pensées
kleine mens
Inhoud blog
  • de doos
  • net als u
  • voor een keer dan we aan de zee zijn
  • de parochie
  • Het begon met een gin tonic
    Zoeken in blog

    17-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de doos
    Ach, was ik maar een doos, 
    eentje op overschot zo voor of van de hond. 
    Bij ons krijg je die mee als je honger flitterdunt. 

    Dan kon ik mijn inhoud haarfijn fileren,
    met een glimp olie en zout kristalliseren
    zoals de tas tot avondmaal verwordt. 

    Eet, drink, lach, werk en doe beslist alsof; 
    vat, vervoeg, vervolg en zeker geen geween. 
    Als ik dan word verorberd, blijft de optie opgeven. 

    De doos. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    17-10-2017, 23:50 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    16-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.net als u
    Net als u word ik geregeld moe. Vandaag bij voorbeeld, toen ik de afwas deed. 

    Manneken heeft namelijk de gewoonte de radio aan te zetten, bij wijlen op 21. 
    Hij verkeert intussen met de zee. 
    Lala lala lala lala. Zet ik het luider? 

    Dance me to the end of love. 
    Tot ooit gegrift de dato trouw van Jan. 
    Wij mochten erbij wezen, de laatste keer. Ik herkende hem eigenlijk niet toen hij de deur opendeed, nee, hij was het niet. 
    En met een laatste kracht begon hij te zoeken. Ik hield het bij knabbelen op een toastje. 
    Hij vond zijn laatste wals. 

    Net als u denk ik aan André als Come on Eileen door de boxen dreunt. 
    Aan Dany bij een ander liedje. 
    Aan Daniel bij de beukende kermis. 
    Aan Filip als ik Oostende binnen trein. 





    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    16-10-2017, 00:00 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    15-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.voor een keer dan we aan de zee zijn
    Voor ne keer da we aan de zee zijn. Ik heb scheepsmaatje bijna omhelsd bij zijn welgemikte opmerking toen wij het gezelschap vervoegden. 

    We hadden de kermis al getrotseerd en bijzonder gelachen met de pientere schedel die in het spookpaleis gehuld in een parelsnoer de kassa deed. 
    Ernaast kan je worsten kopen, wat verderop een handvol rozen. 
    Die kan in niet naar mijn stad meesleuren, hoewel ik daar zin in had. Voor mijn doden. Ze hebben nood aan een frisse bloem. 

    Het toeval bracht ons gesprek op het verleden, soms was ik er nog niet bij, een andere keer weer wel. 
    Ik werd weer boos bij de gedachte dat ik het smijten met eieren en andere kloterij de dag erop heb helpen opkuisen. 
    Zelfs de gordijnen werden gewassen. En ik was een beetje blij met die herinneringen, voor een keer dat we aan zee zijn. 

    Zoals vanouds ben ik dan labbonen gaan plegen, heb een fijn sausje met champignons verzorgd. 
    Intussen was de communicatie ginds niet goed verlopen, en vreemd genoeg had ik over dit thema net een mail gepleegd. 
    Kunnen we verdomme op onze leeftijd af en toe iets pikken van elkaar? 

    Voor een keer dat we aan zee zijn? 



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    15-10-2017, 23:01 geschreven door marianne  
    Reacties (1)
    14-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de parochie
    Of ik voor de voltallige parochie zou meebrengen? Dat vond ik nu eens terecht opgemerkt, want soms voel ik me een tjeef. 

    Wanneer ik bij voorbeeld plichtbewust mijn dag in elkaar kleef met verbeterwerk en de resultaten daarvan in te geven. 
    Ik doe aan kwartjes, ronden mooi af naar boven. De lezer geeft het op. 
    Na plas en vuilniszak haal ik schoon de trein naar zon in zee en opmerkingen rapporteren. Hoop. 

    Maar scheepsmaatje sprak er zoals steeds voor zichzelf en manneken had mijn boodschap niet gelezen. 
    Geen wensen voor de dag. 
    Op een bierviltje de noodzaak: boter, room en peterselie. 
    Bij gebrek aan animatie bedacht ik een gemakkelijke lunch van slierten met boleten. 
    Van de koksopleiding kreeg ik op mijn donder. Ik ging erheen. 

