Elke dag van het jaar kunt u invallen bij het gebed "365 dagen met mijn engelbewaarder." [druk op deze link voor trimester 1] [druk op deze link voor trimester 2] [druk op deze link voor trimester 3] [druk op deze link voor trimester 4] [Henk]
Bid dagelijks het twaalfjarig gebed dat de Heer heeft doorgegeven aan de Heilige Birgitta van Zweden. De genaden zijn enorm. Hou vol! [druk op deze link]
Een kleine schenking van 5, 10 of 20 euro helpt ons onze onkosten te dekken voor de aankoop van boeken, abonneringen op informatie, het nodige informaticamateriaal, software, enz ... Dit kan op rekeningnummer 000-0830147-21 op naam van Chris De Bodt [zie adres links bovenaan] met de vermelding "Medjugorje." IBAN: BE17 0000 8301 4721 BIC: BPOTBEB1
Stand op rekening op 03/12/2011: 130 euro + 15 euro LVH = 145 eur
Maandelijke boodschap van Onze Lieve Vrouw aan Marija Pavlovic voor de hele wereld:
"Lieve kinderen! Ook vandaag breng Ik, in Mijn armen, Mijn Zoon Jezus tot u, zodat Hij u Zijn Vrede kan schenken. Bid, kleine kinderen, en getuig, zodat in elk hart niet de menselijke, maar de Goddelijke Vrede, die niemand kan vernietigen, de overhand zou krijgen. Het is die vrede die God in het hart brengt van hen die Hij liefheeft. Door uw doopsel bent u allen, op een bijzondere wijze geroepen en geliefd. Getuig daarom en bid zodat u Mijn uitgestrekte handen kunt zijn voor deze wereld die smacht naar God en vrede. Dank om aan Mijn oproep gehoor te hebben gegeven."
Jaarlijkse boodschap aan Jakov Colo op Kerstmis:
Na zijn laatste dagelijkse verschijning op 10 september 1998, vertelde Onze Lieve Vrouw aan Jakov dat hij enkel nog een jaarlijkse verschijning zou krijgen en dit elk jaar op 25 december, Kerstmis. De verschijning begon op 15.30 uur en duurde 11 minuten. De Heilige Maria gaf de volgende boodschap door:
"Lieve kinderen, vandaag wens ik u op een bijzondere wijze mee te nemen en over te geven aan Mijn Zoon. Kleine kinderen, open uw harten en laat Jezus toe om in u te worden geboren, omdat u enkel op deze wijze, kleine kinderen, bekwaam zult zijn om uw nieuwe geboorte te ervaren om zo, samen met Jezus in uw harten, u te begeven op de weg van de redding. Dank om aan Mijn oproep gevolg te hebben gegeven."
Wereldoorlog II, die door de Heilige Moeder was voorspeld aan Zr. Lucia dos Santos, tijdens de Fatima verschijningen, werd voorafgegaan door een een aurora borealis [noorderlicht] die tot diep in Europa op merken viel. Het "grote teken", "een nacht verlicht door een onbekend licht," kwam op 25 januari 1938.
Wat moeten we dan denken over de foto van deze aurora borealis, die onlangs in Noorwegen werd genomen. Deze foto is in geen geval bewerkt door een computerprogramma. In ieder geval moet hij wel gemaakt zijn door iemand die wat kent van fotografie, want de belichtingstijd is langer dan anders, wat de schoonheid ervan nog meer benadrukt. De foto stond deze week op Spîrit Daily.
De foto is al heel uitzonderlijk, maar wat de uitzondering nog meer benadrukt is dat onze Heilige Moeder Haar linkerhand aan Haar ogen houdt, om de tranen van Haar gelaat te vegen.
Ondertussen heeft Mario, onze medewerker, de oorsprong van de foto kunnen achterhalen. Er is echter nog een tweede foto, die we na Kerstmis op ons blog zullen zetten en waarbij we ook zullen vermelden door wie de foto's zijn genomen. 't Moet nog wat spannend blijven ook voor onze lezers.
Vandaag nemen we afscheid van de nieuwe berichtgeving op ons blog. Afspraak op 2 januari, bij de boodschap van Onze Lieve Vrouw aan Mirjana op www.medjugore-bn.com
Op Kerstmis zult u de boodschappen aan Marija Pavlovic en Jakov Colo hier nog terugvnden. Met dank aan onze lezers.
1. Medjugore: The miracle of Medjugorje
The miracle of Medjugorje is een nieuwe documentaire waarin wordt ingegaan op het mirakel van miljoenen en miljoenen mensen die steeds weer opnieuw naar Medjugorje gaan als gevolg van de oproep van de Gezegende Moeder om alle levende zieken doen terug te keren tot God. Wat beweegt de mensen ertoe om God op de eerste plaats in hun leven te stellen? Ben u klaar voor Jezus? Is er een verband tussen Medjugorje en Fatima. Daarnaast zijn er interviews met alle zieners. Er zijn de zonnemirakels, de mirakels van de Rozenkransen die veranderen in goud, het mirakel van de "wenende" Verrezen Chrstus en de getuigenissen hierover. Maar laat onze aandacht eerst en vooral uitgaan naar wat de Heilige Moeder reeds al die jaren van ons vraagt: "Bid, bid, bid."
2. Medjugorje: Interview van Janice T. Connell met Vicka Ivankovic [Deel 23]
De Heer verleent grote gunsten aan de onwaardigen om Zijn goedheid te laten zien
Vagevuur en hel
Janice: Zij branden hun eigen persoonlijk beeld en gelijkenis met God weg door hun keuze? Vicka: Inderdaad. Zij kiezen ervoor om hun eigen schoonheid en goedheid te vernietigen. Zij kiezen ervoor om lelijk en vreselijk te zijn. Mensen doen dit constant. Elke keuze tegen God, Gods geboden, Gods wil, verschroeit Gods beeld in ons.
Janice: Is het daarom dat Mirjana zei dat veel mensen hier op aarde kiezen voor de hel? Vicka: Ja. Zij worden één met de hel zelfs terwijl ze nog hun lichaam hebben. Bij de dood doen zij voort zoals ze bezig waren toen ze nog een lichaam hadden.
Janice: Bedoelt u dat we ofwel Gods kinderen zijn ofwel satans leenmannen? Vicka: Inderdaad. We zijn ofwel voor God, met God en in God ofwel slachtoffers van satan. We kiezen om één van hen te zijn.
Janice: Is er geen middenweg? Vicka: Neen.
Janice: En wat met de mensen die zondigen? Vicka: Wij, allen, zondigen. Daarom roept de Gezegende Moeder ons nu op om ons te verzoenen met God en onze broeders en zusters. Hoe meer we rebelleren tegen Gods wil, hoe verder we ons van Gods koninkrijk verwijderen.
Janice: Hoe kunnen we terugkeren? Vicka: Zolang als we op aarde leven, kunnen we altijd terug keren naar God door het berouw over onze zonden.
Janice: Hoe geraken we tot het punt dat we berouw voelen over onze zonden? Vicka: Gods genade.
Janice: Hoe ervaren we Gods genade? Vicka: Door Zijn genade.
Janice: En hoe bekomen we Gods genade? Vicka: Door ze te vragen
Vertaling: Henk
3. Fatima in Lucia's eigen woorden: "De Oproepen" [aflevering 128]
De oproep tot het dagelijks bidden van de Rozenkrans
Uiteindelijk, met in onze gedachten wat het Kerkelijk Gezag over de jaren heen heeft gezegd over het bidden van de Rozenkrans, zal ik u gaandeweg herinneren aan enige van deze dingen, en wat God door de Boodschap, zo hardnekkig van ons vroeg, kunnen we besluiten dat de Rozenkrans de vorm van vocaal gebed is dat voor de mensen in het algemeen het meeste geschikt is, wat we moeten waarderen en waar we elke inspanning moeten voor leveren om hier niet van af te stappen. God en Onze Lieve Vrouw weten beter dan wie ook wat meer geschikt is voor ons en waar we het meeste nood aan hebben. Bovendien zal het een krachtig hulpmiddel zijn om ons geloof, onze hoop en liefdadigheid te bewaren.
Zelfs voor deze mensen die niet weten of die niet bekwaam zijn om zich voldoende dingen voor de geest te halen om te mediteren, is de eenvoudige daad van het nemen van de Rozenkrans om te bidden ruim voldoende om de Heer indachtig te zijn, en een vermelding in ieder tientje van een mysterie uit het leven van Christus herinnert Hem in hun gedachten en op Zijn beurt zal Hij in hun zielen een zacht licht van geloof aansteken die smeulende wiek ondersteunt, om te voorkomen dat alles zou uitgedoofd raken.
Aan de andere kant hebben ze die de Rozenkrans opgeven en die niet dagelijks naar de Mis gaan, niets om op te steunen en zo zullen ze eindigen met zichzelf te verliezen in het materialisme van het aardse leven.
En aldus is de Rozenkrans het gebed dat God, door Zijn Kerk en Onze Lieve Vrouw, het meest hardnekkig aan ons heeft aanbevolen, als de weg naar en de poort van de Redding: “Bid de Rozenkrans elke dag.” [Onze Lieve Vrouw, 13 mei 1917]. Ave Maria!
Vertaling: Chris De Bodt
4. Antonio Socci: The Fourth Secret of Fatima [aflevering 40]
Hoofdstuk 2: Het leven van deze paus is in gevaar
De brief werd officieel gepubliceerd door het Vaticaan, juist in de “Inleiding” in “De boodschap van Fatima,” getekend door de toenmalige aartsbisschop Bertone, en dus door de meest officiële bron. Het is de moeite waard alle woorden te vermelden, die aan Lucia toegeschreven worden en daarna zullen we uitweiden over de geruchtmakende informatie, die ze aanbrengen.
Op 12 mei 1982 schrijft Lucia:
Het derde deel van het geheim verwijst naar de woorden van O. L. Vrouw: “Zo niet zal het [Rusland] zijn dwalingen over de wereld verspreiden, oorlogen veroorzaken en vervolgingen tegen de Kerk. De goeden zullen gemarteld worden, de H. Vader zal veel te lijden hebben, meerdere naties zullen vernietigd worden." [13/7/1917]
Het derde deel van het geheim is een symbolische openbaring, die verwijst naar dit deel van de boodschap en die bepaald wordt naargelang we al dan niet aanvaarden wat de Boodschap zelf vraagt: “Als mijn verzoeken ingewilligd worden zal Rusland zich bekeren, er zal vrede zijn. Zo niet, dan zal het zijn dwalingen over gans de wereld verspreiden, enz …”
Vermits we deze oproep van de Boodschap niet hebben beantwoord, zien we dat ze vervuld werd. Rusland heeft de wereld overweldigd met zijn dwalingen. En hoewel we de volledige vervulling van het laatste deel van deze profetie nog niet hebben gezien, gaan we er met grote schreden beetje bij beetje naartoe. Als we het pad van de zonde niet verwerpen, de haat, de wraak, het onrecht, de schendingen van de mensenrechten, de zedenloosheid en het geweld, enz …
En zeggen we niet dat het God is, die ons op die manier straft? Integendeel, het zijn de mensen zelf, die hun eigen straf voorbereiden. In zijn goedheid verwittigt God ons en roept ons op het rechte pad, terwijl hij de vrijheid, die Hij ons gegeven heeft, eerbiedigt. Daarom zijn de mensen verantwoordelijk.
Het eigenaardige is dat Bertone deze brief citeert als een bevestiging van de officiële uitleg. De logica toont ons echter het tegendeel. Deze belangrijke tekst van Lucia leert ons heel wat. Ten eerste dat het Derde Geheim ook spreekt over Rusland en zijn dwalingen, zoals ook het tweede deel [iets, wat in de in 2000 gepubliceerde tekst van het visioen niet voorkomt]. Ten tweede: zuster Lucia, die deze brief schreef in 1982, verwijst zelfs niet terloops naar de moordpoging van Ali Ağca [die plaats had het jaar te voren, in mei 1981] en is daarom in het geheel niet van oordeel dat dit de vervulling is van het Geheim, maar integendeel, ze bevestigt apertis verbis [onomwonden] dat de “uiteindelijke vervulling van deze profetie” nog niet gebeurd is.
Vertaling: Dr. Guy Claes
5. Documentaire: Isaak, Jacob en Esau [5/5]
6. Benoite, de herderin van Notre-Dame du Laus [Aflevering 159]
Hoofdstuk 7. Monseigneur de Genlis [10 jaar bedevaart] [1672-1682]
Gevolgen van dit bezoek.
Mgr. de Genlis vertrok zaterdagmorgen naar Embrun, nadat hij de Mis had opgedragen en aan Peytieu gevraagd een uitgebreid verslag op te maken over de feiten van die plek en over de geruchten daaromtrent. Hij wou een totaalbeeld krijgen om gewapend te zijn tegen de hekelaars van die verering in Embrun.
Diep onder de indruk van dit bezoek gaf hij echter geen gevolg aan het plan om een bisschoppelijk seminarie op te richten in Laus, want hij besefte dat Laus ver van Embrun verwijderd was, maar vooral de kosten van dergelijke oprichting die de mogelijkheden van zijn arm bisdom ver overschreden. Waarschijnlijk ligt ook de doffe vijandigheid van het Kapittel in Embrun tegenover de bedevaart aan de basis van de verdwijning van dit opzet waarop hij alludeert in zijn herderlijke brief van 31 juli 1704 waarin die oprichting opnieuw beslist werd maar uiteindelijk toch werd opgegeven.
Het is in zijn bisschoppelijk paleis in Embrun dat hij besloot de jongeren die hij tot het priesterschap wilde vormen voorlopig te ontvangen. Hij schrijft inderdaad aan Mgr. de Harlay, aartsbisschop van Parijs, op 22 juni 1686: "Zodra ik in Embrun aankwam eind 1671 opende ik bij mij een seminarie met 30 à 40 geestelijken en waarvoor ik op eigen kosten een Overste en leerkrachten onderhield die tweemaal daags onderricht over sint Thomas, de Schrift en de algemene Concilies of het kerkelijk recht gaven, om nog maar te zwijgen over de geestelijke oefeningen die er stipter plaats vonden dan waar dan ook. Elke maand loopt er een zeer ernstig onderzoek over de zeden en over de doctrine. Daarop volgt driemaandelijks een retraite van 8 dagen…’, en hij sluit deze passage, die we inkorten, met volgende opmerking af: "Mijn clerus, die schandalig en onwetend was, is op 15 à 16 jaar een van de meest geleerde en voorbeeldige in de Kerk geworden."
Vertaling: Broeder Jozef
7. A.C. Emmerich: Het openbaar leven van Jezus [aflevering 186]
Hoofdstuk 3: Van Jezus' doop tot na Zijn vasten
De berg Qarantania
Aan de voet van die berg stond het leger van de Israëlieten, terwijl de Verbondsark onder bazuingeschal rond Jericho gedragen werd. De bron, waarvan Elizeüs het water zoet maakte, ontspringt in dit gewest, de bron bij Oud-Jericho, nu Ain es-Soel-tan geheten. De Heilige Helena heeft die spelonken tot kapellen laten inrichten. In een daarvan heb ik eens een schildering van Jezus' bekoring op de wand gezien. Later heeft daarboven ook een klooster gestaan. Ik heb me nooit kunnen indenken hoe de werklieden daar zelfs maar op geraakten.
Helena heeft zeer veel heilige plaatsen met kerken opgeluisterd. Zij bouwde ook een kerk boven het geboortehuis van de Heilige Moeder Anna, twee uren van Sefforis [namelijk te Bethlehem in Zabulon, want volgens A.C. Emmerich is zij daar geboren]. Te Sefforis zelf hadden Anna's ouders ook een huis. Ook hierboven werd een kerk gebouwd in de vierde eeuw, waarvan er nog overblijfselen bestaan.
Hoe jammer dat de meeste van die heilige plaatsen, ja, zelfs de herinnering eraan vergaan, verdwenen zijn! Wanneer ik als meisje, vóór dag en dauw in de winter door de sneeuw naar de kerk te Kebsfeld ging, zag ik al die heilige plaatsen zo duidelijk en ook zag ik dikwijls hoe sommige goede mensen, om ze te verdedigen tegen de vernielingszucht van heiligschennende, barbaarse krijgslieden, zich vóór de voeten van dezen plat op de grond lieten vallen.
Het woord in de Heilige Schrift "Toen werd Jezus door de Geest in de woestijn geleid" betekent: "De Heilige Geest die in de doop over Hem kwam, bewoog Hem om, in zover Jezus zich als mens aan de goddelijke werking overgaf en Gods leiding volgde, naar de woestijn te gaan en zich onder het oog van zijn hemelse Vader menselijkerwijze op zijn lijdenstaak en verlossingswerk, dat door lijden volbracht moest worden, voor te bereiden.
