Over mijzelf
Ik ben Mieke.
Ik ben een vrouw en woon in Nijlen (België) en mijn beroep is Na afgestudeerd te zijn in het KVRI waar ik m'n diploma latijn - moderne talen gehaald heb, speel ik nu uitwisselingsstu.
Ik ben geboren op 12/09/1989 en ben nu dus 29 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: 'tennis', 'k zit in de chiro, hou van muziek & weggaan mé sjow volk (en minder sjow ook :D). In de winter probeer ik al.
Blog als favoriet !
Startpagina !
Zoeken in blog

Links.
  • FOTO'S
  • Mieke in Frankrijk & Argentinië
    31/8 - ? & 20/2 - ?
    05-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een misschien toch wel belangrijke melding..
    Beste blogbezoeker,

    Als u nog steeds de moed niet hebt laten zaken om hier af en toe eens te komen piepeloeren: dankuwel en 1000x sorry!

    Zoals je al wel ondervonden hebt heb ik m'n blog een beetje laten doodbloeien: geen internetconnectie, duur voor de mensen hier en dus ambetant om telkens aan te kloppen, geen zin meer om te schrijven, ...

    Ik had dit bericht natuurlijk al veel eerder moeten toevoegen, wat ik ook dacht gedaan te hebben, maar in dat toevoegproces is blijkbaar het één en ander misgelopen.. :-S

    Omdat het mij hier zo goed bevalt en zaterdag het grooot verjaardagsfeest van Paula is en ook Belén normaalgezien deze week zou moeten bevallen heb ik besloten nog wat langer te blijven. In plaats van 26juli zal ik nu 14augustus terug in België aankomen!

    Ik ben wel alle foto's die ik hier genomen heb aan het toevoegen, en deze vallen te bezichtigen onder de link foto's links in het scherm..
    Voor hen die geïnteresseerd zijn: zeker eens een kijkje gaan nemen!

    Bueno.. mijn verontschuldigingen dus, maar ik zal alles zeker en vast wel in levende lijve in België komen verkondigen binnenkort!

    Dikke kussen! En tot snel!
    Mieke (die nog volop van haar laatste weekje Argentina aan het genieten is!)

    P.S.: Geniet van jullie zomer, hier was het dezemorgen -1ne graad!

    05-08-2008 om 19:46 geschreven door Mieke.  


    >> Reageer (1)
    12-05-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rosario

    Hola!

     

    Waarschijnlijk weer later dan (ik ga geen excuses verzinnen, ik had eerlijk gezegd gewoonweg geen zin om mij achter de pc te zetten en te beginnen tippen…): m’n volgende berichtje!  In blogtijd zitten we ondertussen rond de 6de maart en sta ik dus 2 maand achter (schaam, schaam :-$)…

     

     

    ORIENTATIEDAG WEP & BEZOEK NICHT IN ROSARIO

     

    6 Maart: oriëntatiedag van WEP uit voor de Belgische uitwisselingsstudenten in Rosario, Alecia en ik dus.  Ik snap ten eerste al niet waarom de Belgen maar een halve dag oriëntatie krijgen en alle andere nationaliteiten een heel week (inclusief stoomcursus Spaans) en heb hier ook geen fatsoenlijk antwoord op gekregen. Maar swat, dit heeft eigenlijk geen belang, want wij kunnen onze plan zonder die oriëntatie ook wel trekken .

    Na een busreis van 2u Chovet-Rosario zijn we croque-monsieurtjes gaan eten en daarna naar het WEP-gebouw getrokken.  Hier hebben we weer de same old shit moeten aanhoren, dezelfde uitleg als in België en Frankrijk dus!  Nieuw was de uitleg dat je hier best je benen en ‘snor’ (!) laat epileren, zoals alle Argentijnse vrouwen, en wanneer het warm is je het best een deodorant gebruikt.  (Alsof we dat in Europa niet kennen en Argentinië het ontwikkelde land is, manman)

    ’s Middags zijn we (Alecia, Mari, de WEPman Fernando en ik) samen gaan eten.  Op die tien minuten wandelen werd het verschil tussen mijn klein Chovet en een grootstad als Rosario al snel duidelijk.  Het eerste wat ze zeiden was dat we heeel goed op onze spullen moesten letten en niemand te lang mag aankijken (vraag me niet waarom).  Vervolgens hebben we twee botsingen meegemaakt en zijn we zelf ook bijna uit onze schoenen gereden en dit verschrikkelijke verkeer zorgt natuurlijk ook voor nen hoop lawaai en getoet.  Jaja, ik was content toen dak rustig op ’t terras mee ne pizza voor mijne neus zat.  We hebben daar ook al direct aan goede daden gedaan door een bedelaar een bijna hele pizza te geven (we hadden ons daar een beetje overschat :-p). 

    Daarna zijn we naar het monument van de vlag (Monumento de la Bandera), ne put mee namen ingeschreven (‘k ben al vergeten wat dat die moest voorstellen) en naar de rivier del Rio gaan kijken.  Vervolgens een beetje gaan uitrusten (al dan niet van de warmte) in het park en na een tijdje, aangetrokken door een zonnig terrasje, ene gaan drinken… En bij deze zat onze ‘toeristische toer’ erop. 

    Fernando en Alecia richting taxi en Mari en ik werden opgewacht door Vanessa, een nicht die kort bij Rosario woont.  We zijn dan samen kleren gaan kopen om te verkopen in Liliana haar ‘winkeltje’ en hebben ook tevergeefs naar een schooluniform voor mij gezocht… 

    Met ons zakken vol kleren en ander prullen de bus naar Vanessa haar huis genomen, waar we met zijn allen zouden blijven slapen.  Spullen uitgepakt, gedoucht, en dus klaar om naar de cinema te gaan, moesten we niet wachten op Vanessa haar lief… Eduardo.  Het werd al snel duidelijk dat wij nooit beste vrienden zouden worden.  Hij nen typische Argentijnse machoman, en ik die mij niet laat doen en op alles wat hij te zeggen had toch wel een antwoord klaar had (‘k verschoot er toen eigenlijk zelf van hoe goed ik mij al in het Spaans kon redden), op den duur ging hij dan mompelen en verstond ik er natuurlijk niks meer van.   

    Daarna wou hij dan perse dat ik foto’s ging trekken van HEM en zijn auto, HEM en zijn hond (ne vieze loebas trouwens), HEM en zijn moto, kortom van HEM, HEM,HEM.  Ik heb maar gezegd dat ik geen geheugen meer had om me verder van zijn egocentrisme te besparen…  Vanessa daarentegen is echt een keitoffe en sympathiek meiske (29 jaar maar lijkt er 22) en wij komen wél goed overeen . 

    Uiteindelijk dan naar de cinema gereden in ZIJNEN auto.  Dieje reed echt als ne zot, vraag met niet hoe dieje ooit zijn rijbewijs heeft gehaald, want hij weet geeneens nog niet wat een rood licht betekent. ‘k Was dan om een beetje afleiding te hebben een sms’je aan ’t sturen en bemoeial als hij is vroeg hij naar wie en wat (hij zou beter op de weg letten).  Toen ik zei da ‘k naar ons moeke aan ’t sturen was dak ze allemaal heel graag zag en dat ik waarschijnlijk de volgende dag niet ging halen begon hij hekserig te lachen en gaf nog wat gas bij.  Hij vond het dan toch een goede grap, zei hij - al dat het niet zo grappig bedoeld was -.  Liliana en Marisabel konden in elk geval toch ook niet goed om met stoere Eduardo zijn rijgedrag…  Bueno, we hebben dan toch heelhuids de cinema bereikt en zijn naar 1408 gaan kijken, nen horrorfilm, “want de andere films waren voor mietjes”.  5 Euro betaalt voor de film, ne grote cola en een pak nacho’s, hier tast je dus wat minder diep in je zakken dan in België tegenwoordig

    Nadien zijn we wederom naar een pizzeria gaan eten (hoewel de rest liever frietjes had, maarja, HIJ was dé man en mocht dus kiezen…).  Hij mij maar overhalen om bier te drinken en ik had eigenlijk ook wel zin in een pint, dus samen een fles gepakt en wanneer ik tweemaal op rij mijn pint sneller leeg had dan het zijne zei hij op een toch wel overwonnen manier dat ik de rest mocht hebben, hihi, goed opgeleid daar in België.  Zonder dat ik het zelf wist, had ik op die manier toch wel respect van hem afgedwongen – wist Vanessa mij nadien te vertellen .  Terug naar hun huis gereden en aangezien ik het niet zag zitten om samen met Liliana en Mari in één bed te slapen, heb ik mij toen maar in de zetel genesteld.  Wanneer ik de volgende morgen wakker werd lag ik oog in oog mee ne grote loebas en heb ik ineens maar iedereen wakker geroepen  

