pensées
kleine mens
Inhoud blog
  • morgen es't fini
  • Are you lonesome en andere verhalen
  • Caramel, bonbons et chocolat
  • den toer op met Sioen
  • chaos en orde, Gentse Fieste, alweer
    Zoeken in blog

    23-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.morgen es't fini
    Eigenlijk had ik op ne merci gerekend, toen ik voor haar krukken de deur van de vier blokkeerde, omdat de eerste blokletterde dat hij buiten dienst was. Ik wou gewoon van dienst zijn, naar Ledeberg toe. Mè ne snok gingen we er gezwind heen, ik om nog een lavendelstek aan te kopen, tegen de mieren. En gekapt, als ge zo ballekens in tomatensaus in uwen kop hebt gestoken. Mè purée. Morgen ès't fini. 

    Kom niet te laat op de markt, of het gehakt is op.Ik wacht hoopvol mijn beurt af en zucht dierlijk toen nummer vierendertig een kilo bestelt. Niet genoeg, ik heb nog een kans. 36 wordt meermaals omgeroepen, maar de man van de vrouw van 36 vat het systeem niet. Het restje gehakt weggenomen. En dan is het aan mij en ik bemachtig dat begeerde beetje, voor manneken. 

    Hoeren-chance: net op de tram springen als het stront beginnen te hoe zeg je dat in keurig Nederlands? Marianne! De vent van mijn collega wil weten welke druivelaar ik tussen mijn benen verberg. Een scheet in een fles, dit zei de feestenburgemeester over de berichtgeving van de vrt over Werchter. En niks over ons. Het ging ook over de versteende nacht, en dat we Luc de Vos waren kwijtgespeeld. Ik draag Christophe in mijn hart, als mijne kleinen die gaat voor paars. Daarop stond naar de Haan gaan voor therapie, daar kan je niks kopen. Doordenken met gehalte. 

    Zelf zal ik u niet lang meer vervelen, ik spring naar Cirq, nog niet bezocht dit jaar. Onderhandelen aan de inkom, met de nodige sérieux. Uitleg op het grote scherm over het kuiken, waarbij ik geen moment heb getwijfeld over daden. Absurdistan. Wok es joe naam? Honger. In mineur, doelbewust. Beetje mee oppassen, ze geven door op sociale media dat het daar heel wat minder is. Kostelijk, net het thema. 

    Een groot gezelschap verliet Folkore. Opgepast, roept er één. Mijn repliek: kan geen probleem zijn, ze komen van bij Jacki. Ola, Marina. Die begroeting hoorde ik er eerder. Morgen es't fini. Zo zegden ze op de vier. 






    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    23-07-2017, 00:00 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    21-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Are you lonesome en andere verhalen
    Are you lonesome tonight en andere verhalen. Daar heb je toch respect voor. Pappie loop toch niet zo snel, neurie ik zelf als manneken de kasseien als een weerwolf overschrijdt. Deze middag had hij de fiets keurig in de stalling gezet. Ik geef grif toe: er zijn er te weinig. Mijn buren in de rand van de feestzone hebben geen wagen, Er kunnen dus meer stelplaatsen voor vehikels vrijgemaakt. Vrij. En ik blij. 

    Op de kasseien, waarbij ik onderweg wat boos werd op Hollanders die lachten met de Gentenaar. Tafeltje friet, en bulder. Elk zijn humor. Iemand ooit in Amsterdam geweest, met de wagen? Hier om de hoek negeerden ze het bord met parkeren voor bewoners straal. Niet bij machte te begrijpen; Hongaren, Oostendenaars wel. Maar goed, ik maak me hierbij niet populair in het land hierboven. En het is feest. 

    Want het klonk samen sterk met mijne vakbond in de vooravond. We mochten er een meedrinken met zure Frank en zijne stoet. Nadien pleegde hij een mooie speech bij hun prijs voor de democratie - en hieromtrent weiger ik een woordspeling te maken, hoed af - die hij waardig opdroeg aan wie had geleden onder omstandigheden van arbeid die niemand wil beleven. C'était chic. Wat weinig vrouwen, maar dan kwam Anja eraan. En het was goed. 