8. Het sacrament van het Huwelijk 2 [deel 20]
Mgr. Leonard [Uit pastoralia 8, oktober 2011]
De genadebronnen
Hetzelfde geldt voor het sacrament van de verzoening. Dat kan niet toegediend worden aan hertrouwde gescheiden mensen, tenzij ze berouw voelen omwille van hun verbondsbreuk en bereid zijn om een leven te leiden dat niet in tegenspraak is met de onverbreekbaarheid van het huwelijk. Vermits in veel gevallen de hertrouwde gescheiden mensen, omwille van de kinderen, niet kunnen scheiden, betekent dit dat ze besluiten voortaan te leven als broer en zus en zich onthouden van de handelingen eigen aan het echtelijk verbond. Het is duidelijk dat enkel zeer gemotiveerde christenen met een doorleefde spiritualiteit deze veeleisende weg aankunnen. De anderen (de overgrote meerderheid) blijven evenwel niet verstoken van Gods genade. Want hier opnieuw: God is niet de gevangene van de sacramenten. De biecht is uiteraard de normale weg tot verzoening, maar voor hen die dit sacrament niet kunnen vragen omwille van hun foute huwelijksstaat, voorziet de Heer in andere bronnen van vergiffenis, voor zover hun hart ruim openstaat voor zijn genade. Wanneer ik deze broeders en zusters tijdens biechtvieringen mag onthalen, plaats ik me, samen met hen, voor de Heer en bid ik met deze woorden:
‘Heer, u weet dat mijn broeder (mijn zuster) op dit ogenblik de absolutie die de volle hereniging met de Kerk herstelt, niet kan ontvangen. Maar uw hart is groter dan alles en laat zich aan niets binden. Ik bid u: voltooi in mijn broeder (mijn zuster) zoals in mezelf het werk van onze bekering. Schenk mijn broeder (mijn zuster) de volle genade van de vergiffenis die hem (haar) vandaag toekomt. Laat hem (haar) proeven van de weldaad van uw barmhartige liefde, en leid hem (haar), zoals ook mezelf, naar de volle bekering. Amen.’
Ook hier leert de ervaring me dat dit soort onthaal, in volle eerbied voor het sacrament van vergeving en zonder er afbreuk aan te doen, de boetelingen grote vrede brengt en hen helpt zich in geweten en naar waarheid te verzoenen met hun situatie.
Veel zachtaardigheid en geduld
Ik heb dit alles noodgedwongen wat snel uitgewerkt. In mijn boek L’Église vous aime. Un chemin d’espérance pour les séparés, divorcés, remariés (Parijs, Éditions de l’Emmanuel, 2010) heb ik deze thema’s uitgebreider behandeld. Het spreekt voor zich dat in een verhelderend gesprek over deze onderwerpen met betrokken mensen een grenzeloos respect en veel zachtaardigheid aan de dag moet worden gelegd en de nodige tijd moet worden uitgetrokken, zodat het woord van de Heer niet wordt geloochend: ‘Kom allen naar Mij toe die afgemat en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem mijn juk op en kom bij Mij in de leer, omdat Ik zachtmoedig ben en eenvoudig van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel’ (Mt. 11, 28- 29).
Met deze overwegingen besluiten we de problematiek rond de onverbreekbaarheid van het huwelijksverbond. Resten ons enkel nog de vraagstukken betreffende de vruchtbaarheid binnen het huwelijk.
+ André-Jozef LEONARD, aartsbisschop van Mechelen-Brussel
Anne Van Der Sloten
9. Profetieën:Eduard de Belijder [1004-1066]
De extreme corruptie en goddelossheid van de Engelse landen hebben de rechtvaardige woede van God uitgelokt. Wanneer het kwade zijn hoogtepunt zal hebben bereikt, zal God in Zijn toorn boosaardige geesten naar het Engelse volk sturen die hen zal straffen met een grote strengheid, door de groene boom van zijn hoofdstam te scheiden en dit gedurende 604 dagen. Maar door de medelijwekkende barmhartigheid van God, en zonder enige nationale bijstand, zal dezelfde boom terugkeren naar zijn oorspronkelijke plaats, heropbloeien en overvloedige vruchten voortbrengen.
Vertaling: Chris De Bodt
10. Onze Lieve Vrouw van Anguera
Boodschap 3522 van 8/08/2011
Lieve kinderen, Ik wil u zeggen dat u geliefd bent, iedereen, van de Vader, in de Zoon en met de Heilige Geest. Verwijder u niet van de waarheid. Wees trouw aan Jezus en leef het evangelie na. Sta niet toe dat de vlam van het geloof in u dooft. Zoek kracht in de eucharistie en getuig overal dat u waarachtig toebehoort aan de Heer. De mensheid is ziek en moet genezen worden. Bekeer u. U leeft in de tijd van de grote geestelijke dwaling. Open uw harten voor de aktie van de Heilge Geest en u zult niet bedrogen worden. Ik ben uw Moeder en kom uit de Hemel om u tot Mijn Jezus te leiden. Wees gemoedelijk en nederig van hart. Ik wil u niet dwingen maar luister naar Mij. Heb geen angst. Als alles verloren schijnt, zal de Heer met de grote overwinning komen. Ik zal bij Mijn Jezus voor u bidden. Moed. Niets is verloren. Bekeer u snel. Een pijnlijke gebeurtenis zal in Assisi plaats hebben en Mijn arme kleine kinderen zullen een waar kruis dragen. Bid, bid, bid. Dit is de boodschap die Ik u vandaag doorgeef in de naam van de meest Heilige Drievuldigheid. Dank u dat u Mij hebt toegelaten om u hier opnieuw bij elkaar te roepen. Ik zegen u in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Amen. Wees in vrede. Amen.
1. Medjugorje: Interview van Janice T. Connell met Vicka Ivankovic [Deel 22]
De Heer verleent grote gunsten aan de onwaardigen om Zijn goedheid te laten zien
Vagevuur en hel
Janice: Wat was uw ervaring met het vagevuur? Vicka: De mensen zijn daar hulpeloos. Zij lijden écht. Wij kunnen een beetje zoals Jezus doet op vrijwillige basis boete doen voor de zielen in het vagevuur, speciaal voor hen die verlaten zijn door hun families op aarde.
Janice: Vicka, u zei dat u de aanwezigheid van de zielen in het vagevuur kunt “voelen” maar dat u ze niet zag. Wat betekent dat? Vicka: Dat betekent dat ik hun aanwezigheid ervaar. Ik ben bewust van hun lijden. Ik ken iets van hun kwelling. Ik weet hoe wanhopig zij onze gebeden nodig hebben. Zij zijn zo eenzaam dat het voor mij bijna walgelijk was om mij de momenten te herinneren dat ik daar was. Het is echt een ware vreugde om voor de arme zielen boete te doen omdat ik nu besef hoeveel dat hen helpt.
Janice: Weet u zeker of onze geliefden die gestorven zijn onze gebeden horen? Vicka: Natuurlijk. En verschillende van onze familieleden hebben onze gebeden broodnodig. De Gezegende Moeder zegt dat we dapper moeten bidden zodat ze naar de hemel zouden mogen gaan. Ze zijn machteloos om zichzelf te helpen.
Janice: U zag de hel, nietwaar? Vicka: Ja. Het is een uitgestrekte vuurzee in de hel. Ik zag mensen vervuld van haat die het vuur binnenkwamen. Als ze uit het vuur kwamen, was het alsof ze nooit een menselijk wezen waren geweest.
Janice: U beschreef een mooie jonge vrouw die vol van haat was en die het vuur binnentrad. U zei dat wanneer ze terug te voorschijn kwam, ze geleek op een onmenselijk type, dat ze zo lelijk was dat u haar nauwelijks kon aankijken. Betekent dat dat mensen hun voorstelling en gelijkens van God, waarmee ze geboren worden, verliezen als ze het vuur binnenkomen? Vicka: Misschien.
Janice: Wat is daar de oorzaak van? Vicka: Mensen keren zich weg van God door de keuzes die ze maken. Op die manier kiezen zij om het vuur van de hel binnen te gaan waar alle bindingen met God worden weggebrand. Daarom is het dat zij nooit meer terug kunnen keren naar God. Het vereist Gods genade om naar God te gaan. In de hel hebben zij niet langer toegang tot Gods genade.
Vertaling: Henk
2. Fatima in Lucia's eigen woorden: "De Oproepen" [aflevering 127]
De oproep tot het dagelijks bidden van de Rozenkrans
Ik zou hier nog aan toevoegen dat de mensen die in staat zijn om elke dag de Mis bij te wonen, om deze reden, zouden verwaarlozen om de Rozenkrans te bidden. Duidelijk is dat de tijd die ze besteden aan het bidden van de Rozenkrans niet dezelfde als deze die ze besteden aan het bijwonen van de Mis. Voor die mensen kan het bidden van Rozenkrans worden aanzien als een manier om zichzelf beter voor te bereiden op de Eucharistie, of als bedanking ervoor, nadien.
Ik weet het niet, maar met de kleine kennis die ik bezit uit mijn contact met de mensen in het algemeen, weet ik dat er slechts heel weinig beschouwende zielen zijn die in zichzelf een persoonlijke verhouding bewaren en behouden, die hen voorbereid voor de waardige ontvangst van Christus in de Eucharistie. En zo is het biddende gebed ook voor hen nodig, waarover ze dan zoveel mogelijk nadenken en overwegen zoals bij de Rozenkrans.
Er zijn vele, mooie gebeden die kunnen worden aangewend als een voorbereiding om Christus in de Eucharistie te ontvangen, en om onze persoonlijke verhouding met God te onderhouden. Maar ik denk niet dat er over het algemeen één geschikter gebed bestaat dan het bidden van de vijf of vijftien mysteries van de Rozenkrans. Zo zijn de liturgische uren of getijden prachtig om bidden, maar ik denk niet dat deze voor iedereen toegankelijk zijn, noch dat sommige van de psalmen gemakkelijk toegankelijk zijn door allen. Het vereist een zekere graad van onderricht en voorbereiding, wat niet van allen kan verwacht worden.
Misschien dat om al deze reden en andere, waar we ons niet bewust van zijn, God die onze Vader is en beter dan wie ook de noden van Zijn kinderen kent, een eenvoudig en gewoon niveau verkoos voor ons allen door het vragen van het dagelijks bidden van de Rozenkrans, om zo de weg tot Hem glad te maken.
Vertaling: Chris De Bodt
3. Antonio Socci: The Fourth Secret of Fatima [aflevering 39]
Hoofdstuk 2: Het leven van deze paus is in gevaar
We zouden kunnen denken dat zuster Lucia niet kon antwoorden, dat ze, gezien haar gevorderde leeftijd, niet in de lichamelijke conditie was of niet de helderheid van geest had om de noodzakelijke verhelderingen te geven. In dat geval echter zou de gezant van het Vaticaan dat zeker gemeld hebben en nooit een onbestaand of onbetrouwbaar interview uitgevonden hebben. Integendeel, het officieel verslag vermeldt juist dat “zuster Lucia klaar van geest en sereen” was en daarom perfect in staat om te antwoorden. Zoals we in feite ook konden zien op onze televisieschermen op 13 mei 2000.
Als het de zending was van Bertone om “enkele vragen te stellen over de interpretatie van het Derde Geheim” [zoals men kan lezen in de begeleidende brief van Johannes-Paulus II], dan zou hij zeker niet van Lucia willen weten hebben of de ”bisschop in het wit” een Paus was, aangezien dat dit reeds in de tekst van het Geheim geschreven stond. Evenmin zou hij belang gesteld hebben in een vraag aan haar of ze het eens was met de zekerheid van Karol Wojtila dat hij door de Madonna beschermd werd op 13 mei 1981 [waarmee vanzelfsprekend elke katholiek het eens zou zijn]. Bijgevolg, wat belangrijk was om weten was of zuster Lucia het eens was met de identificatie tussen de Paus, die in het Derde Geheim gedood wordt en de Paus, die verwond werd door de aanslag van Ali Ağca. Waarom is er geen enkel spoor van deze vraag in het samenvattend document, dat in het Vaticaans dossier gepubliceerd werd? Dat was nochtans de bedoeling van de zending. Als het antwoord van zuster Lucia “ja” zou geweest zijn, dan was het absurd dit niet te melden. Het zou de “Sodano hypothese” enorm bevestigd hebben. Wel, dat “ja” is er niet. Wat is daaruit te besluiten? Men zou kunnen denken dat de zienster “nee” gedacht heeft. Zo ook, omdat er bij de weinige genoteerde woorden van Lucia, die in het document voorkomen, er een beslissende zin is waar Lucia bevestigt : “Ik schreef wat ik gezien heb, de interpretatie komt mij niet toe”. Een veelbetekenende zin die, zo kan men denken, haar toeliet de [dwingende] vraag te vermijden om “die” interpretatie te legitimeren.
Maar is het mogelijk dat Lucia, in tegenstelling tot Sodano, van oordeel is dat het Derde Geheim niet vervuld was met Ali Ağca op 13 mei 1981 en dat het nog steeds moet gerealiseerd worden? Het lijkt er op dat de zaken er juist zo voor staan, ten minste als men de brief leest die de zuster zond naar Johannes-Paulus II op 12 mei 1982. Dit bevat een zeer bijzonder document dat, zoals we zullen zien, geëindigd is als de kern van een klein “detectiveverhaal”.
Vertaling: Dr. Guy Claes
4. Documentaire: Isaak, Jacob en Esau [4/5]
5. Benoite, de herderin van Notre-Dame du Laus [Aflevering 158]
Hoofdstuk 7. Monseigneur de Genlis [10 jaar bedevaart] [1672-1682]
De ondervraging van Benoîte.
Bij het lezen van die enkele uitreksels ervaren we grote spijt om niet heel dit belangrijk getuigenis van Benoîte te kennen dat een diepe indruk maakte op de aartsbisschop met haar directe en krachtige antwoorden, daar waar hij niet bereid was alles te geloven. We moeten met deze kruimels tevreden zijn, maar wel met Gaillard de nadruk leggen op het feit dat "ze in haar eenvoud zo oordeelkundig antwoordt met zoveel gezond verstand en zo vastberaden omdat ze de kracht van de heilige Geest bezat."
Peytieu voegt er een opmerkelijk detail bij: "De heer Berger was de eerste die Benoîte in mijn bijzijn een aalmoes voorhield om schoenen aan te schaffen. En doordat ze wist dat het diende om bekoord te worden nam ze die liefdadigheid met een hand aan en gaf ze voor de kapel met de andere hand." Gaillard merkt ironisch op dat Berger in zijn eigen val terecht kwam, want hij wou niets aan de kapel geven, maar slechts de naïviteit van Benoîte uitbuiten om te zeggen dat Laus een verering voor het geld was om Benoîte en de plaatselijke prior te verrijken. Deze Louis Berger, "schildknaap, secretaris en patrimoniumbeheerder van de aartsbisschop" werd op kosten van de prelaat benoemd tot kapiteinmajoor van de stad Embrun in plaats van een calvinist. Hij zal heel zijn leven een onwrikbare vijand van Laus zijn, werd blind rond 1691 en overleed begin XVIIIe eeuw. Vertaling: Broeder Jozef 6. A.C. Emmerich: Het openbaar leven van Jezus [aflevering 185]
Hoofdstuk 3: Van Jezus' doop tot na Zijn vasten
De berg Qarantania
Jezus heeft hier bij Jericho zijn vasten begonnen, heeft het in een andere woestijn over de Jordaan voortgezet en hier beëindigd, nadat de duivel Hem hier op de berg teruggeplaatst had. Deze berg biedt op zijn top een uitgestrekt vergezicht. Deze is gedeeltelijk met struikgewas begroeid en gedeeltelijk dor en kaal. Hij ligt niet zo hoog als Jeruzalem zelf [nl. 98 meter boven de zeespiegel, tegenover 780 meter], maar hij verheft zich boven een dieper grond [die bij Jericho 258 meter onder de zeespiegel is] en hij steekt er meer eenzaam en hoog boven uit. Op de berghoogte van Jeruzalem ligt de Kalvarieheuvel met de tempelgebouwen gelijk [755 meter, burcht Antonia op rotsbank ook 755 meter, tempelplein 740 en 744 meter en een tiental meters voor de gebouwen]. De Kalvarieheuvel ligt te Jerusalem [niet] het hoogst, [Sion bereikt 768 meter en 775 meter, Bezeta en Gareb 780 meter]. Naar de kant van Bethlehem, dit is ten zuiden ligt Jeruzalem duizelingwekkend steil. Aan deze kant is er ook geen ingang [heel de zuidelijke muur heeft alleen aan zijn twee uiteinden een poort] en alles is daar in die wijk met paleizen of villa's, waarvan meerdere mozaïekvloeren teruggevonden werden, bijvoorbeeld in de omgeving van het Assumptionistenklooster, bezet.