    HIJ met zijn auto naar vrienden en wij zaten dus bijgevolg thuis ‘opgesloten’ en hebben ons dus van 10u ’s morgens tot 19u ’s avonds goed kunnen vervelen, al boekskes lezend, verschrikkelijk.  Het was die dag ook enorm warm, maar toen ik amper 5 minuten in de zon zat kwam den hond er weer aan dus ben ik mij maar weder binnen gaan verstoppen…

    Toen Eduardo terug thuis was, had hij mijn Ipod ontdekt en stond er toch wel veel muziek op die hij goed vond (niet-Spaans dan ), ook de foto’s vond hij super… “En toen de vriendelijkheid werd geboren”

    Tegen 19u dan naar een shoppingcenterke gereden, beetje gewinkeld en natuurlijk de geur van den Burger King niet kunnen weerstaan en dus ook nog eens ne vettige hamburger gegeten…  Tijdens de trip weder huiswaarts nog aan een Heladeria gestopt om den beste Ferrero-Rocher-ijs ooit te eten

    De morgen nadien redelijk vroeg de taxi genomen naar het busstation en van daaruit terug naar Chovet gereden.  Bij het afscheid was HIJ helemaal veranderd en uiterst vriendelijk geworden, hij zei zelfs dat hij het leuk vond kennis met mij gemaakt te hebben

    Die avond terug in Chovet hamburgers gaan eten bij Agostina en daarna met haar en haar lief nog wat rondgereden door de straatjes van -het ondertussen al vertrouwde- Chovet met de muziek vollenbak natuurlijk.

    Weder thuisgekomen hebben we de kat helpen bevallen , Dulcinea is trotse moeder geworden van vier gezonde katjes. Negrita, Salvador, Simba en Miko (uiteraard het schoonste, liefste, meest schattigste,... van de vier )

    12-05-2008 om 01:20 geschreven door Mieke.  


    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Begin school

    Eindelijk zal ik jullie wat meer vertellen over het schoolgaan hier…  Toch een ander gedoe dan wat ik gewoon was J.

     

    Bueno, 6u20 ’s morgens liep de wekker af, want het was eindelijk zover… de 1ste schooldag!  Ik had enkel de juiste schoenen dus heb ik al een geluk een wit hemd en blauwe plastron van Marisabel mogen lenen, de grijze rok was niet nodig want een blauwe jeans is ook toegelaten.  Ik voelde mij redelijk mannelijk met dat hemd, die plastron en die schoenen, maar in ’t school aangekomen sloeg dat gevoel al snel over want iedereen loopt daar inderdaad hetzelfde rond.  Dan moesten we per jaar gaan staan in een rij van jongens en van meisjes en werd er een heel ritueel rond de vlag uitgevoerd met muziek en zang, maar ik heb van heel dat ding eigenlijk geen bal begrepen J.  Daarna gaf de directrice een hele lange speech, waar toch ook ik in vernoemd werd: “Een hele eer om door een Belgische uitwisselingsstudente vergezeld te mogen worden in deze school het komende jaar.”  Vervolgens werden alle leerkrachten één voor één voorgesteld en moesten we voor hen applaudisseren.  Vergezeld door één van hen mochten we dan uiteindelijk naar onze klas gaan. Elk jaar heeft één klas waarin alle vakken gegeven worden en zit hier dan ook gedurende het hele jaar.  Een vies, klein, oud, vuil lokaal zonder ramen om naar buiten te staren (een hel voor een dromerig persoon als ik dus…).  Kleine houten stoeltjes volgeschreven met vanalles en nog wat, en zo ook de banken…  Mijn bank opendoen was niet zo’n goed idee, na het zien van twee dikke spinnen heb ik besloten alles schoon in mijne rugzak te laten...  Een onbeweegbaar, volgekrast, klein bord met daarboven een klok was het enige dat de klas ‘sierde’…  Het was ook enorm koud in die klas terwijl het buiten 25° was, ik piste dus al in mijn broek bij het idee wat dat gaat geven in de winter…

    Het werd ook al snel duidelijk dat de vraag ‘in welke richting ga ik terechtkomen?’ overbodig was.  ASO-TSO-BSO-… da’s hier één en hetzelfde.  Alle mensen van dezelfde leeftijd vormen één klas, slim-dom-wiskundefreaks-taalgeïnteresseerden-… maakt niet uit wat, ze worden allemaal over dezelfde kam geschoren.  Heel het vijfde jaar, bijvoorbeeld, vormt dus één klas.  En de gehele school telt vijf klassen (secundair onderwijs loopt 5 jaar in plaats van 6) en dus in totaal een klein 100 leerlingen en 11 leerkrachten, in geen geval vergelijkbaar met het goede oude Vorselaar dus…

    Buiten de vijf ‘gewone’ klaslokalen is er nog een kamertje voor de opzichters (en tevens het secretariaat veronderstel ik), mannen- en vrouwen wc’s (tot op heden nog steeds zonder wc-papier), een ‘keukentje’ met twee gasvuren en een ijskast waar je met maximum 3 personen in kan (en dan bedoel ik de keuken, niet de ijskast ), een ‘labo’ (stokoud, vuil, verschrikkelijke geur en het enige interessante dat er te zien valt is de foetus van een varken op sterk water…), de lerarenkamer (natuurlijk iets properder dan de rest van de lokalen, maar nog steeds niet veel zaaks), een kamer voor de directrice (die nog met een OUD TYPMACHIEN werkt, dus niet een met hetzelfde klavier dan een computer maar een met van die toetsen die ge met volle kracht moet intikken en na elke lijn moet ge dat ding terug naar het begin schuiven :-O), een lokaal waar alle rommel in staat en een extra klaslokaal met 5 computers (windows85 fzo…).  Zo kunt ge u al een beetje een beeld vormen van het uiterlijk van de school, of beter gezegd: het schooltje…

     

    Mijn lessenrooster ziet er zo uit:

    Maandag:

    1) wiskunde;  2) fysica;  3&4) boekhouden;  5) Engels;  6&7) economie

    Dinsdag:

    1&2) wiskunde;  3&4) boekhouden;  5&6&7) economie

    Woensdag:

    1&2) chemie; 3&4) fysica; 5) boekhouden; 6) EDI integración 7) projectwerk

    Donderdag:

    1&2) EDI integración; 3&4) projectwerk; 5&6&7) algemeen recht

    Vrijdag:

    1&2) Engels; 3&4) godsdienst; 5) chemie; 6&7) werkrecht

     

    Als je weet dat ik voordien 20uur talen per week had, en niks wat ook maar iets met economie of rechten te maken heeft, is dit een GROTE AANPASSING…

    Spaans, geschiedenis en aardrijkskunde valt weg in het laatste jaar en wordt vervangen door boekhouden (het laatste jaar doet de boekhouding van de school!) en recht, nooit gedacht dat ik geschiedenis ooit zou missen, maar dat doe ik nu dus heus wel :-S.

    1 Lesuur duurt 40minuten, 1 schooldag loopt van 7u20 tot 12u25, alle namiddagen dus vrij… J

     

    De leerkrachten (die simpelweg met de voornaam aangesproken worden):

    Vilma -> wiskunde en fysica:

    Moeder van Itati (een niet-zo-leuke van mijn klas).  Springt van het ene hoofdstuk naar het andere; halverwege de ene oefening begint zij aan de andere; kan absoluut niet uitleggen; verbetert geen oefeningen ( “je voelt wel dat het juist is of niet”),…  een verschrikkelijke leerkracht, maar daarbuiten wel een vriendelijk mens.

    Myrtha -> boekhouden:

    Juju (mijn papa hier) geeft haar de bijnaam ‘vieja de mierda’ (= oud strontwijf).  Een zaag tot en met; de bomma der leerkrachten; kan niet veel verdragen; behandelt mij als een hulpeloos wezentje en komt dus constant over mijn hand wrijven of mijn polleke vastpakken – onuitstaanbaar maar vol goede bedoelingen J (ze stelde mij onlangs voor om gezellig bij haar thuis naar één of ander debat over de ‘campo’ te komen zien… nee danku J)

    Marianella -> Engels:

    Een schatje! Maar aangezien iedereen hier Engels particular volgt buiten het school en het toegestaan is daarvoor te werken tijdens de uren Engels in het school (aangezien deze miniem zijn), interesseert niemand zich voor haar lessen; al 2x in tranen uitgebarsten; vindt het ondertussen leuker om met mij te babbelen in plaats van les te geven… en terecht

    Alberto -> economie:

    Vader van Ignacio (tevens economiefreak).  Geweldige leerkracht; kan enorm boeiend uitleggen (al begrijp ik er heel weinig van); als ge hem bezig ziet is hij precies toneel aan het spelen; de enige die de klas goed in de hand weet te houden; noemt mij steeds liefje, schatje, duifje,… hihi

    Ana Maria -> chemie & projectwerk:

    Oud en grijs en zagerig, maar een vriendelijk mens; de chemie die we hier krijgen heb ik nooit gezien en aangezien ik niet veel zin heb mij voor zo’n vak in te spannen mag ik tekstjes over allerlei interessante onderwerpen zoals batterijen, petroleumbronnen, hepatitis, melk,… behandelen; de goede bedoeling is er alleszins ;-)

    Javier -> algemeen recht:

    Bijnaam: ‘El gordo’, ‘Den dikke’, maar terecht, want hij moet zich draaien om door de deur te stappen…  Ik vind hem NIET leuk; saai; om mij ‘mijn taal te laten verbeteren’ moet ik inhoudstafels e.a absurde dingen overschrijven :-S … en zo vul ik al zijn lessen.

