MOBIELE HONDEN - altijd onderweg (zonder honden haha)
Ik zit ook op fu**ing FB - klik HIER !

Foto

Kijk ook eens op
www.mobielehonden.be
waar alles begon ...

Zoeken in blog

Archief per maand
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 05-2005
    Over vanalles : politiek, voetbal, films, geocaching, honden, restaurants, H-D, onderweg zijn en van het leven genieten ... De meest recente berichten staan bovenaan !
    Profile for etterke
    30-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rob en Letty.
    Ik was vandaag "van wacht".  Patrick en Vicky waren afwezig en er kwamen nieuwe klanten aan.  Tijdens het wachten heb ik de Harley verlost van zijn beschermingshoes waar hij de hele zomer onder gestaan heeft.  Die hoes heeft tijdens de voorbije hete maanden flink afgezien.  En dan : zou hij nog starten na ongeveer vijf maanden stilstaan ?  Bij de eerste poging lukte het bijna, de tweede keer ging het al wat minder en daarna steeds slechter.  Ik heb hem dan enkele uurtjes aan de batterijlader gehangen en ja hoor : het oude vertrouwde geluid/lawaai was er weer ! 
    Rond 13u30 waren de nieuwe gasten er : Jan en Gerrie plus hondje Senna.  Het zien er rustige mensen uit en het is nog even afwachten hoe lang ze blijven.  Kort daarna kreeg ik van Patrick telefoon, Rob en Letty hadden verwittigd dat ze vandaag ook nog zouden aankomen.  Rond 16u stonden ook zij voor de poort en dat was een hartelijk weerzien na een jaar afwezigheid.  Ze hadden zelfs een geschenkje voor me bij : een ultra klein stempeltje om tijdens het cachen te gebruiken.  Zo moet je niet steeds zitten prutsen om je naam in een petieterig klein boekje te schrijven.  Bedankt !











    29-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heel blij, of toch niet ?
    Geen idee wat ik deze voormiddag gedaan heb maar als ik het me niet herinner zal het niet belangrijk zijn.  Gewoon wat in mijn zetel gehangen waarschijnlijk.  Rond de middag ben ik naar onze pa gewandeld, zoals altijd had ik voor hem nog wat leesvoer en post bij.  Het lijkt er stilaan op dat hij een eigen tuincentrum begonnen is, alles staat intussen vol planten en bloemen.  En dan begint het : waar komen die foto's van Marilyn Monroe vandaan ? Gevonden bij de vuilbak.  Die pluche husky, die had je een paar maanden geleden toch niet hé ? Nee, die stond bij de container.  Doe daar dan ook nog een reistrolley, een airco, een kinderwagen (handig voor Chico), een wasmachine, een oud lessenaartje en twee tafels bij en het is duidelijk dat hij de voorbije zomer - verschroeiende hitte of niet - dagelijks zijn ronde heeft gemaakt op zoek naar bruikbare dingen.  
    Je moet weten, dat is altijd al zo geweest.  Hij heeft zelf nooit "achter de vuilkar gelopen" maar werkte in zijn beginjaren bij de Stad Antwerpen wel in het atelier waar de vuilniswagens gerepareerd werden.  En zo kwam ik tijdens mijn jeugd nooit iets tekort en ook al waren mijn spullen bijna nooit nieuw, ik had altijd de mooiste boekentas of als enige een teevee op zijn kamer.  Allemaal van de vuilkar en ik heb mij daar nooit voor geschaamd.  Zij die mij wilden uitlachen, hebben dat slechts één keer geprobeerd Laughing.
    En op het einde van het bezoek kwam de kers op de taart : "Moet je een elektrische fiets hebben ?" Die bleek niet van de vuilbak te komen maar gratis gekregen van een vertrekkende buurman.  En ik heel blij, ik ben al langer van plan om zoiets aan te schaffen ! Deze is niet wat ik normaal zou kiezen maar voldoende om hier naar de supermarkt of het restaurant te trappen zonder dat het zweet van je rug loopt.  
    Ik heb dan maar meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om een toertje te maken, zo kon ik zien hoe lang de batterij het zou uithouden.  Langs Albir voor een ijsje en dan, ik was toch in de buurt, eens gaan kijken of Dirk en Maryline op de camping in Altea stonden.  Ja dus, en ook Jan en Martina.  Dan de terugweg, ging vlotjes tot aan McDonalds en toen gaf de ondersteuning het op - na 11 km.  Dat is toch wel heel weinig, onze pa had nochtans gezegd dat de batterij helemaal was opgeladen.  Nu ja, als ik hem inderdaad alleen maar gebruik om hier naar het dorp te gaan, lukt dat wel.  Wat niet echt lukte is met die fiets tot aan de caravan geraken.  Verwaarloosbare versnellingen en een gewicht van tegen de 30 kg, stamp dat maar eens bergop ! En zo zweette ik uiteindelijk nog meer dan met mijn gewone fiets.  

















