pensées
kleine mens
Inhoud blog
  • Doktoren
  • Geen volle maan
  • de amigos en de voorzitter
  • een vet gat in de dag
  • wanneer de zon
    Zoeken in blog

    22-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Doktoren
    Doktoren, ik spreek ze aan met "Dokter", en dat is het. 

    Ik zoek ze altijd op in een kliniek, het liefst in voor mij bereikbaar. Daarop is de toon gezet; ik las het deze week nog op fb, men voert oudjes af om ze vervolgens op bezettoon te zetten. Zelf had ik vorige week mijn broodnodige nek-therapie ingekort om zeker op tijd te wezen. Lieten me daar meer meer dan twee uur blinken. Indertijd met mijn voet-operaties had ik 's ochtends vroeg een afspraak en haalde ik de namiddag op school niet. Ze proppen hun agenda vol en laten de medemens doodleuk sudderen. 

    Aan de balie al; op het secretariaat sta je helemaal voor schut: ze zijn er eenmaal gewend zonder enig overleg met de patiënt of met wie ook verdere opvolging in te plannen. Een vriend werd dringend doorgestuurd en mocht acht weken later op visite komen, tenzij er iemand "weg zou vallen". Zij hebben het druk. Jij bent geen koning en wacht tot men beslist wat ze ooit voor jou kunnen doen. 

    Enfin, in alle rust zou mij deze humane aanpak een worst wezen. Men acht het echter tegenwoordig nodig in zo'n wachtzaal zowel radio als televisie in te pluggen. Daarnaast fluisteren de enen, kakelen de anderen, en zijn er nog die verbolgen of opgetogen wezen. Ligt het aan mijn doofheid? Mijn autisme? Ik raak er knetter van en kan noch krant nog boek ter hand nemen. Ik onderga. 

    Dat deel ik nijdig mee als mijn nieuwe arts - drie maand geleden geboekt; wie me was aangeraden zat vol tot eind augustus - me komt ophalen en - tja - zelfs niet hoort dat ik mijn aanwezigheid beaam. Heer doktoor  reageert niet op het uiten van mijn fysiek onbehagen. Moet mij weer overkomen. Ik bedwing me mijn biezen niet te pakken. 

    - Uw huisarts schrijft me dat blablaba. 
    Alsof ik zelf niet kan lezen. 
    - U heeft klachten van parole parole parole. 
    - En van nog zoveel meer - houd ik gedachten dat ik maanden had moeten wachten en intussen andere artsen, zijn collega's, had geconsulteerd. 
    - Ondervindt u vooral 's nachts deze symptomen? 
    Het wordt me te veel. 
    - Dokter, ik heb u zonet twee keer informatie toevertrouwd, die u volkomen negeert. 
    Niet meer, niet minder. 

    Ik moet toegeven, hij bindt vrij snel in. Maar goed ook. Want even later zitten we in een intieme omknelling, waar hij me elektroshocks toedient en wrede naalden in de arm steekt, terwijl ik zijn ontblote vingers moet weerstaan. Daarop mag ik me terugtrekken en krijg ik te horen dat er geen blijvende schade is opgelopen, maar daarmee is dan ook alles gezegd. 

    Doktoren, begrijp ze eens. Vermijd ze, zei mijn schoonvader, die er zelf een was. 



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    22-05-2017, 22:17 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    21-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geen volle maan
    Oef, thuis. Kreeg vandaag de volle lading van neveneffecten van geen volle maan. 

    Een mens komt al eens buiten, bij voorbeeld fijntjes snuisterend op een boekenmarkt. Schitterend weer. Uiteraard loop ik er gelijkgezinden tegen het lijf met wie broederlijk een flesje wordt ontkurkt. In nederigheid ontvang ik een plantje voor het terras. Tot zover een vlekkeloos keurige dag. Dan gaat manneken zijn tien euro voor voetbal consumeren - dat op erbij contaminatie heet! 

    Waarop deze voetganger klem wordt gelopen door een horde. Renners. Minutenlang aanschouwt mijn pruilmond noodgedwongen wie sneller is dan ik. Wat ingescande aankopen later ga ik centen pinnen. De tram klingelt me intussen vrolijk voorbij. Balen met een sigaret, mine de rien. 

    - Mevrouw!
    Euh, geen medemens te bespeuren, stelt bibi vast. 
    - Ik spreek niet zo goed Nederlands, pleegt de vrouw kraakhelder. 
    Euh? 
    - U zou eens moeten weten wat ik zo allemaal hoor, want ik begrijp wat ze determineren. 
    Euh? 
    - Verwijten, mevrouw. Lelijke dingen bijten ze me toe. 
    - Naast je neerleggen, probeer ik dapper. Always looking at... 