    El padre (de vroegere pastoor, geen idee hoe die heet) -> Godsdienst:

    Mens met een druk leven, want komt meestal niet opdagen; vriendelijk; laat serieus met zich sollen (liep eens een uur rond met een blad ‘ik ben sexy’ op zijn rug geplakt; NIEMAND zwijgt of let op tijdens zijn ‘lessen’ (je kan zijn lessen zelfs geen lessen noemen ); er worden in zijn bijzijn de goorste moppen verteld en iedereen wacht dus tot hij vroegtijdig opgeeft en het aftrapt (wat hij naar mijn verwondering ook effectief deed…); jaja, ik heb medelijden met de mens!

     

    Mijn eerste twee schoolweken waren in één woord een HEL!  Ik ben zelf nooit het engeltje van de klas geweest (hihi), maar hier wist ik echt niet wat ik zag.

    -         Alleman loopt constant van de ene kant van de klas naar de andere

    -         20man da lawaai maakt voor een heel leger

    -         de leerkracht staat eigenlijk maar voor Piet Snot les te geven, niemand die zich ook maar iets aantrekt van wat die te zeggen heeft

    -         in het midden van de les begint iemand kauwgom en ander snoep uit te delen, wat dan ook ter plaatse opgegeten wordt

    -         sommige leerkrachten komen meestal te laat, of gewoonweg NIET opdagen (zo heb ik tot nu toe – eind april – nog maar 4u godsdienst gehad (en die uren benut om de thema’s voor dit jaar te noteren… nietsdoen dus :-S))

    -         ik was eens aan nen appel begonnen toen de pauze voorbij was en Cheche zei dat ik geen appels mocht eten tijdens de les; toen kwam de leerkracht Engels naar mij toegestapt – ik dacht oeioeioei – maar die zei doodgewoon: “Don’t worry, eat!” en daarbovenop moest Cheche voor mij nog een mes gaan halen ook    (echte regels bestaan dus niet)

    -         Ik was vergeten geld af te halen en aangezien de opzichter (tevens secretaris) niets te doen had, gingen we samen tijdens de schooluren naar de bank, al hier en daar met ander volk een praatje makend…

    -         Met andere woorden: één grote wanorde waarin alleman doet waarin hij of zij zin heeft!

     

     

    Ook wat studiemateriaal betreft staan ze hier heel wat achter…  De handboeken die gebruikt worden vallen effectief uiteen en zijn al honderd keer geplakt ofzo.  Het principe ‘één handboek per leerling’ is hier ‘één handboek per klas’, dus moeten we dagelijks kopies gaan halen voor alle vakken bij den ‘Ariel’, want het school heeft geen kopieermachine.  Ge moet u dus al niet afvragen hoe een chaos mijn boekentas is   Ik kon mee fatsoenlijke handboeken al geen orde houden, laat staan mee honderdduizend losse papieren

    In het chemisch laboratorium hebben ze bijna niks, en hetgeen ze hebben is oud, versleten en vuil…

     

    Goh, ik ben redelijk chaotisch aan het vertellen geweest, maar dat komt omdat ik nu wss alles ineens te vertellen heb…

    12-05-2008 om 01:17 geschreven door Mieke.  


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maart algemeen

    Ik ga effe terug dag voor dag beginnen te vertellen, wat ik hier zo ongeveer doe...

    10maart:  in de namiddag alle winkels van Chovet afgelopen om een schoolhemd en trui te kopen; maar dit was makkelijker gezegd dan gedaan…  Alle hemden dat ik gepast hebben hadden te korte mouwen, of ik ben hier in korte tijd misvormd, of de Argentijnen hebben korter armpjes dan wij, Europeanen
    J.  Uiteindelijk mijn maten genomen en een hemd laten bestellen…  In de late namiddag maté gaan drinken bij Alumine.

     

    11maart: ik had besloten mij ’s morgens, voor ’t school, te douchen… wat een klucht!  Om 6u opgestaan om alvast water op ’t vuur te zetten; om 6u20 dan den bak gevuld; bleek het uiteindelijk nog koud te zijn ook want er zat nog water in van den dag ervoor; natuurlijk te laat op ’t school (en we waren nog maar dag2 ).  We begonnen met herhalingsoefeningen van Wiskunde: functies, cosinus, sinus, en allen anderen brol waarvan ik einde derde jaar zo blij was dat ik er vanaf was; hier kwamen de ‘leuke’ herinnering aan de al even leuke lessen van Mr. De Cnodder terug boven .  Bij gebrek aan interesse heb ik mij maar aan het kleuren gezet, mijn kunstwerk werd door allen geapprecieerd

    Tijdens de speeltijd had ik een uitnodiging gekregen voor de verjaardag van een meiske dat 15 werd, zodat ik eens kon zien wat zo’n verjaardagsfeest hier zou inhouden…

    Tijdens de eerste lessen economie werd ik ondervraagd over België, en ik weet niet wat ik toen allemaal uit mijnen bak geslagen heb, maar veel zal er niet van waar zijn J, maar hij vond het alleszins toch interessant wat ik te vertellen had, hihi…

     

    12maart: net op tijd gearriveerd.  De les chemie was echt verschrikkelijk, iets wat ik nooit gezien had, en ik begreep er dus niets van.  Het ambetantste van al vond ik nog dat die mij dat dan steeds persoonlijk kwam uitleggen, heel vriendelijk, maar iedereen moest dan steeds wachten en ik voelde mij echt ‘stom’ :-S.  De speeltijd van 10u heeft tot 11u geduurd want de leerkrachten zaten opgesloten (jaja, maakt da mee ), de deuren zijn half-rot en die van de lerarenkamer geraakte dus op de één of andere manier niet meer open; *feestje*…

     

    13maart: goed op tijd aangekomen (dat was dan ook de eerste en laatste keer ).  4 Uur geen les gehad omdat we de ‘winkel’ moesten opstarten (beslissen wat we gaan verkopen); het is het doel van het laatste jaar om een ‘schoolwinkeltje’ op te starten en zo geld te winnen om bijvoorbeeld nieuwe vuilbakken of schoolborden of… te kopen.  Wat er dus in een jaar van budget binnenkomt hangt allemaal af van het laatste jaar.  Ook voor hun galabal moeten ze zelf zorgen…

    In de namiddag was m’n hemd aangekomen, en tesamen met de plastron had ik nu ook mijn eigen uniformpje, *whiehie*

     

    14maart: ’s avonds met Marisabel in de Club gaan eten, want we hadden al een heel week hamburgers gegeten en wouden dus wel eens wat anders .  Daarna naar Agostina thuis gegaan waar de rest van de vrienden zaten en vervolgens een nachtwandeling door het dorp gemaakt die eindigde op de fameuze ‘hoek van de plaza’.  Daar wat zot gedaan en daarna vroeg (3u) bed in…

     

    15maart: hele namiddag maté gedronken en koeken gegeten op ’t terras.  ’s Avonds was ik uitgenodigd op het feest van den opa van Lucia want hij werd 80.  Lekkere barbecue gegeten en genoten van de tango en salsa die op dat feest gepresenteerd werden.  Daarna (een uur of 3) naar de discotheek getrokken.  Verschrikkelijk, ik had letterlijk ne kerel aan elke vinger hangen   Natuurlijke blondjes vallen hier dus toch heel hard op   Met éne beginnen praten, maar toen hij begon te praten over zijn werk, dat hij algemeen directeur was van één of ander bedrijf, en tevens piloot, en ook een eigen vliegtuig heeft, waarmee hij om de twee maand naar Duitsland vliegt, en dat hij met mij wilt trouwen en blablabla kon mijn goedgelovigheid het niet meer aan (aangezien hij 24jaar was) en ben ik dus maar gevlucht.  Nu was ik twee weken geleden in een bar in Firmat, en begint er ne kerel vragen te stellen ofdat ik van Argentinië hou, en ook van ‘Javier Casco’.  Ik viel dus uit de lucht, want had geen idee wie Javier Casco zou kunnen zijn.  Bleek hij de broer te zijn van dieje kerel van in de discotheek (die dus Javier Casco heet), en heeft dieje effectief een vliegtuig en is hij directeur van een of ander bedrijf,… verdomme, had ik toen maar wat vriendelijk gedaan, had ik nog profijt uit kunnen halen

    Die nacht in de discotheek ook de ware aard van Cuca en Eze leren kennen, die zich tot dan toe heel goed hadden kunnen inhouden, maar die tijd was nu voorbij .  Om 10u ’s morgens terug in Chovet aangekomen, en heel moe, na goed gefeest te hebben, ons beddeke ingekropen.  En zo hebben we kennisgemaakt met het Argentijnse uitgaansleven… toch wel lichtjes verschillend van dat van België!

