijn éne stem er iets toe zal gedaan hebben, weet ik niet, maar ik heb alleszins een beetje het gevoel dat ik er toch iets toe heb bijgedragen. Nu staat de juiste Maria op het podium en wordt het vast een geslaagde Music Hall vertoning en geen Studio 100 musical (die minstens even knap zijn maar zich vaak op een iets jonger publiek richten). Deborah had zonder twijfel het meest maturiteit van de twee (niet alleen in haar acteer- en zangprestaties maar ook in haar reacties op de gebeurtenissen tijdens de wedstrijd), wat ik essentieel vind voor het spelen van deze specifieke rol. Dat de zogenaamd stressbestendige Fleur enorm teleurgesteld was, afgeleid uit haar nogal griezelige gelaatsuitdrukkingen, is natuurlijk normaal maar naar mijn mening kan geen enkel meisje dat live het scherm passeerde zich meten met de welverdiende winnares!
Ik zeg altijd dat politiek me niet interesseert maar dan betrap ik mezelf op zaken die in strijd staan met die stelling (bijvoorbeeld: het schrijven van dit artikel). Moet ik nu in de politiek gaan?
Misschien wel want ik blijf toch een beetje op mijn honger zitten in de politiek. Geen enkele partij representeert mijn mening volledig en ik erger me dood aan de puberale manier waarmee politiekers met elkaar omgaan, zelfs binnen één partij.
Maar aangezien de stemmen toch reeds zijn uitgebracht, kort ik mijn artikel een beetje in tot de essentie. Ik zou zelf niet de moed hebben om dit hele ding te lezen...
Als ik een partij op één aspect volledig kan volgen, dan botst het wel met een ander aspect. Dit bewijst nog maar eens dat geen enkele partij perfect aansluit bij mijn visie. In elke partij komen wel standpunten aan de orde waarin ik me min of meer kan vinden. Ik zeg bewust: in élke partij, dus ook de partijen die door de media worden gedemoniseerd, uitgelachen of bestempeld als minderwaardig. Tenslotte stem ik niet voor politiekers maar voor waar ze voor staan, voor de visie van een partij in het algemeen, wat gezien mijn vorig standpunt erg moeilijk is.
Zoals elk jaar krijgen we als kiezer te maken met de initiële keuze tussen links en rechts. Vreemd, maar ik gruwel automatisch bij het woord ‘rechts’. Nochtans schrijf ik rechts en rijd ik met mijn fiets aan de rechterkant van de baan. Waar komt dat woord in de politieke zin eigenlijk vandaan en hoe kan zo’n triviaal woord nu zulk een negatieve connotatie krijgen? Zou dat iets met de media te maken kunnen hebben? Jazeker. Wat politiek betreft, erger ik me echt aan de media. Bijvoorbeeld, wat het demoniseren van Vlaams Belang betreft. Deze partij wordt in de media afgeschilderd als een minderwaardige partij voor radicale NeoNazi’s met een laag IQ. Ik weet niet waar ze in godsnaam de vergelijkingen vandaan blijven halen. Ze komen altijd wel met een of ander onderzoek met statistieken aandraven. Vlaams Belangers hebben gemiddeld een lager IQ, geven de voorkeur aan vtm reality programma’s, spelen gewelddadige computerspelletjes, hebben vaak minder lang gestudeerd, etc. Wat is het volgende? …hebben een gevaarlijk reptiel als huisdier? Bij een politiek debat met één van de partijleden, mag je ervan uitgaan dat zij binnen het kwartier worden vergeleken met de spilfiguren uit de tweede wereldoorlog. De reputatie van de partij hangt daar net als de reputatie van Duitsland decennia later volgens een significant aantal mensen, nochtans geheel onterecht, nog altijd mee samen en je kan ervan op aan dat het zogenaamd duidelijke verband telkens opnieuw ter sprake komt, hoe vergezocht ook.
Ik geef toe dat de kopstukken van de partij niet altijd de meest intelligente of genuanceerde uitspraken doen en dat er een aantal tussen zitten die altijd wel een kinderachtige manier vinden om te provoceren. Maar ik vind dat veel andere partijen ook een aantal clowns hebben tussen hun leden. Ik vind het jammer dat één partij de zondebok moet worden van alle andere. Dat is pure discriminatie uiteindelijk. Het is gemakkelijk om één Satan uit te kiezen om de aandacht van alle andere vergissingen en foute beslissingen af te leiden. Uiteindelijk is iedereen bang voor wat deze partij kan aanrichten in Vlaanderen terwijl ik minstens even bang ben voor een aantal uitspraken van extreem linkse partijen, die zich soms pas écht onverdraagzaam opstellen ten opzichte van andere meningen. In de praktijk luisteren mensen steeds minder naar elkaar. En zoals de media het nu aanpakken, wordt er steeds meer haat gecreëerd. Iemand die orde in de chaos wil brengen door te pleiten voor een strictere reglementering, wordt meteen een racist genoemd. Ik weet dat dit een gevoelig punt is, maar ‘racist’ is ook een behoorlijk tekenend etiket waar veel minder vaak bij wordt stil gestaan. Mensen hebben de neiging op een bekrompen manier te redeneren zonder te nuanceren. Zo krijgen we gauw te maken met uitspraken zoals: "Alle jongeren die in het zwart gekleed lopen, luisteren naar Metal", "alle doppers zijn luieriken" en "alle pubers zijn lastpakken".
In Der Undergang werd massaal geprotesteerd tegen de soms positieve voorstelling van Hitler, terwijl de makers puur historisch gezien nog voorzichtig zijn geweest. Het is voor een groot deel gebaseerd op een schriftelijke getuigenis met veel meer aanwijzingen dat Hitler ook een vaderlijke, beschermende en charmante kant had dan deze die in de film werden getoond. Hitler heeft de geschiedenis op een gruwelijke manier getekend en als ik kon terugreizen in de tijd, had ik hem zonder aarzelen neergeschoten voor hij al die schade kon aanrichten. Maar ik geloof algemeen dat mensen niet zwart-wit zijn. Goede mensen hebben ook hun slechte kanten en slechte mensen hebben zeker ook hun goede kanten, zelfs de slechtste. Ik ben dus tegen het demoniseren van mensen en partijen. En dit is wat de media wel doen. Daar is onder andere de dood van Pim Fortuyn het tragische gevolg van. En veel mensen handelen in de lijn van wat de media ons voorschrijven.
Zijn het de media die stemmen of zijn wij het die onze mening geven uiteindelijk? Ik heb de indruk dat veel mensen hun stem laten afhangen van anderen: hun ouders, de leerkrachten op school, de media, etc. Zij zullen ons wel wijsmaken wat ‘hoort’ en ‘niet hoort’. Ze laten uitschijnen dat 'goede, verdraagzame mensen' links stemmen. Wie voor rechts kiest, is bekrompen, dom, niet geïnteresseerd in politiek, extreem, radicaal en er zijn nog zo veel woorden die verkeerdelijk met rechts worden geassocieerd. Ik krijg het idee dat 'extreem links' stemmen de norm is geworden. Waar is het midden eigenlijk? De media stuurt de stem van de kiezer. Maar het is beter om zélf een mening te vormen door veel in discussie te treden met anderen en vooral te luisteren naar de meningen van anderen. Wat ik ook doe, is de media met een korrel zout nemen. Ik heb de neiging om spontaan op te komen voor mensen in een zwakke positie en de media kan een vernietigend wapen zijn tegen mensen en groeperingen. Ik weet dat de media (bijvoorbeeld bij politici) altijd zullen graven naar vergezochte familiebanden met groeperingen uit de geschiedenis met een slechte reputatie. Ik weet dat de media de macht hebben om diegenen die ze in een slecht daglicht willen plaatsen zodanig het vuur aan de schenen te leggen dat ze zichzelf vroeg of laat wel moeten tegenspreken. Ik weet dat de media er graag allerlei persoonlijke schandalen bijhalen (die er eigenlijk niet toe doen) om de reputatie van politici om zeep te helpen. Wie hier met open ogen intrapt en ervan uitgaat dat alles zoals het op televisie wordt gepresenteerd objectieve informatie is waar niet mee is gemorreld, is op zijn minst erg naïef. Vaak zien we felle reacties van politici zonder dat de (volledige) aanleiding van deze uitspraak in beeld wordt gebracht. Net als in elk reality-programma kunnen de media een bepaald individu positief of negatief afschilderen, al naar gelang het hen het beste uitkomt.
Alle mensen zijn gevormd door hun opvoeding, hun omgeving, hun opleiding en dragen dus in principe oogkleppen. Ik probeer daar rekening mee te houden. Ik probeer dus geen enkele partij te veroordelen en alle partijen dezelfde eerlijke kans te geven. Ik ga niet alle Vlaams Belang-stemmers uit mijn vriendenkring bannen of een andere dokter zoeken als ik toevallig merk dat mijn huisdokter opkomt voor deze partij. En ik neem me voor elk blaadje of krantje te lezen, of het nu van Vlaams Belang, Sp.a, VLD of CD&V komt. Ik hou ook rekening met de druk die op Leterme’s schouders rustte als premier en de rol van de media daarin voor ik hem abrupt bestempel als een onbekwame idioot. Ik heb de indruk dat veel onderwijssystemen leerlingen een linkse mening willen opdringen. Zo kreeg ik eens een flyer op de universiteit van een rechtse studentenbeweging. Nog voor ik de flyer kon bekijken, stonden daar een aantal studenten van een linkse studentenvereniging die een gratis gadget beloofde als ik de flyer voor hun neus kapot scheurde en in de vuilnisbak gooide. Hoe aanlokkelijk het gadget ook was, ik heb het niet gedaan, uit principe. Tenslotte kon ik de flyer nog altijd weggooien als ik hem had gelezen. Een kennis schreef zijn eindverhandeling geschiedenis over de Holocaust en vermeldde dat één van zijn voorouders aan de kant van de Duitsers had gevochten. Hij werd gebuisd. Toch was zijn werk helemaal niet slecht geschreven. Een bekwame leraar greep naast de directeurspositie omdat zijn broer opkwam voor Vlaams Belang. Als we deze redenering volgen, had een voormalig lid van de Hitlerjügend nooit paus mogen worden. Maar de media sturen de mening van het volk en laten consistentie varen om hun doel te bereiken. Dit systeem schendt de vrije meningsuiting. Mensen moeten voor zichzelf leren denken.
Wie onbevooroordeeld wil stemmen, kan een stemtest doen. Ik moet wel op voorhand waarschuwen dat ik ook al stemtesten heb gedaan die, wanneer ik achteraf mijn antwoorden herlas, deze in mijn plaats in de linkse richting gewijzigd hadden. En bovenal wil ik iedereen verwittigen dat een stemtest vaak vragen bevat waarop men moeilijk ongenuanceerd 'akkoord' of 'niet akkoord' kan antwoorden. Maar probeer ze eens! Dit zijn er enkele die mij wel betrouwbaar lijken:
Vergelijk na de test je antwoorden met die van de partij die je het beste ligt. Dan kan je nog bijsturen. Soms is het standpunt van de partij erg genuanceerd en blijk je toch akkoord te gaan. Probeer vooraf toch al eens na te denken over een aantal punten die vaak ter sprake komen in debatten en je eigen mening daarover te vormen. Denk na over welke veranderingen in het beleid jij prioritair vindt. Laat je alleszins niet beïnvloeden door de media. Geen enkele mening is minderwaardig of dom of onbezonnen. Wees jezelf en stem volgens jouw persoonlijke overtuiging!
Integriteit vind ik een van de belangrijkste waarden die er zijn. Ik wil een job waarin ik mezelf kan zijn en een huisje dat past bij mijn identiteit in een gemeente en land waar ik me goed voel. Ik begrijp dan ook heel goed dat allochtonen zichzelf willen blijven ondanks hun emigratie. We zijn allemaal verschillende individuen en het is niet meer dan normaal dat ons land dit respecteert naar allochtonen toe. Maar ons land mag wel vragen dat zij zich conformeren met onze normen en waarden. Dat daar noodgedwongen (onder meer door een groot verschil in religieuze overtuigingen) nuances in moeten worden aangebracht, is alleen maar logisch maar het is niet de bedoeling dat er met twee maten en gewichten wordt gewerkt. Onze regering moet de balans trachten te vinden tussen het behoud van de allochtone identiteit en het behoud van de Belgische identiteit.
Ik vind ‘identiteit’ een erg belangrijk kernwoord tijdens de verkiezingen. Als kiezer zou je moeten stemmen conform met je identiteit en je door niets of niemand mogen laten beïnvloeden. Je moet vertrouwen op je eigen oordeel en in je integriteit een keuze maken uit alle partijen en daarbij rekening houden met het feit dat alle partijen hun eigenheid hebben en evenwaardig zijn. Daarbij is het goed om ten allen tijde kritisch en genuanceerd te blijven, jezelf open te stellen voor andere meningen en alle uitspraken in de media met een korrel zout te nemen. Wat je in de media ziet of hoort, is namelijk niet de ongezouten waarheid.Bestaat die eigenlijk wel?
Binnenkort organiseert Jeugdtheater Ondersteboven opnieuw een theaterstage, waar ik enorm naar uitkijk. Ik kreeg de vraag om het filmje van het toonmoment 2008 nog eens online te plaatsen. Hou er bij het bekijken rekening mee dat het filmpje vooral focust op groep drie en dat deze groep eigenlijk het belangrijkste toonmoment al achter de rug had op dat moment: de monologen. Elk groepslid moest toen een monoloog (schrijven en) brengen van 15 tot maximum 40 minuten ongeveer. Dit toonmoment vond plaats in februari en daarom moest deze groep nog snel een stuk zoeken waaraan een beperkt aantal lesuren konden worden besteed. Maar hoe dan ook, dit was het resultaat:
Het toonmoment werd voor groep 3 geregisseerd door Stefan Van Guyse.
Voor de leden van theatergroep Tassyns, zet ik een compilatie online van het stuk Romeo & Julia (2007) dat werd geregisseerd door Robin David. Zo kunnen ook zij nog wat nostalgische herinneringen ophalen. Als ik die beelden terug zie, heb ik de indruk dat het niet meteen de beste voorstelling was maar ik vind het toch fijn om ze opnieuw te zien:
Toen ik Scully en Mulder net had gekocht, keek ik vluchtig wat hun geslacht was. Dit is moeilijk te zien en de jongeheer die hen voor mij in een doosje had gestoken, leek mij toch niet zo op zijn gemak bij de diertjes. Hij zei dat als er kleine muisjes van zouden komen, dat ik ze mocht terugbrengen naar de winkel. Mij leek het alleszins dat het om een jongetje en een meisje ging. Maar toen Mulder de eerste weken kneuterige geluidjes begon te maken, begon ik te twijfelen. Mijn zwangere hamster maakte vroeger ook zulke geluidjes en ook zij was altijd humeurig... Zij kwam ook zwanger uit de nest toen ik haar kocht. Misschien was Mulder een meisje? Maar dan wel met kleine testikeltjes...
Vannacht om drie uur werd ik wakker en hoorde Scully piepen alsof ze vermoord werd. Ik zat dus in een mum van tijd bij het kotje en het leek erop in het schemerdonker dat de twee aan het vechten waren. Nu heb ik nog eens een slachtpartij meegemaakt met hamsters dus dat wilde ik geen twee keer meemaken. Ik nam dus mijn fototoestel. Ik heb gemerkt dat ze bang zijn van de flits en dan vluchten en dan had ik meteen een foto van het gevecht. Alleen bleek het geen gevecht te zijn... Mulder snelde heel de tijd achter Scully aan en wanneer hij haar beet had begon hij met haar te paren. Ik voelde me een beetje gegeneerd bij dit tafereel in mijn slaapkamer. Tenslotte was ik de voyeur. Telkens Mulder haar te pakken had begon Scully hard te piepen. Het leek erop alsof ze het helemaal niet leuk vond want ze probeerde zich telkens uit de voeten te maken en zich te verstoppen. Maar na een tijdje kwam ze steeds weer tevoorschijn en ging ze weer naar Mulder toe om te snuffelen, terwijl deze kennelijk druk bezig was om zijn 'apparaatje' na te kijken. Vreemd toch hoor. Ik ben echt blij dat ik geen dier ben. Ik ben maar gaan slapen, een beetje gerustgesteld dat ze elkaar niet zouden doodbijten maar voor de rest van de nacht werd er 'gepiept'. Die beesten kennen blijkbaar geen gêne. Die doen zelfs verder als ik erop sta te kijken... Mulder heeft Scully kennelijk alle hoekjes van het kot laten zien. Waar in The X-Files de seksuele spanning tussen Scully en Mulder blijft bestaan zonder dat die op een fysieke manier wordt uitgebuit, was het met mijn wedstrijdmuizen al na 8 dagen prijs blijkbaar. Ik zit binnenkort dus met kleine muisjes...
Mensen die graag een muisje krijgen, kunnen die dus gratis komen afhalen zodra ze er zijn. Ik heb eerlijk gezegd geen idee hoe lang zoiets duurt... Maar het gaan alvast heel mooie zijn. En muisjes zijn veel leuker dan hamsters om te houden: ze zijn actief, schattig, hebben echt van die kleine handjes, klimmen heel de dag, gebruiken hun staart om hun evenwicht te houden, etc. Voor wie wat leven in huis wil, is dit het ideale huisdiertje. Ze zijn ook gemakkelijk in onderhoud. Gewoon wekelijks uit hun kotje halen en het ding uitkuisen. Ze eten zowat alles en drinken kraantjeswater. Zorg wel voor een kotje waarvan de traliën niet te ver uit elkaar zitten. Muisjes zijn een meester in het ontsnappen, zeker de kleintjes.
Ik voel me een beetje schuldig dat ik de privacy van mijn beestjes schend door deze foto's online te zetten, maar zo hebben jullie het meteen ook gezien. Als hamsters of muizen zo doen, dan zijn ze niet aan het vechten en kan je met een gerust hart terug gaan slapen...
Ik heb sinds recent categorieën op mijn blog geplaatst. Zo kunnen jullie oude blogberichten gemakkelijker terugvinden. Ik heb nog niet alle berichten in categorieën ondergebracht maar dat komt nog... Het valt me op hoe belachelijk mijn eerste berichten zijn dus besteed er maar niet te veel aandacht aan...
Aangezien ik dit jaar vaak een luisterend oor heb moeten bieden aan studenten lerarenopleiding (omdat ik de opleiding zelf ook heb gedaan), wil ik nu zelf mijn hart eens luchten. Ik heb zelfvorig jaar de lerarenopleiding tot een goed einde gebracht in het oude systeem. De opleiding heette toen nog AILO (academische initiële lerarenopleiding). Nu telt de opleiding dubbel zoveel studiepunten, zou ze van een hogere kwaliteit zijn en is ze tot SLO gedoopt (specifieke lerarenopleiding). Op aanraden van een professor taal en letterkunde ben ik destijds aan de AILO begonnen, die ik combineerde met mijn bachelor taal- en letterkunde en master literatuur. Ik wilde er eerst niet aan beginnen. In plaats van twee dingen te combineren, wilde ik liever wachten op de SLO want die was volgens mij van een hogere kwaliteit. Maar de prof in kwestie garandeerde me dat ik geen betere leerkracht zou worden door een langere opleiding te volgen. “Nee,” zei hij “een goede leerkracht word je door je ervaring!” Dus ik heb naar hem geluisterd en ik ben hem heel dankbaar voor zijn advies toen. Voor mij duurde de opleiding al lang genoeg. En hoewel het combineren van twee opleidingen echt niet gemakkelijk was, ben ik nu blij dat ik geen heel jaar fulltime met die opleiding ben bezig geweest. Bovendien hoor ik veel klachten over de nieuwe opleiding waarvan een aantal toch ook op de oude opleiding van toepassing zijn:
-te veel (huis)werk! (dat herken ik: elke week wel huiswerk voor alle ‘AILO’ vakken terwijl ik ook voor mijn hoofdopleiding dingen moest voorbereiden, heel zwaar)
-te kinderachtig (dat je in de didactiek aan de lijve moet ondervinden hoe men in het middelbaar les krijgt om zo gewaar te worden dat het ‘werkt’, vind ik nog vrij normaal maar toegegeven: het is een hele aanpassing na een andere academische opleiding)
-te belerend (“zo moet het en niet anders!”)
Op dat laatste puntje wil ik vooral wat dieper ingaan. Persoonlijk vond ik de methodes die werden aangereikt tijdens de didactiek Nederlands (wat mij betreft het nuttigste vak van de LO) boeiend en nuttig. Je krijgt een kruiwagen vol bakstenen en je haalt er de bakstenen uit die jou goed lijken om je carrière als leraar of lerares op te bouwen. Maar je gebruikt verschillende bakstenen afhankelijk van de school waar je staat en de leerlingen waaraan je lesgeeft (rekening gehouden met hun leeftijd, richting, etc.) Tenslotte ga je om een huis in Alaska te bouwen ook andere materialen gebruiken dan om een huis in Spanje te bouwen. Althans, dit is mijn visie en ik denk ook die van mijn tutor in de lerarenopleiding, Jan T'Sas, die studenten opvallend veel ruimte gaf om hun eigenheid te bewaren in vergelijking met de andere. Maar blijkbaar denken andere tutors er anders over…
Van mijn vriendenkring zijn een aantal studenten nu bezig met de SLO en ik merk na een tijd toch een tendens in hun klagen over deze opleiding. Van het tiental mensen dat ik ken en die er tegen mij al over hebben gepraat, merk ik dat er al minstens vier compleet gedemotiveerd zijn om in het onderwijs te gaan en dat een drietal nog ernstige twijfels heeft. Niet omdat ze niet graag les geven maar omdat ze door hun tutor – weliswaar op een vriendelijke manier – constant in de grond worden geboord. Deze tutors willen alle leerkrachten als ijsblokjes uit hetzelfde vormpje drukken zodat er straks geen mensen meer voor de klas staan, maar robotten. Ik heb mijn lerarenopleiding achter de rug én ik heb een interim gedaan op een middelbare school (waarvan de afwezige leerkracht achteraf wel tevreden leek) maar ik heb nog steeds niet het gevoel dat ik een goede leerkracht ben. Dat ben je pas nadat je jaren ervaring achter de rug hebt, je een groot aantal klassituaties kan voorzien en de ervaring je heeft geleerd hoe je het best met zulke situaties kan omgaan. Natuurlijk heeft de LO nog zijn nut! Daar krijg je theorie aangereikt waarin al een groot deel van die mogelijke situaties aan bod komen maar mijn stages en mijn interim hebben me echt overtuigd dat de LO je geen vaste formule kan geven die voor elk vak werkt, in elke klas, voor elke leerling. Onderwijzen is dus ook voor de leerkracht een zoektocht, een leerschool. Maar volgens wat ik hoor van medestudenten zijn veel tutors ervan overtuigd dat de dag van vandaag elke leerkracht die afstudeert op exact dezelfde wijze moet lesgeven en dat dit ongetwijfeld in elke klas, bij elke leerling zal werken. En daar ben ik het helemaal niet mee eens.
Ik wil via deze weg de studenten SLO een hart onder de riem steken en hen met aandrang vragen niet op te geven! Desnoods praten ze hun koppige tutors naar de mond zodat ze na het afstuderen hun eigen weg kunnen zoeken. Want het doet mij pijn dat zoveel studenten echt gedemotiveerd zijn om nog langer in het onderwijs te stappen, gewoon omdat ze weigeren exacte kopietjes te worden van hun tutor. Telkens wanneer ik een vriend(in) terug heb kunnen motiveren om door te zetten, blijkt hun tutor hen achteraf terug het gevoel te geven dat ze als leerkracht niets waard zijn en staan ze weer op het punt om met heel de opleiding te stoppen. Opmerkelijk is dat ik geen enkele gedemotiveerde student ken die dezelfde tutor heeft gehad als ik maar dat het vooral gaat om studenten die ofwel andere vakken geven (wiskunde, geschiedenis, etc.) of studenten die net als ik een opleiding Germaanse talen hebben gedaan maar in een andere tutorgroep dan ik zijn terecht gekomen. Aan die tutors wil ik vragen: “Hou alstublieft rekening met de eigenheid van de studenten” en “bedenk dat je de toekomst van die studenten in handen hebt”. Ik ben ervan overtuigd dat er tussen die op het eerste gezicht ‘slechte leerkrachten’ (omdat ze zich niet 100% aan de SLO-formule kunnen houden) toch een aantal geboren leerkrachten zitten die het prima zullen doen wanneer je ze nu eenmaal loslaat en hun eigen weg laat zoeken. Die studenten buizen en hun toekomst dwarsbomen is de gemakkelijke weg, maar ik denk dat de leerkrachten die echt niet in de wieg gelegd zijn voor de job dit zelf na een tijd zullen merken en iets anders zullen zoeken.
Er zijn genoeg factoren aan het onderwijs die erg demotiverend kunnen zijn. Als je dan alleen maar negatieve feedback krijgt, dan ga je zo erg aan jezelf twijfelen dat je er echt ongelukkig door wordt. Ik ken een aantal studenten die een LIO-baan doen, die dus parttime of fulltime lesgeven en die ervaring als stages laten gelden in hun opleiding. Twee daarvan lieten mij weten dat de school zelf erg tevreden is over hun werk en dat ze steeds positieve feedback krijgen van de observaties van de school zelf uit, maar dat de afgezanten van de lerarenopleiding geen goed woord kunnen zeggen over hun lessen en het zijn tenslotte zij die mee kunnen bepalen of die studenten zullen slagen of niet. Mijn stagelessen verliepen alles behalve hoe het moest, maar mijn tutor Jan T’Sas deed duidelijk altijd zijn best om er iets positiefs te zeggen, wat mij motiveerde om het steeds beter te doen. Door studenten enkel te vertellen wat er mis ging en wat beter kan en wat afwijkt van ‘hoe het moet’ volgens de nieuwe methodes, demotiveer je ze en lopen ze misschien de job mis die eigenlijk het meest bij hen past. Je mag fouten maken tijdens je opleiding want daarvoor is het een ‘opleiding’. Ik was altijd erg onzeker over mijn lesjes omdat ze niet perfect waren en dat demotiveerde mij, maar door de feedback van mijn mentor en tutor was ik net telkens opnieuw gemotiveerd om door te zetten, terwijl ik het naar mijn eigen normen al lang had moeten opgeven. Ik heb gemerkt aan het einde van mijn interim, dat ik het lesgeven steeds leuker begin te vinden, gewoon omdat ik steeds meer mezelf kan zijn. Wat ik niet leuk vond aan lesgeven was ‘een juffenrolletje’ spelen om gezag te kunnen uitoefenen. Ik vind het erg belangrijk dat ik mezelf kan zijn terwijl ik mijn job uitoefen! Als je een heel jaar dezelfde klas hebt, is de kans volgens mij dus groter dat deze job je voldoening zal geven (omdat je iets kan opbouwen) dan wanneer je ergens in medias res invalt voor iemand anders.
Ik sta zeker achter de methodes van de lerarenopleiding as such: je moet je lessen zo boeiend mogelijk maken zodat er zo veel mogelijk blijft hangen bij de leerlingen. Maar ik heb daar toch een aantal bedenkingen bij: Ik heb namelijk tijdens mijn stages en interim ondervonden dat mijn pogingen om een les leuk te maken door de leerlingen soms als kinderachtig werden ervaren (wat ik ergens ook wel begrijp) en dat een les die dus geslaagd was volgens de richtlijnen van mijn opleiding naar mijn gevoel toch niet ‘werkte’. Ik heb ook ondervonden dat deze methode in sommige klassen op verschillende manieren wordt ontvangen. Zo had ik een klas waarin de leerlingen enthousiast waren over spelletjes en verschillende werkvormen terwijl een aantal meerbegaafde leerlingen van de klas daar duidelijk een hekel aan hadden omdat ze het te ‘betuttelend’ vonden. Het is dus een goede zaak dat het ‘les volgen’ voor leerlingen die van half negen tot vier op de schoolbanken zitten zo draaglijk mogelijk wordt gemaakt. Maar ik heb de indruk dat sommige hardnekkige aanhangers van deze nieuwe methode verwachten dat een lesdag eruit zal zien als een dagje Bobbejaanland. Het is de bedoeling dat middelbare scholieren (van ASO toch zeker) rijp zijn voor de universiteit na het afstuderen. Als ik zie hoe groot de kloof wordt tussen de methodes in de middelbare school en de universiteit, dan ben ik bang dat veel studenten net daarom zullen afknappen op hoger onderwijs. Leerlingen gaan nog steeds naar school om te leren, vind ik, en niet om in elke les spelletjes te spelen die toevallig ook educatief zijn. Dat jaar in jaar uit frontaal doceren de dag van vandaag uit den boze is, daar heb ik alle begrip voor maar ik heb de indruk dat de leerkrachten die dit toch deden toen ik op de middelbare school zat op het meeste respect konden rekenen vanwege de leerlingen en het minst problemen hadden om gezag uit te oefenen. Mijn mening is dus dat ik volledig achter het variëren met werkvormen sta maar dat er wel een wezenlijk verschil is tussen een licentiaat, een regent, een lagere schoolleerkracht en een kleuterjuf en dat dit verschil niet te klein mag worden. Het is de bedoeling dat leerlingen elk jaar volwassener worden en dat kan alleen maar als ze als volwassenen worden behandeld.
De lerarenopleiding is dus een prachtige basis en ik heb er nog geen seconde spijt van dat ik er ooit aan ben begonnen maar ik heb het gevoel dat men in het nieuwe SLO systeem een soort ‘überleerkracht’ wil creëren en alle studenten die niet mooi in dat profiel passen dan maar zoveel mogelijk gaat demotiveren. Op die manier zullen slechts weinig studenten het procrustesbed van de SLO overleven, wat ik erg jammer vind. En ik ben ervan overtuigd dat wanneer binnen een aantal decennia alle scholen gevuld zijn met ‘nieuwe leerkrachten’ dat leerlingen het even jammer zullen vinden om elk uur met dezelfde strikte methodes te worden geconfronteerd en dat ze het vroeg of laat zullen betreuren dat elk lerarenkorps binnenkort zal bestaan uit allemaal gelijkaardige mensen met eenzelfde visie die het altijd met elkaar eens zijn.
Vandaag heb ik toch iets bizar meegemaakt. Soms zit het leven vol vreemde toevalligheden...
Ik heb nauwelijks geslapen aangezien ik vannacht nog volop aan het werken was aan een paper over Twin Peaks. De voorbije dagen had ik een volledig boek gelezen over deze serie en nog enkele artikels, gisteren heb ik de pilootaflevering voor de tweede keer grondig bekeken en geanalyseerd en in de namiddag ben ik mijn paper beginnen schrijven. Natuurlijk ben ik weer veel te laat begonnen. Ik moet dat echt eens afleren. Ik ben ook altijd zo onzeker over die papers en ik denk altijd dat ze op niets zullen slaan. Achteraf vind ik ze meestal ook slecht. Ik kan zo moeilijk structuur brengen in een tekst, vooral op korte tijd. Maar mijn punt is dus dat ik mij de laatste dagen heb verdiept in het leven in het gehuchtje Twin Peaks. Twin Peaks is toch wel een boeiende serie ondanks zijn tekortkomingen. Maar ik ben aan het uitweiden...
Door het herbekijken van een talloze fragmentjes en mijn tekort aan slaap, heb ik zelfs de korte tijd die me restte om te slapen over Twin Peaks gedroomd. Ik weet niet meer precies wat maar ik was een inwoner en er gebeurden een heleboel vreemde dingen. Ik werd wakker en had me een half uur overslapen. Ik gebruik tijdelijk weer mijn oude gsm-toestel en was vergeten dat ik het ding destijds had afgedankt omdat het simpelweg geen geluid meer maakte. Dan haalt het natuurlijk niets uit als je je wekker zet... Om 9 uur kwam ik dus op de badkamer en bleek er een leiding gesprongen aan het toilet. Heel de badkamer stond onder water, net een zwembad. Dus ik was dan al later opgestaan en nu verloor ik nog meer tijd met het opdweilen van al dat water en het uitwringen van handdoeken en matjes. Als bij wonder geraakte ik toch ruim op tijd in Antwerpen en ik kon mijn paper tijdig inleveren. De bus leek sneller te rijden dan gewoonlijk...
Ik was behoorlijk moe en wandelde op mijn gemak naar het copy center en vervolgens naar de postbus waarin ik mijn paper behoorde te deponeren. Vanmorgen, wanneer ik opstond, hoorde ik nog steeds de onheilspellende muziek van Twin Peaks, de mysterieuze muziek die speelt (onder meer) wanneer het lijk van Laura Palmer wordt gevonden. Ik hoorde steeds opnieuw dat stuk in mijn hoofd dat slechts uit drie afwisselende noten bestaat. Ook terwijl ik op de bus zat, terwijl ik op de tram zat, terwijl ik over de Meir wandelde... Ik kreeg het maar niet uit mijn hoofd. Alles in mijn omgeving kreeg iets onheilspellends. Er liepen ondanks het mooie weer opvallend weinig mensen op straat en door de vele hoge gebouwen was haast heel de weg naar het copy center en de universiteit in schaduw gehuld. Ik werd zelfs een beetje bang dat iemand me zou aanranden, neersteken of doodschieten. Geef toe, de dag van vandaag is dit niet zo ver gezocht. Nu schrijf ik enorm graag maar mijn laatste levensuren wil ik toch beter besteden dan met het schrijven van een paper over Twin Peaks. Ik wil op zijn minst doodvallen op een moment dat ik hongerige Afrikaanse kindjes aan het voeden ben of de laatste zin van een manifest heb geschreven die heel de wereldbevolking aanspoort tot liefdadigheid, meligheid en het kopen van roze pluchen konijntjes. En nog liever sterf ik pijnloos, warm in mijn bed als tevreden bejaarde. Maar tijdens heel mijn paper-afgeef-missie hoorde ik dus diezelfde muziek. Als in een trance duwde ik mijn paper in een soort brievenbus, nadat ik er nog een onzekere blik op had geworpen. (Als ik heel moe ben, schrijf ik ook in een soort trance en achteraf ben ik altijd bang voor het reslutaat daarvan. Stel dat ik iets zeer gênants heb geschreven waar ik over heb gelezen...)
Ik zette mijn pad verder en het leek alsof de tropische Antwerpse lucht en mijn ingebeelde melodie mij droegen. Ik zweefde zo wat over de Meir en in plaats van daar automatisch de tram te nemen, liep ik door. Toen ik me daar bewust van werd, bedacht ik dat het mooi weer was en dat ik evengoed op de groenplaats de tram kon nemen. Maar ik kwam als vanzelf in het shoppingcenter terecht. Toen bedacht ik dat ik misschien even Fnac kon binnengaan. Ik wilde per se de soundtrack van Twin Peaks, die ik al erg lang zocht. Ik verwachte hem niet te vinden want ik doorzoek al jaren grondig alle soundtrackcompartimentjes bij elk bezoek aan Fnac maar heb nog nooit succes gehad. Maar nu, na het schrijven van die paper, moést ik hem hebben. Ik besloot dus vluchtig een kijkje te nemen bij de T (zodat niemand me zou kunnen verwijten dat ik niet had gezocht) en hem dan te bestellen.
Maar toen ik een blik wierp op de plaats waar gewoonlijk de nieuwste soundtracks staan, doemde voor mij een bekend beeld op. Daar stond een cd met als cover de foto die het voorblad van mijn paper sierde! Twin Peaks, de soundtrack! Ongelofelijk! En dan nog voor 4,99 euro! Ik was op slag goed gezind. Onderweg naar huis bekeek ik het boekje van mijn nieuwe aanwinst met foto's van al de personages op en kreeg ik uiteraard een aantal goede ideeën voor indien ik ooit een paper over Twin Peaks zou willen schrijven... Thuis zette ik de cd op ter ontspanning. De muziek van Twin Peaks heeft iets dat je kan vergelijken met de ervaring die je hebt wanneer je te weinig slaapt, iets dromerigs, alsof je onder invloed bent van een bepaalde drug, alsof je alles automatisch doet en je bewustzijn je even heeft verlaten. Ik had de muziek van de begingeneriek al op een cd staan die ooit eens gratis bij TeVe Blad had gezeten (met de 20 'beste' *ahum* tv-tunes) en die ik ooit heb aangeslagen toen ik hem in de louter decoratieve cd collectie van mijn ouders had aangetroffen. Maar ik had nooit eerder de kans gehad om helemaal in de Twin Peaks sfeer op te gaan omdat ik alert moest blijven om nog net op tijd op stop te drukken voor de Garry Hagger Tv-Tune van "Het Mooiste Moment" begon. Het volgende item op mijn verlanglijstje is dan ook de volledige soundtrack van The X-Files (waarover ik mijn thesis schrijf) zodat ik ook die muziek kan beluisteren zonder dat deze wordt opgevolgd door die vréselijke "Tien om te zien" tune. Misschien ligt deze ook in Fnac op de dag dat ik mijn thesis moet inleveren...
Ik ben dus op een vreselijk mysterieuze manier 'net vandaag' in het bezit gekomen van deze bijzondere (en goedkope) soundtrack. Of all days! Terwijl ik al jaren loop te zoeken naar dat ding doemde het vandaag zomaar op voor mijn neus, alsof het op mij had zitten wachten. En zo vertrok ik dus naar huis met in mijn plastic Fnaczak een kopie van mijn paper (voor mijn onaangeroerde paper collectie) en daarnaast de bijhorende soundtrack. It was meant to be! ... of dat wil ik toch graag geloven. Zou het niet fijn zijn als een of ander goedgezind oud ventje op een wolk dit allemaal voor mij had geregeld.
Door die overstroming op de badkamer is de vloer meteen goed gedwijld, wat mijn moeder meteen wat werk bespaart. Mijn soundtrack zal echter de komende dagen ook onaangeroerd blijven. Bij het schrijven van papers gebruik ik soundtracks met tempo. Op het tempo van Twin Peaks is mijn paper volgend jaar nog niet klaar. Het zal eerder iets zoals The Island worden waarschijnlijk... Vanaf morgen verlaat ik alvast Twin Peaks en vertrek ik naar andere oorden om me te verdiepen in de wereld van de Anime. Wie weet zit morgen de soundtrack van Spirited Away in mijn brievenbus...
Sinds vandaag heb ik er twee vriendjes bij: Scully & Mulder. Je moet niet vragen waar die namen vandaan komen he. Iedereen met een beetje geek-gehalte weet dat wel. J
Ik ging met mijn mama een witte lange broek kopen en kwam terug met twee muisjes. Aan mijn eerste muisje, dat ik met een vriendin op straat vond en onderdak bood, heb ik enorm goede herinneringen. Het heeft lang geleefd voor een muis en ik had een zeer bijzondere band met het diertje, een band die ik zelfs niet met mijn hondje had vroeger. Na de dood van Hamlet, kocht ik Lucky in de winkel. Hij was blijkbaar ziek en leefde slechts enkele dagen. Ik vond dat zo erg dat ik jaren geen huisdiertje meer wou. Eigenlijk ben ik allergisch voor knaagdieren maar aangezien ik nog een boel andere allergieën heb, neem ik genoeg pillen om er tegen te kunnen. Ik ben toch blij met mijn nieuwe vriendjes. Ik zit vaak alleen op mijn kamer papers te schrijven en dan is een beetje gezelschap wel leuk.
Mulder is wat groter dan Scully. Hij heeft roestbruine vlekjes, is teruggetrokken en soms nogal humeurig. Scully is vrolijk, speels, actief en acrobatisch en minder schuw. Ik hoop dat Mulder nog wat losser komt en zich niet blijft gedragen alsof hij in een drol is gevallen elke keer ik hem heb aangeraakt. Hij wil liever dat ik hem gerust laat terwijl Scully zich graag laat vertroetelen en het leuk vindt om op mijn schouder en in mijn mouwen te kruipen.
Hierbij deel ik mijn vreugde met jullie door enkele foto’tjes te tonen. Ik heb er natuurlijk minder van Mulder omdat hij nog heel schuw is en het is een selectie van veel foto’s waarvan er weinig scherp zijn aangezien er iets aan mijn fototoestel mankeert sinds oudejaarsavond en die beestjes geen twee seconden stil zitten. Hier de foto’s…
Hoi, een tijdje geleden liet ik me positief uit over LouisLouise omdat het een van de eerste populaire Vlaamse televisieprogramma's is met een compleet absurd "fantasy-achtig" verhaal. Nu heb ik eigenlijk toch spijt dat ik het ben beginnen volgen.
Okay, het is pure ontspanning. Je hoeft er helemaal niet bij na te denken en de overacting en hilarische toestanden kunnen best nog amusant zijn maar de commerciële belangen beginnen duidelijk door te wegen. De serie 'moet' nog lopen tot eind mei en dat is er echt aan te merken. Ik word zo langzaamaan zot van die aan/af relatie tussen Louise en Thomas. Ik krijg het er stilaan echt van op mijn zenuwen. Bovendien wordt dezelfde structuur zo vaak herhaald dat je op den duur alles kan voorspellen. En dan die eeuwig terugkerende en uitgemelkte soapthema's: Wie (buiten de mannelijke personages dan) is er nog niet 'schijn'zwanger of 'echt' zwanger of 'misschien' zwanger geweest of koestert geen kinderwens? Wie heeft er nog geen drankprobleem of relatieproblemen gehad? Wanneer wordt er eigenlijk eens gewerkt op die redactie?
De reden waarom ik de telenovelle ben beginnen volgen is omdat het mij overkwam als 'eens iets anders'. Ik kijk nauwelijks televisie want we hebben thuis maar één toestel en de rest van ons gezin is in de ban van VTM en het overaanbod aan "reality massarommel". Maar LouisLouise vond ik wel ontspannend zo net voor het journaal en na het eten. Dan ben ik toch niet productief. Maar nu voel ik me er een beetje ingeluisd. Het is frustrerend dat zulk een louter op entertainment gefocuste telenovelle toch geen doorzichtige ontknoping zal hebben. En mijn vrouwelijke nieuwsgierigheid dwingt me om dit programma toch nog sporadisch te volgen, gewoon om te weten hoe het zal eindigen. Ik zie Hilde De Baerdemaeker nog steeds graag acteren maar alle andere personages beginnen stuk voor stuk op mijn zenuwen te werken, zelfs degenen die ik in het begin sympathiek vond. Gelukkig zijn er nog een aantal slechterikken die met de dag sympathieker worden ook... En, ach ja, het is allicht minder ergerlijk dan De Pfaffs... We zien wel hoe het eindigt maar...jesus...maak er nu een eind aan! Ik (en naar mijn overtuiging ook vele andere kijkers) begin het nu echt beu te worden...
