Denkt u dat ik in 2010 een marathon zal kunnen uitlopen (binnen de 5 u.) of niet ?
Rondvraag / Poll
Ik ben dus een man van 43 jaar. 1.80 m. groot en weeg momenteel 82,8 kg., Hoeveel kg zou ik nog moeten afvallen, om mijn ideaal marathongewicht te bekomen ?
eventueel PROGRAMMA 2010
januari
februari
maart
25 april
10 miles Antwerpen
mei
juni
juni
juli
augustus
september
oktober
marathon Eindhoven ?????
november
december
van 100 kg, tot het lopen van de marathon, doe je mee ?
01-11-2009
1 november : 10 km
1 november... Een dag om onze dierbare overledenen eens te herdenken... Wat is er dan beter dan in alle stilte, helemaal alleen, in het bos, gekleurd met prachtige herfstkleuren een toerreke te gaan lopen, om zo eens na te denken over het leven als dusdanig, als over wie we reeds verloren hebben... Nu dat kan uiteraard altijd, vandaar dat ik het een beetje cliché vindt om enkel vandaag met z'n allen naar het kerkhof te gaan... Maar soit, traditie is traditie he. Het lopen op zich was zalig (weeral), al moet ik zeggen dat de tegenwind (toch zo'n dikke 5 km op kop gehad) toch een beetje spelbreker was. De eerste 5 km heb ik gelopen beschut door de bomen, maar vanaf dan, via grote baan dus wind op kop. Dit resulteerde in een gemiddelde hs van 149. Dus toch zeer rustig gelopen he. Ik moet toegeven dat dit echt wel mijn ding is hoor. Gewoon leuk lopen op een tempo waar ik net 'iets' voel maar me zeker en vast niet van zal opbranden. Alhoewel ik moet toegeven dat wanneer ik thuis was, mijn benen serieus voelde hoor ... De recuperatie was schitterend. (een 30 tal slagen minder op 2 min) Dus dat zit wel goed. Thuisgekomen een heel goed baddeke, daarna een lekkere maaltijd, en nu genieten van het veldrijden op tv. Morgen ga ik gewoon een uurtje joggen in het donker (op onbekend terrein), en dinsdag ga ik gewoon nietsdoen...(buiten werken natuurlijk). Greetz !
Vandaag had ik me eigenlijk NIET voorgenomen om nog eens te gaan lopen. Maar thuisgekomen van het werk, en met één oogopslag de Runnersworld bekijkend, begon het toch weer te kriebelen. Straf hé, maar het is echt waar. Een enorme drang naar het lopen overviel me ineens, en wat er ook nog op me af zou komen het eerstkomende uur, zou moeten wijken voor het lopen. Eerst wat gegeten, en dan hup, in mijn loperskleren. De volgende vraag die ik me stelde. Met of zonder hartslagmeter ? De laatste keren dat ik ging lopen was steeds zonder... Nee, deze keer niet. Ik ga lopen MET hartslagmeter. Aangekleed zijnde, en al naar buiten aan het gaan zijnde, kwam de volgende vraag in me op. Hoever of hoelang zou ik gaan lopen. Ja, ik weet het, niet het prototype van een strikt trainingsschema, maar gewoon ervoor gaan... Ok ik had besloten, het zouden ineens 10 km zijn die ik ging afhaspelen. Hoe zouden mijn knoken het houden ? Wat met mijn fysiek ? En ik e weg ... Gaanderweg moet ik eigenlijk bekennen dat het me vrij goed afging. Nergens pijn, niet moe, en een hs van 140. Dus niet geweldig, maar ook niet dramatisch slecht voor mij. Ietswat verder dan halverwege kwam ik een loper tegen die (in mijn ogen, zeer soepel en snel liep) richting Westmeerbeek liep. Een beleefde goede avond volgde... Zo ongeveer een 10 min. later, deed diezelfde lopen me bijna een hartinfarct krijgen. Ik hoorde hem niet naderen, en zei wederom hey... en sprinte mij als het ware gewoon voorbij. Ja watte... Sterk zene. Nog iets later belde ons Vanessa (een collega van het werk) me op. (ze was toen aan het worstelen met het installeren van hare nieuwe e-mail)... En, e klappeke terwijl ik aan het lopen was volgde, zodat wanneer het bellen gedaan was ik nog maar een drie km moest lopen. En ja, ik heb van dit loopje echt genoten hoor. Nu nog steeds... Nergens pijn, een goed gevoel en vragend naar meer lopen... Dus, we kunnen zeker en vast tevreden zijn he. O ja, de tijd. Awel, 1.05.03 u. Ik weet het geen glanstijd, maar ik was er zeker en vast zeer tevreden mee hoor !!! Morgen ga ik rusten (alhoewel ik eigenlijk tijd heb morgennamiddag), maar vrijdag ga ik zeker en vast opnieuw 10 km lopen... Zo een tevreden webloglopertje gaat nu nog wat blogjes lezen, en nog wat naar de voetbal kijken. Tot de volgende ! Greetz ...