    Voor wie moe'k entwa meebrengen? 
    Een bruun gesneiden, handzeepe, twei citroenen. 
    Ik rekende drie rekeningen af. 

    Voor de parochie? Geen probleem. Maat en coach wezen lukt wel eens en toch ben ik geen tjeef. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    14-10-2017, 23:43 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    13-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het begon met een gin tonic
    Het begon toen Wendy me een gin tonic prepareerde. Het angstzweet gutste over haar leden toen ik kwispelend mijn soortgenoten vervoegde om samen te beleven. Eerst ijs en weinig limoen - gespoeld! Daarop gutste het vocht uit de blauwe fles: genoeg! De rest van de betere frisdrank was overbodig. Ik causeerde bij terwijl mijn ingewanden genoten van aangeboden versnaperingen. De mengeling in mijn glas was perfect bevonden, maar ik had nog andere engagementen. 

    Daar trof ik Erna aan, een kwieke dame met wie ik gedurende jaren en uren sigaretten heb gerookt en heimelijk de wereld heb verbeterd. Die act herhaalden we vandaag aan een ronde tafel met de filosoof en mijn achterbuurvrouw. Erna is een poos ziek geweest, en keerde onlangs terug in ons midden, waar ze haar vaste stek behoudt: geen ander mag van ons op die plek gaan zitten als zij aanwezig is. 

    Ze schraapt haar keel. 
    - Ik ben weer begonnen in mijnen hof. 
    Haar tuin behelst zowat ons appartement. 
    Ze spreekt, met onvaste woorden. Wij zitten genageld vastberaden en luisteren
    met spanning naar de boom die moet gekeeld en de andere die gedurende de winter bloeit. Ik stel een vraag. 
    - Met bloemen? 
    Een couleur locale is ons deel. Wit en een soort rood, ze raakt heel moeilijk uit haar woorden. 

    Is het niet zalig dat mensen van allerlei allooi zonder woorden samenzweren? Onafhankelijk van elkaar zien we Erna graag. Zomaar. Ik had g&t meer nodig. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    13-10-2017, 00:00 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    12-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ergernis
    Het is al zover gekomen dat ik boudweg word aangeklampt met de vraag waarover ik deze avond ga badineren. Gegeneerd gemompel: over ergernis. 

    Ik weet zo niet of ik dat goed kan expliceren, wil niet verwaand zijn, maar heb mijn hebbelijkheden. 
    Als ik in de buurtwinkel bij voorbeeld aankopen doe, geen boodschappenlijst heb neergepend en mijn sinaasappel vergeet. Vierletterwoord. 
    Of ik heb om zes uur afgesproken, er staat geen kat, ik juich dat ik het zal halen en de dame voor mij wenst emballage cadeau. Voor ettelijke flessen. 

    Enerzijds ben ik gecharmeerd: waar doet men dat nog, een keuze aan geschenkverpakkingen offreren en welke boodschap wil u vermelden? 
    Het lint vakkundig met een schaar in ettelijke krullen gesmeed. De vrouw stopt stukken karton tussen de pakjes door. 
    Ik zie de tram passeren, zwicht en keuvel nog een woordje met de prille verkoopster. 

    Lichte irritatie ontstaat dan weer wanneer mijn gesprek aan de halte met een goede man die poogt te spreken wordt onderbroken
    door een zwarte porsche van wie de bestuurder zonder weerga de Sleepstraat wenst te terroriseren. 
    Samen ogen we boos naar de knalpot met zijn hels kabaal. 

    Lawaai, ik kan er niet tegen. Ooit legde men de oorzaak bij het klein gezin waaruit ik spruit: ik moest mijn vrouwtje niet staan door luid te kelen. 
    Op het terras van mijn stamcafé heb ik bij afgeleide brave senior Albert verzocht zijn laweit te staken wegens eerder al junioren op de dool gehad. 
    Waarop manneken absoluut met veel bravoure een filmscène zou vertonen. Welgemeende zucht. 

