MOBIELE HONDEN - altijd onderweg (zonder honden haha)
Ik zit ook op fu**ing FB - klik HIER !

Foto

Kijk ook eens op
www.mobielehonden.be
waar alles begon ...

Zoeken in blog

Archief per maand
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 05-2005
    Over vanalles : politiek, voetbal, films, geocaching, honden, restaurants, H-D, onderweg zijn en van het leven genieten ... De meest recente berichten staan bovenaan !
    Profile for etterke
    31-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tarragona.
    Een drietal jaar geleden was ik hier ook al met Nancy. Het lijstje steden waar ik nog niet geweest ben, wordt steeds korter en dus moet ik af en toe nog eens controleren of mijn herinneringen nog kloppen. 
    Alles kwam me nog heel bekend voor, uiteraard heb ik tijdens het zoeken naar caches weer enkele nieuwe plekjes ontdekt. Toen ik deze avond naar de foto's van 2010 keek, merkte ik toch op dat behalve de niet-te-missen bezienswaardigheden, de foto's toch flink afweken en ik zelfs de indruk had dat we toen meer gezien hadden.  Ik ben wel veel tijd kwijtgespeeld met het zoeken naar onvindbare (verdwenen ?) caches, vooral in de buurt van de haven. 
    Van boten heb ik niet veel verstand, maar het zeilbootje dat daar ergens aan de kade lag leek me van de duurdere soort. Het liet me zelfs denken aan een onderzeeër met een mast erop. Iets verder lag dan weer een exemplaar waarvan ik altijd denk : dat kan je als normaal werkende mens toch nooit op een eerlijke manier verdienen ? Daarom dus : bomb the bastard – het kanon staat al klaar ! 
    In de overdekte markthal was het weer een drukte van jewelste. De klanten moeten nog altijd tevreden zijn met een voorlopig gebouw, de restauratie van de oorspronkelijke naastgelegen mercado schiet niet echt op. Ook opvallend : meer en meer worden de menu's in het Russisch aangeboden, alsof Catalaans nog niet erg genoeg is. 
    Aan het amfitheater lopen heel veel jongeren rond, ik zie op een affiche dat hier vanaf deze avond een plaatselijke versie van “Pennenzakkenrock” zal plaatsvinden. Een eindje verder op de “Rambla Nova” zullen de iets ouderen dan weer een heel weekend op een wijnfeest hun dorst kunnen lessen. In tegenstelling tot België kan je hier iets organiseren zonder dat de brandweer water moet wegpompen. Het is vandaag niet de hele tijd zonnig geweest maar nu (21u) is het buiten nog 23 graden, ze moeten ook weer niet overdrijven. Ik ben langs alle kanten omsingeld door vaste Spaanse kampeerders, vroeg naar bed zal er niet inzitten. Ik heb daarom een kaartje voor 24u internet gekocht. Kan ik eens zien wat er de laatste dagen in de wereld is gebeurd, de blog bijwerken en kijken naar de weersvoorspellingen. Maar dat is pas voor vanavond laat ...



















    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Met de bus.
    Vanmorgen begonnen met een stevig ontbijt want een zware dag voor de boeg. Bij mij is dat niet spek met eieren, maar rozijnenbrood met warme chocolademelk. Om iets over tien uur zat ik op de bus naar Tarragona. Eerst en vooral : als iemand me vraagt of Tarragona de moeite is, antwoord ik positief en voeg er meteen aan toe dat de stad niet zo heel groot is en alle verplaatsingen gemakkelijk te voet kunnen gebeuren. En als ik dan om 18u30 terug op de bus richting camping stap, schrik ik toch even van de kilometers die ik door de stad heb geslenterd : 18 km ! Nu is dat voor mij niet ongewoon bij een stadsbezoek en meestal neem ik dan zelfs geen pauze om iets te eten of te drinken. Dat heb ik nu wel gedaan, en met veel plezier. Ik heb een heerlijk restaurantje ontdekt niet ver van de kathedraal en ik betaalde er niet meer dan 11 euro, alles inclusief (voor- en hoofdgerecht, dessert, drank en koffie). Bovendien in een unieke sfeer en met goede muziek (the locomotion, it might as well rain until september, take good care of my baby didim didim ...), de televisie zorgde voor bewegende beelden maar zonder geluid. Ik heb aan de jonge uitbaters gevraagd of ze altijd muziek uit de sixties als achtergrond aanbieden waarop ze bevestigend antwoordden. Voilà, dus ook jonge gasten vinden de huidige rommel maar niks. Al moet ik daar nu aan toevoegen dat ik masochistische trekjes heb. Ik had de laatste “hits” uit de Afrekening die ik gisteren nog afkraakte, vandaag op mijn mp3-speler gezet om nog eens te beluisteren, en het klonk al beter. 
    Buiten op straat kom ik voorbij een muziekwinkel waar iemand op een oude gammele piano “Für Elise” speelt. Enkel het gejoel van enkele schoolkinderen verstoort het mooie melodietje. Achter het hoekje kom ik in een straatje waar alle paaltjes een kleurtje hebben gekregen, tegen de achtergrond van mooie graffiti oogt het nog mooier.







    30-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tegenstellingen.
    Ik voel me hier toch al snel 40 jaar jonger. Ik ben geboren en heb mijn eerste jaren doorgebracht in “de parochie van miserie”, m.a.w. Sint-Andries in Antwerpen – toen een achterstandswijk (terwijl dat woord in de jaren zestig niet eens bestond). Een echte volksbuurt met alles erop en eraan : armoede, echte hoeren (geen import uit Oost-Europa !) en mensen met de stoeltjes op straat. 
    Opgegroeid ben ik “op de Luchtbal”, een andere volkswijk in Antwerpen maar van een ander kaliber : appartementsgebouwen, veel open ruimte en groen. En ook : een spoorweg op korte afstand. In de zomer met de ramen open (zomers waren toen nog warm !) naar “de Heren van Zichem” kijken was niet gemakkelijk. Net als Pastoor Munte iets wou zeggen tegen de Witte kwam gegarandeerd de trein van Roosendaal naar Antwerpen voorbijgeraasd en moest je fantasie de dialoog maar aanvullen. Wel, zo gaat het hier ook en dus kies ik vooral voor Engelstalige zaken met ondertitels … 
    Ik voel me oud. Ik denk dat mijn conditie nu beter is dan tien jaar geleden maar als ik naar de muziek luister waar jongeren van nu – met de Beats by Dr. Dre-hoofdtelefoon als onmisbaar attribuut – naar luisteren … Neen, ik ben echt niet meer mee. Ligt het aan het ouder worden of wordt er echt zoveel rommel de ether ingestuurd. Vroeger luisterde ik graag naar Studio Brussel maar dat heb ik (als ik nog eens in België ben) al opgegeven. Je mag blij zijn als je daar je elk uur één goede plaat hoort. En toch worden er veel goede dingen gemaakt, alleen : je hoort het niet op de radio. Wat is er mis met een beetje metal of hiphop ? Goede hiphop, niet van dat halfbakken R&B-gedoe. Folk, kleinkunst of goede techno/goa/trance kan er bij mij ook altijd in – al is het maar om te bewijzen dat ik niet ben blijven hangen bij Pink Floyd. 
    Een aantal dagen geleden had ik “De afrekening 54” gedownload. Voor de niet-ingewijden : de Afrekening is de hitparade van Studio Brussel. De enkele nummers die de moeite zijn (maar zeker niet bestemd voor de eeuwigheid) zijn liedjes die duidelijk de sfeer uitstralen van de jaren zestig en zeventig ! Een tijd die ik zelf niet eens helemaal bewust heb meegemaakt (ik lijk veel ouder dan ik ben ), maar op muzikaal gebied nog altijd overduidelijk interessanter dan alles wat daarna is gekomen. 
    En dan vraag ik me af : ben ik nu oud of heeft al de rest een gebrek aan goede smaak ? 
    Een kameraad van me had een tijdje geleden gezondheidsproblemen en was even bewusteloos geweest. Om zijn geheugen te testen vroeg de behandelende dokter of hij ergens allergisch voor was. “Ja, domme mensen en slechte muziek !”, was zijn antwoord. Samen kunnen wij ons dus nog vele jaren te pletter ergeren.

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Las Palmeras.
    Vandaag een verplaatsing van 20 kilometers die me in vergelijking met de vorige camping elke dag 14 euro bespaart, want op camping Las Palmeras in Tarragona betaal ik maar 15 euro per dag. Natuurlijk is dat niet zomaar, de trein rijdt hier door mijn tuintje en het verschil met de rijke mensen is duidelijk : zij staan (mits toeslag) aan het strand en worden wakker gehouden door de golfslag. Ik denk dat er vannacht meer golven dan treinen zullen zijn en met mijn oordopjes in zal het wel lukken. Het staat overigens netjes in de campinggids vermeld dat de trein hier passeert en eerlijkheid stel ik altijd op prijs. Mijn plekje is trouwens prima : bijna de hele dag zon en toch altijd net enkele wuivende palmbladeren om de koelkast wat schaduw te geven. 
     Ik heb een wandeling van een uur of vijf gemaakt en naarstig naar caches gezocht maar het resultaat was niet echt schitterend. Slechts vijf caches om bij op het lijstje te schrijven. Op zich niet erg want de wandeling was echt prachtig, langs het bos en de rotsen de kustlijn volgend richting Torredembarra. Uitermate mooi, prachtige baaien met kleine strandjes en zoals je dat dikwijls hebt met afgelegen plekjes : enkele naturisten. En ook een type waar ik jaloers op ben, hij is minstens even oud dan ik en heeft heel lange grijze dreadlocks. 
    De wandeling kwam ook langs camping Torre de la Mora en om eerlijk te zijn : dat is een mooiere camping (en zonder trein) dat degene waar ik nu sta. En waarom ga ik daar dan niet staan ? Een aantal jaren geleden ben ik daar al geweest met Nancy. Er waren heel veel lege plekken en de man die ons begeleidde vroeg of we aan het strand wilden staan. “Bah ja, waarom niet ?” Bij het afrekenen lieten ze ons flink meer betalen omdat we een plaats aan het strand gekozen hadden. Dit was ons NIET op voorhand meegedeeld en was ook nergens vermeld. Hier op camping Las Palmeras werd duidelijk gezegd dat ik voor mijn 15 euro per dag (via Gold Card – Camping Cheque) niet kon kiezen voor een plaats aan het strand. Voilà, duidelijkheid boven alles en dus kan camping Torre de la Mora de pot op … 
    Toen ik bijna in Tamarit was, ben ik teruggekeerd. Als je niet oplet, wandel je hier door tot Barcelona. 's Avonds heb ik nog een strandwandeling gemaakt, met de voetjes in het (toch wel koude) water. Heen en terug ben je al snel meer dan een uur kwijt.