Na al de toffe (en ook wel spannende - zie blogje van Gert en misselijke - zie blogje van Katrien) verhalen van de bloggertjes omtrent hun belevenissen in Eindhoven, waarin weer echte topprestaties geleverd zijn geworden, bleef ik letterlijk op mijn honger zitten. (weer) Geen marathon dit jaar ... Nog straffer. Sedert juni heb ik niet meer fatsoenlijk kunnen lopen, wegens de steeds terugkerende blessure aan mijn heup. Om er echt depri van te worden. Nu, het lezen van al die plezante blogjes heeft me ertoe aangezet om opnieuw er willen voor te gaan... De wedstrijden her en der in het land, waarna het samen vertoeven op de terrasjes heerlijk is, is uiteraard een bijkomende drijfveer. Dus zogezegt zo gedaan, en dus ben ik vandaag samen met ons Sofie een toerreke van 5 km. op het gemakske gaan lopen. Dit zonder horloge, zonder hs-meter, maar met heel veel getetter tussen pa en dochter. En ik moet zeggen, dat het heel plezant was. Bovendien was ik ook zeer fier op ons Sofie, want ik had nooit gedacht dat ze (alhoewel ze het aangekondigd had) mee zou starten, maar nog straffer, ze de 5 km. zonder enig probleem mee uitliep. Dit smaakt absoluut naar meer, en ik denk dat zij het ook wel tof vond. Aangenaam voor mij was, dat ik absoluut geen pijn meer voelde in mijn bekken. Ik heb ook al 2 wedstrijden (mikpunten) voorzien voor volgend jaar. Ik weet het, is misschien allemaal wat snel, maar ik moet voor mezelf steeds een doel voor ogen hebben (is het klein kind in mij), zodat ik me kan blijven motiveren. Hopelijk blijf ik een beetje blessurevrij, zodat ik me kan concentreren op de 10 miles in Antwerpen. En verder zou ik dan toch eens in Eindhoven willen lopen he (het zou er toch eens van moeten komen). Heel veraf nu, maar met heel veel goede/verse moed, wil ik er toch trachten het beste van te maken. Ik hoop ook dat het tetterloopje met ons Sofie geen éénmalige bedoening was (ik denk van niet, maar toch maar afwachten he), zodat ik ze heel misschien ook een beetje kan warmmaken voor de loopsport. Vrijdag gaan we alleszins opnieuw samen het parcours van vandaag opnieuw lopen. Ik hoop dan ook vanaf nu opnieuw met wat meer regelmaat mijn blogje te kunnen stofferen met wat nieuws. Tot vrijdag alleszins.