    Tingelingeling. Geen bathroom singer; numero uno, deze albatros. 
    We stappen gezamenlijk op, verder keuvelend. 
    - Wat een verouderd voertuig, merkt ze op. 
    - Nee, hoor, dit is een nieuwe. 
    Ze herhaalt haar bewering voor de inzittenden. Men kijkt gegeneerd. Het timbre in haar stem klinkt echter zo overtuigend dat de gedachte aan een onzichtbare camera de gezichten doet oplichten. We glunderen unaniem geamuseerd naar elkaar; hebben het door, hoor. 
    Wie niet meespeelt, probeert ze aan te manen een venster te openen. 
    - Non capisco, mi dispiace. 
    - Sorry, only English. 
    Lucht krijgt ze niet, wel een onbedaarlijke lachbui. Bij de volgende halte verlies ik haar verder uit het oog. 

    Gedurende de rest van de dag zou een en ander nog de mist ingaan. 
    Voetbal werd een sisser of een dwaze nederlaag. 
    Ik ging kopje onder in mijn eigen dialect. 
    De heren raakten de tel kwijt; niemand slaagde erin de luchtballonnen te tellen. 
    Enkel abat-jour kon op hun weerwerk rekenen. 

    Ik raakte gelukkig thuis. Goddank is het geen volle maan. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    21-05-2017, 00:00 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    20-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de amigos en de voorzitter
    De amigos waren onverdeeld: de pensionering van de voorzitter stond voor feest. Hoed af voor hun prestatie: ah, sprankelende avond.

    Een fiesta voor hem, daar was hij toch wat voor beducht. We zouden u dat niet durven aandoen, amigo. Het arme heerschap werd maandenlang misleid en heden argeloos meegelokt naar een Chinees. And so it came to pass, pleegde Winston Churchill: talloze vrijwilligers haalden kimono, superstar schmink en Aziatisch kapsel uit de kast. De butler van dienst verpinkte niet. 

    In de buurtloods hadden velen onder ons ooit veel tijd doorgebracht, in trouwe actie en gedachten. Ik ken er blindelings de weg naar kapstok, toog en wc. Er hangen buiten visjes aan de gevel, de Muide vertoeft nu eenmaal bij de haven. Mayolica huisnummers getuigen van de geslaagde integratie met Lucien. Zijn beeld begroet je lachend bij den entrée. 

    Toen klonk er enkel harmonie, in voorbereiding, in uitwerking. Ik werd wat kregelig, geen euro mocht ik besteden en ook geen handen uit de mouwen steken. Naadloos regen ze het plaatje in elkaar. Een doedelzak in tenue maakte zijn opwachting toen sir Marc werd binnengeleid. Ovatie en ontroering. 

    Op naar het podium. Als derde spreker breidde hij een speech aan elkaar waar u een puntje kan aan zuigen. Hij kan dat zonder meer. 

    Dat kon het gemotiveerde ploegje tevens. Virtuoos schotelden ze ons een buffet vol klassiekers voor, met bovenop pientere hedendaagse kost. Manneken beleefde zijn eerste kinoa. Buiten had ik hartelijke gesprekken met de medewerkers. Binnen klapte ik opgetogen in de handen bij de karaoke die het feestvarken, normaliter niet vast te pinnen, gedwee als een beer mee-loeide. Twee ogen zo blauw. Oh oh oh, kom bij mij, dicht bij mij. Ik hou van u. 

    De getrouwen hadden zelfs aan hem gedacht. Vele uren in zijn leven had hij lezend doorgebracht. Bij afgeleide hadden ze een boek voor hem gepleegd, met woorden van wie hem in het hart droeg, of omgekeerd. Uit erkentelijkheid. Zo hadden ze hun ding gedaan, samen gezwoegd om alles rond te krijgen. Het werd meer dan rond. Nooit de voorzitter zo gedwee geweten. 

    Heel nederig merci dat we mochten komen, amigos en amigas. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    20-05-2017, 00:00 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    19-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een vet gat in de dag
    Mijn gasten zwegen, toen ik mijn vertaling van La grasse Matinée van Prévert voor heb gedragen. Uit Paroles. 

    Niet moeilijk en schrijnend actueel. Sommigen kennen het al, gevoelige zielen: onthoud u. 