Jezus beklom ’s nachts, tussen 26 en 27 oktober, in de woestijn de steile en woeste berg die men nu Qarantania noemt. Er zijn drie toppen op die berg en drie spelonken: de ene boven de andere. Achter de bovenste spelonk waar Jezus binnentrad, viel de blik in een steile, donkere, diepe afgrond. Het gehele gebergte was vol van verschrikkelijke en gevaarlijke ravijnen.
In dezelfde spelonk had vóór 400 jaren een profeet gewoond, wiens naam me nu niet invalt. Ook heeft Elias hier eens nog al een lange tijd heimelijk gewoond. Hij heeft de ene spelonk verruimd. Zonder dat iemand wist waar hij vandaan kwam, verscheen hij dikwijls van hier uit onder het volk, deed hij voorzeggingen en bewerkte eendracht en vrede. Vóór 150 jaren hadden een vijfentwintigtal Essenen hier hun woning.
7. Het sacrament van het Huwelijk 2 [deel 19]
Mgr. Leonard [Uit pastoralia 8, oktober 2011]
Een andere manier om te communiceren
Wil dit dan zeggen dat aan hertrouwde gescheiden mensen de genade van de Heer ontzegd wordt? Op geen enkele wijze. De eucharistische communie is de gebruikelijke manier om hier op aarde deel te hebben aan Jezus’ liefde voor ons. Maar God is niet de gevangene van de sacramenten van Zijn liefde. Er zijn ook andere manieren om te delen in de liefde van de gekruisigde Heer en te participeren aan de vrucht van zijn leven. Hertrouwde gescheiden mensen worden uitgenodigd tot deze deelname, door juist niet aan de communie deel te nemen. Tot deze christenen, vaak diep getroffen door het mislukken van hun eerste huwelijk, zegt Jezus: ‘Jij, mijn broeder, jij, mijn zuster, zal door de onthouding van de communie deelhebben aan mijn kruis en mijn verrijzenis. Aanvaard deze pijn uit liefde voor Mij en uit respect voor mijn liefdesverbond, en Ik, uw Heer en uw God, zal wel de middelen vinden om u te troosten en u op een andere manier vreugde te schenken. Vertrouw op Mij en mijn Kerk.’
Ikzelf ben meermaals getuige geweest van de vruchten van heiligheid van gescheiden hertrouwde mensen die tijdens de Mis, op het moment van de communie, naar voor treden om gezegend te worden en die weliswaar de Hostie niet ontvangen, maar wel innig spiritueel deelhebben aan de Heer.
Anne Van Der Sloten
8. Profetieën: Heilige Anselmus van Canterbury [1033-1109]
Profetie 5
De antichrist zal de tempel van Salomon opnieuw herstellen, hij zal zich laten besnijden en zal de leugen verspreiden dat hij de zoon is van de Almachtige God.
Vertaling: Chris De Bodt
9. Onze Lieve Vrouw van Anguera
Boodschap 3521 van 6/08/2011
Lieve kinderen, kniel neer in gebed. De wereld is vol van boosheid en de mensen gaan naar een grote afgrond. Ik treur voor wat op u afkomt. De dood zal naar Sumba en Pula komen en de pijn zal voor Mijn arme kinderen zwaar zijn. Verwijder u niet van de liefde van de Heer. Open uw harten en neem Mijn oproepen op. Ik ken uw behoeften en bid Mijn Jezus voor u. Ik wil u niet dwingen, maar luister naar Mij. Zeg dat God haast heeft en dat dit de tijd van genade is. Kruis de armen niet. Vertrouw op Jezus. Hij is een grote vriend en is u altijd nabij. Verwijder u van de dingen van de wereld en dien trouw de Heer. Nog heeft u lange jaren van zware moeilijkheden voor de boeg. Sta niet toe dat de duivel u misleidt. Houd van de waarheid en verdedig ze. Dit is de boodschap die Ik u vandaag doorgeef in de naam van de meest Heilige Drievuldigheid. Dank u dat u Mij hebt toegelaten om u hier opnieuw bij elkaar te roepen. Ik zegen u in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Amen. Wees in vrede. Amen.
1. Medjugorje: Interview van Janice T. Connell met Vicka Ivankovic [Deel 21]
De Heer verleent grote gunsten aan de onwaardigen om Zijn goedheid te laten zien
Vicka's ervaringen met de verschijningen
Janice: Vicka, u kent de Gezegende Moeder op een persoonlijke manier die de meeste mensen op aarde nooit ervaren. Kunt u haar voor ons beschrijven zodat we een beetje mogen meedelen van uw ervaring? Vicka: Ze komt vergezeld van een immens, bijna verblindend licht. Ze draagt gewoonlijk een lang grijs kleed, een witte sluier, een mooie kroon met twaalf sterren. Ze heeft blauwe ogen, zwart haar, en roze wangen. Ze zweeft op een wolk, die nooit de grond raakt. Op haar feestdagen, verjaardagen,… komt ze volledig gekleed in goud. Elk jaar brengt ze met Kerstmis de Kleine Jezus mee in haar armen. Op sommige Goede Vijdagen kwam de Gezegende Moeder met Jezus. Hij was volledig bedekt met wonden. Al Zijn kleren waren gescheurd. Hij droeg een doornenkroon.
Janice: Vicka, wat een schokkend gezicht. Vicka: Hij deed mij veel pijn om Hem zo te zien.
Janice: Sprak Hij met u? Vicka: Neen, Hij keek mij enkel aan met die gekwetste ogen zo vol van liefde. De Gezegende Moeder zei: "Ik kwam hier met Jezus om u te tonen hoeveel Jezus heeft geleden voor ieder van u.”
Janice: Wat dacht u toen u dat hoorde? Vicka: Ik dacht aan de hemel, hoe wondermooi het daar is en ik was verdrietig dat het zoveel voor Jezus heeft gekost opdat we de kans zouden krijgen om daar naartoe te gaan. Dan dacht ik aan het vagevuur.
Janice: Op welke manier? Vicka: Ik herinnerde me dat het vagevuur een eindeloze askleurige ruimte was. Het was volledig donker. Ik kon voelen dat de mensen daar leden. De Gezegende Moeder vertelde me dat we zouden moeten bidden voor de zielen die in het vagevuur gestrand zijn. Ze zei dat alleen gebeden en offers hen van die plaats kunnen bevrijden. Ik keek naar Jezus, geslagen en gekneusd, en ik ervaarde echt hoeveel Hij uit liefde voor ons heeft gedaan.
Vertaling: Henk
2. Fatima in Lucia's eigen woorden: "De Oproepen" [aflevering 126]
De oproep tot het dagelijks bidden van de Rozenkrans
Daar we allen hoeven te bidden, vraagt God van ons, als een soort van dagelijkse aflevering, een gebed dat binnen ons bereik ligt: de Rozenkrans, die zowel gemeenschappelijk als alleen kan worden gebeden, ofwel in de Kerk, in de aanwezigheid van het Heilig Sacrament of thuis, wanneer we reizen of een wandeling maken in de velden! Een familiemoeder kan de rozenkrans bidden terwijl ze haar kind wiegt, of het werk thuis doet? Onze dag telt vierentwintig uren en het is dan ook niet zoveel gevraagd om een kwartier opzij te zetten, of een uur, voor het spirituele leven, voor ons persoonlijk en vertrouwelijk gesprek met God.
Aan de andere kant geloof ik dat na de liturgische gebeden van de Heilige Offergaven van de Mis, het bidden van de Rozenkrans, met het oog op de oorsprong en de sublieme aard van de gebeden van dat moment, de mysteries van de Verlossing, waarover we nadenken tijdens elk tientje, het gebed is dat waarmee we God het meeste kunnen behagen. Een gebed dat ook zeer bevorderlijk is voor onze eigen zielen. Als dit niet het geval was, dan zou Onze Lieve Vrouw er niet met zo’n aandrang om gevraagd hebben.
Wanneer ik spreek van vijf of vijftien mysteries van de Rozenkrans, wil ik niet de indruk wekken dat God van ons vereist om het aantal keren dat we onze smeekbeden, ons lof en bedanking aan Hem gaan tellen. God verwacht dit zeker niet van ons: in Hem is alles aanwezig! Maar we moeten enigszins tellen om ons zo een klaar en levendig idee te kunnen vormen van wat we aan het doen zijn, en ook om te weten of we, wat de hadden voorgenomen om elke dag aan God te offeren, hebben volbracht om zo onze persoonlijke verhouding te bewaren en te verbeteren, maar ook om ons geloof, hoop en liefdadigheid in ons te behouden en te verbeteren.
Vertaling: Chris De Bodt
3. Antonio Socci: The Fourth Secret of Fatima [aflevering 38]
Hoofdstuk 2: Het leven van deze paus is in gevaar
Het dient goed genoteerd dat Bertone naar Coïmbra in Portugal gezonden was om aan zuster Lucia juist “enkele vragen te stellen aangaande de interpretatie van het derde deel van het Geheim. Nochtans, deze vraag [over de aanvang van 13 mei als de veronderstelde inhoud van het Geheim] en het antwoord van de zuster zijn niet opgenomen in de twee kleine bladzijden van de “notulen”, die toen gepubliceerd werden in de Inleiding tot het Geheim.38 Hier volgen de essentiële zinnen :
Op de vraag: “Is de bijzonderste figuur in het visioen de Paus?”, antwoordde Lucia onmiddellijk ja. Ze herhaalde dat de drie kinderen heel droevig waren omwille van het lijden van de Paus… Zuster Lucia ging verder: “We kenden de naam niet van de Paus, we wisten niet of het Benedictus XV, Pius XII, Paulus VI of Johannes-Paulus II was. Het was echter de Paus, die leed en dat deed ons ook lijden. [39] Met betrekking tot passage met de bisschop in het wit, dat is, de H. Vader [zoals de kinderen onmiddellijk beseften tijdens het “visioen], die dodelijk getroffen op de grond valt, was zuster Lucia het volledig eens met de bewering van de Paus dat het “een moederlijke hand was, die de kogel geleidde en de Paus in zijn doodstrijd, weerhield aan de drempel van de dood."
Hier ook is er een duidelijke weglating. Waarom gaat men van de bisschop in het wit, “dood geschoten” in eens naar zuster Lucia, die “eens is met de bewering van de Paus” betreffende zijn bescherming door de Madonna. Tussenin is er een holte, waar volgende vraag in past: “Is de bisschop in het wit, die gedood wordt, Johannes-Paulus II, beschoten door Ağca? Waarom werd deze vraag niet gesteld, wijl ze de kern is van het probleem? En, als de vraag gesteld is, waarom is ze dan niet vermeld? Wat waren juist de vragen van Bertone, en wat waren de letterlijke antwoorden van Lucia? Waarom werden ze niet vermeld? Zou dat niet veel eenvoudiger en duidelijker geweest zijn?
Vertaling: Dr. Guy Claes
4.Documentaire: Isaak, Jacob en Esau [3/5]
5. Benoite, de herderin van Notre-Dame du Laus [Aflevering 157]
Hoofdstuk 7. Monseigneur de Genlis [10 jaar bedevaart] [1672-1682]
De ondervraging van Benoîte.
Gaillard beweert dat ‘acht dagen voor de komst van de aartsbisschop de Moeder Gods aan Benoîte verscheen, ze erover inlichtte en haar zei vastberaden te antwoorden en te spreken volgens de ingeving van de heilige Geest." Maar Peytieu vervolgt zijn verhaal: "Deze doorluchtige prelaat wilde de nacht niet doorbrengen zonder de herderin ontmoet te hebben en ze te onderzoeken. Hij ontbood ze dus in het bijzijn van M. Hermitte en ik, Peytieu, terwijl al zijn dienaars in een voorkamer verblijven. Hij deed ze knielen en ondervroeg haar 3 ½ uur lang zonder oponthoud, schreef zelf de vragen en antwoorden op die hij nog in zijn archief bewaart."
Peytieu stelt deze tekst op rond 1685: het is uiterst spijtig dat de notulen van dit ernstig onderzoek nooit werden teruggevonden. We bezitten er maar een bondige herinnering van door Peytieu aangehaald: "Op het einde, om haar zuiverheid te testen," zegt Mgr. haar: "Benoîte! Ik wil je huwen en zal je een bruidsschat schenken." Het dient gezegd dat ze zo constant en met engelachtige ijver alle vragen van Monseigneur beantwoordde dat ze op dit voorstel verbleekte en onwel werd. Zijne Hoogheid werd verplicht te zeggen, om ze niet flauw te zien vallen: "Neen! Neen! Benoîte! Ik wil je niet huwen, ik wil dat je heel je leven maagd blijft." Hij stuurde haar weg en zodra ze buiten was zei hij ons dat hij heel zijn leven dergelijke deugd nooit zag, dat hij een geestelijke in extase dikwijls had onderzocht [met meerdere dokters van de Sorbonne] en bij hem noch de deugd noch de eenvoud van dit meisje had ervaren.
Tussen de ondervragingen van zijne Hoogheid door vroeg hij haar of het waar was dat ze gewaarschuwd werd om een man van Saint-Etienne te verhinderen het dorp in brand te steken. "Ja, Mgr, dat is waar." "Geef zijn naam!" zei Mgr haar. De herderin antwoordde hem dat het niet kon om de naaste te verklikken. Mgr. weerlegde: "Ik vraag het je in naam van de gewijde gehoorzaamheid die je aan je prelaat verschuldigd bent." "Als je de zonde op je neemt geef ik de naam op." "Zal hij willen komen?" "Dat weet ik niet, Mgr."
Vertaling: Broeder Jozef
6. A.C. Emmerich: Het openbaar leven van Jezus [aflevering 184]
Hoofdstuk 3: Van Jezus' doop tot na Zijn vasten
De berg Qarantania
Van 27 oktober tot 6 december
Volgens onze zienster was alleen de berg Qarantania van het begin en einde van Jezus' vasten en bekoringen getuige.
Nog 26 oktober. Van Lazarus vergezeld ging Jezus vóór het begin van de sabbat naar de herberg van Lazarus naar de woestijn toe. Alleen aan Lazarus maakte Hij bekend dat Hij na 40 dagen terug zou komen. Uit de herberg zette Hij zijn weg alleen en blootsvoets voort. Hij ging aanvankelijk niet in de richting van Jericho, maar meer naar het zuiden, als wilde Hij naar Betlehem, als wilde Hij tussen de woonplaats van Anna's verwanten en tussen die van Jozef s verwanten bij Mizpa doortrekken. Daarna wendde Hij zich naar de Jordaan toe. Hij ging langs voetpaden, voorbij alle dorpen, en kwam ook dicht voorbij de plaats waar eenmaal de Ark gestaan had en Johannes onlangs een feest had gevierd.
Ongeveer een uur van Jericho beklom Hij het gebergte en trad Hij binnen in een ruime spelonk. Hier begon Hij zijn vasten, maar zette hem voort in een ander gebergte, dat aan de oostkant van de Jordaan ongeveer tegenover Jericho begint. Het loopt van dat punt aan de overzijde van de Jordaan tussen oost en zuid [min of meer zuidoostwaarts] naar Midian [ten oosten van de Akabische Golf].
7. Het sacrament van het Huwelijk 2 [deel 17]
Mgr. Leonard [Uit pastoralia 8, oktober 2011]
Het sacrament van het huwelijk
Het probleem van de gescheiden hertrouwden
Een ‘gedrag’ of een ‘situatie’
Er dient evenwel een onderscheid te worden gemaakt tussen de gescheiden hertrouwden en de gevallen die we opsomden. Er is namelijk een verschil tussen een objectieve blijvende toestand en een gedrag. De Kerk kan niet beginnen met ieders gedrag te beoordelen en een uitspraak te doen in de zin van ‘Jij mag communiceren en jij niet’. Ze doet er goed aan om zich hier te verlaten op ieders persoonlijke geweten, en dat vervolgens trachten uit te klaren. Wie weet of iemand in tussentijd zijn zogenaamd ‘slecht’ gedrag niet heeft bijgestuurd en van levenswandel is veranderd? In het geval van gescheiden hertrouwden gaat het niet om een ‘gedrag’ dat men van de ene dag op de andere kan veranderen; het gaat om een feitelijke situatie die veelal blijvend is. Bovendien gaat het om een situatie die als geen ander in strijd is met het mysterie van het verbond. Als de Kerk aan de gescheiden hertrouwden vraagt om niet te communiceren, spreekt zij zich niet uit over hun innerlijke gesteldheid (die zeer goed kan zijn), maar beroept ze zich op de onuitwisbare tegenspraak tussen hun verbroken verbintenis en het eucharistisch sacrament van het huwelijksverbond. Het is kortom onmogelijk openlijk het eucharistisch verbond te belijden, terwijl men het daadwerkelijk ontkent door de ontrouw aan het huwelijksverbond zoals Jezus het wil.
