MOBIELE HONDEN >>> HET VERVOLG ...
Ik zit ook op fu**ing FB - klik HIER !

Foto

Kijk ook eens op
www.mobielehonden.be
waar alles begon ...

Zoeken in blog

Archief per maand
  • 02-2019
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 05-2005
    Over vanalles : politiek, voetbal, films, geocaching, honden, restaurants, H-D, onderweg zijn en van het leven genieten ... De meest recente berichten staan bovenaan !
    Profile for etterke
    06-01-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alle cd's zijn geript
    Een titanenwerk waar ik ongeveer 2 jaar mee bezig geweest ben, is eindelijk voltooid : alle cd's die hier in huis rondslingeren en de moeite waard zijn, zijn omgezet naar mp3 formaat.  Uit die verzameling heb ik dan de beste nummers geselecteerd zodat we onderweg heeeeeeeeeeeeeeeeel veel van onze favorietje muziekjes kunnen beluisteren.  Nu ligt er nog een hele stapel lp's (zo van die zwarte dingen met aan beide kanten muziekgroeven) op dezelfde behandeling te wachten maar dat werk is arbeidsintensiever en zal nog veel meer tijd in beslag nemen.
    Vanmorgen hebben we ook onze financiële situatie nog eens bekeken en uitgerekend wat er wanneer naar welke rekeningen moet getransfereerd worden ...  Alles nadert stilaan de eindfase en we hebben nog 3 weken tijd ! Het budget zal krap zijn maar we geraken er wel.

    05-01-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De voorbereidingen zijn in volle gang ...

    Alles is nog rustig in huis, maar toch wordt er al vanalles gepland : wie zorgt voor de binnenkomende rekeningen, wie zal het gras afrijden, wat als er bv een lek is in de kelder ? Het schildpadprobleem is enkele weken geleden al opgelost, een collega van het werk heeft een geschikte tuin en zal gedurende onze afwezigheid proberen er geen soep van te maken.


    16-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het begint dichterbij te komen
    We zijn nu al enkele weken bezig met allerlei kleine dingen in orde te brengen.  Het uitzicht van de blog zal waarschijnlijk niet meer gewijzigd worden.  Tenslotte is deze blog alleen bedoeld om de "achterblijvers" op de hoogte te houden van onze reis en niet om een schoonheidsprijs te winnen.

    31-10-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog niet tevreden ...
    Opnieuw beginnen prutsen aan het uitzicht van blog.  Zal nog wel eventjes duren voor alles in orde is. 

    23-10-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voorgeschiedenis
    Alles een jaar achterlaten, we droomden er al lang van en enkele jaren geleden was er opeens een "onweerstaanbare drang" om een jaar tijdskrediet aan te vragen.  De firma waar we allebei werken werd overgenomen en daar waren we, om het zacht uit te drukken, helemaal niet gelukkig mee.  Op dat moment wilden we gewoon weg van alle zever en ambas op het werk en dus vroegen we een jaartje loopbaanonderbreking aan.  Wat we tijdens dat jaar gingen doen en hoe we dat gingen financieren, dat waren zorgen voor later.  De ontgoocheling was groot toen bleek dat we op een wachtlijst terecht kwamen en dat het nog bijna 5 jaar zou duren voor wij aan de beurt waren ...  Intussen zijn we al gewend aan de nieuwe bazen, iedereen heeft een beetje water bij de wijn gedaan en de situatie is leefbaar geworden.  De drang naar een lange vakantie bleef natuurlijk bestaan en omdat we nog enkele jaren konden nadenken én sparen, werden de plannen wat concreter.  Sinds 1998 rijden we rond met een zwerfauto, motorhome, kampeerwagen - noem het zoals je wil - dus het lag voor de hand om daarmee rond te trekken.  In 2004 hebben we speciaal met het oog op onze "grote reis" een nieuwe aangeschaft met iets meer ruimte en wat meer comfort.  Echte luxe zoals een koffiezetapparaat, een satellietschotel, airco enz. blijven we afzweren, het moet toch een beetje op kamperen lijken ...

    22-10-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het begint er al wat beter uit te zien.
    De titel zegt genoeg zeker ? Stilaan begint alles een vaste vorm te krijgen, maar net zoals onze site zal ook deze blog sober blijven zonder schreeuwerige kleuren en allerlei animaties.

    21-10-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.lelijke blog eigenlijk ...

    Zo'n standaard blog is best lelijk en als ik dan zie wat andere gebruikers daar van maken...  Er zijn werkelijk zeer mooie blogs bij en dus zal ik proberen onze blog toch ook een beetje mooier te maken.  De kleurtjes zijn inmiddels al een beetje aangepast aan onze site zodat ze samen meer één geheel zullen vormen.


    20-10-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Na enkele jaren website, nu ook een blog ...

    Hallo allemaal,
    Dit is mijn eerste ervaring met een blog.  Onze website is al enkele jaren een vaste waarde voor mensen die met de hond(en) willen kamperen.  In 2007 zullen wij een jaartje rondzwerven in vooral Spanje en Portugal en we zullen niet altijd de mogelijkheid hebben om ergens draadloos onze website up-to-date te houden.  Een blog leek iets simpeler omdat je die dan ook kan bijwerken op een publieke computer in bv. een internetcafé.
    Normaal gezien vertrekken we begin februari en tot zolang zal er op deze blog maar weinig gebeuren.  Onze website blijft tot dan zeker de meeste aandacht krijgen !


    23-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag vakantie 2006 - geplaatst in maart 2011.
    1 september 
    Lekker uitgeslapen, de auto ingeladen en rustig vertrokken richting Duitsland. Zoals te verwachten tijdens de namiddag geen verkeersproblemen en iets na 16 u aangekomen aan het Caravan Center van de Messe. De grote toeloop moest blijkbaar nog op gang komen want we konden vlot het terrein oprijden en kregen een prima plaatsje toegewezen op veld 15. Ideaal gelegen om met de honden te wandelen en niet te ver van de biertent en de bushaltes. Elk jaar wordt op de site van het salon aangeraden geen honden mee te brengen maar zoals altijd zijn de viervoeters ook nu weer talrijk aanwezig. Oxbow en Fakie hebben het er naar hun zin : schaduw genoeg, veel mensen om naar te blaffen, honden om te besnuffelen en er zijn mooie wandelingen mogelijk. Ze kunnen zelfs een stukje in de Rijn. Vermits we pas morgen de beurs zullen bezoeken hebben we ruim de tijd om kwijlend over de parking te wandelen. Wat hier allemaal bij elkaar staat kom je tijdens al je vakanties samen niet tegen. Van "koekendozen" van enkele tientallen jaren oud, over omgebouwde legervoertuigen tot super-de-luxe Amerikaanse 20tonners. Wat vooral opvalt is het grote aantal duurdere merken : Concorde, Carthago, Phoenix - ze zijn hier allemaal goed vertegenwoordigd. De meest opvallende is echter een Hymer van Perestroika Tours die prachtig beschilderd is. Op de laptop vinden we maar liefst 25 digitale zenders ! 's Avonds lopen we enkele forumleden (Peter Brig en Lucky Luke) van de campersite tegen het lijf en drinken nog een pintje. Ook een lekkere Duitse worst gaat er zonder problemen in.