Eerst en vooral wil ik me excuseren aan alle bloggers voor het feit dat ik zo lang niets van mij heb laten horen. Maar, sedert begin juni (dus al heel lang geleden), meer bepaald vanaf Dwars door Geel, heb ik geen enkele keer kunnen lopen zonder (te) veel pijn. De meeste onder jullie weten dat ik serieus aan het sukkelen was/ben met mijn heup. Met lede ogen diende ik dan ook vanop enige afstand te kijken hoe goed jullie allemaal wel bezig waren... En ik... Ik kon verdorie niets ... Mijn grote droom: de marathon van Eindhoven uitlopen, heb ik dan weeral eens mogen opbergen voor dit jaar ! De weblogtraining, waar ik vorig jaar me zo goed geammusserd had, viel eveneens in het water, en sorry, jullie zien lopen, en ik toezien langs de kant, dat is al helemaal niets voor mij. Het deed goed jullie mailtjes te ontvangen. Dat deed echt goed, en was de aanzet om toch de moed niet te verliezen, om terug te beginnen. Gisteren was het dan zo ver. Met de moed der wanhoop, mijn loopschoenen terug aangetrokken (ik vond ze niet direct) en een toerreke gaan lopen (3.5 km) in de hoop niets te voelen. Awel, ik heb NIETS, maar dan ook niets gevoeld ! Ben ik terug vertrokken ? Dat weet ik niet natuurlijk ! Morgen ga ik opnieuw proberen. Op hoop van zegen ... Wanneer ik morgen opnieuw pijnloos kan lopen, awel, dan denk ik terug vertrokken te zijn, en hoop die verdekselse ontsteking aan de heup kwijt te zijn. Ik pas wel op deze keer hoor... om te snel, te veel te willen. Zo, nu zijn jullie toch terug een beetje op de hoogte. Hopelijk kan ik jullie morgen opnieuw op een positief blogje trakteren. See You.
Na een hele dag aan het shoppen geweest te zijn, hadden de bloggers onder elkaar afgesproken om 18.45 u. aan de kleedkamers. De eerste die ik tegenkwam was Peggy (die toch nog steeds met haar rug sukkelt). Samen gingen we door en zagen daar Mario (coachy), Gert en Stefke staan. Jess kwam ons in tegenovergestelde richting voorbijgesneld, wat zij zou deelnemen aan de 5 km. Iets daarna kwam ook Wendy aan, die eerst met haar zoontje (kampioen in spe) meegelopen had met de kidsrun. Als kampioen van steeds als laatst aankomende op een afspraakplaats was ons Kaat, die ook nu weer haar naam alle eer aandeed. Na eerst wat bijgepraat te hebben zijn we met z'n allen naar de start van de 5 km gaan zien, waar Jess als een trein voorbijgeschoten kwam. Mijn collega-vriend Filip kwam ook aan met zijn vrouwke, die ook zouden deelnemen aan de 10 km. In een zinderende hitte zijn we dan allemaal stillekes aan naar het startvlak gegaan, waar het stratschot stipt om 20.00 u. gegeven werd. Wijle weg ... Ik had met Kaat afgesproken dat ik sowieso de eerste 5 km bij haar zou blijven, om haar wat op het gemak te stellen, en omdat ik ook wou zien of mijn kuit het zou houden. Na 5 km. bleek ik nog geen krampen te hebben en zo ben ik dan wat sneller beginnen te lopen. Ik werd afgeslost door Jess, die ons Kaat naar een schitterende tijd heeft gepiloteerd voor haar 2de 10 km. Na km. 8 kreeg ik dan toch weer krampen en pijn aan mijn heup, zodat ik mijn tempo serieus moest verminderen. Heb de 2de 5 km. gelopen in iets minder dan 29 min... Uiteindelijk ben ik aangekomen op 1.02.00 u., hetgeen uiteindelijk geen goed resultaat was, maar ik al tevreden was dat ik heb kunnen uitlopen. Filip en zijn vrouwke stonden me op te wachten aan de finisch. (beiden hadden ze een schitterende tijd gelopen, Filip rond de 54 min en zijn vrouwke rond de 53 min.). Wat de bekroning van de dag was, dat ons Wendy de allereerste dame was, en bijgevolg haar wedstrijd met glans gewonnen heeft ! Wendyke, langs deze weg nog eens een dikke proficiat. Nadien hadden de bloggers en fbookers afgesproken om het opgesnoven stof nog weg te gaan spoelen, wat we dan ook gedaan hebben tot laat in de avond. Het was weer een zeer gezellige boel, en we kijken nu reeds uit naar de volgende ontmoeting. Vandaag staat een gewoon duurloopje van 8 km à 6.30 min/km op het programma. (hopelijk heb ik niet te veel last van kuit en heup... ja, ik weet het, ik word oud...) Tot de volgende.