    28-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marie-Julie.
    Gisteren was ik bijna de hele dag bezig geweest met overladen van allerlei rommel van het busje naar de caravan. Vandaag zou een dag van bezoekjes en afspraakjes worden.  Eerst een terrasje doen met een aantal oude kameraden en daarna naar onze pa.  Dat terrasje gebeurde al om 11u en het was fijn om Ria, Filip, Angel en Evy nog eens terug te zien.  Onze pa zal echter nog een dag moeten wachten want deze ochtend had Vicky gezegd dat ze vanmiddag paella zou maken en ik was uitgenodigd.  En voor de paella van Vicky moet alles wijken ! Very Happy
    Het belangrijkste nieuws van de dag kwam nochtans uit Eeklo, waar Marie-Julie is geboren - het eerste kindje van neef Peter en vriendin Gaëlle.
    Ook nog even een zakelijke mededeling : ik kan niet beloven dat er paella voor iedereen zal zijn, maar ambiance en mooi weer kan je hier absoluut verwachten.  Ik wil maar zeggen dat er voor de volgende weken/maanden nog plaats is voor mensen die tot hier willen afzakken !














    27-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat een luxe !
    Gisterenavond heeft het flink geregend in Oropesa maar daar was, behalve de plassen, vandaag nog weinig van te merken.  Ik heb afgerekend en ben om 9u30 vertrokken.  Het laatste stukje van mijn reis verliep - net zoals de vorige dagen/weken - zonder problemen en iets na 13u was ik in Alfaz.  Raar, niemand thuis terwijl ze wisten dat ik zou komen.  Op zich geen probleem want ik heb een sleutel, maar toch.  Mijn eerste gedachte was dat hoogzwangere dochter Lydie aan het bevallen was en Patrick en Vicky dringend waren weggeroepen.  Later bleek dat ze uit eten waren met vrienden.  
    Ik had dus ruim de gelegenheid om op mijn gemakje alles over te laden van de Terminuzzz naar de caravan.  Zou al dat eten wel in de keukenkasten passen ?  De eerste ogenblikken voelde het aan alsof ik een appartementje had gehuurd, want zo lang heb ik nog niet in de caravan gewoond en alles heeft nog geen vaste plaats.  Maar wat een ruimte en wat een luxe ! Een hele zithoek om in te hangen, prima bed, badkamertje enz - een heel verschil met mijn busje.  Laat de winter maar komen ...
    Overigens, laat je niet misleiden door de bewolking rond onze huisberg.  Het is overwegend zonnig en ruim 25 graden in de schaduw.
      




     

    26-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oropesa.
    Vogeltjes vogeltjes vogeltjes, als het donker wordt zwijgen ze maar bij het ochtendgloren begint hun gekwetter. Het is alleszins beter dan wakker worden van een snelweg naast je deur. 
    Intussen heb ik dat kleine stukje Catalonië ook weer overleefd. Het is duidelijk dat het referendum van 1 oktober heel veel mensen bezig houdt. Je ziet veel meer Catalaanse vlaggen dan vroeger maar dat wil niets zeggen, tijdens de Ronde van Vlaanderen zwaait ook iedereen met Vlaamse leeuwenvlaggetjes – omdat die gratis uitgedeeld worden. Als je affiches ziet, roepen die vooral op om “SI” te stemmen. Si op wat is niet helemaal duidelijk want niet alle actievoerders of partijen hebben een eigen programma. Het is moeilijk om je in te leven in deze situatie maar ik ben geen voorstander van onafhankelijkheid voor alle mogelijke regio's in Europa. Bovendien hebben Spaanse regio's al een zeer ruime mate van autonomie. Republiek Bosuil is het enige wat ik kan gedogen.

    Een grote verplaatsing was het niet vandaag naar Oropesa, ongeveer 100 km. Zelfs met een tussenstop bij de supermarkt was ik nog altijd voor de middag op camping Didota. Ik blij hier graag komen, ook al is het vaak maar voor één nacht. Als je de camping verlaat ben je zo op het strand. Ga je naar links, dan kan je over houten paadjes kilometers ver door een natuurgebied de kustlijn volgen. Ga je naar rechts dan loop je door een van de meest megalomane projecten van de Spaanse kust : Marina d'Or. Tientallen flatgebouwen die grotendeels leeg staan maar nog altijd allemaal met perfect gemaaid gazon, prullenbakken worden leeggemaakt enz. Ik blijf me afvragen wie dat allemaal betaalt. Ik moet wel zeggen : ik heb nog nooit zo veel volk gezien als deze keer. Stel je daar niet te veel bij voor, iedere gast heeft nog altijd 500 m² privé strand Very Happy.
    Of het “centrum” nog altijd elke avond in kerstsfeer baadt, heb ik deze keer niet gecontroleerd maar ik zet er toch maar een foto bij van een vorig bezoek.


