    De hiphop die erop volgde was te veel hop hip. Wij vertrokken naar place Muzette, waar de heer Heem helaas niet kon optreden wegens revalideren. Ene Derek moest het licht afgeven aan een heerschap in rolstoel met kermislichtjes. Ik heb applaus ingezet, terwijl vriend Petrus ons gezelschap alsmaar uitbreidde. Weddenschap gewonnen. 

    Manlief had mistroostig een laatste dag aangekaart, wegens nadien regen. Ik stapte dus alleen gezwind naar huis via de gebruikelijke omwegen. Ik werd begot achtervolgd en aangeklampt, of ik alleen was deze avond? Gelukkig was ik goed ter been en ter stem. Katrien, wacht op mij! En dat deed de moeder van het kind, heel veel verder. De idioot maakte zich uit de voeten, ik kwam behouden thuis. 

    En hopelijk iedereen ook. Bach! 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    21-07-2017, 23:59 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    20-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Caramel, bonbons et chocolat
    Caramel, bonbons et chocolat. Manneken wist het subiet: Dalida. Parole, parole, parole. Mijn eis om 's middags uit eten te gaan in het lieve eethuis om de hoek was snel ingewilligd. Nadien volgde ik hem gedwee naar het debat bij Eric. We kwamen te laat, het volk morde, omdat we wilden passeren. 

    Ik heb sinds lang een boon voor zijn ontwapenend engagement, zoals de plaatselijke communisten het niet zei. Alleen biedt hij aan tien mensen het woord. Die hebben allen iets voorbereid, zo las ik gisteren toch op fb. Het spontane gaat verloren, het geheel wordt warrig en men uit zich niet te geloven beleefd. Geloof het of niet, op Mieke na: sterke tegenpartij, denk ik die niet zo direct aan politiek doe. 

    Bij de luie pauze die ik had ingelast droomde ik over javanais. Het werd Gainsbourg, alweer op de Koer de France. Alweer met een onverwachts warmhartig gezelschap. Oh, wat heb jij rare enkels wisselde af met j'aime regarder les filles. Niemand die het vreemd vond dat ik later bij Rage against the machine opveerde. Neiging om te dansen, onder ons. 

    Toen zaten we al bij Ice Queen. Zij aten pizza en pasta, met zicht op een olifant op een dak. Er staat er ook een aan het water, charisma bypass. Sounds van overal: Gido op een boot met veel bijval, regen van purper van de andere kant. Ik mocht daar enkel drinken. Verdomd zeer slechte wijn. Google man wond zich op over zijn duvel. How can we dance while our earth is turning? Bijna middernacht olie. 

    Tijdens hun concert in de Vooruit haalde de zanger persoonlijk een klootzak uit het publiek, sproot uit mijn herinnering. De mooie droom werd onderbroken: wanneer spelen de Skyblasters, Marianne? Zij hadden allemaal een Iphone of wat ook. Ik spoorde het rapper op op mijn nachtprogramma. Ik ontving een appeltje voor de dorst. En veel parole, parole, parole. Straks chocolat. 









    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    20-07-2017, 00:00 geschreven door marianne  
    Reacties (1)
    19-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.den toer op met Sioen
    Er zit zo'n oude trouw in mij. Ik ben niet als sos geboren, maar kreeg van thuis uit gelijkheid onder mensen mee. Respect voor iedereen, ook al had mama haar chicke kantjes. Ik trok alras een rode kaart. Toen Koer de France vorig jaar zijn intrede deed, was ik meteen van de partij. Er was pastis. Geen sluikreclame, het merk graveer ik hier niet. 

    Ik had trouwens een hobbelig parcours afgelegd om er te raken via het Rabot, waar de firma van de onderaanneming die de Lijn bij het okselhaar had genomen, uitstekend werk had opgeleverd. Nog enkele hindernissen, en wat rol uw matten; du reste was het geheel na zes maanden travakken weer ongeveer in zijn oude glorie hersteld. Chapeau, LaLigne. Faut le faire. 