Het is weer Pasen! Een jaar vliegt toch voorbij he. Voor veel mensen betekent dit dat ze hun dieet even mogen laten varen omdat de traditie verantwoordt dat we nu massaal chocolade eieren mogen eten. Voor de creatieve zielen onder ons betekent het dat ze het kippenhok mogen plunderen of de kippen gijzelen, zolang het maar eieren oplevert die dan zorgvuldig kunnen worden uitgeblazen (jak!) en beschilderd. Het uitblazen van de eieren even buiten beschouwing genomen, lijkt dit mij nog wel een leuke bezigheid. Voor weinig mensen echter betekent Pasen nog de verrijzenis van Christus. Weinig Europeanen nemen het hele lijdensverhaal van Christus nog letterlijk en voor velen is het een ver-van-hun-bed-show geworden. Dat verbaast me op zich niet echt...
Wat me dan weer wél verbaast, is dat veel mensen er zich helemaal niet bewust van zijn dat het Pasen is. Ik had vandaag een doopfeestje dus dat was uiteraard wel een effectief geheugensteuntje en natuurlijk was deze dag door de ouders van het kindje ook niet toevallig uitgekozen. Maar van de mensen die ik vandaag een Zalig Pasen wenste, waren er toch zeker vijf die reageerden: "Och ja, 't is waar, 't is Pasen vandaag..." Daaruit kan ik afleiden dat het weinig mensen nog echt iets doet. En de mensen die zich wel nog echt betrokken voelen bij deze feestdag, drukken zich vaak uit in hun sfeervolle Paasdecoratie. Maar het blijkt dus dat veel andere mensen er niet eens bij stil staan, bij het hele Paasgebeuren. Misschien houden die niet zo van chocolade...
Vandaag bereikte mijn blog de 55555 pageviews, een uniek moment in mijn bloggeschiedenis! Pageviews zijn natuurlijk geen unieke bezoekers en ik moet toegeven dat mijn bezoekersaantal een flinke duik heeft genomen door mijn wekenlange afwezigheid, maar het is toch een mijlpaal en misschien wel het moment voor een nieuwe start.
Wie zich verveelt tijdens de paasvakantie wil ik aansporen om gezellig achterover te leunen met een zak mediterraanse chips en de avonturen van Blubje te lezen. Het verhaal is net geüpdatet en loopt bijna op zijn eind. Elke gelijkenis tussen de personages en (inter)nationale beroemdheden of mensen die geregeld deze blog bezoeken, berust op louter onderbewust en intuïtief opzet.
Het verhaal van Blubje is volledig tijdens de colleges op de universiteit geïmproviseerd en neergeschreven door mijn vriend en ik. Het is compleet onrealistisch en absurd.
Duik mee onder in Maartens op het eerste gezicht kleine vijver, waar een heel nieuwe wereld voor je zal opengaan en maak kennis met Blubje, de goudvis die het ene na het andere obstakel moet overwinnen en van het ene avontuur naar het andere zwemt.
Je hebt het vast al vernomen via de radio, de televisie, bij de kapper of in de leraarskamer… Onze regering overweegt om de officiële leeftijd waarop tieners seks moeten hebben te verlagen naar…14 jaar! De reden? Omdat tieners ‘het’ op hun veertien al doen. Natuurlijk gebeurt dat! Je hoort ook steeds meer van tienerzwangerschappen en op steeds jongere leeftijd. En zoals het meest hilarische en belachelijkste citaat ooit luidt: “Als de mentaliteit verandert, moet de wet zich maar aanpassen”. Natuurlijk! Als een verkeerde zinsconstructie of een fout woord lang genoeg wordt uitgesproken door een groep Vlamingen of Nederlanders, dan haalt die taalfout na een tijd ook Van Dale. Als morgen iedereen ongegeneerd wiet rookt in de koffiekamer van een kleuterschool, moet dat ook maar meteen gelegaliseerd worden. En wanneer er straks genoeg pedofielen rondlopen, dan moet men ook maar meteen begrip tonen voor deze afwijking. (zie: pedopoppenpetitie) Wat aanvankelijk ‘normaal’ is, wordt binnen de kortste keren zelfs een afwijking. Binnenkort moeten mensen zich gaan verantwoorden als ze niet elke dag dronken achter het stuur zitten, als ze nog nooit op een seksuele manier geëxperimenteerd hebben met mensen van hetzelfde geslacht, als ze op hun achttien ‘nog steeds’ geen seks hebben gehad,…
Van een regering die in staat is ruzie te maken zoals alleen lagere schoolkinderen dat kunnen, verwacht men toch dat ze een beetje inzicht hebben in hoe een kinderbrein / tienerbrein werkt. Door het verlagen van die leeftijd werken ze zelf het probleem in de hand. Een aantal, jawel, niet álle tieners, komt bewust en vaak vrijwillig te vroeg in contact met seks omdat het net ‘spannender’ is wanneer het officieel nog niet mag. Vertel je tieners maar eens dat ze niet op zaterdag om half twaalf ’s nachts naar VT4 mogen kijken en vertrek dan eens voor een weekend naar Italië. Drie keer raden wat ze die zaterdagavond zullen doen… Vertel hen maar eens dat ze absoluut de tweede schuif van je nachtkastje niet mogen openen en ga lekker lang boodschappen doen. Wat zal het eerste zijn dat er gebeurt 5 minuten nadat je de voordeur achter je hebt dichtgetrokken? En wat zal er gebeuren wanneer de leeftijd waarop tieners seks mogen hebben met twee jaar verlaagd wordt terwijl het al lang niet meer in is om ‘legaal’ te vrijen? Precies!
Waar is de maatschappij eigenlijk mee bezig? Binnen een tiental jaar komen de kinderen al parend ter wereld en is ‘seks’ het woord dat voor ‘tata’, ‘mama’ en ‘papa’ uit menig paar onschuldige babylipjes zal komen. Wanneer je les geeft aan leerlingen van 15/16 jaar heb je soms de indruk dat je minstens 7 jaar gestudeerd moet hebben om de labyrintische gedachtengang van een tiener te achterhalen wanneer die er telkens weer in slaagt om aan een alledaags argeloos substantief toch op een of andere manier een seksuele connotatie te verbinden. Je kan leerlingen de dag van vandaag geen tekst voorlezen waar een woord als ‘spuiten’, ‘komkommer’, ‘braadworst’, ‘stokstijf’ of ‘beenhard’ in voorkomt of de helft van de klas giert zich in een coma. Natuurlijk willen nieuwsgierige tieners steeds sneller ‘dat populaire lustspelletje’ spelen maar wie zal hen eraan herinneren dat seksualiteit toch ergens verbonden is met liefde en niet enkel draait om kortstondig genot? Het is net omdat die link ouderwets en achterhaald schijnt te zijn dat tieners de dag van vandaag net zo snel met elkaar de koffer in duiken als ze geneigd zijn een stuk chocolade uit de koelkast te nemen.
Seksualiteit zoals die zou moeten worden beleefd, op een natuurlijke manier voortvloeiend uit een intense en hechte band van liefde en vertrouwen, kan volgens mij zelden oprecht worden ervaren door een tiener van 16, laat staan door een veertienjarige. Vaak heeft het te vroeg en onverantwoord experimenteren met seks te maken met groepsdruk of druk van de partner uit. De mentaliteit van tieners is over de jaren heen zo erg geëvolueerd en volgens mij echt niet op een positieve manier. De leeftijd waarop kinderen zich bevinden in een staat van gedwongen volwassenheid lijkt steeds maar te dalen en de maatschappij, scholen en ouders lijken zelfs geen moeite meer te willen doen om die daling tegen te houden. Waar ‘kinderen’ van veertien vroeger met barbies en playmobil speelden, gaan ze nu strings, make-up en schoenen met hoge hakken kopen in het shoppingcenter op woensdagnamiddag. Waar ze vroeger pyjamafeestjes organiseerden, begeven ze zich nu reeds op jonge leeftijd aan alcoholmisbruik op wilde openbare fuiven. Waar ze boomhutten bouwden en op avontuur trokken met vriendjes in de wijk, kruipen ze nu met elkaar in bed. Tegen de tijd dat ze het geluk en de kans krijgen om het leven van een volwassene te lijden, compleet met job en gezin, zijn ze alles wat hoort bij het volwassen worden al zo beu, dat ze depressief worden en de zin van het leven niet meer inzien. Of ze worden gek en gaan zich afreageren op de mensheid in het algemeen uit weerzin voor de maatschappij die hen heeft gedwongen om veel te snel op te groeien, hen hun mooie en zorgeloze kindertijd heeft ontnomen.
Mijn standpunt is duidelijk: “Fikken af van die wet!” Ik twijfel er niet aan dat er een aantal veertienjarige zullen zijn die wel op een verantwoorde manier met seksualiteit zullen kunnen omgaan. Maar die kunnen altijd nog doen wat elke dag door miljoenen belastingsontduikers, zwartwerkers en illegale muziekdownloaders wordt gedaan: de wet overtreden. Tenslotte is vrijen een privé-aangelegenheid. De eerste ordehandhaver die vanaf morgen op zoek gaat naar vrijende tieners en hun om hun identiteitskaart vraagt, is zelf in overtreding.
Wat is dat toch de laatste tijd? "Vandaag werden 15 leerlingen neergeschoten door een oud-leering", "Morgen worden 5 leerkrachten bedreigd met een mes en een conciërge neergestoken" en "Overmorgen wordt een man de keel overgesneden door een collega". Je begrijpt wel wat ik bedoel met deze voorbeelden. Het lijkt onrealistisch maar de laatste tijd hoor je niets anders meer op nieuwsuitzendingen. Wat is deze hallucinante krankzinnigheid die de mensheid lijkt te teisteren?
De dag van vandaag worden elke dag mensen achtergelaten met verdriet, verbijstering en onbegrip. Na De Gelder lijken we wel te maken te hebben met een soort 'trend'. Wat zijn de motieven? Wraak? Volgens de laatste 'gevallen' van serie- of massamoord gaat het ook vooral om aandacht trekken en in de media komen. Wat is dan de reden(ering)? "Ik wil per se beroemd worden, met mijn talenten lukt dat niet meer dus moet ik op een negatieve, gewelddadige manier in de media zien te geraken"? Is het de frustratie dat je tegenwoordig gewoon zo weinig mogelijk talent en zo veel mogelijk geluk en connecties moet hebben om iets te betekenen voor de wereld die sommige mensen parten begint te spelen? Wordt deze ziekelijke moordlust veroorzaakt door talloze gewelddadige films en computerspelletjes zoals GTA, Postal, Carmageddon? Misschien wel. Het is alleszins onverantwoord dat steeds jongere kinderen aan zulke ongeloofwaardig amorele spelletjes worden blootgesteld maar anderzijds mogen kinderen toch ook niet overbeschermd worden en mag men niet alle computerspelletjes zomaar afwijzen. Tenslotte zijn veel kinderen wel volwassen genoeg om met die dingen om te gaan. En is het niet zo dat kinderen net op zoek gaan naar wat men hen verbiedt?
Moeten we straks onze kinderen opsluiten in kleine kamertjes met enkel troetelbeertjes, mousse speelmatten en puzzels van Disney? Of is net dán de kans groter dat er vroeg of laat kortsluiting plaatsvindt in hun hersenen en hun stoppen doorslaan? Of is het voorkomen van recente vreselijke gebeurtenissen dan toch de schuld van K3, die liedjes uitbrengen met demonische teksten, als je ze eenmaal achteruit hebt afgespeeld? (Grote massamoord. Godverdomme leuk.) Zijn het 'zieke geesten' die jongeren subliminale boodschappen meegeven in films en liedjes? Of is het allemaal de schuld van de ouders? Is dit waar deze nieuwe vorm van opvoeden ons heen leidt? Veel vragen en weinig antwoorden.
Ik heb met 24 leerlingen uit moderne talen-wetenschappen hierover gedebatteerd en zij weten net zomin het antwoord. Ze kunnen zich niet voorstellen dat zoiets kan gebeuren in deze maatschappij. Ze kunnen niet geloven dat er zich op elke middelbare school een labiele potentiële psychopaat kan schuilhouden, wie weet in hun eigen klas... Sommigen vinden zelfs dat de doodstraf op zijn plaats is in geval van willekeurige of doelgerichte massamoord.
Ik heb alleszins het gevoel dat de maatschappij zijn greep verliest op dit soort fenomenen en ik ben bang dat ze steeds vaker zullen voorkomen. Volgens mij kan je enkel vermijden dat je eigen zoon of dochter zoiets krankzinnigs uithaalt door een eerlijke en open vertrouwensrelatie op te bouwen met je kinderen. Uit de hersenmassa ontsprongen gedachten die maar blijven rondmalen en tegen de wanden van de hersenpan aan blijven botsen, gaan steeds gevaarlijkere proporties aannemen. Elektrische stroom die in een circuit zonder onderbreken vloeiend zijn weg kan vinden en nergens tegen obstakels opbotst, vormt tenslotte ook geen risico. Maar een kamer die niet af en toe eens wordt verlucht, kan na een tijd behoorlijk gaan stinken. Wie zich opsluit in zijn eigen gedachten, zonder af en toe eens van gedachten te wisselen met iemand anders, kan volgens mij na een tijd zo maniakaal bezeten geraken door zijn eigen (gevaarlijke) hersenspinsels dat het vroeg of laat uit de hand moet lopen.
We kunnen dit fenomeen op de maatschappij steken, of op nog iets groters, de wéreld! Maar daar geraak je niet ver mee. Elke mens is tenslotte verantwoordelijk voor zijn eigen daden. Laten we beginnen met dat te aanvaarden. Als ieder op zijn eigen huisdier let, dan heeft geen enkel huisdier een basisbehoefte te kort en zal geen enkel huisdier een ander schade toebrengen. Als iedereen op zichzelf zou letten, denk je eens in wat voor een prachtige wereld we dan zouden leven.
Opvoeding blijkt iets te zijn dat veel mensen de dag van vandaag bezighoudt en het feit dat ik er iets over schrijf, bewijst dat ook mensen zonder kinderen er reeds mee bezig zijn… In de media krijgen we constant te maken met opvoeding. Naast de talloze voorbeelden van hoe het niet moet die we rechtstreeks uit de levens van bv’s kunnen halen, zijn er ook andere reality programma’s zoals De nieuwe mama, De Jeugd van tegenwoordig en De Supernanny waarin opvoedingstips aan de orde komen. En ouders hebben daar nood aan, zo te zien. In september 2008 kwam Humo op de proppen met een nummer dat in het kader stond van “De Grote Opvoedingsenquête” (Jan Hertoghs). Humo ondervroeg 1.000 mannen en vrouwen die instaan voor de opvoeding van twee (50%), drie (43%) of meer (7%) kinderen. Bij 79% van deze mensen ging het om opvoeding binnen een ‘normaal huwelijk’, bij 10% binnen een co-ouderschap regeling en bij 11% ging het om opvoeding binnen een éénoudergezin. Misschien is deze groep niet geheel representatief, maar toch interessant genoeg om een onderzoek rond te organiseren. Humo ging uit van de volgende definitie van ‘opvoeding’: “Opvoeding is ‘alles wat voor de kinderen wordt gedaan’: verzorging, naar school brengen, etc.” Ik zal even schetsen wat de meest opmerkelijke bevindingen waren die uit dit uiterste interessante artikel naar voren kwamen:
Humo's grote opvoedingsenquête
De opvoeding als ‘last’ - Ongeveer ¼ van de ondervraagden besteedt per week gemiddeld 10 à 20 uur aan de opvoeding van kinderen. - 30% van de vrouwen en 16% van de mannen spendeert wekelijks meer dan 30 uren aan opvoeding. - Hoe jonger het kind, hoe meer opvoedingstijd erin kruipt. - Alleenstaande ouders neigen meer tijd te steken in opvoeding dan samenwonende. - Over het algemeen vinden ouders dat ze voldoende tijd (kunnen) besteden aan opvoeding. Binnen de co-ouderschapregeling, vindt ¼ van de ouders toch dat ze tekort schieten. - Hoe meer kinderen, hoe meer financiële problemen. Toch blijven ouders zich voortplanten omdat kinderen gelukkig maken. 69% (55% van de mannen en 81% van de vrouwen) van de ondervraagden vindt dat hun kinderen hen het meeste geluk verschaffen. Eén man op drie en één vrouw op zeven zet de partner op de eerste plaats.
De gevaren van de maatschappij
- Ouders liggen vooral wakker van: gevaren (60%) en de toekomst van hun kinderen (56%).
- 42% van de ondervraagden heeft vaak het gevoel dat kinderen gewoon doen waar ze zin in hebben.
- Ouders vinden het moeilijk om consequent te zijn in de opvoeding van hun kind, met twee dezelfde principes te hanteren, regels op te leggen en voldoende tijd voor zichzelf over te houden.
- Ouders hebben het meeste schrik voor gevaren zoals slechte vrienden, alcohol, drugs, het verkeer en pedofielen. Ze maken zich klaarblijkelijk minder druk om het internet en het experimenteren van hun kinderen met seks.
- Bij opvoedingsproblemen doen de respondenten gemakkelijker een beroep op ouders, vrienden, familieleden, en ouders van leeftijdsgenootjes (ook boeken en tv-programma’s) dan op professionele hulpverleners (artsen, schoolbijstand, psychologen).
Normen & Waarden:
- Ouders gaan ervan uit dat kinderen naast de waarden die ze thuis meekrijgen ook waarden meekrijgen op school, van grootouders en familieleden. Van de jeugdbeweging en kerkgemeenschap wordt dit niet langer verwacht.
- Ouders denken algemeen dat zij het meeste invloed hebben op hun kinderen. Daarna denken zij pas aan leeftijdsgenootjes, grootouders, onderwijzers en broers of zussen (in die volgorde).
- De waarden die ouders algemeen aan hun kinderen willen meegeven zijn (van meer naar minder belangrijk): eerlijk zijn, zelfvertrouwen, goed zijn voor anderen, een eigen mening hebben, doorzettingsvermogen, aardig zijn, discipline, zichzelf creatief ontplooien, netjes zijn op spullen, goede resultaten behalen op school, rustig zijn, huiselijk zijn, ambitieus zijn en presteren en tenslotte gelovig zijn. Goede schoolresultaten worden doorgaans belangrijker gevonden door laaggeschoolde ouders en hoe jonger de ouder, hoe belangrijker die het vindt dat zijn of haar kind ‘aardig is’.
- Welke toekomst willen ouders voor hun kinderen? 1. Dat kinderen gelukkig zijn met wat ze hebben, 2. Een goede partner voor hun kinderen, 3. Een stabiel gezin, 4. Een job waarin ze zich kunnen ontplooien. Minder hoog scoorden: 'Een eigen huis bezitten' en 'Goed de kost verdienen'.
‘De jeugd van tegenwoordig’
Een algemene kijk van ouders van vandaag op jongeren van vandaag:
- zijn materialistischer
- staan verbaal sterker
- worden sneller volwassen
- minder (politiek) geëngageerd
- minder gemanierd
- agressiever
Straffen?
De populairste strafmaatregelen zijn:
- vermanende preek (vooral bij peuters en kleuters)
- donderpreek (vooral bij kinderen tussen 6 en 12)
- televisie- en/of gameverbod (vooral bij kinderen tussen 6 en 12)
- negeren (vooral bij peuters en kleuters)
- karwijtjes laten opknappen (vooral bij kinderen tussen 6 en 12)
Minder populaire strafmaatregelen zijn:
- huisarrest (vooral bij tieners)
- een draai om de oren (zowel ouder als kind zijn daarbij vaker mannelijk dan vrouwelijk)
- zakgeld inhouden (vooral bij tieners)
- niet op vakantie of kamp laten gaan
Zakgeld?
De meeste kinderen krijgen voor het eerst zakgeld op hun twaalfde. Het gemiddelde bedrag per week varieert met de leeftijd: 5 tot 6 jaar: 4,5 euro / 7 tot 8 jaar: 4,8 euro / 9 tot 10 jaar: 3,9 / 11 jaar: 5,4 / 12 jaar: 6,9 / 13 jaar: 7,6 / 14 jaar: 9,3 / 15 jaar: 12,9 / 16 jaar: 13,1 / 17 jaar: 20,8 / 18 jaar: 24,5. Dat is veel op het eerste gezicht, maar meisjes van 15 hangen tegenwoordig ook uit in het winkelcentrum in plaats van met Playmobil te spelen he.
Toegevingen & Toelatingen
- Doorgaans mogen kinderen voor het eerst alleen thuisblijven vanaf 12 of 14.
- Een meerderheid vindt dat alleen uitgaan, alcoholgebruik en seksueel contact mag vanaf 16, een minderheid houdt het op vanaf 18. Hierbij valt het op dat ouders strenger worden naarmate hun kind de cruciale leeftijd nadert.
- Ouders geraken het niet eens over de leeftijd waarop kinderen vrij op het internet mogen surfen (tussen 12 en 18 met een lichte voorkeur voor 16).
- Wat het toestaan van roken betreft, antwoordt ¾ van de ouders: ‘nooit’ en 12% ‘vanaf 16’.
- Bij cannabisgebruik antwoordt maar liefst 90% van de ouders: ‘nooit’.
- En tattoo of piercing wordt door bijna de helft van de ouders verboden en van de andere helft vindt de meerderheid dat zoon- of dochterlief moet wachten tot zijn of haar achttiende verjaardag.
www.therapievoorkinderen.nl
Bedenkingen van orthopedagoog Jo Voets bij de resultaten:
- Opvoeden is niet enkel ‘actief bezig zijn met kinderen’. Kinderen leren ook veel van hun ouders door hen gewoon gade te slaan, uit hun verhalen en ervaringen. Ook ouders die veel uitstapjes en activiteiten doen met de kinderen kunnen falen in hun opvoeding.
- De essentie van opvoeden is zorgen dat een kind zijn talenten ontwikkelt en dat het voorbereid wordt op de samenleving.
- perfect parenting: zo perfect mogelijk opvoeden en het kind op alle terreinen de beste ontwikkeling geven, op materieel vlak, op vlak van studie en vrije tijd. De focus ligt op nuttigheid en harmonie en het vermijden van conflicten en verveling. Het is een illusie dat deze vorm van opvoeden kinderen voorbereidt op een perfect parcours waarop niets kan mislopen.
- good enough parenting: in dit opvoedingsmodel staat de persoonlijkheid van de ouder centraal. De ouder toont hoe hij of zij problemen oplost in het dagelijks leven en beseft dat alles bijdraagt tot de ontwikkeling van het kind: lachen maar ook huilen, ruziemaken, praten, verveling en conflicten.
- De dag van vandaag draait alles om perfectie en prestatie en dus wordt er hoofdzakelijk aan perfect parenting gedaan, met als gevolg dat kinderen geen tegenslagen meer kunnen verwerken en niet leren omgaan met situaties die afwijken van hoe zij in perfecte omstandigheden zouden verlopen.
- De drie peilers van de opvoeding zijn sturen, steunen en stimuleren.
- Ouders die kinderen bijvoorbeeld twee uur per dag helpen bij hun huiswerk tonen eigenlijk vooral hoe moeilijk zij het zullen hebben als het kind faalt. De verwachtingen liggen vaak te hoog en de ouder faalt mee met het kind. Mislukken is niet alleen falen. Het is een kans om uit te zoeken welke schoolrichting écht past bij de aanleg van het kind. Mislukkingen leren kinderen omgaan met tegenslagen. Vaak worden zulke kinderen afhankelijk van de hulp die hun ouders bieden bij huiswerk. En hoewel ze vaak verstandig genoeg zijn, blijven ze om die hulp vragen, ook nadat ze voor een minder zware studierichting hebben gekozen. Sturen, steunen en stimuleren moet een ouder doen. Maar de dag van vandaag leren kinderen niet meer zelfstandig zijn en doen ouders alles in hun plaats: afspraken maken en afzeggen, hun afspraken bijhouden, transport verzorgen, zelfs onderhandelen met de leerkracht. Dit zorgt er enkel voor dat kinderen later niet op hun eigen benen zullen kunnen staan.
- “Opvoeden is niet je kinderen geven wat ze willen maar wat ze nodig hebben! Het kind wil hulp, híér en nú! Maar eigenlijk heeft het nood aan een attitude om zulke obstakelmomenten te overwinnen. En als ouders altijd klaarstaan, dan zijn ze eigenlijk bezig met die obstakels weg te nemen, met die kinderen een vlak en glad parcours te geven. Het kind ondervindt zo minder spanning en dat is comfortabel, maar opgroeien en leren gaat nu eenmaal niet zonder spanning en inspanning.”
Hetzelfde geldt voor ‘keuzes maken’. Ouders zijn tegenwoordig constant bezig met ervoor te helpen zorgen dat hun kind zoveel mogelijk leuke dingen tegelijkertijd kan doen. Maar het kind moet ook keuzes leren maken, leren dat het leven ook offers met zich meebrengt. Op die manier geef je je kind (tijdelijk) alle geluk tijdens zijn jeugd, waardoor het doodongelukkig zal zijn als het op eigen benen zal moeten staan, want het heeft nooit geleerd om dingen op te geven voor andere zaken. Het wil altijd 'het beste van twee werelden'.
- “Als kinderen mokken of wenen, mag een ouder gerust dat verdriet en de pijn van zo’n moment laten bestaan. Maar omdat we vaak zo bezorgd en meegaand zijn, willen we die pijn van onze kinderen wegnemen. Alleen: zo krijg je kinderen die geen tegenslag kunnen pareren.”
- Als ouder moet je een kind uiteindelijk leren loslaten, net als bij leren fietsen.
- Opvoeding is geëvolueerd over de jaren: na de oorlog was opvoeden autoritair (vaders wil was wet), in de jaren ’60 en ’70 werd de ouder-kind relatie horizontaal in plaats van verticaal (het democratisch model: de ouder op gelijke hoogte met het kind, de nadruk op overleg met het kind), en nu voeden ouders op vanuit angst.
- Overbezorgdheid bemoeilijkt de opvoeding: angst voor pestgedrag, allerlei gedragsproblemen, gevaren buiten huis, etc. Overdreven angst is geen goede drijfveer!
- Een sterke ouder-kind relatie kan voldoende zijn om je kind te beschermen, het kind het gevoel geven dat het ergens op kan terugvallen, dat het veilig is binnen het sturingsveld van de ouder. De media wakkert de angstgevoelens aan bij ouders. Angstige ouders creëren op hun beurt weer angstige kinderen en angst is een grote rem op de ontwikkeling!
- Opvoeden is net ruimte geven aan je kinderen, letterlijk en figuurlijk. Angst beklemt en beknelt. Vroeger gingen kinderen buiten op avontuur, nu beleven ze hun avonturen ‘veilig’ binnen achter het computerscherm, jammer is dat. Ouders denken vaak onterecht dat computerspelletjes en internet geheel zonder gevaar zijn. Kinderen zitten te vaak voor het scherm: televisie, computergebruik, chatten, gsm en gamen. Dit gaat ten koste van de opvoedingstijd want het vult de tijd op die anders wordt besteed aan puzzelen, aan tafel zitten en bijpraten, een fiets repareren, helpen afwassen, etc. Als de computer in de living staat, heb je er als ouder nog zicht op, maar veel jongeren willen een eigen pc mét internetverbinding op hun kamer. Daardoor wordt er niet langer gediscussieerd over wat er op het scherm te zien is en houden kinderen liever geheim wat ze zitten doen op de computer.
- Ouders maken zich vaak te veel zorgen over de gevaren buitenshuis en besteden te weinig aandacht aan de angsten en onzekerheden binnenshuis. Door complexe gezinssituaties krijgen kinderen vaak te maken met verschillende opvoedingssystemen.
- Ouders moeten niet de beste vrienden zijn van hun kinderen, maar efficiënt en inspirerend leiderschap geven. Hetzelfde probleem komt vaak voor bij klasmanagement in het onderwijs: als leraar mag je ook niet op dezelfde hoogte gaan staan als je leerlingen. Ouders die de beste vriend willen zijn van hun kinderen, ervaren zelf vaak een soort gemis of komen iets te kort.
- Vroeger leefden we in een praktiserend katholiek land en sijpelde de katholieke leer door in de opvoeding; nu leven we in een consumentenmaatschappij en sijpelt vooral de economische oriëntering door in de opvoeding. Vroeger was één inkomen genoeg om drie, vier of vijf kinderen op te voeden en de dag van vandaag is minimum anderhalf inkomen vereist om ouders en één of twee kinderen te onderhouden. Daardoor krijgen we gestreste, oververhitte gezinnen wat zijn impact heeft op de kinderen. Er is minder tijd en ruimte voor opvoeding; er wordt gezocht naar onthaalmoeders, crèches, kinderopvang op school, poetsvrouwen en elk extra probleem (ziekte, leerproblemen, gedragsmoeilijkheden) is er een te veel! Het gezin stevent af op een crisis (meer allergieën, gedragsproblemen, zelfmoorden, gezinsdrama’s, etc.) De tipping point nadert en we zullen van sociale zekerheid terug moeten schakelen op familiale zekerheid.
- Sociale problemen zijn een grote zorg in deze maatschappij, maar alles begint bij het gezin. Dat is de basis.
Dit nieuwe opvoedingssysteem komt duidelijk naar voor in het onderwijs. Leerkrachten krijgen vaak te maken met misnoegde ouders die hun kinderen overbeschermen en die hen binnen die perfect parenting alle verantwoordelijkheidszin ontnemen. Een kind is nog steeds een individu die keuzes moet maken. Alle verantwoordelijkheid bij de maatschappij leggen of het onderwijs, is geen oplossing. Binnen deze problematiek is het volgende geluidsbestandje ontstaan: het antwoordapparaat van de school van uw kind: http://www.bloggen.be/dmek1960/archief.php?ID=190682. Het kan absurd klinken maar er zit erg veel waarheid in!
Nu mijn examen Popular Culture achter de rug is en ik de leerstof eens grondig heb kunnen laten bezinken, wil ik iets kwijt over een geheel nieuw genre dat de laatste jaren vanuit onder andere Brazilië en Mexico is overgewaaid naar onze Vlaamse televisiezenders: de telenovela of telenovelle. Na Emma en het overdonderende succes van Sara, is nu LouisLouise te bekijken op vtm, de zender die het hoofd inmiddels toch al 20 jaar boven water kon houden. Hier kan u alvast de Argentijnse trailer zien van de oorspronkelijke versie: LaLola (met Engelse ondertiteling). In LaLola wordt net als in LouisLouise een man getransformeerd in een vrouw door een op wraak beluste afgewezen one-night-stand. Lalo moet zich voortaan bewijzen als Lola, net zoals Louis van de ene dag op de andere verleden tijd is en zich moet bewijzen als vrouw in de gedaante van Louise.
Uit nieuwsgierigheid zag ik vorig jaar enkele afleveringen van Sara en ik begrijp wel waar het succes van deze telenovelle vandaan komt. De formule is duidelijk gericht naar de vrouw, die in de media vaak wordt afgespiegeld als een lustobject dat veeleer haar charmes moet uitspelen om te bereiken wat ze wil in het leven dan haar hersens te gebruiken. Sara bleek een protest tegen dat idee en portretteerde een lelijke vrouw die naarmate ze aan zelfvertrouwen won, ook letterlijk mooier werd. Het werd een ‘melig’, schattig, voorspelbaar emotioneel verhaal over een vrouw die haar onzekerheden trotseert en uiteindelijk zowel een romantische als professionele overwinning behaalt, iets waar veel Vlaamse vrouwen zich mee konden identificeren. LouisLouise heeft iets gelijkaardigs… Hierin wordt het gebrek aan respect voor de vrouw van de man uit in de verf gezet en ondervindt een mannelijk personage aan de lijve met welke obstakels een vrouw in haar professionele en liefdesleven in botsing komt. Zowel in Sara als LouisLouise krijgen we te maken met een eenvoudige teleologische (doelgericht evoluerende) verhaalstructuur en een duidelijke afscheiding tussen goed en kwaad door het gebruik van zwart-wit personages. Van Sara heb ik slechts een indruk kunnen opdoen door het bekijken van enkele afleveringen en de (voorspelbare) ontknoping: na het lange op de proef stellen van het geduld van de kijker krijgt het goedhartige hoofdpersonage eindelijk wat ze wil en krijgen haar tegenstanders (Brit en Alexander) eindelijk hun verdiende loon. Zo verwachten de LouisLouise -kijkers vast dat het haast onrealistisch egoïstische gedrag van Natalie zal worden bestraft, evenals dat van Bruno, Anouk, Claudia en Theo. Dit kan zelfs beschouwd worden als iets dat het scenario verplicht is aan zijn kijkers. Er komt erg veel overacting kijken bij het karakteriseren van de personages, maar dat allemaal in het kader van de veel belangrijkere boodschap die zich stilaan manifesteert in het verhaal. Het klinkt allemaal erg clichématig en het woord ‘eenheidsworst’ zal zich onvermijdelijk in uw gedachten opspringen. Toch durf ik dit in bepaalde mate tegenspreken.
Van Sara heb ik onvoldoende afleveringen heb gezien om me over deze telenovelle uit te kunnen spreken. LouisLouise heb ik ook helemaal niet gevolgd in het begin, maar ik ken het verhaal. Ergens halfweg pikte ik wel eens een aflevering mee aangezien dit programma geprogrammeerd stond voor het avondjournaal, dat door mijn ouders dagelijks trouw wordt bekeken. Op een familiefeest heb ik LouisLouise voor het eerst aandachtig kunnen bekijken omdat er die dag haast niets dan sport op televisie was en films die ik al had gezien. Toen zag ik de week vanLouisLouise (een beetje een uitgemolken concept moet ik toegeven) voor het eerst terwijl enkele familieleden me herhaaldelijk lieten weten dat ‘ik die zever gerust weg mocht zappen’. Maar uit nieuwsgierigheid bleef ik dus kijken. En als ik thuis ben voor het journaal, kijk ik er nu dus nog steeds naar.
Ironisch genoeg berust de succesformule van deze telenovelle op het oproepen van frustraties bij de kijker. De slechte personages blijven overeind staan in hun waas van hypocrisie terwijl de goede personages het ene obstakel na het andere moeten overwinnen. De kijker is dus in zekere zin vastgetapet aan de buis tot (de impliciet beloofde) gerechtigheid eindelijk zal geschieden. Veel hersenactiviteit is er niet nodig bij het bekijken van LouisLouise en dat maakt het bijzonder geschikt als ontspanning tijdens de blokperiode. Het karikaturale van dit televisieprogramma maakt het geheel eigenlijk best grappig. Ik erger me soms wel aan het eindeloze aanslepen van de verhaallijn en stel me soms de vraag hoe ze LouisLouise nog tot mei zullen kunnen ‘rekken’ zonder dat er kijkers zullen afhaken, maar ik ben ook blij dat ik op deze manier de gelegenheid krijg om ‘tv te kijken’, iets dat ik anders nooit doe, en voor de verandering toch dagelijks een halfuurtje lang met een staaltje media te maken krijgt dat niet van een dvd-schrijfje afkomstig is. Bovendien is het veel ontspannender dan de dagelijkse sleur van het journaal.
LaLolaLouisLouise
De vorm van deze telenovelle is toch anders dan Sara. Bij Sara wist waarschijnlijk heel kijkend Vlaanderen hoe het verhaal zou aflopen. Nu zijn er toch een aantal mogelijkheden: Blijft Louis Louise en trouwt ze met Thomas, bijvoorbeeld? Of verandert Louise weer in Louis en heeft hij zijn lesje geleerd? Of kiezen scenaristen voor een middenweg en krijgt het hoofdpersonage een laatste kans om een keuze te maken nadat ze voor een dag weer Louis is geweest? Dit verhaal biedt alleszins meer ontknopingsmogelijkheden dan zijn voorganger. In plaats van een personele verteller (een verteller die zelf ook een personage is: bijvoorbeeld Sara zelf die haar dagboek schrijft) waardoor de kijker het hele verhaal door het perspectief van Sara ziet, heeft men in LouisLouise gekozen voor een personele auctoriale (alwetende) verteller: Charlotte, de beste vriendin van Louis/Louise breit het hele verhaal aan elkaar alsof ze constant weet wat er op welk moment in alle personages omgaat. Een innoverende keuze maar ik vind het nogal onrealistisch en verwarrend en ben er bijgevolg niet zo’n voorstander van. Maar ondanks het feit dat Vlaanderen opnieuw te maken krijgt met een op het eerste gezicht voorspelbare telenovelle, die volgens vele kijkers nog absurder en onrealistisch is dan de vorige, wil ik toch vooral de nadruk leggen op de positieve aspecten van LouisLouise.
Eerst en vooral is al bewezen dat de telenovelle inspeelt op een vraag van het publiek. Het lijkt erop dat het hedendaagse televisiepubliek nood heeft aan telenovelles. Een bedenking hierbij zou kunnen zijn dat ze thematisch vooral vrouwen lijken aan te spreken. Bovendien zit er een duidelijke boodschap in over ‘hoe een goed mens zich behoort te gedragen’. En de actualiteit heeft al uitgewezen dat er de dag van vandaag nog baat kan zijn bij glasheldere zwart-wit lesjes. Waarom zou fictie enkel kinderen mogen voeden met morele suggesties? Hiermee blijkt dat de wat mij betreft belangrijkste troef van LouisLouise, net datgene is wat veel kijkers van Sara heeft weerhouden om LouisLouise te volgen: het fantastische aspect. Zo hoor ik veel (vooral oudere) kijkers reageren: “Sara was goed, maar dit is maar zever ze: ne vent die een vrouw wordt, waarop slaagt dat nu?!” en “Allé, dat is toch niet realistisch. Wie kijkt daar nu naar?!” Als hardnekkige voorstander van het fantasy genre wil ik benadrukken dat fantasieverhalen soms een veel diepere waarheid kunnen bevatten dan realistische of waargebeurde verhalen. Ik vind het dan ook een beetje bekrompen wanneer mensen alle verhalen die zich in de realiteit niet kunnen afspelen automatisch verwerpen. Dus het feit dat LouisLouise een magische dimensie heeft die je nooit zou terugvinden in soaps als Familie of Thuis bijvoorbeeld, kan ik alleen maar toejuichen. Zulke programma’s kunnen de kloof tussen soap en fantasy overbruggen en ervoor zorgen dat kijkers zich opnieuw meer zullen openstellen voor zuivere fictie. De dag van vandaag lijkt het wel een schande als je een fictieboek durft lezen dat niet rechtstreeks over de botte harde werkelijkheid gaat. Alles is meteen escapisme: fictie lezen staat gelijk met het niet aankunnen van de realiteit en bijgevolg de vlucht in een droomwereld, de fictie. Maar wie zich bij deze stelling neerlegt, mist toch de belangrijke waarden van de fantasie. Dus, telenovellekijkers, wees vooral niet beschaamd om toe te geven dat jullie durven kijken naar ‘soms absurd onrealistische platvloerse pure entertainment waar je geen enkele hersencel voor moet gebruiken’ en geniet ervan! Wie bepaalt het onderscheid tussen goede en slechte televisie? Hoewel ik zelf voorstander ben van een ‘naturelle’ manier van acteren die zoveel mogelijk benadert hoe een mens in de werkelijkheid zou reageren, kan ik mijn bewondering voor de naar overacting neigende acteerpogingen van de LouisLouise cast toch niet onderdrukken. Het is een andere manier van acteren die daarom zeker niet minderwaardig is. En ik vind Hilde De Baerdemaeker een uiterst geloofwaardige Louise!
Stiekem wens ik dat deze telenovelle het verschil zal maken en ervoor zal zorgen dat mensen fantasiegenres opnieuw een kans zullen geven en niet langer neerbuigend zullen spreken over “Die Lord of the Dinges” en “Die stomme Harry Potter (is da nen homo?) boeken”. Het is een kunst om in een roman rechtstreeks te zeggen waar je vindt dat het op staat maar volgens mij nog een grotere kunst om dit via een omweg duidelijk te maken. Het is een uitdaging voor de schrijver en de lezer/kijker.
Hij-die-niet-genoemd-mag-worden (want hij vindt het veel te leuk om op een negatieve manier de aandacht te trekken)
Wat vaststaat is waar en wanneer de ‘slachtpartij’ plaatsvond en hoeveel (dodelijke) slachtoffers er zijn gevallen. Ook de gebruikte en niet gebruikte wapens die de dader bij zich droeg zijn bekend. Verder is er onenigheid over of hij nu make-up droeg of niet en indien men uitgaat van het gebruik van make-up of het de klassieke emo-look was of een kopie van de ‘Joker’-face. Ik heb opgevangen dat de dader een boel Batmanfragmenten op zijn computer had en de dvd van The Dark Knight bezat. Het is volgens mij dan ook niet toevallig dat de gruwelijke gebeurtenis in de kindercrèche plaatsgreep exact een jaar na de dood van Heath Ledger, de acteur die ‘the Joker’ speelde in de nieuwste Batmanfilm van Christopher Nolan. Het houdt ook steek want de koelbloedige manier waarop hij die kindjes met een mes heeft bewerkt, doet enorm denken aan de filosofie van de Joker (of misschien de anti-filosofie?). Zoals Alfred in de film zegt tegen Bruce Wayne /Batman: “With respect, sir, perhaps this is a man that ‘you’ don’t fully understand.” En het volk begrijpt ook geen snars van wat deze ziekelijke dader heeft gedreven om zulke gruwelijke misdaden te plegen. De Joker zegt zelf in de film: “The only way to live in this world is without rules! Introduce a little anarchy. Upset the established order, and everything becomes chaos.” Dit is zeker wat de dader in dit geval heeft aangericht: alle morele codes en regels doorbreken met deze anarchistische choquerende daad, de gevestigde orde van zijn stuk brengen en chaos creëren. “I’m an agent of chaos” zegt de Joker “Oh, and you know the thing about chaos? It’s fair!” Maar deze gruwelijke gebeurtenis is alles behalve fair! Wilde deze gestoorde twintiger een record breken door de meest ernstige criminele daad te stellen die wij ons op dit moment kunnen voorstellen? Kleine onbekende onschuldige kindjes kwaad doen en een bejaarde?! Als dit geen poging was om een stereotypische slechterik te spelen, te demonstreren dat er nog puur irrationeel kwaad is in de wereld, dan weet ik het niet hoor.