Vandaag stond dan uiteindelijk in een zinderende hitte 28° het bloklopen op het programma. 2 km inlopen, dan 2 km. à 6.30 min, dan 1 km loslopen, daarna 2 km à 6 min, 1 km loslopen, en dan uiteindelijk 1 km alles geven, om te stoppen met een 2 km loslopen. En, ik heb het gehaald, zonder noemenswaardige problemen. De l-kuit heeft wel getrokken van de eerste meter tot de laatste meter, maar het ging... Zolang ik loop met kleinere pasjes is er niets aan de hand, zodra ik grotere passen wil nemen, moet ik serieus oppassen !!Uiteindelijk heb ik de 11 km gelopen met een gemiddelde hs van 138, en waarbij de max. hs 165 was. De recuperatie na 2 min was ook goed. Meer dan 25 tellen. Dus de conditie zit wel redelijk. De benen en spieren, dat is wel een ander paar mouwen vrees ik...Nu, niet geklaagd hoor. Vorige maandag zag het er veel minder goed uit wat mijn deelname aan Geel betreft, dan nu hoor. Morgen heb ik een rustdag, en zaterdag gaan we ons ammuseren in Geel he ! We gaan er zijn me een heleboel bloggers en fb-ers... Hopelijk is het weer goed, zodat we kunnen terrassen achteraf ! Zo het verslagje volgt ! Tot de volgende.
Vandaag, in afwijking op het trainingsschema, wou ik eens polshoogte nemen, van de ernst van de kuitblessure. In de loop van de dag had ik immers nog weinig last gehad van de kuit. Alleen als ik op de kuitspier zelf duwde deed het nog pijn. Deze avond laat, nog vetrokken om 22.00 u. om het gezegde rustige duurloopje te doen. Conclusie : het ging, maar de kuit trok steeds een beetje, zodat ik geen grote(re) passen durfde te zetten, en bijgevolg het trajekt in kleinere pasjes heb afgelegd ! Morgen, herneem (probeer) ik de trainingen, met bloklopen. Dat is een training die ik graag doe, en ga deze afhaspelen op Sporta (Finse piste). Loopt wel zwaarder dan op de weg (beton), maar is beter kwa demping van de schokken. Dan donderdag een beetje uitlopen, vrijdag rust, en zaterdag "dwars door Geel". Heb je bovendien al op de blog van Mario gezien ? Afspraak om 18.45 u aan het Sint-Aloysiusinstituut (waar je je kleding in bewaring kan geven) voor de groepsfoto. Zo tot morgen met hopelijk een positief verslagje van mijn training !
Na gisteren een dagje rust gehad te hebben (om de pijnlijke kuit een beetje rust te gunnen, na de routeloop van vrijdag), stond vandaag een zware intervaltraining op het programma. Na rustig ingelopen te hebben, onder een prachtige avondzon in Westerlo, ben ik begonnen aan de 4 x 400 m. (aan 2 min/400 m.) welke reeks ik 3 maal diende te doen. Amai, Mario, een zwaardere training kon niet zeker ??? Ik was elke keer blij als ik de 400 m. gedaan had. Het was telkens een persoonlijke overwinning voor me, wanneer ik de 400 m in 2 min kon afleggen. Mijn hs, zakte steeds snel, alhoewel mijn ochtendpols de laatste tijd vrij hoog is, wat toch duid dat het met de conditie aan de beterhand is. De training ging dus, maar ik weet nu wel wat het is om 'door je adem te zitten" ! Het was dus een keizware training, maar het ging goed, tot de derdelaatse 400 m. moest afgelegd worden. Toen schoot er opnieuw een kramp (of iets wat er op trekt) in dezelfde kuit (als vrijdag).. Deed echt zoveel pijn, dat ik mijn training niet kon afwerken ! Ik heb dan maar een 1500 m. uitgewandeld....Hoop dat het morgen veel beter is, want er staat een duurloop van 15 km. op het programma die ik toch zeer graag zou afwerken. Morgen hoor je er alleszins meer over. Tot dan.