    2 september
    Na een wandeling met de honden trekken we naar de beurs waar we weer iemand (Leri) van het forum tegenkomen. De hele dag lopen we alle zalen af en zien dat de meeste constructeurs hun best hebben gedaan om iets moois rond de nieuwe Transit en Ducato te bouwen. De buitenmaatse gevaartes zijn ook weer goed vertegenwoordigd en de oldtimershow vonden we ook de moeite. De meeste merken pakken ook uit met "goedkope" integraalmodellen waar op de prijs wordt bespaard door het weglaten van bv. de dubbele vloer, goedkopere ramen e.d. De ingerichte bestelwagens lijken elk jaar duurder te worden. Op het einde bezoeken we ook de accessoirehal en de Tour Natur beurs waar we al direct een hoop (niet voorzien) geld uitgeven aan nieuwe Teva-sandalen, een simpel omvormertje en een paar assteunen. Hier en daar horen we verkopers klagen over de bezoekersaantallen. Men zou met zo veel nieuwe modellen beter verwacht hebben. Op de "camping" zijn nog altijd veel lege plaatsen op te vullen. Na een douche in het prima onderhouden sanitair gebouw van het caravan center gaan we 's avonds gaan we nog eens een kijkje nemen aan de tent en ja hoor : alweer een pintje pakken met naar Düsseldorf afgezakte campersiters. We praten met o.a. Bakkertje, Raymond en Kathy en ook Wim (in rolstoel) en Pascale die we voor de eerste keer terugzien na hun zware ongeval in Duitsland. 

    3 september 
    's Morgens nog even naar Bakkertje gaan kijken die niet ver van ons geparkeerd stond maar die was al naar de beurs vertrokken (of lag nog in zijn bed) en ook gezocht naar de Karmann die Raymond ter beschikking had voor een testrit maar we hebben hem niet gevonden. Rond half twaalf zijn we vertrokken en met een omweg langs Düsseldorf-Noord toch richting Koblenz geraakt. Omstreeks 15u30 zijn we aangekomen op Country Camping Schinderhannes in Hausbay/Pfalzfeld, een gezellige camping met zeer vriendelijk onthaal. We maken nog een wandeling met de honden en kijken op de laptop naar een film. 

    4 september 
    We besluiten te vertrekken maar eerst helpen we nog een 82-jarige Nederlander die er niet in slaagt zijn "sleurhut" aan zijn wagen te koppelen. Als we doorrijden zien we beschilderde Hymer van Perestroika Tours op de parking staan. De reisorganisatie blijkt zijn thuisbasis op de camping te hebben. We maken nog een praatje met enkele medewerkers en nemen een brochure mee. We zijn niet ver van de Loreley en het ligt dan ook voor de hand om daar eens langs te rijden. Ik ken het verhaaltje nog van heel lang geleden maar heb de rots nog nooit gezien. Onderweg parkeren we de auto in Sankt Goar, een gezellig toeristisch plaatsje aan de Rijn en niet ver van de beroemde rots. Er zijn vele winkeltjes met poppen, beren, koekoeksklokken e.d. - ideaal voor mensen die hun huis willen volzetten met allerlei nutteloze garnituren. De bakker is moeilijker om voorbij te lopen en we kunnen niet weerstaan aan Loreleybrood, - spitzen en -felsen die later op de dag allemaal in mijn buikje verdwijnen. Het beeld van Sankt Goar vind ik een dubieus geval, het lijkt op een priester die onder zijn pij een blowjob krijgt van een misdienaar. We gaan eens kijken wat de overzetboot kost en dat blijkt € 6,50 te zijn. We kunnen er zo'n 20 km mee uitsparen maar we zullen toch maar rondrijden. Enkele kilometers verder zien we de rots aan de overkant en zijn blij dat we niet voor de veerdienst betaald hebben. De rots ziet eruit als honderden andere in de buurt en we rijden verder richting Bad Kreuznach. Aan een wegversmalling ter hoogte van wegenwerken in de tegenovergestelde richting staat een vrachtwagen in panne en niemand kan passeren. We zijn blij dat we de andere richting uitrijden. Na een tijdje vraagt Nancy zich af waarom we eigenlijk naar een CD van Frank Sinatra luisteren. Ik moet heel hard lachen want het is de nieuwe van Bob Dylan die een luisterbeurt krijgt. Als daarna Yevgueni door de luidsprekers klinkt, kijkt ze al wat vrolijker. Onderweg doen we inkopen in een Lidl-supermarkt waar we op de parking meteen een deel van de aangekochte voeding verbruiken. Langs lokale wegen zonder verkeer arriveren we rond 15u in Schönenberg-Kübelberg. Op camping Ohmbachsee naast het meer zullen we 2 nachten blijven staan. De camping zelf oogt minder uitnodigend dan de vorige en de ontvangst wordt "verzorgd" door een wat nukkige man die later toch wel vriendelijk blijkt te zijn. We krijgen weinig informatie en gaan zelf op verkenning. Het overdekbare zwembad dat volgens de camping cheque-gids zou moeten open zijn tot 15 september is gesloten en ziet er ook niet echt uitnodigend uit. De supermarkt van de camping heeft enkel nog overschotjes van het afgelopen seizoen in de rekken staan maar er kunnen wel verse broodjes besteld worden. De omgeving is prima om te wandelen en te fietsen en rond het meer wordt duchtig aan nordic walking gedaan. 

    5 september 
    Prachtig weer vandaag en we besluiten zo weinig mogelijk te bewegen. Na de middag willen we toch even gaan kijken wat de wandeltocht van 2 km naar Glan-Blies inhoudt die vermeld wordt in de campinggids. Het blijkt een slechte vertaling te zijn : op 2 km van de camping kan je de "radwanderweg" van Glan naar Blies volgen ... 's Avonds stippelen we de route voor de volgende dagen uit. In Tsjechië of Slowakije zullen we weer niet geraken. Ze blijven voorlopig mooi weer voorspellen in Duitsland dus zijn we niet van plan om onze centjes uit te geven aan al te veel diesel. 

    6 september 
    Wanneer we "s morgens willen doorrijden, vragen onze buren waar we naartoe gaan. We vertellen dat we naar de camping in Neckargemünd willen maar dat raden ze ons af. Zij komen van daar en zijn er na één nacht gaan lopen van het lawaai. De brug loopt over de camping en van enige rust is geen sprake. We bedanken hen voor de waarschuwing maar doen toch lekker onze eigen zin. Onderweg willen we enkele uurtjes in Heidelberg rondhangen maar er wordt overal aan de wegen gewerkt en een parkeerplaats vinden is bijna onmogelijk. We rijden dan maar naar de burcht en vinden daar een mooie parkeerplaats : helemaal blijven doorrijden tot het hoogste punt, voorbij de betalende parkings - vóór een antieke villa heb je heel grote parkeerplaatsen met kans op schaduw. We eten iets in de auto en wandelen langs een pad naar beneden waar we een uur of twee rondwandelen in de buurt van de gigantisch grote ruïne. Iets later komen we aan op camping An der Friedensbrücke in Neckargemünd. Het lawaai blijkt mee te vallen maar de camping zelf helemaal niet. Het is een langgestrekt veld naast de Neckar met helemaal geen privacy en geen schaduw. Je kan net zo goed op een parking gaan staan. Helemaal achteraan en langs de oever zijn wel mooie plaatsen maar die zijn blijkbaar alleen voor de langblijvers, wat we ook logisch vinden. Als je deze camping kiest om van hieruit Heidelberg te bezoeken, kan dat op vele manieren : met de fiets, boot, bus en trein. 