Geen discriminerende sanctie
Merk op dat deze onthouding van de communie niet moet begrepen worden als een sanctie van de Kerk. Door zich burgerlijk of in een samenlevingsverband te binden (wat in tegenspraak is met de onverbreekbaarheid van het huwelijk), stellen echtgescheiden christenen zelf zich onverzoenbaar op tegenover de communie met het Lichaam van Christus. Door het sacramentele huwelijk hebben ze zich ertoe verbonden elkaar trouw te blijven in goede en kwade dagen en hebben ze de onverbreekbaarheid van het christelijke huwelijk in al zijn consequenties aanvaard. Wie ondanks alles burgerlijk hertrouwt (of gaat samenleven) na een echtscheiding, of als vrijgezel een gescheiden persoon huwt, maakt dus zelf de keuze om blijvend verstoken te zijn van de communie met het eucharistische verbond.
Anne Van Der Sloten
8. Profetieën: Heilige Anselmus van Canterbury [1033-1109]
Profetie 4
Tegen het einde van de wereld zal de antichrist de harten van de Joden voor hem winnen door zijn grote vrijgevigheid en sympatieke houding en dit op zo’n grootse wijze dat ze hem zullen prijzen als een half-God. De Joden zullen tot elkaar zeggen: “Er is geen grotere rechtschapen, rechtvaardige en wijze man dan hij die kan worden gevonden in onze volledige generatie. Van alle mensen zal hij de enige zijn die bekwaam is om ons te redden uit ons lijden.
Vertaling: Chris De Bodt
9. Onze Lieve Vrouw van Anguera
Boodschap 3520 van 2/08/2011
Lieve kinderen, Ik hou van u zoals u bent. Ik verzoek u dat u Mijn oproepen volgzaam naleeft en dat u overal Mijn Zoon Jezus imiteert. Ik ben uw moeder en onvermoeibaar. Ik lijd omwille van uw lijden en wil u helpen. Open uw harten en leef niet in zonde. God heeft haast. Wat u vandaag kunt doen, laat dat niet voor morgen. De mensheid heeft zich van God verwijderd en schrijdt voort naar een grote afgrond. Keer u tot Jezus. Hij is uw alles en zonder Hem kunt u niets doen. Ik bid dat u de vlam van het geloof brandend houdt. Als u zich zwak voelt, roep dan op Jezus want enkel in Hem bestaat de overwinning. Kniel neer in gebed, want alleen zo kunt u Mijn oproepen naleven en ervan getuigen. Ik treur voor wat op u afkomt. Hedenstedt zal ogenblikken van grote rampspoed beleven en Mijn arme kinderen zullen wenen en klagen. Bid. Bid. Bid. Dit is de boodschap die Ik u vandaag doorgeef in de naam van de meest Heilige Drievuldigheid. Dank u dat u Mij hebt toegelaten om u hier opnieuw bij elkaar te roepen. Ik zegen u in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Amen. Wees in vrede. Amen.
1. De Dode Zeerollen: een overtuigende vondst [deel 7]
Dode Zee Rollen: Een Opmerkelijke Tijd in de Geschiedenis
De Dode Zee Rollen lagen ongeveer 2000 jaar onaangeraakt in een perfecte, droge omgeving. In 1947 vond een Bedoeïense herder door stom toeval wat als de meest belangrijke archeologische vondst in de geschiedenis zou kunnen worden beschouwd, en een jaar later keerde het Joodse volk voor het eerst sinds 70 na Christus als een formele natie terug naar zijn thuisland. Terwijl de profetische gebeurtenissen in het Midden-Oosten zich lijken te versnellen, is het wonderbaarlijk om eerdere Messiaanse profetieën te lezen met een absolute zekerheid die voorheen niet bestond. We hebben nu het uiterste vertrouwen dat het Oude Testament [de Joodse Tanak] zoals we dat vandaag de dag lezen hetzelfde is als de versie die zo'n 100 tot 200 jaar voor Christus bestond. Dit betekent dat de meer dan 300 profetieën in het Oude Testament over de komende Messias al bestonden voordat Jezus Christus werd geboren. Het is aan ieder van ons individueel om te beslissen wat we met deze realiteit gaan doen!
Bron: All about archeology
2. Medjugorje: Interview van Janice T. Connell met Vicka Ivankovic [Deel 20]
De Heer verleent grote gunsten aan de onwaardigen om Zijn goedheid te laten zien
Liefde met een zuiver hart
Janice:Vertelde de Gezegende Moeder u meer over de biecht? Vicka: Ja. Ze zegt dat de biecht niet alleen maar betekent om naar een priester te gaan en dan de zonden op te noemen om tenslotte terug te keren naar het vroegere leven dat we leidden. We moeten veranderen en een nieuwe persoon worden na elke biecht.
Janice: Hoe doen we dat? Vicka: De Gezegende Moeder zegt dat de genade van het sacrament zo sterk dat is dat het ons de kracht geeft om opnieuw te beginnen, om het pad van de zonde te verlaten.
Janice: Hoe vaak gaat u te biechten? Vicka: Elke keer ik voel dat ik God niet gehoorzaamd hebt.
Janice: Helpt de biecht u om beter te doen? Vicka: De Gezegende Moeder zegt van wel. Ze zegt me om raad te vragen aan mijn biechtvader zodat ik verdere stappen kan afleggen op het pad van de heiligheid.
Janice: Vicka, u zei dat heiligheid simpelweg trouw zijn aan God is in goede en slechte tijden. Is het gemakkelijker voor u om Gods wil te onderscheiden in alle dingen? Vicka: Ik weet het niet [bedroefd lachje]. Ik kan nooit genoeg doen.
Janice: Zegt de Gezegende Moeder u iets daarover? Vicka: Ze moedigt mij altijd aan. Zij waardeert altijd om het even welk kleine zaak ik voor haar doe. Ik zou graag zoveel meer willen doen!
Janice: Zegt de Gezegende Moeder nog iets anders? Vicka: Ja. Ze blijft benadrukken hoe sterk satan is en hoe graag hij ons in alles stoort. Daarom is het dat zij ons vraagt om meer te bidden. Ze heeft onze gebeden nodig. Ze vraagt ons te bidden voor het succes van Gods plan, dat zich hier momenteel in Medjugorje voordoet.
Janice: Ze wil dat we bidden. Is er nog iets anders? Vicka: Ja. Ze vraagt ons altijd om iets waardevols op te geven om op die manier onze liefde voor haar te tonen. Ze blijft zeggen dat wanneer je iets opgeeft uit liefde voor God, dat je je liefde voor God toont en dat die belangrijker is dan wat je opgaf.
Janice: Beveelt ze nog iets anders aan? Vicka: Inderdaad. De Gezegende Moeder wil dat we elke dag de Bijbel nemen en vescheidene regels lezen. En gedurende die dag moeten we trachten naar die citaten te leven.
Vertaling: Henk
3. Fatima in Lucia's eigen woorden: "De Oproepen" [aflevering 125]
De oproep tot het dagelijks bidden van de Rozenkrans
Dit is een vraag die ik mijzelf dikwijls heb gesteld en het is de vraag waarop ik hier wens een antwoord op te geven. Ik kan niet absoluut zeker zijn van het antwoord, aangezien Onze Lieve Vrouw dit niet heeft uitgelegd en het mij nooit overkwam om het Haar te vragen. Aldus zeg ik enkel wat ik denk en wat ik eruit begrepen heb. In feite verlaat ik gewillig alle interpretaties van de betekenis van de Boodschap van de Heilige Kerk, omdat het aan de Kerk is om dit te doen, maar ik onderwerp mezelf gewillig tot alles wat de Kerk er over mag zeggen om dit antwoord te recht te zetten, te verbeteren of te verklaren.
Met betrekking tot de hierboven gestelde vraag, denk ik dat God de Vader is, en de Vader die Hij Zichzelf aanmeet tot de noden en mogelijkheden van zijn kinderen. Nu, als God, via Onze Lieve Vrouw, ons had gevraagd om naar de Mis te gaan en elke dag de Heilige Communie te ontvangen, zouden er ongetwijfeld een groot aantal mensen zijn die terecht de opmerking zouden maken dat dit niet mogelijk was. De ene verwijzend naar de afstand die ons scheidde naar de dichtst bijgelegen Kerk waar de Mis werd gevierd en de andere verwijzend naar de omstandigheden van hun leven: hun werk, de toestand van hun gezondheid, hun levenskwaliteit, enz… Aan de andere kant is het bidden van de Rozenkrans iets dat iedereen kan doen, rijken als armen, geleerden en onwetenden, groten en kleinen.
Elke mens van goede wil kan en moet elke dag de Rozenkrans bidden. Waarom? Om zo onszelf in contact te brengen met God, om Hem te bedanken voor zijn gunsten en Hem de genaden te vragen die we nodig hebben. Het is het gebed dat ons in een vertrouwd contact brengt met God, zoals de zoon die naar zijn vader gaat om hem te bedanken voor alles wat hij heeft ontvangen, om tegen hem te praten over zijn bezorgdheden, om zijn begeleiding, zijn hulp, zijn steun en zijn zegen te verkrijgen.
Vertaling: Chris De Bodt
4. Antonio Socci: The Fourth Secret of Fatima [aflevering 37]
Hoofdstuk 2: Het leven van deze paus is in gevaar
Zuster Lucia heeft evenmin deze identificatie gemaakt. Ik vond geen enkel woord van haar dat zo zou kunnen uitgelegd worden. Naar waarheid stelt ze Sodano’s thesis in vraag door eerst recent “de bisschop in het wit” te hebben geïdentificeerd met “de” Paus in het algemeen, niet “een” bepaalde Paus. Deze identificatie is echter reeds bevat in de tekst van het Derde Geheim [“We hadden de indruk dat het de H. Vader was”] en daarom was het ook niet nodig om dit te bevestigen. Of toch? En waarom was het nodig iets zo vanzelfsprekend te bevestigen? Misschien is daar een reden voor. We zullen dat verder ontdekken. Intussen kan het volstaan ons af te vragen wie die Paus is “die gedood” wordt in het visioen. Sodano lijkt de Zuster te betrekken door te suggereren dat zij zijn interpretatie van het Derde Geheim deelt en dat is "de identificatie met Johannes-Paulus II."
In feite verwijst hij naar de ontmoeting [hierboven reeds vermeld] die plaats vond de maand tevoren, op 27 april 2000, tussen de zuster en de gezant van de H. Stoel, Mgr. Tarcisio Bertone. Behalve dat Zuster Lucia in dit interview in het geheel de identificatie niet bevestigt van het Geheim met de aanslag van 13 mei. Wel integendeel!
Vertaling: Dr. Guy Claes
5. Documentaire: Isaak, Jacob en Esau [2/5]
6. Benoite, de herderin van Notre-Dame du Laus [Aflevering 155]
Hoofdstuk 7. Monseigneur de Genlis [10 jaar bedevaart] [1672-1682]
Zijn komst naar Laus.
"M. Hermitte en ikzelf, Peytieu," schrijft deze laatste, "gingen hem tegemoet bij het Kruis aan het einde van de berg naar Avançon. Na de begroeting en duizend eerbetuigingen van hem die we niet verdienden zei hij ons vlakaf dat hij niet geloofde in de verering op Laus. Er werd weerlegd dat er eerst diende gezien en gehoord alvorens te veroordelen. Inderdaad, na drie kwartier aanbidding voor het heilig Sacrament in de heilige Kapel staat hij op en zegt hij dat hij nooit een zo godsvruchtige kapel binnentrad als deze van O.L.V. van Laus."
Hij wilde buitengaan met meerdere dienaars, onder andere een Parijzenaar die Zijne Hoogheid als portier in zijn paleis diende. Deze lette niet op het houten balkon dat met 10 trappen omhoog naar de heilige Kapel leidde. Hij ging opzij om Monseigneur door te laten, viel achterover en stootte zijn blote hoofd op een ongekapte marmeren steen. Monseigneur verbleekte voor hem want de dienaar beklom de ladder, legde zijn mantel op zijn schouders en verlichtte hem met een toorts tijdens heel de rondleiding van de kerk… 2 uur later ontbood Monseigneur deze dienaar en zei hem: "Tast en voel of je geen hoofdpijn hebt!" "In feite weet ik niet hoe ik gevallen en weer opgestaan ben," antwoordt de man, "maar dankzij O.L.V. van Laus heb ik nergens pijn." Mgr. de Genlis was overtuigd dat het om een wonder ging, want hij wilde niet horen van de vergelijking die M. Berger, onze edelman en zaakvoerder van zijn familie, aanhaalde over een edelknaap die over een reling viel in Triel of Genlis. Integendeel, hij richtte steeds zijn blik naar de hemel.
M. Gaillard merkt op dat de kapel nog niet verlaagd werd, zodat het koor nog hoger lag en er een houten trap van een tiental treden nodig was. Het is in 1676 dat kapel en koor op degelijk niveau worden gebracht en de hele kerk gevloerd. Deze primitieve vloer lag ongeveer 10 cm onder het huidige niveau van de beuk en bezat nog enkele grafstenen van oude graven. Mgr. de Genlis is onder de indruk van de ingetogen sfeer van het heiligdom in de avondstilte van december en van de gelukkige val van zijn koster zoals Gaillard hem noemt: dit stemt de prelaat goed tegenover de bedevaart en hij is gehaast om de herderin te ontbieden.
Vertaling: Broeder Jozef
7. A.C. Emmerich: Het openbaar leven van Jezus [aflevering 183]
Hoofdstuk 3: Van Jezus' doop tot na Zijn vasten
Jezus nogmaals bij de zwijgzame Martha
Jezus sprak zeer minzaam met haar, troostte haar en zei: "Gij zult na Pasen, als ik hier terugkeer, naar uw huis en land terug mogen gaan." Zij knielde voor Hem en Hij zegende haar. Hij legde de handen op haar, en me dunkt dat Hij ook iets uit een fles over haar hoofd gegoten heeft, maar ik weet niet juist of het olie of water was. Eenmaal kwam de gedachte bij mij op dat het de doop kon zijn, maar nu kan ik daar niets zekers over zeggen. Het bleef mij duister en nu geloof ik dat ik het niet weten moest." Na een ogenblik zwijgen, vertelde de zienster verder ... De zwijgzame Maria was een zeer heilig persoon, doch niemand doorzag of begreep haar. Zij leefde in een wereld van gezichten over het verlossingswerk, waar niemand nog geen gedachte of vermoeden over van had, maar dat zij verstond als iets zo vanzelfsprekend, dat ook een kind het moet verstaan. Men hield haar voor krankzinnig.
Na haar het tijdstip van haar dood medegedeeld te hebben met de woorden: "Als Ik na Pasen hier terugkeer, zult gij uit uw gevangenis naar huis mogen gaan," zalfde Jezus haar lichaam in voorbereiding op haar dood. Men kan hieruit besluiten dat de zalving van het lichaam zulk geen geringe zaak is als vele: mensen het menen. Jezus nu had medelijden met de zwijgzame Maria, die als vermeende krankzinnige geen zalving te verwachten had, want haar heiligheid was een geheim. Jezus zond nu de stille Maria weer heen en zij keerde naar haar woning terug.
Hierna onderhield Jesus zich nog met de mannen over de doop van Johannes en de doop van de H. Geest. Ik herinner me geen groot verschil tussen de doop van Johannes en de eerste doop van Jezus' leerlingen. Deze laatste bewerkte evenwel doeltreffender de vergiffenis van de zonden. Ook heb ik geen dopelingen van Johannes vóór de nederdaling van de H.Geest herdoopt zien worden met de doop van Jezus.
Vóór de sabbat gingen de vrienden van Jeruzalem nog naar de stad terug. Aram en Temeni vergezelden Jozef van Arimatea daarheen. Jezus had hun gezegd dat Hij zich enige tijd wilde afzonderen om zich op zijn zwaar leerambt voor te bereiden, maar Hij zei hun niet dat Hij wilde gaan vasten.
8. Het sacrament van het Huwelijk 2 [deel 16]
Mgr. Leonard [Uit pastoralia 8, oktober 2011]
Het sacrament van het huwelijk
Het probleem van de gescheiden hertrouwden
Naar een objectief standpunt
Misschien is dit op het eerste gezicht schokkend. Het is niet makkelijk om in de hedendaagse mentaliteit een ‘objectief’ standpunt in te nemen. De Kerk kent haar kinderen. Zij is er zich terdege van bewust dat de subjectieve overwegingen van gescheiden hertrouwden zeer waardevol kunnen zijn, zelfs edelmoediger dan deze van sommige andere koppels. Maar wat zou er gebeuren indien de Kerk, op grond van deze lovenswaardige subjectieve intenties, zou voorbijgaan aan de objectieve tegenspraak tussen hertrouwen na een echtscheiding en de eucharistie? Dat zou Christus’ boodschap over de onverbreekbaarheid van het huwelijk onbegrijpelijk en inhoudsloos maken, en ook christenen ontmoedigen die zich inzetten om, ondanks groot leed en zelfs pijnlijk overspel, trouw te blijven aan hun huwelijksverbond.