    Toen kwam een heuse Parisienne aan de toetsen, zoetgevooisd; ze had een tweede stem meegebracht en een rasechte fanclub. Beetje luid, bijpraten lukt dan niet. De charme haalde wel haar beste Engels naar boven om merci te zeggen. Manneken waagde er warempel een poging in de tweede landstaal op om haar te feliciteren. "C'était beau." En blozen. 

    Na een fles betere wijn, neen, ik verklap alweer niet waar, ging het den toer op met Sioen. Die zou Graceland plegen en dat deed hij gracieus, met zijn gevolg. Het publiek daverde, op de obligate dwazen na die het moment aangrepen om heel nauwkeurig de maagring van schoonmama aan te kaarten. 

    Een enkele persoon voor mij - ik wou even schrijven: die het schaamhaar op de kop had laten enten, maar dat pleeg ik dus niet - maakte onophoudelijk sfeerbeelden, om later te bekijken of misschien wel op facebook te gooien. Ga dan naar een concert. Blind in de stad der zienden. Ik keek dan maar naar omhoog, boven de bar die je niet kon bereiken wegens zoveel volk, waar je tonic gin en coffee irish kon kopen/ Daar stond sfeerbeheer vanuit de hoogte spa te shaken. Den boom in, dacht ik zo. 

    Toch zoemde er een beetje de sfeer van vroeger: mijn collega's waren in de trapezen gekropen en showden me een hartje. If you'll be my bodyguard was als afsluiter een trompe l'oeil; het werd de sound of silence, voor ons toch. Na dienen toer ging ik naar huis met de mijnen. Merci, Sioen en de uwen. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    19-07-2017, 00:00 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    18-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.chaos en orde, Gentse Fieste, alweer
    Chaos, orde, wie zal het zeggen? Ik ben mijn tekst kwijt door 't laweit. Gentsche fieste kan ik nog nipt aan, met bestudeerde omtrekkende bewegingen om er heen te gaan. 

    Nochtans was ik deze morgen doelgericht vertrokken, richting bio-winkel in de buurt en kwam maar net te laat om de bakker van Bloch mee te pikken, of was het op? Veel vriendinnekens, en vriendjes, ja. Ik had zelfs geen lekkers bij de chocolatier aangekocht, want er zou een en  ander worden uitgedeeld. De cake was wat hij moest wezen, het gezelschap verbazingwekkend fijn. Zo bleven we wat hangen.

    En in de late namiddag blonken Eriksson en Delcroix op het programma of hoe man en vrouw publiekelijk kunnen samensmelten met een serafijne stem. Leunend tegen de bezwaarde boom, nam ik de hemden waar, waarvan ik me afvroeg waar je ze kan kopen en merkte later de tingels aan mijn voeten op. My girl, don't lie to me, pronkten haar bruine benen en zij won. Schoon, ze weten het. Ze kunnen meer. 

    Pront troonde ik onze maatjes mee naar dik en dun, het was oh wee volzet. We kwamen terecht bij een aangeraden adres, waar je kan delen. Deed manneken wel niet mee, zeg, hij was deze middag al met zijn ge weet wel in de boter gevallen. Het moet gezegd: ik mocht mee binnen, ook al had ik aangegeven dat ik niet ging eten. Okkernoten kan ik helaas niet laten liggen, pardon. 

    Tijdens de proeverijen moedigde onze lieve compagne me schattig aan buiten de sigaret op te roken die ik net had gerold. Er bestaan nog mensen die me er niet beschuldigend voor aankijken, ook al hebben ze overschot van gelijk. Het werd wel hilarisch, want het gezelschap naast me was gisteren ook gaan kijken naar wat ik zo schitterend vond. Ze spraken schande over blote tetten en haar op oksels en benen. 