    7 september 
    Normaal wilden we 2 nachten op deze camping blijven om nog een keertje het centrum van Heidelberg te bezoeken maar we trekken verder, op zoek naar rust. De bedoeling is om naar een camping in Wertheim te rijden maar het draait een beetje anders uit. Na vele omleidingen belanden we in ons dorp van bestemming maar zien daar een wegwijzer naar een motorhomeparking aan de Tauber. We besluiten om daar te overnachten. De parking is gratis en je mag er maximum 3 nachten blijven staan. Er staan zo'n 20 motorhomes en de brug boven de parking zorgt eerder voor schaduw dan lawaai. Het gezellige dorp is op loopafstand en het kasteel is zeker de moeite om eens rond te wandelen. 

    8 september 
    We rijden verder en belanden al snel in een file. We verlaten de snelweg en rijden langs kleine wegen naar Creglingen/Münster waar we in de namiddag arriveren op camping Romantische Strasse. Het stukje camping achter de receptie is voorbehouden voor passanten en een aantal plaatsen zijn verhard, een prettig vooruitzicht met het onweer dat voorspeld wordt. Het sanitair is van de bovenste plank en er is een klein overdekt zwembadje en een zwemmeer. Het gedeelte van de camping waar de langblijvers staan is heel mooi, met veel niveauverschillen en een riviertje. 

    9 september 
    We rijden 220 km en komen rond de middag aan in Regensburg. Onderweg zien we een groot aantal waarschuwing voor afgesloten autostrades na het weekend en vragen ons af wat er aan de hand is. Na een korte verkenningstocht met de fiets door het centrum wordt het al snel duidelijk : de paus komt op bezoek in zijn geboortestad ! Gelukkig gebeurt dat pas nadat wij vertrekken maar het weekend brengt hij door in München en wij hebben voor zondag Dachau op het programma staan ... Heel Beieren staat op zijn kop en er wordt een flinke verkeerschaos verwacht. We zullen eens moeten bekijken of we ons programma niet beter een beetje aanpassen. Eerst rijden we naar de Azur camping vlak bij het Donaupark. Een prima stadscamping, de plaatsen zijn wisselend van afmetingen maar er zijn ook verharde plaatsen voor zwaardere voertuigen. Met de fiets ben je op 10 minuten in het centrum maar er stopt ook een bus voor de ingang van de camping. In Regensburg zelf hangt een gezellige sfeer en overal worden pausprullaria verkocht. We kuieren door de stad en ontdekken talloze eetgelegenheden, een groot winkelcentrum à la Wijnegem shopping center, vele historische gebouwen maar ook daklozen die onder de brug slapen. Kortom, alles wat een grote stad te bieden kan hebben. Als goede katholieken zijn we natuurlijk ook eens gaan kijken naar de plaats waar Papst Benedikt XVI de mis zal opdragen. Het is niet moeilijk om de route te vinden, overal waar hij langs zal komen zijn de riooldeksels dichtgelast en met gele verf gemerkt. 's Avonds zijn we op de Dultplatz nog naar de kermis geweest, een mengeling tussen een ouderwetse kermis en een bierfeest. Digitale teevee kijken lukt hier niet, terwijl we op de vorige overnachtingsplaatsen bijna altijd tussen de 5 en 10 zenders konden ontvangen. Op de camping betaal ik 's avonds 8 euro voor een uurtje draadloos internet. 

    10 september 
    We worden wakker met het nieuws dat de franzözische Justine Henin de finale van de US Open heeft verloren van Sjarapova ... Iets voor 10u vertrekken we richting Dachau en verwachten ons aan grote verkeersproblemen richting München i.v.m. het pausbezoek maar blijkbaar durven de meeste Duitsers niet buiten komen want we hebben nog nooit zo rustig rondgereden. Om half twaalf rijden we de parking van het voormalige concentratiekamp op en zien daar onmiddellijk de Bürstner van Luc en Marina staan. De eerste indruk van het kamp was een beetje teleurstellend, ik vond het allemaal te proper en het straalde weinig authenticiteit uit. Voor Nancy was het al snel genoeg en ze ging terug naar de auto. Gaandeweg werd ik toch ondergedompeld in de gruwelijke toestanden die daar hebben plaatsgevonden. In het museum zelf kan je als je alles wil lezen een hele dag doorbrengen, de barakken e.d. kan je op iets meer dan een uur afwandelen. Ik werd vooral stil in het crematorium. Maar hoe erg het ook allemaal geweest is, het leven gaat voort en de mensheid heeft blijkbaar nog altijd niet genoeg geleerd uit het verleden. Overal ter wereld moorden mensen nog altijd andere mensen uit omwille van hun overtuiging, huidskleur, geaardheid enz. Rond half vier arriveren we op camping Elbsee in Aitrang waar we zeer vriendelijk ontvangen worden. We krijgen een plaatsje toegewezen aan de rand van de camping zodat we met honden gemakkelijk langs de zijkant buiten kunnen om te wandelen. Na de avondwandeling met de honden komt onze overbuurman vertellen dat de we onze vuilniszak hoger aan het fietsenrek moeten hangen want we hadden tijdens onze kort afwezigheid bezoek gehad van een vos die blijkbaar elke avond nieuwe gasten komt testen. Het is hier 's nachts heel rustig en we slapen 's avonds als een roos. 

    11 september 
    We worden 's morgens gewekt door loeiende koeien die uit hun weide zijn ontsnapt en achter de auto op een landweggetje staan te grazen. Gelukkig staat er nog een afsluiting tussen het weggetje en de camping. Het brood en de croissants die we gisteren besteld hebben smaken heerlijk maar van een dagje rust zal niets in huis komen. Op de overigens zeer rustige camping is er welgeteld één vaste campinggast die het nodig vindt om met boor- en zaagmachine te jongleren en die staat natuurlijk juist in ons straatje. Rond een uur of 11 besluiten we dan maar om rond het meer te wandelen. Gewoon de oevers van het meer volgen blijkt niet mogelijk te zijn en we maken een grote omweg om terug bij de camping te geraken. Een hele mooie wandeling maar voor de honden net iets te lang en als we rond 13 u terug zijn aan de motorhome kruipen ze allebei onder de auto om een middagdutje te doen. Wij liggen de rest van de middag ook in onze relaxstoelen om van het zonnetje te genieten. Tegen de avond komt er een flink onweer opzetten. Net als gisteren probeer ik nog even op het internet te geraken maar het lukt me weer niet, het draadloos signaal is te zwak. 

