Inhoud blog
  • Openbare verkoping te Rumbeke van de inboedel van restaurant 'Oud Stadhuis'
  • Antiekbeurs 'Bastille' in Parijs : Tweede dag
  • Antiekbeurs 'Bastille' in Parijs : Aankomst en eerste dag
  • Bevreemdende sfeer in Sint-Salvatorskathedraal te Brugge
  • De kerk van Kaaskerke gaat vermoedelijk een héél onzekere toekomst tegemoet!
    Zoeken in blog

    Lieven Moenaert Passievoorboekenenantiek

    Vlaanderen boven!
    24-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Openbare verkoping te Rumbeke van de inboedel van restaurant 'Oud Stadhuis'

    Een paar dagen geleden was er een grote opendbare verkoping van de inboedel van een restaurant in Rumbeke.  Ik ken het 'huis' al vele jaren want ik nam er elk jaar deel aan een boekenmarkt voor genealogen.  Vorig jaar paste ik want er staat daar sinds een paar jaar een ambetant agressief pseudo-handelaar boekjes te verkopen.  En eigenlijk vind ik dat niet kunnen maar ja de 'markt' is er voor iedereen...  In elk geval mogen ze het nu verder doen zonder mijn aanwezigheid.

    Voor die veiling was heel veel publiciteit gemaakt en al wie 'poten en oren' heeft in het antiekwereldje kwam kijken naar de tentoonstellling.  Na hun bezoek waren er veel bezoekers verontwaardigd want er stond voornamelijk grote rommel te koop : oude talloren, verzilverd bestek, honderden bisquit heiligenbeeldjes waarvan veel beschadigd, oude stoelen en tafels, plastieken kerstbeelden, massa's kamerplanten, enz.  Voor brocanteurs was er wel heel wat waar nog aan te verdienen viel.  Zelf waren er enkele loten die me interesseerden dus ik zou naar de veiling komen daags nadien.

    De veiling vond plaats in een soort parochiecentrum dichtbij het restaurant.  Alle loten werden vooraf gefotografeerd en geprojecteerd op het moment van de verkoop.  Heel makkelijk want anders moet je alles versleuren tijdens de veiling om aan de 'liefhebbers' te tonen.  De porceleinen beelden hadden veel bijval.  Vele andere zaken werden verpatst voor een habbekrats. 

    Op sommige dingen die ik wilde kopen waren er tegenbieders.  Twee daarvan zaten zowat vooraan : een oude grijsaard en een kalende lelijkaard ernaast.  Ik hoorde de veilingmeester iets roepen in de zin van 'dat past voor in je kerke'...  En meteen wist ik wie die olijkerds waren : echte kerk-uilen...  Eentje van de twee - of nog waarschijnlijker alle twee - willen een tearoom beginnen in het Diksmuidse.  Ze kochten daartoe een oud kerkgebouw.  Wellicht wordt het een heuse wijnbar want die twee sujetten kochten een grote hoeveelheid rode wijn aan.  Daar ik betwijfel of de wijn nog echt drinkbaar is vermoed ik dat je er maar beter niet van kan drinken...  Ofteware dat je zo'n echte onvervalste azijndrinker bent...   Maar ja...  je kan de Diksmuidelingen alles wijsmaken, die slikken echt àlles!!!   Zoveel was al duidelijk een paar maand geleden. 

    De afhaling van de goederen verliep nogal chaotisch.  Iedereen kwam op het hetzelfde moment zijn goederen afhalen, alles moest afgehaald zijn de dag na de veiling, en dit voor 15u00.  Praktisch was dit onmogelijk en die eerste dag na de veiling zag men dit in en besliste men dat er ook de dagen nadien nog materiaal worden opgehaald.  Grappig om iedereen ongeduldig te zien wachten, urenlang.  Ook die azijndrinkers waren er en omdat ze een beetje een 'lui gat' hebben hadden ze een hulpje mee voor het 'zware' werk.


                                                               

    Dus voor een goed glas lekkere wijn moet je in Kaaskerke zijn!!!