Ik zal maar mijn best doen op mijn blogje om mensen aan hun verstand te brengen dat de wereld nog een mooie plaats kan zijn waar ruimte is voor liefde en medeleven en dan gebeurt er zoiets! Vréselijk! En wat nog erger is: het gebeurt weeral in België. Wat een prachtige reputatie heeft ons landje toch al in het buitenland. Uit een trip naar Engeland een paar jaar geleden bleek dat de bekendste Belg in Engeland Dutroux is. Wel, nu is er een nieuwe bekende Belg geïntroduceerd vrees ik. Deze ‘man’ (hoewel ik hem geen man zou durven noemen: op de foto’s zou je hem hoogstens 17 schatten) heeft alles duidelijk op voorhand gepland. Er is ondertussen voldoende bewijsmateriaal om dit te staven. Ik heb zelfs opgevangen dat hij zich bij de moord op de bejaarde vrouw nog zou gedoucht hebben bij haar thuis en nog een poging zou gedaan hebben om bebloede kledij te wassen in haar wasmachine. Gelukkig was hij niet slim genoeg om te zien dat de stekker niet in zat. Doordat de moord gepleegd leek door een bekende, iemand die vertrouwd was met de omgeving, waren de eerste verdachten natuurlijk de naaste familieleden van de vrouw, degene die op dat moment het meeste verdriet hadden. En dat terwijl de dader doodleuk de sporen had proberen uitwissen en daarna op zijn gemakje naar huis was gefietst. Er is nu bewijsmateriaal genoeg en het is duidelijk dat deze kerel ze niet allemaal op een rij had, maar wat gebeurt er dan in een landje als België? De daad mag zo gruwelijk zijn als je je maar kan indenken, de dader wordt naar een psychiatrische instelling gebracht en nauwelijks gestraft. Hij zou aan psychose of schizofrenie lijden, allemaal heel erg hoor. Ik heb er eens over geleerd tijdens een cursus psychologische antropologie en dat is niet om mee te lachen. Maar wil dat zeggen dat we plots medelijden moeten krijgen met de dader? Volgens mij zeker niet! Ik heb medelijden met de ouders en directe familieleden van de dader en de slachtoffers. Ik hoorde een vrouw op de radio klagen over het feit dat de kant van ‘de arme dader’ niet genoeg wordt belicht. Haar zoon had ook geleden aan schizofrenie of psychose en hij sprak toen ook over ‘mensen vermoorden’. Die arme jongen kan er niet aan doen! Maar het grote verschil is: haar zoon hád het niet gedaan uiteindelijk! Hij had geen stroom van teleurstelling en verdriet veroorzaakt. Mijn standpunt is dat het erg gemakkelijk is om te zeggen dat je je niets meer herinnert van bepaalde gruwelijke feiten als je ze zodanig hebt uitgedokterd op voorhand! België staat ervoor bekend om te milde en te korte straffen uit te delen. En nog blijkt ons rechtssysteem zijn lesje niet te hebben geleerd na voldoende voorbeelden van zaken die op die manier uit de hand zijn gelopen. Ik weet nog hoe mijn vader mij uitlachte toen ik zei dat Dutroux was ontsnapt. Hij dacht dat ik een grapje maakte. “Maar nee papa, ’t is op het nieuws!” En wat hoor je dan bij de bakker, bij de slager, bij de kapper? “Zoiets kan toch enkel in films en in België hé!” En dan zouden wij nog trots moeten zijn om Belg te zijn… Dus wat vrezen veel Belgen momenteel: dat dat duivelskind naar een instelling zal gaan, volgens de Wet Le Jeune weer veel te vroeg zal vrijkomen en opnieuw zijn gang zal gaan. Tenslotte doet hij niets anders dan ‘liggen’ en ‘zwijgen’ en ‘een machtsspelletje spelen met de ondervragers’. Waarschijnlijk interpreteert men dat binnenkort als ‘goed gedrag’. Zo zie je maar hoe weinig je uit iemands gedrag kan afleiden. Stille waters kunnen ook in staat zijn tot gruwelijke daden.
Ik ben echt niet te spreken over heel de affaire. Ik word er echt droevig van!
En wat doet de media? Dit nieuwsfeit uitbuiten. Ik zou er niet van opschrikken als een aantal mensen het gewoon leuk zouden blijken te vinden dat er nog eens iets spannends gebeurt in België. Zolang het maar ver van hun bed is… Gruwelijk. En dan de middelbare school van de dader die overdreven veel in de media komt. Alsof de school er wat mee te maken heeft?! Hij zat al een paar jaar op de hogeschool! Straks is het nog de schuld van zijn leerkrachten in het middelbaar onderwijs geweest... Het is 2009! Dat wil zeggen dat de mensheid al zodanig geëvolueerd zou moeten zijn om te beseffen dat enkel de mens zelf verantwoordelijk is voor zijn daden. Het zou haast primitief zijn om heel dit gebeuren maar af te schuiven op god of de maatschappij. Of misschien had hij wel iets verkeerds gegeten, laten we het op Mora steken, of Danone, of whatever! Natuurlijk mogen we dat niet zwart-wit zien, natuurlijk zijn er nuances en verzachtende omstandigheden, maar het lijkt wel alsof de schuld van een dader onmiddellijk altijd op ‘iets anders’ wordt afgeschoven. “Ocharme, hij heeft een slechte jeugd gehad!” Ik ken een pak mensen die een vréselijke jeugd achter de rug hebben gehad en die toch steeds moreel correct handelen. “'t Is allemaal de schuld van die Batmanfilms!” Natuurlijk! En als het niet de schuld is van een film, dan is het wel de schuld van gewelddadige computerspelletjes. In hoeverre kan een mens eigenlijk nog schuldig zijn? Als deze dader zijn kaas niet bij Christopher Nolan had gehaald, dan misschien wel bij Tim Burton of wie weet had hij wel een ziekelijke misdadiger uit een breinloze televisiesoap geïmiteerd. Het punt is: dit zijn geen doorsnee mensen. Ze zijn een gevaar voor de maatschappij. Ze moeten gestraft worden. En als het deze keer niet gebeurt, dan voorspel ik een heuse opstand in België. Als ze in Brussel de straten kunnen afzetten voor iets waar België niets mee te maken heeft, dan kunnen ze dat vast ook voor iets dat ons allemaal nog meer aangaat!
"WHY SO COMPASSIONATE?!"
Er wordt tegenwoordig maar over één ding gesproken. Natuurlijk wordt er altijd gesproken over zaken die mensen niet begrijpen. Dus ik voel me verplicht om er iets over te zeggen… en ik wil er ook iets over zeggen… Vandaag had ik mijn tante haar baby’tje in mijn armen… en ik kon mijn ogen maar niet van zijn zachte perzikhuidje, zijn schattige kleine babyneusje, zijn kwetsbare hoofdje, onschuldige onderzoekende oogjes en in het ijle graaiende verkennende handjes afhouden. En ik kan me echt niet voorstellen hoe iemand zoiets argeloos en fragiel kwaad zou willen doen. Bij iedereen komt mentaal spontaan dezelfde naam opduiken nu. Maar ik wil hem niet horen. Ik heb er mijn buik van vol. Hij-die-niet-genoemd-mag-worden of althans door mij niet zal genoemd worden, heeft gedaan wat weinig mensen zich voor mogelijk hadden kunnen houden. Wilde hij choqueren?! Wilde hij tonen wat ‘door-en-door slecht zijn’ betekent? Een ‘Joker’ figuur zijn? Aandacht trekken? Een ‘machtsspelletje’ spelen? Iedereen wil wel weten wat deze kerel zijn bedoeling was, maar dat is tot op heden nog onduidelijk. Is er wel een motief? Natuurlijk wel! Volgens mij althans. Wat me enorm ergert, is hoe de media omspringen met dit nieuwsfeit en de manier waarop de rol van de media wordt afgeschilderd binnen deze reeks gebeurtenissen. Eerst en vooral wil de media gewoon zo snel mogelijk zoveel mogelijk sensationele informatie geven. En aangezien de beschuldigde van elk verhoor ook nog eens een spelletje maakt, weten we eigenlijk niet veel over heel het gebeuren. Ik heb al allerlei verschillende en vaak tegenstrijdige zaken opgevangen.
De Gloednieuwe versie van BLUBJE is nu te bewonderen op mijn splinternieuwe website (die nog niet af is). Hier heb je alvast de link: BLUBJE. Je zal zien dat nu ook de illustraties bij het verhaal zichtbaar zijn én het verhaal nu een pak leesbaarder is. Mijn dank voor de reacties op de vorige online publicaties. Op die manier kan ik mijn teksten aanpassen zodat ze zo leesbaar en duidelijk mogelijk worden voor de lezer. Sorry voor de vertraging. Ik had het druk met vervelende examens... Brrr! Geniet van Blubje! Weldra zet ik ook het vervolg online!
Bij elk nieuw jaar wordt er wel een of andere goeroe of helderziende aangesproken om de Nieuwjaarsvoorspellingen te doen. Elk jaar houden wij deze voorspellingen bij op het einde van elk jaar checken we wat ervan aan is. Tot nu toe hebben we elk jaar alleen maar flink gelachen. Maar wie weet... Misschien komen de voorspellingen van 2009 allemaal uit!
Wat brengt het jaar 2009 volgens de sterren / geesten / andere paranormale hulpmiddelen? Ik vond mijn voorspellingen in Het Vrije Waasland waarin het derde oog en zesde zintuig van Kris Nilson op de proef werd gesteld.
In het korte artikel dat ik heb geraadpleegd, staan de voorspellingen gerangschikt in twee kolommen: op wereldniveau ('wereldvoorspellingen') en binnen België ('op Belgisch vlak'). Even op een rijtje wat er wordt verwacht voor 2009:
Op aarde: - Een aanslag op Obama, die zijn ambt zal moeten neerleggen. John Bidden volgt hem op. The American Dream duurt blijkbaar niet erg lang volgens Nilson. - Grote schandalen dwingen de VS zich terug te trekken uit Irak. - Grote rellen tussen Christenen en Moslims (in Denemarken, Duitsland, Nederland en ook België) - Amerika ziet af van het spaceshuttleprogramma door een zwaar ongeval met een raket, waardoor China en Iran een groot inhaalmanoeuvre zullen doen op de VS. - Ook Paus Benedictus XVI krijgt een zwaar ongeval. - Beatrix neemt afscheid als koningin in Nederland. - Al Gore zal een nieuwe ijstijd voorspellen (suprise suprise) die er weldegelijk zal komen tegen ieders verwachting in. (Iedereen wacht de opwarming van de aarde op.) Maar mensen die The Day After Tomorrow hebben gezien, zullen toch wel voorbereid zijn? - Nederland of België mag een zware terreuraanslag verwachten op een van de luchthavens. Ga beter niet op reis dit jaar! - Italië overweegt om de euro te laten vallen. (in de Trevifontein dan mag ik hopen... ) - De Chinese economie krijgt zware klappen te verwerken. - Europa krijgt te maken met grote overstromingen en zware rukwinden. - Microsoft verliest zijn monopolie over Vista waardoor veel gebruikers naar een ander programma zullen overstappen. - Clinton zal nog een grote rol krijgen in de VS als bemiddelaar. (Vooral met vrouwen kan hij goed 'bemiddelen' hé) - Door de inbreng van Europa kan een derde wereldoorlog worden vermeden. (voor de zoveelste keer dan...) - De Duitse kanselier Merkel wordt één van de belangrijkste personen in buitenlandse onderhandelingen. - Zowel het Zweedse als het Luxemburgse koningshuis gaat uitbreiden. (In Luxemburg wordt een nieuw prinsje geboren.) - Prins Charles komt in opspraak door familiale problemen. (Dat is eerder een algemene verwachting dan een voorspelling gezien het verleden) - Maddy McCann wordt teruggevonden op de locatie waar ze is verdwenen in Portugal. - Centraal-Afrika wordt groen door hevige regenval maar de problematiek blijft. - Bangladesh krijgt te maken met de ernstigste overstroming ooit en verwoestende orkanen. - De Caraïben en Azië krijgen een zwaar en lang regenseizoen.
In België: - Fortis zal niet zonder moeilijkheden overgaan in ABN Amro. - Cdnv zal zware klappen krijgen bij de volgende verkiezingen in 2009, die er noodgedwongen zullen komen. - De partij van De Decker daarentegen zal grote vooruitgang boeken. - België mag in 2009 een tornado verwachten die veel materiële schade zal aanrichten maar gelukkig niet te veel slachtoffers zal eisen. - Antwerpen wordt uit zijn slaap gehouden door een pyromaan. - In de Eurpese politiek wordt de slag om Brussel gevoerd. (dan toch...) - De annexatie van België en Luxemburg wordt een feit. - Clouseau slaat met succes een nieuwe richting in binnen de muziek. (Kom erbij...en wals! ) - Studio 100 start zijn eigen televisiezender en zal nog verder uitbreiden binnen Europa. (Ook niet erg verrassend) - Jean-Pierre Van Rossem komt opnieuw in de actualiteit. (Laat me raden... met Het Geslacht van Rossem of De Van Rossems?) - Er komt een ernstig conflict tussen de prinselijke gebroeders Laurent en Filip. Laurent zal enige tijd de fakkel van zijn vader moeten overnemen. - Minister De Crem komt in een schandaal terecht. (Schandalen zijn nooit ver te zoeken in België) - Miss België 2009 wordt een Antwerpse. Deze zal het kroontje dragen in 2010. - Een Belgische wetenschapper zal een vooruitstrevend geneesmiddel uitvinden voor MS patiënten.
Buiten die laatste twee puntjes ziet 2009 er vrij rampzalig uit op het eerste gezicht. Als we niet sterven door een tornado of terreuraanslag, dan is het wel door een rukwind of overstroming. Op politiek vlak zal het slecht gaan met ons landje, maar dat had eender wie kunnen voorspellen... Er zitten toch een paar erg gedetailleerde voorspellingen tussen. Ik ben eens benieuwd of er één van zal uitkomen... Wat dit artikel alvast voorspelt is de achteruitgang van de kwaliteit van gepubliceerde teksten. (Hopelijk geldt deze voorspelling niet voor mijn blogje). De inleiding van het artikel is vrij goed geschreven maar verder bestaat het enkel uit 'puntjes'. Zelfs in deze korte puntjes zitten een aantal vreemde Nederlandstalige constructies zoals "een ongeval doen", "overstromingen en rukwinden...overspoelen Europa" (Beeldspraak gebruiken is een kunst. Men kan er beter voorzichtig mee omspringen.), "Al Gore voorspelt een nieuwe periode van ijstijd en het zal in onze richting aankomen...", " In Zweden is het koningshuis in blijdschap", etc. Ook spreekt men in het artikel over "Maddy Mcane" in plaats van "Maddy McCann". Het is natuurlijk niet Het Laatste Nieuws of De Standaard maar een artikel dat voor 90% uit puntjes bestaat, zou toch vlotter leesbaar mogen zijn. Dit ligt niet per se (enkel) aan de schrijver van het artikel. Er zou ook iets mis kunnen zijn gelopen tijdens de eindredactie. Ik heb het zelf ook al meegemaakt dat door hevig knippen in mijn artikel, de tekst niet meer vloeiend was en stroef, waardoor de paragrafen niet meer logisch op elkaar aansloten. Ik ken zelfs een voorbeeld van een artikel dat correct geschreven was maar door de eindredacteurs van dt-fouten werd voorzien, verkeerd werd gecorrigeerd dus. Media is het resultaat van verschillende processen waar we niet altijd bij stilstaan.
Waar deze voorspellingen het resultaat van zijn, dat weet ik niet. Voorspellende dromen, pendelen, glazen bol of koffiedik kijken? Maar bij deze weten jullie wat de mensheid te wachten staat dit jaar volgens Kris Nilson. Nu kunnen jullie eind december, als jullie alle rampen hebben overleefd, nog eens terug komen kijken op mijn blogje en vergelijken met wat het jaar tegen dan echt in petto heeft gehad... Succes ermee!
Na wat absurditeiten, weer tijd voor iets serieus :-)
CRISIS IN BELGIË
Het is officieel (of misschien ook niet maar bij deze weet u het dan): “Het is crisis in België”.
Jawel, na de economische crisis, is het nu algemeen ‘crisistijd’ in ons kleine landje. “Het is allemaal de schuld van die Leterme!”, hoor je dan. Maar één zondebok aanduiden is gemakkelijk. Het is een ongelukkige samenloop van omstandigheden en er zijn wel een aantal verantwoordelijken voor de gevolgen daarvan, waaronder u en ik en vooral de media.
Leterme? Jazeker, die heeft zijn slechte eigenschappen, zoals iedereen. Hij maakt wel eens de foute beslissing en hij is enorm koppig. Maar vanaf het begin werd hij ontmoedigd en beledigd, door de media zelfs gedemoniseerd. “Give the guy a break!” Geef Leterme wat ademruimte, want onder zulk een druk, kan niemand presteren.
Laat je niet in de verleiding brengen om ongenuanceerd te oordelen. Leterme heeft een enorme verantwoordelijkheid gekregen en die mogelijk onderschat, maar het lijkt wel alsof hij ons land moedwillig de verdoemenis in wil leiden als je de media bezig hoort. Als je een kind niet aanmoedigt op een sportwedstrijd, is de kans ook groot dat hij op zijn bek gaat!
Wat staat België nu te wachten?
Zal België uiteindelijk uiteenvallen in Vlaanderen en Wallonië? Zal wat al eeuwen sluimert onder de oppervlakte nu officieel worden? Het huwelijk tussen Vlaanderen en Wallonië is altijd al problematisch geweest. En ‘tot de dood ons scheidt’ is de dag van vandaag misschien wel een naïeve uitspraak. Natuurlijk willen we dat elk huwelijk stand houdt zonder problemen. Maar Albert II blijkt na jaren toch geen goede relatietherapeut te zijn. Niet opgeven is de boodschap! Vechten voor een relatie! Maar wat als het vechten uitdraait als het proberen inpassen van een vierkant puzzelstukje in een ronde opening… Wat als het beide partijen ongelukkig maakt? Als beide partijen geen toegevingen kunnen doen en hun dominantie willen behouden, als er geen water bij de wijn wordt gedaan? Kan een huwelijk dan ondanks alles standhouden? We moeten alleszins erkennen dat er enorme verschillen zijn tussen Vlamingen en Walen. Als partners hebben we verschillende interesses, wensen en een verschillende mentaliteit. Is een echtscheiding aangewezen? Wie wordt dan de advocaat van elke partij? En zijn de partijen volwassen genoeg om het niet op een vechtscheiding te laten uitdraaien?
Hoe zou een scheiding tussen Vlaanderen en Wallonië er in de praktijk uitzien?
Hoe zou men de inboedel verdelen? Het Atomium voor Wallonië en Manneken Pis voor Vlaanderen? Zouden we een president verkiezen? Een kleintje dan misschien, want ons landje is dan nog kleiner dan voorheen. Een pygmee dan? We moeten progressief zijn. Een zwarte? Een homo? Een vrouw? Het feit dat mensen stil staan bij andere eigenschappen dan de bekwaamheid van een president om een land te leiden, bewijst eigenlijk al hoezeer het de verkeerde kant opgaat. Misschien moeten we iedereen de kans geven zich kandidaat te stellen en dan briefjes trekken uit een grote bloempot zoals bij een tombola. De kans is toch klein dat het volk krijgt wat het wil. Een deel wordt het zwijgen op gelegd, een deel krijgt zijn zin maar blijkt dan gekozen te hebben voor pionnen die niet kunnen of willen samenwerken...
Wat vaststaat is dat een piepklein landje zonder regering enorm kwetsbaar is en alert moet zijn voor gevaren als overname en dictatuur. Misschien moeten we toch dat symbolische koningschap behouden. We kunnen opteren voor co-koningschap misschien? Een Waalse én een Vlaamse koning die samen of om beurten regeren? Een Waals koningspaar hebben we al. Nu nog een Vlaams… Wat dacht u van Queen Lynn Wezembeek en King Urbanus?
Maken rood-geel-zwart in de toekomst plaats voor de leeuw en de haan? Of voor de schildpad en de haas misschien? Of gaat men eindelijk opposities leren samensmelten? Waar is dat goed voor, al die tegenstellingen? Waar is het midden tussen al dat gelinks en gerechts?
En wanneer gaat de media inzien dat het journaal geen telenovelle is en dat onze regering verschillend is van de familie Planckaert (al moet ik toegeven dat de verschillen hoe langer hoe minder zichtbaar zijn)? Massamedia mogen ons geen ‘massamening’ opdringen. We moeten dankbaar zijn voor de informatie die ze ons aanreiken maar moeten beseffen dat objectiviteit niet bestaat en dat het noodzakelijk is te nuanceren. Naast zwart-wit en links-rechts, is er ook nog zoiets als grijs en midden. Cognitieve autonomie breekt steeds meer op in verschillende cognitieve modegrillen. Nu heb je blijkbaar al modes in meningen.
Het moet gedaan zijn met “alle allochtonen zijn slecht” maar ook met “er is geen vreemdelingenprobleem”. Weg met “Vlamingen en Walen zijn altijd dikke vrienden geweest” maar liefst ook geen koude oorlog tussen beiden. Praten, overleggen is het belangrijkste medicijn om de verzieking van een relatie tegen te gaan. Het wordt tijd dat beide partijen hun ogen openen en samen naar concrete oplossingen gaan zoeken. Is dat nu zo moeilijk?
Ja. Want waar verdeeldheid heerst, komt chaos eerst, komt er stagnatie in de situatie (rijmde ze per ongeluk).
Ik ga ervan uit dat er verstandige mensen aan het hoofd staan van ons landje die de mogelijkheid hebben om positieve verandering door te voeren. En aangezien wij het als burgers niet beter zouden kunnen, rest ons niets dan ons vertrouwen te geven aan die mensen.
We denken niet allemaal hetzelfde, maar we willen hetzelfde: dat België zijn reputatie als ‘apenland’ niet gaat realiseren. Hup, België hup! Vooruit met de zeilen en de wind in de geit!
De Amerikanen geloven in Obama en de kans is groot dat hij de Amerikaanse droom op zijn minst voor een stuk zal waarmaken. Als we niet geloven in de mensen die we zelf aanstellen, dan veroorzaken we onbewust de teloorgang van ons eigen land. Wat de Belgjes nodig hebben, is ‘geloof’ en vertrouwen, niet in God maar in de mens. We moeten blijven geloven dat niet alle mensen egoïstische smeerlappen zijn die ervoor leven om elkaar het bloed van onder de nagels te halen. Daarom is het tijd voor een nieuw tijdperk en dus ook voor een nieuwe literaire stroming. In deze periode van Zwargalligisme en het-leven-is-klote-isme zouden mensen in plaats van naar Dimitri Verhulst, Tom Lanoye en Herman Brusselmans beter grijpen naar het dagboek van Sara. Anders verandert het land België binnen de kortste keren in een pretpark: Van Rossemland ofzo. En god weet hoeveel achtbanen daarin zullen crashen…
Hoi! Ondanks het feit dat ik mijn blog te weinig update - mijn welgemeende excuses daarvoor - blijf ik toch lezertjes aantrekken - mijn welgemeende dank daarvoor (en toch ook wel enorm grote verbazing ...)! Daardoor komen de schuldgevoelens opborrelen vanuit mijn kleine teentjes naar mijn hoofd en krijg ik de sterke drang om mij te verantwoorden. Maar in plaats van de zeuren over hoe druk ik het heb en waar ik allemaal wel mee bezig ben ondertussen (komaan, dat interesseert toch NIEMAND!) ga ik het houden bij de vermelding dat ik niet ben gestopt met schrijven! Ik schrijf nog steeds voor Echt. In het laatste nummer vind je twee brave artikeltjes van mij: een over de opkomst van de luisterverhalen en Audio Epics en eentje over de schijnbare overvloed aan bv's op de boekenbeurs wat eventueel discussies kan uitlokken over het probleemgehalte daarvan... Het bijhouden van een dagboek, daar heb ik echt geen tijd voor. Het is toch al meer dan een jaar geleden dat ik daarin nog iets heb neergepend. Trouwens, wanneer lees je dat uiteindelijk nog eens? En wie heeft er tijd om dat te lezen? Ik niet alleszins en met die reeks Saradagboeken in de boekhandels en iemand anders vast ook niet. Niemand wil trouwens lezen wat ik allemaal uitspook in mijn (meestal niet) vrije tijd. Ik schrijf dus te weinig! En wanneer ik te weinig schrijf, voel ik me niet goed in mijn vel. Gelukkig weet mijn vriend dat en heeft hij een manier gevonden om de motor van mijn creativiteit draaiende te houden door tijdens de lessen op UA (okay, ik ben er niet trots op...) samen met mij belachelijke verhaaltjes te schrijven. Ontzettend ontspannend en waarschijnlijk de enige reden waarom ik nog geen zenuwinzinking heb gekregen. En geloof het of niet, ik weet nog steeds aan het einde van de les wat er ongeveer allemaal gezegd is dus het is nog steeds nuttig om te gaan. Het resultaat van onze krankzinnige uitspattingen, heb ik op mijn website gezet en heeft de prachtige en ontzettend originele titel (*ahum*) "BLUBJE" gekregen. Dit is de naam van de vis die de hoofdrol speelt in het verhaal (opnieuw een on-ge-lo-fe-lijk originele naam voor een vis!)
Dus wie zin heeft om te ontspannen en gewoon een boel zever te lezen die is uitgemond in de spannende avonturen van Blubje, voel je vrij om het te lezen. Je vindt het allemaal in deze LINKE LINK! Geniet ervan! De geupdate versie van Blubje vind je in mijn blogitem van 30 januari 2009. (aangezien Bloggen na al die jaren nog steeds niet toelaat om links van oude berichten te updaten...)
HOERAAAH! Mijn blogje verjaart vandaag! Hij wordt (ja, 't is een ventje he) 3 jaartjes oud!!! En om dat te vieren, ga ik vanavond naar de Nacht van de Film op de UA!!! YAY!
Deze lesweek trof ik een dt-fout aan op de slides van een professor aan de universiteit. Op zijn slide stond verandert als voltooid deelwoord. (met een ‘t’ dus, terwijl het een ‘d’ moet zijn) Nu wil ik dit voorbeeld aanhalen als bewijs dat de grootste dt-fouten net de vooroordelen en misvattingen zijn rond het maken ervan.
Misvatting 1: “Het maken van dt-fouten impliceert een lagere intelligentie.” Fout! Dat is wat het voorbeeld hier bewijst. Een professor kan men bezwaarlijk ‘minder intelligent’ noemen. Wat is dan wel de oorzaak? Mogelijk gejaagdheid en verstrooidheid. En dat komt bij iedereen voor.
Misvatting 2: “Dt-fouten geven altijd een slechte indruk.” De prof in kwestie is zeker niet in mijn achting gedaald. Integendeel. Ik bewonder elke keer opnieuw hoe hij zijn lesmaterie op vakkundige wijze verduidelijkt. Het is wel zo dat men zich vaak nog blindstaart op dt-fouten, vooral in sollicitatiebrieven. Soms lijkt het alsof ‘het schrijven van het minste dt-fouten’ het belangrijkste argument is om iemand al dan niet aan te nemen terwijl ik vind dat het toch vooral gaat om hoe goed iemand zijn job kan uitoefenen en hoe die zich sociaal engageert. Maar bij beroepen zoals de journalistiek begrijp ik wel de bezorgdheid van de werkgevers.
Maar door de druk die komt te liggen op mensen die hun werkwoordsvormen zonder fouten willen schrijven, krijgen zij alleen maar meer faalangst en dat is niet de bedoeling.
Een tweede reden waarom mensen op voorhand al schrik hebben om dt-fouten te schrijven is omdat de dt-regels zo vreselijk ingewikkeld worden uitgelegd met geheugensteuntjes voor geheugensteuntjes... Zelfs mensen die in staat zijn om foutloos de dt-regel toe te passen, zullen nog fouten maken. Je moet gewoon telkens opnieuw (geconcentreerd) nadenken en opnieuw die ingewikkelde regels toepassen. En je moet dan achteraf nog eens je tekst nakijken om te zien of je nergens verstrooid bent geweest. Zeker als je snel iets moet typen is een foutje gauw gemaakt. In het secundair kon ik specifieke toetsen over dt-regels feilloos invullen maar maakte ik toch nog dt-fouten in werkstukken en andere toetsen. Dat heeft vooral te maken met het feit dat het op dat moment niet je eerste zorg is om perfect de dt-regels toe te passen. Je wil in eerste instantie je toets inhoudelijk juist invullen of ervoor zorgen dat je werkstuk inhoudelijk goed is. Leerkrachten zouden leerlingen minstens 5 minuten extra tijd moeten geven na een toets om hen de mogelijkheid te geven nog eens te controleren op dt-fouten.
Met mijn graad van gejaagdheid en verstrooidheid zou ik constant dt-fouten moeten schrijven, maar dat gebeurt niet. Niet omdat ik de dt-regels perfect onder de knie heb, maar omdat ik ze simpelweg niet gebruik.
Nee, je hoeft niet intelligent te zijn om zonder dt-fouten te schrijven, wel moet je creatief zijn. Wat ik al jaren toepas bij het schrijven van teksten is volgens mij veel efficiënter dan al die theoretische regeltjes. Je hebt immers geen ‘fokschapen’ en ‘kofschepen’ nodig om de Nederlandse spelling goed te beheersen. En je hoeft helemaal niet te weten 'wie er al dan niet thee drinkt'. (Allemaal! "Ik drinkt nooit thee, hij drinkt altijd thee, blablabla..." Dat kregen we er destijds zangerig samen met de maaltafels in gedrild...) Uiteindelijk moet je al die geheugensteuntjes op zich ook nog eens gaan memoriseren. Wat wel werkt, voor mij althans, is het vervangen en verlengen van werkwoorden en voltooide deelwoorden. Dit komt uiteindelijk op hetzelfde neer maar ik vind het efficiënter. Ik zal deze eenvoudige regeltjes, voor wie het regeltjes wil noemen, eens kort schetsen en illustreren met een voorbeeld:
VERVOEGDE WERKWOORDEN:
Kleuterregel 1: Herleid je werkwoorden terug tot de infinitief en vervang ze in hun oorspronkelijke werkwoordsvorm door een gemakkelijk alternatief, bv. ‘spelen’. (Okay, dit klinkt vast al even ingewikkeld als die theetoestanden maar een voorbeeld zal het wel duidelijk maken)
Voorbeeld 1: “Ik word / wordt / wort aan tafel geroepen.”
De infinitief is ‘worden’ dus er moet al zeker een ‘d’ staan. Het is immers niet ‘worten’. Vervang het vervoegde werkwoord door een ander: ‘spelen’: Ik speel aan tafel geroepen en NIET: Ik speelt aan tafel geroepen. Dus er komt geen ‘t’ meer bij. De juiste vorm is dus: Ik word aan tafel geroepen. (Ik speel aan tafel geroepen is natuurlijk geen correcte Nederlandse zin, daarom zei ik dat je fantasie nodig had voor deze manier)
Voorbeeld 2: “Zij besteed / besteedt / besteet wel honderd euro per maand aan dvd’s.” Infinitief = besteden. Er moet dus al een ‘d’ staan. Mensen met een visueel geheugen zullen meteen zien dat ‘besteet’ niet bestaat. J Maar is het nu besteed of besteedt? Vervangen door ‘spelen’: Zij speelt wel honderd euro per maand aan dvd’s. Het is dus uiteindelijk: Zij besteedt wel honderd euro per maand aan dvd’s.
Dezelfde simpele regel geldt [‘gelden’ + ‘speelt’] voor de verleden tijd: Zij besteedde [‘besteden’ + ‘speelde’]wel honderd euro per maand aan dvd’s.
LET WEL OP: Dit geldt alleen voor werkwoordsvormen, niet voor bijvoeglijke naamwoorden: het ‘bestede geld’. Een klassiek voorbeeld van dit verschil is ‘de vergrote foto’ versus ‘hij vergrootte de foto’.
Bij sommige werkwoorden moet je nog eens rekening houden met klinkerverandering. Dat kan je nergens uit afleiden. Dat is een kwestie van ‘vanbuiten leren’.
Voorbeeld 1: Ontbieden > hij ontbiedt > hij ontbood > hij werd ontboden.
Voorbeeld 2: Ontsteken > hij ontsteekt > hij ontstak > het vuur werd ontstoken
HET VOLTOOID DEELWOORD:
Kleuterregel 2: Bij voltooide deelwoorden moet je gewoon het woord verlengen om te zien of er ‘d’ of ‘t’ moet staan. Een voltooid deelwoord heeft NOOIT ‘dt’. Enkele voorbeelden zullen duidelijk maken waarom.
Voorbeeld 1: “Tientallen mensen werden door de rook bedwelmd/t.”
Verlengen: ‘bedwelmde mensen’. Dus de juiste vorm is: ‘bedwelmd’.
Voorbeeld 2: “Na een wildebusrit waren zijn biologische eieren al geklutsd/t.”
Verlengen: ‘geklutste eieren’. De juiste vorm is dus ‘geklutst’.
Op de slide van mijn professor had dus ‘veranderd’ moeten staan want verlengd [‘verlengde’] is het ‘veranderde’.
Wie op zoek is naar een ontspannende ‘passieve activiteit’ om een eenzame regenachtige avond door te brengen, kan ik het volgende luisterverhaal aanraden: De Wezens van het Woud, een project van Audio Epics. Dit uniek betoverend luisterverhaal is geschikt voor jong en oud. Het verhaal, een creatie van Domien De Groot, is geplaatst in een sprookjesachtige sfeer en setting maar heeft toch een heel eigen karakter wat het geheel fris en apart maakt. De gebeurtenissen beschreven in het sprookje worden ondersteund door bijzonder inspirerende en professionele muziekstukjes waarvan de meeste kunnen worden toegeschreven aan Peter van Riet. Ook de achtergrondgeluiden en de stemmen van jong talent dragen bij tot het inlevingsvermogen van de luisteraar en de geloofwaardigheid van dit toch ‘fantastische’ verhaal. Het luisterverhaal bestaat uit twee delen en duurt in totaal 2,5 uur. Wie de cd bestelt, zal merken dat er ook een derde schijfje in het doosje zit met enkel de muziek van dit luisterspel.
Het verhaal speelt zich af in een oneindig groot woud en vertelt ons over de tocht van het elfenmeisje Myrilia op zoek naar haar vriend Nuzwick, die spoorloos verdween nadat hij een onbekende mysterieuze poort binnen trad. Op haar tocht wordt ze vergezeld door een afzichtelijke maar goedaardige geestdie zijn ware identiteit probeert te achterhalen…
Klinkt dit als iets voor jou? Goed nieuws dan! Er is net een nieuwe oplage gemaakt van De Wezens van het Woud. En daarbij hebben we de kans gegrepen om het een en het ander aan te passen. Dit unieke luisterverhaal is enkel te bestellen bij Audio Epics voor 17 euro (exclusief verzendingskosten), wat een erg redelijke prijs is voor 3 exclusieve schijfjes. Dit kan door een mailtje te sturen naar: wezens@audio-epics.com. Bovendien krijgt u 5 euro korting bij elke 10 cd'tjes die u bestelt.
Luisterverhalen worden tegenwoordig steeds populairder. Ze zijn geschikt voor blinden en slechtzienden, maar ook voor mensen die simpelweg niet dol zijn op lezen maar er toch van houden om zelf hun fantasie te gebruiken. Ook voor kinderen met een permanent leesprobleem, is dit een geweldig alternatief! En ik kan nog oneindig veel vergezochte en minder vergezochte voordelen verzinnen: Moeder Carrière hoeft voortaan geen verhaaltjes meer voor te lezen voor het slapengaan en creëert een ware doe-het-zelf slaapgeneratie en Moeder Aarde zal alleen maar goedkeuren dat we ons leeslampje voortaan uit kunnen laten. Bovendien is dit misschien wel dé manier voor moderne ouders om hun kinderen en pubers achter de computer (met de onvermijdelijk aanwezige 86 chatvenstertjes) vandaan te krijgen.
De Wezens van het Woud is niet alleen een uniek cadeau voor kinderen en kleinkinderen. Het is ook een must voor leerkrachten in de lagere school want je kan enorm toffe dingen doen met dit luisterverhaal. Een school in Nederland heeft zelfs een volledige schoolactiviteit georganiseerd rond dit luisterverhaal waarbij alle leerkrachten verkleed gingen als de personages en de leerlingen opdrachtjes moesten vervullen en net als Myrilia op zoek moesten gaan naar antwoorden. Ook bibliotheken en theatergezelschappen zullen zeker geen spijt hebben van hun eventuele bestelling! Wees er snel bij want de vorig oplage is heel snel de deur uit gegaan en het heeft een tijdje geduurd voor de nieuwe oplage er was.
Wie interesse heeft voor dit project en vooral zin in een rijke luisterervaring, kan ik doorverwijzen naar de website van De Wezens van het Wouden wie benieuwd is naar toekomstige projecten, neemt best eens een kijkje op de algemene Website van Audio Epics.
Ik kreeg van Dorien de tip om eens te spelen met foto'tjes. En amusant dat dat is! Vooral wonderbaarlijk wat een computer allemaal kan tegenwoordig. De mens zou verloren zijn moest de digitale wereld er van de ene dag op de andere niet meer zijn... Ik heb dus wat zitten spelen op de websites van My Heritage en Face of the Future. Zie hier de resultaten van mijn gepruts. 't Moeten niet altijd je beste foto's zijn die aan het publiek worden getoond he. Ga ook gerust eens kijken wie Dorien's dubbelgang(st)ers zijn.
GEBRUIKSAANWIJZING:
Men neme een recente niet ál te belachelijke foto:
Men prutse ermee tot men het gewenste resultaat heeft bereikt. Dit zijn mijn resultaten in chronologische volgorde:
Eline als een primaat miljoenen jaren geleden
Amai, ben ik blij dat ik dat deel van de evolutie heb overgeslagen!
Eline als baby: vergeleken met de echte babyfoto vind ik het toch niet al te slecht gedaan.
Met ouder worden zijn mijn ogen zich meer gaan vernauwen. Op school werd ik vaak 'Chinees' genoemd. Maar daar is meer voor nodig dan alleen spleetogen. Zo zou ik eruit zien als ik Oost-Aziatisch was:
...en zo als Manga figuur (Japanse stripfiguur):
Indien grote schilders mij hadden geportretteerd, zouden de portretten er zo hebben uitgezien:
Botticelli Mucha Modigliani
De eerste twee vind ik de mooiste. Ik denk dat mijn voorkeur gaat naar Mucha. Mijn hoofd is daarop wat ronder, zoals ik het zou willen en bovendien zijn mijn bolle wangetjes minder geaccentueerd waardoor ik er meer uitzie als een meisje in plaat van een hamster... Dat laatste portret doet me denken aan de modellen op de catwalk tegenwoordig: een hoop bijeen gesjorde lucifers.
Zo zal ik eruit zien als oud dametje later:
Dat had erger gekund. Eigenlijk lijk ik best nog wel op mijn grootmoeder op deze foto...
En zo zal ik er wellicht nooit uitzien:
Eline als man en Eline dronken.
Die mannelijke versie vind ik wel geslaagd! Het lijkt wel een mislukte Legolas. De dronken versie is een beetje stom. Dit is eerder hoe een dronken persoon mij zou zien.
Om mijn ego terug een beetje op te krikken na al die visuele gruwel, ben ik beroemde look-alikes gaan zoeken:
En dan heb ik een morph gemaakt met de winnares van de look-alike wedstrijd: Lisa Marie Presley!
Mijn thesis is afgeraakt en ik ben nu de trotse eigenaar van een diploma "Master in de literatuur van de Moderniteit", wat eigenlijk veel sjieker klinkt dan het is hoor. Momenteel loop ik stage op een middelbare school en volg ik een master "Filmstudies en Visuele Cultuur", wat enorm 'plezant' is (voorlopig althans nog...wacht tot er weer deadlines komen...) En net nu ik weer hopen schoolwerk krijg (in het kwadraat dan), krijg ik dan zin om iets te schrijven. Maar dat is dan in jullie voordeel (of nadeel, beslis daar zelf maar over). Uit nieuwsgierigheid en door de 'gratisheid' van het boek, ben ik de nieuwste Dimitri Verhulst aan het lezen. Dit zijn tot dusver mijn gratis bedenkingen:
Godverdomme Verhulst!