    12 september 
    Het heeft flink gebliksemd maar uiteindelijk maar een klein beetje geregend. We rekenen af aan de receptie en krijgen nog een sjaaltje mee als aandenken. De uitbaters zijn echt mensen die zich 100 % inzetten voor hun gasten en alles doen om de camping zo gezellig mogelijk te maken. We rijden een klein uurtje tot Füssen waar we een plaatsje vinden op een motorhomeparking temidden van een aantal winkels (Aldi, Lidl, campingtoebehoren enz.), alles bij de hand en te voet te bereiken. In dezelfde straat zijn 2 parkings, de eerste ziet er een beetje rommelig uit en vermeldt geen prijs. De tweede oogt zeer gezellig en heeft zeer propere WC's en douches. Een plaatsje kost 10 euro + eventueel 2 euro voor 4A stroom, water lozen en vullen is gratis. Op het terrein zelf aan de ingang is er een café waar je ook iets kan eten aan zeer redelijke prijzen. Het centrum van Füssen en de hele omgeving is gemakkelijk met de fiets te verkennen, de fietspaden en -bewegwijzering zijn uitstekend. Je kan natuurlijk ook naar de kastelen van Höhenschwangau en Neuschwanstein maar als je het laatste met de fiets wil bereiken moet je toch een heel goede klimmer zijn. Ik heb het geprobeerd maar halverwege het laatste grindpad heb ik het opgegeven, de fiets aan een boom vastgemaakt en te voet verder naar boven gewandeld. Het was intussen meer dan 15 jaar geleden dat ik de kastelen nog had bezocht maar de omgeving is nog steeds indrukwekkend, zeker als je nog een omweg langs de Marienbrucke neemt. Inkom betalen doen we niet, van verschillende toeristen horen we dat ze het interieur de moeite niet vinden. Gisterenavond is er een vulling afgebroken van Nancy's tand afgebroken en voor alle veiligheid hebben we in Füssen een tandarts gezocht. De eerste (Hoffmann) had geen tijd om haar te helpen alhoewel er tijdens het vrije spreekuur niemand in de wachtkamer zat en ze wel de tijd had om op een plannetje aan te duiden waar we andere tandartsen konden vinden. Raar volkje, die Beierse tandartsen. Gelukkig werd Nancy wel geholpen door een andere tandarts (Binus-Twelkmeyer), die voor 10 euro het gaatje uitboorde en van een nieuwe vulling voorzag. In het zwart uiteraard ... maar heel vriendelijk en pijnloos. Nadien lopen we nog door de straten van Füssen waar de terrasjes overvol zitten en vrijwel iedereen zich volstopt met gebak en ijscoupes. 's Avonds zijn we met de honden nog naar het Festspielhaus gewandeld waar een musical over Ludwig II geprogrammeerd stond. Veel chic opgetut volk maar wel een heel mooi gebouw op een prachtige locatie. De honden konden er ook nog even een stukje zwemmen in de Forggensee. 

    13 september 
    's Morgens rond 10u vertrokken, de grens met Oostenrijk overgestoken en via Vils en Pfronten terug Duitsland binnen. Langs de Bodensee gereden tot Meersburg waar wegwijzers ons zonder problemen naar de motorhomeparking brengen. De parking is iets luidruchtiger dan de vorige maar er is ook meer schaduw. De prijs van 9u tot 16u is 3 euro, van 16u tot 9u betaal je 6 euro. Er staan 2 Belgische motorhomes op de parking maar we hebben de eigenaars niet gezien. Onze teller staat sinds Düsseldorf op 8 motorhomes met een Belgische nummerplaat, wat toch echt heel weinig is. We besluiten in ieder geval te blijven staan en naar Meersburg te wandelen. Er rijdt ook een (te betalen) pendelbus maar met de honden gaan we liever te voet. Oxbow slaagt erin vlak voor de drukbezette terrassen (het is mooi weer en etenstijd) te zitten kakken ... We hebben alles opgeraapt natuurlijk, maar plezant is het niet. Meersburg is best gezellig maar intussen beginnen alle middeleeuwse dorpjes op elkaar te lijken. 

    14 september 
    Goed geslapen en na een kleine wandeling verder gereden naar Tengen waar we na slechts 60 km aankomen op camping Hegau Bodensee. De bedoeling is om hier van een dagje volledige rust te genieten en daar zullen we niet veel moeite voor moeten doen. Werkelijk alles is hier aanwezig : zwemmeer, overdekt zwembad met whirlpool, sauna e.d., minigolf, speeltuin en op fietsafstand verschillende mooie dorpjes met watervallen, historische stadskernen enz. Een eigenaardigheid : de zijlijn van het voetbalveld in deelgemeente Wiechs vormt meteen ook de grens tussen Duitsland en Zwitserland ! Voor het avondeten wandelen we met de honden naar het centrum, er zijn geen wereldschokkende dingen te zien maar het is er wel pittoresk. Vanuit het "centrum" kan je naar een ruïne van een molen wandelen en dan langs een riviertje via bruggetjes terug naar het dorp. Met ons "digitaal sprietje" ontvangen we 4 Zwitserse zenders, maar echt verstaanbaar zijn de Zwitsers niet voor ons. Ook de campingmedewerkers spreken een zeer vreemd dialect. We zijn wel blij dat we eindelijk een goede radiozender hebben ontdekt, een soort Zwitserse Studio Brussel. Bijna 2 weken schlagers en oldies begonnen fameus tegen te steken. 

    15 september 
    Het heeft vannacht geregend en ook als we opstaan druppelt het nog een beetje. Terwijl we met de honden gaan wandelen rapen we hier en daar appeltjes en peertjes op die van de bomen gevallen zijn. 's Middags worden de appeltjes gestoofd met een scheutje vanillejenever en bestrooid met bruine suiker, lekker ... De camping en de hele omgeving zetten echt aan tot een langer verblijf en ondanks de vele motorhomeplaatsen in Duitsland, staan er weer een twintigtal motorhomes op de camping en zonder uitzondering hebben ze allemaal minstens één hond bij. 's Middags schijnt het zonnetje alweer en ga ik een beetje fietsen. Overal kan je goed bewegwijzerde fietsroutes vinden die je langs kleine wegen in de volgende dorpjes (en veel verder) brengen. Na het fietsen willen we een beetje tafeltennissen en nemen de palletjes en balletjes uit de auto. Lang geleden hebben we een blister met 6 balletjes gekocht, waarvan we er steeds één gebruiken om de auto waterpas te zetten. Dat balletje is steeds mooi rond gebleven, de andere uit de verpakking zijn allen eivormig geworden. We besluiten om ze toch maar te gebruiken en zijn benieuwd naar het effect. Het effect is quasi nihil, want de eerste keer dat we tegen een balletje slagen valt het in stukken uiteen tot grote hilariteit van de toeschouwers, zeker wanneer balletje 2, 3 , 4 en 5 hetzelfde gedrag vertonen. Uiteindelijk slagen we erin met ons "waterpasballetje" ons toch nog te amuseren. Gisteren hebben we in het restaurant al Schwarzwalder Maultaschen gegeten, vandaag probeer ik de gerookte struisvogelworst (die afkomstig is van een struisvogelboerderij hier in de buurt) in rode wijnsaus. De smaak is zeer sterk en blijft lang hangen, echt lekker is het niet maar wel het proberen waard. 