En de andere situaties waarin het communiceren een schande is?
Men zou kunnen opwerpen dat er best nog andere gevallen zijn waar christenen het verbond met de Heer met de voeten treden en beter niet zouden communiceren. Dat is zeker waar. Velen nemen er met reden aanstoot aan wanneer ze gedoopten, bekend om hun bedenkelijke morele, sociale, economische of politieke levenswandel, te communie zien gaan. Het betreft bijvoorbeeld personen die openlijk ongehuwd samenleven of oneerlijke zakenmensen, enzovoort. De Kerk moet het geweten van deze mensen uitzuiveren en hen wijzen op de noodzaak van de bekering en de biecht alvorens het Lichaam van Christus te ontvangen. Christus schenkt Zichzelf immers weg aan zondaars, maar niet zonder een voorafgaande innerlijke ommekeer. Laten we ook niet vergeten dat de communie geen religieuze privéaangelegenheid is die enkel het eigen geweten aanbelangt, maar een openbare daad, onderhevig aan welbepaalde voorschriften van de kerkelijke leer.
Anne Van Der Sloten
9. Profetieën: Heilige Anselmus van Canterbury [1033-1109]
Profetie 3
U zult worden verwoest, stad der zeven heuvelen [Rome], wanneer de letter K binnen uw muren zal geprezen worden. Dan zal uw val nabij zijn […] en u, man met de grote baard, u zult Rome verliezen en u zult uw waarde in de hele wereld verliezen, om de dood van de Paus met de naam Johannes Obi te hebben voorgezeten … De antichrist zal regereren over de wereld vanuit Jeruzalem, dat hij zal veranderen in een prachtige stad.
Vertaling: Chris De Bodt
10. Onze Lieve Vrouw van Anguera
Boodschap 3518 van 1/08/2011
Lieve kinderen, heb geen schrik voor morgen. Keer u tot Degene die uw enige weg, waarheid en leven is. Leef niet verwijderd van de genade van de Heer. Bekeer u en dien trouw de Heer. U gaat een pijnlijke toekomst tegemoet en enkel in Jezus kunt u de kracht vinden om het gewicht van de moeilijkheden die er komen te verdragen. De mensheid verwijderde zich van de Schepper en Mijn arme kinderen gaan voort zoals blinden die andere blinden leiden. Ik kwam uit de Hemel om de weg van de verlossing te tonen. Wees standvastig. Bid veel voor het Kruis voor de vrede van de wereld. Ik treur voor wat op u afkomt. Serik zal een zwaar kruis ervaren en Mijn arme kinderen zullen de bittere beker van de pijn drinken. Kniel neer in gebed. Ik ben uw Moeder en Ik zie u graag. Geef het beste in uw missie die de Heer u heeft toevertrouwd en u zal de vrede op aarde zien. Heb moed, geloof en hoop. Als alles verloren schijnt te zijn, zal voor u de grote overwinning van God zichtbaar worden. Voorwaarts. Dit is de boodschap die Ik u vandaag doorgeef in de naam van de meest Heilige Drievuldigheid. Dank u dat u Mij hebt toegelaten om u hier opnieuw bij elkaar te roepen. Ik zegen u in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Amen. Wees in vrede. Amen.
Door velen wordt Vr. Jozo aanzien als een levende Heilige. Hij bleef de kinderen van Medjugorje verdedigen en de communisten zetten hem gevangen. De toenmalige plaatselijke Bisschop Pavao Zanic, die de kinderen aanvankelijk ook verdedigde, voelde nattigheid en van de ene op de andere dag, werd grootste voorstander van de verschijningsplaats, de grootste tegenstander ervan.
Maime, mijn echtgenote en ik gingen naar de Heilige Elia Kerk, zo'n uurtje buiten Medjugorje gelegen, en ook al kenden we geen woord Kroatisch en begrepen wij niets van zijn woorden, werd er ons verteld om eenvoudig naar Vr. Jozo te kijken en te luisteren. God zou de rest doen. We deden het èn God deed het!
Op het ogenblik van de Consecratie, wanneer het brood en de wijn worden veranderd in het lichaam en het bloed van Christus, herhaalde Vr. Jozo Jezus woorden op de dag van het Laatste Avondmaal in het cenakel te Jeruzalem: "Dit is Mijn Lichaam!" Terwijl hij langzaam de Hostie ophief, hoorden we plots twee hevige dreunen aan onze rechterzijde. Verbaasd keek ik naar die richting. Twee vrouwen naast ons vielen ploffend met hun knieën op de grond. De tranen rolden van hun wangen. Later kwam ik erachter dat één van hen niet geloofde in Jezus en dat de andere niet geloofde in Maria. Blijkbaar gebeurde hun bekering in één oogwenk.
En toen gebeurde mijn eigen mirakel. Toen ik mij opnieuw naar het altaar richtte om Vr. Jozo te zien, verdween hij plots voor mijn ogen, terwijl de Heilige Hostie bleef zweven boven het middelste gedeelte van het altaar, maar Vr. Jozo kon ik nergens bespeuren. Ik wreef nog eens over mijn ogen, ik keek onder en rond het altaar en alles wat ik kon zien was de Heilige Hostie, zwevend en lichtjes trillend, zo'n kleine meter boven het altaar. Mijn hart bonsde hevig en toen wou ik mijn vrouw op het fenomeen wijzen, maar de kerk zat afgeladen vol en ik kon haar niet bereiken. Ook hield ze, in aanbidding, het hoofd naar beneden. Dan zag ik links van mij nog een andere verbaasde vrouw die keek en bleef staren naar het altaar, verbaasd, net als ik.
Na de Mis ging ik direct op de dame af en vooraleer ik een vraag kon stellen, vroeg ze mij: "komt u mij vertellen over de verdwenen priester?" Mijn hart sloeg over van vreugde. Een tijdlang dacht ik dat ik mij alles had ingebeeld en dat ik de enige was die de dingen had ervaren. Maar deze dame daagde mij uit: "Wat betekende dit mirakel voor u?"
Ik antwoordde vlug en zonder twijfel: "Jezus Christus staat boven iedereen en boven alles, Zijn eigen Moeder inbegrepen. Hij is het middelpunt en belangrijker dan de priester en ieder van ons. Hij is het centrum van ons eigen bestaan, de kern van ons zijn, de Koning en de Heer van onze levens, de Meester van onze bestemming, onze vriend en persoonlijke Redder!" De dame glimlachte en zei: "Goed, Ga nu de wereld in en vertel uw verhaal aan iedereen die u ontmoet, wat u hier zag en hebt meegemaakt."
Het mirakel van Medjugorje is hoe dan ook niet de uiterlijke manifestatie die we met onze aardse ogen zien, maar de voortdurende veandering, ontelbare keren, van de levens en de zielen van mensen die er heen gaan. Velen die naar Medjugorje gingen hebben de kerk gedurende veertig of vijftig jaar niet bezocht. Vandaag gebeuren er dagelijks mirakelen: de gesterkte en de gezegende huwelijken, jonge kinderen die in zonde van drugs, sex en haat leefden en die hun familie hadden verlaten en Jezus waren vergeten, worden er bevrijd van alle kwaad en zijn nu de eersten om de anderen te vergeven. Wanneer ze terugkeren uit Medjugorje, verspreiden ze, overal waar ze gaan, het goede nieuws. Gods volk is teruggekeerd tot God en is nu verheugd.
Bron: Tony Zuniga
Vertaling: Chris De Bodt
2. De Dode Zeerollen: een overtuigende vondst [deel 6]
Een Opmerkelijke Tijd in de Geschiedenis
De Dode Zee Rollen lagen ongeveer 2000 jaar onaangeraakt in een perfecte, droge omgeving. In 1947 vond een Bedoeïense herder, door een stom toeval, wat als de meest belangrijke archeologische vondst in de geschiedenis zou kunnen worden beschouwd, en een jaar later keerde het Joodse volk voor het eerst sinds 70 na Christus als een formele natie terug naar zijn thuisland. Terwijl de profetische gebeurtenissen in het Midden-Oosten zich lijken te versnellen, is het wonderbaarlijk om eerdere Messiaanse profetieën te lezen met een absolute zekerheid die voorheen niet bestond. We hebben nu het uiterste vertrouwen dat het Oude Testament [de Joodse Tanak], zoals we dat vandaag de dag lezen, hetzelfde is als de versie die zo'n 100 tot 200 jaar voor Christus bestond. Dit betekent dat de meer dan 300 profetieën in het Oude Testament over de komende Messias al bestonden voordat Jezus Christus werd geboren. Het is aan ieder van ons individueel om te beslissen wat we met deze realiteit gaan doen!
Bron: All about archeology
3. Medjugorje: Interview van Janice T. Connell met Vicka Ivankovic [Deel 19] De Heer verleent grote gunsten aan de onwaardigen om Zijn goedheid te laten zien
Liefde met een zuiver hart
Janice: Wat is een rein hart, Vicka? Vicka: Een hart dat niet gehecht is aan dingen of mensen of plaatsen maar dat van God houdt voor Hemzelf en van alle dingen houdt voor Hemzelf.
Janice: U spreekt alsof de Gezegende Moeder wil dat we ons onthechten en afstand houden van de geschapen dingen. Vicka: Inderdaad. Als dat gebeurt zijn onze harten in staat om een grotere liefde te hebben.
Janice: Waarom? Vicka: Omdat we dan liefhebben met Gods liefde, die oneindig is i.p.v. met onze liefde die klein en op zichzelf gekeerd is.
Janice: Hoe komen we tot dergelijke liefde? Vicka: De Gezegende Moeder beveelt een sacramentele biecht aan om onszelf op Jezus voor te bereiden.
Janice: Hoe dikwijls? Vicka: Zoveel als nodig. De levenskeuze die sommigen maken, stelt hen meer bloot aan zonde dan anderen. Voor zulke mensen is de weg harder. Ze moeten vaker te biechten gaan.
Janice: Is hun verleiding sterker? Vicka: Ja. Dikwijls door hun eigen keuze.
Janice: Zouden mensen hun job moeten opgeven als ze een bron van verleiding vormen? Vicka: Ons geloof leert ons dat het onze plicht is om de verleiding te vermijden.
Janice: Waarom weten de mensen dat niet? Vicka: Het getrek van de wereld is heel sterk. satan is zeer sterk momenteel. Het is daarom dat de Gezegende Moeder ons waarschuwt en ons roept naar het pad van haar Zoon Jezus. Ze wil dat al de kinderen van God naar de hemel gaan.
Vertaling: Henk
4. Fatima in Lucia's eigen woorden: "De Oproepen" [aflevering 124]
De oproep tot het dagelijks bidden van de Rozenkrans
Vandaar dat, toen de drie kleine kinderen zichzelf zagen baden in dat Licht., zonder evenwel te begrijpen wat ze zegden, werden ze geleid tot het herhalen van “O Allerheiligste Drievuldigheid, Ik aanbid u, mijn God, Ik hou van U in het Allerheiligste Sacrament!” Het was een bovennatuurlijke beweegreden dat in hen tot de staat bracht waartoe zij zelf niet bekwaam waren. Het leidde hen om te geloven in de ware Aanwezigheid van God in de Eucharistie. Het is de gave van het geloof dat God onze ziel verleent met het Sacrament van het doopsel.
En onze Lieve Vrouw beëindigde haar Boodschap op die dertiende mei van 1917 met de woorden: “Bid de Rozenkrans elke dag, om zo de vrede voor de wereld en het einde van de oorlog te bekomen.”
Waarom zou Onze Lieve Vrouw ons hebben verteld om elke dag de Rozenkrans te bidden, eerder dan elke dag naar de Mis te gaan? Dit is een vraag die ik mijzelf dikwijls heb gesteld en het de vraag waarop ik hier wens een antwoord op te geven. Ik kan niet absoluut zeker zijn van het antwoord, aangezien Onze Lieve Vrouw dit niet heeft uitgelegd en het mij nooit overkwam om het Haar te vragen. Aldus zeg ik enkel wat ik denk en wat ik eruit begrepen heb. In feite verlaat ik gewillig alle interpretaties van de betekenis van de Boodschap van de Heilige Kerk, omdat het aan de Kerk is om dit te doen, maar ik onderwerp mezelf gewillig tot alles wat de Kerk er over mag zeggen om dit antwoord recht te zetten, te verbeteren of te verklarent.
Vertaling: Chris De Bodt
5. Antonio Socci: The Fourth Secret of Fatima [aflevering 36]
Hoofdstuk 2: Het leven van deze paus is in gevaar
Laten we echter terugkeren naar de hoofdstelling van de Staatssecretaris. Nadat hij gezegd had dat de Paus van het visioen “als dood ter aarde valt” zegt Sodano dat het na de aanval van de 13de mei voor Johannes-Paulus II “duidelijk was” dat de Madonna tussen gekomen was om te beletten dat de kogel dodelijk zou zijn. Daarom is de identificatie tussen de Paus, die gedood wordt in het Derde Geheim en de aanslag van 13 mei niet openlijk geformuleerd, maar enkel impliciet gesuggereerd door de “verbetering” van de tekst van het Geheim [“als dood”].
De identificatie wordt ontweken en men gaat onmiddellijk over naar de gevoelens van Paus Wojtila na de aanval.
Het is zeker te begrijpen en terecht dat Johannes-Paulus II zijn behoud, dat zeker miraculeus was, toeschreef aan de bescherming van de Madonna van Fatima, wiens feest men juist op die dag vierde [de verjaardag van de eerste verschijning] [37] Ik geloof ook dat elke Katholiek deze indruk deelt van Maria’s moederschap, in het bijzonder voor een mariale Paus en bijgevolg haar beschermeling. Het blijft nochtans moeilijk om uit te leggen hoe men de aanval van 13 mei kan identificeren met het visioen van het Derde Geheim. Deze identificatie is zo moeilijk dat de Kardinaal het in feite niet expliciet wil zeggen.
Vertaling: Dr. Guy Claes
6. Documentaire: Isaak, Jacob en Esau
7. Benoite, de herderin van Notre-Dame du Laus [Aflevering 153]
Hoofdstuk 7. Monseigneur de Genlis [10 jaar bedevaart [1672-1682]
Komst van de aartsbisschop van Embrun
Juvénis geeft ons meerdere details over zijn aankomst in het bisdom. Vertrokken uit Parijs met enkele verwanten eind oktober, was hij vergezeld van de pas in Grenoble benoemde Mgr. Le Camus. Ze kwamen op 2 november aan en gaan meteen een bezoek brengen in Vizille aan hertog van Lesdiguières, de gouverneur van de Provincie. Daarna keert Mgr. de Genlis terug naar Grenoble waar hij de twee afgevaardigden uit Embrun die hem tegemoet kwamen ontvangt, de provoost Roux d’Arbaud en de cantor Lambert, voormalig vicaris generaal. Ze gaan de Grande Chartreuse bezoeken en zijn in zicht van Gap op 5 november. Mgr. Marion onthaalt hem aan de bergpas Bayard te midden van de vooraanstaanden van het Kapittel in Gap: het hele gezelschap trekt de stad terug binnen waar een waarlijk festijn klaar staat met op het menu, door Juvénis vermeld, een kalf dat meerdere dagen gevoed werd met eierdooiers en suiker. De aartsbisschop vertrekt ’s anderdaags rond 6 uur in de morgen met zijn dienaars naar Embrun. Daar wordt hij officieel ontvangen met redevoeringen van de eerste consul en de provoost. Hij zweert dat hij de rechten van het Kapittel zal eerbiedigen en stapt plechtig de kathedraal binnen onder een triomfboog van groen loof.
De volgende zondag gaat Mgr. Marion naar Embrun waar hij zeer goed behandeld wordt, alhoewel de aartsbisschop niet terugschrikt om kritiek te uiten over de financiële werkwijze van zijn collega, wanneer deze zijn belangen verkocht vooraleer naar Gap te komen. Misschien werd er onder de maaltijd over de feiten van Laus gepraat waarover Mgr. de Genlis in Parijs gehoord had in tegenstrijdige bewoordingen. Hij besloot er naartoe te gaan begin december en ontbood er M. Gaillard. Deze was er op woensdag 2 december, wachtte tevergeefs op de aartsbisschop, vertrok vrijdagmorgen terug naar Gap en miste zo tot zijn groot spijt de prelaat die in de namiddag van deze 4 december 1671 aankwam. In zijn Mémoires heeft M. Peytieu de data verwisseld van de twee eerste bezoeken van de aartsbisschop in Laus in 1671 en 1672 en doet hem op 9 november komen, wat een duidelijke vergissing is die Juvénis rechtzet.