    24-05-2012 om 14:38 geschreven door Lieven Moenaert  


    21-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Antiekbeurs 'Bastille' in Parijs : Tweede dag

    Ik heb geslapen als een roos, zo moe was ik.  Aangezien in de kamerprijs geen ontbijt is inbegrepen, weer zo’n gemene truck om zogezegd wat goedkoper te zijn dan de collega’s, vertik ik het om hier extra voor te betalen.  Ik neem het ontbijt wel elders!  De receptionist bekijkt met aanvankelijk met een bezorgde blik, dan wordt hij weer heel vriendelijk en ik weet intussen wel waarom hij zo vriendelijk is…  Ik geef hem geen uitbrander omwille van het ontbreken van een lift of omwille van de piepkleine ruimte in mijn kamer want die arme man kan daar toch niets aan doen…  Toch kan ik het niet laten om te zeggen dat zijn ‘bazen’ de kamers heel anders voorstellen dan wat ze in werkelijkheid zijn, dat ze de toeristen zoals ik gewoon bij het vijfendertigste zetten…  Hij knikt uiterst welwillend want wellicht hoort hij dit elke dag tientallen malen en er is niets dat hij daaraan kan doen…

    De meeste standhouders hebben intussen hun waren uitgepakt.  Voor deze antiekbeurs was er een kunstbeurs : moderne kunst en zo.  Een van die ‘kunstenaars’ probeerde zijn rommel nog aan te prijzen aan de bezoekers van de antiekbeurs.   Uiteraard tevergeefs.   Intussen komt de nieuwe ‘huurder’ aan en moet hij zijn rotzooi meenemen. 

    Wat mij allereerst opvalt is niet de kwaliteit van de koopwaar.  Wel dat zowat iedereen hier zijn haar bijkleurt…   Het kan niet anders of de verfindustrie doet gouden zaken in Parijs.  Zowat iedereen loopt hier rond met een pikzwarte of diepgrijze haardos.  Ook alle mogelijke andere kleuren zie je hier verschijnen.  Normaal ongeverfd haar zie je om zo te zeggen zowat enkel bij de clochards.  Zelfs Nero-achtige kaalkoppen laten de weinige haren die hen nog resten op hun kale knikker verven.  Ijderlheid der ijdelheden!

    Veel vrouwen zijn hun leeftijd vergeten : zeventigers lopen rond in kledij die eigenlijk gemaakt zijn voor hun kleindochters.  Hoge hakken genoeg hier, levensgevaarlijk eigenlijk om die houten vloeren waar hier en daar kieren zijn tussen de planken. 

    Ik verwelkom enkele Westvlaamse antiquairs : drie in totaal.  Niet veel dus maar er is dan ook niet zoveel interessants te vinden zo blijkt.  De ‘mooiste’ antiek staat in de ‘chapiteaux’, dit zijn enkele grote tenten met kunststoffen wanden, overdekt met grote zeilen.  De kostprijs voor een stand daar is dubbel zo hoog als die van ons.  Eigenlijk quasi onbetaalbaar.  Uiteraard wordt deze kost doorgerekend aan de klanten… dus…  Ik hoor van de vele collega’s dat de verkoop niet echt denderend is.  Wat ik vreemd vind want in zo’n grote stad als Parijs moeten er toch massa’s verzamelaars wonen?

    Ook enkele ‘gewone’ Westvlamingen.  Twee uit Oostende, eentje uit Bredene en eentje uit De Haan.  De rest van de beurs zou daar nog een Bruggeling bij komen en dat was het.  Dan zie ik de ‘lachebekjes’, twee altijd uiterst ernstige mensen uit Vlaanderen.  Ook enkele twee vriendelijke Oostvlamingen die ik regelmatig ontmoet op antiekbeurzen allerlei.

    Enkele tientallen Nederlanders, enkelen ken ik of zij kennen mij  : ‘Ah de Bruggeling is ook present.’  Heel grappig hoe zij proberen om wat woordjes Frans te spreken…  je hoort onmiddellijk dat ze grote moeite hebben met de Franse taal maar ja, het Frans zal dan ook wel ontbreken op het lesschema in Nederland. 

    Ik ben de enigse deelnemende Vlaming buiten, naast een Vlaming die in de ‘chapitaux’ staat.  Ik zie ook enkele Nederlanders, een Duits en enkele anderen.  De kwaliteit van de aangeboden waren varieert nogal : van heel mooie antiek tot de grootste rotzooi.  Bij ons in de Nederlanden zal je op dergelijke dure beurzen weinig of geen rommel vinden.  In Frankrijk echter  mag je je aan alles verwachten.   Ik vraag me af hoe ze met hun rommel hun stand kunnen terugverdienen.