    25-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ampolla.
    Rond 12u30 zag ik ze in de verte opdoemen : de Spaanse kust ! Miss Garmin stuurde me langs wegen waar ik nog nooit ben geweest maar die ze wel perfect had uitgekozen. De 250 km tot Ampolla werden in ongeveer 3u afgelegd, de drukke kustweg werd daarbij helemaal vermeden. 
    Op camping Ampolla Playa wachtte een verrassing : volzet ! Of ja, misschien tot nog een plekje, ga maar eens kijken op nr 521. Dat leek wel de parkeerplaats van de bungalow net daarachter. Het is niet omdat ik met een klein busje rij dat ik me zomaar laat wegsteken in een uithoek. Uiteindelijk kreeg ik nog een deftige plaats maar morgen moet ik wel vertrekken want die plaats is gereserveerd. Geen probleem, ik wou toch maar één nacht blijven. Bovendien is het een perceel met veel schaduw en dat is welkom want het is hier heet ! Ik slaap overigens al enkele dagen opnieuw onder mijn dun zomerdonsdeken, de slaapzak is veel te warm. 
    Mijn eerste wandeling ging naar het dorp waar de restaurants niet mochten klagen over de hoeveelheid klanten. Ik kocht een stokbrood en at aan de auto nog iets voor ik aan de tweede wandeling begon, richting natuurgebied. Enkele jaren geleden heb ik het gebied uitgebreid doorkruist, nu heb ik me beperkt tot een cache op anderhalve kilometer van de camping.













    24-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pyreneeën.
    Zou ik vandaag de grens met Spanje nog oversteken of niet ? Toen ik Saint Lary Soulan naderde werd de beslissing al snel genomen, de camping waar ik wilde gaan overnachten was net iets te ver van het dorp én in het dorp zelf waren er parkings genoeg waar ik de auto gemakkelijk kwijt kon. Uiteindelijk heb je in zo'n dorp alles op een uurtje gezien, tenzij je natuurlijk de bergen in wil trekken. Alles ademt hier wintersport uit, de kabelbaan wacht op de eerste klanten van het witte seizoen en in de winkels kan je de nieuwste ski- en snowboardmode al bewonderen. 
    Aan de kerk stonden heel wat mensen, ik dacht eerst aan een begrafenis of huwelijk maar het was voor het (dagelijkse/wekelijkse/jaarlijkse ?) beiaardconcertje en ik was net op tijd om mee te genieten. Ik heb nog even staan kijken naar de kaart van het skigebied en dat ziet er niet slecht uit, de meeste pistes liggen tussen 1700 en 2500 meter hoogte. Ik weet eigenlijk niet waarom wij ooit gestopt zijn met wintersportvakanties. Er was een tijd dat de sneeuw belangrijker was dan de zon en in één keer kwam daar een einde aan. De laatste snowboardvakantie die geboekt was, viel in het water omdat ik in het ziekenhuis werd opgenomen en daarna is er nooit meer gesproken over de Alpen. Alsof je zonder galblaas niet meer op ski's of snowboard mag staan.
    In ieder geval, vanmiddag werd er besloten dan toch maar meteen verder te rijden. Onderweg naar de Bielsa tunnel heb je prachtige vergezichten maar een parkeerplaatsje vinden was niet gemakkelijk, schitterend weer én een zondag brengt duidelijk veel mensen op de been. Op de grote parking net vóór de tunnel kon ik wel gemakkelijk staan en er moest toch gewacht worden voor ik door de tunnel kon. Als er een vrachtwagen of auto met caravan gesignaleerd wordt, volgt daarop onmiddellijk een gesloten slagboom en kan er slechts beurtelings door de tunnel gereden. 
    De eerste stop op Spaans grondgebied was Ainsa, hier was ik al regelmatig gepasseerd maar had nog nooit de tijd genomen om het dorp te verkennen. Je kan tot helemaal bovenaan rijden, er is een grote parking en van daaruit kan je zo het dorp inwandelen. Wat meteen opviel was de straatmuzikant, hij speelde heel goed gitaar maar vooral die stem ! Ik blijf dan altijd een tijdje zitten en als ze een pauze nemen doe ik een praatje. Ik nam me voor om bij het vertrekken ook een cd te kopen maar helaas, hij was verdwenen – etenstijd Smile.
    Het dorp zelf is uitermate gezellig en er is een overvloed aan keuze wat betreft bars en restaurants. De pittoreske plekjes om een foto te nemen zijn ontelbaar en in de smalle straatjes is het heerlijk koel. 's Avonds heb ik mij ergens aan het Embalse de Mediano gezet, heerlijk rustig.


