    29-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En 's Avonds ?
    Tijd voor een scheerbeurt en een douche. Ik blijf wel een half uur onder de douche staan, ik wil toch iets in de plaats voor mijn 29 euro. Het moet gezegd : het sanitair is werkelijk prachtig en ook het zwembad is heel mooi – maar ik heb geen tijd om er gebruik van te maken. De kampeerplaatsen zelf zijn niet allemaal even simpel om een grote motorhome op te krijgen, je moet echt tussen boompjes manoeuvreren en gelukkig kreeg ik hulp van een vriendelijke man die alles mee in de gaten hield. 
    En dan was het tijd om te voet het centrum te verkennen. Ik heb de televisiereeks “Hete kussen uit Salou” nooit gezien maar Jambers zal niet zomaar dit oord van verderf hebben uitgekozen om te filmen. Overal pubs, discotheken, lunaparken, de “Heineken Hoek”, Casa Felix – der Deutsche Treffpunkt in Salou en het ergste van al : Rosie's Return (maar dat is iets dat alleen ex-collega's zullen snappen). Opvallend veel Oost-Europeanen, veel zwarten, veel louche figuren in het algemeen. Verschillende keren word me gevraagd of ik hasj, cocaïne of heroïne wil kopen. Als ik antwoord dat ik alleen bier wil, krijg ik prompt te horen : “Okay, you wanna buy me a beer ?” En dit brengt me bij een verhaaltje van een jaar of vijftien geleden. Toen ben ik ook een keertje in Salou geweest, in een hotel waarvan ik de naam niet meer weet. Ik herinner me (alhoewel) nog mijn eerste avond, ik was toen ook de omgeving gaan verkennen en was terechtgekomen in een Vlaams café. Ik heb daar toen te veel Hoegaardens gedronken (jaja, ik dronk toen !) en vond de weg naar het hotel niet meer terug en moest een taxi pakken. Toen kwam ik niet om caches te zoeken maar voor het pretpark Port Aventura. Als ik nu in de verte de talloze achtbanen zie opduiken word ik al misselijk, ik denk niet dat ik het nog zou overleven. Port Aventura was toen nog heel nieuw en echt heel mooi, zelfs mensen die niet constant ondersteboven willen hangen konden er zich vermaken met de vele randanimatie. Ik veronderstel dat dat nu nog altijd het geval zal zijn. We waren in die tijd ook bij de eerste klanten van Disney Parijs en Terra Mitica in Benidorm. 
    En ook al wil ik niet meer tegen 200 km/u kurkentrekkersgewijs door de lucht vliegen, een golfbaan lijkt me dan weer té rustig. Gelukkig hebben ze die mensen netjes achter een omheining gezet. 
    Nu ja, terug naar 2013 : ik wou wel ergens iets eten en hoewel het aanbod groot is, was er maar weinig dat me aansprak. Bij heel veel zaken wordt je op straat al aangesproken en proberen ze je binnen te lokken. Dat heb ik dus niet graag, maar het werkt blijkbaar wel want de zaken waar ze het niet doen, waren leeg. Dan maar naar de Burger King, ook veel te duur voor wat je krijgt maar ze hebben echt wel de beste hamburgers ! 
    Nog enkele cijfers voor vandaag : 28 km gefietst, 600 hoogtemeters, 6 km gewandeld en 20 caches gevonden.













    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Salou.
    Bij de afrekening deze ochtend word ik voor de eerste keer geconfronteerd met de nieuwe toeristenbelasting in de Catalaanse deelstaat : een halve euro per persoon per dag, met een maximum van 3,50 euro per verblijf. In de provincie Tarragona moet je die betalen, in de provincie Barcelona zouden de campingeigenaars de taks zelf betalen. 
    Rond 11u stond ik al aan de receptie van camping Siesta in Salou en bij het horen van de prijs moest ik toch even slikken : 29 euro voor één nacht ! Dat is toch echt overdreven. Ze rekenen hier al gewoon de prijs voor het hoogseizoen aan én ik moet voor twee personen betalen, dat is de basisprijs. Ze denken dat ze een hotel zijn, want uiteindelijk kan je dit zien als een single toeslag van 100 %. Als blijkt dat ze mij ook voor twee personen toeristentaks willen laten betalen laat ik duidelijk merken dat ik dat niet pik en krijg een halve euro terug. Echt vriendelijk zijn ze hier niet en het wordt al snel duidelijk dat je hier gewoon een nummer bent : om dat te bewijzen krijg je een armbandje rond je pols om te bewijzen dat je echt zoveel geld hebt betaald om hier te mogen staan. Voor die prijs krijg je niet eens wifi, één nacht zal dus ruimschoots volstaan en dus is er geen tijd te verliezen. De fiets wordt van de auto gehaald en ik vertrek op zoektocht. 
    In Salou en omgeving zijn heel veel caches te vinden maar het begint al slecht. De helft van een reeks is tijdelijk niet te zoeken want overal krioelt het van medewerkers van de plaatselijke groendienst. Dan maar naar Parc del torre d'en Dolça, met zicht op het industrieterrein van Vila-Seca. Het park is echt helemaal verlaten en als ik in een uithoek een heleboel daklozen/illegalen zie liggen slapen in de struiken, voel ik me helemaal niet meer op mijn gemak. Niet alle sukkelaars zijn per definitie criminelen, maar soms hebben ze geen keuze en ik ben dan liever niet het slachtoffer van dienst. Geheel toevallig beland ik daarna op de paardenrenbaan, gelukkig zonder galopperende tegenliggers. Ik zoek nog enkele caches aan de andere kant van het park en besluit terug te keren naar de vorige reeks. Goed gegokt : de siesta is begonnen en nu kan ik volop zoeken. Er zijn weer enkele pareltjes bij en je hebt dikwijls veel tijd nodig om de caches te vinden. Daarna rij ik naar de wijk “La Pineda” en vervolgens langs de kust terug naar het centrum en de camping. 















    28-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Water en vogeltjes.
    Het was een fijne voormiddag. De eerste cache lag verborgen in het “Reserva Natural Riet Vell”, een educatief centrum waar men zich bezig houdt met ecologische landbouw. Een aantal jongen mensen waren in het water aan het ploeteren maar het was me niet meteen duidelijk wat de bedoeling was. Eerst op zoek naar de cache ! Er staat een observatiehut om naar de vogels te kunnen kijken en de coördinaten wezen me naar de zijkant van de hut met als tip “achter het tuintje”. Nu beschouwen ze in dat centrum alles als tuintje en na een kwartiertje zoeken gaf ik het op. Misschien beter eens een verdieping hoger in de obervatiehut zelf kijken. Ik kwam binnen en werd meteen al boos aangekeken door zo'n type van “kijk-eens-hoe-duur-mijn-fototoestel-is-en-hoe-groot-mijn-telelens”. Het is toch mijn schuld niet dat de deur piept ! Zelf zat hij trouwens de ene sigaret na de andere te roken, vinden de vogels dat misschien plezant ? Ik ben dan heel stilletjes (met piepende deur) de trap afgedaald en buiten aan de bende “waterwerkers” gevraagd wat de bedoeling was. 
    Het mengelmoesje van nationaliteiten werkten mee aan een internationaal project en nu waren ze bezig onkruid te verwijderen van de rijstakker. Later zouden ze dan met de hand nieuwe rijst planten, de hele dag kniehoog in de blubber. De verantwoordelijke van het centrum vertelde me dat hij het hier fantastisch vind : nooit te koud, nooit te warm en bovenal rustig. Maar : het zou de volgende uren wel gaan waaien en regenen. Ik vertelde dat ik hier met vakantie was en zeker geen vogelkenner ben, maar eerder op zoek was naar caches. “En, heb je hem gevonden ?” Ik kon alleen maar negatief antwoorden en hij zij me dat ik toch echt ín het hut moest zoeken. Verdomme, moet ik die man weer gaan lastig vallen. Gelukkig kwamen er toen twee koppels aangewandeld die ook de trap opgingen. Ik ben meteen gevolgd en ja hoor : toen viel mijn euro ! Aan de muur hing een affiche met daarop “horta” – catalaans voor “tuin”. 
    En op het einde van de wandeling nog een ontroerend tafereeltje. Mama eend die met haar kuikentjes door een beekje langs de straatkant peddelt, schrikt op en probeert weg te vliegen maar dat lukt niet echt goed. Terwijl zij (met gekwetste vleugel ?) voor het afleidingsmanoeuvre zorgt, zwemmen de kleintjes snel in een overdekt stukje water, waar ze veilig zijn voor de boze buitenwereld. Daar blijven ze ronddobberen en piepen heel hard, hopend dat mama terug komt. Ik wil hen dat geluk niet ontzeggen en ben uit het zicht verdwenen. 
    In de namiddag heb ik lang getwijfeld. Zou ik gaan fietsen of niet ? Als ik de grijze lucht bekeek, ging mijn goesting al snel over. Toen rond half twee de wind echt wel heel hard begon te waaien, heb ik mijn tweewieler op het fietsrek gezet en vastgesjord. Morgen op de volgende bestemming mag hij er misschien weer af. 
    Echt slecht weer werd het uiteindelijk niet en 's avonds kleurde de lucht zelfs opnieuw blauw maar toch werd het een middagje laptop kijken. Gelukkig is het af en toe een beetje slechter weer, anders zou de harde schijf echt uit zijn voegen barsten. Ik heb gekeken naar “Waar is Barry”, de show van Bart Cannaerts – regelmatig heeeeeel hard gelachen. Dan “Dag lieve mensen”, een show van Claudia De Breij – een Nederlandse die ik per toeval een jaartje geleden ontdekt heb en waarvan ik nu probeer alles te bekijken wat ik kan vinden. 
    Vanavond was het tijd voor nog een aflevering uit het tweede seizoen van Southland en dan wordt toch al snel duidelijk dat het ene land het andere niet is. Akkoord, het is niet eerlijk om een dertien-in-een-dozijn reeks als Southland te vergelijken met Homeland, maar ik had er toch meer van verwacht. En hop, een uurtje later wordt het wachten op het derde seizoen van Homeland goedgemaakt door Top Gear. In dat autoprogramma is deze keer Damian Lewis te gast, een van de hoofdrolspelers in Homeland.