    16 september 
    We blijven nog een dag langer op de camping en zitten lekker te niksen in het zonnetje. We kunnen maar best zo veel mogelijk profiteren want de volgende dagen voorspellen ze veel regen. 

    17 september 
    Het is vannacht beginnen regenen. We wandelen even met de honden, blazen ze droog met de haardroger van de hondendouche en rijden door naar het "beroemde" voetbalveld aan de grens met Zwitserland, volgens de folders het enige voetbalveld ter wereld waar de zijlijn tegelijkertijd de staatsgrens is. Als de bal wordt ingeworpen, gebeurt dan vanaf Zwitsers grondgebied. Veel is er niet te zien, het is een voetbalveld zoals je er in elk dorp één vindt, maar aan de zijlijn staat inderdaad een grenspaal. Om een foto van de grenspaal te nemen, loop ik door het versgemaaide natte gras met als gevolg dat heel mijn sandalen vol gras hangen. In de stromende regen rijden we Zwitserland binnen om een half uurtje later aan te komen in Schaffhausen om de grootste waterval van Europa te zien. Echt indrukwekkend vonden we het niet en we houden het snel voor bekeken in de nog steeds neergutsende regen. Langs kleine landwegen, we passeren zelfs Beringen (!), rijden we naar de Titisee. We parkeren ons op de motorhomeparking aan het station en wandelen naar het meer en de winkelstraat. Ondanks het mistroostige weer (intussen is het motregen geworden) lopen hier heel wat toeristen rond. We twijfelen nog even of we op de parking zullen blijven overnachten maar rijden toch door richting Feldberg. We doorkruisen het Zwarte Woud maar zien er niet veel van, de helft van de tijd rijden we door laaghangende wolken. Uiteindelijk komen we aan op Feriencamping Hochschwarzwald in Muggenbrunn, een deelgemeente van Todtnau. Een simpele camping met mooie wandelwegen in de buurt maar sanitair dat vergeleken met de vorige campings zeer gewoontjes is. 's Avonds begint het weer hevig te regenen, ik blijf wachten tot het een beetje mindert om nog even met de honden te wandelen maar tegen middernacht moet ik tegen mijn zin toch door de regen met ze buiten. 

    18 september 
    De hele nacht is het blijven regenen, de beek die naast de camping loopt is echt een kolkende stroom geworden. Jammer van het slechte weer, we hadden hier graag nog wat rondgewandeld. Aan de ingang van de camping ligt een "blotevoetenpad" en dat leek ons wel plezierig om een keer te doen maar ook dat is uitgesteld tot een volgende keer, want ooit komen we hier terug - dat staat vast ! We vertrekken heel voorzichtig richting Freiburg en blijven de hele tijd de aanzwellende waterloop volgen. Hier en daar komen er nog bergbeekjes bij en raken de paden langs de oever overstroomd. Op de radio horen we dat er hier en daar al dorpen van de buitenwereld zijn afgesneden. In Freiburg vinden we niet meteen een goede parkeerplaats en rijden dan maar meteen door naar Colmar waar we na enig zoeken en rondrijden een geschikte (gratis) parking vinden vlak bij het centrum, intussen is het ook gestopt met regenen. Colmar is een mooie stad met vele winkels en oude vakwerkhuizen. Spijtig genoeg zijn de winkelstraten een beetje uitgestorven, blijkbaar gaan de meeste winkels hier pas maandagmiddag om 14u open. Als de winkels beginnen te openen, rijden we verder langs Kaysersberg (waar we een grote motorhomeparking naast de weg zien liggen) en de Col du Bonhomme naar Saint Dié in de Vogezen. We waren van plan hier drie dagen te verblijven (camping cheque aanbieding 3=2) maar al bij het binnenrijden van de stad kijken we elkaar ontevreden aan. Dit lijkt maar niks om zo lang te blijven hangen. We rijden naar camping La Vanne de Pierre en zoeken zelf een plaatsje want de receptie is nog gesloten. De plaatsen zijn heel groot maar de bomen moeten dringend gesnoeid worden wat voor de nodige schurende geluiden tegen het dak zorgt. We zetten ons naast een Belgisch echtpaar uit Waterloo. We zeggen "goedemiddag" en ze antwoorden ons in het Frans, terwijl ze net daarvoor Nederlands met elkaar praatten - blaaskaken ! We wandelen met de honden naar het centrum en kunnen niet snel genoeg terug zijn. Veel is er niet te zien, de hoofdstraat wordt heraangelegd en het is er verschrikkelijk druk. Overal stinkende bussen, lawaaierige brommertjes en rondhangende schooljongeren. Op de camping is het gelukkig iets rustiger maar één nacht lijkt ons meer dan genoeg. Voor de zoveelste keer tijdens deze vakantie overleggen we over onze volgende bestemming. Voorlopig blijft het in de hele omgeving kwakkelweer. 's Avonds komt er een bijzonder uitziende motorhome met Belgische nummerplaten op de camping gereden. Ik heb hem in Gent ook al zien rondrijden : de Tele Atlas motorhome met videocamera's langs alle kanten. Ik ga natuurlijk direct een praatje maken met de jonge gasten die ermee rondrijden en het blijken Tsjechen te zijn die in opdracht van Tele Atlas rijden. Al snel krijg ik een Tsjechisch biertje aangeboden en hebben we het over de boezem van Jan Köllers vriendin ... 

    19 september 
    Ik had graag de motorhome van Tele Atlas eens van binnen bekeken maar ze waren te vroeg weg. We kunnen nog net een foto nemen voor ze de camping afrijden. Rond half elf rijden we zelf door en stoppen nog even in het centrum om een krant te kopen. Vandaag blijft het nog zwaar bewolkt met kans op regen maar vanaf morgen betert het en tegen donderdag beloven ze terug de hele dag zon. Voor alle zekerheid rijden we toch nog een stukje naar het zuiden en belanden na een tocht langs o.a. Epinal, Vittel en Monaco (een gehuchtje) op camping Lac de la Liez aan de rand van Langres. Een camping met een openlucht en een overdekt zwembad, hier zitten we goed om het mooie weer af te wachten. Voor een compleet vernieuwde camping is het sanitair niet echt super te noemen en het achterste gedeelte van de camping lijkt wel een Hollandse enclave. 

    20 september 
    Normaal wilden we met de honden naar het centrum van Langres wandelen maar de vooropgestelde 3 km blijken in vogelvlucht te zijn. Langs de niet zo gezellige weg is het bijna 7 km wandelen en dat willen we de beestjes niet meer aandoen. Om met de fiets te gaan ziet Nancy dan weer niet zitten, de hoogteverschillen zijn niet om mee te lachen. Uiteindelijk heeft Nancy het idee om gewoon aan de uitgang van de camping te gaan staan en proberen een lift te krijgen. Binnen het kwartier kunnen we meerijden met een echtpaar uit Namur met roots in Wevelgem. Langres is eigenlijk niet echt gezellig maar we lopen toch een drietal uren rond, vooral de wandeling lang de omwallingen is de moeite. In het centrum komen we te weten dat Langres de geboorteplaats van Diderot is, de "uitvinder" van de encyclopedie. We ontdekken ook een stadscamping aan de Tour de Navarre, de prijs voor één nacht zonder stroom kost nog geen 8 euro, dat moeten we onthouden voor later. Een busverbinding met de camping is blijkbaar onbestaande en we nemen een taxi die ons 13 euro kost. 