    23-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog een extra dag.
    Ik had gisteren ergens een affiche zien hangen met daarop de aankondiging van een "encierro".  Een encierro kent iedereen van het internationaal beroemde en verguisde Pamplona.  Daarbij worden stieren door de straten gejaagd en vallen er elk jaar wel een aantal gewonden en/of doden.  Hier zou het een spektakel voor kinderen zijn, zonder gevaar.  In mijn fantasie zag ik kinderen en stieren van plaats wisselen maar het was nog gekker én tegelijkertijd heel diervriendelijk : enkele papa's reden stierachtige karretjes door de Rue Gambetta en jaagden daarmee (verkeerd tellen kon echt niet) drie kinderen voor zich uit.  Vrij idioot dus, ik had een groot volksfeest verwacht .... maar wel blij dat er geen dierenleed mee gemoeid is.
    Gisteren was ik te laat om nog ergens terecht te kunnen voor een pizza, vandaag was het nog een beetje vroeg en dan maar een terrasje gedaan om alvast een aperitiefje binnen te gieten.  Daarna ook nog een fles van hetzelfde goedje gekocht : Floc de Gascogne (2/3 druivensap en 1/3 armagnac) en best lekker.
    De pizza bij L'Origan mocht er ook zijn, zelfs in de infobrochure van de vorige camping in La Romieu werd deze aangeraden.  Lekkere pizza oriental gekozen, ultra dun deeg met zwarte krullende randjes Smile.  Deze zaak ligt een stukje buiten het centrum en wordt vooral door de lokale bevolking bezocht, altijd een goed teken.



















    22-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hier uitgevonden ?
    Tijd voor iets anders. Tijdens de korte rit naar Condom (wel kilometers achter een convoi agricole gehangen) maakt de lokale radio mij wijs dat hun luisteraars de allerslimste zijn. Waarom ? Iemand met een ongelofelijke parate kennis wist zomaar te vertellen dat Stonehenge in het Verenigd Koninkrijk lag en niet in de Verenigde Staten. Fantastisch toch, en dan onmiddellijk daarna Dave Brubeck aankondigen met het nummer “Teeke cinq” ! 
    Ter plaatse kies ik resoluut voor de goedkope gemeentecamping, eindelijk internet tot in de auto. Ik leer al snel dat de plaatsnaam niets met het voorbehoedsmiddel te maken heeft maar wel met het samenvloeien van twee riviertjes. Ik heb nochtans tevergeefs gezocht naar Con en Dom. Moesten ze dat Durexgeval hier wel uitgevonden hebben, dan hadden ze moeten kiezen voor een extra stevige uitvoering. Anders zou de kans groot zijn dat hij een rit in je portefeuille niet zonder kleerscheuren zou overleven, zelden wegen in zo'n slechte staat gezien ! 
    Het stadje is er een zoals dertien in een dozijn maar de wandeling erheen is wel gezellig, naast het water. Je komt daar vanalles tegen.

