In tijden van global warming en talloze apocalyptische voorspellingen en een naderende universele depressie hebben mensen nood aan een vrolijke noot. Dus dacht Humo: “We verwennen onze Vlamingen met nét datgene dat ze nodig hebben: een roman!” Niet zomaar een roman, maar een grátis roman! Dus deze week zat bij Humo: Godverdomse dagen op een godverdomse bol. Doe me een godverdomse lol! Dimitri Verhulst heeft duidelijk een voorliefde voor optimistische titels. Voor wie op zoek is naar de onzin van het leven, is dit ideale bedlectuur. Op het voorkaft treffen we een urinoir aan. Het enige dat er nog aan mankeert is een godverdomse drol. Het boek is niet te dik, met een aangename bladspiegel en veel witregels: uiterst geschikt om de vrije tijd van uw automutilerende tienerdochter mee te verfraaien. Het motto begint al vrolijk: “Gedenken wij in onze boeken de mens, die zich als een kwaadaardig virus voortplant in totale suprematie over alles wat leeft en eens geleefd heeft en nooit meer zal terugkomen.” (een citaat van L.H. Wiener, een echte worst als je het mij vraagt!) Nu iemand moet onze dagen op die godverdomse bol toch een beetje in goede banen leiden en de ene aardse levensvorm heeft daar al meer aanleg voor dan de andere. Het boek start meteen met een oerknaller! De eerste levensvormen (of wormen) kruipen aan land. Wat volgt is de Genesis van Darwin in een modern jasje gestoken. En wat meteen opvalt is dat áls Dimitri Verhulst zich dan al onderscheidt van zijn mede-aardwormen, dat het is in het gebruik van zijn moedertaal. Het heeft geen zin het te ontkennen: het boek is uitstekend, vlot en met een persoonlijke originele toets geschreven. Het voelt aan alsof het boek even spontaan is geëvolueerd als de eerste eencelligen. En binnen dit keurige taalgebruik is er ook heel wat ruimte voor allerlei vormen van humor, als je het mij vraagt vaak ‘geslaagde humor’: onschuldige, schattige, iets stoutere, ironische humor. Het zit er allemaal in. Maar toch kan dit het binnensluipen van vulgaire cafépraat (of noem het ‘oertaal’) niet tegenhouden. Na drie pagina’s heb je al vrolijk kennis gemaakt met woorden zoals schijt, zuipen, kloten, neuken en vreten. Heel fraai. Misschien is er ook voor dat kriegelige ettertje van een buurjongen met zijn eeuwig uitdagende ge-“durfdegij…?!” nog een plaats in de literatuur. Natuurlijk is er zoiets als dichterlijke vrijheid en vrijheid van meningsuiting, en terécht! (“Wat wil je nu eigenlijk zeggen?!” “Boeh!” “Kom nu verdikke ter zake!”) Maar ik betreur het ten zeerste dat deze roman niet alleen nog maar eens de populariteit van anale humor en irrelevant smerig taalgebruik promoot maar ook nog eens volledig afbraak doet aan de mens en deze afschildert als een egoïstische mestkever die er enkel op uit is zijn eigen bestaan te garanderen en al de rest te vernietigen. Dit boek is homo homini lupus (in dit geval ‘Humo homini lupus’) in veel woorden. Maar omdat de auteur zijn diertjesmartelende jeugdjaren projecteert op de mensheid in 186 pagina’s, hoeft hij nog niet serieus te worden genomen. Verhulst definieert de mens als “het enige schepsel waarbij de reu de teef langs de voorkant neemt en volpropt met een nageslacht; zo kan de reu de haat en de angst zien op het ruwe smoelwerk van de teef, de aversie, de walging.” En walging is exact wat ik voel na het lezen van deze zin. De stijl, de inhoud en het effect op de lezer zijn prima in balans, of hoe heet dat in literaire termen, maar mijn maag keert om als een wasmachine. Verhulst verwijst naar ‘de mens’ met ‘t, wat best nog origineel is. Maar is het noodzakelijk om mannen te beschrijven als “houders van kloten” en vrouwen als “dragers van spleten”?! Als dit het soort praat is dat mensen tegenwoordig willen lezen, dan zitten we echt in een soort achterwaartse Genesis. Men vergeet wel eens dat er nog tweevoeters zijn die zich verzetten tegen die neerwaartse spiraal van regressie. De tijden van religie zijn voorbij, en terécht. Religie heeft zijn functie gehad. We kunnen nu zonder, althans, een kleine progressieve minderheid. Net in een tijd waarin literatuur zijn waarde kan bewijzen, ontluikt daar de periode van het Zwartgalligisme en het Vuilepraatverkoopisme. De mensheid is al dikwijls laag gevallen, maar het zijn die misstappen die net automatisch extra aandacht krijgen. Ik heb de mensheid nog niet opgegeven. Zich op het pad rechtdoor begeven is nog altijd een reële optie en ironisch genoeg worden net de mensen die zich tegen de stroom slaafse spookwandelaars in durven wurmen ‘conservatief’ genoemd. De vraag is nu welke zijtak van de stamboom der beschaving weldra met uitsterven bedreigd zal worden.
"Ik zie dat mijn blogje vandaag 1000 dagen bestaat. Hoera!" Okay folks... Dit is het voorlopig Maar ik zal eens wat meer posten na het indienen van mijn (hopelijk) afgewerkte thesis. Doodles! xXx
Ik kreeg vandaag van het Nieuwblad een nieuwbrief met honderd tips om te besparen. Het gaat niet goed met de beurs en er staat ons Westerlingen een financiële crisis te wachten. Burgers die hun hoofd boven water willen houden, kunnen wel wat tips gebruiken. Sommige tips vind ik overdreven krenterig en eerder 'profiteren van anderen om te besparen'. Andere vind ik dan weer echt nuttig. Er zijn er ook bij die erg voor de hand liggen natuurlijk... Maar ze zijn toch de moeite om eens door te lezen. Ik geef ze jullie allemaal, mét commentaar:
1 "Spring verstandig om met verjaardagscadeaus. Vermijd 'last minute' aankopen, leg per persoon lijstjes aan van nuttige geschenken, bepaal een maximumbedrag en blijf daar onder." [Aankopen op voorhand doen, is altijd een goed plan. Dan heb je tijd genoeg om het 'ideale' cadeau te kopen. Besparen op verjaardagscadeaus of geschenken voor mensen die ik graag heb, zou ik niet doen eigenlijk. Maar voor sommige mensen heb ik de tip: koop je vriendschap niet! Ga geen cadeaus kopen voor mensen die je eigenlijk niet graag hebt, gewoon opdat ze je 'leuk' zouden vinden, dat is vrij zielig.]
2 "Hou een uitverkoop. Via websites zoals eBay of Spotter.be is dat een koud kunstje. Bied te koop aan wat je niet meer gebruikt, zoals kleren, snuisterijen, meubels, kunstwerken, lelijke cadeaus..." [Een heel goed idee! Ik doe het zelf...op Kapaza]
3 "Ga goedkoop op vakantie: doe aan huisruil. Er bestaan verschillende organisaties voor. Je vindt ze op internet." [Ik weet het zo niet... Goedkope vakanties, daar sta ik achter, maar huizenruil... Ik denk dat ik daarvoor te zeer gesteld ben op mijn privacy en te wantrouwig ben tegenover andere mensen, ookal hebben die natuurlijk hetzelfde probleem. Mijn vakantiebesparing voor dit jaar luidt voorlopig: 'niet op vakantie gaan' ]
4 "Koop zaken die een tijdje meegaan, zoals schoenen, kleding en sportmateriaal, buiten het seizoen en het liefst in de solden. Of koop je spullen in winkels die sluiten en uitverkoop houden." [Dat doe ik wel geregeld, maar niet altijd. Soms gaan je schoenen gewoon kapot binnen het seizoen en dan moet je andere kopen. Als schoenen het nu eens zouden begeven tijdens de solden he...]
5 "Neem in hotels zeepjes en flesjes shampoo mee. Doe hetzelfde met de suikerzakjes, koekjes en melkjes die je op café krijgt." [In hotels doe ik dat al. Het is allemaal veel te schattig en te gratis om het te laten liggen, en bovendien een mooie herinnering aan een trip. Op café ga ik gewoon echt niet vaak...]
6 "Koop tweedehands." [Dat heb ik wel eens gedaan, maar ik had er niet meteen goede ervaringen mee. Over tweedehands boeken ben ik dan wel weer heel enthousiast!]
7 "Koop nieuw als het om producten met een hoge restwaarde gaat." [Aan zulke producten ben ik voorlopig nog niet echt toe... maar 't is alvast een goeie tip]
8 "Ding af, vraag om een korting. We doen het wel op vakantie." [Goh, op vakantie durf ik dat, maar hier in België ga ik er een beetje van uit dat ze mij niet financieel zullen proberen bedriegen, naïef misschien. Prijzen vergelijken, doe ik wel. Studentenkorting durf ik ook meer en meer vragen. Maar op restaurant vergeet ik het al eens, het scheelt toch heel veel in prijs!]
9 "Spaar bonnen voor dingen die je echt nodig hebt." [Doe ik ook wel. Maar met bonnen moet je oppassen want ze sporen je vaak aan om nieuwe dingen te kopen om 'uit te proberen' zonder dat je ze echt nodig hebt. Laat je NIET vangen door: "Zin om geld uit te sparen? Koop dan nu deze dvd aan de helft van de prijs." Zo geef je geld uit, wanneer je het anders niet zou doen, een gemeen trucje waar veel mensen in trappen. Een dvd voor 10 euro is nog relatief duur hoor, ookal ligt hij nieuw in de winkel voor 18 euro. Het geheim is geduld uitoefenen. Van een dvd een jaar later te zien, ga je niet dood. En ondertussen kan je genieten van de films op tv en de collectie die je al hebt]
10 "Ga door de knieën in de supermarkt. De goedkoopste producten staan onderaan." [Als de goedkopere producten kwalitatief even goed zijn, is dit zeker een must]
11 "Blokkeer het toetsenbord van je gsm. Dat scheelt een hoop broekzakgesprekken." [...of koop zo'n 'klapding'. Dan heb je dat ook niet. ]
12 "Laad je gsm op je werk op, alle beetjes helpen." [Op de unief doe ik dat ook wel eens, tijdens een springuur of zo...als de batterij echt leeg is.]
13 "Bel via het internet en zeg je vaste lijn op." [Soms doe ik dat via Skype of Msn, maar het lukt niet als de anderen het niet hebben...]
14 "Bel en hang meteen weer op. De opgebelde is nieuwsgierig en belt wel terug." [Kijk, dat vind ik nu gewoon een gierige streek! Zo geef je een ander extra kosten.]
15 "Koop nooit een auto samen met je partner. De combinatie van beider wensen is duurder dan die van de man of vrouw alleen." [...of je moet gewoon niet te kieskeurig zijn en al blij zijn als het ding rijdt! Mensen zijn zo'n luxepaarden! Een auto moet vooral veilig zijn en degelijk.]
16 "Zet je auto regelmatig in de was. Dat scheelt aan luchtweerstand en dus brandstof." [Wax on. Wax Off. Ik vind het alleszins super leuk! ]
17 "Zet je huis permanent voor een zeer hoge prijs te koop. Je weet nooit of een gek het wil kopen." [Da's best een grappige... Wie doet dat nu!? Dan mag je al niet te zeer gehecht zijn aan je stekje ook... En niet vergeten dat de huizen tien keer duurder zijn dan vroeger! Met een beetje geluk kan je zelfs met een absurd hoge prijs 'iets gelijkaardigs' kopen...]
18 "Zet de thermostaat een graad lager en trek een trui aan." [Zeer juist! Mensen betalen precies graag meer geld om halfnaakt in huis rond te lopen.]
19 "Laat de airco uit en trek iets luchtigs aan." [Wij hebben nog niet de luxe van een airco. Maar goed ook.]
20 "Hang achter de radiatoren aluminiumfolie, bij voorkeur gebruikte. Zo bespaar je 5 tot 10 procent energie." [Dat vind ik een van de beste tips! Heel goed gevonden!]
21 "Ga vroeg naar bed, het spaart verlichting en warmte en wie weet brengt het iemand op ideeën." [Daar moet je met twee voor zijn natuurlijk. Ik vind het een goed idee. Ik ben toch eerder een ochtendmens dan een avondmens.]
22 "Zet eens een raam open: het is gezonder en de lucht wordt minder vochtig. Droge lucht is makkelijker te verwarmen." [In de zomer met veel plezier en zoveel mogelijk! Dan slaap ik beter 's nachts, maar ik krijg er wel erge hooikoortsaanvallen van. In de winter liever echt niet te lang. het duurt uren vooraleer het weer behoorlijk opgewarmd is dan.]
23 "Ga nooit in het rood op je zichtrekening. Het kost je tot 14 procent op jaarbasis." [Een verstandige spaarder gaat nooit in het rood. Geef nooit meer uit dan je verdient.]
24 "Eet voor je gaat winkelen. Met een volle maag koop je minder." [Da's zeer juist]
25 "Ga laat naar de winkel of de markt. Tegen sluitingstijd, zeker op zaterdag, zijn er kortingen." [Nog nooit iets van gemerkt, maar ik zal er eens op letten...]
26 "Zeg nee tegen 'Mag het een ietsje meer zijn?'." [Mja, 't is een truc als een ander natuurlijk...]
27 "Stop met roken. Tegen 5euro per pakje per dag levert dat per jaar 1.825 euro op." [Ik heb nooit gerookt. Er is geen enkel voordeel aan en het is vréselijk duur!]
28 "Print zo weinig mogelijk uit. Het spaart papier uit." [Lettertjes lezen op je computerscherm is toch heel vervelend hoor, zeker als je heel veel moet lezen... ]
29 "Wie geen printer koopt, heeft ook geen toner nodig." [Een student zonder printer is als een tuinman zonder grasmachine. Inktpatronen zijn duur! Je kan ze laten hervullen maar ik heb er nog niets dan miserie mee gehad. Inktpatronen koop je best in een grootwarenhuis, zoals Colruyt. Da's goedkoper. Maar laten hervullen, doe ik niet meer. Ik heb tientallen euro's verloren door dat te doen. Sommigen zijn zo slecht hervuld dat je er niets mee kan aanvangen achteraf en ze gewoon in de vuilnisbak moet gooien, zonde van je geld! Maar je kan toch niet constant naar het copy center lopen...]
30 "Kook altijd voor meer mensen dan er eters zijn en vries de rest in voor een volgende keer. Spaart geld én tijd uit." [Heel waar! Indien er een vent aan tafel zit, is dat echter moeilijk vol te houden. Die eten liever twee porties dan dat ze de overschot invriezen. Bovendien moet je dan je porties sparen tot er weer vier zijn, ofwel krijg je dan verschillende gerechten op tafel. Gewoon 'voldoende' koken, lijkt me het beste hoor, vooral voor de lijn!]
31 "Vul je koelkast zoveel mogelijk. Desnoods met lege flessen. Een volle koelkast verbruikt minder dan een lege. Geldt ook voor een vrieskast." [Da's ook een erg goede tip!]
32 "Vier Kerstmis en andere feesten bij familie." [Ik stel een beurtrol voor. Zo doen wij het meestal. Dan 'profiteer' je tenminste niet van anderen.]
33 "Val bij vrienden en kennissen binnen rond etenstijd. De kans is groot dat je mag mee-eten." [Zomaar binnenvallen bij mensen en de parasiet uithangen, daar sta ik toch echt niet achter hoor! Mensen die tip 30 niet in acht nemen en 'net genoeg' koken, zoals mijn voorstel is, zijn er ook niet op voorzien. Tegenwoordig apprecieert niemand meer dat mensen zichzelf uitnodigen.]
34 "Goedkoop feesten kan als iedereen zijn eigen drank en eten meebrengt. Je leert bovendien nog iets over de kookkunsten van de anderen." [Een goed idee, vooral op barbecues. En van elkaars creaties kan je wat opsteken bovendien... ]
35 "Eet en drink thuis. Op restaurant en café is alles veel duurder." [Da's waar. Op restaurant gaan is wel heel gezellig, maar het mag geen gewoonte worden of een oplossing uit gemakzucht. Als je het af en toe doet, is de sfeer pas echt bijzonder]
36 "Er zijn restaurants waar je je eigen wijn kan meebrengen. Dat scheelt een hele slok op de borrel." [Nog nooit tegen gekomen...]
37 "Stop een baksteen in de spoelbak van het toilet. Per keer gebruik je enkele liters water minder." [Heel slim. Voor hardnekkig in de pot plakkende verrassinkjes, kan je altijd een tweede keer doorspoelen... ]
38 "Besproei zo weinig mogelijk de tuin. Hoe minder water de planten krijgen, hoe dieper de wortels gaan." [Regen genoeg in België]
39 "Halveer het vaatwastabletje. De vaat zal even schoon zijn." [Dat geloof ik zeker! Die zeep ruikt zo sterk dat ik me afvraag of het nog wel gezond is om uit de glazen te drinken. Fabricanten spelen het echter slim en draaien er van die balletjes in of zetten er oplosbare plastiek zakjes rond om te vermijden dat mensen dat gaan doen.]
40 "Schrijf altijd een euro te weinig over, de kans dat men die vordert, is een op de tien." [Ik heb het willen proberen, maar mijn plichtsbewustheid liet het niet toe. Mensen moeten krijgen waar ze recht op hebben!]
41 "Haal iedere week een vast bedrag uit de automaat en betaal cash. Op is op en met al die kaarten verliezen we het besef van wat geld echt is." [Voor veel mensen ligt het probleem daar, inderdaad! Een bankkaart is geen UGC Unlimited ]
42 "Je hoeft geen postzegels te kleven. Verstuur dichtgekleefde brieven aan jezelf en zet als afzender de bestemmeling. Streep je adres door en schrijf er Geweigerd, retour afzender op. De post doet het nodige." [Da's weer zo'n gierige truc, bah! Dat is niet meer besparen maar 'foefelen'!]
43 "Koop je toch postzegels, koop ze dan in grote hoeveelheden. Ze blijven altijd geldig en dus boek je winst als er duurdere gekleefd moeten worden." [Dat lijkt er al meer op...]
44 "Stop met werken. De kans dat je rijk wordt als werknemer is oneindig klein. Word je eigen baas." ["Stop met werken." Dat is pas een belachelijke tip! Geld komt niet uit de lucht vallen hoor. Je eigen baas worden dat gaat niet zomaar. Je hoeft trouwens niet stinkend rijk te worden, als je maar verstandig omgaat met het geld dat je verdient en gemakkelijk rond komt! Mensen die niet 'kunnen' werken, da's wat anders, maar werkenden hoefen geen belastingen te betalen om de uitkeringen van domweg luie mensen te bekostigen.]
45 "Meer werken betekent niet altijd meer verdienen. Reken eens uit hoeveel uren van je werkweek nodig zijn om geld te verdienen voor uitgaven die je niet zou maken als je minder werkt." [Da's een doordenkertje. Het geldt zeker niet altijd. Overuren doen, kan wél iets opleveren als je er niet meteen naar gaat leven... Trouwens, terwijl je werkt, kan je al niet uit verveling naar het shoppingcenter trekken...]
46 "Gebruik een theezakje minstens twee keer. Laat een gebruikt theezakje gewoon wat langer trekken." [Da's iets dat ik ook geregeld deed, tot ik hoorde dat er na het tweede gebruik meer looizuur vrij komt, een stof die keelkanker veroorzaakt. Bespaar dus toch maar niet op thee. Je mag al eens 'gewoon genieten' ook he ]
47 "Solliciteer permanent. Dan kom je te weten hoeveel je waard bent en kan je gaan onderhandelen met je baas." [Dat lijkt me een goed idee, maar het kan ook een slechte indruk geven aan je baas natuurlijk...]
48 "Rij met collega's mee naar het werk. Kost minder en je weet meer." [Okay, maar wie 'zijn wereld kent' vergoedt de collega wel voor de verbruikte brandstof: fifty fifty (of anders als je met meer samen rijdt). Carpoolen is nog goed voor het milieu ook!]
49 "Doe niet alles zelf. Waar dienen vrienden en familie anders voor? En ze kunnen het vaak beter." [... maar ga er niet van uit dat ze alles 'free of charge' voor je zullen doen... Onkosten moet je vergoeden...]
50 "Ga niet vreemd. Een minnaar of minnares kost handenvol geld. En als je niet oplet: een scheiding kost nog veel meer." [Heel waar! En vooral: laat dit niet de enige reden zijn om niet vreemd te gaan! Investeren in je relatie kan je ook zonder geld. Wat je goed onderhoudt, dat gaat lang mee he... ]
51 "Gebruik de binnenkant van een bananenschil als schoensmeer. Het kalium in de schil is het belangrijkste ingrediënt van schoensmeer uit potjes. Gewoon nog even opblinken met een zachte doek. Regelmatig schoenen poetsen verlengt hun levensduur. Zet natte schoenen ook nooit onder een warme radiator. Het leer gaat scheuren omdat het te snel droogt." [Toffe tips! Moet ik eens uitproberen...]
52 "Geef nooit het eerste rondje op café. Dan heeft iedereen nog dorst. Hoe langer je wacht, hoe meer vrienden zullen passen voor nog een drankje." [Daar zit iets in. Kondig vooral niet op voorhand aan dat je zal trakteren. Er zijn altijd 'profiteurs' die dan express het duurste bestellen, allicht al een aantal van degenen die deze spaartips hebben verzameld voor Het Nieuwblad. )
53 "Rij trager met de auto. Met 120 kilometer per uur verbruik je 35 procent meer dan met 80 per uur." [Voila! En het is veiliger ook! Tenzij je zo traag rijdt dat je andere weggebruikers in gevaar brengt.]
54 "Koop nooit flessenwater. Vul zelf flessen met kraantjeswater en zet ze in de koelkast. Het is veel goedkoper, even gezond en je verspilt geen water door de kraan te laten lopen tot het water echt koud is." [Ik ben er zeker van dat het een boel zal besparen per jaar, maar het is toch niets voor mij. Ik stel me er toch ernstig vragen bij hoor, of het wel echt 'even gezond' is. Je moet zo'n waterleiding eens open zien. Er zit vaak een pak rotzooi vast aan die wand hoor. Pilletjes voor het slapengaan, neem ik wel met kraantjeswater.]
55 "Poets je ramen en spiegels met een lepel azijn in een glas warm water. Met een prop krantenpapier krijg je zelfs het kleverigste vuil weg. Het is veel goedkoper dan de poetsmiddelen." [Wij poetsen ons fornuis met azijn en dat werkt alleszins prima!]
56 "Vraag regelmatig om opslag: de aanhouder wint." [Goed idee Ofwel vinden ze je een zeur en vlieg je buiten natuurlijk. Je moet je werk ook goed doen dan: loon naar werken he. En ik zou geen opslag vragen op je eerste werkdag ]
57 "Op een spaarrekening krijg je meer rente dan op een zichtrekening. Regelmatig geld overschrijven naar de spaarrekening is de boodschap." [Een verstandige zet. Ik doe het al jaren en je ziet echt resultaat. Bovendien kom je dan niet in de verleiding om te veel te kopen omdat er 'toch nog veel geld op je zichtrekening staat'.]
58 "Kijk naar de televisie in je bed en in het donker. Zo bespaar je op verwarming en verlichting. Afhankelijk van het programma kan het je nog knuffels van je bedpartner opleveren." [Zalig! Als ik een televisie had op mijn slaapkamer, zou ik dat zeker doen.]
59 "Mayonaise schijnt het perfecte verzorgingsmiddel voor je haar te zijn. Met citroensap in je haar in de zon gaan zitten, levert blonde lokken op. Dat scheelt een bezoekje aan de kapper." [De kapper kan toch dingen met je haar die de natuur niet kan. Citroensap heb ik al geprobeerd en het is effectief. Mayonaise moet ik zeker ook eens proberen, maar ik vind dat dat stinkt.]
60 "Ga na of het niet goedkoper is je onkosten voor de fiscus te bewijzen in plaats van te kiezen voor het forfaitair systeem. Zeker wie met de eigen wagen naar het werk rijdt, kan een zaak doen, want niet alleen de auto, maar ook andere kosten kunnen worden ingebracht." [Da's interessant. Misschien moet ik eens ten rade bij Andy Defresne. ]
61 "Ga naar de bibliotheek of bij vrienden om boeken, cd's en dvd's uit te lenen in plaats van ze te kopen. Download muziek van het internet." [Dat doe ik dus niet. Voor mijn studies moet ik veel boeken 'kopen'. Ik wil niet maandenlang een boek lenen van iemand en ik moet er notities in kunnen maken. Cd's lenen doe ik nooit. Een cd moet je kunnen beluisteren wanneer je maar wil. Dvd's en boeken uitlenen doe ik wel heel vaak. Muziek en films downloaden vind ik een aanval op het auteursrecht. Artisten hebben ook recht op loon naar werken. Zelf besparen mag niet ten koste gaan van anderen, vind ik. Er zijn genoeg andere manieren op geld te besparen...]
62 "Koop kerstcadeautjes in de soldenperiode na de kerst en bewaar ze een jaar." [Knappe tip in theorie... maar wie doet dat nu...?]
63 "Koop seizoensgroenten en -fruit en laat de voorverpakte liggen." [Sommige groenten en fruitsoorten zijn de moeite om wat meer voor te betalen aangezien ze een boel vitaminen bevatten die je heel het jaar door kan gebruiken... Op je gezondheid moet je niet besparen, vind ik...]
64 "Zet een emmer in je douche. Het water dat je opvangt, kan je gebruiken om het toilet door te spoelen." [Weer een geweldige tip, maar ik zie het me niet meteen doen. De kans dat je verongelukt met zo'n emmer naast je in je douche is reëel.]
65 "In België valt er jaarlijks 780 liter water per m2. Als je een paar emmers in je tuin zet, kan je het opgevangen water gebruiken. Doe het helemaal goed en installeer een regenput met filter en pomp." [Buiten om je planten mee te begieten, zie ik geen enkele manier om regenwater te gebruiken. Ik zou het nooit drinken en ik zou er niet graag een bad in nemen... Het regenwater is niet meer wat het was in de jaren 50 bijvoorbeeld...]
66 "Douche met een kookwekker en stel de tijd in op 5 minuten. Je kan 20 tot 50 euro besparen als elk lid van een gezin van vier de kraan vroeger dichtdraait. Een waterbesparende douchekop is een must." [Een heel goede tip, waar je dan natuurlijkj met vier achter moet staan. Als de andere gezinsleden net langer gaan douchen omdat ze weten dat jij al bespaard, wat mij een reëel resultaat lijkt, brengt het niet veel op...]
67 "Als je uitgaat, zoek dan naar cafés met een happy hour. Er zijn ook restaurants die met die formule werken en korting geven als je op een bepaald tijdstip komt eten." [Goed idee. Wel opletten dat de prijs van een drankje niet zodanig duur is, dat je tijdens Happy Hour net zoveel betaalt per drankje als elders... Van die 'acties' zijn vaak misleidend. Vaak zitten voordelen al in de prijs meegerekend.]
68 "Vraag kinderkleren aan familie, buren en vrienden. Wat voor hun kinderen te klein geworden is, past jouw kroost nog wel." [Ik krijg wel eens kledij van tantes, die voor hen dan oud is, maar voor mij nieuw. Ik ben er altijd blij mee. Kledij van mij, ging vaak naar mijn jongere nichtjes vroeger.]
69 "Schep je bord minder vol en eet trager. Je zal je even verzadigd voelen." [Een tip die iedereen ter harte zou moeten nemen. Niemand wil erin geloven maar het is waar. Wie razende honger heeft, eet veel te snel en veel te veel. Da's niet voordelig en vooral niet gezond.]
70 "Doe het licht uit in kamers en op plaatsen waar je niet moet zijn. Gevelverlichting voor privéwoningen is nergens voor nodig." [Dat is alleen maar logisch...]
71 "Van schandalig dure antirimpelcrèmes ga je heus niet jonger uitzien. Bij een test van de Duitse consumentenbond Stiftung Warentest kwam de crème Biocura van Aldi (2,50euro voor een potje) er als beste uit." [Daar ben ik wel gevoelig aan. Ik geef veel uit aan schoonheidsproducten en vitaminencrèmes enzo. Volgens mij zijn ze nodig, maar zoals men hier zegt, zijn het niet altijd de duurste crèmes die het meest effectief zijn...]
72 "Kook altijd met het deksel op de pan. Dat bespaart 60 procent energie. Wokken of stomen is nog voordeliger, omdat het sneller gaat." [Wij wokken en stomen vaak. Gestoomde groenten vind ik ook lekkerder...]
73 "Borstvoeding is beter voor je baby en je spaart de dure poedermelk uit. Een doos die een week meegaat, kost 9 euro." [Onderzoek heeft uitgewezen dat baby's die lang borstvoeding hebben gehad, gemiddeld een hoger IQ hebben en gezonder zijn dan baby's die vooral vervangproducten kregen.]
74 "Neem je kinderen niet mee naar de winkel. Ze worden overstelpt door verlokkingen en je moet al heel stevig in je schoenen staan om hun smeekbeden te weigeren." [... of voed ze een beetje deftig op zodat ze geen heisa maken en zich gewoon gedragen ]
75 "Als je lichte spullen wast op 30graden, is waspoeder overbodig. De restjes die achtergebleven zijn van vorige wasbeurten, volstaan ruimschoots om dat wasje te doen." [Dat geloof ik best. Je zou ervan opkijken hoeveel waspoeder er in kledij blijft zitten. Mensen gebruiken over het algemeen veel te veel 'product(en)'.]
76 "Imiteer geen reclamespots over tandpasta. Het is echt niet nodig om je volledige tandenborstel te vullen. De helft minder tandpasta volstaat ook. Hetzelfde geldt voor Nutella en waspoeder." [Da's waar! Een halve tandenborstel vol is soms nog te veel. Fabrikanten willen natuurlijk dat je tube snel leeg is he, dan moet je nieuwe kopen! ]
77 "Neem een douche in plaats van een bad. En als het even kan, douche met twee. Dat is nog zo gezellig." [Met twee douchen, is heel gezellig. Terwijl de ene zich inzeept, spoelt de ander zich af. Heel economisch. Bovendien kan je mekaars rug wassen, da's handig. ]
78 "Verkoop je auto en neem de taxi en/of het openbaar vervoer. Het is bewezen dat stadsbewoners dan goedkoper af zijn. Op het platteland kom je met het openbaar vervoer jammer genoeg meestal nergens of pas de volgende dag." [Tenzij je veel geluk hebt gehad met je rijexamen maar er op de baan niks meer van bakt, is met de bus rijden een pak spannender. Wat je allemaal meemaakt met het openbaar vervoer! En je hebt veel afwisseling: andere chauffeurs, andere medepassagiers. Maar overlast is niet te vermijden: lawaai, stank, drukte, te warm, te koud. Bovendien is de regeling niet altijd even goed georganiseerd, zijn er nog veel misverstanden en zijn er veel plaatsen waar je met het openbaar vervoer niet veel kan aanvangen. Neem de fiets voor korte afstanden! Het is ontspannend en sportief!]
79 "Gebruik de doppen van de flessen wasverzachter als eierdopjes. Was ze wel eerst goed uit." [Kan werken... Je hebt ook geen afwas. Maar ik vind het een beetje overdreven...]
80 "Rij zuinig. Laat de airco en de achterruitverwarming uit, hou de ramen gesloten en haal die rommel uit je auto. Dat extra gewicht vergt ook brandstof. Vergeet ook niet je bandenspanning te controleren." [Dit zijn zeer bruikbare tips. Wij hebben geen airco dus daar moeten we ons al geen zorgen over maken. Bij erg warm weer, is het wel moordend om in de auto te zitten ]
81 "Verander van energieleverancier. Tel uit je winst op www.vreg.be. Daar kan je prijzen en voorwaarden vergelijken." [Valt te overwegen...]
82 "Ga na op welke subsidies en premies je recht hebt op www.premiejager.be. Premies voor energie vind je op www.energiepremies.be." [Altijd interessant om weten... Wie niet waagt, niet wint he.]
83 "Doe altijd boodschappen met een lijstje. Dan koop je niet wat niet nodig is." [Da's altijd goed in theorie, maar je kan al eens iets vergeten he. Misschien toch eens nadenken voor je iets extra in je kar gooit, vooral bij snoep, maakt je alleen maar dik en is nergens goed voor.]
84 "Betaal je rekeningen niet te vroeg, noch te laat. Bij te vroeg betalen loop je rente mis, bij te laat betalen komen er kosten bij." [Ook waar...]
85 "Bewaar stukken zeep in je kleerkast. Je kleren gaan lekker ruiken en je jaagt motten weg." [Dit heeft nog weinig met 'besparen' te maken, tenzij het om oude(rwetse) stukken zeep gaat of tenzij je denkt aan het vermijden van het kopen van nieuwe kleren als gevolg van de destructieve acties van de motteninvasie...]
86 "Schilder je muren in plaats van ze te behangen. Dat is goedkoper. Schilder ze in heldere tinten, die veel licht weerkaatsen. Donkere kleuren slorpen het licht op en zijn nefast voor het rendement van je verlichting." [Heel waar! Als puber wilde ik mijn plafond donkerblauw, maar ik mocht niet om deze reden. En ik heb er geen spijt van. Nu is het heel licht blauw en mijn kamer wordt al snel heel schemerig en is al moeilijk te verlichten...]
87 "Gebruik spaarlampen. Ze zijn duurder maar gaan langer mee en verbruiken minder. Wanneer je een spaarlamp een uur per dag gebruikt, bespaar je ruim 2 euro per jaar. Een gemiddelde woning telt 23 lampen die meestal langer dan een uur per dag branden." [Het gebruik van spaarlampen moet worden aangemoedigd. Het kan aan mij liggen maar ik vind wel dat ze minder goed licht geven dan gloeilampen. Ofwel licht dat gewoon aan mijn verlichtingsopstelling... Best mogelijk.]
88 "Installeer een dag- en een nachtteller en doe alles wat veel elektriciteit gebruikt, zoals de was en de vaat, 's nachts." [Wij zetten de afwasmachine aan na 21u (nachttarief). Met de wasmachine gebeurt dat ook wel eens.]
89 "Ook apparaten die in stand-by staan, gebruiken stroom. Schakel uit! Een screensaver spaart misschien je scherm, maar geen stroom." [Dat heb ik nog al gehoord. Ik probeer er zoveel mogelijk aan te denken mijn stekker uit het stopcontact te halen wanneer ik een toestel niet gebruik.]
90 "Logeer in een jeugdherberg. Vergeet de oude clichés. Die herbergen zijn tegenwoordig schoon, comfortabel en gezellig. En de kinderen zijn welkom." [Waarom niet. Kan gezellig zijn...]
"91 Recycleer overschotjes van zeep tot een nieuwe klomp. Deden ze vroeger ook." [Ik hou niet van klompjes maar wel van pompjes of flesjes douchegel. De meeste klompjeszepen stinken, vind ik... ]
92 "Doe niet mee aan loterijen. Ook niet aan de Lotto. Je kans om de grote pot te winnen met zes juiste cijfers is een op meer dan 5 miljoen. Wie per week 10 euro spaart, heeft na 10 jaar 5.200 euro, en daar moet de rente nog bij." [Mijn bompa heeft eens de 6 juiste cijfers gehad, goed voor een onnoemelijk bedrag net op het moment dat hij één keer zijn formulier was vergeten binnen doen. De lotto zorgt dus nog voor heel wat frustratie ook! Soms kan je het beter niet weten...]
93 "Verander van bank. Grote banken zijn duurder dan kleine en bieden op de koop toe meestal minder rente." [Kleine banken kunnen ook een risico inhouden. Ik hou het persoonlijk graag bij een erkende bank. Als je lang bij eenzelfde bank bent, gaan je ze ook kennen en ontstaat er meer vertrouwen...]
94 "Drink bij grote dorst eerst een groot glas kraantjeswater en dan frisdrank of iets sterkers." [..."of hou het op maximum een glas frisdrank per dag", zeggen diëtisten, niks gezond aan frisdrank! En water lest nog altijd het beste je dorst!]
95 "Drink hoe dan ook minder alcohol. Het is beter voor je lever en je portemonnee. En als je het niet kan laten, koop dan je drank in grote hoeveelheden." [Alcohol kan je best houden voor speciale gelegenheden. Dat heeft het nog meer 'iets gezelligs' om te drinken.]
96 "Doe de luiken en gordijnen dicht. In de winter hou je de koude buiten en vermijd je een energieverlies van 25procent. In de zomer hou je de warmte buiten en hoef je geen airco." [...én je hebt wat meer privacy ]
97 "Oplaadbare batterijen, de oplader inbegrepen, zijn goedkoper dan wegwerpbatterijen." [Zeer juist... Maar je mag niet vergeten ze meteen te herladen als ze leeg zijn, anders zit je zonder als je er meteen nodig hebt...]
98 "Ga op vakantie tijdens het laag- of tussenseizoen." [Wie kinderen heeft en wie in het onderwijs staat, moet sowieso rekening houden met de vakanties. Voor wie kan, is het een goede oplossing!]
99 "Stop nylonkousen en panty's 's nachts in het vriesvak van je koelkast. Daardoor gaan ze langer mee." [Goed om weten... De mijne gaan altijd na een paar dagen kapot, of ik nu dure of goedkope neem. ]
100 "Lees je rijk met Het Nieuwsblad. Elke dag verdien je je euro terug. Is het niet in geld, dan toch in plezier." [...of lees alles wat je wil weten op het internet , zoals ik.]
Gisteren kreeg onze stankwolk toch een serieuze vermelding in het regionaal nieuws en maar liefst 3 minuten (of zo) op het vtm nieuws Men wist blijkbaar niet veel meer dan wij, namelijk dat deze stinky winky wolk van ergens over 't water kwam (vanuit ons standpunt toch ): uit de Antwerpse haven. Da's toch iets heel anders dan Kallo. Maar we hebben verschillende berichten gehoord die elkaar tegen spraken. Welkom in de wereld van de media! Je weet op den duur niet meer wat je moet geloven. Men zei dat de wolk stonk naar verbrand rubber. Dan was die wolk hier nog wel een andere want ik rook duidelijk gas. Bij wetenschappelijk werk hebben we dat vaak genoeg moeten snuiven van de leraar. Het rook hetzelfde als wanneer je de gas van je aansteker in je neus laat ontsnappen (don't try this at home...) Maar geur is blijkbaar heel relatief. Sommige mensen roken rotte eieren en onze (optimistische) buurman rook barbecue. En ze weten dus nog altijd niet precies waar die kankerlucht vandaan kwam. Het schuldige bedrijf zwijgt natuurlijk als vermoord he. Als wij laten siamese kindjes krijgen of kindjes met een of ander syndroom, dan willen zij daar niet verantwoordelijk voor zijn ze! We zullen er wellicht nooit achter komen wie het gedaan heeft. Voor hetzelfde geld was het gewoon de scheet van een Antwerpenaar, die net de Quick had verlaten, die dan met de wind in onze richting is gevoerd. Ze bleven maar zeggen dat de wolk niet schadelijk was. Want hij had overal maar een half uur tot maximum een uur gehangen. Bullshit! Ik heb uren in de stank gezeten en ik had dan nog twee luchtzuiveringstoestellen in huis... Bovendien zei men wél dat tientallen mensen onwel waren geworden en er klachten waren van hoofdpijn, misselijkheid en draaierigheid... Maar 't was een gezonde wolk zenne! Desondanks heb ik toch weer een dag overleefd...en ons konijn leeft ook nog.
Zoals ik reeds voorspelde... - het is te zeggen...zoals de teller van mijn weblog reeds voorspelde... - leek het er vandaag even op alsof de wereld zou vergaan! Ik, en vele andere inwoners van onze gemeente, zijn op het nippertje aan de dood ontsnapt! Ik kreeg deze voormiddag bericht dat ik ramen en deuren onmiddellijk moest sluiten omdat er een giftige wolk hing boven onze gemeente. Dit deed ik onmiddellijk en zette ook meteen twee zware luchtzuiveringstoestellen op, maar de lucht bleef uren hangen. De lucht stonk vreselijk naar gas! Ik zette dus de regionale televisie en radio op maar die redactie lag - zoals ik op tv dus kon zien - nog half te slapen. Op de radio klonken vréselijke deuntjes, die me waarschijnlijk nog sneller hadden vermoord dan de 'gifwolk' die overal rondhing. Dus zette ik beide toestellen maar af. Toen herinnerde ik mij dat, wanneer je eenzaam bent en je op het punt staat om te sterven, dat je dan altijd kan rekenen op Donna. Donna raadde de luisteraars aan om alle deuren en ramen te sluiten en ook niet met de auto in de omgeving rond te toeren, tenzij met de ventilatie uitgeschakeld. Het probleem deed zich blijkbaar niet alleen voor in Beveren maar ook in Melsele, Kruibeke, Temse, Bornem, en Klein-Brabant. Er werd ook gemeld dat vooral kinderen en oudere mensen moesten oppassen. Alle leeftijdscategorieën die daar tussen vielen, mochten blijkbaar gewoon doodvallen. Later kreeg ik bericht dat het om een 'gifwolk' ging die van het industrieterrein in Kallo afkomstig was. De wolk was niet schadelijk voor de gezondheid volgens datzelfde bericht. Volgens Van Dale is een gifwolk 'een wolk van giftige stoffen' en betekent giftig 'vergif bevattend'. Bovendien betekent 'vergif' dan weer volgens Van Dale "stof die al in kleine dosis de levensfuncties ernstig verstoort". Ik vertrouwde het dus toch niet met die 'gifwolk' die 'niet schadelijk was voor de gezondheid' en bleef lekker binnen. Tenslotte hebben ze aan 'gas' niet zonder reden een stof toegevoegd die een weerzinwekkende geur verspreidt. Het is een waarschuwing: "Niet inademen of u zal lijden aan verstoorde levensfuncties!" Donna waarschuwt ons toch niet voor niets om binnen te blijven he. En, zoals u weet, heeft Donna altijd gelijk! Ik hoop dus dat het dodental beperkt is gebleven vandaag. Ik zal voor de zekerheid eens checken of ons konijn nog leeft. Die zat heel de dag buiten. Het lijkt er alleszins op dat het gevaar is geweken: de ijle hete gasgeur lijkt opnieuw plaats te hebben gemaakt voor de stank van de 21ste eeuw die we al jaren gewend zijn. Hopelijk houden we er allemaal niet te veel aan over...
Vandaag, 29 mei 2008, deed ik een bijzonder schokkende ontdekking! Mijn teller stond op 22222. Daar ik zeer weinig op mijn blog kom tegenwoordig en een enorme fobie voor het getal twee zeer kenmerkend is voor mijn persoon, wist ik het zeker: "Het was een waarschuwing!" Dit kon geen toeval zijn... De Apocalyps komt naderbij.... Deze is al voorspeld voor 2012, maar volgens mij wordt het eerder 2222 (in dat geval zal ik er nét aan ontsnappen) Ik weet zeker dat dit een symbolische waarschuwing was van een andere planeet. Misschien wisten de aliens op welk exact moment ik mijn weblog zou openen en *poef*, daar stonden al die 2's. Natuurlijk werd ik kortademig bij het zicht ervan alleen al! Gelukkig was het maar een waarschuwing, want het was 5 x 2. 5 is een positief getal. Veel goede en natuurlijke elementen bestaan uit 5. Maar twee keer twee, dat is afschuwelijk! 2 is het getal van de aardsheid, van de zonde, dus het ligt voor de hand dat de wereld zal vergaan op 22 februari 2222 (7 x 2), als de aarde al niet is vergaan op 22 februari 222 (6 x 2), zonder dat we het eigenlijk beseffen. Misschien zijn we allemaal al dood en weten we het nog niet, zodat het onmogelijk is om over te gaan naar 'de andere kant'. Ik ben er in ieder geval van overtuigd dat op het moment dat iemand voor de 222222'ste keer mijn weblog bezoekt, die zichzelf zal vernietigen! (Mijn weblog, bedoel ik he...) Misschien met de rest van onze aardbol erbij... Want dat is 6 x 2!!! En 6 is een zeer verontrustend getal, hoewel niet zo verontrustend als 2. Uit al die miljarden mensen op onze aardbol ben ik uitverkoren om deze boodschap te verspreiden...Maak het beste van jullie leven, want voor je het weet, heb ik 222222 bezoekers, en wat dan?! De boodschap was dus duidelijk aan mij gericht. In mijn drie vorige relaties had ik telkens een partner die geboren was op de 22ste van een maand. Dat was dus gedoemd te mislukken he! Gelukkig is mijn huidige partner geboren op vrijdag de 13de. Dat stelt mij toch enigszins gerust. Mag ik een oproep doen om mijn weblog dus niet meer te bezoeken. Hoe minder u dat doet, hoe minder snel u zult sterven. Ondertussen post ik wel vrolijk verder, want ik ben nog lang niet uitgebrabbeld. Pas ondertussen vooral op voor giftige gaswolken, verkeersongevallen, gaten in de ozonlaag, CO vergiftiging, oude vrouwtjes die appels komen verkopen aan de deur en zwarte sneeuw!