    21 september 
    Vandaag zou de herfst moeten beginnen maar dat is hier niet te merken. Het is werkelijk prachtig weer, de zon schijnt vanaf 's morgens door ons alkoofraampje naar binnen. Er staat wel een sterke wind en voor alle veiligheid zetten we de luifel extra stevig vast. Als we een douche gaan nemen, zien we dat er iemand in geslaagd is zijn/haar chemische WC leeg te gieten in een wasbak met een blauwige smurrie tot gevolg, de schoonmaakploeg zal tevreden zijn ... De rest van de dag hangen we in de zon en in het zwembad. 

    22 september 
    Markt in Langres en we rijden nog eens mee met het echtpaar uit Namur. De markt stelt niet veel voor en we lopen dan nog maar eens door de winkelstraat waar Nancy een nieuwe schoudertas koopt. Aan het Office de Tourisme lopen we een jongeman tegen het lijf die samen met zijn vriendin en 2 honden van Portugal naar Duitsland wandelen. 's Middags maken we nog een wandeling langs een aantal sluizen waar je normaal niet mag wandelen maar het water staat zo laag dat we het toch maar wagen. Daarna ruimen we de auto een beetje op, want morgen vertrekken we richting Antwerpen. 

    23 september 
    's Morgens vertrekken we rond half elf en onderweg twijfelen we nog even of we nog een nachtje in Luxemburg zullen blijven maar we rijden toch maar in één keer door naar Antwerpen.

    29-05-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De vakantie is alweer voorbij.
    Rond 10 uur doorgereden en om half vijf 's middags thuis gearriveerd.  
    In totaal hebben we deze vakantie 2400 km gereden met een gemiddeld verbruik van 10 liter per 100 km. De vakantie is geworden wat we er van verwacht hadden. We hebben echt Oostenrijks weer gehad : zowel 12 graden en regen als wolkenloze lucht en meer dan 30 graden. De campings zijn meegevallen maar we blijven de Franse in het algemeen toch gezelliger vinden. Het sanitair staat bijna overal op zeer hoog niveau en de motorhomes zijn overal goed vertegenwoordigd, vrij overnachten is dan ook (bijna) overal verboden. Toiletcassettes kan je overal legen, voor een vaste tank hebben we geen mogelijkheden gezien. De weersvoorspellingen op lange termijn waren in ons geval perfect betrouwbaar, hier kunnen Frank en Sabine een puntje aan zuigen. Honden zijn overal toegelaten, maar er wordt echt op gehamerd om alle troep op te kuisen (en gelijk hebben ze). Alle campings waar we overnacht hebben; komen uit het camping cheque-boekje en op deze manier blijft het betaalbaar, de prijs wordt echter fors opgedreven door allerlei toeslagen (ecotaks e.d.), De prijzen voor een hond zijn aan de hoge kant (meestal 4 tot 5 euro per nacht) maar je krijgt er wel overal zakjes voor in de plaats. Wat ons absoluut tegenviel, is het feit dat veel campings aan drukke wegen liggen en/of helemaal niet in het mooie landschap dat we ons bij Oostenrijk voorstellen. Op de campings worden (in tegenstelling tot) Frankrijk weinig verhuurhuisjes, -caravans en -tenten aangeboden. Nog een vergelijking met Frankrijk : ronde punten zijn hier ook in opmars, maar vooral tunnels graven doen ze graag. Tijdens onze 14 dagen zijn we maximum 10 Belgen tegengekomen. En het laatste : vrijwel elke pizzeria heeft tegenwoordig een kebabzaak als buur.

    28-05-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Richting Antwerpen.
    Het wordt stilaan tijd om richting Antwerpen te rijden. Het is zeer warm en na 370 km stoppen we in Durlach-Karslruhe op camping Turmbergblick. Echt een mooie camping zonder al te veel overbodige zaken, en ondanks de ligging vlak bij de autosnelweg verrassend rustig. Karlsruhe ligt op 8 km afstand en er is een Aldi en een openlucht zwembad vlak bij de camping. De receptie doet denken aan een postloket van lang geleden en maakt het onthaal niet echt gezellig. We wandelen in de buurt tussen volkstuintjes en langs een fietspad maar vinden nergens een plaatsje waar de honden kunnen loslopen. Rustig wandelen aan de leiband is geen probleem. Pas na 10 uur ‘s avond begint de warmte iets draaglijker te worden. 

    27-05-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kaunertalgletscher.
    Nu is het genoeg geweest, bovenop het lawaai van de auto’s kregen we vanmorgen als extraatje nog het lawaai van een bouwwerf aan de overkant van de straat. We hebben even overlegd over de dagindeling en hebben dan toch maar gekozen voor een uitstapje naar de Kaunertalgletscher. Even na Feichten moet je een "Maut" van 19 euro betalen en daarna begint de klim naar boven. Als we aan de Stausee aankomen kunnen we kiezen : links of rechts langs het stuwmeer. Langs de rechterkant staat aan de zijkant een afsluiting met een verbodsteken maar echt duidelijk is het niet en we besluiten dan maar die weg te kiezen. Iets verder staat er nog een bord dat waarschuwt voor "gevaarlijke weg met vele bochten" maar voor de rest ondervinden we geen problemen. Het valt wel op dat al de andere auto’s en moto’s de andere kant nemen. Als we later terugrijden is de weg wel degelijk afgesloten ! Na 29 bochten staan we helemaal boven tussen de skipistes op 2750 meter hoogte. Het zicht rondom is magnifiek, hier kan je foto’s blijven nemen. Halverwege de afdaling stoppen we aan het snelstromende riviertje om iets te eten. Rond 14u30 zijn we terug beneden en besluiten we een omweg langs Mittenwald te maken omdat daar een camping is waar we in het najaar nog enkele dagen naartoe willen. We rijden over Zirl naar Seefeld maar dat gaat niet vanzelf, de helling is zeer steil en enkele vrachtwagens hebben moeite om boven te geraken en zorgen zo voor een file. Hier en daar staat een auto aan de kant met de motorkap open maar wij geraken zonder problemen boven. Voor we de grens passeren tanken we, in Oostenrijk is de diesel toch nog iets goedkoper dan in Duitsland en wij zijn duidelijk niet de enigen die daar van op de hoogte zijn. Rond half zes komen we in Mittenwald aan op Naturcampingplatz Isarhorn, een grote camping zonder genummerde plaatsen. De omgeving is zeer mooi, de Isar stroomt langs het kampeerterrein en de plaatsen liggen verspreid op verschillende niveaus. Het lijkt hier wel een commune uit de sixties, iedereen doet zijn zin en in het enige sanitairgebouw (waar het regelmatig aanschuiven is want er zijn duidelijk te weinig douches en afwasbakken) lopen mensen in hun blootje rond. De gemiddelde leeftijd is hier een stuk lager dan op de vorige campings, er zijn heel veel jonge mensen en de sfeer is heel los. Op het terras aan de ingang zit veel volk te eten en te drinken. De pizza diabolo is zeker aan te bevelen, 7 euro en een slaatje inbegrepen. Wandelen met de honden is hier geen probleem, de beste mogelijkheden heb je aan de overkant van de grote baan. Je kan naar Mittenwald wandelen in een klein uurtje (ook de bus is mogelijk) maar ook langs de Isar zijn gezellige wegen waar de honden kunnen loslopen en regelmatig in het water kunnen. ‘s Avonds hangt er een verbrand geurtje over de hele camping, overal worden kampvuurtjes aangestoken.