    21-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.La Romieu 3.
    Wat me na het bezoek het meest fascineerde was het verhaaltje van Angeline, een weesmeisje dat in de 14e eeuw zich het lot van katten aantrok. Toen er hongersnood uitbrak, aten de inwoners van La Romieu alle katten op maar Angeline slaagde erin een kater en een poes verborgen te houden. Toen later de oogst werd opgevreten door ratten, die geen natuurlijke vijand meer hadden, vertelde Angeline dat de dorpelingen (intussen 20) katjes konden adopteren. Al snel verdwenen de ratten en zo werd Angeline de heldin van het dorp. 
    Niet alleen een mooi verhaaltje maar ook het begin van een nieuwe zoektocht. Geen caches deze keer (er liggen er trouwens maar twee in de omgeving en hoera, allebei gevonden) maar zoveel mogelijk poezen proberen te vinden. Vooral op het centrale pleintje zijn er een heleboel te vinden. Echt stom, het was me voorheen nooit opgevallen maar werkelijk overal zie je de beestjes opduiken. De meeste zijn al eeuwenoud maar hier en daar zie je ook nieuwe(re) exemplaren en het plaatselijke souvenirwinkeltje speelt hier natuurlijk ook op in. Ik heb in totaal 17 verschillende exemplaren (de geschilderde en winkelexemplaren niet meegerekend) gevonden, sommige zijn echt grappig. Wie doet beter ? En zo hou ik nog meer van La Romieu dan voorheen ! 
    En dan een terrasje, want vandaag was wel alles open. En Frankrijk duur ? Neen, ik vind 2,65 voor een cola niet overdreven – vooral niet omdat het flesjes van 33 cl zijn én ik zicht had op een erg mooie pelgrim. La Romieu is immers ook een halte op weg naar Santiago de Compostela, de routes die vertrekken vanuit Le Puy en Rocamadour komen hier samen. Toen ik daarna terug naar de camping wandelde voelde ik in mijn knieën duidelijk het gevolg van de vele trappen. 
    Tijd om te relaxen aan het zwembad dan, met alweer een calippo. Ik had me voorgenomen om een paar uur te blijven liggen maar dat lukt me met de beste wil van de wereld niet. Een kwartiertje op de rug en tien minuten op mijn buik, onderbroken door een beetje zwemmen in het mooie zwembad. Mooi, maar vooral een speelbad. Het diepste gedeelte is slechts 1,30 m en dan spreken we over niet meer dan een kwart van het wateroppervlak. 
    En zo loopt mijn prospectie stilaan ten einde, want eerlijk zijn : ik ben hier niet zomaar. Toen ik in Lochristi vertrok had ik Luc en Anne verteld dat ik dit een perfecte bestemming zou vinden voor hun volgende kampeervakantie. En dus had ik mezelf een beetje verplicht om hier langs te komen. Of ze in 2018 voor Camp de Florence zullen kiezen hangt helemaal van hen af. Ik blijf het een mooie camping vinden maar wel erg prijzig in het hoogseizoen. Het valt mij ook heel moeilijk om mij in te beelden hoe het er hier aan toegaat als er overal gillende kinderen en huilende pubers met een gebroken vakantieliefdehart rondlopen. 
    Mijn avondfilms : eerst The girl with all the gifts. Geen idee wat ik moest verwachten maar het begon veelbelovend. Na een half uur werd het een zombiefilm maar toch nog goed genoeg om te blijven kijken. Daarna Baywatch ! Ik heb de serie destijds nooit gevolgd maar ik ben er toch van overtuigd dat de film even slecht is



















    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.La Romieu 2.
    Het zou niet eerlijk zijn tegenover mijn vorige overnachtingsplaatsen want daar was het ook rustig, maar hier hoor je werkelijk niets. En wat een sterrenhemel gisterenavond ! Onnodig om te vertellen dat ik goed geslapen heb. Vroeg naar bed (22u30 is voor mij normaal nog namiddag) want zonder internet is de verleiding om voor het scherm te blijven hangen toch veel kleiner. Ik ben wel heel benieuwd of de paljassen van Wilrijk (door sommige dwalenden nog altijd hardnekkig Beerschot genoemd) ook Lokeren hebben ingepakt tijdens de beker van België, de Croky Cup  
    Ik heb gisteren nog wel geprobeerd naar het tweede deel van Atomic Blonde te kijken maar na een tijdje heb ik het toch opgegeven, wat een slechte film. Spotlight was een stuk beter, over het misbruik door priesters in de katholieke kerk. De op ware feiten gebaseerde film speelt zich af in Boston maar we weten nu dat het overal is gebeurd. En zoals overal probeerde de kerk het potje gedekt te houden en werden hooggeplaatste geestelijken zelfs “weggepromoveerd”. Blij dat ik nooit iets met de kerk te maken heb gehad en tegelijk triestig voor de mensen die het goed menen. Terwijl ik dit schrijf, vind ik troost bij London Grammar, echt schitterende muziek. 
    In de voormiddag ben ik opnieuw naar het dorp geweest, deze keer om de collegiale kerk en bijhorende gebouwen te bezoeken. Vijf euro inkom en eigenlijk heb ik daarmee meer dan mijn bijdrage geleverd want ergens in een toren hangt een bord dat de restauratie mee betaald wordt door de Vlaamse gemeenschap. Alhoewel, het is lang geleden dat ik nog eens belastingen betaald heb. 
    Het bezoek is de moeite waard, door de inleidende film bekijk je alles toch op een andere manier. Vanop de toren heb je een mooi uitzicht op het heuvelige landschap maar let op : niet voor brede of “grootvoetige” mensen, de treden zijn smal, steil en zeer kort. 



