     

    16maart: om 16u opgestaan, gedoucht, en ijs gaan eten.  Daarna met Mari en Débora maté gaan drinken en ‘paaskoek’ gegeten op de plaza, vergezeld door cumbia (Argentijnse muziek) en een heleboel andere groepjes matédrinkers.

     

    19maart: de zotste storm ooit meegemaakt… Om 8u ’s avonds viel daarbovenop de elektriciteit uit over het geheel dorp en was dus ALLES donker en kon je niks doen…  Als je dan uit het raam aan het kijken bent naar de bliksemflitsen, en tussen de ene en de andere flits , schrikken…  Om 2u ’s nachts was de storm gaan liggen en kregen we terug elektriciteit…

     

    20maart: Cuca ging pizza maken voor Mari, Alu, Debo en Ezequiel.  Origineel was hij wel: als specialiteit was de pizza belegen met platgedrukte chips, bweik.  Wanneer hij zich verslikte in een verloren gelopen lucifer was het duidelijk dat IK de volgende keer de pizza zou maken en niemand die tegenpruttelde…  Die avond afgesloten met een fles tequila (al dan niet gebruikt om de pizza te verwerken )

     

    21maart: aan vrijwilligerswerk gedaan in de ‘Ecoclub’.  Een affiche geschilderd die vraagt om geen water te verspillen, zij pronkt nu boven de hoofdweg van de plaza J.  ’s Avonds uitgegaan in de discotheek van Melincué (naburig dorp).  De papa had het er niet zo mee want het was heel slecht weer en dus gevaarlijk op de route.  Hij had wel gelijk, want door de sterke wind slingerde we van het éne rijvak op het andere, maar we hebben de tocht overleefd…  Die nacht heeft nen halve bodybuilder mij leren dansen (ik durfde bijna niet anders dan ‘ja’ zeggen ), na een tijdje begon de ‘cuartetto’ (heeft iets weg van de swing, maar dan trager, poepschuddend en zonder getrek of gesleur J) mij echt wel te lukken en heb ik de nacht dus heel voldaan afgesloten J.

     

     

    Zo, dat is het dan voor vandaag.  Ik probeer beetje bij beetje terug bij te geraken, en met een beetje inzet zal het mij wel lukken.  Eigenlijk doe ik hier echt geen lap en leef ik een uiterst onbezonnen leventje, het enigste wat mij hier wordt verboden is op ne moto te rijden, voor de rest doe ik hier (zoals eveneens de andere jongeren) waar ik zin in heb…  ’t zal dus een serieuze aanpassing worden wanneer ik binnenkort terug in ons belgenwereldje terechtkom (waar ik eigenlijk momenteel nog niet aan wil denken).  Geen nieuws is goed nieuws zeggen ze, en dat is hier dus ook in mijn geval zo, dus in elk geval: geen paniek, ik heb het hier echt 100procent naar mijn zin!

    Als ik Ignacio mag geloven, kan ik morgen naar zijn huis komen om de foto’s in orde te brengen, en zullen jullie dus weldra wat kiekjes kunnen bekijken ;-)

    Ook mag ik niet vergeten nog ne gelukkige verjaardag aan ons moemoeke en den Taz de wensen... 3 dikke kussen en veel feestplezier!

     

    Dikke kussen, en tot de volgende (iets sneller als de vorige ‘tot de volgende’ ;-))

     

    Mieke.

    12-05-2008 om 01:14 geschreven door Mieke.  


    >> Reageer (0)
    24-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vakantie deel 3

    Hola, vrolijk Pasen allemaal (dat wordt hier ook aan iedereen persoonlijk gewenst mee ne kus; zoals bij Nieuwjaar dus…)

    Voor mij geen eitjes dit jaar, want ze waren ‘op’, behalve dan eentje van - uiteraard - Maria-Antonia, die is echt te goed voor deze wereld .

     

    We zijn ondertussen bij het eind van de vakantie – begin maart – aangestrand en ik zal er proberen nen turbo achter te zetten, want er gebeurt hier meer en meer en het wordt dus moeilijker om bij te geraken, maar ja, mij kennende… :-$

     

    Hier gaan we weer…

     

     

    FIRMAT

     

    28 Februari gingen we naar Firmat, een ‘groter’ dorp zo’n 25km van Chovet, maar in mijn ogen half zo groot als Lier.  Met de bus van 13u (die er pas om 13u35 was) zijn we dan vertrokken, redelijk comfortabel, maar ondraaglijke geur

     

    Daar aangekomen zijn we eerst naar de winkel van een oom geweest, zoals de meeste winkels hier was deze ook een ‘rommelkot’, kweet niet goed hoe ik het anders moet omschrijven.  Je vindt er kleren – schoolgrief – badspullen – ‘juwelen’ – beeldjes en nen helen hoop ander prullen; kortom: van alles een beetje, maar niks fatsoenlijks…

    Daarna de oudjes naar den optieker en wij een toertje in ’t dorp gaan maken.  Ik kon al snel afleiden dat de mode hier toch wel dezelfde is als in België, alleen iets minder kostelijk.  ‘k Heb daar ook ineens de verjaardagscadeau voor Liliana gekocht, zodat ik gene laatste-moment-stress zou hebben

    Nadat we dan samen nen bril voor Liliana & Yuyu zijn gaan kopen hebben we de bus terug richting Chovet genomen.  Deze bus stopte echter aan het begin van de grote weg richting Chovet, want die reed door naar Venado.  Daar stonden we dan te wachten totdat er nen auto voorbijkwam dieje zo vriendelijk zou zijn ons mee te pakken, liften dus… 

    Den eerste passeur - die ook direct stopte om ons verder te helpen - was ne grote camion die 1  persoon kon meepakken, dus de Yuyu daar mee mee.  Den tweede passeur pakte Liliana, Marii en mij dan mee.  Da bleek ne zot te zijn dieje op die gammele baan 160 reed (ik must direct denken aan den Benjamin :-S), maar beter mee ne zot in Chovet geraken dan helemaal niet .

     

     

    VERJAARDAG JULII

     

    29 Februari, Julii wordt 4!  Jaja, toch wel een speciale dag als je door dat verschrikkelijke schrikkeljaar maar om de 4 jaar écht ouder wordt . 

    Julii, Marii, Alu en ik hebben toen een uitstapje naar Venado gemaakt om den beste crème van Santa Fe te eten en wat winkeltjes door te dobberen. 

    ’s Avonds waren we uitgenodigd bij de grootouders van Julii om daar voor hare verjaardag te gaan barbecueën. ’t Was natuurlijk weer lekker geweest en we hadden nog zin om naar een discotheek te gaan om nog eens goed te profiteren van Julii haar laatste avond in Chovet, maar bij gebrek aan een taxi is ons ‘uitje’ niet door kunnen gaan…

     

     

    WIST JE DAT…

     

    -         …het vuilnis-ophaal-systeem hier toch nog zeer primitief is:

    o       GFT smijt iedereen vanvoor op z’n hofke en eens per maand komt er nen oude camion langs vergezeld van twee venten mee rieken die dan alles (zeer onhandig) in diejen bak zwieren

    o       Vuilzakken gebruiken ze hier niet

    o       Op de hoek van elke straat staat nen bak in kippengaas voor de plastiek flessen (maar als het stormt kan je de morgen nadien alle plastiek flessen gaan bijeen zoeken)

    o       Voor de meeste huizen staat ne paal mee een bakje op waar men zijn ‘vuil’ in kwijt kan, of anders hang je het gewoon in een plastieken zak in de bomen…

    o       Dit alles zorgt toch wel voor een lelijk zicht in al da schoon groen hier!