Gisteren is het er dan toch van gekomen. Ik heb mee kunnen doen (ondanks het bezoek dat bij ons aanwezig was) aan de Ramselse routeloop. 5 min. voor de start was ik daar toegekomen, moest me nog inschrijven, en wie kwam ik daar tegen ??? Jawel, ons Kaatje (ze had meegedaan aan de 5 km). Heel veel tijd om te tetteren hadden we niet, gezien de start onmiddellijk ging gegeven worden. Mijn deelname was enkel bedoeld als training, gezien de voorbereiding niet goed was geweest (bijna niet gelopen door oor en keelontsteking), en daarmee had ik me helemaal achteraan gezet bij de start. Zo kon ik rustig mijn trainingske doen. Het niveau van de Ramselse Routeloop is altijd zeer hoog, zodat ik mij (naar analogie van vorig jaar) mij op de allerlaatste plaats had voorzien. Nu dat speelde eigenlijk geen rol hoor ... Toen de start gegeven was, zag ik dat iedereen die voor mij stond ook bijna allemaal betere lopers waren dan ik. Toen dacht ik wel even 'oei, ik ga hier zwaar afgaan ...". Ik ben echter kalm gebleven en mijn tempo van 6 min/km (wat voorzien was) trouw gebleven. Onderweg heb ik veel aanmoedigingen gekregen (o.a. van mijn kids en klasgenoten, Kaat, buren, enz..., hetgeen wel zeer plezant was), wat het lopen toch aangenamer maakte (rond km 3 had ik last gekregen van krampen, op km 7 voelde ik me kei slap...). Ik had zo goed als niets kunnen eten en drinken voor de start, wat wel bijgedragen zal hebben tot die krampen en flauwte. Onderweg dan maar alles aangepakt bij de drankstand wat ik kon krijgen. En zoals altijd kwam ik er op het einde terug door zodat ik de laatste km nog kon eindigen in 5 min/km. Mijn eindtijd : 1.01.46 u.. En !!! Ik was uiteindelijk NIET laatste, al scheelde het niet veel (nog een 10 tal mensen achter me)! Achteraf was het zeer plezant. Er waren wel een paar afwezigen die ik verwacht had (Gert, Karine ...??), maar we hebben tot een 12 uur 's nachts aan het nakaarten geweest met een paar lekkere trappisten ! Dus met een goed gevoel naar huis. Vandaag heb ik een rustdag, en morgen een duurloopje van 12 km. Verslag zal uiteraard volgen. Tot de volgende !
Zoals voorzien diende er vandaag een (voor mij) snelle wisselloop afgehaspeld worden van 8 km. Er diende 500 m losgelopen te worden en 500 m. aan 6 min/km. Ik had er de hele dag zin in, maar, na de werkdag thuisgekomen te zijn, en het verorberen van een lekkere pizza, voelde ik me loom en flauw. Heb dan maar een reepje chocolade genomen, en ik moet zeggen dat dit me goed bekomen is. De training zelf beloofde zwaar te worden, mede door de warme temperaturen. Het was nog 24° toen ik begon aan de training. Ik heb normaal gezien graag warm weer, maar dan enkel als ik op mijn doodgemakske mag lopen. En ik moet zeggen dat ik de training keurig heb gedaan, al moet ik zeggen dat ik het na km 5 toch wel zeer zwaar kreeg na telkens de 6min/km gelopen te hebben. Er was weinig zuurstof in de lucht. Ik dacht toen telkens van 'kom op ! het is voor een goed doel...Namelijk, ooit de marathon uitlopen op een kofortabele manier"... Na de training gedaan te hebben was al mijn energie op, en was ik blij dat ik wat in de schaduw kon uitblazen... Dus, conclusie : opdracht voltooid, maar het was zwaar, heel zwaar... Morgen heb ik rustdag, en vrijdag is nog een heel groot vraagteken. Normaal gezien doe ik mee aan de Routeloop in Ramsel, (beschouw het wel louter als training en gezelligheidsloop) maar ik vrees met volk thuis te zitten, waardoor mijn deelname toch zwaar in het gedrang komt hoor. Volgende zaterdag in Geel doe ik wel heel zeker mee (al gereserveerd). Zo groetjes, en hopelijk tot vrijdag voor het wedstrijdverslag, anders tot zaterdag voor het verslag van de training !