Vertaling: Broeder Jozef
8. A.C. Emmerich: Het openbaar leven van Jezus [aflevering 182]
Hoofdstuk 3: Van Jezus' doop tot na Zijn vasten
Jezus nogmaals bij de zwijgzame Martha
Zij sprak ook over de verrijzenis en zei dat de Zoon ook tot die knechten zou gaan, die in de onderaardse kerkers opgesloten zijn en dat Hij hen zou troosten en in vrijheid stellen, nadat Hij hen vrijgekocht en verlost had. Met hen zou Hij dan tot zijn Vader terugkeren. Anderzijds zullen allen, zei zij, die zijn voldoening en verlossing niet aannemen en in hun boze werken volharden, in het vuur geworpen worden, wanneer Hij zal wederkomen om levenden en doden te oordelen.
Zij sprak ook over Lazarus' dood en zijn opwekking: "Hij verlaat de aarde," zei ze, "en hij ziet alles af, en zij wenen om hem, alsof hij niet meer zou wederkeren, maar de Zoon roept hem terug en hij arbeidt in de wijngaard."
Zij zei over Magdalena: "De dienstmeid is in de verschrikkelijke woestijn waarin de kinderen van Israël waren, in die schromelijke plaats, waar de Israëlieten door moesten trekken, na zich weer aan een misdrijf schuldig gemaakt te hebben. Elf dagen trokken zij door die woestijn, die zo gruwzaam was dat nooit een mens er de voet had gezet, maar in een andere woestijn zal zij alles door boetvaardigheid herstellen.
Zichzelf noemde zij "een gevangene in het lichaam." Zij wist niet dat dit leven hier het normale leven was, daar zij het eerder als een dood en kerker beschouwde. Ook wenste zij vurig naar huis te gaan. Alles was hier zo nauw, zo verstikkend en niemand die haar verstond. Haar omgeving scheen blind te zijn. Nochtans wilde zij nog langer blijven en alles met berusting verduren, omdat zij meende niets beters te verdienen.
9. Het sacrament van het Huwelijk 2 [deel 15]
Mgr. Leonard [Uit pastoralia 8, oktober 2011]
Het sacrament van het huwelijk
Het probleem van de gescheiden hertrouwden
Gescheiden hertrouwden helpen
Ook al zorgt een mislukt huwelijk vaak voor veel verdriet, de problematiek van hertrouwde gescheiden mensen is zo mogelijk nog pijnlijker. Wat ook de subjectieve redenen zijn (soms zo begrijpelijk) die hen ertoe gebracht hebben om burgerlijk een nieuwe verbintenis aan te gaan, het blijft zo dat hun situatie objectief gezien de onverbreekbaarheid tegenspreekt van het door Christus gewilde verbond. In het spoor van de evangelische barmhartigheid nodigt de Kerk niettemin uit om hertrouwde gescheiden mensen te helpen en hen te omringen met veel liefde, zodat ze zich niet door de Kerk verlaten zouden weten. In zijn apostolische exhortatie over het christelijk gezin, was Johannes Paulus II hierover zeer duidelijk: ‘De Kerk moet voor hen bidden, hen bemoedigen, zich een barmhartige moeder tonen en hen zo steunen in het geloof en de hoop’. (§ 84, 3).
Zij kunnen en moeten deelnemen aan het kerkelijk leven
Net als alle andere gedoopten mogen en moeten gescheiden hertrouwden deelnemen aan het kerkelijke leven in al zijn aspecten. Zij zijn dus geenszins geëxcommuniceerd. Ze moeten echter vermijden taken op zich te nemen die hen in een delicate of moeilijke positie zouden brengen, zoals bijvoorbeeld: het godsdienstonderricht of een directiefunctie binnen het katholiek onderwijs.
Het meest gevoelige probleem is uiteraard de deelname aan het sacrament van de eucharistie. De Kerk vraagt inderdaad dat gescheiden hertrouwden de Mis bijwonen, maar dat ze zich onthouden van het ontvangen van het Lichaam van de Heer. De reden hiervan is welbekend: de situatie van gescheiden hertrouwden betekent een feitelijke breuk met het nieuwe en eeuwige verbond vervat in het huwelijkssacrament. Hoe kunnen zij immers, zonder in tegenspraak te komen met zichzelf, dit nieuwe en eeuwige verbond belijden bij het ontvangen van het eucharistische Lichaam van de Heer? Anne Van Der Sloten
10. Profetieën: Heilige Anselmus van Canterbury [1033-1109]
Profetie 2
Het Laatste Oordeel zal worden voorafgegaan door de misleidende antichrist, die de mensen zal proberen te misleiden op vier manieren:
a) Door een valse uitleg van de Heilige Schrift, waarin hij zal proberen te bewijzen dat Hij de Messias is die door de Wet is beloofd.
b) Door het verrichten van valse mirakelen.
c) Door het schenken van giften.
d) Door straffen op te leggen.
Vertaling: Chris De Bodt
11. Onze Lieve Vrouw van Anguera
Boodschap 3518 van 31/07/2011
Lieve kinderen, verwijder u van de boosheid en dien de Heer want zo kunt u de heiligheid verkrijgen. Ik ben uw Moeder en kom uit de Hemel om u te helpen. Wees gemoedelijk met een zacht hart. Mijn Zoon Jezus vewacht veel van u. Kniel neer in gebed. De mensheid is ontrouw aan God geworden omdat ze zich van het gebed verwijderde. Zeg aan iedereen dat God haast heeft en dat ze niet verstard in de zonde mogen blijven verder leven. Bekeer u en keer u tot de Heer. Mijn Heer houdt van u en verwacht u met open armen. U gaat een toekomst met moeilijkheden tegemoet. Zoek kracht in Jezus. Ik wil u niet dwingen maar wat Ik zeg moet ernstig worden genomen. Tula zal om hulp roepen en de pijn zal voor Mijn arme kinderen zwaar zijn. Ik treur voor wat op u afkomt. Ik wil u helpen maar wat ik doe hangt van u af. Wees gemoedelijk. Open uw harten en luister naar Mij. Voorwaarts op de weg die Ik u toon. Dit is de boodschap die Ik u vandaag doorgeef in de naam van de meest Heilige Drievuldigheid. Dank u dat u Mij hebt toegelaten om u hier opnieuw bij elkaar te roepen. Ik zegen u in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Amen. Wees in vrede. Amen.
1. De Dode Zeerollen: een overtuigende vondst [deel 5]
Een vergelijking met de huidige tekst
De Dode Zee Rollen zijn een krachtig hulpmiddel om tekstuele critici van de bijbelse schriftteksten te kunnen beantwoorden. Hoewel de eerste rollen al in 1947 werden ontdekt, werden een groot gedeelte van het onderzoek en veel van de vertalingen slechts recentelijk aan het grote publiek bekend gemaakt. Hier beneden vind je Jesaja 53 uit de Statenvertaling van de Bijbel, die naar het model van de Engelse King James vertaling werd vertaald uit de Masoretische tekst van de Hebreeuwse schriftteksten. Vergelijk dit eens met het gedeelte van de Grote Jesaja Rol zoals dit op de vorige pagina werd getoond: het is werkelijk frappant!
Jesaja 53 in de Statenvertaling van de Heilige Bijbel:
1 Wie heeft onze prediking geloofd, en aan wien is de arm des HEEREN geopenbaard? 2 Want Hij is als een rijsje voor Zijn aangezicht opgeschoten, en als een wortel uit een dorre aarde; Hij had geen gedaante noch heerlijkheid; als wij Hem aanzagen, zo was er geen gestalte, dat wij Hem zouden begeerd hebben. 3 Hij was veracht, en de onwaardigste onder de mensen, een Man van smarten, en verzocht in krankheid; en een iegelijk was als verbergende het aangezicht voor Hem; Hij was veracht, en wij hebben Hem niet geacht. 4 Waarlijk, Hij heeft onze krankheden op Zich genomen, en onze smarten heeft Hij gedragen; doch wij achtten Hem, dat Hij geplaagd, van God geslagen en verdrukt was. 5 Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden is Hij verbrijzeld; de straf, die ons den vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is ons genezing geworden. 6 Wij dwaalden allen als schapen, wij keerden ons een iegelijk naar zijn weg; doch de HEERE heeft onzer aller ongerechtigheid op Hem doen aanlopen. 7 Als dezelve geëist werd, toen werd Hij verdrukt; doch Hij deed Zijn mond niet open; als een lam werd Hij ter slachting geleid, en als een schaap, dat stom is voor het aangezicht zijner scheerders, alzo deed Hij Zijn mond niet open. 8 Hij is uit den angst en uit het gericht weggenomen; en wie zal Zijn leeftijd uitspreken? Want Hij is afgesneden uit het land der levenden; om de overtreding mijns volks is de plage op Hem geweest. 9 En men heeft Zijn graf bij de goddelozen gesteld, en Hij is bij den rijke in Zijn dood geweest, omdat Hij geen onrecht gedaan heeft, noch bedrog in Zijn mond geweest is. 10 Doch het behaagde den HEERE Hem te verbrijzelen; Hij heeft Hem krank gemaakt; als Zijn ziel Zich tot een schuldoffer gesteld zal hebben, zo zal Hij zaad zien, Hij zal de dagen verlengen; en het welbehagen des HEEREN zal door Zijn hand gelukkiglijk voortgaan. 11 Om den arbeid Zijner ziel zal Hij het zien, en verzadigd worden; door Zijn kennis zal Mijn Knecht, de Rechtvaardige, velen rechtvaardig maken, want Hij zal hun ongerechtigheden dragen. 12 Daarom zal Ik Hem een deel geven van velen, en Hij zal de machtigen als een roof delen, omdat Hij Zijn ziel uitgestort heeft in den dood, en met de overtreders is geteld geweest, en Hij veler zonden gedragen heeft, en voor de overtreders gebeden heeft.
Bron: All about archeology
2. Medjugorje: Interview van Janice T. Connell met Vicka Ivankovic [Deel 18]
De Heer verleent grote gunsten aan de onwaardigen om Zijn goedheid te laten zien
De Gezegende Moeder en Haar geheimen
Janice: Bestaat er een specifieke manier waarop de Gezegende Moeder ons vraagt om te bidden? Vicka: Inderdaad. Ze beveelt aan dat de Heilige Mis het centrum van ons leven wordt.
Janice: Wat met de niet-Katholieken? Vicka: Zij ook zijn welkom. Ze wil dat de Heilige Mis een bijzonder deel uitmaakt van ons dagelijks leven. Ze zegt dat we er geen idee van hebben van de kracht van de Heilige Mis om menselijke problemen op te lossen.
Janice: Vicka, u zegt dat de echte gebedswapens in de strijd tegen satan en zijn krachten de Heilige Mis en de rozenkrans zijn. Veel mensen op aarde hebben geen toegang tot de Heilige Mis en de rozenkrans. Wat gebeurt er met deze mensen? Vicka: We kunnen hen helpen door onze eigen gebeden en offers. Zij zijn onze broeders en zusters. Ze hebben de Heilige Mis en de rozenkrans even goed nodig als wij, dus offeren we onze Heilige Mis voor hen. Wij bidden de rozenkrans voor hen. Op deze manier worden ook zij geholpen.
Janice: Zijn andere gebeden ook doeltreffend? Vicka: Elk gebed is doeltreffend. Het gebed is de sleutel tot het hart van God.
Janice: Weet u waarom de Heilige Mis zo belangrijk is dat de Gezegende Moeder wil dat we elke dag daaraan deelnemen? Vicka: De Gezegende Moeder zegt dat, gedurende de Heilige Mis, Jezus in persoon, in een tastbare vorm naar ons toe komt. We kunnen Jezus, in fysische vorm in ons lichaam opnemen. Op deze manier kunnen we begrijpen wat het betekent Jezus in ons hart te hebben. Dit is onze manier om Jezus te aanvaarden in ons hart. Jezus komt in levende lijve naar ons in de Eucharistie. Dan is het aan ons. Aanvaarden we Hem of verwerpen we Hem?
Janice: Hoe ervaart u dat? Vicka: Ik geloof dat Jezus levend is. De Gezegende Moeder vraagt ons om ons op dat heilig moment voor te bereiden zodat we Jezus op gepaste wijze kunnen verwelkomen als Hij naar ons komt in de Heilige Mis.
Janice: Hoe bereiden we ons voor, Vicka? Vicka: De Gezegende Moeder vraagt aan ons dat we een zuiver en rein hart hebben om haar Zoon Jezus te ontvangen.
Vertaling: Henk
3. Fatima in Lucia's eigen woorden: "De Oproepen" [aflevering 123]
De oproep tot het dagelijks bidden van de Rozenkrans
Maar, voor een breekbare wezen, verzwakt door onze zonden is het voortdurende, edelmoedig en lofwaardig dragen van de zelfopoffering niet mogelijk zonder de bijzondere hulp van Gods genade, die ons rechthoudt en versterkt. Dit is waarom Onze Lieve Vrouw op het nederige, kleine “ja” van de kinderen antwoordde met de belofte van de hulp der genade: “Dan zult u veel te lijden krijgen, maar Gods genade zal uw troost zijn.”
Wat een baken van licht zijn deze woorden van Onze Lieve Vrouw voor ons! Eigenlijk kennen we onze zwakheden en weten we dat we uit onszelf niet bekwam zijn om de vruchten van het eeuwige leven voor te brengen. Dit kan enkel in eenheid met Christus, zoals Hij ons in het Evangelie vertelt: “Als iemand in mij blijft en ik in hem, zal hij veel vrucht dragen. Maar zonder mij kun je niets doen.” [Joh. 15: 5] Dit is waarom onze Moeder in de Hemel de vertroosting belooft, in de betekenis van de kracht die ons bijstaat in onze zwakheden. Vertroosting in de betekenis van de genade die over ons komt om ons te verlichten, te bezielen, te helpen en te ondersteunen. En het is deze zekerheid dat het vertrouwen voortbrengt dat we in God moeten hebben.
Deze opofferingen die van ons van dag tot dag in ons leven worden gevraagd, wordt het leven een langzaam martelaarschap dat ons zuivert en ons opheft naar het niveau van het bovennatuurlijke, door de ontmoeting van onze ziel met God, en dat in de stemming van de aanwezigheid van de Allerheiligste Drievuldigheid. Hier hebben we een onvergelijkbare spirituele rijkdom! Iedereen die deze levens in dit Licht, dat niet van onze zon, noch van de sterren komt, maar tot ons komt vanuit de bron van waaruit elk licht ontspringt en haar gasten verwelkomt, begrijpt dit. Het is een levend Licht, dat zowel ziet en binnendringt terwijl het ons verlicht en ons aanzet tot het zien wat het ons wenst te tonen. Het is het levende licht van God.
Vertaling: Chris De Bodt
4. Antonio Socci: The Fourth Secret of Fatima [aflevering 35]
Hoofdstuk 2: Het leven van deze paus is in gevaar
Het is duidelijk dat Sodano de eerste hypothese aanhangt, dat het visioen het martelaarschap van Katholieken in de 20e eeuw betreft [vooral bij de Communistische revolutie in 1917] en dat dit haar hoogtepunt bereikte bij de aanslag op de Paus in 1981 en dat daar niets meer op zou volgen. Om deze thesis echter te ondersteunen is het nodig de tekst van het Geheim te forceren en het tijdsverloop van de gebeurtenissen op zijn kop te zetten. In werkelijkheid spreekt Sodano over een Paus, die bidt voor de “zielen van de lijken van de martelaren” waar de tekst spreekt enkel spreekt over “lijken” in een verwoeste stad. Dan maakt Sodano nog een tweede kronkel door deze “lijken” te vereenzelvigen met “bisschoppen, priesters, religieuzen, zusters en talrijke leken.” Daarom, volgens hem, zouden deze “lijken” de Katholieke martelaren zijn van de 20e eeuw. Dat is een kronkeling, die de tekst ondersteboven gooit. Het motief is evident: Het is wenselijk het martelaarschap van Katholieken chronologisch te plaatsen voor de aanslag op de Paus in 1981 en de aanval te vereenzelvigen met het beeld van de geslagen Paus in het Geheim.
De tekst van het Derde Geheim zegt echter iets gans anders. Het spreekt over “lijken” in de verwoeste stad, die het gebed van de Paus nodig hebben, wat geen enkele zin heeft daar het gaat om martelaars voor het geloof. Daarna beschrijft de tekst de moord op de Paus (die dood is en niet “als dood”) door soldaten. Eerst daarna spreekt hij van het martelaarschap van religieuzen “de een na de andere”. Daarom heeft Solideo Paolini (Fatima, pp 242 en 246) gelijk met op te merken dat de “martelaren, waar de tekst het over heeft, gedood worden nadat de H. Vader het einde bereikt heeft van zijn kruisweg, zo dat het bloedbad van Katholieken “ volgt op deze gewelddadige dood van de Romeinse Paus.36 Bij gevolg, dit lijkt er op dat dit gaat over een tragedie, die nog moet gebeuren, vermits er, sinds 1917, nog niets van deze aard gebeurd is.