    Na dat lachen geblazen hebben we volkomen opgetogen op de terugweg nog wat uitspanningen bezocht en onderweg ook wat gekeuveld. Zijn wij met wat was dat weer in de boter gevallen: in onze chaos ontmoeten we telkens de liefste wezens. Als dat geen orde betekent in onze Gentse Fieste, ook al was er wa laweit. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    18-07-2017, 00:00 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    17-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In dreams met miramiro
    Het is geen Cirque du Soleil, waarschuwde manneke nog. Een edelheer van het gezelschap bood ons een nog betere zitplaats aan, hogerop. Wij hadden namelijk geen zicht op alles, maar dat heb je nooit. Ik bedankte hem in even keurig Engels als hij dat zelf had gedaan. Un ange, tombé du ciel. 

    We hadden al wat meegemaakt vandaag: bij café den Turk voor een aperitief gaan rond het middaguur met een echte genoot en je beste vriendin kan ik iedereen aanraden. Even later waren we helemaal mee wat er - niet - was gebeurd en wie met wie wat ging eten. Toen passeerde mijn ex-garagiste nog de revue. Je zou geld geven om haar bezig te horen. Ze is whow bespraakt en evenzo gekleed. 

    Omdat het maandag was, gingen we daarop patatten met saucissen eten, ik had voor verse appelmoes gezorgd. Gazetje, plantjes water geven en de uitgeprinte kaarten ophalen, niet meer van deze tijd, bedacht ik zo. Achteraf zou blijken dat ze daar echt zoals ooit in oude caravans kamperen. Weet je nog, manlief, hoe jouw liedje klonk? 

    Toch wat wachten op de vier. Aan de halte kwam er alweer theater opduiken in het onsamenhangend verhaal van een dame over een moord die dat niet was en familieleden en bloed, nee, verwanten, of beide. Mijn gezelschap stond keurig naar de messen in de vitrine te kijken, maar kon dat ook geen eeuwen blijven doen. De tram reed als een trein, een korte wandeling en toen mochten we naar binnen. 

    En toen begon het wervelend spektakel, echt, natuurlijk. De meisjes en jongens kwamen uit de grond gekropen, hoog in de lucht maakten ze hun duizelingwekkend ding. Ze grapten, gonsden, legden uit. De kleertjes zorgden voor de nodige hilariteit en gedaanteverwisselingen. De talk stoof in het rond. Handen rondom klapten spontaan bij elke salto, ook al was die niet mortale. Tuiten zout water in mijn kijkers. 

    Ik wipte als eerste op, dat was toch mijn bedoeling. Van zo dichtbij kon ik de blijdschap in hun wezen lezen. Een festijn. Wie zei daar ook dat het geen circus van de zon was? Kijk naar de zon van Miramaro in een eenvoudige bezetting, met zo'n enthousiasme dat je smelt. Ik waande me in dreams. Er gewoon heengaan, naar dat hemels schouwspel. Schrik niet van de engelen die er uit de lucht vallen. 



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    17-07-2017, 00:00 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    16-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verdomde humor
    Even dacht ik verkeerdelijk dat er een trouw aan de gang was: horden blokkeerden de trappen opzij van het stadhuis. Handgeklap. Gejuich. Geen rijst, geen confetti. Ze zijn verdomd goed, die verdammte spielerei. Ik kon er geen kloten van zien, maar herkende hun klanken en die stemden me opgewekt. Hun humor is bijzonder te pruimen. Niet dat ik aan pruimen ben, maar toch. 

    Eerder op de dag was mijn planning heerlijk in de war gelopen. Ik wou Bruno bij Nico meemaken, maar eerst naar de markt van Ledeberg hollen, enfin, ter herhaling: trammen. Ik sloeg er bio-groenten in, neen, niet uit Balen, maar uit Balegem. Rode roosjes voor mijn lieverds op de schouw. Een rood pepertje voor mijn pépé. Dat kon hij best pruimen, we zijn ook de beste maatjes. 

    Nadat ik iedereen vrolijk goeiendag had gekust, bleek dat ik te laat kwam om van het gesprek te genieten, waarop ik enkel kon opperen er een op te drinken. Zo geschiedde, en toen ging de volgende act van start. Act? Een onheerlijk stuk onbenul bracht er de stemming in. Ambiance? Ik deed even argeloos mee, misschien omdat hij uit mijn geboortestad kwam. 