As a true Stephen King fan, I was determined to see The Mist. As the director of one of my favourite movies The Green Mile, I had every faith in Frank Darabont that he would do this novella justice. The Mist was the story in Skeleton Crew that immediately caught my attention. I read it on summer holiday in 2004. I don't know whether it was because it was the first story in this collection of short stories or because it was the largest, but it kept buzzing in my mind after having finished the entire book. I loved the idea that when the earth is threatened by an unknown evil, that the biggest threat might actually be human beings. The question that rose was: Where is the biggest danger, outside the store, or inside? I also loved the 'open ending'. That's probably one element that made the story wander about in your mind for such a long time. Reading The Mist immediately inspired me to make a drawing, just for fun. When I saw the movie I thought it was right in every way: it was exactly as I had imagined and the characters were very profound and psychologically interesting, like King always sublimely manages to describe them. The only thing that 'at least' disturbed me, was the ending, which was anything but like the original one. The ones that have seen the movie, will know exactly what I mean. For the ones who have no intention to see the movie, I will summarize it briefly (*Spoiler Warning!!!*): Hero of the story, the artist David Drayton, has proved to be, throughout the story, a guy with his heart in the right place. But the director gives him a punishment worse than death: he escapes the store (so far so good) and they drive on through the mist until they run out of gas. The five of them (including two nice old people, Amanda and Billy, his son) have only few chances to survive and David promised his son that he wouldn’t let him get eaten by the monsters. They agree in silence that it would be best to kill themselves. He count the bullets in a gun he could only narrowly fetch from the bonnet of the car: there are 4. But they are 5. So the audience knows what is going to happen next. David, as a good guy, saves the worst death for himself and shoots his fellow escapees, including his own son. Then he gets out of the car and calls out for the monsters to kill him. You hear a sound, probably one of those creatures and you see David’s terrified expression. Then you see the mist clearing and tanks and trucks are driving by with scores of survivors. David calls out in grave agony, while two bewildered soldiers try to approach him.
Every human being equipped with all his senses must agree that this is a horrible ending. Although I must acknowledge it’s rather daring. Still, it is very unlike Stephen King. If you read the original end passage from The Mist, you will agree that it is very different from the end of the movie:
The Mist – (The original ending)
That is what happened. Or nearly all – there is one final thing I’ll get to in a moment. But you mustn’t expect some neat conclusion. There is no And they escaped from the mist into the good sunshine of a new day; or When we awoke the National Guard had finally arrived; or even that great old standby: It was all a dream.
It is, I suppose, what my father always frowningly called “an Alfred Hitchcock ending, “ by which he meant a conclusion in ambiguity that allowed the reader or viewer to make up his own mind about how things ended. My father had nothing but contempt for such stories, saying they were “cheap shots.”
We got to this Howard Johnson’s near Exit 3 as dusk began to close in, making driving a suicidal risk. Before that, we took a chance on a bridge that spans the Saco River. It looked badly twisted out of shape, but in the mist it was impossible to tell if it was whole or not.That particular game we won.
But there’s tomorrow to think of, isn’t there?
As I write this, it is a quarter to one in the morning, July the twenty-third. The storm that seemed to signal the beginning of it was only four days ago. Billy is sleeping in the lobby on a mattress that I dragged out for him. Amanda and Mrs. Reppler are close by. I am writing by the light of a big Delcro flashlight, and outside the pink bugs are ticking and thumping off the glass. Every now and then there is a louder thud as one of the birds takes one off.
The scout has enough gas to take us maybe another ninety miles. The alternative is to try to gas up here; there is an Exxon out on the service island, and although the power is off, I believe I could siphon some up from the tank. But –
But it means being outside.
If we can get gas – here or further along – we’ll keep going. I have a destination in mind now, you see. It’s that last thing I wanted to tell you about.
I couldn’t be sure. That is the thing, the damned thing. It might have been my imagination, nothing but wish fulfilment. And even if not, it is such a long chance. How many miles? How many bridges? How many things that would love to tear up my son and eat him even as he screamed in terror and agony?
The chances are so good that it was nothing but a daydream that I haven’t told the others…at least, not yet.
In the manager’s apartment I found a large battery-operated multiband radio. From the back of it, a flat antenna wire led out through the window. I turned it on, switched over to BAT., fiddled with the tuning dial, with the SQUELCH knob, and still got nothing but static or dead silence. And then , at the far end of the AM band, just as I was reaching for the knob to turn it off, I thought I heard, or dreamed I heard, one single word.
There was no more. I listened for an hour, but there was no more. If there was that one word, it came through some minute shift in the damping mist, an infinitesimal break that immediately closed again.
One word.
I’ve got to get some sleep … if I can sleep and not be haunted until daybreak by the faces of Ollie Weeks and Mrs. Carmody and Norm the bag-boy … and by Steff’s face, half-shadowed by the wide brim of her sunhat.
There is a restaurant here, a typical HoJo restaurant with a dining room and a long, horseshoe-shaped lunch counter. I am going to leave these pages on the counter and perhaps someday someone will find them and read them.
One word.
If I only really heard it. If only.
I’m going to bed now. But first I’m going to kiss my son and whisper two words in his ear. Against the dreams that may come, you know.
Two words that sound a bit alike.
One of them is Hartford.
The other is hope.
Stephen King. Skeleton Crew. “The Mist.” London: 1985.
Om mijn lezers te bewijzen dat ik toch nog leef, ga ik nog eens iets posten op mijn blog En om toch niet het gevoel te krijgen dat ik kostbare tijd verspil, ga ik iets nuttigs posten. Mijn moeder kreeg vandaag een mailtje met een leuke tip voor vertalingen: Google vertaler! Laten we even checken, vooral voor mijn studiegenoten taal- & letterkunde, of deze online vertaler een bedreiging zal vormen voor de vertaalbusiness. Laten we Nederlands en Engels als input en output kiezen, aangezien de meeste mensen wel een minimum aan Engels verstaan en omdat Nederlands en Engels mijn specialisatietalen zijn (lees: omdat ik van alle andere talen niet het minste beetje verstand heb! )
Een voorbeeldje Nederlands - Engels (ik schud maar gewoon enkele zinnetjes uit mijn mouw he):
"De boterham met confituur hing met kerstmis te drogen aan de waslijn terwijl het buiten frieten met ketchup regende." => "The toast with jam at Christmas hung to dry in the washing lines while it rained outside fries with ketchup." Lang geen slechte vertaling voor een computer. Je begrijpt toch volledig de inhoud van de zin.
Nog eentje: "De moordlustige kannibalen zetten de jacht in op een kudde slechtziende vegetariërs in de zebrawoestijn." => "The moordlustige cannibals continue hunting in a herd sighted vegetarians in the zebrawoestijn." Mja, blijkbaar heeft de vertaler toch problemen met samenstellingen en vaste uitdrukkingen in het Nederlands. Bij vaste uitdrukkingen worden onderdelen die niet letterlijk vertaald kunnen worden vaak behouden. Samenstellingen vertaalt hij ofwel niet, ofwel vertaalt hij slechts een deel van de samenstelling. bv. in het korte "Mijn man is een enorme computerspecialist" => "My husband is a huge computer" Best wel grappig eigenlijk.
Conclusie: Het ziet ernaar uit dat we toch nog vertalers nodig hebben om Nederlandse teksten in het Engels om te zetten.
En nu andersom: van Engels naar Nederlands:
"The drunk translator fell out of his rubber boat in the middle of nowhere and was hit on the head by a bicycle." => "De dronken vertaler viel uit zijn rubber boot in het midden van nergens en werd geraakt op het hoofd van een fiets.
" De vertaler heeft een beetje moeite om uit te maken bij welk naamwoord een adjectief nu een bepaling is.
"Yoda, master of the Jedi, went on a romantic date with a bleached turkey on roller blades." => "Yoda, kapitein van de Jedi, ging op een romantische date met een gebleekt kalkoen op roller blades." Met verbuigingen heeft de vertaler het ook moeilijk, maar tot op heden hadden alle computervertalers daar moeite mee. Dat is blijkbaar ook een van die obstakels bij het aanleren van de Nederlandse taal.
Ten slotte: Hoe zit het met lange zinnen? "Yesterday, an unknown lighthouse full of queer historical artefacts in a country that had never been heard of, was painted green by aliens who believed that peanut butter is made of cardboard boxes." => "Gisteren heeft een onbekende vuurtoren vol queer historische artefacten in een land dat is nog nooit van gehoord, was groen geschilderd door vreemdelingen die geloofden dat pindakaas is gemaakt van kartonnen dozen." Lange zinnen zijn ook blijkbaar te moeilijk en een passieve constructie is blijkbaar ook niet gemakkelijk om automatisch te vertalen. Soms schiet de vertaler te kort in woordenschat en hij heeft moeite om het onderscheid te maken tussen zinsdelen die op elkaar lijken, hier tussen onderwerp en lijdend voorwerp.
De conclusie der conclusies: Er is nog steeds een grote kans dat menselijke vertalers aan de bak zullen komen in de vertaalbusiness. Voorlopig kunnen zij nog niet worden vervangen door computervertaalprogramma’s. Gelukkig maar…
Ik las net dat in Japen jaarlijks 20.000 dolfijnen op gruwelijke wijze worden afgeslacht om sushi van te maken! I'm absolutely shocked!!! Dit is echt vréselijk. Hoe kan cultuur nu belangrijker zijn dan een basisrespect voor dieren?! Ik ben er echt helemaal niet goed van... Dolfijnen afgeslacht
Hoi beste Bloggertjes, (okay dit klinkt alsof ik een bende kleuters aanspreek, mijn excuses)
Als jullie zich afvragen hoe het met mij gesteld is... Ik ben vorig academiejaar afgestudeerd als Bachelor in de Taal- en Letterkunde. Momenteel heb ik gekozen voor een Master Literatuur van de Moderniteit, volgens mij de master met de meeste werkdruk (extreem veel lezen!) maar wel het meest interessant. Ik ga ook verder met de lerarenopleiding dit jaar dus het wordt druk. Voor volgend academiejaar denk ik eraan een Master Filmstudies en Visuele Cultuur te gaan doen, als die tegen dan nog bestaat. (En met die bagage gooi ik mezelf dan op de arbeidsmarkt) Dit jaar moet ik dus ontzettend veel lezen en schrijven. Omdat het een Master is, leggen we ons vooral toe op de literatuur die door iedereen als 'onleesbaar' wordt beschouwd...hoe ironisch... Ik zal dit semester dus bitter weinig originele dingen kunnen posten...ook omdat ik schrijf voor de gloednieuwe ECHT krant, en De Leeswolf (magazine), omdat ik dramalessen volg in mijn vrije tijd, momenteel volop aan het repeteren ben voor een toneelvoorstelling in November (Romeo & Julia, toneelvereniging Tassijns in Haasdonk) en ik daarbuiten ook nog een sociaal leven probeer te hebben... En aan alle goede vrienden... "uit het oog, is bij mij niet uit het hart he..." Niets houdt jullie trouwens tegen om eens een bezoekje te brengen aan Wordwonderland, waar ik regelmatiger zaken zal posten aangezien ik er minder werk in moet steken... (http://www.bloggen.be/wordwonderland/) Aan iedereen die nog studeert...een geweldige, spannende, interessante, supertoffe, vreugdevolle kick-off toegewenst voor dit nieuwe academiejaar. Aan allen die net zijn afgestudeerd...doe het goed op de arbeidsmarkt! Aan allen die al heel lang aan het werk zijn...doe zo verder...of als het niet zo goed gaat... doe het dan eens anders... Enfin... Ik wens gewoon iedereen het beste!
Beste trouwe, creatieve, grappige, intelligente,... *ahum* forumleden... Even dit berichtje om jullie op de hoogte te brengen van het feit dat het url van mijn forum recentelijk is gewijzigd. Het url is nu het volgende: http://morgan.gratisforum.be/mijnforum/smf/morgan
Ik volg momenteel de vakdidactiek Engels in de lerarenopleiding aan de Universiteit van Antwerpen. Tijdens de inleiding op de cursus kregen we het volgende filmpje als een extra motivatie om leerkracht Engels te worden...
Het wordt tijd voor een nieuwe horoscoop. Eigenlijk is het wegens tijdsgebrek gewoon dezelfde horoscoop geworden als de vorige, maar ik heb hier en daar wat veranderd en de datum aangepast. Jawel, er zal u de komende week bijna exact hetzelfde overkomen dan de vorige keer! Mogelijk zullen enkele afbeeldingen nog worden gewijzigd.
Ram (21/3 - 20/4)
Liefde: Houd uw geliefde goed in het oog want hij of zij zit al een tijdje met overspelige gedachten. Bind hem/haar vast op een stoel en verplicht hem/haar om een uur lang naar een giant poster van Liliane Saint-Pierre/Eddy Wally te kijken en het komt wel weer goed.
Seks: Uw partner is de hele week ‘moe’ of heeft hoofdpijn.
Gezondheid: U moet oppassen voor salmonella! Ontsmet daarom alles voor u het aanraakt!
Eten en drinken: Bent u niet een béétje naïef? Door kilo’s aardbeien te eten, zal u geen knappe filmster worden. U zal hooguit weken op het toilet vertoeven. Drink wat meer tomatensap.
Uiterlijk: Probeer eens een nieuwe haarkleur. Groen zal u mooi staan!
Geloof: Uw wachten wordt beloond en u zal eindelijk een goddelijke verschijning zien. Maar het zal voor u een ware teleurstelling worden…
Ontspanning: Als u van plan was om naar een recreatiepark te gaan, kijk dan goed uit! U loopt kans om overvallen te worden door maar liefst vijf mannen met baarden. Hou daarom zeker een suikerklontje op zak.
Geld: U staat deze week voor een dilemma wanneer u een briefje van 50 euro in een hoop hondenpoep op straat ziet liggen.
Werk of studies: U bent uw studies moe en denkt eraan een kapsalon te beginnen.
Vrienden en kennissen: Uw schoonmoeder heeft haar kuren weer. Negeer het mens gewoon.
Familie: Uw zus zal deze week geheel onverwacht bevallen van een meerling.
Huisdieren: Het wordt tijd om een huisdier in huis te halen. Als u er al een heeft, wordt het tijd voor iets tropisch: een slang of een vogelspin.
En verder: U zal komende woensdag om 10 na 4 ’s namiddags een egel doodrijden.
Tip: Eens goed brullen in de zuivelafdeling van de Carfour kan echt opluchten!
Stier (21/4 - 20/5)
Liefde: U gaat een topweek tegemoet. (Vooral een zeer actieve week!) U laat uw partner meermaals voelen dat u dol op hem/haar bent!
Seks: Let op! Te veel is ook niet goed!
Gezondheid: U heeft problemen bij het zitten. Kijk uit voor geslachtsziekten!
Eten en drinken: De gele pudding die u donderdag zal eten, zal u slecht bekomen.
Uiterlijk: Uw haren zouden er al veel levendiger uitzien, als u ze eindelijk eens zou wassen. Pas op voor shampoo in de oogjes!
Geloof: U gelooft dat alle goede dingen in de wereld op een of andere manier iets met u te maken hebben. Niets is minder waar…
Ontspanning: U zal drie maal een ontspannend bad nemen deze week.
Geld: U zal deze week behoorlijk wat geld bijeen krijgen! Maar u heeft het voor de week om is alweer allemaal uitgegeven aan nutteloze rommel.
Werk of studies: Die leuke grap die u met uw baas/leraar/prof wil uithalen, zal u duur te staan komen!
Vrienden en kennissen: Uw hartsvriend(in) verhuist deze week naar Afrika.
Familie: Uw grootmoeder heeft uw steun nodig! Ga haar onmiddellijk bezoeken!
Huisdieren: Uw konijn ligt al drie weken dood in de tuin en het zal nog even duren voor u dit merkt. Heeft u er al eens aan gedacht dat dieren óók moeten eten?!
En verder: Donderdag zal u in Delhaize per ongeluk bovenop Bart Kaël terechtkomen. Mannelijke hetero stieren kunnen zich dan maar beter zo snel mogelijk uit de voeten maken.
Tip: Haal uw badeendje nog eens boven en draag een maliënkolder bij je eerstvolgende bezoek aan Delhaize.
Tweelingen (21/5 - 20/6)
Liefde: Uw partner blijkt helemaal niet zo knap te zijn als u dacht, wanneer u hem in een andere lichtinval bestudeert. Deze week krijgt hij bovendien een afschuwelijke puist op het topje van zijn neus. U gaat pas echt twijfelen aan uw relatie wanneer uw partner u ook nog eens ruw behandelt deze week.
Seks: Als u geen zin heeft, verzin dan een originéél excuus! Misschien is het toch een goed idee om te vrijen met het licht uit.
Gezondheid: U krijgt jeuk op enkele uiterst vervelende plaatsen.
Eten en drinken: Rode wijn met tonic voor het slapengaan, zal u een aangename nachtrust schenken.
Uiterlijk: Het wordt tijd om uw beenhaar eens af te scheren. U zal zich veel beter voelen.
Geloof: U wordt deze week vervuld van goddelijke liefde waarna u zich volledig bekeert tot het Christelijke geloof. U besluit uw huis om te bouwen tot een bedevaartsoord met uw slaapkamer als centraal heiligdom. U vervangt al uw posters van Johnny Depp en foto’s van uw partner door schilderijen die Jezus’ lijden afbeelden en Mariabeeldjes. Probeer niet te ver te gaan in deze nieuwe obsessie. Uzelf kastijden zal u niet dichter bij God brengen.
Ontspanning: Ga wat meer sporten, luie donder!
Geld: U sluit een mooi deal waar u een aardig centje aan overhoudt.
Werk of studies: Studenten worden in hun studies belemmerd door een plotse aanval van computerverslaving. Werkende tweelingen maken promotie en krijgen er een leuke secretaresse bij.
Vrienden en kennissen: Uw beste vriend(in) doet u een shockende bekentenis waardoor u even aan uw eigen identiteit zal twijfelen.
Familie: Uw moeder eet een appel deze week.
Huisdieren: Stop met uw hond gore kunstjes aan te leren!
En verder: U krijgt maandag een telefoontje van Willy Sommers die verkeerd verbonden is.
Tip: Doe wat uw gevoel u ingeeft.
Kreeft (21/6 - 22/7)
Liefde: U krijgt een prachtige roodpaarse zuigplek! … alleen… niet van uw partner.
Seks: Zit er niet in. Uw partner is woedend om die zuigplek.
Gezondheid: Tandhygiëne is belangrijk! Zeker als u nog sociaal contact wil.
Eten en drinken: U eet deze week een vervallen bifiworst.
Uiterlijk: Als u die kale plekken op uw hoofd en die rode uitslag op uw wangen wegdenkt, ziet u er schitterend uit!
Geloof: Deze week gelooft u niets.
Ontspanning: Neem uw partner eens mee uit eten. U heeft wat goed te maken.
Geld: Een weddenschap met uw buurman maakt u 100 euro rijker!
Werk of studies: U krijgt een ingenieus idee waar u erg voor beloond zal worden.
Vrienden en kennissen: Pas op want er ligt heel veel jaloezie op de loer. Uw vrienden zullen u erg teleurstellen! Een van uw vrienden gooit een hotdog naar uw hoofd.
Familie: Er komt een leuk familiefeestje. Haal uw travestieten- / courtisanepakje maar al boven!
Huisdieren: Het lijkt onwaarschijnlijk maar uw kanarie, Pietje, is al een week hoogzwanger! (Ik weet dat hij alleen in een kooitje zit en dat hij van het mannelijke geslacht is maar check het dan gewoon als u me niet gelooft!)
En verder: U zal uitschuiven over een bananenschil.
Tip: Eet geen boterhammen met kaas deze week. (Ook niet met préparé)
Leeuw (23/7 - 22/8)
Liefde: U heeft al een hele tijd weer vlindertjes in de buik. Deze week verandert dat niet.
Dit is een echte knuffels-en-wie-weet-wat-nog-meer week.
Seks: U bent saai in bed! Probeer eens iets nieuws. U bent creatief genoeg.
Gezondheid: Pas op voor geestesziekten zoals paranoia en schizofrenie.
Eten en drinken: U moet dringend op dieet! Drink veel water!
Uiterlijk: U heeft geen ‘bad hair day’, maar een ‘worse hair week’! En er zit iets groens tussen uw tanden.
Geloof: Mohammed laat u falen op een examen/in een opdracht. Denk in het vervolg dus twee keer na voor u uw gebed overslaat!
Ontspanning: Neem wat meer ontspanning! Uw hersenen staan weer op ontploffen.
Geld: Wees zuinig! Het geld groeit niet aan de bomen!
Werk of studies: Uw hond eet een belangrijk stuk van uw examenleerstof op.
Vrienden en kennissen: Een oude kennis zal deze week een parkiet kopen genaamd Elvis.
Familie: Nonkel Julien vertelt u weer een van zijn flauwe moppen.
Huisdieren: Loop eens met uw huisdier tot bij een psychiater. Het beestje zit aardig in de knoop met zichzelf.
En verder: U heeft ambities om de toekomst te voorspellen deze week! Vrijgezellen zullen een hysterische huilbui krijgen in een bomvolle cinemazaal.
Tip: Zet Brad Pitt/Angelina Jolie uit uw hoofd. Die is al getrouwd. Leg liever uw partner eens in de watten. Trekt u zich vooral niets aan van de tientallen mensen die u aanstaren als u zich weer eens aanstelt. Vrijgezellen gaan beter niet naar de film…
Maagd (23/8 - 22/9)
Liefde: Neen, uw vriend(in) vindt het niet aardig als u hem/haar vertelt dat hij/ze op een personage uit Familie lijkt!
Seks: Hangt helemaal af van uw uithoudingsvermogen!
Gezondheid: Drie keer pizza in één week is écht te veel! Als u zo ongezond blijft eten, zal u impotent of onvruchtbaar worden... of allebei!
Eten en drinken: Neen! Choco met mayonaise levert geen nieuw soort cocktailsausje op!
Uiterlijk: U ziet er fantastisch uit! (zoals altijd) Doe alleen iets aan die cellulitis…Het begint op te vallen.
Geloof: U bent er nog steeds rotsvast van overtuigd dat God een dj is.
Ontspanning: Ga met die dikke kont eens ergens anders zitten of liggen dan voor de televisie. Ga beter buikspieroefeningen doen of ten minste al staand televisie kijken. Te veel pornoblaadjes ‘lezen’ is heel slecht voor de gezondheid.
Geld: Allemachtig! Maar u bent rijk!!! U zal deze week een Porsche kopen.
Werk of studies: U werkt te veel! U droomt zelfs dat u werkt! U zou beter wat meer sporten!
Vrienden en kennissen: Uw vroegere beste vrienden doen iets heel stoms waardoor ze massaal in een instelling worden geplaatst. U zal op zoek moeten gaan naar nieuwe vrienden. U koopt uw paranormaal begaafde buurvrouw een ruiker bloemen om goed te maken dat u haar voorspellingen hebt genegeerd.
Familie: Uw tante schakelt over op magere melk.
Huisdieren: Uw hond wordt verliefd op een vis in uw vijver. Probeer het beest duidelijk te maken dat dit een onmogelijke relatie is en vang het zo goed mogelijk op in deze moeilijke periode.
En verder: U mag een wraakactie verwachten van de overlevende mieren uit de nest die u vorige week volledig trachtte uit te roeien. Laat u niet kennen en vecht moedig terug.
Tip: Bent u uw kapsel beu? Waarom probeert u niet eens een hanenkam? Draag eens een string. Dat mooie kontje van u moet gezien worden!
Weegschaal (23/9 - 22/10)
Liefde: Van alle potentiële liefdespartners, kiest u er uiteraard weer de meest excentrieke uit…
Seks: Enkel met uzelf, maar u wordt er zo stilaan aan gewend.
Gezondheid: Luister wat meer naar uw moeder. Zij weet wat goed voor u is.
Eten en drinken: Deze week is het spaghetti! Yes!
Uiterlijk: Zelfs de nieuwe Venus scheermesjes krijgen die hardnekkige baardgroei niet onder controle. Misschien heeft epileren meer succes.
Geloof: U vindt deze week een leeg blikje Redbull. Meenemen dat ding! Wie weet welke heerlijke lippen het zilveren metaal hebben aangeraakt… Het zal u veel geluk brengen.
Ontspanning: Ga slapen.
Geld: Veel geld hebben is leuk. Als u maar eens wist wat u ermee kon doen.
Werk en studies: Van studeren/werken komt er niet veel in huis met die ‘bijzondere’ persoon in de buurt.
Vrienden en kennissen: Het is hoog tijd om een feestje te organiseren en MIJ uit te nodigen. Een bekende Vlaming vraagt u om steun. Bied discreet hulp en hang niet alles aan de grote klok!
Familie: Het lijkt wel of geen enkel familielid u deze week met rust kan laten. Tijd om er vanonder te muizen…
Huisdieren: U bent in het bezit van een heel bijzonder huisdier dat rock ’n roll kan dansen maar u beseft het nog niet. Talenten zijn er niet om genegeerd te worden.
En verder: U wordt omver gereden door koningin Paola op haar Scooter maar u komt ervan af met een lichte hersenschudding.
Tip: Ga nog eens naar uw favoriete uitgaansbuurt. Misschien botst u op de ware. Vergeet niet eerst te checken op teenhaar, slechte adem en witte sportsokken.
Schorpioen (23/10 - 22/11)
Liefde: Wat is dat liefde? U amuseert zich toch gewoon.
Seks: Er staan heel wat losbandige contacten in de sterren deze week. Betrek snijbonen bij uw liefdesspel en u zal nooit nog iets anders willen.
Gezondheid: Stop toch eindelijk eens met roken. Het stinkt en het verkleint het aanbod partners-voor-één-nacht ongelofelijk. Die onschuldige griep kan wel eens uitmonden in terminale longkanker maar er is verder niets om u zorgen over te maken.
Eten en drinken: U bent tegenwoordig dol op yoghurt met ananas. U drinkt ongelofelijk veel alcohol. Nee, wiet roken maakt u niet intelligenter!
Uiterlijk: Ondanks uw ongezonde gewoonten ziet u er stralend uit! Pas wel op voor lelijke brandwonden.
Geloof: U gelooft nog steeds dat Bob Marley de gereïncarneerde Christus was.
Ontspanning: Ga eens naar de sauna. Het zal ook uw longen goed doen.
Geld: Stap eens af van die dure merkkledij! U denkt eraan om te gaan dealen om een centje bij te verdienen.
Werk en studies: Uw baas/leraar klaagt over uw onverschillig gedrag. Maar de opmerking laat u koud.
Vrienden en kennissen: U ontmoet veel vrienden en oude kennissen deze week en ze zullen u overhalen om iets zeer gênants te doen.
Familie: Anna zeurt weer de pannen van het dak terwijl Jan van den Bossche zijn blote kont laat zien.
Huisdieren: Misschien was het niet zo’n goed idee om cannabis tussen uw hond zijn hondenbrokken te draaien. Het beestje is een beetje verward.
En verder: Tijdens een aflevering van ‘Boer zoekt vrouw’ zal een sneltrein uw huiskamer binnenrijden en uw antieke vaas verwoesten.
Tip: Ga eens wat vroeger slapen. Vtm-programma’s zijn slecht voor uw fysieke en mentale gezondheid.
Boogschutter (23/11 - 21/12)
Liefde: Uw partner begrijpt echt niet wat u precies wil. Probeer eens wat handgebaren te gebruiken om je woorden kracht bij te zetten.
Seks: Uw partner is ervan overtuigd dat u wil wachten tot uw vijftigste. Zet dit misverstand even recht. Dinsdagavond komt een vibrator uw huiskamer binnengevlogen.
Gezondheid: Het onderdrukken van sadistische neigingen komt uw gezondheid niet ten goede. Raadpleeg uw arts en pak de man niet te hard aan als u het niet eens bent met de diagnose. Pas op voor hoofdwonden op dinsdagavond.
Eten en drinken: Deze week staat er vis op het menu. Denk erom: vis is gezond!
Uiterlijk: Een moordlustige kever bezorgt u een lelijke snijwonde.
Geloof: U probeert uw gevoelens voor de pastoor/kosteres van uw parochie te onderdrukken. Maak u vooral geen illusies. De man/vrouw blijft zijn/haar relatie met de Heer trouw.
Ontspanning: Ga toch fietsen!
Geld: Niet zoveel, zoals gewoonlijk. Maar daar zal verandering in komen. Koop eens een krabbiljet!
Werk en studies: Wees maar niet bang. Het kan niet slecht blíjven gaan…toch?
Vrienden en kennissen: Een oude kennis zoekt toenadering op een zeer originele manier.
Familie: Uw oudste nicht tuimelt dronken in een sloot na een hevig feestje.
Huisdieren: Uw cavia doet kunstjes als u haar chocolademelk laat drinken.
En verder: De nagel van de ringvinger aan uw rechterhand zal op woensdagnamiddag om 13u15 afbreken.
Tip: Ga eens schommelen bij de buren. U zal zich als herboren voelen.
Steenbok (22/12 - 20/01)
Liefde: Tijd voor een romantische film met uw partner. Wat dacht u van Hostel II?
Seks: Uw vlammetje dooft langzaam uit. Een cocktail van selder, oesters, citroensap, zwarte peper, Turks fruit en veel melk om brandend maagzuur tegen te gaan, kan wonderen verrichten. Verdoof uw partner met chloroform. Zo krijgt u meer van hem/haar gedaan.
Gezondheid: U voelt zich 80. Toch bent u lichamelijk in orde. Er zit wel een pluisje in uw navel.
Eten en drinken: (mannelijk) U bent slecht gezind op uw vrouw omdat ze uw lievelingsgerecht niet heeft klaargemaakt. Sla haar toch niet te hard. (vrouwelijk) U verwent uw man met zijn lievelingsmaal.
Uiterlijk: Uw kapsel is belabberd. Zoek eens iets trendy uit. Een beetje gel kan al veel veranderen.
Geloof: U stoort zich eraan dat uw vrouw/man elke avond uren ligt te bidden in bed.
Ontspanning: Een wandeling in de natuur doet wonderen. Als u niet van de natuur houdt, is een wandeling op het kerkhof even goed.
Geld: U ontpopt zich tot beursgoeroe.
Werk en studies: Neem uw hoofdkussen, een gezelschapspelletje of de Humo mee naar het werk/school. Er is namelijk niets te doen. Waarom gaat u eigenlijk nog?
Vrienden en kennissen: U gaat met vrienden naar Knokke.
Familie: Uw schoonvader is uiterst vriendelijk deze week. Laat u niet misleiden. Hij heeft weer iets nodig.
Huisdieren: Het geschil met uw waterschildpad geraakt maar niet bijgelegd.
En verder: Uw toilet raakt verstopt, de soep kookt over, u valt van de trap, u komt 5 kilo bij, er schijt een duif op uw auto, u krijgt een boemerang tegen uw hoofd aan de zee, u krijgt kortingskaarten voor Plopsaland en u krijgt een lintworm.
Tip: Vraag raad aan uw apotheker.
Waterman (21/1 - 19/2)
Liefde: De partner van de mannelijke waterman heeft een affaire met haar gynaecoloog. De vrouwelijke waterman voelt zich verwaarloosd omdat haar man te vaak op café zit.
Seks: Misschien, maar niet met uw partner.
Gezondheid: Neem een bad! Het wordt hoog tijd! U zal plots van al die kleine kwaaltjes verlost zijn.
Eten en drinken: U heeft eindelijk door dat u al weken mayonaise eet in plaats van yoghurt. Viel het u dan niet op dat die kilo’s er maar bij bleven komen?
Uiterlijk: U kan best knap zijn als u dat wil. Maar het lijkt erop dat u niet wil.
Geloof: U wordt ontvoerd door buitenaardse wezens maar u wordt na 13 uur weer levend en wel terug gebracht.
Ontspanning: Verwen uzelf eens! U verdient het. U zal deze week uw elleboog proberen te likken. Doe geen moeite! Het lukt niet! Maak eens een zelfportret.
Geld: U zwemt in het geld deze week. Dit is niet zo hygiënisch. U kan beter met dat geld een zwembad kopen.
Werk en studies: Uw baas/leraar heeft zweetplekken. Let op dat u het verkeerde examen niet instudeert. Dat is weer typisch iets voor u!
Vrienden en kennissen: U wordt de hele week opgebeld van 8 uur ’s morgens tot 22u ’s avonds en dat om het kwartier door een onbekende aanbid(d)(st)er. Als u zich een zenuwinzinking wil besparen, kan u beter de stekker van de telefoon uittrekken.
Familie: Uw jongere broer neemt stiekem foto’s van u terwijl u doucht. Wees op uw hoede want voor u het weet, staat u in uw nakie op zijn website!
Huisdieren: Uw poes heeft vlooien!
En verder: Wanneer Will Tura u de weg komt vragen, stuurt u hem helemaal de verkeerde kant uit.
Tip: Koop eens nieuw ondergoed en geen ondergoed dat vijf maten te groot is. U wil toch wel eens sexy zijn? Steel de post van de buren. U weet nooit wat u zal ontdekken...
Vissen (20/2 - 20/3)
Liefde: Uw partner koopt u een grasmachine. Hoe lief!Misschien moet u hem/haar op uw beurt maar een hangmat kopen. Dan ligt hij/zij niet in de weg als u het gras maait. Vrijgezelle vissen beleven het moment van hun leven in Walibi.
Seks: Heeft u het al eens onder water geprobeerd?
Gezondheid: U voelt zich zo gezond als een vis tot u die vervallen chocotoff naar binnen speelt.
Eten en drinken: U verwent uzelf met vers sinaasappelsap. Uw puree brandt aan.
Uiterlijk: Probeer eens een nieuwe look! Uw naasten beginnen stilaan uitgekeken te geraken op de oude. Vraag advies aan moemoe.
Geloof: Uw Boeddhabeeldje valt van de schoorsteenmantel. Dit is duidelijk een slecht voorteken! Uw man weigert zich te laten besnijden / Uw vrouw weigert een hoofddoek te dragen.
Ontspanning: Ga in uw tuin trampoline springen in uw bikini/strakke boxershort. U doet er de buurman/-vrouw een groot plezier mee!
Geld: Wanneer er een 1 eurostuk (met Albert op) uit een boom valt, midden op uw hoofd, zal u het bewustzijn verliezen. Wanneer u na 6 minuten opnieuw tot bewustzijn komt, zal u 1 euro rijker zijn.
Werk en studies: U dondert van uw stoel op het werk/op school en er zal nog maanden om u worden gelachen achter uw rug.
Vrienden en kennissen: U leert vijf sympathieke vluchtelingen kennen en besluit ze in huis te nemen.
Huisdieren: Bertje, uw gorilla, hangt weer het varken uit.
En verder:Harry Potter landt in uw tuin. Nodig hem uit voor de lunch. Houd er rekening mee dat hij sinds vorige maand vegetariër is.
Om even terug te komen op de hartvorm van mijn 22ste levensjaar... Iets waar ik tijdens een les van Diachrone Taalkunde over heb nagedacht is de hartvorm als symbool. Eigenlijk had ik beter niet zitten denken aan allerlei dingen en opgelet zodat ik het vak nu niet opnieuw zou moeten afleggen, maar het was zo vréselijk moeilijk om je hoofd bij de les te houden... Ik bedacht toen dus (15 mei volgens mijn notities: een moment waarop ik toch nog altijd worstelde met gevoelens voor iemand) dat de hartvorm zowel staat voor liefde als voor verliefdheid. In de eerste plaats zijn dit twee verschillende dingen en in de tweede plaats is de hartvorm ontzettend cliché geworden en krijg je met Valentijn al snel een overdosis 'hartjes' als je de winkeletalages in de gaten houdt. Hartjes beginnen me stilaan te vervelen... Ik vond dus dat het tijd was voor iets nieuws en terwijl ik me afvroeg hoe je dan verliefdheid nog visueel kon voorstellen, schetste ik twee mogelijkheden in pen op mijn cursus. Ik besloot ze later wel eens op papier uit te werken...en vandaag had ik zin om te tekenen. Dus mijn filosofische bui in mei heeft me nu een uurtje ultieme ontspanning opgeleverd en maar liefst twee tekeningen. Niet spectaculair maar het gaat hem vooral om de idee. Ik kan jullie al vertellen dat er in mijn cursus nog meer "absurde" schetsjes staan (met een surrealistisch tintje) die ik ook nog wil uitwerken, maar dat is iets voor na mijn examen.
Zie hier, het voorlopige resultaat...
Ik geef jullie even mijn interpretatie mee:
Verliefdheid is zelfs nog meer 'a matter of the brain' dan 'a matter of the heart'. Daarom dus de voorstelling van hersenen waar de bliksem inslaat. De hersenen lijken te blokkeren...je kan niet meer nuchter denken. (hoewel ik daar meestal geen last van heb, wanneer het mij overkomt) De slakkenhuisjes met de typische spiraalvorm, doen denken aan een labyrint: "Er is geen uitweg", een nogal fatalistische opvatting... Je kan het enkel 'ondergaan'. Wie goed kijkt, zal ook enkele slakjes kunnen ontwaren. Dit geeft ook dat idee weer van een 'storing', denk aan ongedierte in een elektrisch toestel. Het enige effect dat verliefdheid heeft op het hart is dat het sneller gaat slaan (maar dat gebeurt wel vaker, ook bij andere emoties of inspanningen). Vandaar dus in tekening twee: het menselijk hart, dat er in het echt toch heel anders uitziet dan het cliché beeld. <3 Een stuk van de cliché voorstelling van een hart is nog bewaard in het blad. Het blad staat voor de natuur en het feit dat gevoelens hebben voor iemand een compleet spontane, intuïtieve en natuurlijke zaak is, of zou moeten zijn. En de cirkeltjes drukken een soort roes uit. In cartoons worden ze vaak gebruikt om duidelijk te maken dat iemand dronken is. Ze verwijzen naar het bedwelmend karakter van verliefdheid en doen denken aan chemische reacties, and that's what it actually is! Voor de gevorderden, die nog dieper willen graven, kan ik nog wijzen op het niet enkel gebruiken van rood in de tweede tekening. Dit omdat het menselijk hart simpelweg niet 'gewoon rood' is. Je hebt zuurstofrijk en zuurstofarm bloed. Aan alles is een keerzijde en verliefdheid is echt niet alleen rozengeur en maneschijn. Het kan het gevoel van 'geluk' en 'emotionele pijn' erg dicht bij elkaar brengen. Even vaak als 'geweldig', is het gewoonweg 'pijnlijk'. Tekenen is een ontzettend fijne vorm van expressie! En vreemd genoeg is door het uitwerken van mijn idee in schetsen, het 'gevoel' weggegaan. Dus wie achtervolgd wordt door een gevoel, teken gewoon eens wat je precies voelt...wie weet gaat het over...
Morgenochtend vertrek ik voor 9 dagen op theaterstage. Daar zal ik deel uitmaken van het animatieteam, een korte regieopleiding volgen en een klein regieprojectje uitwerken en zelf lessen volgen, onder andere: regie dus, drama, figurentheater (theater met behulp van voorwerpen, figuren en poppen), zang (technieken), dans (hiphop/streetdance). De laatste dag vindt er een toonmoment plaats waarin we alles laten zien wat we hebben geleerd (en geregisseerd), waarop de ouders van de cursistjes worden uitgenodigd. De eindregie zal worden verzorgd door Mark Tijsmans.
Vandaag ben ik 22 geworden...een moment waar ik niet bepaald naar heb uitgekeken... Maar nu het er is, kan ik er niet veel aan veranderen. Uiteindelijk zijn die twee twees zo lelijk nog niet...
Met een beetje fantasie zie je er een hartvorm in... Misschien een verdoken boodschap met betrekking tot mijn komende nieuwe levensjaar?
Deze keer geen uitgebreide party maar een simpele drink (gisterenavond) met enkele medestudenten. (Met de vrienden die niet bij mij op het unief zitten of er niet op een of andere manier 'via via' aan vast hangen ga ik achteraf eens apart de bloemetjes buitenzetten ) Het was heel fijn omdat ik nu eens aan mezelf had gedacht. Vorig jaar heb ik mijn verjaardag speciaal voor mijn vrienden al dansend gevierd maar ik amuseer me stukken beter met enkele goede, grappige gesprekken. Ik heb ook een pak onverwachte enorm originele en creatieve cadeaus mogen ontvangen. Maar het ontzettend fijne gezelschap vond ik nog het leukst.
Wie op zoek is naar een ontspannende ‘passieve activiteit’ om een regenachtige avond in juli door te brengen, kan ik het volgende luisterverhaal aanraden: De Wezens van het Woud, een project van Audio Epics. Dit uniek betoverend luisterverhaal is geschikt voor jong en oud. Het verhaal, een creatie van Domien De Groot, is geplaatst in een sprookjesachtige sfeer en setting maar heeft toch een heel eigen karakter wat het geheel fris en apart maakt. De gebeurtenissen beschreven in het sprookje worden ondersteund door bijzonder inspirerende en professionele muziekstukjes waarvan de meesten kunnen worden toegeschreven aan Peter van Riet. Ook de achtergrondgeluiden en de stemmen van jong talent dragen bij tot het inlevingsvermogen van de luisteraar en de geloofwaardigheid van dit toch ‘fantastische’ verhaal. Het luisterverhaal bestaat uit twee delen en duurt in totaal 2,5 uur. Wie de cd bestelt, zal merken dat er ook een derde schijfje in het doosje zit met enkel de muziek van dit luisterspel.