Vertaling: Dr. Guy Claes
6. Benoite, de herderin van Notre-Dame du Laus [Aflevering 152]
Hoofdstuk 7. Monseigneur de Genlis [10 jaar bedevaart] [1672-1682]
Komst van de aartsbisschop van Embrun.
Mgr. de Genlis begon de zaken van het bisdom waar te nemen in 1671. In zijn brief aan de rector van het jezuïetencollege in Embrun, pater Gratiany, op 13 februari 1671 is hij koel beleefd en rekent hij op de steun van de Paters voor zijn pastoraal streven waarin hij de vorming van de geestelijken voor het priesterschap en de stichting van een seminarie voorop stelt. Hij voegt erbij dat hij verbiedt om op de preekstoel te redetwisten over de Jansenisten zoals een Jezuïet het deed in Embrun, omdat dit tegen de koninklijke richtlijnen indruiste.
Al op 25 april 1671 besluit hij, op advies van M. Gaillard en enkele andere geestelijken in Gap die hem in Parijs kwamen groeten, om zijn toekomstig seminarie op O.L.V. van Laus op te richten op de scheiding van de bisdommen van Gap en Embrun en hij stelt volgende aanvraag voor oprichting op: "We hebben geen meer geschikte plek gevonden voor die oprichting dan de kapel O.L.V. van Goede Ontmoeting op Laus gelegen en waar een grote verering leeft en God wonderen deed en nog doet met bemiddeling van de heilige Maagd die er de patrones van is." Deze tekst werd geregistreerd door het Parlement van Grenoble op 19 december 1671, want de priesters uit Gap hadden aangedrongen bij de Koning om de octrooibrieven in augustus te verkrijgen.
Vertaling: Broeder Jozef
7. A.C. Emmerich: Het openbaar leven van Jezus [aflevering 181]
Hoofdstuk 3: Van Jezus' doop tot na Zijn vasten
Jezus nogmaals bij de zwijgzame Martha
Jezus sprak ook met de vrouwen. Dit geschiedde in de vroegere salons van Magdalena, die op de weg naar Jeruzalem uitzicht hadden. Op verzoek van Jezus bracht Lazarus zijn zuster, de stille Maria, hier tot Hem en liet hen beide alleen. De andere vrouwen wandelden ondertussen in de voorplaats.
Heden was het gedrag van de zwijgzame Maria jegens Jezus een weinig anders. Zij viel voor Hem neder en kuste zijn voeten. Jezus liet dit geschieden en hief haar bij de hand op. Nu sprak zij weerom zoals de laatste maal, naar omhoog kijkend, over de geheimzinnigste en wonderbaarste geheimen en waarheden, en dit op een gans eenvoudige en ongedwongen wijze: zij sprak over God, zijn Zoon en zijn Rijk, zoals een boerenmeid over de vader van haar heer en diens bezitting. Geheel haar gesprek was een voorzegging of vooruitzicht, terwijl zij alles vóór zich zag gebeuren. Zij sprak van grote schulden,die de boze, ontrouwe knechten en meiden door hun slecht beheer hadden gemaakt, over de wanorde die zij door zorgeloze huishouding aangericht hadden. Doch nu had de Vader zijn Zoon gezonden om alles goed te maken, de schade en de schulden te betalen. Zij zag en zei voorop wat Hem te wachten stond, dat Hij slecht ontvangen en wreed behandeld zou worden, dat Hij in ontzettend lijden zou moeten sterven en met zijn bloed de burgers van zijn rijk verlossen en de schulden van de knechten delgen, opdat zij weer kinderen van de Vader zouden worden.
Zij zette dit alles zo levendig en op zulk een natuurlijke wijze uiteen, als sprak zij van iets wat naast haar gebeurt. Zij verheugde zich daarover en verviel dan weer tot droefheid bij de gedachte dat ook zij een onnuttige dienstmeid was en dat de taak, waarvoor de Zoon van die barmhartige Heer en Vader, nu kwam te staan, zo enorm zwaar was. Zij beweende ook de verblindheid van de knechten,die dit niet wilden inzien, hoewel het toch zo natuurlijk was en zo zijn moest.
8. Het sacrament van het Huwelijk 2 [deel 14]
Mgr. Leonard [Uit pastoralia 6, juni 2012]
Een liefde van hart en lichaam, die uitmondt in het bruiloftsmaal van de Eucharistie
Dit verbond is tegelijk spiritueel en lichamelijk. Het eerste spreekt voor zich: Jezus bemint ons met heel zijn verstand, heel zijn wil en heel zijn hart — dus op authentiek spirituele wijze. Maar - en dat is minstens even belangrijk - Hij bemint ons ook op een manier die we met enige omzichtigheid ‘lichamelijk’ kunnen noemen. Want inderdaad, om ons helemaal te redden, om het Lichaam van zijn Kerk te vrijwaren, stemde Hij ermee in zijn lichaam van vlees en bloed voor haar te offeren.
Is dat niet de ware lichamelijke liefde? Maar er is meer. Het christelijke geloof durft het aan een diepe gelijkenis te zien tussen Jezus’ liefde voor de Kerk - liefde die ons wordt aangeboden in de Eucharistie - en de lichamelijke liefde tussen man en vrouw. In de seksuele ontmoeting komt, na de dialoog en het liefdesspel, het moment dat de man zijn zaad, vanuit zijn meest intiemste ik, toevertrouwt aan de schoot van de vrouw. Het is het moment van stilzwijgende eenwording, van gedeeld welbehagen, gewoonlijk gevolgd door enkele ogenblikken van rust, van louter samenzijn in gemeenschappelijke dankbaarheid voor de voldoening en de vreugde, die werd gegeven en ontvangen.
Mits de nodige omzettingen en zonder verschillende taalregisters te verwarren, kan hetzelfde gezegd worden over het eucharistische bruidsmaal tussen de Christus-Bruidegom en zijn Kerk-Bruid. Na een moment van luisterbereidheid - de dienst van het Woord - en na een moment van wederzijdse aanwezigheid - de eucharistische dienst - , komt het moment van de communie. In een grootse beweging van liefde schenkt de Heer daarbij vanuit zijn diepste menselijkheid het levenszaad, zijn eucharistisch Lichaam: ‘Dit is mijn lichaam, dat voor u gegeven wordt.’ Dat levenszaad vertrouwt Hij toe aan ons vlees, legt Hij in de schoot van zijn Kerk. Het is het moment van stilzwijgende eenwording (communio), van wederzijds welbehagen waarbij de Kerk - dat wil zeggen: elk van ons - zoals de bruid uit het Hooglied zachtjes kan fluisteren: ‘Ik ben van mijn lief en mijn lief is van mij’ (Hoogl. 6, 3). Daarna volgt een moment van dankzegging en gemeenschappelijke rust. Jezus vindt rust in ons en wij vinden rust in Jezus. Hierbij zijn we hem dankbaar om zijn aanwezigheid en trachten wij zijn liefde voor ons te beantwoorden met onze liefde voor hem.
Met eeuwige liefde ontferm Ik mij over u
Het huwelijksverbond tussen Christus en zijn Kerk is ook een onverbrekelijk verbond. Onverbrekelijk omdat, ongeacht onze ontrouw of zelfs ons verraad, de Heer ons eeuwig trouw blijft. Eenmaal gesloten kan het verbond - tenminste vanuit zijn kant — niet verbroken worden. ‘Al wijken de bergen en wankelen de heuvels, mijn gunst wijkt niet van u, en mijn vredesverbond wankelt nooit,’ zegt de Heer (Jes. 54, 10). Dat is ook wat Jezus ons wou duidelijk maken doorheen zijn hele lijdensverhaal, zijn gegeseld lichaam, zijn vergoten bloed en zijn doorboorde hart: ‘Met eeuwige liefde ontferm Ik mij over u’ (Jes. 54, 8); ‘tot het uiterste gaat mijn liefde’ (cf. Joh. 13, 1).
Een mateloze en vruchtbare liefde
Het onverbrekelijke en trouwe verbond van Christus en de Kerk is ten slotte vruchtbaar: het is een bron van leven. Vanuit deze liefde zijn wij als christenen geboren voor het nieuwe leven in het rijk Gods. We noemen de Kerk ook dikwijls ‘onze moeder de heilige Kerk’, waarin wordt uitgedrukt dat de ontelbare gedoopten allen kinderen zijn van deze liefde. Ze zijn de mateloze vrucht van het huwelijk tussen Jezus en zijn Kerk, ingezegend op het Kruis en voltrokken in de Eucharistie. Dat alles opent enkele perspectieven…
+ André-Jozef Léonard, aartsbisschop van Mechelen-Brussel
Anne Van Der Sloten
10. Profetieën: Heilige Anselmus van Canterbury [1033-1109]
Profetie 1
Een Frankische koning zal het volledige Romeinse Rijk bezitten. Hij zal de laatste and volmaakte keizer zijn van het Romeinse en Christelijke Rijk. Van zodra hij zijn scepter en kroon zal neerleggen [volgers de dokters der Kerk] zal de antichrist komen.
Vertaling: Chris De Bodt
11. Onze Lieve Vrouw van Anguera
Boodschap 3517 van 30/07/2011
Lieve kinderen, verwijder u van de boosheid en dien de Heer want zo kunt u de heiligheid verkrijgen. Ik ben uw Moeder en kom uit de Hemel om u te helpen. Wees gemoedelijk met een zacht hart. Mijn Zoon Jezus vewacht veel van u. Kniel neer in gebed. De mensheid is ontrouw aan God geworden omdat ze zich van het gebed verwijderde. Zeg aan iedereen dat God haast heeft en dat ze niet verstard in de zonde mogen blijven verder leven. Bekeer u en keer u tot de Heer. Mijn Heer houdt van u en verwacht u met open armen. U gaat een toekomst met moeilijkheden tegemoet. Zoek kracht in Jezus. Ik wil u niet dwingen maar wat Ik zeg moet ernstig worden genomen. Tula zal om hulp roepen en de pijn zal voor Mijn arme kinderen zwaar zijn. Ik treur voor wat op u afkomt. Ik wil u helpen maar wat ik doe hangt van u af. Wees gemoedelijk. Open uw harten en luister naar Mij. Voorwaarts op de weg die Ik u toon. Dit is de boodschap die Ik u vandaag doorgeef in de naam van de meest Heilige Drievuldigheid. Dank u dat u Mij hebt toegelaten om u hier opnieuw bij elkaar te roepen. Ik zegen u in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Amen. Wees in vrede. Amen.
1. Op 10 december aanstaande ontwaakt Amerika onder een bloedrode maan:
2. De Dode Zeerollen: een overtuigende vondst [deel 4]
Het Boek Jesaja
Meer dan 200 fragmenten van de Dode Zee Rollen worden in de Schrijn van het Boek Museum in Jeruzalem bewaard. Het is opmerkelijk te noemen dat de "Grote Jesaja Rol" [1Qls-a] de enige volledig intacte rol is die in deze Schrijn wordt tentoongesteld. Deze rol bevat het volledige boek van Jesaja zoals we dat vandaag de dag lezen: alle 66 hoofdstukken! Een aantal schriftgeleerden, van verschillende religieuze afkomst en uit verschillende professionele disciplines, hebben deze belangrijke vondst geanalyseerd.
De Grote Jesaja Rol werd in 1947 in Grot 1 ontdekt. Deze werd in 1948 geïdentificeerd als het Bijbelse Boek Jesaja en werd indertijd door de Syrische Orthodoxe Kerk aangekocht. Israël kocht de Jesaja Rol in 1954 terug om deze te kunnen bestuderen en als een nationale schat te kunnen behouden. De rol wordt sinds 1965 als kroonstuk van de verzameling in de Schrijn van het Boek Museum tentoongesteld. Een tweede gedeeltelijke Jesaja rol [1Qls-b] werd ook in 1947 in Grot 1 ontdekt. Sindsdien zijn er in andere grotten rondom Qumran ongeveer 17 andere fragmenten van Jesaja's schriftteksten ontdekt.
Wat de datering van de Grote Jesaja Rol [1Qls-a] betreft lijkt het dat delen ervan al op zijn minst vier keer zijn gedateerd met behulp van de koolstof-14 methode, waaronder een studie aan de Universiteit van Arizona in 1995 en een studie aan ETH-Zürich in 1990-91. De vier studies hebben gekalibreerde data-bereiken opgeleverd tussen 335-324 voor Christus en 202-107 voor Christus. Er zijn ook talrijke studies uitgevoerd naar de paleografie en de gebruikte schrijfmethoden van de documenten en deze plaatsen 1Qls-a ergens tussen 150-100 voor Christus.
Jesaja 53
De Dode Zee Rollen hebben fenomenaal bewijs aangeleverd voor de geloofwaardigheid van de Schriftteksten. Meer specifiek is de bijna volledig intacte Grote Jesaja Rol welhaast identiek aan de meest recente versies van de Masoretische tekst uit de tiende eeuw [schriftgeleerden hebben een handvol spellingsfouten en kopiëerfouten met betrekking tot de grammatische tijdsaanduiding ontdekt, maar geen significante verschillen]. In het licht van Jesaja's rijke Messiaanse profetie vonden we het de moeite waard om hier een gedeelte van de Nederlandse vertaling van de feitelijke Hebreeuwse tekst uit de Grote Jesaja Rol te tonen. De volgende tekst komt overeen met Jesaja 53 in het tegenwoordige Oude Testament. Onthoud dat de leeftijd van deze tekst is vastgesteld op 100 tot 335 jaar vóór de geboorte van Jezus Christus!
Vertaling van de feitelijke Grote Jesaja Rol [Jesaja 53], beginnend met regel 5 van Kolom 44:
5. Wie heeft onze prediking gehoord en de arm van YHWH aan wie is deze geopenbaard En hij zal als een rijsje voor zijn aangezicht opschieten 6. en als een wortel uit dorre aarde is er geen gedaante noch heerlijkheid [+aan hem+] en wanneer hij aangezien wordt en er is geen gestalte 7. dat wij hem zouden begeerd hebben. Hij is veracht en de onwaardigste onder de mensen, een man van smarten en bekend met krankheid 8. en als het ware verborgen we ons aangezicht voor hem hij was veracht en wij achtten hem niet. Waarlijk heeft hij 9. onze krankheden op zich genomen en hij heeft onze smarten gedragen en we achten hem geslagen en geplaagd door God 10. en verdrukt. en hij is om onze overtredingen verwond, en verbrijzeld om onze ongerechtigheden, de correctie 11. van onze vrede was op hem en door zijn wonden heeft hij ons genezen. Wij allen dwaalden als schapen ieder van ons is naar zijn eigen weg 12. gekeerd en YHWH heeft de ongerechtigheid van ons allen op hem doen leggen. Als dezelfde geëist werd, toen werd hij verdrukt maar hij deed 13. zijn mond niet open, hij werd als een lam ter slachting geleid en zoals een ooi stom is gemaakt voor het aangezicht van haar scheerders deed hij niet open 14. zijn mond. Uit den angst en uit het gericht werd hij weggenomen en zijn leeftijd wie zal deze uitspreken want hij is afgesneden uit het land der 15. levenden. Want om de overtreding van zijn volk werd hij verwond 16. En zij gaven goddelozen om zijn graf te zijn en [een gekriebeld woord dat waarschijnlijk het lijdend voorwerp aangeeft: "eth"] de rijken in zijn dood 17. hoewel hij geen geweld had aangedaan noch bedrog in zijn mond En YHWH was behaagd om hem te verbrijzelen en Hij heeft hem gekrenkt. 18. Als u zijn ziel als een schuldoffering zal aanwijzen zal hij zijn zaad zien en zal hij zijn dagen vermeerderen en het welbehagen van YHWH 19. zal voortgaan in zijn hand. Hij zal door het werk van zijn ziel {+licht+} zien en hij zal verzadigd worden en door zijn kennis zal hij rechtvaardigen 20. zelf mijn rechtvaardige knecht voor velen en hun onrechtmatigheden zal hij dragen. Daarom zal ik hem een aandeel geven van de groten 21. en met de sterken zal hij de roof delen omdat hij tot de dood zijn ziel heeft blootgelegd en met de overtreders 22. is geteld geweest en hij, de zonden van velen, hij droeg, en voor hun overtredingen heeft gesmeekt.
Bron: All about archeology
3. Medjugorje: Interview van Janice T. Connell met Vicka Ivankovic [Deel 17]
De Heer verleent grote gunsten aan de onwaardigen om Zijn goedheid te laten zien
De Gezegende Moeder en Haar geheimen
Janice: Waarom Vicka? Vicka: Omdat gebed en vasten de ogen van de jeugd opent. Lijden opent ook de ogen van de jeugd maar het is dikwijls zo dat tegen het ogenblik dat het lijden nadert, het te laat is om de oorzaak ervan uit te schakelen.