    27-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Delta.
    Nadat ik eerst nog een praatje had gemaakt met Belgen die op zoek waren naar een overnachtingsplaats in de buurt van Alfaz (waar denk je dat ik ze naartoe gestuurd heb ?) ben ik om 10u15 vertrokken. Onderweg was het zoals altijd : schaars geklede hoertjes in alle formaten op hun plastieken stoeltjes langs de weg en weinig verkeer. En toch zag ik weer iets speciaals : een Turkse vrachtwagenchauffeur die naast zijn voertuig op een stoffige parking zijn matje had uitgerold om te bidden. 
    Negentig kilometers en evenveel minuten later stond ik aan de receptie van camping Eucaliptus. Onderweg had de navigatiemadame mij langs soms wel heel smalle wegen gestuurd. Gelukkig reed er een vrachtwagen voor mij, zo wist ik zeker het breed genoeg zou blijven én dat hij tegenliggers zou rammen om ervoor te zorgen dat die brave toerist achter hem niet in het water zou belanden. Want water, dat is hier genoeg in de Ebrodelta. Zo ver je kan zien, overal rijstakkers en kanaaltjes. 
    De camping in Oropesa was al rustig gelegen, hier heb je echt de indruk dat je op het einde van de wereld verblijft – ook al is er aan de overkant van de weg een woonwijk. 
    Ik heb eerst even de camping verkend en ben dan onmiddellijk vertrokken met de fiets. De caches liggen hier vrij ver uit elkaar maar dat zou wel moeten lukken. Voor de eerste op mijn lijstje moest ik in vogelvlucht ongeveer 6 km in noordoostelijke richting, dat werden er al snel 15 km. Je kan bijna nergens rechtdoor rijden en hoewel de kaarten van “Open Street Maps” op de Garmin meestal betrouwbaar zijn, bleek dat hier niet het geval te zijn. Via een mengeling van asfalt, zand en kiezelwegen kwam ik toch waar ik moest zijn. En toen vond ik de cache niet ! Nog een beetje zoeken, en daar nog eens, misschien daar onder – niks. Op de uitkijktoren had je wel een prachtig zicht op de omgeving. Toen ik de trap afdaalde, voelde ik ik in mijn bovenbenen de krachtinspanning van gisteren nog nazinderen. Hop, naar de volgende cache dan maar. Soms bijna uit elkaar daverend door het spoor dat de tractoren in de zandweg hebben getrokken. Ook cache nummer twee en drie worden niet gevonden, dan word ik dus slecht gezind hé … 
    Vervolgens helemaal terug naar de camping en langs de Koala richting zee om daar het strand te volgen in zuidwestelijke richting. Het is wel een belevenis : in de verte zie je het immense strand, dan een – hoe moet je dat noemen, een duinengordel zonder duinen – stuk met wat wilde begroeiing en dan een zandweg die parallel loopt met de zee. Die weg bestaat uit vrij hard aangereden zand zodat ook auto's van deze weg gebruik kunnen maken. Soms is de weg wel 20 meter breed en als je vind dat er te veel kuilen zijn, dan vorm je toch gewoon nog een spoor ernaast. Ik kom zelfs een Poolse vrachtwagen tegen die van plan is om hier enkele uurtjes te rusten – toch een pak aangenamer dan langs de snelweg ! 
    Als je met de fiets over de weg rijdt, lijkt het soms wel alsof je over een dun laagje ijs rijdt. Het krokante korstje wordt gevormd door opgedroogd zout. Uiteindelijk vind ik toch nog twee caches, waarvan ik bij eentje zelfs het logboek niet invul. Ik had eerst al getwijfeld of ik het wel zou doen, die omheining staat niet voor niets rond dat natuurgebied. De oogst was al zo mager vandaag, dat ik me dan toch maar in de verboden zone heb begeven – het was tenslotte maar 50 meter. Op het nulpunt aangekomen werd ik aangevallen door minstens twee miljoen muggen, ik heb snel een foto genomen van de cache als bewijs en heb me uit de voeten gemaakt. 
    Bijna 42 km voor twee caches, dat zou wel eens een triestig record kunnen zijn.









    26-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een heroïsch fietsverhaal.
    Als de Filip denkt dat hij alleen dat kan (kijk op "in de naam van de schelp"), wacht een beetje ...
    Vanmiddag wou ik een beetje in de zon zitten, misschien een strandwandeling maken en een terrasje doen - maar al snel bleek dat ik daarvoor niet de juiste dag had uitgekozen.  Witte sluierwolken hadden besloten de zonnestralen vandaag niet op mijn dikke buik te laten schijnen.  Dan toch maar fietsen ? Ja, dus.  De enigste richting die ik nog niet had gekozen, was richting binnenland.  Binnenland, dat is in Spanje altijd bergop, en ook hier.  De eerste kilometers waren de enigste hellingen die van de bruggen over de spoorweg en de autosnelweg.  Daarna werden de beklimmingen steviger en de uitzichten mooier.  Ik was niet zomaar de bergen ingereden, er lagen een aantal caches op mij te wachten.  Die caches liggen uiteraard niet zomaar op te rapen langs de kant van de weg.  In de mate van het mogelijke week ik van de geasfalteerde weg af en probeerde de aarden paden zo lang mogelijk te volgen om op mijn bestemming te geraken.  Stenen werden weggekatapulteerd onder mijn voorwiel, mijn achterwiel slipte constant door op de klei-achtige ondergrond - dit was echt afzien.  Waar het stijgingspercentage op het asfalt rond de 6-7 % lag, ging het hier soms tot 20 % - een bovenmenselijke inspanning was hier nodig.  Afstappen was echter gemakkelijker en dus liet ik mijn fiets achter, kilometers in de omtrek is hier toch geen dief te vinden die onnozel genoeg is om te kijken of er iets te pikken valt langs dit pad.  Zelfs te voet was het moeilijk, maar de top werd bereikt, twee sterren moeilijkheid had de eigenaar deze cache gegeven, zwaar onderschat !
    De volgende cache lag in vogelvlucht enkele kilometers verder, maar zigzaggend langs de ravijnen en zwoegend door de haarspeldbochten werden het vele kilometers meer.  Intussen was ik blij dat ik vandaag mijn fietshelm had opgezet want daar vielen de eerste druppels, gaandeweg overgaand in een fikse regenbui die bijna pijnlijk was op mijn blote fragiele armpjes.  Zou ik nog verder rijden of terugkeren ? Toch nog iets hoger, verder dan 10 kilometers was ik nog niet van de camping verwijderd.  Ik haalde nu nog snelheden van 5-6 km per uur.  Nog kleiner schakelen en ik zou gewoonweg achteruitbollen.  Achter de volgende bocht zou het misschien minder steil worden.  Niet dus, en op een ijzingwekkende hoogte van 250 meter boven de zeespiegel hield ik het voor bekeken en draaide om richting Middellandse Zee.  
    Naar beneden ging het veel vlotter en toch doemde in de verte het volgende probleem reeds op.  Een tractor (en ik dus ook) moest stoppen want de plaatselijke herder moest met zijn kudde schapen naar de andere kant van de weg.  Mooi beroep, de hele dag rondwandelen met de beestjes.  Ik vermoed dat hij wellicht in één van de schamele huisjes langs de weg woont, en daar moet je dan waarschijnlijk niet jaloers op zijn.
    Na de afdaling doemt in de verte al de gekleurde drol op die aangeeft dat je Marina d'Or nadert.
    Ik zie nu pas dat er een foutje in de tekst hierboven staat.  Ik was blij dat ik mijn fietshelm op had tegen de felle zon want meer dan een paar druppeltjes konden ze niet uit de wolken persen.  Sorry hé Santiago-fietsers Razz.

















    25-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En als de duisternis valt ...
    ... is het hier alle dagen kerstmis ! De straatverlichting geeft het geheel nog meer een kitscherige uitstraling, je zou bijna gaan denken dat je in Las Vegas zit.
    In de verte probeert een van de olifanten met zijn slurf te volle maan te pakken.  Of is het een vallende ster ? Misschien toch gewoon een volle maan die laag aan de horizon boven de Middellandse zee hangt.















    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Olifanten.
    Rond 20u ben ik nog een keertje naar het centrum van Marina d'Or gewandeld.  Ik weet dat er na de koude en rotslechte lente niemand nog gelooft in de opwarming van de aarde maar hier is toch duidelijk het gevolg te zien van de klimaatswijzigingen.  Langs het strand kom je hier nu zelfs olifanten tegen ! 
    In de kitscherige tuin kwam ik iets tegen waarvan ik niet eens wist dat het bestond : een witte pauw.  En hij deed verdomme goed zijn best om op te vallen ! 
    Aan het tankstation (ook met Gaudi-mozaiekjes en niet duurder dan elders) staat het toeristisch treintje.  Als de chauffeur ziet dat ik een foto neem, vraagt hij daar vier euro voor maar zijn brede glimlach verraadt al direct dat het een grapje is.  













    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ruta de les torres.
    In de namiddag heb ik nog een 25-tal kilometers gefietst, op zoek naar enkele caches.  Daarvoor moest ik enkel de wegwijzers van de "ruta de les torres" volgen, rustig fietsen door de boomgaarden en af en toe een oude verdedigingstoren of een kerkje.  De ene keer was de cache van het allerkleinste soort en verstopt in een minuscuul gaatje zodat je een pincet nodig had.  De volgende keer zit je dan naar hetzelfde soort cache te zoeken en kijk je domweg naast de grote doos waar het om gaat.  Op het einde heb ik nog een hele omweg gemaakt omdat ik nog een poging wou wagen bij een cache die ik eergisteren niet gevonden had, en inderdaad : deze keer bingo !




    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Weekend.
    Ik heb het al een keer geschreven : het is hier mooi én uitgestorven, vooral in de buurt waar de meeste appartementsgebouwen opgetrokken zijn.  Alles perfect onderhouden, overal fietspaden maar geen mensen.  Er wordt zelfs nog geïnvesteerd, tussen het "gras- en zandstrand" is nu een pad aangelegd.   Van de vele verkoopkantoren die er ooit waren is er nog eentje over, de enigste auto in de straat is die van de verkoopster.  Een appartement is nu te koop vanaf 41000 euro.  Als je de hotelbuurt nadert, komt er wat meer leven in de brouwerij en op het strand van La Concha liggen een aantal mensen in de zon.  Dat heeft natuurlijk met het weekend te maken, bovendien is er ook een bescheiden feria aan de gang én een groot tornooi taekwondo.  In het "centrum" zijn tal van winkeltjes à la Disney aangekleed, dat was vorige keer ook niet het geval, als ik het mij goed herinner.  In het permanente pretpark amuseren de kinderen zich te pletter.


