    20-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.La Romieu 1.
    Zeven graden in de auto deze ochtend. De croissantjes afgehaald bij de receptie en een streepje zon opgezocht om ze op te eten. De Bretoense dame van de caravan naast mij kijkt een beetje zorgelijk en vraagt of ik een kopje koffie wil. Dat weiger ik beleefd, sinds enkele jaren drink ik wel eens een koffie na het eten maar om wakker te worden heb ik dat zwarte vocht echt niet nodig. 
    Onderweg wordt nog maar eens duidelijk hoeveel dorpjes en steden in Frankrijk de afgelopen jaren al bezocht heb : Bergerac, Villeneuve, Périgueux – ze hebben allemaal geen geheimen voor mij. Als ik mijn bestemming voor vanddag nader, herken ik van ver zelfs de toren van de collegiale kerk van La Romieu al. Niet zo imposant als de kathedraal van Chartres die gisteren tussen de donkere regenwolken opdook, maar toch … 
    La Romieu dus, het was een plaatsje waar ik al lang eens wou terugkomen en het is nu eindelijk gelukt. Aan de receptie van camping Le Camp de Florence vroeg het uiterst bevallige meisje me of ik er al eerder geweest was. Ik antwoordde bevestigend en prompt vond ze me nog terug in de computer, weliswaar met een verkeerd adres. Volgens haar gegevens was mijn (toen nog ons) vorige bezoek in mei 2004. De camping ziet er nog altijd even gezellig uit met heel veel “onbenut” groen en grote tot gigantische percelen. Ik zoek mij een plaatsje in de uitbundig schijnende zon, vlak tegen het (in 2004 nog niet bestaande ?) dierenpark met paard, ezel en geitjes. Allemaal, behalve het paard, komen ze goedendag zeggen. Geiten zijn toch helemaal anders dan schapen, niet zo schichtig. Moest er geen omheining tussen staan, ik ben er zeker van dat ze me morgenvroeg wakker zouden kussen. 
    Ik wandel nog even naar het dorp, op een half uur heb je alles gemakkelijk drie keer gezien maar dat wist ik op voorhand. En toch blijft het de moeite, alleen spijtig dat alle café's dicht zijn. Ook de kleine kruidenier houdt zijn deuren langer dicht dan aangekondigd. Iedereen schakelt door de warmte over op een ander tempo. 
    Terug op de camping trakteer ik mezelf op twee calippo's en wanneer ik de deur van de Terminuzzz open, besef ik dat ik beter een plaats in de schaduw had gekozen. Morgen zou er nog vijf graden bijkomen, goed genoeg om het zwembad uit te testen en dus blijf ik nog een nacht extra !



















    19-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brantôme.
    Wakker geworden door … de regen. Toen ik doorreed zag ik dat de politie bij de vele foutparkeerders stond. Om ze te verbaliseren of vermanend toe te spreken, ik zal het nooit weten want mijn nieuwsgierigheid is zeer beperkt bij dit rotweer. 
    De volgende halte op het programma zou Argenton sur Creuse worden. Dit stadje wordt ook wel eens omschreven als het “Venetië van de Berry”, dat wil ik best geloven want door de overvloedige regenval begint alles op Venetië te lijken. Ik rij tot aan de camping en zie bordjes staan naar Romeinse en middeleeuwse bezienswaardigheden. Ik zoek tevergeefs naar een wegwijzer waarop “ZON” staat en rij verder. Op de autosnelweg wordt af en toe slechts tegen 40 km/u gereden, alle hemelsluizen gaan open. Ook de volgende stop (Bessines) wordt overgeslagen en pas vanaf Limoges stopt het met regenen.  
    Miss Garmin stuurt mij langs wegen die ik zelf nooit zou kiezen en toegegeven : met één van de vorige campers had ik hier en daar al lichtjes in mijn broek gescheten. Ook andere chauffeurs hadden dat vóór mij al gedaan want op de D18 lag een dikke laag bruine smurrie, waarschijnlijk om de diepe putten te camoufleren. 
    Uiteindelijk reed ik rond 14u de camping van Brantôme op. Volgens mijn schema zou ik hier normaal pas binnen enkele dagen op de camperplaats staan maar van al mijn voornemens klopt niet veel meer. Hier in Brantôme kan ik eindelijk nog eens een aantal caches vinden maar niet zoveel dan gehoopt. Het stadje zelf blijft de moeite en ook hier spreken ze weer over het plaatselijke Venetië. Ik loop in t-shirt (!) door de straten en weersta aan de plaatselijke crèmerie met meer dan 50 smaken. Na een hete douche gaat het elektrisch kacheltje aan, wat een luxe !



















    18-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Regen.
    Na de koffiekoeken en chocomelk (rara, wie heeft dat meegegeven ?) ben ik door de gietende regen verder gereden naar Pont de l'Arche. Daar zouden tientallen caches op mij liggen wachten, helaas … echt veel zin had ik niet om in dat rotweer te gaan zoeken. Dan maar verder naar het zuiden en gestopt in Lamotte-Beuvron. Mooie camperplaats naast het water en ik had het laatste vrije plekje inclusief picknicktafel. De auto geparkeerd en meteen vertrokken voor een zoektocht, alweer met weinig succes. Ik zal dringend een andere hobby moeten zoeken. Rond 19u begon het ook hier te regenen en dus ga ik nu in mijn warme slaapzak naar een filmpje op de laptop kijken. Niet zomaar een filmpje maar “les saisons”, een prachtige documentaire. Terwijl de regen op het dak tokkelde bleven er campers aankomen, waar die allemaal parkeren zal ik morgen wel zien.