    -         …de elektriciteit en ook het water hier geregeld ( tot nu toe al zo’n 9 keer) voor een paar uur in het hele dorp uitvalt (de eerste keer dat dat gebeurde waren we juist ’s nachts naar huis ant wandelen, dus da was wel superhard schrikken, want je moest het ineens enkel op maanlicht stellen).  Het allerergste aan dit alles is dat dan nergens in het dorp ijsjes te vinden zijn aangezien de vriezers dus ook niet werken

    -         …ik elke morgen (of middag, hehe ) wakker wordt mee de huiselijke katten die mijn voeten komen warm houden (in’t begin had ik het er niet zo mee, maar nu zou ik ze niet meer kunnen missen )

    -         …ik nu het school terug begonnen is toch om de twee dagen een siëstaatje probeer te houden want ik hier zo stilaan als een levende zombie begon rond te lopen .  Wat wil je dan als je in de week pas tussen twaalf en één je bed in kruipt en de volgende morgen om 7u20 fris op school verwacht wordt

    -         …hier af en toe toch nog mensen als zotten komen afgelopen om te vragen of ik die ‘bonita Belga’ ben waar (lichtjes overdreven) de hele wereld het over heeft

    -         …het hier de laatste twee weken steeds rond de 30° is geweest en ik dus graag in het zonnetje wat ga lezen en dus eeeindelijk mijn eerste Harry Potterboek uit heb (van het te maken huiswerk begrijp ik toch niets…)

    -         …ze zeggen dat wanneer men de achterkant van een kalenderblaadje leest van een dag die nog niet voorbij is u ongeluk zou brengen.  Ik moest dat natuurlijk eens testen en had dat inderdaad beter niet gedaan

    -         …mijn gezin hier geen auto heeft en het dus moeten doen met een gammel 1-persoonsbrommerke dat het elke vijf minuten zou kunnen begeven, 2 fietsen en de zeldzame ‘lijn-bussen’

    -         …onze TV welgeteld drie posten heeft, van plaatselijke zenders.        

    o       1 waar constant nieuws en reclame van winkels op verschijnt

    o       1 waar ze vanalles op laten zien, zoiets als TV1, maar hier is steeds ne verschrikkelijke ruis op en je ziet eigenlijk meer sneeuwbeeld dan wat anders

    o       1 waar ze geregeld films op afspelen, en dus mijn favoriet, die ondertussen al heeft afgedaan: we waren op een schoolavond nog int laat (1u voorbij) Spiderman3 aan het zien en een kwartiertje voor het einde loopt die film vast en verschijnt er ineens een haperend computerscherm :-S  - ze staan hier dus ook op Tv-gebied een beetje achter denk ik –

    -         …de meeste films Engels gesproken en Spaans ondertiteld zijn, zodat ik ze kan verstaan *whieehiee*  (ik snap nog altijd niet wat die Fransen zo goed vinden aan dat ‘doubleren’)

    -         …de openingsvraag van de meeste mensen hier is of ik al een lief gevonden heb

    -         …ik hier al een maand ben en de tijd dus echt wel snel vooruit gaat!

     

     

    VERJAARDAG LILIANA & DISCOTHEEK

     

    1 Maart, ’s morgens afscheid genomen van Julii die terug naar Patagonië vertrekt en het eerste blijtmoment was dus aangebroken :-S.  Ik hoop dat die in de wintervakantie van juli toch nog eens terug een bezoekje aan Chovet komt brengen want zij was tot nu toe toch wel mijn beste vriendinnetje hier…

     

    Die 1ste maart was het ook Liliana (mijn gastmoeder) haar verjaardag.  Ik had ze de nacht ervoor al één pakje gegeven, namelijk nen DVD van een concert van Laura Pausini, aangezien zij verzot is van Italiaans, zingen en iets klassiekere muziek.  Ik weet niet of dat zo’n goed idee was want gelijk de morgen erop rond 8u was ze dieje al aan het afspelen tegen volume 40 ofzo , ze was er in elk geval heel blij mee, want er waren ook liedjes bij die zij in ’t koor ook nog had gezongen…

    Wanneer ik dan de avond van het feest haar nog nen anderen DVD van een concert van Andrea Bocelli en een boeketje rozen, waaraan een kaartje verbonden was met het opschrift “voor mijn Argentijnse mama, een heel gelukkige verjaardag, veel liefs, Mieke”, gaf, barstte ze in tranen uit en dat was toch wel even een emotioneel momentje voor ons allemaal .

    Op het feest hebben we natuurlijk barbecue gegeten met een deel van de familie en als nagerecht een grote, dikke, zware, zelfgemaakte, maaar lekkere toert en voor bij de koffie nog wat Belgische pralines (waar bij wijze van spreken half voor gevochten werd) en babelutten van Blankenberge, die iets minder in de smaak vielen

    Ik bleek het al direct goed te kunnen vinden met Marcello, m’n neef en Ana Clara, m’n nicht en we zijn na het eten dan met z’n vieren een toertje gaan maken met den auto.  Marcello is ne zotte chauffeur maar ik denk wel dat hij weet wat hij doet en ‘k had dus gene schrik en ’t was echt plezant!

    Hierna weder huis gekeerd en om te wachten op de jongens en Deborah want ze hadden nen taxi gevonden zodat we naar de discotheek in Venado zouden kunnen gaan.  Tegen twee uur ’s nachts zijn we naar het park gegaan om daar nog wat gezellig te babbelen wanneer Chello (Marcello) mee ne moto voor ons groepje stopte en om ‘xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />la Miko’ riep, jaja ik werd uitgenodigd op een ritje met de moto.  Maaar… Marii herinnerde me eraan dat dit verboden is bij de wet van WEP en ik heb dus mijn plaatsje moeten afstaan :’(  … gedaan met m’n euforie

     

    Uiteindelijk was het dan 2u30 en tijd om - mee ne man of 15 - naar de discotheek te vertrekken, daar om 3u15 aangekomen en daar stond juist geteld 13man en ne paardenkop binnen (spreekwoordelijke paardenkop dan, alhoewel hij misschien toch écht wel iets van een paard weg had ).  Ze stelden mij al snel gerust, want dit bleek normaal te zijn aangezien de meeste Argentijnen pas tegen 4u beginnen uit te gaan.  En jawel, gelijk hadden ze, rond een uur of 5 zat de zaal stampvol en kon het feestje dus echt wel beginnen.  Aantrek had ik wel zeker, ik heb er daar al direct ene -letterlijk- van mijn lijf kunnen slaan, iedereen moest zo nodig aan mijn haar komen (al was ik niet de enigste blonde, maar misschien wel de enigste natùùrlijke ), de fatsoenlijke kerels vroegen voor een dansje (maar aangezien ik niet zou weten hoe ik aan zone Cumbia - Argentijnse dans - moet beginnen heb ik die vriendelijk bedankt),…

    Het was wel leuk, maar tegen een uur of 7 begon ik dieje Spaanse muziek toch wel beu te worden en was ik eerlijk gezegd ook super moe, maar het einde was bijna in zicht .  Om 9u dan eindelijk die disco buitengewankeld, nog in ’t zonnetje van een warme wafel genoten (is eens iets anders dan een hamburger ), weder naar huis gereden en uitgeput bed in gekropen.  Ik heb hier dus al direct van den eerste keer mijn uitgaansrecord flink verbroken, 10u bed in, manman, da belooft hier nog wat weekendjes stevig doorgaan…

     

    Den dag erop tot half vijf geslapen (vantenaar een record), bij Cheche thuis ‘The skeleton key’ gaan kijken (goeie film wel!), met Marii in de Club gegeten, bij ons thuis nen andere film gekeken en zo zat die zondag er weer op

     

     

    Heupse, nu weten jullie weeral wat meer van mijn reilen en zeilen hier en in ’t volgende blogbericht zal ik jullie zeker meer vertellen over die oh-zo-fantastische school hier (sarcastisch! )


    P.S.: Kleine rechtzetting over wat die paaseieren betreft, de Cuca kwam hier net binnengehuppeld mee een 'rammeleike', dus ik heb toch nog kunnen smullen

    Besos y saludades! 

    Mieke – Miko – Micorazon – La Belga – Hot Marilyn – Chiquita – La Rubia – of wat het allemaal al niet mag zijn tegenwoordig…

    24-03-2008 om 22:44 geschreven door Mieke.  


    >> Reageer (8)
    18-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vakantie deel 2

    Zozo, hier zijn we weer, maandagnamiddag, 16u, net ontwaakt uit een deugddoende siësta na het megaslaaptekort van afgelopen weekend.  Momenteel 30° buiten en veel wolken, dus enorm dof weer dus ik heb maar besloten om binnen te blijven (waar het eigenlijk NOG doeffer is :-s, maar ja, ge kunt niet alles willen in het leven, zeiden ze mij vroeger toch altijd)

    We zijn hier dit weekend ook een uur teruggedraaid, met gevolg dat het hier nu dus 4u vroeger is dan bij jullie en België.  En nog ne gelukkige verjaardag voor de Stein!