    24-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tapa's en tombola.
    De rust op de camping is intussen ver te zoeken.  Het is weekend en de Spanjaarden en hun kroost komen naar (of met) hun caravan om zoveel mogelijk lawaai te maken.  Ik ben even gevlucht naar het restaurant maar daar kan je geen volle twee dagen blijven zitten.  Deze avond kon je een heel bord vol laten scheppen met tapa's voor 3,50 euro.  Om de kosten toch nog enigszins te dekken, hebben ze dan graag dat je aan de tombola meedoet.  Toen ik het restaurant binnenstapte, had bijna iedereen al gedaan met eten.  Al die bleke Nederlanders, Belgen, Engelsen en Duitsers die intussen bruiner zien dan de donkerste Spanjaard houden toch wel heel erg vast aan hun vroege uur om aan tafel te gaan.  Voor mij is 19u nog aan de vroege kant.  Enfin, omdat ik nog al enigste zat te eten konden ze mij in ieder geval niet lastig vallen om onnozele danspasjes uit te voeren - zoals altijd onder de enthousiaste leiding van het keukenhulpje (of de grote chef ?).  Ik stopte net het laatste stukje kaas in mijn mond, toen mijn tombolanummertje werd afgeroepen : wie kan er nu beter een fles rode wijn winnen dan iemand die nooit rode wijn drinkt ! Gelukkig won ik de hoofdprijs niet : een volledige jamón serrano (ham), wat zou ik daar mee moeten aanvangen ? Ik ben dan maar terug naar de auto gestapt.






    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De andere kant.
    De laatste cache die ik wou zoeken, lag aan de andere kant van Oropesa.  Tot vandaag wist ik niet eens dat er "een andere kant" was, maar ik had het altijd wel raar gevonden dat er geen kerk in het dorp stond.  Het oude gedeelte blijkt over de spoorweg te liggen, inclusief kerk, smalle steile straatjes, een arena en een kasteelruïne.  De cache heb ik niet gevonden want ik moest mijn fiets achterlaten om te gaan zoeken en dat doe ik niet zo graag.










    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Enkele caches zoeken.
    Vandaag een bescheiden fietstochtje van 26 km onder een stralende zon, deels langs de Via Verde (fietspad langs oud spoorwegtraject) die van Oropesa naar Benicassím loopt.  Van de zes geplande caches werden er vijf gevonden, geen slecht gemiddelde en in ieder geval beter dan gisteren.  Gisteren leek het zoeken een verplichting en ging het zonder veel enthousiasme, nu begin ik er terug meer zin in te krijgen.  Er waren dan ook enkele pareltjes bij.  Wat denk je van een steen tussen de stenen ? Niet elke steen is een echte ... en sommige caches zijn wel heel erg klein.  Af en toe moest ik het fietspad verlaten om in de hoogte bij één van de vele torens te gaan zoeken.  Als het pad niet breed genoeg is om naast je fiets te lopen, ben je verplicht om op de fiets naar boven te rijden, niet altijd gemakkelijk.  Het uitzicht is dan wel adembenemd mooi.  Als je dan daarna naar beneden stuift en tussen de struiken plots weer op het fietspad verschijnt, zie je de mensen zich afvragen : "Waar komt die nu vandaan ?".




















    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Regenboogtru(i)tjes.
    11u20 - de Rode Duivels krijgen een eigen docureeks op de VRT.  Kan VTM dan nog wel achterblijven met een echte soap rond het Antwerpse voetbal ? Ik had even gehoopt verlost te zijn van alle verhalen en wilde geruchten over alle mogelijke fusies en overnamepogingen, maar neen - ook hier is internet en blijf ik nieuwsgierig.  Zulte-Waregem komt niet naar Antwerpen, kabouter Plop is wel geïnteresseerd.  Het stamnummer van Oostende is overgenomen.  Neen, zegt Oostende tijdens een persconferentie.  Wie mag je nog geloven ? Het voetbal gaat op deze manier finaal naar de klo...  Ik ben benieuwd wat er straks zal verteld worden.  Ik ga nu een eindje fietsen en droom tijdens mijn ritje van een fusie RAFC/Hércules - de eerste fusie over de grenzen heen, een unicum in de Belgische en Spaanse voetbalgeschiedenis.  Binnen enkele jaren in de CL-finale tegen de fusieploeg Beerschot-Wilrijk-Zichem-Bommerskonte-'s Gravenvoeren-Kiev.  De truitjes van deze laatste ploeg zullen dan alle kleuren van de regenboog bevatten.  De helft van de voetballers zijn toch jeanetten die enkel geïntersseerd zijn in nieuwe sacoches en een nieuwe Armani outfit, clubliefde is hen totaal vreemd - enkel het loon is belangrijk.

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een tussendoortje.
    Ook genoeg van alle advertenties die deze blog, youtube, krantensites, gmail enz ontsieren ? Kijk even op http://adblockplus.org/ - daar kan je zeer gemakkelijk een gratis "extension" installeren die de vervelende reclameboodschappen automatisch verwijdert.  Werkt voor Chrome,, Firefox, Opera en Android - niet voor Internet Explorer ! Uiteraard op eigen risico maar ik vind het een verademing ....

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is dat wel slim ?
    Ik sprak net over fietsen.  De voorbije zes maanden heb - in tegenstelling tot de vele kilometers die ik voordien reed - amper op mijn fiets gezeten.  Maar nu ik op een "nieuwe" bestemming ben, kon ik mij amper bedwingen om gisteren erop uit te trekken.  En dan meteen voor zo'n 40 km.  Is dat slim ? Neen.  Is dat nog plezant ? Neen ! Waarom doe je dan zoiets ? Om eindelijk nog een keer caches te zoeken.  Was dat dan plezant ? Ook niet, want ik kon amper de helft van mijn lijstje vinden.  Het was echt veel gezelliger toen we in Alfaz regelmatig met een groepje op zoektocht vertrokken, maar het alleen zoeken zal ook wel weer wennen.
    Zoals reeds gezegd : het is hier echt mooi fietsen.  Amper verkeer en je kan over houten paadjes grote stukken van de kust volgen.  Soms zijn de wegen echt slecht en het heeft hier duidelijk veel geregend want soms moest ik door plassen van wel 20-30 cm diep - geen omweg mogelijk.  Dat hebben zelfs de Santiago-fietsers nog niet meegemaakt, ik weet niet waarom die zo zeuren over het weer.  Denken ze misschien dat het gemakkelijker is met een straffe zeewind op kop én een brandende zon ? Bovendien wordt je in het natuurgebied waar je door fietst regelmatig opgeschrikt door een plot wegvliegende vogel of door een haas die - euh - het hazenpad kiest.
    De caches die ik wel gevonden heb, waren grotendeels verstopt in verdeeldozen voor elektriciteit onder houten bruggetjes e.d..  Best wel grappig : nergens in de omtrek is er stroom, maar hij/zij slaagt erin om telkens zo'n doosje vast te schroeven én er ook nog enkele meters kabel aan te bevestigen zodat het allemaal écht lijkt ..
    Eén cache lag verborgen bij een oude verlaten fabriek, maar daar heb ik niet echt veel moeite gedaan om te zoeken.  Ik vond dat er nogal veel afval lag dat verdacht veel op asbestbevattend materiaal leek.  Ik heb al een keer met mijn hand in een nest processierupsen gezeten om een cache te vinden, maar longvlieskanker is net een stap te ver.
    Het blijft toch ook opvallend hoeveel rommel de Spanjaarden dumpen op verlaten plekken, ook al is het in of aan een natuurgebied !



















    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alfaz - Oropesa 250 km.
    Gisteren ben ik rond half tien vertrokken.  Het had nog iets vroeger kunnen zijn maar enkele Fransmannen vertrokken ook en ik heb op hen gewacht.  Om duidelijk te zijn : niet om hen de weg te wijzen, ik ben achter ze aangereden - dan konden zij de weg vrijmaken moesten er tegenliggers komen op het smalle weggedeelte ! 
    In het begin ging het zoals gewoonlijk weer langzaam, in Altea en Oliva heb je altijd wel wat oponthoud.  In Favara moest iedereen beurtelings passeren want daar werd het wegdek vernieuwd maar alles in totaal leverde dat niet veel tijdverlies op.  Daarna ging het in sneltreinvaart richting Valencia, met uitzicht op de oneindige rijstvelden.  Ja, inderdaad rijstvelden - je moet daarvoor niet altijd naar Azië.  Als je ergens in Spanje een paella eet, is de kans zeer groot dat de rijst uit het Albufera-gebied komt.  Waar de gratis snelweg de betalende versie vervoegt, haalde een Nederlandse motorhome me in.  Datzelfde voertuig stond een uurtje daarvoor aan een tankstation voor onze wegen scheidden, wat wil zeggen dat hij door te betalen voor de AP-7 zijn achterstand na een uur had goedgemaakt. ...
    En toen ging de weg verder tot de afrit naar Oropesa.  Geen idee hoe ik daar de vorige keren ben geraakt maar zeker niet langs de wegwijzertjes die ik vandaag heb gevolgd.  Een heel deel van de route ging door het "Parc natural del desert de les palmes", niet meteen de best geasfalteerde weg maar wel rustig en mooi.  Het contrast kan niet groter zijn als je dan de wijk Marina d'or van Oropesa nadert.  Dit moet echt met grote voorsprong het meest megalomane, kitscherige én uitgestorven project van alle Spaanse costa's zijn.  Overal flatgebouwen waar geen mens woont, maar die wel perfect onderhouden zijn, afgereden gazonnetjes inclusief.  Wie betaalt dit allemaal ?
    Om 13u30 reed ik camping Didota op, het is reeds de derde keer dat ik hier kom.   Het is veruit een van de aangenaamste campings die ik ken en het is er goed wandelen en fietsen.  De camping is trouwens goed bezet, maar er zijn nog meer dan genoeg plaatsen over om uit te kiezen.  Ik kies een plaatsje heel dicht bij de receptie, dan heb ik de grootste kans op een goed wifi signaal.












    23-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuwe eigenaars !
    Dat de camperplaats al een tijdje te koop stond, is geen geheim.  Dat er al een hele tijd serieuze onderhandelingen aan de gang waren, zullen de meeste vaste gasten ook wel opgevangen hebben.  Het heeft allemaal wat langer geduurd dan misschien door beide partijen gehoopt werd, maar er is tenslotte een aanzienlijk bedrag mee gemoeid.  Er was ook een taalbarrière, de overgang van camperplaats naar camping moest geregeld worden enz.  Maar nu is het helemaal officieel, het verkoopcontract is getekend ! Concreet wil dit zeggen dat zonder echtscheidingen, staatsgrepen of andere niet-alledaagse fenomenen Luc en Sonia aan hun laatste maanden in Alfaz begonnen zijn.
    Half september gebeurt de overdracht en verhuizen Luc en Sonia terug naar België - hopelijk stopt het daar tegen die tijd een keertje met regenen Smile.  De nieuwe eigenaars luisteren naar de namen Martin en Mascha en hebben al heel wat ervaring met de kamperende medemens.  Misschien zullen er na een tijdje enkele accentverschuivingen komen, maar zij willen absoluut het karakter van Camper Park Costa Blanca behouden.  Ik hoop dus samen met hen dat we al onze trouwe gasten ook de volgende winter terug mogen verwelkomen. Tijdens de lente, zomer en herfst mag uiteraard ook !