    17-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Albert.
    Gisteren met Nancy afspreken was moeilijk want ze heeft het altijd zo druk druk druk. Vertrekken zonder haar en de zwarte krullenbol te zien is onmogelijk en dus werd het weer een ontbijt bij de Vlegel in Mortsel. Na het eten zomaar instappen en vertrekken gaat dan ook weer niet, want altijd heeft ze wel iets bij. Deze keer o.a. een doos borstbollen en een knuffelbeer (+ tje). Lichtjes gestoord maar wel de allerliefste van de wereld ! Maak echter nooit de vergissing haar in huis te halen Laughing.
    Zonder problemen kwam ik deze middag aan op de eerste bestemming : Albert in Picardië. Onderweg struikel je naar gewoonte, je bent hier tenslotte in de buurt van de Somme, over monumenten en begraafplaatsen uit de eerste wereldoorlog maar ik ben bij slechts eentje gestopt. 
    Albert is een mooi stadje maar is op zondag wel compleet uitgestorven. De weinige toeristen liepen rond in de zeer mooie basiliek of zaten op een terrasje te genieten. Ik ging een paar caches zoeken dat was geen onverdeeld succes, minder dan de helft werd gevonden. Eentje lag bij een soort vliegtuigenkerkhof/museum. Ik wou mijn tocht nog wat uitbreiden maar de hemel werd in de verte toch wel heel donker en na een tijdje begon het te donderen. Gelukkig bleef het droog tot ik aan de auto was, ik had zelfs nog tijd om even naar het voetbal te kijken. Het niveau was echter bedroevend laag en toen het hard begon te regenen zat ik al droog op de camping. Ja, camping want het is verdomme koud 's morgens en 's avonds en ik heb enkel een elektrisch blazertje om de boel op te warmen. De camping waar ik sta is uiterst mooi en rustig gelegen, vlak naast een aantal vijvers met recreatiegebied. Op een overwegend zonnige dag als vandaag trekt dat natuurlijk de nodige dagjesmensen aan maar die verdwijnen 's avonds allemaal. 
    Aan de receptie is er gratis internet, goed genoeg om even op de hoogte te blijven en te skypen. Wil je ook verbinding op de rest van het terrein dan zal je moeten betalen.



















    16-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laatste keer Antwerpen.
    Vandaag Lochristi verlaten en nog een babbeltje met de schapen gedaan. De volgende keer zullen ze er niet meer zijn, raar gevoel …
     Rond 13u was ik in Antwerpen en toen ik uit het metrostation stapte op de Groenplaats, was er weer een feestje aan de gang : festival van het woord, met een zwarte gospelgroep op het podium van de kiosk. Bleek het om een of ander bijbelgebeuren te gaan. Ze mogen zoveel zieltjes winnen als ze willen, maar van dat van mij blijven ze af ! 
    Na de Meir op en af gewandeld te hebben was het tijd voor een puntzak en een curryworst special bij frituur Max, dat smaakte ! Om het calorieënmetertje nog meer te doen doorslaan stapte ik bij de buren binnen om een grote Frappuccino te bestellen. 
    's Avonds ging ik naar café Ami voor een optreden van Feathers & More, gezellig als altijd. Ik hoop dat ze deze winter nog eens naar Spanje afzakken.














    15-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tot volgend jaar.
    Mijn verblijf in België loopt stilaan ten einde en echt veel redenen om langer te blijven zie ik niet met dit kille, winderige en regenachtige septemberweer..  De voorbije dagen werden gevuld met banale zaken als nog eens langs de supermarkt passeren, een gasslangetje vervangen enz.  Vandaag kreeg ik het laatste avondmaal in Lochristi voorgeschoteld : verse rode kool à la Lucien, echte winterkost.
    Morgen ga ik nog langs Antwerpen en zondagochtend vertrek ik naar het zuiden.  Op het gemakje, zoals jullie van mij gewend zijn.  Ik zal 10-14 dagen onderweg zijn en de route loopt langs Albert - Pont de l'Arche - Argenton - Brantôme - La Romieu - Condom - Saint Lary Soulan - Ainsa - l'Ampolla naar Alfaz del Pi, of helemaal anders Laughing.
    Ik ga ervan uit dat ik onderweg regelmatig internet zal hebben en dus kan je weer reisverslagen en foto's verwachten van de reis.