    Bueno, als ik het me goed herinner waren we gebleven bij ‘meer over de mensen’…

     

    MEER OVER DE MENSEN

     

    Er is toch wel een (groot) verschil mee België en – aangezien ik nu ook met andere landen kan vergelijken – Frankrijk.

     

    -         De mensen zijn hier echt veel opener, zo zal niemand een ander voorbijlopen op straat zonder elkaar met een vriendelijke ‘ciao’ te begroeten. 

    -         Heel Chovet is precies één grote familie waar ik ondertussen echt ook wel deel van uitmaak.

    -         Komen en gaan doe je wanneer je wilt, een sms’je of telefoontje vooraf is totaal overbodig, je zal wel zien of ze thuis zijn of niet.  En ‘nu komt het even slecht aan’ bestaat hier niet, dus je bent overal altijd welgekomen.

    -         (Haha, ‘Guildo hat euch lieb’ springt hier net op, da moet ik toch even melden aan mijn ex-duitse-partners )

    -         Ik viel hier de eerste weken als nieuweling echt superhard op, zeker als natuurlijk blondje met blauwe ogen J.  De mensen wilden mij allemaal oprecht leren kennen en riepen dan van den andere kant van ’t straat of ik mezelf wou komen voorstellen.  Vooral bij de oudjes val ik hier enorm in de smaak als ‘la bonita Belga’ J

    -         De mensen zijn hier ook allemaal heel begaan mee elkander en mee mij,  de oma zij op dag 5 al dat ze mij zal missen en hard zal wenen als ik terug naar België zou vertrekken en den dag erop had ze al een cadeautje voor mij gekocht: schoon oorbellekes J.  Ook Maria-Antonia, de madame van het boekenwinkeltje waar ik bijna dagelijks OF tuttefrut ga kopen OF mijn papieren voor school ga laten perforeren (een perforator kopen, ZOT, da’s alleen maar weggesmeten geld – zegt ze dan ), heeft mij al een kaart van Argentinië en ook één van Santa Fe cadeau gedaan. (Misschien ook wel omdat ze mij graag als haar schoondochter zou zien, haha )

    -         Ook leerkrachten, de optieker,… geeft ge ne kus in plaats van een hand, het gaat er hier dus in ’t algemeen veel minder formeel aan toe.

    -         Er is veel vertrouwen in de mensen onderling, en dus ook weinig of niks ‘criminaliteit’, iedereen laat hier zonder problemen dag en nacht zijne fiets of brommer aan ’t straat staan (en fietssloten kennen ze hier niet)

    -         Ook de honden (die hier allemaal op straat leven en met z’n velen zijn) zijn onderling heel solidair: er begon eens nen hond te janken aan den overkant van ’t straat en ineens kwamen daar glak nen hoop zotten een stuk of 12 honden op afgespurt om dieje te hulp te schieten (denk ik J)

    De honden zijn hier wel een pak rustiger en minder ‘springerig’ als in België, tot mijn groot plezier…

    -        

     

     

    Euhm… ik ga nu gewoon verder in een soort ‘dagboekvorm’ zoals ik ook voor Frankrijk gedaan heb, omdat dit me toch nog het simpelste lijkt om alles te vertellen…

     

    FEBRUARI

     

    De tweede dag dat ik hier in Argentinië was, was het zo’n 27° (in de schaduw weliswaar) en dus het perfecte weer om naar het plaatselijke zwembad te gaan waar je voor 6pesos (ik ga vanaf nu alles automatisch omzetten in euro’s, dan moeten jullie niet steeds zitten tellen J), dus voor 1,5 euro den helen dag kunt zwemmen. 

     

    ð     Even wat voorbeelden van prijzen, om aan te tonen dat het hier toch wel goedkoper is:

    o       Een 2literfles Coca-Cola: 1,20euro

    o       De plaatselijke Sunsilk-shampoo (anti-plush uiteraard ): 1,02euro

    o       Een pakje Marlboro sigaretten: 0,98euro  (Ze hebben hier ook Marlboro-sigaretten in 10-pack, wat ik persoonlijk toch wel schattig vind. ‘k Heb da precies nog nooit gezien in Europa, dus voor de geïnteresseerden wil ik wel ne sloef meepakken, laat me iets weten ;-)

    o       100 Stuks van die grote tuttefrutten met ‘sap’ in waar ik vroeger zot van stond: 4,50euro

    o       xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />1 Kilo biefstuk: 3,75euro

    o       1 Kilo appelen: 0,70euro

    o       Een fles wodka: 2,50euro, een literfles Stella: 1,25euro

    o       1 Sms’je: 0,03euro

    o       2 Bollen ijs op een hoorntje: 0,50euro

    o       Een jeans (gemiddelde prijs): 25euro

    o       Het maandloon van een lerares basisonderwijs (zelfde uren als in België!): 300euro

    o       Dit zijn gewoon voorbeelden van producten waar ik het eerst kon opkomen, moest je geïnteresseerd zijn in een prijs van ’t één of ’t ander, laat het me weten, ik zoek het gerust even op ;-)

     

    En we gaan weer verder…

    Cheche bleek daar plaatselijke redder te zijn (nu weten we waarom dat dieje zo bruin ziet J), dus we konden best maar geen al te zotte kuren uithalen.  Het water was perfect van temperatuur dus we hebben het daar wel even kunnen keren.

     

    Wat het eten betreft, dat wordt altijd op den avond zelf gekozen, om 21u30 naar de winkel rijden om de ingrediënten te kopen is doodnormaal.

    Op nen avond besloot Cuca om samen ravioli te maken, de oudjes konden dus in ’t kamerke dernaast gaan eten zodat wij (Cuca, Cheche, Mari, Debo, Julia, Carina, Dario, Franco en ik) alle plaats hadden om te koken en te eten.  ’t Was echt kei plezant en heel lekker want het was verse ravioli en koken kan hij wel, de Cuca.

    Zo zijn we (Mari, Cheche, Juli, Cuca en ik) ook eens hotdogs mee spaghettisaus gaan eten bij de grootouders van Julia, die toch wel ‘rijker’ zijn en ne kei schonen hof hebben met een achterhuisje, dus da was wel super gezellig!

    Een ander maal zijn we eens met wat andere familieleden empanadas gaan eten bij de oma.  Dit ‘gerecht’ blijkt typisch Argentijns te zijn.  Ik vond het vlees maar ne rare geur en smaak hebben, echt zoet :-s en toen ik vroeg wat het was zei de oma dat het koeienvlees was en dat ik dat trouwens ’s morgens op tafel had zien staan (toen was mijn goesting helemaal over, want ik dacht écht dat da voor de honden was dieje morgen ), dat was dus mijn eerste en tot nu toe enige tegenvaller wat het eten betreft…

     

    DAGELIJKSE BEZIGHEDEN:

    -         Met vrienden in het park of op straat rondhangen

    -         In het cybercafé mails beantwoorden (pc hebben ze thuis niet, laat staan internet, maar dit is geen rare zaak want van de 21 leerlingen in mijn klas hebben er maar 9 een computer!)

    -         Ijs eten

    -         Film kijken (mijn moeder is huisvrouw en kijkt al breiend ongeveer 2à3 films per dag)

    -         ’s Nachts rondrijden in de auto met luide cumbia (Argentijnse muziek), soms wel met 8 in een vijfpersonenwagen

    -         Vieze woorden leren, en dat soort woorden zijn raar maar waar toch altijd het makkelijkst te onthouden.  (Ook ken ik (bijvoorbeeld) al 5 verschillende woorden voor ‘vagina’, waarvan ik er 3 van de oma geleerd heb, jaja, zot mens )

    -         Ook niet vieze woorden leren, dus de namen van de fruitsoorten en schoolgerief bijvoorbeeld, ‘k probeer er dagelijks 5 van buiten te leren, flink hé ;-)

    -         Naar het kerkhof wandelen dat zo’n 4km verderop ligt, want dat is de enigste plaats waar ik ontvangst heb (de gsm-paal blijkt hier in ne storm is afgebroken te zijn en tot op heden nog niet gemaakt)

    -         Thuis kaarten of gewoon wat praten met mijne muziek op den achtergrond, heb mijn iPod (waar de meesten hier in Chovet nog nooit van gehoord hebben!) meegenomen mee boxkes en da vinden ze allemaal toch supertof, er staat ook veel muziek op da ze graag horen dus dat is hier ondertussen al een onmisbaar ding geworden (ook onmisbaar als wekker nu het school begonnen is , maar daarover later meer…)