    26-05-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een verroest smaakje.
    Toch goed geslapen, ondanks het drukke verkeer aan de overzijde van de Inn. Overdag is er meer lawaai, vooral van de vele motorrijders. Eigenlijk zouden we het liefst vandaag opnieuw versassen maar het is te warm om te rijden. Bovendien is het Sacramentsdag, een officiële feestdag en er gaat een processie uit in het dorp. Het hele dorp lijkt actief te zijn als misdienaar of als lid van de blaaskapel of schuttersgilde. Het autoverkeer is volledig verbannen uit de dorpskern. en heerst een serene sfeer. Na de processie zitten we de hele dag te puffen in de zon, de temperatuur ligt rond de 30 graden. Enkele keren gaan we naar een klein "strandje" aan de Inn waar de honden zich even kunnen verfrissen. Voor de rest ergeren we ons toch een beetje aan onze Noorderburen die ook hier weer in grote aantallen zijn neergestreken. We gaan ook even een kijkje nemen bij de bron met mineraal water vlak bij de camping. Regelmatig stoppen daar auto's om flessen te vullen en we besluiten dat ook te doen. Wij vinden het water echter niet lekker, het heeft een beetje een verroest smaakje.

    25-05-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verschil tussen een Nederlander en een Duitser.
    Goed geslapen en een praatje gemaakt met onze Nederlandse buur. Hij is net terug van Kroatië en het is hem niet meegevallen. Zeer grote campings met goed sanitair maar de wegen zijn soms nog van erbarmelijke kwaliteit. Het geheel deed hem nog altijd aan het vroegere Oostblok denken, vooral de mentaliteit van de mensen. Daarna vertrokken naar Prütz, waar we na amper 50 km rijden aankomen. We hadden gehoopt dat we nog enkele rustige nachten in de bergen zouden kunnen doorbrengen maar dat is zonder het drukke verkeer van de Reschenpas gerekend. De camping is overzichtelijk en is niet ver van het centrum gelegen. Het onthaal aan de receptie is het vriendelijkste van deze vakantie en we kiezen plaats nummer 42, de plaatsen zijn gemiddeld groter dan we tot nu toe gewend zijn in Oostenrijk. Het sanitair is ruim, modern en zeer proper. Voor de honden is er een hondendouche en genoeg schaduw, wandelen kan richting Ried langs de Inn, waar ze ook kunnen loslopen. Vanuit Ried denken we dat we kunnen terugwandelen langs de andere oever maar uiteindelijk loopt het pad dood op een plaats waar twee rivieren samenkomen. Helemaal terug zien de honden niet echt zitten, het is dan ook erg warm vandaag. De enige mogelijkheid is de berm opkruipen en de drukke autoweg oversteken. Dat doen we dan maar en via het centrum van Prutz bereiken we terug de camping. We zitten nog maar net in ons stoeltje of er breekt in de schuur vlak over de camping brand uit, enkele minuten later is het voltallige vrijwillige brandweerkorps ter plaatse. De ramptoeristen op de comfortplaatsen hebben het beste zicht. Van ons mag dat, ze hebben ook meer betaald … Als we even rondkijken valt het ons op dat op het comfortgedeelte (waar de plaatsen iets groter zouden moeten zijn) vol staat met Duitsers, het goedkope deel staat vol met Nederlanders (en wij). Het verschil tussen een Nederlander en een Duitser is precies 2 euro.

    24-05-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nabij het klooster van Stams.
    Het is nog de hele nacht blijven doorregenen maar nu is het droog en de zon probeert de kilte te verdrijven. Rond 10 uur zijn we vertrokken, langs de normale uitgang lukte het niet wegens asfalteringswerken maar langs een steile zijweg raakten we terug op de goede weg. Onderweg zijn we nog even gestopt in Rattenberg, dat blijft altijd een gezellig dorpje om een uurtje rond te wandelen. Eigenlijk wilden we ook nog een kijkje gaan nemen aan het Museumsfriedhof, een begraafplaats zonder doden maar wel met grafzerken met leuke opschriften, maar we zijn het gewoonweg vergeten. Nog even langs de supermarkt geweest om inkopen te doen voor de laatste dagen en dan naar Stams doorgereden. Rond half twee aangekomen op camping Eichenwald, een vrij bescheiden camping (vlak naast 2 springschansen) met sanitair dat we vroeger normaal vonden op een camping maar na onze ervaringen op de vorige campings zijn we zo rotverwend dat we het maar minnetjes vinden. Alles is wel heel proper maar in hun brochure spreken ze over luxueus en dat vinden we overdreven. De plaatsen zijn niet genummerd en iedereen kan op verschillende terrassen gaan staan waar hij/zij wil. Spijtig genoeg wordt ook hier het zich weer verpest door hoogspanningskabels, inclusief een mast op de camping. Achter de camping is een mooie wandelweg en in de verte zie en hoor je de Inntalautobahn maar echt storend is het niet. Het kleine zwembad zou moeten open zijn, maar is duidelijk nog niet schoongemaakt. Na het avondeten wandelen we naar het beroemde klooster van Stams, een rustgevend en idyllisch plekje.

    23-05-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog steeds in Kramsach.
    Over gisteren kunnen we vrij kort zijn : prachtig weer om buiten in de zon te zitten en dat hebben we dan ook gedaan. We zijn wel met de honden naar de Berglsteiner See gewandeld, heen en terug + rond het meer neemt ongeveer 2 uur in beslag. ‘s Avonds hebben we ons eens goed laten gaan bij de Imbiss op de camping die meer en meer op een Hollandse kolonie begint te lijken. Vandaag zijn we in de voormiddag naar het Bauernhöfe museum geweest, een soort Oostenrijks Bokrijk. In de namiddag is het beginnen regenen en hebben we het centrum van Kramsach met een bezoekje vereerd. Veel is er niet te zien maar er zijn wel 2 goede supermarkten (Spar en Billa). Intussen beginnen we ons toch een beetje zorgen te maken over Toni en familie : ze zijn van het allescontrolerende type, overal kom je ze tegen : WC-papier aanvullen, is er niet te veel mosterd op de braadworsten, klopt de rekening in het winkeltje wel enz. Eigenlijk een beetje beangstigend maar een camping leiden zal wel niet zonder een beetje discipline en toezicht gaan veronderstel ik. Maar toch, als de mama’s de kinderen waarschuwen voor die böse Toni is er toch iets mis.