    12-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goede reis.
    Ik wil jullie besparen hoe ingewikkeld een bepaalde tak van mijn familie is en voor het gemak noem ik de persoon waarover ik het heb gewoon tante, ook al heb ik haar zelf nooit zo genoemd.  Tante Patricia.  Tante Patricia was de mama van mijn nichtje Yessica.  Inderdaad, was ...  Het zag er al een tijdje niet zo goed uit en gisteren is het licht definitief uitgegaan.  Amper 70 en precies 12 jaar ouder dan ik want wij zijn beiden geboren op dezelfde dag : 28 februari.  Dat schept toch een bijzondere band want die speling van het lot zorgde ervoor dat we zowel in de Chinese als de Westerse horoscoop hetzelfde teken hadden : varken en vissen.  Voor de rest hou ik mij helemaal niet bezig met dat soort zaken maar het zorgt er toch voor dat ik haar niet gemakkelijk uit mijn geheugen zal wissen.  Er is ook geen enkele reden om haar te vergeten, ik heb er altijd een goede band mee gehad.  Zoals vaak gaat, verlies je elkaar soms voor een langere tijd uit het oog maar als we elkaar zagen was het altijd een prettig weerzien.  Ik ben dus blij dat ik haar recent nog een aantal keren heb gezien.  Patricia, ik wens je een goede reis en sterkte aan alle vrienden en familieleden.  Smak.

    10-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oeudeghien - waar ?
    Ik heb gisteren lang getwijfeld : zou ik het naar de derde editie van Fête de la Station in Oeudeghien gaan ? Het had al ongeveer 24u zonder ophouden geregend en ook rond de middag zag het er nog heel donker uit.  En toch : het is er altijd plezant en ze steken er zoveel tijd in ... Ik ben dus toch maar doorgereden, mede omdat rond 14u toch af en toe de zon kwam piepen.  Onderweg werd ik nog getrakteerd op enkele flinke stortbuien en ook ter plaatse moesten de gasten regelmatig even schuilen maar het bleef, zeker toen het later werd, helemaal droog.
    In het begin was er veel minder volk dan vorig jaar maar na enkele uurtjes was het weer gezellig druk en kon iedereen genieten van een klein ambachtenmarktje, een waarzegger, muziek en vooral goedkope drank en hapjes.  
    Vandaag had ik naar het Ubuntu festivalletje in Boom kunnen gaan maar ik vond de affiche niet goed genoeg om mij te verplaatsen.  Zondag rustdag dus.















    07-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hard, harder, hardst !
    Vanmorgen langs de bank geweest om enkele honderdduizenden euro's van de Kaaiman Eilanden naar één van mijn offshore bedrijven in Costa Rica door te sluizen én meteen ook mijn voorraad wintermedicijnen op peil gebracht.  Daarna met de (recent) verlengde lijn 7 tot aan het MAS gereden om daar, na een latte macchiato, het museum te bezoeken.  Geen extra tijdelijke tentoonstelling deze keer en dus was er niet veel nieuws te ontdekken.  Dat was helemaal anders in de Quick aan het Centraal Station : voor ik naar Spanje vertrek moest ik toch zeker de "Formidable" uitproberen, een volgens de reclamecampagne 100% Belgische hamburger.  Ik vond het maar een flauwe bedoening en niet voor herhaling vatbaar.  
    Rond 17u was ik terug bij de auto op Linkeroever en kon ik nog even rusten voor de absoluut oorverdovende avond die zou volgen.  Gelukkig was ik deze keer mijn oordopjes niet vergeten.  In concertzaal "Het Bos" kregen we eerst pijnlijke soundscapes te verwerken, toen kwam de metal van Link en daarna de hoofdact : Wiegedood.  Je begrijpt dat een groep die zo'n naam kiest niet onmiddellijk een hit zal scoren in de Ultratop.  Om alle twijfels weg te nemen kreeg de laatste cd de titel "De doden hebben het goed" mee.  Heeeeeeeeel zware en gitzwarte metal dus.  Word ik hier stilaan niet te oud voor ? 



















    GASTENBOEK
  • Camperonderweg
  • plein
  • kieken
  • chiken house pub
  • Lekker




      
    Collega-bloggers
  • Camperhuub
  • Omer en Ann
  • Leo en Veronique
  • Bert - NL
  • Gery is er ook weer
  • Ron en Marja
  • Jan van Oarelbeke
  • Dimitri Verbelen

    Handig in omgeving Alfaz/Albir
  • Sabor in Altea
  • Pizza !
  • Universal Lounge Bar in Albir
  • Dierenkliniek in Alfaz
  • Hond kiezen in La Nucia
  • Weerbericht Spanje
  • Frax in Albir
  • Belgisch consulaat in Alicante
  • Dos Lunas in Albir

    Onze favorieten
  • camping POIs
  • fietsknooppunten
  • vrt nieuws
  • geocaching
  • lachen !
  • gratis software
  • dansen !
  • thuisforum
  • IT nieuws
  • originele geschenken

    U bent bezoeker nummer


    Bedankt ! ! !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!