    Een vet gat in de dag

    Het is verschrikkelijk
    het tikje van het hardgekookt ei op een tinnen toog
    Het is verschrikkelijk die tik  
    zo heen en weer in de herinnering van de man met honger
    Het is ook verschrikkelijk het hoofd van de man die honger heeft
    het hoofd van de man die honger heeft
    wanneer hij zich om zes uur ‘s ochtends bekijkt
    in de ruit van het warenhuis
    een hoofd met de kleur van stof
    en toch is het niet zijn hoofd dat hij bekijkt

    in de vitrine van de Spar
    het maakt hem niets uit de man

    hij denkt er niet aan
    hij denkt bij zichzelf   
    hij stelt zich een ander hoofd voor

    een hoofdvlak bij voorbeeld

    met een saus van azijn

    of om het even welk hoofd dat gegeten kan worden

    en zijn kaken bewegen zachtjes 
    zachtjes
    en zijn tanden knarsen zachtjes

    want de wereld steekt de draak met zijn hoofd
    en hij kan niet op tegen de wereld

    en hij telt op zijn vingers één twee drie

    één twee drie

    het is sedert drie dagen dat hij niet at

    en hij kan makkelijk herhalen gedurende drie dagen

    Dit kan niet blijven duren

    Dit duurt

    drie dagen

    drie nachten

    zonder te eten

    en achter die ruiten

    die pasteien die flessen dat ingeblikt voedsel  

    dode vis beschermd door blikken

    blikken beschermd door ruiten

    ruiten beschermd door flikken

    flikken beschermd door angst

    wat een barricaden voor zes ongelukkige sardienen

    Wat verderop de kroeg  

    koffie met melk en warme broodjes

    de man wankelt
    en binnenin zijn hoofd

    een mist aan woorden

    een mist aan woorden  
    sardienen om te eten

    hardgekookt ei koffie met melk

    koffie met een stoot van rum

    koffie met melk

    koffie met melk  

    koffie verkeerd een stoot van bloed!...
    Een zeer gewaardeerde man in zijn wijk
    werd de keel overgesneden

    de moordenaar de vagebond heeft hem ontstolen
    twee - toenmalige - Franse franken

    oftewel een omgestoten koffie

    nul frank zeventig

    twee boterhammen met boter

    en vijfentwintig cent als fooi voor de ober.


    Het is verschrikkelijk
    het tikje van het hardgekookt ei op een tinnen toog
    Het is verschrikkelijk die tik  
    zo heen en weer in de herinnering van de man die honger heeft


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    19-05-2017, 22:20 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    18-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.wanneer de zon
    Wanneer de zon tergend traag haar vormen streelt, 
    laat ze zich met sensuele triomf welgevallen
    dat jongeren haar schoot niet mogen betreden. 

    Haar blanke schouders houdt ze rank 
    in houding met gulden sneden. 
    Ze blaakt haar uitdaging voluit. 

    Ooit raakte schoonheid verdord in haar ogen. 
    Ooit was de kracht in haar verstard. 
    Ooit was haar wijsheid mededogen. 

    Tot vorming van de geest, tot welvaart van het volk, 
    staat een meisjesschool op een Gentse berg 
    kwispelend weer haar mannetje. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    18-05-2017, 21:40 geschreven door marianne  
    Reacties (1)
    17-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.O gij die
    Ik meen dat pertank, die goeien avond. 
    Ik sla al jaren iedereen met een goeiendag rond de oren. 
    Ze zijn gekweekt. 

    Schrijversgewijs wordt het niets vandaag. Hoe kan het ook, als ik bots op Karel, Van de Woestijne met: 

    O Gij, die kommrend sterven moest, en Vàder waart,
    en mij liet leven, en me téder léérde leven
    met uw zacht spreken, en uw strelend hande-beven,
    en, toen ge stierft, wat late zon op uwen baard;

    – ik, die thans ben als een die in den avond vaart,
    en moe de riemen rusten laat, alleen gedreven
    door zoele zomer-winden in de lage reven, 
    en die soms avond-zoete water-bloemen gaêrt, 

    en zingt soms, onverschillig, en zijn zangen glijden
    wijd-suizend over 't matte water, en de weiden
    zijn luistrend, als naar eigen adem, naar zijn lied …

    Zó vaart mijn leve' in vrede en waan van dóod begeren,
    tot, wijlend in de spiegel-rust van dieper meren,  
    neigend, mijn aangezicht uw aangezichte ziet.

    Mijn eigen vader schreef het ooit: alles is al geschreven. Een mooie avond nog voor iedereen. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    17-05-2017, 22:17 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    16-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.heet dit dan
    Heet dit dan waardig oud zijn? Murw op de pijnbank, 
    beledigd en onteerd? In vagevuur verteerd 
    door vaag en dwaas gebazel en niets ontziende stank 
    trek ik het geluk in twijfel dat ik argeloos heb begeerd. 

    Et pourtant je vous dis que le bonheur existe, Aragon 
    achterna, is verduiveld gewoontjes in rook opgegaan, 
    De strijkende streken van Rik Wouters en zijn krachtig ozon
    werden simpelweg tuinkabouters. Ik heb mijn tijd verdaan. 

    En toch pleitte ik steeds voor respect en mededogen 
    en eindig ik verdraaid als een gans zonder ogen. 
    Rest enkel nog de spijt: ik heb de boot gemist. 