    21-05-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naar Tirol.
    Om 10 uur vertrokken richting Krimmler Wasserfälle waar we een uurtje later aankwamen. Parkeren kan alleen op de betalende parkings en voor een motorhome vragen ze 6 euro, gewoon schandalig om enkele uurtjes in de blakende zon te staan. Voor het dubbele van die prijs staan we 24 u op een goede camping met zwembad. Nancy wou betalen maar voor mij moest het niet meer. We zijn dan verder richting Zillertal gereden over de Gerlospas en zijn onderweg af en toe gestopt om de watervallen van in de verte te bewonderen, uiteindelijk hadden we ze vroeger al eens gezien. Rond 13 uur kwamen we aan in Zell am Ziller waar we direct Camping Hofer vonden, maar na even rondkijken bleek al snel dat dit niets voor ons was. Plaatsen direct naast de straat, midden in een woonbuurt met langs alle kanten zicht op huizen in aanbouw. Voor iemand iets kon vragen zijn we maar snel weer verdergereden en een klein uurtje later kwamen we aan in Kramsach. Uit het camping cheque-aanbod hebben we daar camping Seeblick Toni gekozen en dat bleek een goede keuze. We werden direct vriendelijk onthaald en binnengeloodst. We kregen eerst een plaatsje direct bij het hoofdgebouw en dicht bij het strand maar op ons verzoek en met de mededeling dat we 2 honden bijhadden zijn we uitgeweken naar het einde van de camping. Het plaatsje dat we daar uitkozen heeft geen nummer en je moet een flinke kabel bijhebben om aan elektriciteit te geraken maar voor de rest : subliem ! Vlak bij een achteruitgang (en ook toegang tot het meer) en ideaal om met de honden te wandelen. Links zicht op de bossen, in de verte de besneeuwde bergtoppen en rechts het meer met eendjes - beter kunnen we ons niet wensen.

    20-05-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Met de fiets naar Zell am See.
    We hebben besloten om toch nog een nachtje extra te blijven, Nancy wil graag nog eens naar Zell am See wandelen. De geplande tocht over de Grossglockner Hochalpenstrasse wordt daardoor verschoven naar een van de volgende vakanties. Onze plannen worden echter in de war gestuurd door Fakie, die een beetje mankt met haar linkervoorpoot. We zullen er stilaan aan moeten wennen dat de honden meer tijd nodig hebben om te recupereren, ze zijn tenslotte allebei al 10 jaar oud. Fakie is wel een echte komediant, we zijn er allebei zeker van dat zij kwetsuren kan "faken". Een staaltje van haar kunnen : als Oxbow in het hok ligt en zij wil er liggen, blaft ze zonder enige aanleiding zodat Oxbow uit het hok komt om te kijken wat er gebeurt. Voor Oxbow het doorheeft, glipt ze dan achter zijn rug in het hok … Enfin, we besluiten dan maar een fiets te huren en rijden langs het Tauernfietspad naar Zell. Zell blijft een van de mooiste toeristische plaatsen van Oostenrijk en het Grand Hotel willen we wel eens afhuren om de ganse familie- en vriendenkring een weekje te verwennen. We kopen een autowegenvignet en na het verplichte ijsje rijden we de Zeller See rond en arriveren we via Thumersbach terug in Bruck. ‘s Avonds eten we een lekkere pizza in het campingrestaurant.

    19-05-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling naar Kaprun.
    Een echte wandeling hebben we niet meer gemaakt gisterenavond, maar vandaag halen we dat zeker in. De eerste zonnestralen drijven de wolken uiteen en de camping ziet er al een stuk aangenamer uit. Het is een heel grote camping met heel wat mogelijkheden op sportief vlak. We wilden graag naar Zell am See wandelen maar onderweg besluiten we toch maar de weg naar Kaprun te kiezen. Gewoon de Tauernradweg volgen en 5 km later staan we in het centrum van Kaprun waar we onze picknick verorberen en een ijsje eten. Het is meer dan 15 jaar geleden dat we in Kaprun waren maar het dorp straalt nog steeds gezelligheid uit. Op de terugweg wandelen we langs de Burg, een oude burcht die stilaan gerestaureerd wordt. In de buurt vinden we ook het gedenkteken voor de gesneuvelde Sovjets terug. ‘s Middags geeft de zon genoeg warmte om in zwembroek buiten te zitten en in het verwarmde zwembadje spartelen al enkele kinderen. Het meertje dat bij de camping hoort zal in de zomer veel campinggasten afkoeling kunnen bieden. ‘s Avonds wandelen we even naar Bruck-centrum, buiten enkele restaurants is er niet veel te zien. De minigolf ziet er wat verwaarloosd uit maar er is wel een mooi openluchtzwembad.

    18-05-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aan de voet van de Grossglocknerstrasse.
    De hele nacht heeft het geregend en ook als we opstaan blijft het water met bakken naar beneden komen, toch moeten we even een wandeling met de honden maken. Rond half elf vertrekken we richting Reit im Winkl, net over de Duitse grens. In de winter is dit dorp via skipistes verbonden met het Oostenrijkse Waidring. We maken deze kleine omweg om even de campings daar te bekijken met het oog op een volgende vakantie in deze streek. De onmiddellijke omgeving van de camping lijkt aantrekkelijk en het dorp is zeker de moeite waard, zeer veel restaurants en winkels. Het belangrijkste aan deze campings dat ze ook camping cheques en/of de ACSI-kaart accepteren in het hoogseizoen. Belangrijk voor ons jaar tijdskrediet/loopbaanonderbreking in 2007. We rijden verder richting Zell am See maar maken nog een kleine omweg langs Sankt Johann in Tirol, waar we een uurtje rondwandelen en enkele inkopen doen. Nog steeds in de stromende regen komen we rond 15 uur aan in Bruck aan de Grossglocknerstrasse. Camping Woferlgut leek ons op voorhand een camping waar we in theorie wel een week zouden willen blijven maar als we aankomen is ons enthousiasme al wat minder. Natuurlijk heeft het ook te maken met de troosteloze verzopen aanblik maar het geheel spreekt ons niet direct aan. Op de achtergrond hoor je steeds het verkeer voorbijrazen en grote stukken van het panorama worden ontsierd door hoogspanningsmasten. De moderne mens heeft nu eenmaal elektriciteit nodig tot in de verste uithoeken. Hopelijk wordt het straks wat droger zodat we nog een flinke wandeling kunnen maken.

    GASTENBOEK
  • toch jammer
  • grobbendonk
  • JammerV69ncv
  • Jammer
  • spijtig




      
    Collega-bloggers
  • XYZ ?
  • Camperhuub
  • Omer en Ann
  • Leo en Veronique
  • Bert - NL
  • Gery is er ook weer
  • Ron en Marja
  • Jan van Oarelbeke
  • Dimitri Verbelen

    Handig in omgeving Alfaz/Albir
  • Sabor in Altea
  • Pizza !
  • Universal Lounge Bar in Albir
  • Dierenkliniek in Alfaz
  • Hond kiezen in La Nucia
  • Weerbericht Spanje
  • Frax in Albir
  • Belgisch consulaat in Alicante

    Onze favorieten
  • camping POIs
  • fietsknooppunten
  • vrt nieuws
  • geocaching
  • lachen !
  • gratis software
  • dansen !
  • thuisforum
  • IT nieuws
  • originele geschenken

    U bent bezoeker nummer


    Bedankt ! ! !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!