Janice: We hebben daar zeker een voorbeeld van gezien bij de brand van de olievelden in het Midden-Oosten, de vervuiling van water en rivieren, de vervaardiging en ontploffing van nucleaire wapens. Vicka: Mensen die een ernstig gebedsleven leiden, veranderen. Vrede en liefde zijn mogelijk. De enige weg naar vrede en liefde is het gebed en het vasten.
Janice: Waarom? Vicka: Het gebed is de weg naar God. Alleen met God kan een mens de andere persoon echt liefhebben omdat God liefde is. Zonder God houden we slechts van onszelf. Als we alleen van onszelf houden, nemen we wat we denken dat we willen, en denken we wat we willen doen, en erg snel holt de hele wereld mekaar achterna en trapt iedereen op elkaar. Niemand is gelukkig. Niemand heeft genoeg.
Janice: Wat zegt de Gezegende Moeder specifiek aan de jeugd m.b.t. de geheimen die u kent? Vicka: Ze zegt: "Beste jeugd, al wat de wereld u momenteel aanbiedt, is vergankelijk. Door de dingen die de wereld u aanbiedt, moet u zich realiseren dat satan deze opportuniteiten gebruikt om u te winnen voor hem. satan wil in het bijzonder de families en het familiaal leven vernietigen. Hij wenst vrede en de liefde in de families te vernietigen en hij werkt via u, liefste jeugd, door u te verleiden door de wereldse bekoringen. "Liefste kinderen: Dit is een tijd van grote genaden. Ik wil dat u met een schone lei begint met mijn boodschappen. Beleef alstublieft mijn boodschappen met jullie harten. Wees dragers van mijn vrede en liefde. Bid voor de vrede in de wereld. Vooreerst, lieve kinderen, bid voor de vrede in jullie harten, dan voor de vrede in jullie families. satan wil de huwelijken vernietigen. Kinderen, bid voor de veiligheid van het huwelijk van jullie ouders. Ouders, bid met mekaar voor de veiligheid van jullie huwelijk. Bid vervolgens met andere kinderen voor de vrede in de wereld."
Janice: Vicka, op verzoek van de Gezegende Moeder werden de laatste jaren gewijd aan het gebed voor de jeugd en de families. Spreekt zij u daar nog over? Vicka: Ja. De Gezegende Moeder vraagt om ons gebed voor de jeugd en de families te versterken. Het is enkel door het gebed en het vasten dat de families de aanvallen van satan in deze dagen kunnen weerstaan. Ze zegt dat het sterkste wapen tegen satan de rozenkrans in onze handen en in onze harten is.
Vertaling: Henk
4. Fatima in Lucia's eigen woorden: "De Oproepen" [aflevering 122]
De oproep tot het dagelijks bidden van de Rozenkrans
De vraag van Onze Lieve Vrouw herinnert mij aan de vraag die Jezus stelde aan de twee zonen van Zebedeüs: Daarop kwam de moeder van de zonen van Zebedeüs met haar zonen naar hem toe. Ze viel voor hem neer om hem een gunst te vragen. Hij vroeg haar: “Wat wilt u?” Ze antwoordde: “Beloof me dat deze twee zonen van mij in uw koninkrijk naast u mogen zitten, de ene rechts van u en de andere links.” Maar Jezus zei hun: “Jullie weten niet wat je vraagt. Kunnen jullie de beker drinken die ik zal moeten drinken?” “Ja, dat kunnen wij,” antwoordden ze. [Mat. 20: 20-22].
Om de redding te kunnen verwerven moeten we allemaal drinken uit de beker van de zelfopoffering, waarbij we aan onze eigen ongeoorloofde verlangens, onze slechte neigingen en onze overdreven verlangens naar comfort, moeten verzaken, terwijl we tegelijkertijd elke opoffering die het leven van ons vraagt moeten omhelzen, of dit nu stoffelijk is of lichamelijk, moreel, sociaal of spiritueel.
Dit soort van zelfverloochening overkomt iedereen, zelfs hen die het geluk niet hebben van de gave van het geloof te bezitten. Ook zij komen te staan tegenover de noodzaak opofferingen te maken, omdat de hele mensheid doorweekt is door het teken van het verlossende kruis van Christus, zelfs al zijn de mensen er zich niet van bewust, of niet, wensen om er voordeel uit te halen. We hebben allemaal ons deel van het kruis van Christus te dragen dat terugvalt op het werk van de Verlossing, omdat het kruis weegt op onze afrekening van de zonde, of eerder, de zonde brengt het gewicht van het kruis met zich mee.
In feite was het om onszelf te zuiveren van de smet van de zonde dat Jezus Christus het gewicht van het Kruis of Hem zelf nam. Maar als deze daad van Christus voor ons voordeel is, moet ieder van ons zijn of haar kruis met geloof en liefde opnemen en het dragen zoals Christus en in eenheid met Christus. Met andere woorden is er een nood aan opoffering, aanvaard en opgedragen aan God met Christus, voor onze eigen zonden en voor deze van onze broeders en zusters. Het is in deze zin dat de Boodschap dit van ons allen vraagt, omdat ze ook gericht is aan allen: “Bent u bereid om uzelf te offeren voor God en al het lijden te dragen dat Hij u zal zenden als een daad van herstel voor de zonden waardoor Hij beledigd wordt, en voor de verzoeken om de bekering van de zondaars?” Vertaling: Chris De Bodt
5. Antonio Socci: The Fourth Secret of Fatima [aflevering 34]
Hoofdstuk 2: Het leven van deze paus is in gevaar
Deze tekst staat aan de oorsprong van wijd verspreide interpretaties op de huidig dag. Wat zich onmiddellijk toont is een in het oog springende verdraaiing: De Paus in het visioen, volgens Kard. Sodano, “valt ter aarde, als dood”. Welnu, met alle respect, men moet erkennen dat het Derde Geheim iets gans anders zegt: In het visioen wordt de Paus “gedood” en dat is heel wat anders dan gewond worden. In elk geval, de rest van de scene van het visioen van Fatima, die een situatie van oorlog en vernieling lijkt op te roepen, heeft geen enkel aanknopingspunt met de scene op het St. Pietersplein op 13 mei 1981, geen “soldaten,” laat staan de “pijlen”. De aanval in 1981 staat in tegenstelling tot het visioen, zoals ook de andere aanvallen op de Pauzen, zoals, bijvoorbeeld, de aanslag op Paulus VI op 27 november 1970, toen deze in de buik werd gestoken door een geesteszieke in Manila. [34]
Na deze vaststelling, zien we nog andere kritische punten in de “voorbereidende verklaring” van Sodano. Het visioen van Fatima, in haar essentie, gaat niet “bovenal” over “de strijd ven atheïstische regimes tegen de Kerk, maar over het eeuwig heil van de zielen" [denken we aan het visioen van de hel en de aanbevelingen van de H. Maagd om te bidden en boete te doen om dit te vermijden]. [35] In tweede orde gaat het ook over, maar dan als een historisch gevolg van het niet gehoorzamen aan deze aanbeveling, de strijd van de atheïstische regimes tegen de Kerk.
Sodano interpreteert het opstijgen naar het Kruis als de kruisweg van de “Pauzen van de twintigste eeuw,” en de verschrikkelijke vervolgingen en het lijden van Christenen in deze eeuw. Deze uitleg lijkt aanvaardbaar, maar we vinden ze al vervat in de profetie van de Madonna, die het tweede deel van het Geheim van Fatima uitmaakt en die al tientallen jaren gekend is. Het gaat er dus om te begrijpen of het visioen, gekoppeld aan het Derde Geheim enkel een herhaling is, in beelden, van het Tweede Geheim en nu tot het verleden kan gerekend worden, of het, integendeel, andere dingen betreft [zoals Zuster Lucia officieel geschreven heeft] die nog moeten gebeuren.
Vertaling: Dr. Guy Claes
6. Thérèse de Lisieux [9/9]
Thérèse Martin wordt op 2 januari 1873 in het Franse Alençon in Normandië geboren. Haar vader was horlogemaker en haar moeder kantwerkster. Thérèse heeft vier zussen. Al op vroege leeftijd, toen zij vier jaar oud was, verliest ze haar moeder. Na verhuizing naar Lisieux wordt ze opgevoed met haar 16-jarige zus Pauline in de rol van haar moeder, tot Pauline besluit non te worden. Een paar maanden later wordt Thérèse doodziek, totdat een Mariabeeld boven haar bed naar haar glimlacht. Kleine Thérèse is genezen. Het is toch niet veel later dat Thérèse, op 15-jarige leeftijd, in zal treden in de orde van de Karmel. Zij neemt de kloosternaam Thérèse van het Kindje Jezus aan. In het klooster, waar ook twee oudere zussen leven, groeit Thérèse steeds verder in haar liefde in Jezus. Twee jaar voor haar dood begint zij te schrijven aan haar autobiografie. Met Lindsay Younce, Leonardo defilippis, Maggie Rose Flack. Regie: Leonardo Defilippis [2004-96 minuten]
7. Benoite, de herderin van Notre-Dame du Laus [Aflevering 151]
Hoofdstuk 7. Monseigneur de Genlis [10 jaar bedevaart [1672-1682]
Monseigneur Brulart de Genlis
Uiteindelijk vertrouwde de Paus de zetel van Embrun toe aan Mgr. de Genlis, op voorwaarde dat hij zich zou gelasten met alle herstellingswerken aan de kathedraal en zijn bisschoppelijk paleis en een seminarie en een pandjeshuis op te richten.
De juiste datum van de inwijding is niet gekend. Waarschijnlijk was het einde mei 1670, want vanaf 8 juni dient de nieuwe aartsbisschop in Triel het Vormsel toe aan 164 jongens en 182 meisjes, legt hij op 22 juni de eed van trouw aan de Koning af in de kapel van Versailles en dient hij op 20 september de lagere en hogere wijdingen toe aan een dertigtal geestelijken in Triel.
Op 10 april 1670 werd Mgr. de Genlis afgevaardigd op de Algemene Vergadering van de Clerus om de apostolische regio Embrun te vertegenwoordigen. Op die vergadering in Pontoise van juni tot november 1670 gehouden maakte onze aartsbisschop deel uit met zijn collega’s uit Janson en Poncet van de Commissie gelast met de netelige zaak van het koninklijk recht, en op 10 augustus nam hij het woord op de Vergadering om de vragen van de kerkelijke provincie Embrun uiteen te zetten. Alleen de onmiddellijke afbraak van de calvinistische tempel in Senez werd hem meteen toegestaan en al het overige werd onderworpen aan het oordeel van Colbert of van de bisschop van Luçon. Het is Mgr. d’Aubusson die de slotrede op de Vergadering houdt en niet Mgr. de Genlis zoals Juvénis schrijft vanwege een fout van de Gazette uit die tijd die de ‘aartsbisschop van Embrun’ vernoemt zonder er ‘de voormalige’ aan toe te voegen.
Vertaling: Broeder Jozef
8. A.C. Emmerich: Het openbaar leven van Jezus [aflevering 169]
Hoofdstuk 3: Van Jezus' doop tot na Zijn vasten
Beraadslaging van het Sanhedrin
14 oktober. Te Jeruzalem heersten grote meningsverschillen over Jezus, over wie men daar zo veel had vernomen. De joodse overheden hadden immers overal omgekochte spionnen die hen van alles op de hoogte brachten. De rechtbank, de Hogeraad of Sanhedrin genaamd en uit 71 priesters en wetgeleerden bestaande, zette tegen Jezus een langdurige beraadslaging op touw. Bovendien benoemde men een commissie van 20 leden die op haar beurt in vier ondercommissies, ieder van vijf leden, ingedeeld werd en die beraadslaagde, overlegde en Jezus' geval onderzocht.
Zij gingen de geslachtsregisters na en konden niet ontkennen dat Jozef en Maria uit de stam van David waren en Maria's moeder uit het geslacht van Aaron kwam. Zij zegden dus dat die families roemloos ten onder gegaan waren en dat Jezus met louter gespuis en straatvolk het land doorkruiste, dat Hij zich met tollenaars verontreinigde en met demagogisch gevlei de gunst van de slaven zocht te winnen. Zij hadden immers vernomen dat Jezus onlangs in het gewest van Bethlehem [nabij Betaraba] was geweest, waarna Hij zich naar Bethlehem zelf begaf en met de Sikemieten, die van hun werk huiswaarts keerden, zo gemeenzaam en zonder zelfrespect gesproken had. Daarom vreesden zij dat Hij met al dat gespuis wel een staatsgreep in de zin kon hebben. Enigen uitten het vermoeden dat Hij wellicht een onderschoven kind was en dat Hij op zekere dag het masker zou afwerpen en zich tot een koningszoon zou verklaren. Dit leidden zij af uit sommige parabels die zij verkeerd interpreteerden. "Hij zal,” redeneerden zij, “een geheim onderwijs bekomen hebben en van wie kon dit anders zijn dan van de duivel, want Hij zonderde zich dikwijls af en ging des nachts alleen in de wildernissen en op de heuvelen, waar de duivels verbleven."
Onder deze twintig waren er nochtans verscheidene die Jezus en de zijnen beter kenden, die reeds onder de indruk van zijn woorden gekomen, ja, zelfs heimelijk vrienden van Hem geworden waren. Doch zij spraken de anderen niet tegen om Jezus en zijn leerlingen te kunnen dienen. Ook brachten zij Hem daarna van alles op de hoogte en zo werd eindelijk de hoge uitspraak van de twintig, gelijk men hun mening en besluit ongeveer placht te noemen, in Jeruzalem verspreid: "Jezus had onmiskenbaar onderricht van de duivel ontvangen" [Joh. 8: 4-8].
9. Het sacrament van het Huwelijk 2 [deel 13]
Mgr. Leonard [Uit pastoralia 6, juni 2012]
Hoe heeft Jezus zijn bruid lief?
Het liefdesverbond tussen Jezus en ons, zijn Kerk, heeft vier bijzondere kenmerken. Ze geven een aanzet om het wezenlijke van het christelijke seksualiteitsbegrip [dat uiteraard ook vatbaar is voor een filosofische reflectie] op het spoor te komen. Ze zullen ons ook toelaten verder in te gaan op enkele aspecten van het christelijke huwelijk.
Een authentieke zelfgave
De liefde van Jezus toont zich allereerst in een waar verbond, dat echter meteen ook een zichzelf wegschenken aan een ander in zich draagt. Jezus’ liefde is niet narcistisch, niet op zichzelf gericht. Naar het beeld van de eeuwige God - liefdeseenheid tussen de drie goddelijke personen — cijfert Jezus’ liefde zichzelf in overgave weg. ‘Christus heeft de Kerk liefgehad en heeft zich voor haar overgeleverd’ [Ef. 5, 25]. En Paulus voegt eraan toe: ‘Mijn sterfelijk leven is een leven in het geloof in de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en zichzelf heeft overgeleverd voor mij’ [Gal. 2, 20].
Anne Van Der Sloten
10. Profetieën: Adso, de monnik [10de eeuw]
Profetie 10
De dokters, zoals Paus Gregorius de Grote heeft gezegd, zullen ook onderwijzen dat de Aartsengel Michael hem zal vernietigen op de Olijfberg, waar hij in zijn paviljoen zal zetelen, op dezelfde plaats waar de Heer ten Hemel is opgestegen.
Vertaling: Chris De Bodt
11. Onze Lieve Vrouw van Anguera
Boodschap 3516 van 28/07/2011
Lieve kinderen, dit is de tijd van de grote en pijnlijke rampspoed voor de mannen en vrouwen van het geloof. Ik verzoek u dat u zich niet van de waarheid verwijdert want zo kunt u de vlam van het geloof brandend houden. Zoek kracht in de eucharistie en in de woorden van Mijn Zoon Jezus. Uw overwinning is in de Heer. Vertrouw op Hem die uw absolute goed is en die weet wat voor u noodzakelijk is. Bekeer u zonder wachten. U leeft in de tijd van de genade. Moeilijke dagen zullen voor u volgen. Nog is dat niet het einde. Zoals Ik u al zei, zult u nog lange jaren van moeilijkheden ondervinden. Keer u tot de Heer in de vreugde en nietin de pijn. Mijn Heer is barmhartig en wil u redden. Open uw harten en neem Zijn wil voor uw leven aan. Een geweldige gebeurtenis zal plaats hebben in Mebane en zich in Lissabon herhalen. Wat u nu moet doen, laat dat niet voor morgen. Voorwaarts op de weg die Ik u toon. Dit is de boodschap die Ik u vandaag doorgeef in de naam van de meest Heilige Drievuldigheid. Dank u dat u Mij hebt toegelaten om u hier opnieuw bij elkaar te roepen. Ik zegen u in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Amen. Wees in vrede. Amen.