    - Wie spreekt er Italiaans? 
    Ik dus. 
    - Welke vrouw is nog content van hare man? 
    Juist, alweer. 
    - Ik heb het wel gezien, zij moest haar hand opsteken. 
    Gumor, in mijne wereld. 

    Dat had hij zelf ook bedacht, want tussendoor klonk, heel doordacht: iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen. 

    - Welke man is content van zijne man? 
    - Ah, enen. 
    Er volgde een onwaarschijnlijk homofobe grap. 
    - En wie is van 't onderwijs? 
    Zelf heb ik er ook al honderwijs van gemaakt, maar dan wel in een propere context. Ik had plaatsvervangende schaamte en stelde een verplaatsing voor, om onze middag proper af te sluiten. 

    Wellicht heeft dat voor hilariteit gezorgd achteraf. Manneken vroeg nog aan de verantwoordelijke of er nooit klachten kwamen. Ik begrijp dat zij weer aan het roken zijn geslagen, waar ze dat vorig jaar niet meer deden. Enfin, met ons vieren, de ene kende de andere niet van tevoren, was het nog heerlijk keuvelen, eerlijk, verdomme. 

    Tja, het was voor mij echt niet te pruimen en pruime, dat heeft wel een bijzondere betekenis, hier in Gent. De helikopters boven mijn hoofd beginnen trouwens op mijn systeem te werken. Geef mij maar die verdomde spelerij. En mijn vriendjes, meer hoeft dat niet te wezen. Hondstrouw ben ik er voor hen, ik kom ook uit het honderwijs. Tot in de pruimentijd. 


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    16-07-2017, 23:48 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.sneeuwheuveltje
    Poggio nebbia, vertel het niet aan manneken: hij wil het adres absoluut geheim houden. We kwamen er bij toeval terecht. Een beetje zoeken in het glooiend landschap rond Tarquinia. De robot-grasmaaierkens zoemden ons begroetend tegemoet. Wat een oord voor wat een democratische prijs. 

    De kamer was, zoals de dame van het huis lachend aankondigde, wat oversized. Een frigo met wijn van eigen makelij en water. Een eigen terrasje, dat wat loungy aandeed met een zicht. Wat schrijf ik: zicht? Meer dan dat: tot mijn verbijstering keek ik uit op de zee, en tussenin die golvende natuur, een genot van aardse kleuren. 

    Ze produceren er ook olijfolie, honing en ezelmelk, die wordt verwerkt in hun lijn van creaties voor bad en haar. Een restaurant waar je heus kan kiezen en niet vast hangt aan de obligate menu fisso van weleer, die veel te uitgebreid en vooral te zwaar kon wezen. De eenvoudige keuken van de aarde, een enkele gedurfde schotel. 

    Een verzorgd ontbijt. Voor de liefhebbers een piscina. Het strand en de stad bereik je in een wip en een zucht. Overal fijne zitjes waar je kan wegdommelen en wegdromen. Stilte, rust. Een verborgen vogelnestje. En enkel insect, misschien kan daar nog wat aan worden gedaan bij het vallen van de avond. 

    Un ottimo indirizzo. La gentillissima padrona, una camera piacevole; i cibi si rivelano splendidi. Non raccontarlo al marito: è segreto suo. Mi sono godita in questo sogno. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    16-07-2017, 00:00 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    15-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.madammen met een bontjas
    Neen, ik houd niet van madammen met een bontjas. Ik erfde er vroegtijdig zowel één van mijn ma als van mijn eerste schoonma. Van de tweede kreeg ik een kat: zij kon er niet mee leven. En een fantastisch diepblauw vestje afgebiesd met pauwenveren. Ooit lag het achter in de wagen, toen ik vrolijk naar Brussel reed en achteloos mijn sigaret naar buiten meende te knallen. Ik zal het nooit meer doen. 