    Ach, eerder op de dag had ik al aanstoot geleden: In de lerarenkamer hing een bericht dat de tijd van gezeur ook kan ingevuld door er iets aan te doen. 
    Wabliefteru? Ik checkte even hoe je bullshit spelt en vulde de leegte onder de suggestie hier gedecideerd mee in. 
    Mijn nickname gold als ondertekening. 

    Kleine kwellingen kan ik fysisch verteren. De grote? Laat ons daar vooral over zeiken. tot ergernis van wie ook. Daar wou ik even over badineren. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    12-10-2017, 23:37 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    11-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.langs de geldmunt
    Toen ik na de middag parmantig langs de Geldmunt trippelde op halfhoge hakken, werd ik aangeklampt door een dame met een basale rollator: "Fijn wandelen, niet?" 
    Ik beaamde dat volkomen met kennis van zaken omtrent het genot van kasseien voor wie krukken, rolstoel of een kindervoiture hanteert. Monter rondde ik nog af: 
    "We zijn van de goeie vandaag, regen noch sneeuw." Ze had er koppijn van gekregen en sprak een andere voetganger aan. 

    De behoefte van de medemens om te praten. Op tram, trein, bus knopen allerlei lieden gesprekken aan. Ik verneem wat voor kousen ze gaan dragen of welke snoep hun televisie verteerbaar zal maken. Ik hoorde vorige week wie naar een begrafenis toog, een dokter zou consulteren en waarom vader niet mee kon komen. Boeiend en zielig terzelfder tijd, ook in de spar. Elementaire deeltjes onderweg. 

    De nood is hoog. Ik nodig jongeren uit in mijn vaandel en gun ze ook eens onvriendelijk te zijn. Wellicht was het voor hun thuis weer niet fijn. 

    Hoe ik dan mijn pap zal koelen? Ik verlaat het pand zo naar de avond toe en date geregeld met het manneken. Ik ga uit boodschappen doen en pluk deze keer wat vriendjes van de straat. Een bont allegaartje schuift aan tafel. Iedereen gaat voor commentaar, vermoeiend en vandaag bij momenten zonneklaar hilarisch. Dan heeft mijn autisme het gehad en ga ik lopen. 

    Ik leg mijn bijdrage op tafel en keer weder naar heimat. Leep mijden mijn hielen de koppen van de Geldmunt. De sluipweg is bezaaid met keien. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    11-10-2017, 23:58 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    10-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schone mama's
    Mijn eerste schone mama was heel geleerd. 
    Ze had psychiatrie gestudeerd. 
    Vertelde grappen die haar collega's niet konden appreciëren. 
    Ik verhaal u dat dus even: 

    Op restaurant bestelt een vrouw een ellenlang menu. 
    De man is aan de beurt, maar wordt de mond gesnoerd bij: "Et pour monsieur?" 
    "Une salade lui suffira". 
    "Mais, chérie?" 
    "Si tu baises comme un lapin, tu n'as qu'à manger comme un lapin." 
    Vrijwel veertig jaar later vind ik het nog een flauwe, op dit na: 
    dat de grote heren weigerden te lachen, zie, dan werd het weer plezant. 

    Mijn tweede mooie moeder was schrijfster. 
    Ze werd gehekeld 
    en wij lagen constant in de clinch: 
    ik vond het onaanvaardbaar dat ze geliefden als voer voor schrijven nam 
    en doe dat nu zelf bij deze. 

    Mijn derde zag ik het liefst. 
    Ze had zo'n beetje van de vorigen, kon zo heerlijk manipuleren 
    en niet gewoon om zout vragen of om een drankje. 
    Ze klonk zo onwaarschijnlijk eerlijk, bij voorbeeld toen ze in de kliniek pleegde: 
    wel, nooit maak ik nog ruzie met mijn man. 

    Heerlijk, en schoon. Die tweede moeders. 





    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    10-10-2017, 22:23 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    09-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.faux pas
    Je suis dans la rue. 
    Il faut ménager la peur. 
    Faut pas rigoler. 

    Bruxelles plage

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    09-10-2017, 21:58 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de loodgieter
    Plaats gewoon een kraan
    midden van de baan
    en de snelheid gaat eraan. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    09-10-2017, 20:28 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    Archief per week
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
    Blog als favoriet !
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!