    -         Veel lachen, zelfs al in ’t Spaans.  De taal lukt dus al wel, maar nu Juli terug naar Patagonië vertrokken is ben ik mijn Engels-Spaans woordenboek kwijt en moet ik dus zelf mijne plan trekken wat soms toch nog moeizaam verloopt.  Hierdoor wordt er dus veel met gebaren gewerkt, wat soms echt wel hilaaaarische momenten oplevert (zeker als ze mij nog eens wat vieze woorden willen bijbrengen ).  Aangezien dat wij ondertussen bij het minste gebaren maken worden we soms toch raar bezien, maar voor ons valt da niet meer op, maar als we er dan toch eens op letten merken we dat vele gebaren echt totaaaal naast de kwestie zijn en de mensen dus echt wel redenen hebben om te lachen

    -         Aangezien we hier in de vakantie steeds pas rond middernacht hebben gegeten en ten vroegste om 2u ons bed ingekropen zijn, sliepen we toch wel uit tot rond de middag (jaja, die geluiden ben ik al gewoon en ik kan nu ook met licht in de kamer slapen, Stein ;-))

    Wij staan blijkbaar nog redelijk vroeg op, want soms kwamen we mensen tegen rond 18-19u die net uit hun bed kwamen :-O

     

     

    Goh, hier zullen jullie het weer mee moeten doen voor vandaag (deze week?), want Liliana (de moeder) staat hier weer mee een nieuw dvd-ke te zwaaien en ‘k denk zo een beetje dat ze dieje graag zou zien.  Aangezien er hier in huis maar één pries is waar ik mijn laptop inkrijg en dit dezelfde is als die van den dvd-speler moeten er soms toegevingen gedaan worden J.

     

    Alles hier dus nog dik in orde en ik zal proberen van tijd tot tijd mijn blog aan te vullen tot ik terug bij ben!

     

    Hasta la proxima!  Mieke.

    18-03-2008 om 01:29 geschreven door Mieke.  


    >> Reageer (1)
    12-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vakantie deel 1

    ’s Morgens steeds redelijk vroeg wakker geworden van het licht en het lawaai (al is het een klein dorp, hier is vanaf een uur of 8 altijd al veel bedrijvigheid).

    Den eersten dag da ‘k hier was wast enorm goed weer, heerlijk blauwe hemel en zo’n 25° (alhoewel het véél warmer leek!) en het eerste wat ik gedaan heb is dus zonnecrème gaan kopen.  ‘k Heb ook samen met Marii (Marisabel), Cuca (Gonzalo), Julii (Julia) en Cheche (Ezequiel) - nicknames vanaf nu, da’s veel gemakkelijker en de echte namen worden toch niet gebruikt - den toer van ’t dorpke gedaan en ik kan tot nu toe Chovet het beste omschrijven met het woord ‘romantisch’ denk ik…  Hier volgt even een algemene uitleg:

     

    MEER OVER HET DORP

    -         alle straten lijken heel hard opeen

    -         veel groen op ’t straat en ook veel velden

    -         rustig wat verkeer betreft

    -         een groot park in het midden van ’t dorp dat altijd vol spelende kinderen zit

    -         aan de rand van ’t dorp is er een oud station waar een heleboel schapen vrij rondhuppelen

    -         er staan ook grote torens (voor graan als ik het goed begrepen heb) waarop je van de top een mooi dorpsoverzicht hebt

    -         3 ijscrèmewinkels waarvan er steeds één open is J, een stuk of 10 mini-supermarktjes waar ze vanalles verkopen (‘k schat ze zo’n xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />20 vierkante meter groot – of klein)

    -         5 cafeetjes, waarvan je in 1 ook kan eten

    -         3 klein klerenwinkels

    -         1 openbaar zwembad (gesloten sinds 1maart), 1 fitnesscentrum en 1 cybercafé

    -         voor de rest geen bal te zien.

    -        

     

    MEER OVER  HET ETEN

    -         valt super mee!  Naar mijn allerblijste blijheid nog geen boon gezien waarvan ik vreesde dat dat hier dagelijkse kost zou worden!

    -         Veel vlees (maar ik lust het wel), een minima aan groenten (wat ik wel jammer vind) en alles heel vettig.

    -         Heb hier tot nu toe (12maart) al vier keer hotdog en zes keer hamburger als maaltijd gehad!

    -         Eet dagelijks gemiddeld 2 (grote) bollen ijs – en ik heb nog niet alle smaken kunnen proeven –

    -         Ontbijten is hier ook een zeldzame zaak, maar aangezien ik ’s morgens toch niets binnenkrijg is dat alleen maar een voordeel voor mij J

    -         Toen ik den eerste zondag wakker werd met de geur van bbq kreeg ik het goede nieuws ter ore dat dat blijkbaar de zondagse gewoonte is!

    -         Het is hier de gewoonte om rond een uur of 4 ‘maté’ of ‘tereré’ (koude maté) te drinken.  Wat dat nu juist is? =>  een klein potje kruiden mee een ijzeren rietje in, hier voeg je dan suiker aan toe en dit alles overgiet je met heet water (niet kokend! De waterkokers hier hebben dan ook 2 standen, één voor maté en één voor gewone thee), dit water zakt naar onder en dan drink je.  Voor de volgende wordt het zelfde potje gebruikt waar eveneens suiker en heet water aan toegevoegd wordt.  De eerste keer dat ik dat dronk had ik het idee dat ik een sigaret aan het DRINKEN was, maar da was blijkbaar omdat er niet genoeg suiker in zat en de smaak ook straf was omwille van de nieuwe kruiden.  Ik vind persoonlijk ‘tereré’ lekkerder, hiervoor worden dezelfde kruiden gebruikt maar ipv heet water wordt hier koud water mee een smaakje (appelsien, pompelmoes,…) aan toegevoegd, lekker fris!

    -         Ik vroeg op een avond ‘bier’ in ’t café en ik kreeg een literfles op onze tafel gezet, aan klein flesjes doen ze hier blijkbaar niet mee!

    -         Kraantjeswater smaakt kei slecht, bweik :-S  en ander water hebben ze hier voor de moment niet in huis, ik drink dus met gevolg ne liter frisdrank per dag (de Fanta is hier véél lekkerder dan in België en heeft een donkeroranje kleur, maar noemt toch gewoon ‘fanta naranja’!)

    -        

     

     

    MEER OVER DE MENSEN

    ð     wordt vervolgd (wegens een wachtende Cheche en Dario die eisen dat ik mee een ijsje ga eten en nen toer ga maken!)

     

    Tot snel! (echt waar ditmaal!)

    Muchos besos, Mieke (of ook wel ‘Mi-corazon’)

    12-03-2008 om 23:26 geschreven door Mieke.  


    >> Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Reis Nijlen - Chovet

    Zozo, woensdag 12 maart, hier tien voor zes, begin ik eindelijk aan m’n eerste echte blogberichtje te typen.  Omwille van de hemelsblauwe lucht en stralende zon vandaag heb ik het naar nu opgeschoven (sorry liefste voke, maar ik moest hier toch nog eventjes van het goede weer profiteren :-$, laten we dus morgen skypen!)

     

    Ik ga proberen de chronologie er een beetje in te houden en zal dus bij het begin beginnen (en ik ga zeker ook trachten de berichten iets korter te houden dan die van Frankrijk, maar eens ik begin te schrijven… (of eens ik begin te praten… zijn al wel meerdere mensen stapelgek van geworden, haha )

     

    dus…

     

    NIJLEN

     

    21 Februari rond de zevenen thuis vertrokken richting Zaventem, daar aangekomen hebben we ons bij de WEP-mensen gevoegd en onze (heen- & terug)tickets in handen gekregen (indien ze mij hier niet eerder moe zijn zal ik 26 juli weder in Brussel aankomen).

     

    De vlucht naar NY is echt goed vooruitgegaan, we zaten in een halflege vlieger en hadden dus voor ons drieën (Thomas, Alecia & ik) 5 plaatsen zodat er één iemand toch steeds comfortabel kon slapen J  -  wel jammer van de verschrikkelijke turbulentie!

     

     

    NY

     

    In NY heel lang moeten aanschuiven voor de douane, en aan de bagagecontrole heb ik toch wel even zever gehad mee ne norse, ouwe vent (de bagagecontroleur zei dat ik den Thomas moest volgen – wij mochten niet gewoon doorgaan zoals de meeste mensen voor ons, maar moeste nog na nen andere vent – en ik vroeg dus aan den Thomas wat da we moeste doen en dieje zei: “ Gewoon zeggen da ge Belgian chocolate bij hebt”, ma dieje vent had da gehoord en vertrouwde mij dus niet en begon nen hoop ambetante vragen te stellen, maar ‘k heb me in men beste Engels (haha) toch weten te redden uit zo’n 10minuten-durend zenuwmoment.