Het verhaal speelt zich af in een oneindig groot woud en vertelt ons over de tocht van het elfenmeisje Myrilia op zoek naar haar vriend Nuzwick, die spoorloos verdween nadat hij een onbekende mysterieuze poort binnen trad. Op haar tocht wordt ze vergezeld door een afzichtelijke maar goedaardige geestdie zijn ware identiteit probeert te achterhalen…
Luisterverhalen worden tegenwoordig steeds populairder. Ze zijn geschikt voor blinden en slechtzienden, maar ook voor mensen die simpelweg niet dol zijn op lezen maar er toch van houden om zelf hun fantasie te gebruiken. Ook voor kinderen met een permanent leesprobleem, is dit een geweldig alternatief! En ik kan nog oneindig veel vergezochte en minder vergezochte voordelen verzinnen: Moeder Carrière hoeft voortaan geen verhaaltjes meer voor te lezen voor het slapengaan en creëert een ware doe-het-zelf slaapgeneratie en Moeder Aarde zal alleen maar goedkeuren dat we ons leeslampje voortaan uit kunnen laten. Bovendien is dit misschien wel dé manier voor moderne ouders om hun kinderen en pubers achter de computer (met de onvermijdelijk aanwezige 86 chatvenstertjes) vandaan te krijgen.
Wie interesse heeft voor dit project en vooral zin in een rijke luisterervaring, kan ik doorverwijzen naar de Website van De Wezens van het Woud en wie benieuwd is naar toekomstige projecten, neemt best eens een kijkje op de algemene Website van Audio Epics.
Het is weer zover: De Pottergekte is officieel uitgebroken, de strijd om de titel van 'grootste fan'. En tot welke waanzin sommige fans worden gedreven…
11 juli kwam de vijfde Harry Potterfilm uit: The Order of the Phoenix. De film brak records en trok een onvoorstelbaar groot publiek aan. Ook deze vijfde film was weer bijzonder goed (maar opnieuw niet te vergelijken met de ‘ervaring’ van het boek). Er zitten knappe scènes in en ook de nieuwe personages zijn goed gebracht. Het is een ‘lange’ film maar dat stoorde me niet. Wat me wel een beetje stoort is dat een reeks van (uiteindelijk) 7 films niet door dezelfde regisseur wordt uitgewerkt. Het zou voor The Lord of The Rings Trilogy ook geen goed idee zijn geweest en ik vind het in de Potterreeks toch een beetje jammer om me als kijker steeds weer te moeten aanpassen aan een nieuwe stijl, een nieuw decor (let maar op Hogwarts en Hagrids huisje) en een ‘andere’ aanpak van de filmmuziek (de main titles niet meegerekend). De eerste twee films werden geregisseerd door Chris Columbus, de derde door Alfonso Cuarón, de vierde door Mike Newell en deze vijfde film door David Yates (die ook de zesde film zal regisseren). De muziek uit de eerste drie films is afkomstig van genie John Williams, die uit de vierde film is van Patrick Doyle en de muziek uit deze vijfde film werd verzorgd door Nicholas Hooper. Ik ben er ook voorstander van dat de acteurs worden behouden, tenslotte worden ze in de boeken ook elk jaar ouder. Maar als de opnames voor een film uitlopen, wordt het met elke film toch moeilijker… Maar het is al jammer genoeg dat er een nieuwe Dumbledore moest worden gecast (Michael Gambon) omdat Richard Harris stierf voor de opnames van de derde film.
Maar de nieuwe Potterfilm is nog niet alles… Deze maand kwam ook het zevende en laatste boek in de reeks eindelijk uit: Harry Potter and the Deathly Hallows. Ik ben zelf een hardnekkige fan en had alle uitgegeven boeken al voor de release van de eerste film gelezen, voor de gekte… Ik ben ook wel dol op de Potter merchandising. (ik heb een replica van Hermione’s wand, een winteruitrusting met het Hogwarts schild, een pin, bladwijzer,…) Maar wie vindt dat dit te ver gaat…kan ik vertellen dat het nog veel erger kan…
Het nieuwe boek was het eerste te koop op Vrijdag 20 juli na middernacht (theoretisch gezien dus al zaterdag 21 juli) te Brussel. Voor wie toch van zijn nachtrust wilde genieten, waren er verschillende boekhandels open op 21 juli, de Nationale Feestdag. En vanaf maandag lag de nieuwe Harry Potter in alle boekhandels. Ik had hem besteld en een voorschot betaald, maar dit bleek achteraf niet nodig. Potter 7 was ‘overal’ te koop, zelfs in het Kruidvat! Achteraf heb ik spijt dat ik hem vooraf heb besteld omdat ik liever de volwasseneditie had gekocht… Veel fans wilden het boek per se meteen in een ruk uitlezen. Ik heb het boek van gisteren en heb nog maar enkele hoofdstukjes gelezen, gewoonweg omdat ik er geen tijd voor heb. Ik zou echt willen dat ik niets anders te doen had, net zoals wanneer het vorige boek uit kwam…maar dat is niet zo en ik moet mijn prioriteiten nakomen: vakantiewerk, aan mijn scriptie schrijven, recensies schrijven, etc. Toch zijn er veel fans die het boek gisteren hebben gekocht en het vandaag al uit hebben. Ik hoor van een paar dat ze ‘het nachtje door’ hebben gelezen en ik ken zelfs iemand die zich een dagje ziekteverlof heeft laten schrijven om het boek te kunnen uitlezen… Het was een zwaar geval van acute Potter Disease of Harryitis. En ik wed dat er nog ‘gekkere’ verhalen de ronde doen die de bezetenheid van sommige fans illustreren. In Engeland zijn verschillende hulplijnen opgericht om de fans op te vangen nadat ze het boek hebben gelezen… Rowling ging in haar vorige twee boeken al de duistere toer op en liet enkele populaire personages sterven. Wie de reeks boeken of films goed heeft opgevolgd, weet dat in boek 7 ofwel Harry Potter, ofwel Voldemort, ofwel beiden moeten sterven. Iedereen wilde de afloop weten en het internet stond er vast al vol van. Ik heb bewust de Media genegeerd de laatste dagen omdat ik de spanning er nog in wilde houden. Maar ik kreeg alle details al van iemand op het werk die nog nooit een HP boek had gelezen. (Al bevestigde dit alleen het pijnlijke vermoeden dat ik kreeg bij het lezen van de epigraph) Het is tragisch hoe de anti-Potters het plezier van de fans willen bederven. Het einde van het boek wordt overal al uitgeschreeuwd (vaak door mensen die nog nooit glimp van een Harry Potterfilm of-boek hebben opgevangen). Maar nu de spanning er toch af is, kan ik net zo goed even wachten tot ik de écht noodzakelijke dingen heb voltooid. Maar aan alle fans: “Geniet van het laatste boek.” Enneh...Aan alle fans mat acuut Potteritis, veel beterschap!
Het Teken van de Leeuw: van 24 juli tot 23 augustus
Vrouwen blijken over het algemeen nogal gefascineerd door astrologie. In mijn geval is dat niet anders, al gaat mijn bewondering en interesse nog meer uit naar astronomie. Ik geloof niet in horoscopen, al lees ik wel graag wat de sterren voor mij voorspellen. Als de voorspelling klopt, dan bedenk ik dat dit toeval moet zijn, omdat dit nooit op alle Leeuwen tegelijkertijd van toepassing kan zijn. Als het niet klopt, dan vind ik het best grappig wat voor onmogelijke dingen de toekomst voor mij in petto ‘zou’ hebben. Bovendien, als je dan horoscopen van andere sterrentekens gaat lezen, dan merk je dat daar ook heel veel herkenbare situaties en eigenschappen in terug te vinden zijn. Maar toch…
Ik merk dikwijls dat ik aan de hand van mensen hun karakter in het algemeen kan zeggen welk sterrenbeeld ze hebben, terwijl ik hun verjaardag nog niet weet. Dus bij ‘algemene’ astrologie (niet dag-per-dag of week-per-week voorspellingen maar uitleg over algemene kenmerken en eigenschappen heb ik wel een waar-rook-is-is-vuur-gevoel.)
Over de Leeuw dus…
Vuurteken
In de dierenriem heb je aardtekens, luchttekens, watertekens en vuurtekens.
De Leeuw is een vuurteken. Vuur is een krachtig (aard)element dat diep gerelateerd is aan ‘de geest’. Vuurtekens worden vooral geassocieerd met een altijddurende hunkering naar expressie. Ongecontroleerd vuur heeft echter de neiging om destructief te worden.
Alle vuurtekens (Ram, Leeuw en Boogschutter) hebben met elkaar gemeen dat ze een sterke drang naar vrijheid hebben. De Leeuw is wel gevoeliger voor anderen. Leeuw is ontzettend creatief en zijn creaties willen vaak flamboyant en overdadig zijn. Leeuw is zelfstandig, doorgaans optimistisch, soms altruïstisch en af en toe zeer ijdel.
Vast teken
De tekens van de dierenriem worden onderverdeeld in hoofdtekens, vaste tekens en beweeglijke tekens. Leeuw is een vast teken. Vaste tekens (Stier, Leeuw, Schorpioen, Waterman) bieden in tegenstelling tot de beweeglijke tekens veeleer weerstand aan verandering. Hun appreciatie gaat uit naar traditie en bekende, zekere waarden. (Ze zijn dus vaak nogal principieel) Leeuw belichaamt, als vast vuurteken, onafgebroken emotionele warmte en blijvende loyaliteit (zowel tegenover zichzelf als tegenover anderen).
Algemene Eigenschappen
De Leeuw is dramatisch, expressief, edelmoedig en ijdel. Leeuwen zijn geboren leiders, maar hebben er geen problemen mee om voor iemand anders te werken, zolang hun werk maar een persoonlijk tintje mag krijgen. Leeuwen zijn passioneel, levendig, vertonen een grenzeloze vitaliteit en een ongeëvenaarde hartstocht voor het leven. Het zijn fantastische vrienden en charmante gezellen. Ze worden gekenmerkt door artisticiteit,aantrekkingskracht en generositeit.
Leeuwen zijn edelmoedig, vriendelijk en hartelijk. Ze fleuren graag feestjes op en houden ervan om aandacht te krijgen. Ze zijn eerlijk en direct en staan steeds onkreukbaar achter hun mening maar missen soms wat tact en diplomatie. Ze smachten naar liefde en bewondering. Leeuwen geven graag advies en scheppen graag op over hun successen maar het zijn ook de eersten om anderen te prijzen voor hun behaalde successen. Ze zijn vooral trots op hun creatieve successen, buitengewone wilskracht en volharding. Een Leeuw moet zich wel bedenken dat hij niet ‘verplicht’ is om succesvol te zijn.
Een Leeuw kan zo vervuld zijn van trots en het verlangen een goede indruk te maken, dat hij zijn fouten soms moeilijk kan toegeven. Door zijn perfectionisme beschouwt hij elke onvolmaaktheid als een ware mislukking en dat is een verkeerde redenering. Vaak zijn Leeuwen ook te trots om met hun problemen, gedachten en gevoelens naar buiten te komen en aan anderen hulp te vragen. Een mens staat nooit alleen in het leven en het is geen schande te erkennen dat je als mens soms iets ‘niet alleen aankan’ (een lesje dat ik ondertussen heb geleerd)
Uiterlijke kenmerken
Vaak hebben Leeuwen een groot voorhoofd, gebogen wenkbrauwen, krachtige stralende ogen, een adelaarsneus, dikke lippen, een vooruitstekende kin en een opvallende kaaklijn.
Gezondheid
Door hun voorliefde voor uitgebreid en lekker eten, kunnen Leeuwen lichtjes neigen tot overgewicht. Leeuwen hebben een sterk gestel en zijn levenslustig, wat bijdraagt tot een uitstekend genezingsvermogen. Ze zijn zelden ziek en als ze toch ziek worden, zijn ze er snel weer bovenop. De ambities, toewijding en verwachtingen van de Leeuw kunnen echter leiden tot uitputting en andere stress gerelateerde klachten zoals hoge bloeddruk en hartklachten. De Leeuw moet vooral oppassen voor hartinfarct, rugpijn, hoge bloeddruk, slechte bloedcirculatie, maagzuur, indigestie en hoge cholesterol. De Leeuw heeft de neiging zichzelf te weinig ontspanning te gunnen. Hij streeft er naar eeuwig jong te blijven.
Carrière
Leeuwen zijn dramatisch, bombastisch maar altijd enorm gedisciplineerd. Ze houden van entertainen en zijn daarom in de wieg gelegd voor uitvoerende kunsten zoals theater. Leeuwen hebben ambitie om te acteren, dansen, zingen, een talkshow te leiden of achter de schermen te werken als choreograaf, regisseur, kostuumontwerper, lichttechnicus of verantwoordelijke voor de make-up. Ze voelen zich alleszins thuis in de amusementssector die een prima uitlaatklep vormt voor hun hartelijkheid, werklust en creatieve gedrevenheid. Leeuwen zijn genereus, toegewijd en absolute perfectionisten. Ze genieten ervan hun vaardigheden en talenten door te geven en zijn dus uitstekende leraars. Hun organisatorische talenten, maken hen ook geschikte leiders. Een Leeuw voelt zich goed in een carrière waar hij zich met hart en ziel kan instorten. Hij moet zijn vrijheid en creativiteit kunnen uitleven, verantwoordelijkheid hebben en beslissingenkunnen nemen. Carrière is een ontzettend belangrijk aspect van het leven van een Leeuw. Pas wanneer een carrière succesvol is, zal een Leeuw ten volle tevreden of gelukkig zijn.
Liefde en Relaties
Een ander aspect dat bijdraagt tot het levensgeluk van de Leeuw is liefde. De gepassioneerde en idealistische Leeuw zal altijd spontaan zijn hart proberen volgen. Leeuwen worden ontzettend snel en verschrikkelijk intens verliefd en hebben het moeilijk om plotse verliefdheid te onderscheiden van een diepe liefde en blijvende genegenheid. Hun instinct is op dat vlak onbetrouwbaar. Omdat ze dit meestal weten van zichzelf zijn ze ook bang om zich zomaar in een langdurige relatie te storten en erg voorzichtig op vlak van relaties. Alles aan de Leeuw, zelfs zijn zoektocht naar liefde, is een eindeloze speurtocht naar perfectie…en perfectie bestaat gewoonweg niet. Leeuwen zijn graag bij iemand waarbij ze genegenheid kunnen vinden, maar hebben er vaak evenveel nood aan om alleen te zijn. (enkel andere Leeuwen hebben volledig begrip voor deze behoefte) De intensiteit, vastberadenheid en wilskracht van de Leeuw uiten zich ook op vlak van relaties. Heeft de Leeuw zijn partner gevonden, dan zal hij er alles aan doen om van die relatie iets moois te maken. Hij houdt bovendien enorm van romantiek. Een Leeuw zal vaak te maken krijgen met bevliegingen op liefdesvlak, maar hij weet pas of zijn gevoelens echt zijn na de eerste opleving van verliefdheid. Aan een relatie gaat meestal een heus beslissingsproces vooraf en wordt gewikt en gewogen of de potentiële liefdespartner wel goed, knap, intelligent en bijna-volmaakt genoeg is.
Huis en Familie
Leeuwen houden van luxe en willen hun huis steeds op een persoonlijke en originele manier inrichten. Ook kledij is voor hen een vorm van expressie. Zowel in leefruimte als kledij zoeken steeds naar iets comfortabel met voldoende ‘showgehalte’.Een Leeuw heeft nood aan privacy en dus ook aan een (hobby)kamer of studieruimte waar hij geregeld even alleen kan zijn. Vaak hebben Leeuwen muziekinstrumenten, kunst of foto’s in hun woonkamer. Ze moeten wel oppassen dat ze hun kinderen niet gaan pushen om op allerlei manieren hun talenten te showen aan anderen. Ze moeten er rekening mee houden dat niet iedereen graag in de belangstelling staat.
Illustratie: van mezelf Bron: De bijzondere eigenheid van de LEEUW van Armand Eisen, vertaald door Sabine van Humbeeck.
Na Humo's versierdossiers met een heleboel versiertips voor mannen (zie post van 10 juli), was ik blijkbaar niet de enige die de innerlijke drang had om in de tegenaanval te gaan. Humo gaf 'de vrouwen' openlijk de kans om zich te verdedigen in het volgende nummer... En blijkbaar verschillen die reacties niet zo heel erg van de mijne... (dus waarom Humo nog kopen... )
Even kort samengevat 'Humo's bijdrage': 'De vrouwen' die de kans krijgen zich publiekelijk te verdedigen zijn niet meteen 'doorsnee' vrouwen maar ze verschillen wel net voldoende van elkaar: Lien Van de Kelder, Nathalie Delcroix en Mieke Mievis (seksuologe).
Reacties op het vorige artikel: -De techniek van het negeren wérkt (jammer genoeg): Een man die duidelijke versierpogingen onderneemt, maakt weinig kans. -Openingszinnen kunnen soms wel werken, maar ze moeten origineel zijn. (Are you kidding? Alles aan een man moet origineel zijn! ) -'Gemeende' complimentjes werken wél. (Dus lijkt mij logisch dat de ideale combinatie een origineel compliment is als openingszin! Een voorbeeld? Ik vind het derde knopje van je bloesje enorm fascinerend of Ik bewonder het stukje vel tussen je rechterduim en -wijsvinger.) -Liegen is een 'no no'. Uit enquêtes blijkt dat vrouwen eerlijkheid in een relatie het allerbelangrijkst vinden. Altijd de waarheid zeggen dus, maar niet op een te directe of onbeschofte manier. -Liever een 'directe man' dan een eeuwige twijfelaar. Wanneer een man te lang wacht met 'een move', vermindert de interesse van de vrouw gradueel. -Macho of nieuwe man, het is een kwestie van smaak... -Vrouwen kijken naar intelligentie, maar de meeste vrouwen kijken ook naar het uiterlijk! -Vrouwen houden van een man die hen iets kan bijleren. Ze vallen dan ook eerder op 'oudere' mannen. (Vast daarom dat elke prof op het unief een gillende meisjes 'fanclub' heeft, jaja, zélfs de lelijke profs...) -Afknappers zijn: neuspeuteren en eten naar binnen schrokken (op restaurant). Mannen die steeds over zichzelf praten en zatte mannen vallen het minst in de smaak. (Hier ontbreken er nog een paar miljoen Waar is het cliché 'witte sportsokken in sandalen' naartoe, het 'ontzettend opvallend (en debiel) dansen', of het drastische 'boeren laten tijdens het kussen' en 'scheten laten tijdens het vrijen'? En ik wil daar graag nog aan toevoegen: 'de hekel aan kinderen, dieren of natuur' en 'egoïsme in het algemeen'. Maar zoals ik al zei: er zijn er miljoenen Misschien moet iemand er maar een boek over schrijven... )
Citaat: "Misschien nemen vrouwen wel gewoon een vent ter zelfontplooiing." (Lien)
Het versieren van mannen: -Blijkbaar heeft verleiding bij vrouwen alles te maken met poses en blikken, het met non-verbale communicatie duidelijk maken dat ze 'te versieren' zijn. Meestal respecteren we dus het oeroude rollenpatroon van de man als jager (en de vrouw als 'prooi' ) -Vrouwen mogen zelfzekerheid uitstralen maar ze moeten altijd 'onschuld' uitstralen zodat het mannelijke oerinstinct om 'te beschermen' in de man naar boven komt en op die manier zijn interesse wordt gewekt. -Als vrouw moet je vooral interesse tonen voor wat een man doet, minder voor wie hij is... Ik denk dat wanneer je iemand boeiend vindt, dat dat meestal een gevolg is van het feit dat je interesse hebt voor wat hij doet (in mijn geval is dat toch zo) en natuurlijk ook voor zijn persoonlijkheid, ideeën en opvattingen. Iemand die 'niets doet', mag het dus vergeten...
Tot zover dit boeiende staaltje psychologie over versieren.
Ik kreeg de volgende spreuk via mail, maar 2/3 ervan bestond uit dreigementen en voorbeelden van wat er kan gebeuren als je de boodschap niet onmiddellijk doorstuurt naar 20 personen in je mailbox. Om ieders mailbox dus te vrijwaren van te veel (overbodige) tekst en toch de essentie aan anderen door te geven, post ik het hier, in het Engels. (Niet omdat de waarschuwing om niets aan de tekst te veranderen me heeft bang gemaakt, want ik héb een zin veranderd, maar omdat ik zweer bij het origineel)
With money you can buy a house, but not a home With money you can buy a clock, but not time With money you can buy a bed, but not sleep With money you can buy a book, but not knowledge With money you can get a doctor, but not good health With money you can buy a position, but not respect With money you can buy blood, but not life With money you can buy sex, but not love
Tetten! (dit is blijkbaar Humo’s manier om de aandacht van mannen te trekken…eens kijken of het werkt…)
Vandaag in Humo (de zielepoten onder jullie zonder lief zullen het wel gelezen hebben): “Hoe versier ik een meisje: de beste verleidingstips voor mannen.”
In dit artikel/interview raadpleegt Humo een aantal bronnen met versiertips voor mannen en gaat ten rade bij een aantal mannen die al tientallen (knappe) vrouwen in bed hebben gekregen.
Daar heb je het al. Wie liever een vaste relatie wil, mag dit artikel dus rustig opzij leggen.
Omdat ik zélf een vrouw ben, voelde ik de innerlijke drang om op enkele puntjes te reageren: Wat klopt er en wat klopt er niet? Misschien eerst even vermelden dat ik niet geloof in een algemene versiertruc voor alle vrouwen. Er zit duidelijk een rode draad in het ‘vrouw zijn’ maar men mag niet vergeten dat alle vrouwen ook nog eens unieke wezens zijn (net zoals mannen trouwens).
Wat ervan klopt…
Ik denk dat er veel waarheid zit in ‘negeren’ als versiertruc. ‘To play hard to get’. Veel vrouwen krijgen graag aandacht. Het probleem is dat dit niet werkt bij alerte vrouwelijke zielen, want dit is allicht de meest doorzichtige truc. Iemand toont interesse of hij is niet geïnteresseerd, maar 10 minuten wel, 10 minuten niet…of 2 dagen wel, weer 6 dagen niet…dat ruikt gewoon naar een versiertruc en vrouwen knappen vaak af op ‘duidelijke pogingen tot versieren’. Hoewel, ‘directheid’ kan ook een positief effect hebben. Ik denk dat vrouwen op zoek zijn naar een balans tussen mysterie en directheid. Van ‘rond de pot draaien’ houden ze niet maar ze houden er wél van in spanning te worden gehouden. Dus een man mag direct zijn (iedere vrouw houdt toch van openheid en eerlijkheid) maar hij hoeft niet meteen zijn hele persoonlijkheid op tafel te gooien. Het is net boeiend om daar stap voor stap achter te komen. Bij mij werkt negeren meer niet dan wel. Ik ben jaren verliefd geweest op iemand die me vaak veel aandacht schonk en dan weer negeerde. Het is door het negeren dat die ‘crush’ totaal is overgegaan. In de uitdrukking: ‘uit het oog, uit het hart’ zit echt wel wat waarheid jammer genoeg. Gevoelens verminderen meestal als iemand lang niet meer van zich laat horen…
Het klopt dat vrouwen afknappen op iemand die duidelijk enkel uit is op seks (tenzij ze dat zelf zijn natuurlijk: veel mannen zijn na een versierpoging trots omdat ze een meisje hebben ‘gebruikt’ maar de vraag is ‘wie heeft wie gebruikt?’)Vrouwen hebben meer aan een aangenaam gesprek dat geen ander doel heeft dat ‘het gesprek zelf’. De meeste vrouwen hebben ook inderdaad een zekere fascinatie voor astrologie, ook al geloven ze geen barst van horoscopen. Maar dankzij het Humo-artikel zal ik voortaan goed opletten als een man spontaan over astrologie begint…
Volgens een studie in 1970 vinden vrouwen een man ‘sexy’ als hij 1) intelligent is, 2) lang haar heeft 3) experimenteert (met kledij) maar ik ga dat laatste puntje vervangen door het woord‘originaliteit’, wat in deze context op hetzelfde neerkomt. Het eerste en het laatste punt tellen nog steeds voor mij en het tweede punt over het algemeen ook als ik erover nadenk (ik val niet op 'heel kort haar' alleszins maar ken ook jongens die helemaal niet staan met lang haar). Het ontbreken van het tweede punt lijkt me alleszins het minst doorslaggevend in de beslissing een relatie met iemand te beginnen of niet...
Een van de gouden regels geformuleerd door deze top vrouwenversierders is: “Zorg dat je een paar gemeenschappelijke punten hebt.” Die ‘zorg dat’ verontrust mij, en terecht, want daarop volgt de uitleg: “Dat klinkt onnozel, maar het werkt heel goed: ‘haja, gij ook? Ik ook!’ Of dat nu waar is of niet, dat maakt niet uit – meestal is het gelogen.” Zeker als het niet enkel om een avondje ‘fysiek plezier’ gaat, is dit inderdaad erg belangrijk dus wanneer je echt niets gemeenschappelijk hebt, zal het meestal ook niet verder gaan dan dat. Wie een meisje dus ‘echt leuk’ vindt kan beter eerlijk zijn. Gemeenschappelijke interesses zijn interessant maar zeker niet noodzakelijk. Het is zelfs saai als je het overal over eens bent. Ik denk dat het belangrijker is dat je levensvisies en overtuigingen grotendeels overeen komen. Om een extreem voorbeeld te geven: een racist kan beter niets met een Afrikaanse beginnen en een atheïst heeft waarschijnlijk problemen in een relatie met een Islamitische vrouw. Iemand die compleet bezeten is van katten, kan beter niet beginnen met iemand die er allergisch voor is, etc.
Complimentjes
krijgen is soms erg fijn, maar brengt ook soms vrouwen in verlegenheid zodat ze zich ongemakkelijk zullen voelen. Volgens een van de versierders is dat net wat je moet bereiken maar ik betwijfel dit. Een vrouw wil zich net op haar gemak voelen bij een man! Zoek dus een gulden middenweg met complimentjes: niet te veel en niet te weinig. Vrouwen hebben bevestiging nodig. Maar ik vind persoonlijk dat het gemeende ('oprechte') complimentjes moeten zijn en na een tijdje haal je de ‘fake’ er wel uit hoor. Een gelijkaardig statement is: “Je moet een paar badboy-elementen in je karakter 'steken'. Vrouwen houden niet van schooljongens.” Ik hou ook wel van een badboy-element, al val ik meestal op jongens die volgens mijn definitie een ‘goed’ karakter hebben: hoffelijk, onzelfzuchtig, bekommerd om anderen,…wat niet wil zeggen dat je jezelf als ‘goed’ mens volledig moet wegcijferen voor anderen (dat heb ik ook afgeleerd). Voor mij is een ideaal karakter een waarin geen van de 7 hoofdzonden als element zijn opgenomen (geen egoïsten, egotrippers, extreem jaloerse mannen of seksverslaafden voor mij dus ) maar dat wil niet zeggen dat je niet mag zondigen. Face it, we zondigen allemaal! Zolang het geen gewoonte is en je beseft dat je aan het zondigen bent, kan het geen kwaad.
Wat er niet van klopt…
Er wordt aangehaald dat het niet klopt dat vrouwen over het algemeen graag het gevoel hebben dat ze ‘uitverkoren’ zijn. Dat is uiteraard wél zo en ik kan me voorstellen dat voor veel mannen ook geldt. Dat vrouwen graag denken dat het lot jullie bij elkaar heeft gebracht en dat het toen gewoon ‘klikte’, is ook geen bullshit. Hoezeer vrouwen ook beweren dat ze niet in het lot geloven, het (naïeve) idee van ‘voorbestemdheid’ speelt altijd wel een beetje mee. Het idee dat je aan de hand van een mix van trucjes, gedragscode en timing een vrouw kan versieren is toch ook op zijn minst naïef. Ik ga niet zeggen dat het nooit lukt, maar het zal toch geen ‘schot in de roos’ verzekeren, zeker niet op lange termijn.
De uitspraak die me het meest ergerde was: “De rode draad is ‘liegen’. Empathisch liegen. Vindt zij die muziek goed? Dan heb jij toevallig vorige week naar niks anders beluisterd. Ik zie het eigenlijk niet als echt liegen, maar meegaan in hun wereld. Je speelt een spel. Daar draait het bij versieren om: wees niét jezelf. Wees gewoon iemand die in haar plaatje past.” Dat mannen met deze truc vrouwen in bed krijgen, verbaast me niets, maar ik betwijfel of ze er een stabiele of blijvende relatie aan zullen overhouden. Vroeg of laat gaat het kapot. Ik denk dat deze mentaliteit aan veel echtscheidingen ten grondslag ligt: je trouwt met iemand die je denkt te kennen en die ontzettend bij je lijkt te passen, maar het blijkt uiteindelijk alles behalve een 'match' en door de jaren heen stoot je steeds meer op leugens en pijnlijke verschillen. De duur hangt af van hoelang de partner z’n leugens volhoudt. Bovendien is het erg kwetsend voor een vrouw (of partner in het algemeen). Dit trucje geldt dus enkel voor mannen die alleen uit zijn op seks en die gewoonlijk niet wakker liggen van wat andere mensen voelen.
Volgens een van de ‘womanizers’ in Humo vallen vrouwen in katzwijm voor een macho: een normale kerel die mannelijkheid uitstraalt, en is de hype van ‘de nieuwe man’ (een man met veel vrouwenkantjes) niet helemaal doorgebroken. Ik weet dat nog zo niet. Ik hoor veel vrouwen zeggen: “als ‘X’ geen homo was, zou ik er zo op vallen”. Ik denk dat het laatste dat een vrouw zoekt een ‘verwijfde’ man is, maar de ideale man is gewoon erg mannelijk (gespierd of op zijn minst een ‘ik-bescherm-je-wel’ look), maar begrijpt toch wat er in een vrouw omgaat, is bezorgd en gevoelig en niet bang om voor die gevoelens uit te komen. Bij een man moet je je zowel veilig als geborgen kunnen voelen. (Okay, ik heb misschien vrij onrealistische idealen ). Als men met ‘macho’ bedoelt: een uiterst competitieve man die altijd een stoere houding heeft en doet alsof hij onoverwinnelijk is, dan schrap ik alle macho’s van mijn lijstje. Net zoals de vrouwen met een sterke persoonlijkheid erg in de markt liggen deze tijd, zijn ook de mannen die hun zwakheden en gevoeligheden kunnen toegeven erg populair de dag van vandaag. Maar natuurlijk zal er altijd een afzetmarkt zijn voor macho’s. Dat is net mijn punt: “Als iedereen op hetzelfde type zou vallen, zouden versierpogingen uitdraaien op oorlogen.”
Mijn tips…
Nu mijn tips dus…met het oog op een relatie, want de tips van Humo doelen duidelijk enkel op een ‘snelle wip’.
- De gouden tip: “Wees jezelf! Wees trots op wie je bent. Ook al ben je al duizend keer afgewezen (okay, na 1000 keer moet er misschien wat veranderen), blijf wie je bent en geloof maar dat op ieder potje een dekseltje past. Je voelt je het best bij iemand die je aanvaardt zoals je bent. Pas je gedrag of gewoontes dus ook niet aan aan de persoon waar je op valt om haar ‘te krijgen’ want je zal haar dan net zo snel weer verliezen. Of je bereikt er enkel mee dat je je levenspatroon of ideeën verandert terwijl je er zelf niet achter staat en als er een ding nog belangrijker is dan ‘trouw aan je partner’, dan is het ‘trouw aan jezelf’. Jammer als je net verliefd bent op een meisje dat je niet ziet staan, maar er lopen nog andere rond waarvan je misschien wél het type bent. Als je haar echt graag ziet, laat haar dan gelukkig zijn met een jongen die écht bij haar past, niet een die doet alsof. Ze zeggen dat vrouwen mannen graag ‘heropvoeden’ maar het tegendeel is waar. Ik denk dat de meeste vrouwen gewoon liever niets veranderen aan hun partner, maar omdat er zoveel gelogen wordt tijdens het versieren, willen vrouwen achteraf graag die leugens nog tot waarheid maken.
- Het mag dan in essentie mijn vorige stelling tegenspreken maar: “de kleren maken de man”. Wie zich niet graag ‘mooi maakt’ als man, maakt minder kans. Vrouwen zullen bij manier van spreken eerder vallen op een lelijke maar goed geklede man of een man die 'zich verzorgd' dan een knapperd die er slonzig bijloopt. (En remember dat de meeste vrouwen gewoonweg kicken op hemdjes. Ik ben er nog steeds niet achter waarom maar ik denk dat vrouwen graag pronken met hun aanwinst of gewoon graag aan knoopjes prutsen). De meeste vrouwen zouden dit tegenspreken door te zeggen: “Een knapperd kan je nog manieren leren of ‘aankleden’ maar een lelijkaard blijft lelijk.” Maar ik ga er dus van uit dat je een man niet meer moet opvoeden. Hoe moeten die schoonmoeders zich anders voelen?! Waarschijnlijk hebben ze dan hetzelfde gevoel als een kuisvrouw die te horen krijgt dat haar werkgeefster na haar vertrek nog eens opnieuw is gaan dweilen, ramen lappen, stofzuigen,…
- Wees geduldig en ‘ga niet op zoek’. “Wie zoekt, die vindt” geldt volgens mij niet (altijd) voor een partner. Gevoelens komen spontaan. Die mag je niet forceren.
- Vrouwen zoeken niet naar een macho maar naar een ‘match’, een soulmate, iemand waarmee ze alles kunnen delen en waarbij ze volledig zichzelf kunnen zijn, waarbij ze zich veilig en geborgen kunnen voelen, iemand waarop ze kunnen bouwen en vertrouwen, iemand die begrip toont, iemand die bepaalde ideeën met je deelt, maar ook aanvult en eerder een boeiende persoonlijkheid dan een saaie knapperd. Dit mag dan ontzettend Romantisch en idyllisch klinken, maar voor minder ga ik alleszins niet meer.
Wie zoekt naar een combinatie van fantasie en sensatie zal verheugd zijn met de gratie van de volgende informatie…
(sorry, van al dat werken word ik nog geschifter)
Ik ben zaterdag naar de Efteling geweest!
Het was een spannend ontspannend uitstapje. En het was een speciale dag: 7/7/2007: De dag van het Sprookje dus er waren ook optredens en een sprookjesquiz. We hebben zowel alle rollercoasters afgedaan als de attracties die de verbeelding prikkelen of gewoon nostalgie oproepen (en alle combinaties daarvan). Maar ik ben vooral dol op het sprookjesbos. En een uitgebreid verslag van onze wandeling door het sprookjesbos mag dan ook niet ontbreken in mijn online fantasiewereld.
Het sprookjesbos
Lang maar dapper...
[Langnek - De Zes Dienaren]
Klein en depressief (aiaiaiaiai) …
[De trollenkoning]
Of klein en ondeugend…
[Klein Duimpje]
Dieren met opvallend goede manieren…
[De 'Boze' Wolf - De Wolf en de 7 Geitjes]
Of met speciale talenten…
[Ezeltje Strekje, de ezel die gouden muntstukken 'uitwerpt']
In de Efteling staan milieu, moraal en veiligheid centraal…
[Papier hier ] [Vertrouw nooit een behaarde vreemdeling, let goed op je grootmoeders zintuigen en ledematen en loop nooit alleen door het sprookjesbos.] (Roodkapje)
[Wie hier ooit een 'djoef' van krijgt, zal het niet meer kunnen navertellen] (Bewaker van de Indische Waterlelies)
Het park is een lust voor het oog, voor jong en oud…
[De Kleine Zeemeermin ... met de grote...ehm...vis ]
Want buiten attracties zijn er ook prachtige stukjes natuur te zien…
Maar ook bijzonder lelijke wezens met hun geslachtsdelen aan hun oren…
Wie zich opnieuw kind wil voelen, moet ons voorbeeld maar volgen en ook een uitstapje Efteling plannen. Hopelijk wordt het weer dan zo goed als het zaterdag was. Een van de prachtigste attracties is Droomvlucht!
[...zeker voor liefhebbers van elfen!]
In het sprookjesbos kom je allerlei vreemde figuren tegen:
Ik kom nog eens een teken van leven geven. Het academiejaar zit erop, althans min of meer…
Dit jaar zat/zit ik in de derde bachelor en heb ook de AILO (Academische Initiële lerarenopleiding) in mijn pakket opgenomen. Een enorm druk jaar dus.
Ik wist zoal dat ik niet zou slagen dit jaar omdat ik mijn bachelorscriptie bewust heb uitgesteld. Zowel binnen als buiten mijn opleiding heb ik daar weinig tijd voor gekregen dit jaar en ik heb ook veel tijd gestoken in papers, presentaties en taakjes voor andere vakken. Voor mijn bachelorscriptie ben ik voorlopig dus nog niet geslaagd en ik heb ook 1 herexamen voor Diachrone Taalstudie van het Nederlands (de evolutie van de Nederlandse taal doorheen de geschiedenis qua fonetiek (klank), syntaxis (zinsbouw), etc.) Ik had een herexamen verwacht, maar dan voor een ander vak, maar dat was blijkbaar dik in orde. Je kan zo’n dingen dus moeilijk inschatten. Voor mijn (eerste deel) lerarenopleiding was ik wel geslaagd (met 81%). Ik bleek het leuker en interessanter te vinden dan ik eerst dacht.
Ik ben dus nu volop aan het werken aan mijn scriptie en vakantiewerk aan het doen heel juli (nu met de vroege). Dan ga ik tien dagen op theaterstage en ik hoop nog ergens tijd te vinden om voor mijn herexamen te leren ook… In September is het grote proclamatie en ik hoop dat ik dan mijn diploma krijg. Volgend jaar ga ik een master Literatuur van de Moderniteit volgen.
Vroeger, op Werelddierendag, was er altijd een dierenwedstrijd in onze gemeente. Dan werden de mooiste dieren, de meest schattige dieren, de kleinste dieren, etc. bekroond met een prijs. In de Verenigde Staten wordt blijkbaar een prijs uitgereikt aan 'de lelijkste hond'. De kampioen van deze wedstrijd heeft alleszins terecht gewonnen!
Dit is Elwood: (Wat een mormel!)
Hij is twee jaar en een kruising tussen een Chinese naakthond en een chihuahua. Mij lijkt het meer een kruising tussen zo'n verrimpelde platsmoelhond en een Gremlin. De wereld is alleszins minstens even verrukt van het wezentje dan van E.T. Elwood's baasje, Karen Quigley, redde het beestje zijn leven twee jaar geleden toen de fokker hem wilde laten 'inslapen' omdat hij hem te lelijk vond om te verkopen. Haar heldendaad brengt haar nu maar liefst duizend dollar prijzengeld op. Zo zie je maar. Nu ben ik dol op honden, maar deze hond zou ik toch niet in het donker willen tegenkomen...
Na de examens kon ik het niet laten om UGC opnieuw binnen te stappen om Shrek the Third te gaan zien. De deuren waren nog gesloten voor de bezoekers en het viel me op hoe slecht mensen kunnen lezen tegenwoordig. Er stond op een affiche welke films al speelden, welke nog niet en wanneer exact de deuren werden geopend. Het personeel mocht uiteraard vroeger binnen. Maar de verwarring sloeg duidelijk toe bij de mensen. Met films is het altijd opletten geblazen. Als een film in avant-première staat, moet je opletten of de releasedatum al voorbij is die week of niet. Als er zaken in het vet staan of in het rood of met een sterretje bij dan kan je best even checken waarom. (Everything happens for a reason) En last but not least: Check altijd of het de originele of de Nederlands gedubde versie is.
Daar had ik gelukkig allemaal rekening mee gehouden en ik ging uiteraard naar de originele versie kijken. En hoewel ik de originele versie te zien zou krijgen, waren de trailers die aan de film vooraf gingen wél gedubd. Zo werd ik gedwongen om de trailer van de nieuwste Harry Potterfilm in het Nederlands te zien. Mijn ogen hadden er zo geen last van maar het was alles behalve een lust voor het oor. De stem van Harry Potter is vréselijk in het Nederlands! En zowat alle andere stemmen passen helemaal niet bij de personages… Ik was écht blij dat het voorbij was! Ik voelde me achteraf verplicht om me te excuseren tegen de vijf Britse jongeren de rij achter mij voor die vréselijke trailer. Ik hoorde aan hun commentaar dat ze er op zijn minst ook van geschrokken waren. Nu is Nederlands alles behalve een lelijke taal, maar die stemmen hadden ze écht wel beter kunnen uitkiezen. Het is echt niet gezond dat honderden kinderen die gedubde versie te zien zullen krijgen…Awful!
Shrek the Third
dus… Ik vond de derde Shrek de beste tot nu toe. Wat ik vooral leuk vond aan de film is die mix van sprookjes en zijn parodiërend karakter. Parodiefilms zijn er genoeg. Kijk maar naar Scary Movie (en sequels), Shriek, Epic Movie, de Austin Powers trilogie, etc. Wat het probleem meestal is met die films, niet voor mij maar voor mensen die niet vaak naar de film gaan, is dat een deel van het publiek de films waarop die film een parodie is niet hebben gezien, of toch niet allemaal. Sprookjes kent iedereen…of toch alle mensen die graag lazen in hun kindertijd of slecht sliepen waardoor ouders zich moesten bezig houden met het voorlezen van sprookjes. Ik was als kind vooral gek op Rapunzel, een sprookje dat toch wel een belangrijke rol gaat spelen in dit derde deel van Shrek. Ik ga niet veel vertellen over de plot zelf maar ik ga wel proberen uitleggen waarom ik deze Shrek nu beter vond dan de anderen.
Van links naar rechts: Cinderella (Assepoester), Snowwhite (Sneeuwwitje), Fiona, Rapunzel, Sleeping Beauty (de schone slaapster)
Ik vind het opvallend in deze film dat de sprookjesfiguren meer op de voorgrond gaan treden. Snowwhite (Sneeuwwitje) is echt cool, Merlin (Merlijn) is gewéldig (verstrooid en gestoord), Puss en Donkey (de Gelaarsde kat en Ezel(tje strekje)) zijn better than ever samen en krijgen te maken met een vervelend geval van transmutatie: ze komen in elkaars lichaam terecht door een van Merlijns mislukte toverkunstjes (oepsie). Gingerbread Man (het mannetje van speculaas) steelt opnieuw de show en krijgt er zelfs tijdelijk een grote broer bij. Prince Charming (Droomprins) is nog steeds de etterbak die hij geweest is en natuurlijk is zijn mammie er niet meer om hem te helpen (zie Shrek 2) En Donkey’s gemuteerde baby’s zijn zó schattig! Je hebt het al door: Shrek mag dan al het hoofdpersonage zijn, ik vind hem eigenlijk nog een van de minst boeiende personages… En Fiona speelt pas op het einde echt een rol in het verhaal als leider van het meisjes/prinsessen karaté team.