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het staat in de krant, dan zal het wel waar zijn ...
    Gaan de mensen het nu eindelijk geloven ? Veel mensen hebben het gratis krantje “De week” hier als enige informatiebron om op de hoogte te blijven van het plaatselijke nieuws. Heel dikwijls zijn er al verkeerde of verwarrende verhaaltjes de wereld ingestuurd. Moest je al de artikels van het voorbije anderhalf jaar naast elkaar leggen, zou al snel blijken dat de verschillende “welingelichte” bronnen elkaar regelmatig tegenspreken. Waar we tot voor kort helemaal illegaal waren, staat in de laatste editie van “De week” letterlijk te lezen dat we “wel degelijk over de nodige licenties beschikken of dat deze zijn aangevraagd”. En zo is het ook ! Wij wisten het al langer, nu de rest van de wereld nog … Nu kan ik met een gerust geweten richting Noord-Spanje vertrekken.  Hoewel ik lichtjes verslaafd ben aan het internet, ben ik ook blij dat ik enkele dagen zal afgesloten zijn van de buitenwereld.  Misschien is er daarna wat meer duidelijkheid over het Antwerpse voetbalverhaal.

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Afscheid - deze keer is echt waar.
    Ik heb jullie vorige week wel een beetje voor de gek gehouden met mijn aangekondigde (en niet uitgevoerde) vertrek maar intussen moet je toegeven dat ik de laatste dagen weer goed op dreef ben (ook eduWEIRDo is weer in gang geschoten).  En toch zal het de volgende dagen echt een beetje stilvallen.   Met de verkoudheid is het beter en dus verlaat ik vandaag Alfaz.  Het is weer heel plezant geweest en gisterenavond hebben we in beperkt gezelschap nog een "bonte avond" beleefd.  Dat Sonia weer veel lawaai heeft gemaakt, is niet echt een verrassing.  Alfaz (de hond) wou er ook graag bij zijn, maar heeft zich dat achteraf beklaagd toen hij Dirk een tong moest draaien.  Dat Dirk daarna hetzelfde nog eens probeerde met Luc, zullen we maar aan de drank wijten.  Luc zijn nieuw hoedje stond hem beeldig en als dit opgepikt wordt door een trendwatcher, loopt binnenkort iedereen met een inox pot op zijn kop.  De dansjes van Dirk begonnen lieten me steeds meer terugdenken aan een memorabele avond in de Sprint.  Om af te sluiten wou iedereen wel op de familiefoto, behalve Maryline - die begon zich een beetje te schamen voor het gezelschap ...  Een kwartiertje later ging Luc naar het toilet om niet meer terug te komen, het bed zag er gezelliger uit dan de campingzetel.














    22-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fouten.
    Ben ik een kommaneuker ? Wellicht een beetje, ik verwacht dat mensen zonder fouten kunnen schrijven maar ik ben me er van bewust dat ik zelf ook fouten maak.  Viseer ik in mijn blog de Nederlanders ? Neen, maar als er iets over hen te melden is, zal ik het niet laten Smile.  Mensen die foute info verspreiden vind ik nog erger, vooral als die info komt uit een blad waar je enig vertrouwen in zou moeten hebben .  Ik zat hier net in mijn zwembroek (ja sorry thuisfront : er heersen hier vandaag zomerse temperaturen) in "Kampeerauto" te lezen, het blad van de NKC.  Je houdt het echt niet voor mogelijk hoeveel fouten ze in een klein artikeltje kunnen proppen.
    Calp(e) ligt volgens hen aan de Costa Brava (= Costa Blanca), ze praten over de Vuelta Turisca (moet zijn Turistica), rijden door de Jaon vallei (=Jalón), beklimmen de Coll de Tates (Rates !) en de Pinon de Ifach is een trekpleister.  Dat ze de tilde (het teken ~) vergeten bij Pinon en dat het ook wel eens Peñon zou kunnen zijn, wil ik nog door de vingers zien.  Het is hier immers niet altijd duidelijk met het Valenciano en Castellano dat door elkaar wordt gebruikt.  Je komt verschillende schrijfwijzen tegen, de rots wordt ook wel eens Penyó d'Ifac genoemd.
    In een stukje van nog geen 25 regeltjes zoveel fouten, kan je dat nog wel ernstige info of journalistiek noemen ? Soms kan een foutje zware gevolgen hebben, stel je voor dat ik geen kommaneuker maar een comaneuker zou zijn ...

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sorry, het gaat weer over voetbal.
    Wat heb ik nu weer gelezen ? Zulte-Waregem zou  op het Kiel gaan voetballen ! Het zal voor de meeste lezers geen geheim zijn als ik vertel dat ik geen grote fan ben van Bart De Wever.  Zelfs al zou ik op hem gestemd hebben, dan kon hij bij de volgende verkiezingen alvast één streepje minder achter zijn naam zetten.  Een burgemeester heeft zich toch niet te moeien met een voetbalploeg kopen/overhevelen !? Hij heeft zelf altijd gezegd dat hij niets van voetbal kent, en voor één keer moet ik de ex-dikkerd gelijk geven.
    Is het niet een beetje belachelijk als bv Zulte-Waregem - RAFC (jaja, wishful thinking) een derby wordt ? Als Zulte-Waregem voor zijn thuismatchen meer kilometers moet afleggen dan voor zijn uitwedstrijden tegen bv Brugge, Gent of Oostende ? En stel je voor dat de Essevee-supporters "hun" ploeg zouden volgen naar Antwerpen, willen die dan elke zaterdagavond twee uur aanschuiven om van linker- op rechteroever te geraken ? De Beerschotsupporters die nu hun auto's al  niet op een deftige manier kwijtgeraken gaan de weinige parkeerplaatsen dan nog moeten delen met de West-Vlamingen ? En die Beerschotsupporters zelf, gaan die nu echt hun ziel verloochenen en in één keer supporteren voor een ploeg waarmee ze totaal geen band hebben ? Ach, ze zijn al zo laag gezonken dat dat er waarschijnlijk nog wel bij kan ... In 1999 na de overname door Germinal Ekeren hebben ze ook zonder al te veel scrupules de nieuwe club omarmd.  Toen bleek al snel dat de Germinal-supporters afhaakten en de verplaatsing naar het Kiel niet zagen zitten, 1+1 is niet altijd 2 !
    Wil BDW echt de geschiedenis ingaan als de grote redder van het Antwerpse voetbal ? En moeten dan alle leuzen vanaf volgend seizoen in het Latijn gescandeerd worden ?
    Veel vraagtekens, hopelijk blijkt het allemaal een storm in een glas water want dit lijkt echt op een soap van zeer bedenkelijk niveau.

    21-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geen regen en een nieuw hondje.
    Ze hadden hier de hele dag regen voorspeld, maar met de hoeveelheid die gevallen is, kan je niet eens de bodem van een vingerhoed vullen.  Blijkbaar hangt al de regen boven Frankrijk en België.  De bedevaarders op weg naar Santiago zijn vandaag nog maar eens verzopen op hun fiets.  Nu mag zo'n tocht wel een beetje een beproeving zijn, maar ze mogen ook niet overdrijven !
    Ik heb al eens verteld dat Jessica, de rottweiler van hiernaast, niet lang meer te leven had en gisteren kwam de buurman vertellen dat hij de hond inmiddels had laten inslapen.  Tegelijkertijd kwam hij ook de nieuwste aanwinst voorstellen : Simba. Gehaald in het asiel van La Nucía en dus meteen ook een goede daad verricht.  





    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het is gebeurd.
    Zoals te verwachten was, is Beerschot failliet verklaard.  Een stadion om in te spelen hadden ze al enkele dagen niet meer, nu zijn ze ook hun (eigenlijk dat van Germinal Ekeren) stamnummer kwijt en mogen ze in vierde provinciale afdeling opnieuw beginnen.  Of dat gaat gebeuren is nog afwachten, gisteren werd immers een plan op tafel gegooid door o.a. het stadsbestuur van Antwerpen om met een totaal nieuwe ploeg te beginnen.
    Ik ben 200 % anti-Beerschot maar ik begrijp dat dit hard moet aankomen voor de fans.  Tenslotte zijn zij ook gewoon supporters zoals ik dat ben van RAFC en Hércules, alleen hebben zij ooit in hun jeugd een foute keuze gemaakt.  Tot overmaat van ramp kwam ook Patrick Vanoppen zich bemoeien met het zieligste ploegske van 't stad ... Smile
    De strijdbijl tussen RAFC en Beerschot mag dan misschien noodgedwongen definitief begraven zijn, intussen zijn er belangrijkere zaken in de wereld ! Zo eist Azerbeidzjan een hertelling van de punten die tijdens het laatste songfestival gegeven zijn.  De inwoners van dat land hebben géén punten gegeven aan Rusland en dat kan natuurlijk niet ! Voetbal heeft in 1969 al eens een oorlog veroorzaakt tussen Honduras en El Salvador, zou een idiote liedjeswedstrijd ook zo'n gevolgen kunnen hebben ?

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rechtzetting.
    Intussen heeft de schrijver van het bericht op camperforum.nl zich verontschuldigd en toegegeven dat hij zich vergist heeft.  Hij was voorbij camping/camperplaats San Antonio gereden en had gezien dat die gesloten was.  Gewoon een (dom) misverstand dus.

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OOOOOOOOOOOOOOPEN !
    Op camperforum.nl is is er weer iemand die het nodig vindt om te schrijven dat de camperplaats gesloten is.  Is er in Nederland een speciale categorie rijbewijzen voor blinde mensen ? Iedereen die hier voorbij rijdt kan toch zien dat wij geopend zijn, er staan de laatste dagen altijd rond de twintig motorhomes - daar kijk je toch niet naast ? Op de duur moet je gaan geloven dat er kwaad opzet in het spel is.  Stel je voor dat dit gebeurt met een pas geopende zaak en er worden constant zulke berichten de wereld ingestuurd ! De kans is groot dat je na enkele weken daadwerkelijk de deuren moet sluiten.  Gelukkig is dat hier niet het geval, in de loop der jaren heeft de parking een zeer trouwe klantenkring opgebouwd en dat krijg je niet kapot.  

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ray Manzarek (the Doors) overleden.
    Veel mensen kennen alleen de frontman of -vrouw van een groep.  Logisch, zij staan in de schijnwerpers en worden het meest geïnterviewd.  En toch zijn het vaak de andere groepsleden die het geluid van een groep bepalen.  Ray Manzarek was zeker zo iemand.  Haal het orgeltje weg uit een hit als "Light my fire" en het is geen hit meer.  De jamsessies hierboven moeten steeds indrukwekkender worden.