    Ik heb die dingen indertijd gedragen en zal dat ook nooit meer doen, op het jasje na. Ik zie mezelf namelijk niet als een mevrouw met een bontjas. Die associeer ik met oudere dames in Oostende, de neus omhoog. Ik raak veeleer aan de klap met van die schattige wezens, die me op de tram vertellen dat ze op hun 88-ste wel eens gevaarlijke dingen doen. Dan knik ik opgetogen en wens ze nog een zeer fijne dag. 

    Vandaag zijn we naar Bruno gaan kijken in 't muzeetjen en er zowat de jongsten geweest: dat was geleden van Adamo. Ze zaten er in jeans mee te deinen met een schelle uufvlakke. Een lady met een rode tenue stond er eigenwijs haar ding te doen, de vingers de lucht in priemend bij die tonen die zij belangrijk vond. Ik hield haar in het oog en genoot van elke beweging. 

    We hebben nog een toerken gedaan, langs de Vlasmarkt en daar iets gedronken, ja hoor, alweer. Kan ik het helpen dat een oud-leerling daar in het team van de dj's verkeerde? Hij was niet de verkeerde, hij draaide zijn ding. Here's to you, Nicola and Bart. Mijn jongeren kennen veel, dit publiek geen Joan Baez. En grappig genoeg ook geen Grace Jones die met la Vie en rose uit de boxen knalde. 

    Ik was in mijn nopjes. Zij waren langs geen kanten mee. Het leken wel madammen met een bontjas. Ze dronken keurig hun geshakete cocktail. Neen, ik houd niet van dergelijke dames en heren. Ik verkies diegenen die bij de pinken waren, in jeans, de pinken in de lucht. Gelukkig. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    15-07-2017, 00:00 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    14-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gemengd en zwart
    Gemengd zijn mijn gevoelens, en zwart als gal. 

    Ik beken: ik heb niet echt meegedaan aan de eerste dag van de feesten. Deze ochtend ging ik eenvoudigweg naar de markt, waar ik tongskens heb aangekocht voor morgen. Gezien ik er niemand kende, hield ik me nadien bezig met dwaze besognes en tegen vijf uur stuurde ik een bericht naar mijn beste vriend dat het toch dringend tijd werd voor een aperitief. Hij beaamde. 

    Na wat heen en weer en tussendoor een manneken dat uit de lucht kwam vallen, werd het einde in kaart gebracht. Niet direct een centrum van de activiteiten, maar wel onze stam. Gezien mijn gezelschap op zich liet wachten, vroeg ik er om een drankje en een balpen om een sudoku in te vullen. Ik wou immers het enige resterende nauwe tafeltje inpalmen en had de krant al gelezen. 

    Daarop volgde een redelijke uitleg voor mijn eenzaamheid: aan de rand van de feestzone stond een zevental te betogen omtrent niet welkom zijn. Merci, Merkel, stond op hun pamflet. Manlief had aangekaart bij de gemachtigden dat dit niet kon. Federaal zijnde, kenden ze deze regels niet. Onze vriend greep hun vlugschrift en vloekte. Hij was de enige niet. Ik werd stil. Keurige taal, ze hebben het geleerd. 

    Intussen begon een covergroep te spelen met een zeer goeie zanger. Ik heb het net afgezocht, maar ik vond niet wie. Ik heb overigens echt nog mijn best gedaan om er een fijne avond van te maken. Ik ging uit informeren wie waar zat en betrok kameraden. Ik zong vanuit mijn jeugd School en The Wall zwaaiend mee. 

    Het mocht niet wezen. Het zit in mijn kop. Ik besef en weet dat velen geen anderen kennen, en vooral: dat ze vrezen. Bang zijn te verliezen. Dan komen ze op tegen wie alles al heeft verloren. Ik voel me eigenlijk ook verloren, en dwaas op deze vrijdag met gemengde gevoelens, en vooral heel zwart. 

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    14-07-2017, 23:11 geschreven door marianne  
    Reacties (0)
    Archief per week
  • 17/07-23/07 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
    Blog als favoriet !
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!