Arthur, Puss & Donkey
Het verhaal
Het verhaal van Shrek 3? De kikkerkoning gaat dood (in drie keer) en Shrek is zijn logische opvolger. Alleen vindt Shrek het ‘koning zijn’ niets voor hem dus trekt hij naar een school vol puberende snotneuzen waar hij het neefje van de koning, Arthur (who else?) vindt, die de troon in zijn plaats moet overnemen. Geplaagd door nachtmerries over zijn toekomstig vaderschap moet Shrek zich al bewijzen als ‘vaderfiguur’ tegenover Arthur. En natuurlijk broeit bij Prince Charming ondertussen ‘duister plan nummer zoveel’ om de troon af te pakken.
Deze powerpoint kreeg ik van een vriend tijdens de examens... Altijd aangenaam als je vol stress zit. Ik was op slag de examens vergeten bij het aanblik van die schattige snuitjes...
De fans zullen het vast wel al weten...maar ik richt me vooral tot de mensen die Eurovisie, net als ik, langs geen kanten (meer) volgen en liever met vrienden iets gaan drinken dan uren naar van die jankende groepjes te kijken.
De songs van de winnaars, voor de nieuwsgierigen of voor wie toch een beetje wil kunnen meepraten, kan je vinden op mijn paps zijn blog. Die heeft zich bezig gehouden met de YouTube filmpjes van de drie 'beste' songs op zijn blogje te zetten:
- Marija Serifovic (word met zo'n naam geboren!) uit Servië kaapte de eerste prijs weg (weet ik veel wat er te winnen valt). Het is nog een jonge meid van midden of vooraan in de twintig, maar ze ziet er minstends 35 uit! Laten we maar zwijgen over haar X-factor... Ze heeft een goede stem maar ik vind het nummer niet 'catchy'. (Ik vond eerlijk gezegd de Eurosongintro stukke beter) Ik was vlak na het beluisteren alweer vergeten hoe het klonk... (En het nummer bleek nog geplagieerd te zijn ook!: http://www.bloggen.be/dmek1960/archief.php?ID=511) Eurosong is zoals ieder jaar dus weer een teleurstelling, maar ik ben al blij dat ze niet opnieuw een stelletje brullende carnavalszotten hebben laten winnen.
- Over carnavalszotten gesproken... Het was blijkbaar op het randje of het was weer van dat. Verka Serduchka van Oekraïne werd tweedes met een of andere confettihit. Dit nummer swingt dan weer wél én het blijft hangen...tot mijn grote ergernis! Het slaat absoluut nergens op! Blijkbaar valt 'Europa' voor exentrieke debielen, in dit geval een vent die zich probeert voor te doen als vrouw, wat dus absoluut niet lukt... Zet wat babygebrabbel in verschillende talen op een Oosters folkloremelodietje en je krijgt het liedje van dit mietje!
- Rusland werd derdes met het meidengroepje Serebro. (Ik hoop voor hen dat hun groepsnaam niet verwijst naar 'hersenen' (cerebro) of zo... Of zouden het fans zijn van X-Men?) Het clipje is visueel best leuk en de meiden zien er goed uit (als je niet op het spleetje tussen hun tanden let). Het had vast nog wel een pophit kunnen zijn, al weet ik achteraf ook niet meer precies hoe de melodie ging (ik blijf er bij dat een écht goed nummer moet blijven hangen nadat je het een keer hebt gehoord). Maar van de drie vond ik dit nummer toch het minst ergerlijk om naar te kijken / luisteren.
Ervan uit gaande dat dit de drie beste nummers waren van heel het festival, ben ik blij dat ik het heb gemist. Het lijkt eerder een eerste auditie van Idool 'weet-ik-veel-welk-jaar'. De drie 'beste' nummers zijn ook totaal verschillend! Wat we wél weten intussen is wat Europa wil! En ik denk dat we kunnen concluderen dat Europa niet bepaald kieskeurig is. Als we tegen volgend jaar 'kiwi kiwi ananas' van bomma Backeljau brengen begeleid door Urbanus op de mondharmonica van Toets Thielemans, dan zijn we op zijn minst verzekerd van een tweede plaats...
Toen ik gisteren een ijsje zat te eten – voor de nieuwsgierigen: drie bolletjes straciatella – volgde ik vanuit mijn ooghoeken Telefacts mee. Vtm ergert me gewoonlijk mateloos maar ik moet toegeven dat ik door de uitzending van Telefacts – een van de enige programma’s met nog enige educatieve waarde maar dat toch sensatiegericht blijft – iets heb bijgeleerd: in ons land – en blijkbaar ook in veel andere landen – bestaat er zoiets als ‘diplomatieke onschendbaarheid’. Aangezien ons landje een van de koptrekkers is als het op ‘achterlijke regels’ aankomt, was ik nog niet zozeer verbaasd toen ik hoorde dat ze hier ook gezellig ‘meelopen’ met die hypocriete boel. Toch was ik erg gechoqueerd door de voorspelbare maar bittere gevolgen daarvan.
Diplomatieke onschendbaarheid houdt in dat diplomatieke en politieke functionarissen worden beschermdtegen elke vorm van rechtsvervolging. Het land dat leden van ambassades en consulenten tewerkstelt, is dus niet in staat deze strafrechtelijk te vervolgen. Onder het werkterrein van de diplomatie vallen ook de Europese Unie en de Navo, wat van Brussel een van de wereldcentra van de diplomatie maakt. Diplomaten krijgen zelfs een speciale nummerplaat, met de letters CD vooraan van Corps Diplomatique, die zoveel zegt als: “Je kunt me toch niet krijgen!” (en in sommige gevallen zelfs: “Je kunt mijn kl***n kussen.”) Het doet me een beetje denken aan dat sprookje van Het mannetje van speculaas. Zelfs de inwonende familieleden van diplomaten zijn volledig strafrechtelijk beschermd. Je moet maar toevallig een eikel of bitch zijn met duivelse plannen, het geluk hebben van diplomaat te zijn, of ‘kind van’ of ‘partner van’,en je bent met je gat in de boter gevallen!
De gevolgen zijn er dan ook naar. In Telefacts had men het onder andere over het in dienst nemen en mishandelen van illegalen, aanranding van de eerbaarheid, vandalisme door kinderen van diplomaten, … Maar zo goed als elk misdrijf wordt dus door de mantel der liefde bedekt: verkrachting, alle vormen van verkeersovertredingen, aanrijding al dan niet met dodelijke afloop of vluchtmisdrijf, … In 2004 in Londen heeft een 41-jarige diplomaat een meisje van 11 seksueel misbruikt zonder dat hij daar ook maar enige vorm van straf voor kreeg. In 2000 werd in Overijsse een 16-jarig meisje omver gereden door een stomdronken diplomaat, wiens autoverzekering al jaren niet meer in orde was. Hij mocht gewoon naar huis…Waar gaat het naartoe?! Diplomaten kunnen er een sport van maken om met de ernstigste misdaad weg te komen…en dan de prestatie van de buurman proberen verbeteren want die behaalde vorig jaar goud met het ‘per ongeluk’ doodrijden van een baby onder invloed van drie flessen whisky en extasy. Er wordt met klem gevraagd aan diplomaten om hun verkeersboetes te betalen, maar de meerderheid doet dit nog niet na hevig smeken. In theorie hoeft het ook niet. De ergste sanctie die een diplomaat kan krijgen, is dat hij ‘persona non grata’ wordt verklaard en ons land moet verlaten – en daarvoor moet hij vast een moord met voorbedachten rade hebben gepleegd.
Toch is diplomatieke onschendbaarheid nódig hoor! Maar na het doornemen van tientallen bronnen, begrijp ik nog steeds niet waarom. Geef me de meest ingewikkelde regels der genetica, de moeilijkste afleidingen in diachrone taalkunde – daar zit tenminste nog heel wat logica in – maar van ons juridisch systeem begrijp ik niets! (Nu begrijp ik waarom een student rechten tegen mij zei: “Veel valt er niet te begrijpen, het is vooral massa’s vanbuiten blokken.”) Nu komt het: Diplomatieke onschendbaarheid heeft niets met ‘bevoordelen’ te maken, maar politici of diplomaten mogen niet geboycot worden tijdens het uitvoeren van hun werk als vertegenwoordiger van een land of regering. Diplomatieke onschendbaarheid is een eeuwenoud internationaal principe dat politici en diplomaten moet beschermen – want het regime zou hen wel eens ‘niet gunstig gezind kunnen zijn’ – en houdt ook nog eens in dat je ‘gratis’ wordt beschermd tegen bijvoorbeeld schade, ordeverstoring of huisvredebreuk. (en daar heeft tenslotte iedereen met een beetje bekendheid – auteurs, acteurs, zangers,… –recht op vind ik, omdat die door hun beroep automatisch ook meer gevaar lopen…) Op zich begrijp ik wel waar heel die regeling vandaan komt en welke risico’s die mensen lopen als ze het zonder die onschendbaarheid moeten stellen, maar zoals aan alles zijn er grenzen! Iemand die een misdaad begaat, moet daarvoor boeten. ‘Onschendbaarheid’ blijkt in dit geval een alles-of-niets ‘oplossing’. Men pleit altijd dat we niet zwart-wit mogen denken, maar dit is een zwart-wit regeling. Het is tijd voor grijs! Het is tijd om die vastgeroeste principes eens opnieuw onder de loep te nemen, internationaal of niet.
Natuurlijk worden ‘gewone burgers’ die hun ongenoegen uiten over zulke regelingen jaloezie verweten. Maar daar gaat het niet om. Iedereen moet de regels naleven en het is niet zo dat we zelf ook de regels zouden willen overtreden, maar we zouden ons veilig willen voelen als het even kan. Stel je eens voor dat je dochter in de fleur van haar leven overreden wordt en sterft aan haar verwondingen…en je ziet CD op de dader zijn nummerplaat staan…áls hij al zo vriendelijk is om op je te wachten en er niet al eeuwen vandoor is! Of ze overleeft het wél maar je hebt geld nodig om haar operaties te betalen…van ‘Mr. of Mrs. Onschendbaar’ moet je geen euro schadevergoeding verwachten! Dat is niet verplicht. (Straks krijgt er nog een diplomaat de nobelprijs omdat hij wél zijn schadevergoeding betaald heeft na het aanrijden van een jong meisje!) Bejaarden worden uit hun huis gezet na tientallen jaren omdat het achteraf gezien ‘onwettelijk’ is gebouwd, maar Laurent komt er mooi vanaf met zijn frauduleuze praktijken… (Hij komt eerder in de buurt van de Disney-schurk dan de Disney-prins-op-het-witte-paard als je het mij vraagt, wellicht prins-met-het-zwarte-geld?) Misschien moet vtm maar een reality programma of soap serie starten rond België, en dan vooral rond degenen met het meeste macht. Maar vrees dat zoiets ook niet bepaald een educatieve bijdrage zou leveren, enkel meer frustratie.
Communiefeest Kjell Familieleden die mijn foto's van de communiereceptie van Kjell willen bekijken/kopiëren kunnen in de rechterkolom van mijn blog de link vinden onder FOTO'S!!! (onderaan). Het zijn er niet zo heel veel maar er zitten er toch een paar leuke tussen. Om te kopiëren moet je gewoon op de foto klikken met je rechtermuisknop en 'opslaan als' kiezen.
De koning en de rest Foto's van De koning en de rest kunnen jullie op dezelfde locatie vinden, in de rechterkolom dus net voor de foto's van het cummuniefeest. De foto's die te klein waren om ze op MijnAlbum te zetten, heb ik hieronder gepresenteerd voor de geïnteresseerden. Uiteraard heb ik de foto's niet zelf getrokken. Ik wil daarom een bedankje plaatsen voor Ingrid De Jonghe & Dirk Van De Velde.
Natural Reader is een computerprogramma dat geschreven taal omzet in gesproken taal, maar ik noem hem gewoon 'de Jos'. Van Nederlands brengt hij niet veel terecht maar Engelse zinnetjes spreekt met succes verstaanbaar uit. Je moet gewoon het documentje downloaden van de website. Het is volledig gratis: http://nederland.softpicks.net/software/Natural-Voice-Text-to-Speech-Reader_nl-2282.htm Het werkt het best als je de woorden heel fonetisch schrijft. Probeer maar eens met: "Eetee fone home". Veel plezier met experimenteren. Voor degenen die 'de Jos' toch Nederlands willen doen spreken, moet ik waarschuwen dat het enorm op de lachspieren werkt! Wie moeite heeft om Engelse zinnen typen kan ik deze Online Nederlandse demo aanraden: http://www.fluency.nl/
Uit pure luiheid...ehm...omdat het onderwerp weer actueel aan het worden is, heb ik het volgende berichtje (met uiterst interessante link) van 30 december 2005 (een van mijn eerste dus ) verzet naar vandaag. (Hou er dus even rekening mee dat het tijdens de kerstvakantie is geschreven) Eliza is een computerprogramma dat probeert om een psychiater, een mens dus, na te bootsen. Over heel de wereld zijn er heel wat gelijkaardige programma's gemaakt met de bedoeling dat ze zouden slagen voor de Turing test. Tot nu toe is nog geen enkel programma daarin geslaagd, ook Eliza niet. Een computerprogramma is geslaagd voor de Turing test wanneer het een aantal proefpersonen voor de gek kan houden en het ze dus kan doen geloven dat ze het tegen een echte persoon hebben of, meer concreet, een programma dat ervoor zorgt dat mensen in een soort chatgesprek niet kunnen uitmaken wie de echte mensen zijn en wie het computerprogramma. Iemand die zulk computerprogramma kan maken, schrijft meteen geschiedenis. Maar geslaagd of niet, Eliza is leuk vermaak voor tussendoor. En met de juiste vragen en een beetje geluk, kan je wel een prettig gesprek met haar hebben. Probeer het eens!
The holidays can be quite tiring and you can feel stressed out both physically and mentally. Tis the season to ... get a shrink... Well, I've got one for you: 'Eliza'. She's an online therapist (read: a computer) and she doesn't charge! So go ahead!
De periode van de feestdagen is meestal druk en vermoeiend en kan al gemakkelijk zorgen voor zowel fysieke als mentale spanningen. Daarom stel ik aan iedereen voor in therapie te gaan. Wel, ik heb voor u de geschikte therapeute gevonden: 'Eliza' Zij is een online psychiater (lees: computer) en je kan haar gratis raadplegen!!! Dus, voel je vrij om het even uit te proberen... (ze is wel Engels dus je moet haar in het Engels aanspreken en in het Engels haar vragen beantwoorden...)
Een blog heeft als belangrijkste functie: 'mensen entertainen'. Blijkbaar doe ik maar een beroerde poging want mijn items staan er altijd verlaten bij. Mijn blog is vooral een goede oefening om beter te leren schrijven, voor een ruim publiek. (En ik merk dat de oefening toch loont). Daarom zou het leuk zijn als ik eens wat feedback kreeg... Ik krijg nooit reacties...en ik heb het niet over van die reacties van: "Hallo, ik heb moeite gedaan om op jouw blog te dubbelklikken dus bezoek nu de mijne maar als wederdienst". Nee, ofwel lees je iets omdat je het boeiend vindt, ofwel lees je het niet. Ik zie dat er wel geregeld negatief wordt gestemd op blogitems. Er zijn nog bloggers die daarover klagen en die schakelen de optie uit, zodat stemmen niet meer mogelijk is. Ik niet. Ik vind het niet erg als mensen iets wat ik schrijf slecht vinden of oninteressant, maar het zou leuker zijn als ze ook de guts hadden om te schrijven 'waarom' en niet enkel te voten. (Daar leer ik tenminste nog iets uit) De voyeurs onder jullie moeten niet verwachten dat ik heel mijn privéleven hier ga bloot leggen. Dus als jullie hier saaie persoonlijke details willen lezen, zoals op zo veel blogs (die wél reacties krijgen), dan kunnen jullie beter de Story gaan kopen. Ik heb geen zin om elke dag een korte tekst te schrijven over wat ik nu weer heb beleefd. (Ik zal er eerder een roman over schrijven... ) Dat wilde ik dus even kwijt... Dat ik NIET zal conformeren en dat ik jullie niet dagelijks zal verblijden met berichten over welk ijsje ik heb gegeten, welke kleur mijn ondergoed heeft, welke schoenen ik heb gekocht, welk soort griep ik nu weer heb, hoeveel vliegen ik heb vermorzeld of welke teen nu weer pijn doet. Al die informatie houd ik wel tot ik in het rusthuis zit en niets beters meer te vertellen heb. Vanaf nu ga ik ook recenseren voor een tijdschriftje, waardoor ik dus nog minder tijd ga kunnen verspelen op mijn blog. Maar ik kom jullie vast nog geregeld ambeteren met interessante zaken. Nog veel leesplezier.
Wie dol was op Scary Movie - ik vond de eerste wel leuk maar met de sequels ging het duidelijk bergaf - wil vast ook Epic Movie gaan bekijken. Ik was zelf ook wel nieuwsgierig als Narnia-fan en parodie is een van mijn favoriete vormen van humor.
Kort het (uiteraard 'geleende') verhaal: De film begint in Het Louvre waar Lucy, een soort levende barbie met slechts 2 hersencellen en niet meteen creatief, getuige is van de moord op de curator (die haar heeft opgevoed) door een albinomonnik (uiteraard gespeeld door een neger). Met zijn laatste (nog vrij vitale) krachten probeert hij haar nog te helpen om de code te ontcijferen die haar naar een chocoladereep zal brengen met een gouden toegangsticket voor een rondleiding in een indrukwekkend chocoladefabriek. Door een incidentje in de eetzaal van het Mexicaanse 'Libre' worstelen, krijgt Edmund het tweede ticket in handen. Susan, de zelfzekere bitch, die bijna het slachtoffer werd van dodelijke slangen op haar vliegtuig, vindt (lees: 'steelt') het derde ticket en het vierde wordt bemachtigd door Peter, een buitenbeentje op een mutantenschool. Wanneer deze vier weeskinderen de chocoladefabriek bezoeken, blijkt de eigenaar niet de aardige man te zijn die hij lijkt. Hij houdt de 'kindertjes' gevangen. Wanneer hij hen roept, gaan de kinderen zich verstoppen. Op deze manier sukkelt Lucy in de kleerkast en vindt ze een magisch land genaamd Gnarnia ("with a silent 'g'") en ontmoet ze daar een ontzettend foute homofiele Faun die een verhouding blijkt te hebben met een pratende bever (waarmee Lucy het schijnbaar niet zo goed kan vinden). Wanneer alle weeskinderen hun weg in Gnarnia hebben gevonden, moeten ze hun krachten bundelen om The White Bitch of de Witte Bitch (Stiffler's Mum!) te verslaan. Dit is een heks die over de wereld regeert (met een ontzettend grote boezem waarmee Edmund de eer heeft als eerste kennis te maken). Gelukkig krijgen ze hulp van Aslo, de 'gigoleeuw'. Wie The Lion, The Which & The Wardrobe heeft gezien, heeft al een klein idee van hoe de plot verder zou kunnen gaan. Wanneer Captain Jack Swallows ook nog eens op het scherm springt, is een gore boel absoluut verzekerd! En je moet er lang op wachten, maar op het einde van de film komt Borat ook nog eens iet zeggen in zijn ontzettend foute (lees: walgelijke) badpakje.
Voor de filmmaagden: Epic Movie is een parodie op onder meer The Da Vinci Code, The Chronicles of Narnia, Snakes On A Plane, X-Men, Harry Potter, ... (En voor wie oplettend is: V For Vendetta, Borat,...)
Het Oordeel: Er zaten een paar heel geslaagde scènes in deze film die het bewijs zijn van een staaltje parodieerkunst. Ik ga ze niet allemaal verklappen maar de kunst aan parodiëren is vaak het omgekeerde doen van wat mensen verwachten of al gezien hebben of er gewoon kei hard over gaan door wat grappig of belachelijk was in de originele film nog eens extra in de verf te zetten. Zo stikt Narnia van de laptops terwijl de originele film zich tijdens de wereldoorlog afspeelt. Een goede vondst, maar niet erg grappig, was de vechtscène van Aslan, waarin je duidelijk ziet dat een Vietnamese stuntman de moeilijkste actiescènes van hem over neemt. De Jack Sparrow imitatie was lang niet slecht. En een pak Hollywood acteurs worden 'er door gesleurd'. Ook altijd fijn. De scène waarin Lucy de kast opent en er allerlei rommel uit tuimelt is ook cool. Zelfs de soundtrack van de originele films is geparodieerd (dat vond ik wel geslaagd) en ook de outfits van de personages...heel leuk. Zo wordt het reusachtige gewei van de White Witch tijdens de battle scene vervangen door het kopje van een hert... Je moet het hebben van simpele dingen. Maar ik ga niet te veel verklappen...
De andere helft van de film was opgevuld met kei stomme scènes die het geheelgrondig om zeep hielpen. Zo was er algemeen een overdosisrap in de film (die er NIETS in zat te doen! "Now I know why 'rap' rhymes with 'crap' "). De octopusscène bijvoorbeeld is schandalig! Tumnus die een tong draait met de Bever is er ook over! De seksscène tussen Peter en Mystique is gewoonweg walgelijk (maar nog niet zo walgelijk als de naakte worstelscène in Borat) en ga zo maar door... Er had dus nog meer humor in de film mogen zitten, goede humor dan. Misschien hadden ze nog wat kunnen doen met 'Willy Wodka'. Het personage Aslo & Tumnus zijn er meestal zo over dat de lol eraf is, terwijl Lucy als domme geit dikwijls dan wel weer grappig is. Het geld moet rollen natuurlijk en een film moet zo snel mogelijk klaar zijn, maar misschien moet iemand zich eens bezig houden met het schrijven van een spetterende parodie (zonder de 'downs') om ze vervolgens te laten verfilmen. Deze film geeft met de indruk dat ze met een handvol schitterende ideeën een film zijn gaan opnemen en er tussendoor dan zomaar wat grapjes bij hebben verzonnen om de film toch minstens anderhalf uur te laten duren. Toen dit ook niet lukte, hebben ze er maar overal wat rap tussen gegooid. Heel erg lame... Ik heb het niet zo voor de mentaliteit: "Gooi er een neger in en laat hem een paar keer 'fuck' en 'nigga' roepen en hem een paar vreemde danspasjes uitvoeren onder invloed van drugs en de film wordt grappig." Voor mij werkt dit niet. Een grote tip dus voor de makers van Epic & Scary Movie: Doe er liever wat langer over en kom met meer goede ideeën af en bovenal: "Een goede parodie is meestal slechts op een of enkele films gebaseerd. Probeer niet half Hollywood in een vleesmolen van parodie te draaien want dat bederft meestal de pret. Je mag niet te veel willen. Liever wat meer humor met wat minder materiaal." Omdat de film me toch eens heeft doen ontspannen en omdat ik geregeld eens goed heb gelachen, krijgt hij toch nog een 6/10. Tenslotte vind ik een parodie, slecht of niet, sowieso al goed als ik me kan amuseren met de subtiele verwijzingen naar films eruit te halen. Dat is net zo leuk als citaten proberen herkennen.
Even reclame maken voor de film Music & Lyrics. Drew Barrymore & Hugh Grant bewijzen een gewéldige combinatie te zijn. De film was nog beter dan verwacht: grappig, romantisch,...en grappig! Ik moest al lachen vanaf de eerste minuten van de film. Hugh Grant is een van de twee zangers van een boysbandje "POP". Zijn partner gaat solo en hij wordt stilaan vergeten. Op zijn bekendheid terug te winnen, moet hij een nieuw nummer schrijven dat hij samen met een geil populair tieneridool moet brengen. Hij krijgt daarbij hulp van Sophie, die zijn planten watert. De film zit vol met coole liedjes en de film begint al meteen met een ijzersterk clipje van de groep "POP" van hun meest populaire nummer Pop goes my heart. (ze spelen het nu zelfs op de radio) De song maar vooral de clip is zooo ontzettend fout dat het echt hilarisch wordt. Echt de moeite om te zien! Al die mannen die Hugh Grant films vermijden uit pure jaloezie...zet toch even die negatieve gevoelens opzij en geniet van een zeer ontspannende film!
Beste bloggertjes, Ik wil jullie even laten weten dat ik mijn beveiligingscode weer heb geactiveerd omdatte veel spammerstientallen 'zijk'reacties achterlaten op mijn blog en ik die allemaal één-voor-één moet verwijderen. Ik weet dat de meesten onder jullie een hekel hebben aan deze codes maar ik zie me echt genoodzaakt ze weer in te voeren. Ik hoop dat dit jullie niet zal weerhouden jullie lever te luchten of kritiek te spuien op mijn items. Ik stel jullie reacties erg hard op prijs en ik hoop dat het nog niet zo erg met jullie is gesteld dat jullie geen energie meer over hebben om enkele cijfers en lettertjes in te tikken voor jullie iets posten. Meteen een goede check-up voor jullie oogjes... Bedankt voor jullie begrip! Liefs, Morgan Blue
In the marketingwordt benadrukt dat Bridge to Terabithia van de makers van Chronicles of Narnia is. Dit zal ongetwijfeld veel fans van Narnia naar de bioscoopzalen lokken en het is ook een doorslaggevende reden geweest voor mij om de film te gaan bekijken. Toch is de gelijkenis met Narnia minder opmerkelijk dan verwacht. Waar The Chronicles of Narnia handelen over een ‘bestaand’ magisch land met allerhande magische wezens, queesten en veldslagen, gaat Bridge to Terabithia voornamelijk over vriendschap en verbeelding en leunt het plot dus eerder aan bij Pan’s Labyrinth. Bridge to Terabithia toont niet alleen de vlucht van twee buitenbeentjes in hun fantasiewereld, maar ook de bittere realiteit waarvan ze vluchten. Toch is het alles behalve uitgesloten dat Katherine Paterson, wiens boek de stof verleende voor de film, kennis nam van C.S. Lewis’ Knonieken van Narnia. Zo vaart het schip ‘The Dawn Treader’ in het chronologisch gezien derde laatste boek van The Chronicles voorbij een eiland dat Terebinthia heet.
In zekere zin is de trailer dus mislijdend en gaat de film niet over veldslagen, tovenaars en magische spreuken maar over vervelende pestkoppen, nalatige ouders, lastige karwijtjes en pakken huiswerk. Terabithia is een verzonnen land waar Jess en Leslie weer even zichzelf kunnen zijn, waar alles mogelijk is en waar angst en onzekerheden niet bestaan. Maar vooral Jess, wordt al snel op een pijnlijke manier gedwongen in te zien dat verbeelding enkel een vlucht is uit de harde werkelijkheid en geen geneesmiddel voor het ‘lijden des levens’.
De jonge acteurs zijn best goed gekozen. AnnaSophia Robb, is ontzettend geloofwaardig als buitenbeentje Leslie in deze film. Deze amper 13 jaar jonge actrice valt op door haar bijzondere ogen en opvallend volwassen gezicht. Eerder speelde ze de hoofdrol in de ontroerende familiefilm Because of Win Dixie (met Jeff Daniels) en schitterde ze als de aan-kauwgom-verslaafde etterbak Violet in Charlie and the Chocolate Factory (met Johnny Depp). En Josh Hutcherson (14), die de rol van de jonge artist Jess vertolkt, werd onder andere bekend door de Jumanji-achtige film Zathura. Schitterend is ook de kleine Bailee Madison, die het schattige jongste zusje van Jess, May Belle, speelt.
Wie van plan is Bridge to Terabithia te gaan bekijken, mag zich dus aan een in zekere zin magische film verwachten maar mag de film niet gaan vergelijken met The Lion, The Which and the Wardrobe of Harry Potter. Het grootste deel van de film speelt zich af in de werkelijkheid en wie verwacht dat de film overladen is met special effects, zal van een kale reis terug komen. En hoewel de film eindigt met een close-up van een hoopvolle blik van Josh Hutcherson, moet je je niet verwachten aan een ‘happy end’. Maar het is een prachtige en vooral ontroerende familiefilm met meer dan een interessante moraal. De film moedigt fantasie en verbeelding aan maar benadrukt dat ze geen oplossing zijn voor alle problemen. Hij maakt ook duidelijk dat een creatieve ontplooiing essentieel is in de ontwikkeling van kinderen en dat die dan ook door ouders moet worden aangemoedigd.
Laten we het voor de verandering eens niet hebben over de talloze kaskrakers die momenteel in de bioscopen worden gedraaid maar over de reclamespotjes die je meestal voor de film te zien krijgt. Ik zou het logisch vinden dat de spotjes die men selecteert voor het grote scherm ook de meest opwindende, grappige, spectaculaire of visueel interessante spotjes zouden zijn. (Uiteraard gaat het erom 'wie het meest betaalt') Maar blijkbaar is dit geen must en gaat het er bij het selecteren van cinemawaardige reclamespotjes aan toe zoals op een auditie voor Familie.
Welke spotjes zie je tegenwoordig zoal op het grote scherm?
Het meest marginale is zonder twijfel dat van PALM. Ik vind de nieuwe slogan (“PALM, echt rasbier”) nog wel goed gevonden. Maar ik begrijp niet hoe Wim Opbrouck, die ik schitterend vond in Het Eiland, zijn talenten verspeelt door te figureren in een reclamespot als brullende baviaan op een paard en zijn stem oneer aandoet door mislukte halve kinderliedjes te kwelen. Waarschijnlijk is de uitvinder van dit spotje er helemaal weg van en vindt hij zichzelf een genie en ik denk ook wel dat ik begrijp waar hij met zijn idee naartoe wil, maar het komt visueel (én auditief) helemaal fout over bij het publiek dat zenuwachtig zit te prullen tot het spotje gedaan is, of er prompt agressief van wordt en met popcorn begint te gooien. Eindoordeel: een ‘fout’ spotje waar je dorst van over gaat en dat heeft niets te maken met het feit dat ik geen bier drink, omdat ik de smaak afschuwelijk vind maar het heeft alles te maken met dit (gelukkig kort) ongelukkig stukje reclame.
Om dit te ‘bewijzen’ zal ik nog toevoegen dat ik het reclamespotje van Stella Artois, van die Viking die zijn verhaal doet aan de toog, wél geslaagd vind!
Een van de meest stijlvolle reclamespotjes, maar verder niet erg bijzonder, is dat van Cappuccino. Dat stijlvolle heeft het vast te danken aan zijn setting in Rome met de culturele hotspots op de achtergrond, zoals de Engelenburcht, en aan het feit dat het spotje volledig in zwart-wit is, zodat die witte snorretjes zo leuk afsteken.
Erg grappig vind ik altijd de reclamespotjes van SPA. Er was er eentje met Sneeuwwitje, die maar niet stierf van die giftige appel omdat ze Spa dronk (het zuiverende water!) en daardoor een depressieve heks achter liet. Dan was er het spotje waarin enkele leden van de maffia in een Italiaans restaurant zitten en een pot spaghetti vragen en vervolgens de ober laten voorproeven om te zien of hun gerecht niet is vergiftigd. De ober proeft en mankeert niets dus die leden beginnen te vreten als gek, waarna ze allemaal dood neer vallen. De ober dronk natuurlijk Spa. Het nieuwe spotje met Wanda Joosten is ook enorm grappig. Daarin komt een vrouw de erfenis van haar ma regelen met haar zus (terwijl het arme mens nog niet eens dood is) en geeft ze haar zus de ene steek na de andere. Bv: “Neemt gulle de hond. Dan hebt ge wat affectie.” en “De inboedel is voor jullie. Dan is er hier ook eens iets degelijks in huis.” en “Pakt gij de kleren. Gij draagt toch zo van die tenten.” Wanneer het zuslief (wiens arm enkel in beeld is) te veel wordt, gooit ze een glas Spa in het gezicht van de tang. Heel verfrissend.
Redbull heeft ook meestal geweldige reclamespotjes! Het beste vind ik nog altijd dat waarin een duif iets laat vallen op een man zijn kop, waarna de man een Redbull drinkt, tot boven de duif vliegt en zijn ritssluiting opent… De kop die die duif dan trekt, is geld waard. Ik hou vooral van dat Cartoonachtige sfeertje. Maar het nieuwste spotje, vind ik wel minder hoor. Het is niet helemaal duidelijk maar ze laten eerst een hond zien die een hele kroost heeft verwekt en dan blijken er allemaal lege blikjes Redbull naast zijn mand te liggen… Toch een beetje flauw, vind ik.
Het reclamespotje van die Mini’s die door een rioolachtig parcours razen, zal vast tot de verbeelding spreken van de gemiddelde man, maar mij kan het niet bekoren. Beide passagiers hebben een ontzettend dwaze uitdrukking op hun kop en lijken meer op twee schooljongens die een piemel hebben getekend op de muur van het bureau van de directie. Spannend zeg! De spanning wordt dan nog eens geaccentueerd door een deuntje dat vast als gek wordt gedraaid op pyjamafuiven in het bejaardentehuis.
Als je dan toch een auto wil verkopen, is het reclamespotje van de BMW 7 Series met Night Vision veel efficiënter. Het spreekt tot de verbeelding en ik zou het algemeen gewoon ‘charming’ noemen. In dit spotje kan het publiek even visueel proeven van de nachtelijke activiteiten van het beestenbos. Van dansende eekhoorns en touwtje springende herten tot een neuspeuterende wasbeer. En dat Zweedse (?) deuntje erbij doet ook veel natuurlijk. Heel schattig!
WE denkt blijkbaar kledij te verkopen door Bitch van Meredith Brooks voor volle zalen te verkrachten. Het omgekeerde effect wordt echter bereikt. De meeste muziekliefhebbers (en andere –hebbers) willen van hun leven geen WE- kledij meer zien! Ze sidderen en beven tot heel het spotje voorbij is en spreken een vloek uit over alle WE faciliteiten. Denk je eens in welk effect deze ontspoorde cover zal hebben bij mensen met autisme! Vréselijk! En het beeld slaat absoluut nergens op! Dus in de GFT- container met dit stukje reclame. Al vrees ik dat het niet biologisch afbreekbaar is…
De Axe reclamespotjes zitten ook meestal goed. En het laatste was een waar voorbeeld voor de reclamewereld. Een kerel die Axe gebruikt op het strand en duizenden bikini-girls die daarop af stormen. Simpel en effectief. Meer moet dat niet zijn.
Coca Cola heeft ook veel van zijn pluimen verloren. Het nieuwe Coca Cola spotje is maar een flauw afkooksel van het eerste. Men neme ‘een stoere kerel’ en een kudde ‘op hormonen trippende vrouwen’ en men laat dit samen enkele minuten op een zacht vuurtje sudderen. In het vorige spotje kwam elke dag om 11u30 een knappe kerel, die dagelijks menig vrouwenhart sneller deed kloppen en de hormonen door het kantoor deed gieren, Colaatjes uitdelen op een bedrijf . In het nieuwe spotje stapt een volledig aangeklede ( )Coca Cola guy de lift in en drie vrouwen staan zo’n beetje figuurlijk op de liftvloer te kwijlen. Dan verlaat de kerel de lift zonder kleerscheuren. Niet zo realistisch dus… Wel leuk (en autisme-veilig) is het terugkeren van het bekende deuntje.
Het spotje van Aquarius op het tennisveld is ook op zijn minst flauw. Ik vrees dat dit het beste was waar men mee was komen aandraven voor de deadline… Een baseballveld met baseballspelers was dan ook op zijn minst al een betere setting geweest.
Tenslotte even iets over het meest afschuwelijke reclamespotje dat momenteel in de bioscopen draait (en al menige bioscoopsnack huiswaarts heeft doen keren): het Donna reclamespotje. Na mijn eerste confrontatie ermee ben onmiddellijk bekeerd tot het Q-music- en 4FM-dom. Er zijn veel sexy zwarten maar de seksualisering van 'deze' dikke neger is echt fout! Plotseling glipt hij van tussen de benen van een secretaresse en begint hij heel de werkvloer aan te randen. De werknemers zijn een beetje verbaasd maar laten zich toch gewillig betasten. Mr. ‘I’m so sexy’ heeft een stem zo laag als het reclamespotje zelf waar iedereen de bibbers van zou krijgen. Terwijl deze stoere guy blijkbaar iedereen in het spotje opwindt, zorgt hij ervoor dat ik al minstens 7 weken ‘geen zin’ heb. Dit reclamespotje voor een barslechte film, zorgt ervoor dat de film plots een pak beter wordt. "Come on sugar..." Afvoeren!!!
Wie het al verderfelijk vond dat onze generatie op 14 jaar de Spice Girls imiteerde, zal na het lezen van deze tekst over een vrij actueel onderwerp vast overwegen de kinderen op pelgrimstocht naar Mekka te sturen. Een generatie van zeer jonge meisjes wordt momenteel namelijk psychologisch aangetast door marketing en de media. Alles wat nog van de kindertijd overblijft, past in een vingerhoedje.
Tegenwoordig wordt jeugdigheid bedorven door ongepaste sexy klederdracht, fout speelgoed en suggestieve beelden.
Marketing maakt op een oneerlijke manier misbruik van kinderen hun verlangen naar affectie en hun wens om erbij te horen. Volgens psychologen levert dit een ernstige bijdrage tot de steeds frequenter optredende eetstoornissen, depressies en het lage zelfbeeld van jong meisjes.
Vooral Britse kinderen zijn het slachtoffer hiervan en blijken volgens studies ook het minst gelukkig en het minst gezond in vergelijking met andere kinderen.
Het is vooral de consumentenmaatschappij die aanleiding geeft tot de seksualiseringvan kinderen. Frullige zomerjurkjes zijn vervangen door minirokjes, T-shirtjes met diepe V-halsjes en spannende glittertopjes. Ook T-shirts voor kleuters met teksten zoals “So many boys, so little time” (zo veel jongens, zo weinig tijd) rollen dagelijks met tientallen tegelijk over de toonbank. En strings zijn verkrijgbaar in steeds kleinere maatjes met afbeeldingen van Tweety, Snoopy of andere schattige cartoonfiguurtjes.
Qua speelgoed hebben psychologen vooral bezwaar tegen de Bratz, een reeks meisjespoppen met grote hoofden (in verhouding tot hun lichaam), minder kledij, meer make-up en meer cleavage. (Voor wie niet weet wat een ‘cleavage’ is, dat is het spleetje tussen de borsten van een vrouw, letterlijk vertaald ‘scheiding’)
En ook Disney lijkt mee te gaan in deze trend. Zowel Arielle als Pocahontas zien er steeds meer uit alsof ze op vrijersvoeten zijn. Speelgoedland heeft met andere woorden te maken met een heuse invasie van mislukte tippelende nepbarbies.
Jullie zullen ook al gemerkt hebben dat Playboy nu ook in de speelgoedwinkels ligt. Agenda’s, schriftjes, pennen, pennenzakken, tasjes, kaften, bedovertrekken, etc. Er is geen kind uit de lagere school dat geen Playboygadget in haar slaapkamer heeft. Veel van de arme drommels weten vast niet waar playboy eigenlijk voor staat en denken dat de 'paashaas' op hun agenda staat of zo... En ook de sexy Betty Boop verovert de wereld en siert school- en slaapspullen en ondergoed.
Ook de seksualisering van jonge meisjes in de media heeft een negatieve invloed op de ontwikkeling van jonge ‘imitators’. En het is net diezelfde media die dit foute beeld weer kan doen verdwijnen door meisjes weer te associëren met onschuld en speelsheid.
Ouders vinden het allemaal wel schattig maar vergeten dat deze drastische wijziging in de klederdracht en houding van meisjes grote gevolgen heeft. Psychologen kunnen aantonen dat deze mentaliteitsverandering rechtstreeks samenhangt met een gedragsverandering en dus het feit dat meisjes steeds sneller seksueel actief worden. Veel ouders vinden het moeilijk om tegen deze trend in te gaan omdat ze dochterlief niet te kort willen doen in vergelijking met haar klasgenootjes, maar weigeren zulke spullen te kopen, is volgens psychologen nog steeds de beste oplossing.
Een universeel bekend voorbeeld van een jong meisje dat sexy gekleed ging en bovendien deelnam aan schoonheidswedstrijden is JonBenét Ramsey, het meisje dat op 6-jarige leeftijd vermoord werd teruggevonden in de kelder van haar huis in Colorado. De moordzaak roept nu nog steeds vragen op. Men vraagt zich bijvoorbeeld nog steeds af of de carrière van het jonge meisje en haar uitdagende klederdracht iets te maken had met haar dood.
Ook de jongens blijken meegesleurd te worden in deze spiraal van seksualisering. Leerkrachten moeten steeds meer ingrijpen omdat jongens seksueel taalgebruik hanteren of met seks geassocieerde handelingen verrichten en steeds meer jongetjes willen van kledij of haarstijl veranderen om meer op een vriendje uit hun klas te lijken dat ‘succes heeft bij de meisjes’.
Als 6-jarigen zich al zorgen beginnen te maken dat ze ‘niet van ’t straat zullen geraken’, moet ik mezelf dan verdrinken als single twintiger?
Mijn ouders zijn vandaag 24 jaar getrouwd! Een hele prestatie deze tijd. Ze hebben allebei hun talenten, hun 'aangenaamheden' en 'irritantigheden' en als ge dat beseft, zijt ge al een heel eind op weg he. Bovendien vliegt een jaar voorbij! Speciaal een ode aan mijn flinke ouders en hun huwelijksverjaardag:
De Koning en de Rest zit erop... Het is leuk geweest: een fijne cast, een te gekke regisseuse en een geweldige regieassistente. Het publiek was over het algemeen ook heel enthousiast! Ik wil hierbij alle mensen bedanken die zijn komen kijken! Vooral de mensen die speciaal van Merksem, Evergem, Deurne, Ekeren, Stekene, Antwerpen, etc. zijn gekomen! Ik hoop dat jullie ervan hebben genoten! Aan alle andere mensen die liever voor tv zaten, of naar de voetbal gingen, of op weekend gingen,... jullie hebben wat gemist! Misschien tot op een volgende productie. Ik hou jullie op de hoogte...
Op de eerste foto ben ik de uiterst rechtse vanonder en op de tweede dat grijze mens in het midden dat de helft van het podium beslaat. Uniek in de geschiedenis! Je ziet Morgan Blue dus twee maal in het rood. Ik heb het er niet om gedaan hoor...