Ik ben De Groof Dirk
Ik ben een man en woon in Ramsel (Belgie) en mijn beroep is .
Ik ben geboren op 29/11/1964 en ben nu dus 44 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: lopen - voetbal - triathlon - paarden -voeding (lekker eten) - wijn.
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
wedstrijden in 2008
07.07.2008 : Classic Tessenderlo (10 km): 01.04.00 u
wedstrijden in 2009
01.01.2009 : Silversterrun Westerlo (11 km) : 01.09.54 u
26.04.2009 : Eftte maratho Antwerp(10 km) : 01.01.46 u
19.06.2009 : Ramselse Routeloop (10 km) : 01.01.46 u
Na een hele dag aan het shoppen geweest te zijn, hadden de bloggers onder elkaar afgesproken om 18.45 u. aan de kleedkamers. De eerste die ik tegenkwam was Peggy (die toch nog steeds met haar rug sukkelt). Samen gingen we door en zagen daar Mario (coachy), Gert en Stefke staan. Jess kwam ons in tegenovergestelde richting voorbijgesneld, wat zij zou deelnemen aan de 5 km. Iets daarna kwam ook Wendy aan, die eerst met haar zoontje (kampioen in spe) meegelopen had met de kidsrun. Als kampioen van steeds als laatst aankomende op een afspraakplaats was ons Kaat, die ook nu weer haar naam alle eer aandeed. Na eerst wat bijgepraat te hebben zijn we met z'n allen naar de start van de 5 km gaan zien, waar Jess als een trein voorbijgeschoten kwam. Mijn collega-vriend Filip kwam ook aan met zijn vrouwke, die ook zouden deelnemen aan de 10 km. In een zinderende hitte zijn we dan allemaal stillekes aan naar het startvlak gegaan, waar het stratschot stipt om 20.00 u. gegeven werd. Wijle weg ... Ik had met Kaat afgesproken dat ik sowieso de eerste 5 km bij haar zou blijven, om haar wat op het gemak te stellen, en omdat ik ook wou zien of mijn kuit het zou houden. Na 5 km. bleek ik nog geen krampen te hebben en zo ben ik dan wat sneller beginnen te lopen. Ik werd afgeslost door Jess, die ons Kaat naar een schitterende tijd heeft gepiloteerd voor haar 2de 10 km. Na km. 8 kreeg ik dan toch weer krampen en pijn aan mijn heup, zodat ik mijn tempo serieus moest verminderen. Heb de 2de 5 km. gelopen in iets minder dan 29 min... Uiteindelijk ben ik aangekomen op 1.02.00 u., hetgeen uiteindelijk geen goed resultaat was, maar ik al tevreden was dat ik heb kunnen uitlopen. Filip en zijn vrouwke stonden me op te wachten aan de finisch. (beiden hadden ze een schitterende tijd gelopen, Filip rond de 54 min en zijn vrouwke rond de 53 min.). Wat de bekroning van de dag was, dat ons Wendy de allereerste dame was, en bijgevolg haar wedstrijd met glans gewonnen heeft ! Wendyke, langs deze weg nog eens een dikke proficiat. Nadien hadden de bloggers en fbookers afgesproken om het opgesnoven stof nog weg te gaan spoelen, wat we dan ook gedaan hebben tot laat in de avond. Het was weer een zeer gezellige boel, en we kijken nu reeds uit naar de volgende ontmoeting. Vandaag staat een gewoon duurloopje van 8 km à 6.30 min/km op het programma. (hopelijk heb ik niet te veel last van kuit en heup... ja, ik weet het, ik word oud...) Tot de volgende.
Ik ben De Groof Dirk