    Tot slot prevelt Prévert: sans me parler, sans me regarder. 
    Beter was niet voorradig in wat ik dacht van onze zee. 
    Sans une parole. Alleen verwijten. Ik heb me vergist. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    16-05-2017, 22:50 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    15-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.uit de biecht
    Uit de biecht mag ik niet klappen. De metafoor van het geheim is me bekend. En toch, even onder ons, lippen in een verticale streep. 

    Vandaag las ik enkele verslagen die mijn jongeren hadden opgeleverd. Een rapport sprong er olijk uit. 
    Vier gelovigen, drie vrouwelijk geslacht; onwaarschijnlijk volwassen, het leven heeft ze niet gespaard. 
    Ze werken tussendoor, zorgen voor familie en elkaar, dappere mini-verpleegsters. 

    Zij gingen voor een studie van het surrealisme van "Le tout nouveau testament", een thema door mij aangebracht. 
    U begrijpt intussen vast dat zij een andere godsdienst belijden dan die in de film aangekaart. 
    Ze vroegen de padre beleefd als coach op te treden en hebben het geheel volkomen gevat. Tevreden wegens bijgeleerd. 

    Ook tijdens de honderd dagen stalen ze de show met als openingszin: hoe zien jullie onze lessen, naar vertrouwde gewoonte? 
    Beelden over god, over verdraagzaamheid. Mashallah. 
    Met uiteraard clichés als christen-dom, joden-dom. 
    Wat gebeurt hier werkelijk? Noteer, examen: hoe bom maken? 
    Best in staat zichzelf te relativeren, in voor kritiek. 

    Vorige week sprak één van hen me aan: "Omgaan met mensen die niet willen denken is best moeilijk?" 
    Zware vraag, ik had het over evenwicht zoeken en over die ene jongen die ooit had meegedeeld: 
    "Mevrouw, ik begrijp niets van uw vak, maar dat ligt niet aan u, ik begrijp van geen enkel vak een snars." 
    Hij knikte begrijpend. Achttien. 

    Vertel in godsnaam niet door dat ik uit de biecht ging. Mondje dicht, begrepen? 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    15-05-2017, 21:40 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    14-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.oer
    Oer! De knal van de betere titel klinkt hoerig en maakt het beklijvend waar. 

    Ik sleurde er manneken heen, met zijn boek onder de arm; hij zou wel eerder van het toneel verdwijnen. 
    Zo geschiedde, nadat hij volstrekt verbluft zichzelf in de olie van Frits van den Berghe zag weerspiegeld. 
    Een spiegel, gasten, mijn klak deed ik af. Niveau van leem en zand en klei. De Vlaamse grond op sleeptouw. 

    Valerius kende ik uiteraard uit Aalst, en ook de andere wortels waren ons bekend.
    Net als het restaurant aan de overkant staken roots hun tentakels uit, volslagen onverwachts. 
    Nooit kon je vermoeden wat zou komen, en toch dacht je: "Natuurlijk, verdomd."

    Brei Latem en Ensor en Rik eens aan elkaar. 
    Ik zie het aardse en veel koppen. De streken van de kunstenaar. 
    Anseele. De helling en blanke borsten, ferm en trots. 
    Ik loop over de vloer die mijn eigen woonst sierde. Ik voel, als surrealisme. 
    De beleving, ik heb er verdomd beleefd. 
    Ik draai mee op de mallemolen. Paardenmolen, draai maar rond. 

    Was dit volledig? Langs geen kanten. 
    Representatief? Bij lange na niet. 
    De samenhang? Niet steeds voorhanden, soms zelfs gewoon de nevel in. 

    Welke idioot verwacht dit ook van oer? 
    Wie loopt er ook met oortjes waar de doop kan bestaan? 
    Helaas, ver allemaal. Bij het naar buiten gaan stelden ze de vraag of dit ooit een klooster was geweest. 

    Will Tura vonden ze te minnetjes. Ik duid hem, met Eddy Merckx , als oer-talent, hoe hoerig ook. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    14-05-2017, 23:10 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.thuiskomen
    Thuiskomen. Wat heet er fijner dan vertrouwd? 

    Dezelfde stappen zetten in dezelfde houding, nog even kijkend hoe het moet? 
    Je overleveren aan wat de ander voor jou in pacht houdt en welke muziek de meester je toebedeelt? 
    Je voeten onder tafel, je handen in de weer. 

    En dan het meisje dat compleet vernieuwend een stuk opbouwt. 
    Waarop je stuntelig wat stamelt om iets uit te drukken. 

    Bestaat geluk? Misschien, nu kan het even niet meer stuk. 


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    14-05-2017, 01:42 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    Archief per week
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
    Blog als favoriet !
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!