Zoals jullie kunnen zien was de rol van Koningin Marguerite op zijn minst erg verschillend van het vorige 'lelijke prinsesje', Leentje:
...in deze rol zat net iets meer pit en iets meer 'volume'...
Ik speel opnieuw mee in een kinderstuk: De Koning en de Rest (1989), een bewerking van Roel Adam op De Koning Sterft (1962) van Eugene Ionesco, wiens naam de meesten eerder bekend in de oren zal klinken.
Het stuk gaat over een tweekoppige koning en zijn 'koppige' strijd met zijn langzaam naderende dood. Dat klinkt als zware kost maar je leest het goed: het is een kinderstuk. Natuurlijk zit er heel wat filosofie in en humor die een volwassene zéker zal bekoren maar vooral voor kinderen is het een heus visueel 'spek'takel, een lust voor het oog. De kledij en het decor zullen zeker tot de verbeelding spreken.
De personages zijn zeer uiteenlopend. Je hebt de eigenzinnige koning met twee hoofden en 'de rest' bestaande uit zijn eerste vrouw Marguerite (de nuchtere pain-in-the-ass van het stuk), zijn tweede vrouw Marie (de domme stoeipoes) en Jules, de naïeve maar gevoelige bediende van de koning.
Cast: Jens De Grave als 'het eerste hoofd van de koning', G. W. als 'het tweede hoofd van de koning', Ikzelf als vervelende eerste vrouw van de koning, Roos Bentein als de tweede vrouw van de koning en Aline Heyninck als Jules.
Regie: De regie wordt op eigenwijze, creatieve en frisse manier verzorgd door Ramona Verkerck die daarbij wordt geassisteerd door Monika.
Mis onze voorstellingen niet! Je zal er achteraf spijt van hebben! Bestel snel kaarten voor een van onze vijf speeldagen! Het is geen geld! Het is goedkoper dan de bioscoop. Zeg het voort! Voor meer info kan je terecht op: http://www.dekleinekunst.be/
Ik weet dat lang niet iedereen even geïnteresseerd is in cultuur. (Jullie weten niet wat jullie missen) Daarom heb ik voor de mensen die niet geïnteresseerd zijn in ‘een hoop oude stenen’ wat foto’s opzij gehouden met wat ik noem ‘banaal materiaal’ (waarmee ik toch soms stiekem naar cultuur verwijs )
Romulus en Remus
Dit is een foto van een gevel van een huis en dus niet het echte standbeeld van Romulus en Remus. Jullie weten vast wel (of niet, dan weet je het bij deze) dat deze tweelingbroers volgens de legenden Rome hebben gesticht op 21 april 753 voor Christus. Deze twee jongens werden geboren uit Mars en Rhea Silvia (ook Ilia genaamd, weeral een maagd natuurlijk…) en zijn verre nakomelingen van de legendarische Aeneas. Nadat hun moeder werd vermoord, werd de tweeling in een rieten mandje in de Tiber gegooid. (Komt dit jullie niet heel bekend voor?) Ze werden gevonden en gezoogd door een wolvin, Lupa Capitolina. Wie geen bruine bolus geeft om mythen en legenden, kan ik erop wijzen dat Romulus en Remus ook de namen zijn van fictieve planeten uit de serie Star Trek. En wie ook niet van Star Trek houdt, vindt de tepels van de wolvin misschien gewoon heel mooi en wie niet van tepels houdt, moet er maar zijn neus bij leggen...
Nutella by night
Deze foto is ook bijzonder. Romeinen blijken verzot op Nutella. (voor de leken: nutalla is ene merk van choco en choco is iets bruins en zoets dat je op je boterham kan smeren) Ik vroeg eens een chocoladetaartje en ik kreeg een kaastaart van de Ober. Hij zei dat die veel lekkerder was. Ik proefde voorzichtig van het puntje van de taart en vond de mascarpone wel lekker, maar er zaten van die vieze gedroogde fruitstukjes in die je wel eens aantreft in brood hier, in koekjes of in de minder geweldige musli- soorten. Het smaakt ongelofelijk kunstmatig! Ik moest niets vragen want hij had mijn gezicht zien vertrekken en stond er onmiddellijk met mijn chocoladetaart. De meneer naast me kreeg vijf minuten later een kaastaart met wat slagroom op het puntje gespoten… Echt! De chocoladetaart was geweldig en een aanrader als je op één dag 5 kilo bij wil komen… Het was Nutella met een dun laagje taart er rond! In Rome draaien ze overal Nutella tussen. Bij het ontbijt in het hotel zat er Nutella in de croissants gebakken, er was ook Nutella-ijs en er werd ook ijs verkocht met Nutella op… (ik durf ervoor wedden dat Nutella de Italiaanse Kamasutra heeft uitgegeven ook) Bijgevolg verkochten ze daar van die enorme potten Nutella! Fans van Nutella moeten dus écht naar Rome…
Brandje blussen met Coca Cola
Ook de Coca Cola fans zullen in Rome aan hun trekken komen! In Rome kennen ze duidelijk de uitdrukking ‘Less is More’ niet. Op het dak van de Sint- Pieters Basiliek, waar die engelen staan, kon je verbazend goedkoop drankjes kopen. En in de hoek stonden nog enkele reserveflesjes Cola. Een 2-liter-fles hier is er niets tegen. Deze Colaflessen leken nog het meest op brandblusapparaten… Misschien zaten er schadelijke chemische stoffen in en hadden terroristen er niets beter op gevonden dan ze rood te schilderen en er het Coca Cola label op te zetten… Voor Italianen misschien een geweldige camouflage truc maar niets ontgaat het scherpe oog van een door wonder bevangen toerist…
De Sixtijnse Postduif
Toen we aan het aanschuiven waren voor de Vaticaanse Musea en de Sixtijnse Kapel, je weet het nog wel… anderhalf uur lang en uiteindelijk sloot de boel voor onze neus toen we nog enkele honderden meters te gaan hadden, moesten we in die wachtrij onze tijd opvullen natuurlijk. En wat doet een mens dan? Zijn omgeving bekijken he. Ik was de enige die niet ongelofelijk de pest had in het wachten (al had ik wel ongelofelijk de pest in die gesloten deuren en die 4 drankjes voor 20 euro achteraf). Voor ons stond een oudere man wiens jas bezaaid was met roos. (synoniemen: 'pellekes', 'schilfertjes') Hij had last van psoriaties op zijn hoofdhuid en voor en achter zijn oren… Ik had er echt medelijden mee… Zoiets moet enorm vervelend zijn… Toen we de volgende dag wél binnen waren geraakt, werd bewezen dat de wereld klein is, want in die enorme Vaticaanse Musea kwamen we hem opnieuw tegen tussen die duizenden bezoekers. (en hij had geen roosspoor achtergelaten zodat ik hem op die manier had kunnen vinden of zo...) Zo was er trouwens ook een West- Vlaming, verkleed in een blauwe patersjurk met een enorm kruis om zijn nek, die met ons was vertrokken in Zaventem, die ook in dat museum rondliep (je kon er moeilijk naast kijken) en die ook weer met ons vertrok… Grappig. J Maar ik ben aan het afwijken. Ik vergeet jullie straks het grootste wonder van allemaal nog te vertellen… Ik heb Jezus gezien! Toen wij daar stonden te wachten keek hij ons aan vanuit een grote spleet in de muur. Hij was verkleed als duif maar ik had hem onmiddellijk herkend!
Dat was de druppel…
Iedereen kan vermoeden dat eten in een restaurant gelegen langs de weg die recht naar het Sint- Pietersplein leidt een duur grapje kan worden. Dat wisten mijn ouders ook maar blijkbaar veegde de grote honger dit bezwaar van tafel. We gingen dus binnen (hoe duur kan een broodje zijn he?) maar er was geen plaats meer. Een vriendelijke dame leidde ons naar een veel chiquer gedeelte van het restaurant beneden. De tafels waren mooi gedekt en er hing een groot tv- scherm. We kregen natuurlijk de restaurant- kaart dus ik vraag om de kaart met de broodjes (2 keer warm eten per dag is te veel van het goeie…) en de vrouw wordt al een pak minder vriendelijk… Uiteindelijk kregen we onze (pietsie kleine) broodjes (die niet lekker waren want er zat meer sla tussen dan beleg!), mijn pa kreeg eerst het verkeerde zelfs…en wij hadden al gedaan tegen dat het zijne er uiteindelijk was. We moesten betalen om het bestek te gebruiken terwijl we dat niet hadden gedaan (eigenlijk hadden we er eens mee aan ons gat moeten krabben want we hebben hen de afwas nog bespaard) en het was meer dan 5 euro voor zo’n mierenbroodje en al bijna even veel voor een drankje. Je zou zeggen…zo jaag je toch klanten weg! Dat is zo want ons zien ze daar nooit meer terug maar dagelijks trappen daar honderden toeristen in die achteraf nooit meer terug komen. En domme toeristen zie ik niet meteen uitsterven… Het enige leuke in dat restaurant waren de onderleggertjes. Die waitress had mijn glas uitgeschonken en er was een druppel op gevallen. (Ja! Die trees had nog gemorst ook!) Aanschouw hoe mooi banale dingen kunnen zijn…
Amai zijn voeten…
Nog een beetje cultuur: In de Basiliek van Sint Pieters stond een Heilige vent (ik moet me een beetje plastisch uitdrukken voor degenen die allergisch zijn voor kunst) wiens voeten er waren afgesleten van al die miljoenen idiote mensen (ja, je zou ervan opkijken hoeveel idioten er op de wereld rondlopen…) die geloofden dat er iets spectaculairs zou gebeuren in hun leven als ze over deze stenen meneer zijn voeten aaiden. Ik was trouwens een van de idioten. Ik kon het niet laten om mee te gaan met de traditie, net zoals ik een muntstuk in de Trevi fontein heb gegooid. Ik kan het iedereen aanraden. Volgens wat wordt beweerd, kom je dan terug in Rome… én bovendien ben je van dat stomme koper af… In Italië gebruiken ze die 1 en 2eurocent niet naar het schijnt… Dat is dan toch een punt waarop ze iets slimmer zijn dan wij… Maar de kunstenaar van het standbeeld in de Basiliek zou zich in zijn graf (of urne?) omdraaien als hij zou zien wat er van de voetjes van zijn kunstwerk is overgebleven… Als het zo verder gaat, ga ik het arme standbeeld sandalen kopen bij mijn volgend bezoek...
Ontzettend Banaal of kortweg o.b.!
Een handige tip voor als je rond loopt in een enorm museum! Volg het voorbeeld van de vrouw die dit heeft achter gelaten. Op de kruising van twee musea lag op de vloer een o.b. (Voor de leken: “O.b. is een merk van tampons en een tampon is een hulpmiddel om de gevolgen van de maandelijkse menstruatie van vrouwen op hygiënische wijze op te vangen.” Zie wikipedia ) Ik wed dat de eigenares van dit stukje mini-kunst haar tampon op ingenieuze wijze heeft gebruikt als weg markeerder. Het is een ideale manier om een plaats terug te vinden waar je voorheen bent gepasseerd. Klein Duimpje zijn broodkruimeltjes werden opgegeten door de vogeltjes. Ik denk niet dat iemand een o.b. zal opvreten als hij er een ziet liggen, de minsten zullen hem (of haar?) zelfs oprapen. (Met een ‘gebruikte’ o.b. boek je op die manier nog meer succes want dat heeft een opvallend kleurtje en in dat geval zal niemand hem opeten of oprapen…en je kan hem ook op de muur kleven indien je dat wenst...) Ik maak dus bij deze reclame voor o.b.! Niet alleen zit het gewéldig, zodat je vergeet dat je er een draagt, maar je kan het voor allerlei andere zaken gebruiken… (Klein Duimpje had zijn moeders’ tampons moeten stelen voor hij vertrok) Je kan er dus de weg mee markeren, je kan ze in je oren steken als je partner snurkt, je kan ze in je neusgaten steken als je een bloedneus hebt, je kan er een fles wijn mee dicht stoppen, je kan ze in het sleutelgat proppen als je geen gluurders wil, je kan er paintball mee spelen, het zijn originele oorringen, je kan ze tussen je tenen steken wanneer je je nagels lakt, na het ‘gebruikelijke gebruik’ kan je er thee mee zetten als je een vampier op bezoek krijgt… en jullie kunnen zelf vast nog enkele interessante functies verzinnen. O.b. is dé uitvinding… en ook een rivier in Siberisch Rusland by the way… Nu we toch bezig zijn met ‘geleerd doen’ kan ik vertellen dat de afkorting o.b. slaat op het Duits ‘ohne Binde’, wat ‘zonder verband’ betekent. Tampons zijn uitgevonden in 1930 door een Amerikaan en het eerste succesvolle merk was echter Tampax, maar neem de proef op de som en steek een Tampax en een o.b. in een glas water en het Tampax- water (leuk nieuw woord) wordt troebel maar het o.b.- water niet. Alle Tampax gebruikers zitten dus binnenkort met een heel hoofdkussen aan pluis in hun ***. Tot zover deze wetenschappelijke studie.
Er is eindelijk nog eens iets gebeurd in mijn saaie leven… J Ik ben eindelijk naar Rome geweest. Ik wilde het al eeuwen zien (en ik leef nog maar een vijfde van een eeuw, sterk hé). Als kind luisterde ik steeds vol bewondering naar mijn vaders ervaringen in Rome als tiener. In het vierde middelbaar begon ik een fantasy roman waarin Rome een erg belangrijke rol speelt, maar het boek is nog steeds niet af. Ik heb toen veel opgezocht over Rome om het zo echt mogelijk te beschrijven maar ik miste de ervaring van er zelf te zijn… Die ervaring heb ik dus nu opgedaan… samen met ons gezin… en samen met Murphy (ja, die met zijn wet…)
Ondanks de onmogelijke prijzen voor een tripje Rome, kregen mijn ouders dus toch uiteindelijk medelijden met mij… J en hebben ze vier dagen geboekt. Omdat ik geen krokusvakantie heb, heb ik een stukje krokusvakantie moeten improviseren… We zijn zaterdagochtend vroeg vertrokken en gisterennacht terug gekomen. Een verslagje (ik zal mijn best doen het kort te houden) van deze rijke ervaring…
Aankomst in Rome
De vlucht was weer prachtig! Vanuit het vliegtuig kon ik schitterende foto’s trekken. Ik moet toegeven dat ik altijd een beetje onrustig ben zo hoog in de lucht, niet omdat ik hoogtevrees heb maar als er plots iets mis gaat, heb je zelfs geen kans op overleven. Ik hou van het idee dat mijn overlevingsinstinct me altijd zal redden… Maar geen pessimistische gedachten! Ik was eindelijk op weg naar Rome!!!
Een beetje uit gemakzucht lieten we ons door een veel-te-dure shuttlebus afzetten aan ons hotel: Hotel Regno *** (een aanrader!) gelegen in de Via del Corso, zeer centraal in Rome dus en zo goed als vlak bij de Trevi Fontein.
Het eerste dat me opviel aan Rome onderweg naar het hotel waren de prachtige bomen… Tja, ik heb oog voor detail. (Wat uit later verslag zal blijken) Iemand die de naam van deze boomsoort weet, mag ze me altijd meedelen. Ik ben in België nog nooit zulke bomen tegen gekomen. Ze steken gewoon op een sublieme manier af tegen de Italiaanse hemel.
De hotelkamer was super. Het was de grootste die ik al heb gehad bij een citytrip. Toen ik de eerste keer naar Londen ging was de badkamer even groot als het ligbad nu. En het toeval wou… (toeval bestaat niet?) dat we in de meest Christelijke stad van Europa op kamer 666 sliepen. (De man aan de hotelbalie had een duivels lachje op zijn gezicht toen hij ons het kamernummer meedeelde) Dat kon niet anders dan fout aflopen…
De hoogtepunten
In den beginne…
Nadat we ons hadden ‘ingenesteld’ begonnen we aan onze eerste wandeling, waarbij we natuurlijk eerst de Trevi Fontein (Fontana Di Trevi) bezochten. Het was een stralende dag! (Mijn gezicht bleek zelfs verbrand die avond) Daarna liepen we langs Piazza di Spagna met de Spaanse trappen (naast het Keats / Shelley Museum voor de Germanisten…) die we ‘all the way’ beklommen. Daar moet je oppassen voor verklede Romeinen die je langs achter aanvallen, een zwaard in je handen stoppen en je eens goed vastpakken voor de foto en daar dan 5 euro voor vragen achteraf!
De Spaanse Trappen
Op de Piazza Augusto bezochten we het Mausoleum (Mausoleo di Augusto). We liepen verder langs de Tiber en langs het paleis van justitie (Palazzo Di Giustizia) in de richting van de Engelenburcht met de Engelenbrug (Castel Sant’ Angelo e Ponte Sant Angelo), een prachtig overblijfsel uit de oudheid waarvan we alle kanten grondig hebben bestudeerd (bovenkant, buitenkant, onderkant,…) en een van de hoogtepunten in Rome.
De Engelenburcht en -brug
Hét hoogtepunt bij uitstek kwam daarna aan bod: Piazza San Pietro ofte het Sint- Pietersplein met de Sint- Pietersbasiliek. Ik werd overdonderd door een vreemd magisch gevoel. Ik stond gewoon op het Sint- Pietersplein. Alle foto’s die ik ooit van het plein had gezien, verdwenen plots in een stoffige bergruimte in mijn hersenen. Het is onbeschrijfelijk gewéldig om daar écht te staan, een nietig klein mensje op dat immense plein! Ik heb me even neergezet op enkele trappen en liet dat gevoel even tot me doordringen. Ik stond op een van de prachtigste plaatsen ter wereld. Ik keek uit op het plein, de twee fonteinen en de basiliek met de reusachtige beelden van engelen. Ik werd omsloten door twee reusachtige armen en ik begreep plots dat dit het gevoel moest zijn dat alle Christenen toeschrijven aan God. Als ik in een God zou geloven, zou ik denken dat ik verstrengeld zat in een grote heilige goddelijke knuffel.
Dat was het voor de eerste dag. Mijn mama had griep en was met koorts vertrokken en ook mijn zus was doodmoe van het stappen. We zijn ’s avonds gezellig gaan eten, jammer genoeg zonder mama want die lag in bed en kreeg geen hap binnen. We vonden een vrij prijslijk restaurant in de buurt van de Trevi Fontein met een leuke en grappige ober die een kruising was tussen Roberto Benigni en Rowan Atkinson. Het eten was gewéldig dus we zijn achteraf (dinsdag) nog een keer terug gegaan. Meneer de ober was een echte charmeur en ik mocht niet naar huis zonder dat ik hem twee kussen had gegeven. Ik erger me soms dood aan de op het eerste gezicht ‘passiviteit’ van de Italianen maar ze weten dus wel hoe ze een vrouw moeten doen blozen tot achter haar oren. Na dat geweldige eten die avond en Trevi by night zijn we vroeg gaan slapen. Dat was de eerste dag… en ik zag dat het goed was…
De tweede dag
’s Anderdaags zijn we terug gekeerd naar Piazza San Pietro om de basiliek van binnen uit te bekijken. Eerst moesten we met duizenden gescand worden. Er mocht eens iemand het in zijn hoofd halen een aanslag te plegen op al dat moois! (Ik had beter een metalen voorwerp meegenomen, zodat ik een excuus had om door een knappe Italiaan gefouilleerd te worden… :P) Toen we gescand waren, zijn we afgedaald in de catacomben waar we de peperdure graftomben van de voormalige pausen konden bewonderen en ook de grafsteen van Paus Johannes Paulus II (die zéér streng werd bewaakt en die absoluut niet mocht worden gefotografeerd).
Na het afdalen, hebben we de basiliek van binnenuit bekeken. Een van de grootste schatten is natuurlijk ‘la pieta’.
'La Pieta'
En daarna hebben we de reusachtige 500-tal trappen hoge koepel van de basiliek beklommen. Van daaruit had ik een prachtig uitzicht op het plein. Op de tussenverdieping kon ik ook de beelden van de engelen van dichtbij bekijken.
We keerden hotelwaarts langs de Piazza del Popolo, een prachtig plein. Daar stond de kerk Santa Maria del Popolo, die vast bekend in de oren klinkt voor de Dan Brown fans. (Angels & Demons ofte Het Bernini Mysterie is uiteraard mijn favoriet Dan Brown boek!) Kerken zijn echter gesloten op zondag in Rome.
Piazza del Popolo
Daarna zijn we het Pantheon gaan bezoeken. De koepel van het Pantheon is de tweede grootste koepel ter wereld (enkel in Florence staat nog een grotere). Er past met gemak een perfecte bol in met een diameter van 43 meter. Boven in de koepel zit een gat. In het Pantheon liet ik onze (gewéldige) kaart van Rome vallen (uit Hulst) toen ik mijn fototoestel boven haalde. Toen ik me omdraaide om ze te zoeken had iemand ze al meegenomen. (Het is een wrede wereld) Ik moest het voortaan met een minder goed stadsplan doen en was toch wel enorm teleurgesteld. En ik was doorweekt van het ongelofelijk kutweer heel de dag. We aten in een sjiek restaurant met een dolgedraaide ober en eindigden in rust met een typisch Italiaans dessert en een cappuccino. Dat was de tweede dag… en ik zag dat het wel okay was…
Het Pantheon
De derde dag
Op de derde dag, wou Murphy dus per se mee op uitstap. Na een stevig en uitgebreid ontbijt begaven we ons richting Sixtijnse Kapel (La Capella Sistina). Die was ook niet open op zondag, maar dus wel op maandag. Tegen dat we daar aankwamen, was het iets voor elf. We zagen in de Via Porta Angelica een wachtrij staan dus we sloten daarbij aan. Achter wisselde een groep Britten elkaar af en een voor een gingen ze voor elkaar pizza halen als ontbijt. Wat een rij leek van enkele honderdtallen meters bleek een schuifelfile te zijn van ongeveer anderhalve kilometer. De straat ging naar links en naar rechts en terug naar links… Na iets meer dan anderhalf uur schuiven stonden we op een paar honderd meters van de ingang. Toen kwamen enkele agenten ons doodleuk vertellen dat het Vaticaans Museum (Musei Vaticani), of eigenlijk 'De Vaticaanse Musea', gesloten waren. Duizenden mensen werden onbevredigd teruggestuurd na uren wachten. Het museum was open van 10 tot 12u30. Tot overmaat van ramp gingen we achteraf iets drinken (en vooral naar het toilet na zo lang aanschuiven) en moesten we 20 euro betalen voor 4 frisdrankjes. Halleluja!
Na deze teleurstelling zijn we naar het Colosseum (Colosseo) gegaan. Daar moesten we ook een uur aanschuiven maar we hebben een half uur gespaard met voorsteken. Dit is totaal tegen mijn principes maar mijn vader had gelijk: “als je overal mooi aan schuift, zie je niets op vier dagen”. Het Colosseum was prachtig. Ongelofelijk hoe zo’n oud en gigantisch monument de tand des tijds doorstaat. (Hoewel de tijd er met de jaren duidelijk wel wat stukken uit heeft gebeten) Er flashten spontaan soundtracks en scenes van Gladiator door mijn hoofd. Vanuit het Colosseum had je bovendien een prachtig uitzicht. Neem deze tip ter harte als je dit historisch restant wil gaan bezichtigen: koop eerst een ticketje voor Foro Romano of de tuinen of Palatino. Dan heb je meteen een ticketje voor het Colosseum en moet je niet meer aanschuiven. Dat scheelt je (normaal gezien) een uur. En voor alles geldt (het spijt me voor deze duivelse tip): “Voorsteken is de boodschap.” Het is fout maar in heel Rome zijn ongelofelijk veel regels maar nog veel meer overtredingen. In Rome loopt en rijdt iedereen bijvoorbeeld door het rode licht, inclusief de politieagenten.
Het Colosseum
Daarna zijn we het oude Rome even gaan bezoeken. Ik was enthousiast genoeg om heel het domein af te wandelen maar ik was blijkbaar de enige. We hebben dus ongeveer de helft gezien en het Palatino overgeslagen… Iedereen was moe… en mijn paps begon zich ook wat grieperig te voelen… Ik kreeg mijn ouders toch overtuigd om in Santa Maria in Cosmedin de Bocca della Verità (Mond der Waarheid) te gaan bezoeken. [Als kind las ik een legende in een jeugdboek over een gestorven prinses Anna, een skelet, die pas rust zou vinden wanneer ze een aantal grotten kon vullen met beenderen. Ze was echter zachtaardig en wou daar geen mensen voor vermoorden. Ze geraakt niet voor dageraad terug bij de grot en verstopt zich achter dit putdeksel. Wanneer een jongetje zijn hand in de mond steekt om iets dat hij gestolen heeft te verstoppen en hij liegt daarover, snijdt Anna per ongeluk zijn vingers af met haar zeis. Dat brengt haar op het idee om dit te blijven toen telkens iemand liegt terwijl zijn hand in de mond is. Ze vult de grotten met vingerkootjes en haar ziel vindt eindelijk rust.] Maar toen de kerk met dit eeuwenoude putdeksel in zicht kwam, stond Murphy al aan te schuiven. We arriveerden aan de kerk om 16u50 … en dit was het exacte sluitingsuur. We kregen dus letterlijk het deksel (of de poort) op de neus. Nog even smeekte ik de agent me binnen te laten en hij aarzelde duidelijk maar hij zei dat hij het niet kon maken… Ik stond op het punt hem om te kopen maar mijn 'brave ik' overwon uiteindelijk (voor het eerst sinds dagen). Ik trok dan maar foto’s door de spijlen… We zijn dan maar afgedruipt. Onze voeten deden pijn… en onze neus… van al die deuren die net voor onze neus waren dicht gegooid. We hadden ons laatste avondmaal bij ‘Mr. Bean vs. Benigni’ we hadden weer een voortreffelijke nachtrust. Dat was de derde dag… en ik… Damn you Murphy!!!
De Mond der Waarheid
De laatste dag…
Dit keer had ik alles gepland dus er mocht niets mis gaan. (Ik had Murphy op ons bed gekneveld) We zouden op tijd opstaan en gaan eten om 7u. Dan zouden we onze koffers pakken en ze in de bagageruimte zetten en als de bliksem naar deVaticaanse Musea met de Sixtijnse Kapel vertrekken. Omdat we met zieken zaten, zouden we alles met de tram doen. Zo gezegd, zo gedaan. Het zou om 10u open gaan maar we zagen om half 10 al mensen aanschuiven. Een tiental meters voor de ingang schoven we ‘heel subtiel’ met vieren tussen de duivels lange rij, negeerden de verontwaardigde Britse kreten achter ons (“There’s a line!”) en we waren al snel binnen. (We hadden onze portie wachten de vorige dag al gehad) Binnen werden we weer gescand. Mijn paps moest zijn rugzak achter laten omdat die te groot was van formaat en toen ging de wondere wereld van het Vaticaans Museum voor ons open. Overal was kunst! Zelf in de toiletten stond kunst! En het hoogtepunt van de kunstgalerij was natuurlijk La Ultima Scene of Het Laatste Avondmaal van Leonardo Da Vinci! Mijn pa heeft moeten trekken en sleuren om mij uit die zaal te krijgen en achteraf kon de bewaker van die zaal mijn kwijl opkuisen…
Het Laatste Avondmaal - Leonardo Da Vinci
Nog volledig in extase wandelden we verder naar het Egyptisch museum, de zalen van Raffaël en uiteindelijk De Sixtijnse Kapel. We hebben binnen het Vaticaans Museum kilometers moeten afleggen voor we uiteindelijk in de kapel waren. Daar lapte ik de zoveelste verboden-te-fotograferen-regel aan mijn laars. Moe maar voldaan kwamen we na uren museumgenot weer naar buiten. Het was opnieuw een stralende dag, erg warm met een enkele (maar toch behoorlijk lange) regenbui. Mijn mama was nog steeds niet beter en mijn papa nu ook officieel ziek (griep) dus we hebben de rest van de dag al zittend versleten met drankjes en toiletbezoekjes.
De terugreis
We arriveerden 3 uur te vroeg aan de luchthaven. Na uren wachten stond onze gate nog steeds niet vermeld op het bordje. We zijn het dan gaan vragen en dan hebben we aan die gate staan wachten maar niemand kwam opdagen. Een stel West- Vlamingen had het ook gevraagd en zij waren nog ergens anders heen gestuurd. We hebben hen dan gevolgd tot in een ander gebouw en bij het inchecken bleek er een probleem te zijn. Het vliegtuig bleek volgeboekt. Na lang wachten is er een extra vlucht ingelast maar daar was de Economy Class ook al volzet. We zouden dus reizen in Business Class… en geen van ons sputterde tegen. De vlucht naar huis was dus zeer comfortabel: bredere zeteltjes, een chique warme driegangenmenu in pocketformaat, … (maar niet zeer lekker: mystery meat en iets aardappel met vis-achtigs) Ik was wel niet gerust omdat er twee overdreven dikke Moslims voor ons zaten die geheimzinnig in het Frans aan het fluisteren waren. Maar we mogen niet al te paranoia zijn he. We mochten trouwens zelfs geen flesjes water meer meenemen tijdens de vlucht, dus er kon zeker niets gevaarlijks aan boord zitten. De lichtjes onderweg waren geweldig mooi en het luchtpersoneel ontzettend vriendelijk, veel vriendelijker dan in Economy Class, viel me op. (Blijkbaar betaal je dus voor vriendelijkheid) Thuisgekomen en na een kortstondig bad en het een en ander te hebben uitgepakt, viel ik onmiddellijk in slaap. Dat was de laatste dag.
Afscheid
Het afscheid van Rome was pijnlijk. Ik was niet blij weer thuis te zijn. Rome is een prachtige stad, een magische stad. Vanuit cultureel oogpunt is het een van de interessantste steden ter wereld. Ik blijf Londen nog steeds geweldig vinden. Ik genoot in Londen ook enorm van de sfeer en de cultuur maar daar voelde het allemaal levensecht aan. In Rome ontwaak je elke dag in een droom en vraag je je elke dag af wanneer je weer zal ontwaken. Rome is een streling voor alle zintuigen. Nu ben ik weer thuis. Nu heet ik weer Eline in plaats van Bella (de koe?) Ik mis dat zuiders temperament nu al. Ik mis die obelisk en die fontein om elke hoek. Ik mis die prachtige kerken en gebouwen. Ik mis het om keer op keer verrast te worden als ik weer mijn ogen open.
Maar ik houd er een mooie herinnering en ervaring aan over… en leuke souvenirs en vooral veel foto’s. Ik had er een 1700-tal getrokken maar heb er veel gewist die op elkaar leken of die onscherp waren. Nu heb ik er voorlopig nog een 700-tal over gelaten. Dus Rome blijft toch een beetje bij me…
Jaja, na jullie geduld erg lang op de proef te stellen krijgen jullie eindelijk nog eens... een cartoontje van mij. Ik ben er gisteravond aan begonnen voor mijn dramales en heb ze vannacht na twaalf uur afgewerkt. Ik heb op die tijd twee cartoons getekend maar eentje bewaar ik voor Valentijn, omdat het in het liefdesthema past, maar ook weer niet te cliché is. Je mag ook al je kruit niet meteen verschieten hé. Kom met Valentijn dus nog eens kijken...
Forgot about the other cartoons? I'll give you the ones again I've published here earlier... but who became kinda lost between the words... Don't forget I'm not a professional!
Vergeten hoe mijn andere cartoons eruit zagen? Ik geef jullie nog even de cartoons die ik eerder op mijn blog zette... maar die intussen door mijn overaanbod aan tekst ver zoek zijn geraakt... Vergeet niet dat ik maar een amateur ben hé...
Ik heb gisteren An Inconvenient Truth bekeken (‘een ongelegen - ook ‘ongunstige’ - waarheid’) en ik bedenk achteraf dat deze documentaire toch niemand onbewogen mag laten. In deze film illustreert Al Gore in zijn betoog met behulp van grafieken en resultaten van zorgvuldig wetenschappelijk onderzoek dat het niet goed gaat met onze wereld… “Dat wisten we natuurlijk al.” Maar wisten we ook dat dit probleem niet “ver van ons bed is” maar dat het verstrekkende gevolgen voor ons mensen kan hebben op korte termijn? Stonden we er bij stil dat het helemaal niet zeker is dat onze kinderen nog de leeftijd van 60 bereiken? Wisten we dat wij gemakkelijk iets aan dit wereldprobleem kunnen doen met zijn allen maar dat we te koppig zijn, te bekrompen, te lui, te egoïstisch of te trots? Stonden we er voordien wel eens bij stil dat we de erbarmelijke toestand waarin de aarde zich op dit moment verkeert, in het geheel aan onszelf hebben te danken? En dat we niet verder komen met de schuld in andermans schoenen te schuiven?
Het is NU tijd om er iets aan te doen, NIET morgen! In plaats van oorlog te voeren met elkaar om bezittingen of geloof zouden wij mensen de handen in elkaar moeten slaan om onze thuis te redden. Want uiteindelijk zijn we allemaal aardbewoners, geen Chinezen of Afrikanen, Belgen, Nederlanders of Amerikanen,… We zijn ménsen! Dat bindt ons!
Elk jaar sterven meer mensen in orkanen, elk jaar geraken de seizoenen meer en meer overhoop gegooid en elk jaar geraakt de mens meer en meer in gevaar door zijn eigen bijdragen aan Moeder Natuur. Het is de laatste eeuwen zeer pover gesteld geweest met onze Moederliefde. Ik zal zelfs meer zeggen… deze universele rokersmentaliteit (“je moet van íets sterven”, “de gevolgen zijn lang nog niet voor nu…”) zorgt ervoor dat we binnen dit en 50 jaar steeds meer de ernstige gevolgen zullen moeten ondergaan van ons ‘uitstelgedrag’.
Dit is een oproep aan heel de wereld (wat klinkt dit toch officieel) om de ogen en het hart te openen en de handen in elkaar te slaan en onze wereld van zijn alles verterende longkanker te genezen. Als wij als een natie samenwerken, zijn we daar zeker toe in staat! En ook als individu kunnen we ons steentje bijdragen.
Dit is een oproep aan schrijvers en journalisten… Neem de pen ter hand en overtuig meer en meer mensen dat dit probleem hen weldegelijk aan gaat als ze nog maar het minste beetje menselijkheid bezitten. Het is een oproep aan elke gewonen burger om zich af te gaan vragen of het wel nodig is zo snel licht aan te steken of zo snel de verwarming aan te zetten. Of hij niet beter een extra trui aantrekt? Of het echt nodig is om de auto te nemen om naar de slager te gaan twee straten verder? Of afval sorteren nu écht zóveel moeite kost…? Ik vraag aan de rijken, de ministers, koningshuizen of zo ook hun steentje willen bijdragen en vooral zij die hun jacuzzi en villa dagelijks moeten verwarmen en met auto’s rijden die dagelijks meer CO2 de lucht in pompen dan ze zelf in hun leven kunnen uitademen. Is het niet nuttiger te investeren in dure maar milieuvriendelijkere energievormen zoals zonne-energie? Wat heeft het voor zin het Kyoto- protocol te ondertekenen als we elders ‘lucht gaan kopen’? Het is een oproep aan de mensen aan de kust om eens na te denken over impulsieve reacties tegen windmolens. Is het idee dat zij het uitzicht er niet op zouden verfraaien nu echt doorslaggevend genoeg om ze maar onmiddellijk te veroordelen? Denk eens op grotere schaal… Zal de wereld erop verfraaien als dit zo verder gaat?
Ik kan echt niet geloven dat het zo ver is kunnen komen. Ik kan niet geloven dat er zoveel mensen zijn die twee keer moeten nadenken over het dilemma: “Je geld of je leven”. We kunnen onszelf sussen met fabeltjes over een leven na de dood maar het is het hier en nu dat telt. We kunnen het in actie schieten niet langer uitstellen.
Heel veel mensen willen iets betekenen voor de wereld. Ze hebben grootse plannen. Ze willen politicus worden of Hollywood- ster. Maar ze staan er niet bij stil dat ze zoveel kunnen betekenen voor de wereld door hun steentje bij te dragen aan het milieu en dat ze dat ook moeten doen omdat de gevolgen van berusten in deze situatie verschrikkelijk zijn! Wat is de definitie van ‘iets betekenen voor de wereld’? De Nobelprijs winnen? Je naam officieel opgenomen zien in de word spellingscorrector zodat er geen vervelend rood kronkellijntje meer onder komt? Een nummer maken dat heel de wereld enthousiast met de radio meekweelt? Of er mee voor zorgen dat onze aardbol blijft bestaan?!
Daarom… aan alle mensen met invloed. Misbruik uw invloed niet voor eigenbelang, maar gebruik ze nu voor zowel uw eigenbelang als het belang van de wereld! Gebruik uw invloed om mensen te mobiliserenengevoelig te maken voor deze universele kwestie. Aan alle mensen… Sta eens stil bij uw bijdrage aan het verkommeren van het milieu en verander uw gewoontes! Draag uw steentje bij! Spoor zoveel mogelijk mensen aan om An Inconvenient Truth te zien. Ik heb hem zelf mogen lenen van vrienden die op deze manier ook al een stap in de juiste richting hebben gedaan. Alle kleine stappen zijn van belang! Denk niet: “Mijn afval en energieverbruik zijn maar een speldenkopje in deze hooiberg van problemen”. Als iedereen zich bewust wordt van dit probleem en besluit er zélf iets aan te doen, dan worden er dagelijks hooibergen verzet!
I watched An Inconvenient Truth today and I consider the deep impact this documentary should have on the world. In this movie Al Gore argues about the fact that our world is not doing well. He illustrates this with graphics and accurate results of scientific research. You’ll probably say: “We already knew that! Right?” But did we also know that this problem is not that far off as we might think but that it also has far-reaching short-term implications? Did we ever think about the fact that it’s more and more unlikely that our children should reach the age of sixty? Did we know that this world problem is not insurmountable and that we can easily do something about it but that we’re just too stubborn, too narrow-minded, too idle, too selfish or too proud? Did we ever before consider the pathetic condition our earth is in at this very moment which we are 100% responsible for? Do we understand it’s no use to put the blame on others?
NOW’s the time to do something about it, NOT tomorrow! Instead of making war with each other for possessions of religion, we human beings had better put our hands together to save and protect our home. Cause in the end we’re all people! We’re not Chinese, Africans, Englishmen, Belgians or Americans,… We’re earthlings!!! We’re one human family!
Every year people die in hurricanes, every year the season’s drastically alter and every year human life is jeopardized because of its own contributes to Mother Nature. These last ages there’s been a great lack of globe love. This universal smokers mentality (“you’ve got to die of something”, “the consequences are far off…”) causes the effects of our inclination to ‘put off’ to increase every day with serious consequences ahead within fifty years.
I hereby summon the entire world (gee, that sounds official) to open both eyes and heart and put all hands together to cure our world from it’s devastating lung cancer which prevents it from breathing properly. If (and only if) we cooperate as a nation, we’ll be capable of that! But also as an individual we can do our bit!
I call upon all writers and journalists to reach for their pen and try to convince people of the earnestness of this situation and make clear to people that anyone who possesses even a tiny bit of humanity should care!
I ask every common citizen to be critical and wonder and not to just blindly accept, to think twice before turning the lights or the heating on, to wonder whether it’s not ‘better’ to put on an extra sweater instead, to wonder whether it’s really necessary to take the car to the store around the corner, whether it’s really that much to ask to recycle, whether ‘dear Mr. President’ is right in finding economy and returns most important,… I ask the rich, the ministers and royal houses to think about ‘the world’ when daily heating their villa and pool or Jacuzzi, or driving cars that daily pump more CO2 in the air than they can exhale in a lifetime. Isn’t it more noble and more intelligent to invest in expensive but ecologically sound forms of energy like solar energy? What’s the use of signing the Kyoto protocol when buying ‘fresh air’ elsewhere? Isn’t it right to cooperate when others are as good to take initiative? I ask the people who live at the coasts to think twice before judging windmills. Is the fact that it doesn’t embellish the view really more important than the fact that it’s good for the globe? Think on a large scale… Will the earth be embellished in twenty years from now if this goes on?
I really can’t believe it’s gotten so far! I can’t believe that there are so many people who thinkit’s a difficult choice between our money or our lives! We can lull ourselves with fairy tales about an afterlife but eventually it’s the here and now that counts! We can no longer postpone taking action.
So many people want to mean something to the world. They’ve got great future plans. They want to become involved in politics or become a Hollywood- star. But they don’t realize they can mean so much to the world by doing small things, contributing in a positive way to our environment. They don’t realize this is not a matter of choice, it’s a necessity for whoever wants to prevent the serious consequences of this situation. What’s the definition anyway of ‘to mean something to the world?’ Is it winning a Nobel prize or an award? Is it having your name officially added to the list of accepted words in a well-known word processor? Is it being taught about in classes after you died? Is it being classified in an encyclopaedia? Making a number one pop song? Or is it contributing to the preservation of the world?
That’s why I ask all people with ‘influence’ to not abuse that influence for their self-interest but to use that influence both for their self-interest and the world’s interest! Use this influence to mobilise people and to make them ‘aware’ of this universal concern. I ask all people to think about their own contribution to this global problem and to change their habits! Do your bit to help the world! Urge as many people as possible to watch An Inconvenient Truth. I’ve borrowed the movie from friends on their recommendation (they hereby did a move in the right direction). All small steps are of the greatest importance! Don’t think: “My garbage or energy consumption can’t change anything because it’s just a pinhead in a haystack.” If everyone becomes aware of the problem and decides to do whatever he can to do something about it, then on a daily basis, complete haystacks will be moved.
Ik ben vandaag met Dopsie naar Blood Diamond gaan kijken. Best wel de moeite. Omdat Dopsie veel meer thuis is in het Afrikagebeuren, verwijs ik voor de bespreking van de film naar haar blogje: Bespreking Blood Diamond
- Ik ben een ezel. / I'm a donkey. - Mijn hobbitnaam / My hobbitname is Camellia Grubb of Little Delving - Mijn elfennaam / My elf name is Lessien Ar-Feiniel - Mijn gansternaam / My ganstaname is Drunken Shrinky Nutz - Mijn pooiernaam / My pimp name is Reverend E. Sweetness - Mijn Jedi naam / My Jedi name is HOSEL DEBEV of the planet Sinutab! - Mijn piratennaam / My Pirate Name is Captain Anne Flint - Mijn vampierennaam / My Vampire Name is Magdalene Papillon - Mijn Gothic naam / My Gothic Name is Morbid Princess - Mijn smurfennaam / My Smurf Name is Drippy Smurf