    20-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat zijn ze nu weer van plan ?
    Raar nieuws van het voetbalfront vandaag.  Een aantal mensen uit de media- en zakenwereld zouden in samenwerking met Bart De Wever (wat kent die nu van voetbal ?) bezig zijn om met een nieuwe Antwerpse voetbalploeg te beginnen én die te laten voetballen in het Beerschotstadion.  Liefst zouden ze hebben dat die ploeg ook meteen in eerste klasse zou aantreden maar daarvoor moeten ze het stamnummer van een bestaande eersteklasser overnemen.  Beerschot en RAFC zouden hierbij niet betrokken worden maar er wordt wel gedacht aan Waasland-Beveren en Oostende.  Als één van die twee ploegen (of een andere) zo zot zou zijn om op dit voorstel in te gaan, bewijst dat eens te meer dat alles in het huidige voetbal draait om geld en niet om clubliefde.  Een nieuwe club zonder achterban/supporters lanceren terwijl er twee ploegen in de stad zijn die kunnen rekenen op een grote aanhang, je moet maar durven ... Gaan die purperen ratten dan weer even snel achter de nieuwe ploeg staan zoals in de tijd dat Germinal Ekeren uit pure noodzaak (want zelf niet genoeg supporters om het leefbaar te houden) de boel had overgenomen ? Neen, dan liever met opgeheven hoofd in tweede klasse spelen.
    Hércules Alicante heeft zich afgelopen weekend kunnen verzekeren van het behoud in de Liga Adelante.  Ze hebben dit seizoen lang helemaal onderaan gestaan maar de laatste 12 wedstrijden hebben ze maar liefst 25 punten gepakt en zijn van plaats 22 naar 13 gestegen.  Spijtig dat Elche kampioen is geworden.  Elche en Hércules, dat is zoals Beerschot en Antwerp : eeuwige vijanden.

    19-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een beetje ziek.
    De wind van de afgelopen dagen heeft enkele ziektekiemen mijn richting uitgeblazen.  Je kent het wel : waterige oogjes, stramme spieren, hoofdpijn, hoesten en koorts.  En dus is mijn vertrek weer eens uitgesteld, het lijkt wel alsof ik hier nooit zal vertrekken.  Mijn dagen zijn nu gevuld met filmpjes kijken en liters thee drinken.
    Nu ik er eens over nadenk : ik denk dat het Songfestival van gisterenavond mij een beetje ziek heeft gemaakt.  Ik heb uiteraard niet gekeken maar vandaag heb ik alle liedjes een keer beluisterd.  Een mens zou van minder hoofdpijn krijgen ! Vermits het om een liedjeswedstrijd gaat is het eigenlijk eerlijker om gewoon te luisteren.  Ik vermoed dat vele landen nog een redelijk aantal punten hebben gekregen omdat ze een mooie jongen of kortgerokt en diep-gedecolleteerd meisje hebben gestuurd want het is echt een marteling om dit te moeten aanhoren.

    18-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onkruid.
    Het is vandaag, net als gisteren, wisselvallig weer en vooral erg winderig.  De temperatuur is okee en meestal is het zonnig maar af en toe schuiven er wolken voor de zon en vallen er enkele druppeltjes.  Een wandeling maken is geen probleem, ook al is het dan maar om naar de supermarkt te gaan en de kasten nog een keer te vullen.  En dan kom ik toch weer iets tegen om een beetje over te schrijven.
    1. Er staat hier naar mijn weten slechts één pompelmoezenboom in de buurt en ze doen niet eens de moeite om de vruchten te plukken, meer dan de helft ligt op de grond weg te rotten.  Nancy moest het zien ! Zij moet daarvoor euro's neertellen in België.
    2. De laatste weken groeit er langs de weg overal een plant (onkruid) die ik de vorige jaren nooit opgemerkt heb.  Iemand een idee wat voor soort onkruid dit is ?
    3. Lula, de hond van iets verderop die in het verleden regelmatig ontsnapte, heeft aan haar laatste uitstapje een souvenir overgehouden.  Ik vermoed dat ze zwanger is, het beestje is nog geen jaar oud ...
    4. De naaste buurman heeft intussen al een puppy in huis gehaald om binnenkort Jessica te vervangen.
    5. Jessica is de naam van de zieke rottweiler, niet van zijn vrouw Smile











    17-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Er gaat een en ander veranderen ...
    Het belangrijkste nieuws : Camper Park Costa Blanca blijft open, ondanks alle negatieve berichten die vooral het laatste jaar in de plaatselijke pers zijn verschenen én dwars ingaand tegen alle roddels die dikwijls zijn verspreid.  Als je alle geruchten zou moeten geloven, waren Luc en Sonia al lang verbannen naar een strafkamp in Siberië wegens het overtreden van werkelijk alle regels die je kan bedenken.  En toch : sinds september 2007 zijn we nog nooit één dag gesloten geweest ! 
    Eén probleem is altijd gebleven : Spanje kent officieel geen camperplaatsen en ook al zijn er in Duitsland en Frankrijk ontelbare Stellplätze en Aires die de lokale middenstand flink wat geld opleveren - hier willen ze er niet van weten ...  Rarara, zou de machtige campinglobby daar iets mee te maken hebben ? Wel, er is een mooi Nederlandstalig spreekwoord : If you can't beat them, join them ! U hebt het goed begrepen, de camperplaats wordt een camping ! Dit is de enige manier om het voortbestaan zonder verdere hindernissen te garanderen.  Het zou toch wel heel spijtig zijn om de hechte vriendschappen die hier in de loop der jaren gesmeed zijn, zomaar te laten verdwijnen.
    Om in orde te zijn met alle regeltjes die een camping met zich meebrengt (en dat zijn er nogal wat), moeten er uiteraard aanpassingen gebeuren.  Er komen o.a. meer WC's en meer douches (gescheiden voor mannen/vrouwen), was- en droogmachine, bakken om de vaat te doen en om kleding te wassen, meer verlichting enz.  Die werken zouden half juli helemaal achter de rug moeten zijn en zullen bij het oprijden van de parking - euh sorry, camping - zelfs niet eens opvallen.  
    In de zomer, hier het laagseizoen, zullen op speciale aanvraag ook caravans toegelaten worden.  In de winter blijft het gewoon dé plek voor campers/motorhomes, het gezellige karakter van onze plek zal tijdens de winter weinig veranderen.  
    Zo, nu zijn jullie allemaal op de hoogte.  Het zijn spannende maanden geweest met veel vergaderingen, inspecties, architectenbezoeken en staaaaaaaaaaaaaaaapels papieren om in te vullen maar nu zijn we (bijna) klaar voor de toekomst !
    Als er nog nieuws te rapen valt, lees je het hier.

    16-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Slecht weer kan ook mooi zijn.
    Het was vandaag niet echt een schitterende dag, maar blauwe lucht is na een tijdje ook altijd hetzelfde.  Wolken zijn veel mooier !














    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wok en fietsers.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Woensdag zijn we ontelbare keren ons bord gaan volscheppen bij de Wok. Normaal krijg je daar achteraf ook nog een borreltje maar dat hebben we beleefd geweigerd. Het werd buiten zo donker dat we vreesden voor een flinke douche tijdens onze wandeling naar de parking maar we hadden geluk. Rond 17u is het toch beginnen regenen en onweren maar het viel allemaal wel mee. Ook 's nachts zijn er nog enkele druppels gevallen. Blijkbaar zijn we aan het ergste ontsnapt want tussen Benidorm en El Campello waren er door de hevige regen problemen met het treinverkeer. Intussen heb ik echt medelijden met de vrienden die met de fiets op weg zijn naar Santiago. Ik ben hier in Alfaz gebleven omdat ik geen zit had om met de motorhome door de regen te rijden en me liet afschrikken door temperaturen van slechts 10 graden in het binnenland. Zij moeten elke dag doorbijten en vechten tegen de weersomstandigheden, vandaag zijn ze Frankrijk binnengereden maar beter weer moeten ze volgens de voorspellingen nog niet verwachten. Lees absoluut de blog : in de naam van de schelp, de link staat hiernaast ! 
    Ik schaam me een beetje dat ik zelf voor de warmte van de zon heb gekozen en niet het doorzettingsvermogen van hen heb. Tegelijkertijd ben ik er wel van overtuigd dat ik de juiste keuze heb gemaakt met nog wat langer hier te blijven. Ook al is het hier iets kouder geworden, er is toch een verschil van ruim tien graden met de streek waar ik naartoe wilde rijden.

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Incognito.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Dinsdag gingen Dirk en Maryline naar Sabor eten en ik ben NIET meegeweest. Vorig jaar heb ik zo een keer of drie afscheid genomen om de week daarna opnieuw aan tafel te gaan. Dat wou ik deze keer niet overdoen en ik heb dus gekozen voor enkele restaurants waar ze mij niet echt kennen en waar ze mijn blog zeker niet lezen. Ook de Sprint ben ik verschillende keren stiekem voorbij geslopen, mijn petje iets verder over mijn oren getrokken om onherkenbaar te zijn. Misschien herkennen ze me zelf niet eens meer met mijn korte haar  
    Tijdens een van de wandelingen zag ik al onmiddellijk wat Luc met al zijn zuurverdiende centjes doet : hij investeert in een bandencentrale ! De muur is helemaal mooi geel geverfd maar spijtig genoeg hebben ze zijn naam verkeerd geschreven : Balan ipv Balon … 
    En ook nog een verhaaltje over de hond van de buurman. Jessica, de rottweiler met de zware blaf, zal volgende winter niemand meer uit zijn/haar slaap houden. Er is een kwaadaardig gezwel aan haar poot vastgesteld en waarschijnlijk heeft ze nog maar enkele maanden te leven.