    Nu bleek dat onze gate veranderd was en dat we ipv den 2de naar den derdelaatste en dus helemaal vanachter id vlieghaven moesten zodat we vrijwel direct konden inschepen in onze vlieger naar Atlanta.

     

     

    ATLANTA

     

    In Atlanta aangekomen hebben we samen gezellig Amerikaanse fastfood gegeten en daarna afscheid genomen van Thomas & Samantha (meisje van Wallonië) want die zouden richting Mendoza vliegen en Alecia en ik hadden Buenos Aires als doel.

     

    De 11u-durende vlucht naar BA was voor mij wel een opdoffertje, ‘k zat op een rij mee 3 plaatsen, in ’t midden en kon dus niet fatsoenlijk slapen of naar ’t wc gaan terwijl de rest wel sliep :-S

    MAAR deze vlieger was uitgerust met persoonlijke tv-schermen en nen hoop goeie Cd’s (Annelies, Mrs. Jones!  Stein, Alegria!  Stefanie, ’t leste lied da gij mij hebt doorgestuurd! En veel meer…) die te beluisteren vielen, dus ik ben den tijd toch nog doorgekomen…

     

     

    BUENOS AIRES

     

    Iets vroeger dan verwacht om 9u in BA geland waar Alecia en ik – tot onze ontsteltenis – nog tot 15u op de andere Weppers moesten wachten.  Er was wel een serieus verschil mee de controles in NY: ik kwam hier aan de douane terecht bij ne kerel van een jaar of 25 da een liedje begon te zingen waar alleszins ‘bienvenido’ in voorkwam .  Bij de bagagecontrole stond redelijk veel volk aan te schuiven en toen ik mijn valiezen op den band wou zetten vroeg hij vanwaar ik was en bij het horen van België mocht ik zo door zonder enige controle .

     

    Wanneer de rest ook gearriveerd was zijn we met z’n allen in een oude minibus gekropen richting Rosario.  Onderweg heb ik echt wel van het landschap genoten: zo veel groen!

    Wanneer we Alecia afgezet hadden (omdat we quasi die haar dorp passeerden), stond ik er plots alleen voor en werd het toch wel spannend.

     

     

    ROSARIO

     

    Met enige vertraging in Rosario aangekomen en daar wier ik direct mee een jonge medewerkster van WEP (die in april naar België zal reizen) in nen taxi gestoken richting Chovet.

     

     

    CHOVET

     

    Doodmoe en na 40u reizen meer dan ooit verlangend naar een douche en een bed ten huize Franetovich aangekomen werd het mij al snel duidelijk dat da bed nog ver van kant stond!  Er kwam gelijk ne man of 7 naar buiten gestormd en ‘k wist niet eens zeker wie da nu Liliana of Raul of Marisabel was…  Dan ben ’k naar binnen geleid waar nog eens 7 man zat!  ‘k Heb me dan toch eerst mogen douchen terwijl het eten klaargemaakt werd (den douche heeft meer weg van ne gieter en ook aan de rest van ’t huis kon ik al gauw merken dat het leven hier toch anders is dan daar in het luxueuze België). 

    Rond een uur of 12 aan tafel geschoven met de -ondertussen- 15 andere mensen (ouders, oma, tante en vrienden) en ‘milanesa’ (ziet eruit als ne wienerschnitzel J) met ‘frieten’ gegeten.  ’t Was allemaal heel lekker totdat de Gonzalo (jongen waar ik vanuit België mee aan het mailen geweest heb) dat we ‘carne del gato’ (kattenvlees) aan het eten waren, ik kreeg het eventjes héél warm, maar al goed kon hij zijn lach niet lang inhouden en bleek het een grapje te zijn   Na bestookt te zijn met een boel vragen en aan iedereen voorgesteld te zijn heb ik de feestlui die karnaval gingen vieren achter mij gelaten en om 2u15 voor een deugddoend bed gekozen, ik ben dan ook vrijwel direct in slaap gevallen…

    12-03-2008 om 23:25 geschreven door Mieke.  


    >> Reageer (1)
    25-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Snel wat nieuws
    hola

    snel wat nieuws:

    schapen en bier gesignaleerd dus ik zal me hier wel rap thusi voelen
    vriendeleke mensen, behalve de Cuca dieje hier just de pris vant beeldscherm uittrekt :D
    wel arm, ña ik kan momenteel wel zonder dieje luxe want die openheid van da volk compenseert da echt wel
    ik ga zo snel mogelek proberen een fatsoenlek bericht te schrijven, maar da zal denkelek voor den 10de maar zijn
    echt wel andere levensstijl, om 11uur sñorgens gaan slapen en 8u savonds opstaan is blijkbaar geen aregheid
    en idd: argentijns vlees kan goe het beste zijn, zelfs ik geniet ervan

    zo ik ben dus nog steeds levend en zeer wel

    P.S. ik heb enkel in rosario gsm ontvangst dus ik kan maar 1keer per maand men smsjes lezen of sturen...

    bon, we gaan mate drinken ¡

    dikke kussen aan ieeeedereeen ¡

    25-02-2008 om 22:17 geschreven door Mieke.  


    >> Reageer (7)
    20-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Familiegegevens
    Aan de genen wie ik het nog niet verteld heb:

    Informatie over wat ik reeds weet over mijn toekomstige gastfamilie:

    Papa Raúl Anibal is 58 jaar oud en boer op zijn eigenhuise boerderij

    Mama Liliana Irene is 52 jaar oud en huisvrouw (op diezelfde boerderij )

    Dochter Marisabel is 16 jaar oud en houdt van muziek luisteren, dansen en zich met haar vrienden amuseren


    - Ik ben de eerste uitwisselingsstudent die ze zullen ontvangen
    - Enkel de dochter spreekt een beetje Engels, voor de rest zal het daar vollenbak in 't Spaans te doen zijn
    - De familie heeft nog nooit buiten Argentinië geweest
    - Ze hebben een kat een hond, een kanarie, koeien, varkens, ...   de échte boerderie op dus
    - Ze zijn katholiek en gaan wekelijks naar de kerk (hopelijk niet op zondagmorgen )
    - Ik zal een kamer delen met Marisabel
    - Mijn huishoudelijke taken houden in: naar school gaan en huiswerk maken, eten voor school en eten om 22u 's aves, voor de rest zijn der gen echte taken (haha, da maken ze mij alleszins toch al wijs)
    - Ze hopen dat ik mij zal voelen als in mijn echte familie en da'k mijn wensen kan waarmaken met hun hulp (wat een vriendelijkheid!!)
    - Chovet, het dorpje waar ik zal wonen, telt 3300 inwoners (is dus kleiner dan Bevel :-O), ze hebben dus weinig buren, maar 't zijn allemaal wel goei vrienden
    - De dichtsbijzijnde grootstad is Rosario en bevindt zich 150km van Chovet
    - Marisabel heeft al altijd een zus willen hebben, en nu komt haar wens eindelijk uit (ik voel me al direct gewild! )
    - Mijn school begint de eerste week van maart en telt ochermekes 100leerlingen (wel gezellig denk ik!!) en een schooluniform is verplicht (heb ik altijd al willen dragen )

    ->  Da's zo alles een beetje wat ik uit mijn dossier heb kunnen halen, dus voor meer nieuws zullen jullie binnen een goei 2weken nog eens terug een kijkje moeten nemen!

    Dikke, toch wel spannende, kussen!
    Mieke xxx

    20-02-2008 om 23:13 geschreven door Mieke.  


    >> Reageer (8)

    Archief per maand
  • 08-2008
  • 05-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007

    Inhoud blog
  • Een misschien toch wel belangrijke melding..
  • Rosario
  • Begin school
  • Maart algemeen
  • Vakantie deel 3

    Laatste commentaren
  • Haha, Plush toch (Trottel)
        op Een misschien toch wel belangrijke melding..
  • hier benek nog is (Valeria)
        op Rosario
  • Funfunfun! (Kiiir)
        op Rosario
  • het ga je goed daar!!!!!!!! (mama van leen h)
        op Vakantie deel 3
  • @Kirrrr (Lima-Lama-Leen)
        op Vakantie deel 3
  • Brief (Kiiiiiiiir*)
        op Vakantie deel 3
  • Hola hola (Leeeeeeen)
        op Vakantie deel 3
  • RE.: Hola mi angel - Valerie (Mieke.)
        op Snel wat nieuws
  • RE.: dag buurmeisje - Christel (Mieke.)
        op Snel wat nieuws
  • RE.: Den Johnny - Lien (Mieke.)
        op Vakantie deel 3
  • Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.




    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!