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Je moet niet alles geloven wat je leest !
    De vorige berichten werden op voorhand geschreven en elke dag automatisch geplaatst. Officieel ben ik dus vertrokken maar in werkelijkheid ben ik nog altijd in Alfaz. Ondergedoken, als een sans-papiers … Ik heb echt moeite moeten doen om mij te beheersen en niets op de blog te schrijven. Maar vandaag hou ik jullie niet langer in spanning en vat ik de voorbije dagen even samen. Heb ik jullie belogen en bedrogen ? Ja. Ben ik een smeerlapke ? Een beetje. Was het met voorbedachte rade ? Neen ! 
    Alles was in gereedheid gebracht om te vertrekken maar ik heb nu eenmaal de luxe dat ik kan kiezen. Kiezen wanneer ik ga en waarheen ik ga. Mijn keuze was gevallen op Toledo, Salamanca, Zamora, Tordesillas en nog meer steden waar een heleboel caches op mij zouden wachten. Maar toen ik zondagochtend wou vertrekken en nog eens naar de weerberichten zag, begon ik toch te twijfelen. In Alfaz zou het ook enkele graden kouder worden en er werd regen voorspeld. In het binnenland zag het echter nog veel slechter uit : dagtemperaturen van hooguit tien graden, 's nachts net boven het vriespunt … niet echt mijn favoriete vakantieweer. En dus besloot ik op dezelfde plek te blijven, de plek waar ik al maanden vastgeroest ben. Ik had mezelf wel voorgenomen onder de radar te blijven. Ik heb dus geen restaurants meer bezocht waar ze me kennen, heb niets meer op de blog geschreven en heb veel op de laptop getokkeld : een nieuwe route uitgestippeld, naar The Bridge gekeken (Scandinavische topserie) en ben ook begonnen aan Homeland. Die serie krijgt ook overal goede kritieken en ik wist niet eens dat Clare Danes de hoofdrol speelt. Dat was voor mij een verrassing, ik keek vroeger graag naar haar My so-called life waar ze een tiener speelde die worstelt met het leven. 
    Onze pa is zondagavond na een reis van vijf dagen in Antwerpen aangekomen. Elke dag gingen er enkele graden af en kwamen er enkele liters water bij. Ik ben toch blij dat hij – als bijna 82-jarige – toch weer heelhuids thuis is geraakt. 
    Maandag stond in het teken van Beerschot. Zoals gehoopt door de rood-witte aanhang en gevreesd door de supporters van het Kiel ging de club in vereffening. Enkele dagen daarvoor hadden de spelers hun auto al moeten inleveren en geruchten over een fusie met Westerlo werden de kop ingedrukt. Stilaan wordt het ook duidelijk dat Westerlo volgend jaar in tweede afdeling zal moeten blijven voetballen en Cercle waarschijnlijk in eerste zal blijven. Een fusie van wat overblijft van Beerschot met KFCO Wilrijk zou misschien het meest logische zijn. Dezelfde buurt, dezelfde supporters en er is reeds een samenwerkingsverband. Iets is toch blijven hangen : één van de spelers kon niet tijdig op de training zijn want hij had geen benzine meer en had geen geld om te gaan tanken. Het gemiddelde jaarloon bij Beerschot ligt rond de 200000 euro ... misschien te veel geld uitgegeven aan gel en nagellak ?

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Salamanca - Zamora.
    Een dikke 120 km gereden en nu in Zamora.  De eerste keer dat ik deze stad bezoek, ik blijf dan ook meteen twee dagen.  Dit bericht én de vorige berichten zijn op voorhand geschreven en gewoon bedoeld om jullie een beetje op de hoogte te houden.

    14-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toledo - Salamanca.
    Een verplaatsing van 250 km naar Salamanca, ook hier ben ik al eens geweest maar toen had ik nog nooit van caches gehoord.

    13-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Villargordo - Toledo.
    Vandaag een rit van 300 km naar Toledo.  Ik ben hier al een keertje geweest samen met Nancy.  De camping is nog altijd veel te duur maar er zijn wel een groot aantal caches in de buurt verstopt.

    12-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alfaz - Villargordo.
    Vandaag laat ik Alfaz achter me en rij in enkele weken met een grote omweg naar het noorden, om daar de vrienden te vergezellen die vanaf vandaag een hele tijd met fiets en motorhome onderweg zijn naar Santiago de Compostela (zie blog hiernaast : "in de naam van de schelp").  Volgens eerdere plannen had ik twee weken geleden al moeten vertrekken om vrienden te bezoeken in Portugal maar soms moeten andere zaken voorrang krijgen, mijn aanwezigheid was hier echt wel vereist.  De insiders zullen wel een beetje vermoeden waarover het precies gaat, maar daarover krijg je in de nabije toekomst meer duidelijkheid ! De volgende dagen en weken zal ik misschien meer op het net kunnen dan vermoed, maar misschien ook minder dan gehoopt.  Ik probeer op voorhand al enkele berichtjes te schrijven zodat jullie weten waar ik ongeveer ben - of dat dan allemaal klopt zien we achteraf wel.  Vandaag rij ik van Alfaz naar Villagordo de Cabriel in de bergen achter Valencia - richting Madrid, zo'n 230 km.
    Het is vandaag trouwens een speciale dag : precies 20 jaar geleden speelde RAFC in het Wembley stadion in Londen de UEFA finale tegen Parma.  Ik was daar toen aanwezig en die wedstrijd - ook al werd ze verloren met 3-1 - blijft één van de mooiste herinneringen in mijn leven.

    11-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het lijstje is afgewerkt.
    Deze ochtend vroeg was de voet van de Puig Campana in wolken gehuld maar de top baadde al in de zon.  Toch was het de hele dag wisselvallig met af en toe flink wat zon maar in de namiddag waren de bergen helemaal door het wolkendek verslonden.  Het is gelukkig wel droog gebleven met een temperatuur van ongeveer 22 graden.  De volgende dagen zou er in heel Spanje regelmatig regen kunnen vallen.  
    In de voormiddag ben ik met de auto van Luc nog de laatste boodschappen gaan doen en om te lunchen ben ik met Luc in het Griekse restaurant Santorini gaan eten (Sonia is in België bij de familie op bezoek, dat was ik misschien vergeten te vertellen) en ik weet niet meer wat ik besteld heb, maar de portie was zo groot dat ik mijn bord niet helemaal heb leeggegeten.  De Sprint was spijtig genoeg gesloten - in het weekend gaan ze altijd later open - dus moesten we elders nog een koffie drinken.
    Gisterenmiddag zijn Jef en Brigitte nog afscheid komen nemen en een half uurtje geleden kwam mijn dikke vriend van hiernaast (Killah, de hond van de buurman) zijn laatste snoepje halen.  Mijn hele lijstje is nu afgewerkt en ik kan morgen vertrekken.  Als er nog huwelijksaanzoeken komen (of is dat wat overdreven - zie gastenboek Smile) dan hoor ik het wel ...





    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pronostiek.
    Als je hier na enkele maanden terugkomt, zijn er altijd zaken die verdwenen zijn en gelukkig ook altijd mensen die iets nieuws proberen.  Ik heb mijn glazen bol er eens bijgehaald en zonder een vloek uit te spreken doe ik enkele voorspellingen.
    Le monde du macaron zie ik de zomer niet meer overleven, de prijzen zijn veel te hoog vergeleken met andere zaken in de buurt.  Of zouden er in het snikhete seizoen veel kapitaalkrachtige snoepers naar hier afzakken ? Over restaurant Carpe Diem heb ik ook mijn twijfels, alhoewel een vaste waarde niet zo snel zal verdwijnen.  En toch, de vorige jaren hoorde je constant van klanten dat ze daar waren gaan eten.  Dit jaar heb ik de naam niet één keer horen vallen.  Met de bloemen- en plantenwinkel in Albir gaat alles uitstekend, die is net verhuisd naar het naastgelegen pand.  Het nieuwe ijssalon naast Cap Blanch zal dringend klanten moeten krijgen om de huur te betalen en de Goa bar aan de weg tussen Albir en Altea lijkt dezelfde weg op te gaan als voorganger Buddah - ik heb er nog geen enkele keer iemand zien zitten.  Japans restaurant Sapporo heeft nu wel een terras buitenstaan, maar zit evenveel volk dan binnen : niemand ! Terwijl "onze" Japanner het wel goed doet.  En dan nog een woordje over het half afgewerkte gebouw aan McDonalds, waar vroeger de oude Consum supermarkt stond.  Op enkele weken tijd was het oude gebouw gesloopt, het terrein bouwklaar gemaakt en al heel snel stond er een prefab gebouw waarvan iedereen denkt/hoopt/gokt dat het een Aldi supermarkt zal worden.  We zullen zien ...
    Ik wens alle winkels, restaurants, bars, ziekenhuizen en straathoeren toch een succesvolle zomer en tot binnenkort.















    10-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En waarom moest ik zo vroeg opstaan vandaag ?
    Om 8u15 kwam Diana de camperplaats opgereden en vijf minuten later zat ik klaar om geknipt te worden.  Ben ik niet mooi in mijn jurkje Laughing ? Om er een tijdje tegen te kunnen heb ik besloten om in één keer alles te laten afknippen.  Of toch niet !? Ik overweeg het wel dikwijls, want lang haar is niet altijd gemakkelijk.  Groeien deed het al een hele tijd niet meer en hopelijk zijn de 10-15 cm (!!!) die ik kwijt ben, er nu weer snel bij.  Klein detail voor de oplettende lezer : zelfs mijn wenkbrauwen kregen een beurt, ik kreeg al schrik voor mijn bikinilijn ...
    Na de middag kon ik weer iets van mijn lijstje schrappen : mijn laatste bezoek van dit seizoen aan de Pizza4U.  En dan begrijp ik weer waarom het altijd zo moeilijk is om hier te vertrekken : er zijn zo veel adresjes waar je lekker kan eten aan redelijke prijzen én de mensen zijn zo vriendelijk.  Na het eten kreeg ik een borreltje, de fles bleef zelfs op tafel staan en Pepe - de uitbater - kwam er even bijzitten om een praatje te doen.  Lang duurde het niet want er kwamen al snel nieuwe klanten aan, ik denk dat hij op een dag heel wat kilometers aflegt van de keuken naar het terras.







    09-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van de Chinees naar de Kaktus.
    Weer een mooie dag vandaag, maar niet zo drukkend warm als de vorige dagen.  In de voormiddag ben ik naar de Chinees gewandeld om mijn namaak-crocs te wisselen.  Alles wat ze in die Chinese winkels verkopen is meestal spotgoedkoop, maar de kwaliteit is soms evenredig.  Vorige week had ik een paar zwarte "crocs" gekocht en ze stonken zo hard dat ik ze enkele dagen buiten moest laten staan voor ik er gebruik van kon maken.  Ik heb normaal een bescheiden schoenmaat 41 maar in Spanje (en bij uitbreiding China) zijn de maatjes toch allemaal aan de kleine kant, ik had dus gekozen voor een 43.  Uiteraard had ik eerst een 43 gepast en had dan een paar dat nog in een zakje verpakt was, meegenomen.  En wat bleek : alhoewel op beide exemplaren duidelijk maat 43 aangegeven stond, zat er toch een verschil van zo'n 2-3 cm tussen linker-en rechterkant.  Ik heb voor alle veiligheid mijn voeten ook maar eens nagekeken, maar die zijn nog altijd alle twee even groot.  In de winkel deden ze gelukkig niet moeilijk, de crocs werden gewoon in de vuilbak gegooid en ik mocht een ander paar kiezen. 
    In de namiddag heb ik de hele auto een beetje opgeruimd, dan moet ik dat al zeker niet de laatste dag doen.  Nog even in het stoeltje zitten en een douche nemen en het was alweer tijd voor een etentje.  Eerst een aperitiefje op het terras en dan enkele trappen lager naar het restaurant van hotel Kaktus.  Op donderdag verwennen ze je daar met een Noors buffet en ik vrees dat de weegschaal daar morgen niet blij mee zal zijn.
    De camperplaats blijft intussen nog altijd goed gevuld, ook al zijn bijna alle vaste klanten/overwinteraars vertrokken.  Dré die enkele dagen geleden vertrokken is, heeft net in het gastenboek geschreven dat hij veilig is thuisgeraakt en onze pa heeft een berichtje gestuurd dat hij de nacht doorbrengt in Argelès-sur-Mer, waar het zeer druk is.  Nog even en mijn winterverblijf loopt ook ten einde.  Ik moet nog een hele lijst afwerken voor het zover is, morgen moet ik zelfs voor de eerste keer sinds lange tijd de wekker laten rinkelen voor een vroege afspraak !










    08-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onze pa is weg en Lynn komt eraan !
    Deze ochtend is onze pa vertrokken, ik heb hem verboden om in minder dan vijf dagen naar Antwerpen te rijden - of hij gaat luisteren ? 
    Het is nu 14u en het is in de zon echt niet uit te houden (momenteel 34 graden in de schaduw), gelukkig schuift er sporadisch een wolkje voor die oranje bol en ook een licht briesje laat zich af en toe voelen.  Ik ben net even naar beneden gewandeld om in de apotheek nog enkele bestellingen af te halen.  Ik kon niet alles krijgen zonder voorschrift, ze worden hier toch ook elk jaar strenger.  Ik ben ook even gaan kijken naar de nieuwe beenhouwerij/traiteur van Lynn (ex-dienster Sabor).  Alles is al netjes bepleisterd en geschilderd en de volgende dagen worden de toonbanken en koelinstallaties geplaatst.  Hopelijk draait de zaak goed als ze begin juni opengaat.  Als je in de buurt bent, breng ze dan zeker een bezoekje (om iets te kopen natuurlijk !) : net achter het hoekje van de Mercadona supermarkt, over het nieuwe sociaal centrum (bijna aan het voetbalterrein).





    07-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De laatste keer ?
    Alweer een schitterende dag vandaag en je wordt er alleen maar luier en luier van.  Een wandeling naar Sabor, dat was de enigste inspanning die we konden leveren.  Het was weer lekker, een nieuw en verfrissend voorgerecht (witloof, appel, kip en spek) en een "specialleke " als hoofdgerecht : zalmmoot in een jasje van spek met mosterd/appeltjessaus.  Voor onze pa was het de laatste keer van dit seizoen, en voor mij waarschijnlijk ook dus mochten we wel een beetje afwijken.  Op de terugweg nog even een cache van mij gaan controleren.  Alles zag er netjes uit en in de buurt was men volop bezig met appelsienen plukken.






    06-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rally.
    Ik heb mijn portie lelijke mensen weer gehad voor de rest van het jaar.  Reden : een uitstapje naar Benidorm.  Soms zou je toch echt hopen dat de boerka verplicht wordt voor de Britten die hier in alle (vooral XXXXXXL) formaten rondlopen, zelfs een beetje textiel zou af en toe al wonderen doen.  Ook de Benidorm Bastards waren natuurlijk van de partij en versta me niet verkeerd : ik vind het fantastisch dat mensen die minder mobiel zijn zich toch kunnen verplaatsen in allerhande elektrische vervoermiddelen, maar .... ik heb toch sterk het vermoeden dat er een aantal bij zijn die vooral in de categorie "veel te dikke lamzakken" thuishoren.
    Gelukkig werden alle negatieve indrukken al snel naar de achtergrond verdreven na een stukje pizza en een ijsje.  Intussen was het ook al tijd om naar het plein aan het stadhuis te gaan, daar vertrok vandaag de eerste Benidorm-Mallorca rally voor oldtimers.  Vooral Mercedes en Porsche waren goed vertegenwoordigd, maar ook de liefhebbers van een oude Rolls, Jaguar of MG kwamen aan hun trekken.  Veruit de mooiste vond ik een Mercedes Cabrio uit 1959, nog maar eens het bewijs dat er in mijn geboortejaar alleen maar goede dingen gemaakt werden.  De prijs was navenant : 600000 euro ! Ik ben benieuwd of er iemand ook voor mij zoveel geld zou willen betalen ...
    De busrit terug naar Alfaz werd nog een beetje opgevrolijkt door een dronken passagier die absoluut niet meer wist waar hij was of moest zijn.  De buschauffeur bleef aan elke halte vriendelijk vragen of hij misschien wou uitstappen was maar de naar schatting 150 kg zware kolos was blijkbaar van plan nog enkele rondjes extra mee te rijden.













    04-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gedraaid.
    Het belangrijkste nieuws van vandaag : ik heb mijn auto verplaatst ! Ik had er echt genoeg van na bijna drie weken deur aan deur te staan met de Friezen, mijn laatste week hier wil ik nog graag even een vakantiegevoel hebben.  Ik had naar een andere plaats kunnen verhuizen maar daar zou de vijand alleen maar voordeel mee doen.  Ik heb de Koala gewoon gedraaid en heb zo hun "tuin" en ook hun zon gehalveerd.  Verschillende mensen hebben hun voorzichtig aan het verstand proberen te brengen dat het toch aangenamer zou zijn moesten zij hun auto omdraaien, maar neen - zij vonden het zo gezelliger.  Wel : het idee over gezelligheid van een doorsnee Vlaming/Belg is helemaal anders dan dat van Jan Modaal in Nederland, zo blijkt maar weer.  En daarover is nu hopelijk het laatste woord gezegd. 
    Omdat ik tegen het vallen van de avond nog niet verder was geraakt dan de vuilcontainer op straat, wou ik toch nog een stukje wandelen en ergens iets gaan eten.  Eerste gedachte was McDonalds maar misschien was het toch beter om wat verder te stappen, enkele euro's meer uit te geven en nog een keertje langs Sacristan te gaan.  Ik ben dan inderdaad verder gestapt maar Sacristan is het niet geworden.  Uiteindelijk heb ik gekozen voor een nog goedkopere maaltijd dan bij McDonalds : El puente de oro, de Chinees aan de markt.  Er is al veel over gezegd en geschreven maar het blijft onbegrijpelijk hoe ze voor die lage prijzen toch degelijk voedsel kunnen serveren.  Ik had een menuutje van 5,80 euro : pikante soep, babi pangang (zo van dat vezelige vlees dat je uren later nog van tussen je tanden kan peuteren), een bolletje ijs en een halve liter water.  Alles geserveerd op een echt tafelkleed met een katoenen servet, nadien een warm vochtig handdoekje én een borrel voor een prijs waarvoor je in België amper het water krijgt.  Bovendien wordt alles sneller geserveerd dan bij McDonalds, je hebt hier ongeveer één ober per tafel.
    Voor de animatie werd gezorgd door de andere gasten : de tafel naast mij vriendelijke Nederlanders die me smakelijk wensten en er blijkbaar vanuit gaan dat iedereen hun taal spreekt, maar vooral een groepje Engelsen iets verderop.  Engelsen zonder tafelmanieren (zouden ze ook leverbaar zijn mét ?) en alleen komen voor de fles wijn.  Je kent ze wel : in de ene hand het glas en de vork in de andere vuist geklemd.  En dan maar proberen zo veel mogelijk in één keer op het vork te prikken en als het echt niet anders kan tussendoor ook nog de bami binnen slurpen.  Altijd gezellig !  

    03-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Den boom.
    Wat gisteren gepland was, is vandaag werkelijkheid geworden.  Geen grootse dingen, wel een een wandeling naar "den boom".  Dirk en Maryline waren daar nog niet geweest en wandelden dus mee.  Voor mij was het min of meer een verplichte uitstap want ik heb daar enkele maanden geleden een cache verstopt en ik wou toch nog even gaan kijken of alles in orde was.  Binnenkort laat ik Alfaz weer voor enkele maanden achter me en dus was een controle nu nodig.  Alles zag er nog netjes uit en hopelijk blijft dat zo tijdens mijn afwezigheid.  En voor de mensen die hem niet kennen : "den boom" is een 800 jaar oude johannesbroodboom en ziet er toch vrij indrukwekkend uit, ook al moet hij ondersteund worden.






    02-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zalig.
    Wat een fantastische namiddag.  Lekker gegeten ? Niets speciaals, gewoon een boterham.  Mooi weer ? Absoluut, maar niet mooier dan gisteren.  Maar wat een rust, enkel het gezang van de vele vogelsoorten die hier rondfladderen en GEEN gekwetter van mijn Friese buren.  Ik wou vanmiddag een flinke wandeling maken en net toen ik wou vertrekken haalden zij hun fiets van onder het zeiltje.  Ik ben dan nog even stiekem blijven kijken en ja hoor, weg waren ze ! Eindelijk kon ik mijn stoeltje nog eens uit de koffer halen en genieten van de voorjaarszon, die wandeling kan morgen ook nog.

    01-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De hele dag zon.
    Een heel mooie dag vandaag en af en toe moest je zelfs de schaduw opzoeken.  Luc en Sonia hadden geluk (en wij ook) want zo konden we allemaal samen buiten de spaghetti eten die Sonia had gemaakt.  Veel meer dan nog even een wandeling maken met Alfaz zat er daarna niet meer in.




    GASTENBOEK
  • Camperonderweg
  • plein
  • kieken
  • chiken house pub
  • Lekker




      
    Collega-bloggers
  • Camperhuub
  • Omer en Ann
  • Leo en Veronique
  • Bert - NL
  • Gery is er ook weer
  • Ron en Marja
  • Jan van Oarelbeke
  • Dimitri Verbelen

    Handig in omgeving Alfaz/Albir
  • Sabor in Altea
  • Pizza !
  • Universal Lounge Bar in Albir
  • Dierenkliniek in Alfaz
  • Hond kiezen in La Nucia
  • Weerbericht Spanje
  • Frax in Albir
  • Belgisch consulaat in Alicante
  • Dos Lunas in Albir

    Onze favorieten
  • camping POIs
  • fietsknooppunten
  • vrt nieuws
  • geocaching
  • lachen !
  • gratis software
  • dansen !
  • thuisforum
  • IT nieuws
  • originele geschenken

    U bent bezoeker nummer


    Bedankt ! ! !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!