    De meeste bezoekers maken gebruik van de ondergrondse parking hier vlakbij.  Heel duur, zo’n kleine dertig euro per dag.  Als bezoeker van één dag kan je dat nog ophoesten, voor ons standhouders is dat te duur… reken maar uit : twaalf dagen aan dertig euro per dag…  Dus is het zaak om bij aankomst i heel vroeg in de morgen een plaats te zoeken en je auto daar de hele tijd te lagen staan ofwel elke morgen een half uur zoeken naar een plaatsje.  Gelukkig heb je als buitenlander een voordeel hier : je koopt eenmaal een parkeerticketje en plaatst dit achter je voorruit.  Later op de dag krijg je gegarandeerd een PV onder je ruitenwisser.  Die laat je gewoon zitten tot je Parijs verlaat en geen haan die er nog naar kraait.

    ’s Avonds moet er hoe dan ook ‘brood’ of iets anders op tafel komen, ook al was de verkoop heel kalm of zelfs nihil.   In de vele winkelstraten kun je onmogelijk een parkeerplaats vinden, dus doe ik zoals alle Fransen : dubbelparkeren.  Eigenlijk is dit ideaal : je kan je auto om het even waar zomaar op straat achterlaten en even boodschappen gaan doen.  De eerste ogenblikken zijn wat moeilijk : de achterliggers claxoneren want ze moeten uitwijken naar de andere rijstrook.  Maar al spoedig volgen anderen je voorbeeld en staat er een hele rij auto’s dubbelgeparkeerd en voel je je minder schuldig…  In een vitrine ligt ene berg versgebakken kippen naar mij te lonken. ..  Ik kan hier natuurlijk niet aan weerstaan en koop er eentje.  Lekker toch?  En dan nog een stukje gegrilde rosbief, wat brood en wat boter en je avond kan niet meer stuk!  De eerste avonden spelen ze op tv enkele films van Louis de Funes, leuk.

                                                                     






    21-05-2012 om 17:19 geschreven door Lieven Moenaert  


    20-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Antiekbeurs 'Bastille' in Parijs : Aankomst en eerste dag

    Antiekbeurs aan de Bastille te Parijs.

    Voor de eerste keer zou ik nemen aan de antiekbeurs aan de Bastille.  Vol verwachting maar ook bezorgd om de vele kosten om deel te nemen.  Hopelijk zal de verkoop alle kosten dekken en hou ik er bovendien nog iets aan over…

    Om de files rond Parijs te vermijden vertrek ik reeds in de late vooravond.   In het donker rijden doe ik eigenlijk liever niet maar alles is beter dan urenlang aan te schuiven op de ‘periferique’.  Rond 2u00 in de nacht arriveer ik aan de Bastille.  Op dit ogenblik is er hier en daar nog wat plaats om de auto reglementair te parkeren.

    Maar eerst wil ik kijken waar mijn hotel ligt.  Voor het eerst maak ik gebruik van een GPS.  Eigenlijk kocht ik er vroeger al een drietal maar alle zijn ze spoor-loos verdwenen, ooit vind ik ze wel eens terug in een doos boeken…  Dus kocht ik een vierde exemplaar en ja, het ‘spel’ marcheert…  Toen ik mijn hotel boekte leek dit op wandelafstand van de beurs te liggen.  De GPS wees echter ruim vier kilometer aan…  Aangezien je je auto beter niet verplaatst als je een goed plaatsje hebt, zag het er naar uit dat ik aardig wat kilometers in de benen zou krijgen de komende weken.  De vrouwelijke stem dicteert me in een raar, soms onverstaanbaar Nederlands waar ik moet rijden.  Ik kom aan in de juiste straat en zoek nu het nummer.  Blijkt eerst dat het hotel waar ik denk te moeten zijn, uitgebrand is!!!   Maar het straatnummer klopt niet, gelukkig maar, anders zat ik nu met een serieus probleem.  Wanneer ik bij nr 11 kom blijkt dit een grote woonkazerne te zijn, een slordig appartementsgebouw, dus helemaal geen hotel.  Het volgende gebouw is wél een hotel maar het huisnummer en de naam kloppen niet!  Ik panikeer en stap het hotel binnen.  De nachtportier is heel vriendelijk maar verstaat bijna geen woord Frans.  Hij knikt voordurend van ja maar dat helpt me natuurlijk geen stap dichterbij.  Hij belt het nummer van mijn hotel  dat ik hem geef maar zegt dat dit nummer niet klopt.  Ik bedank hem voor de moeite en bel het nummer op met mij gsm.  Een heel vermoeide en krakende mannenstem vraagt me of ik wel besef hoe laat – of beter hoe vroeg – het wel is.  Ik ben blij dat ik mijn hotel heb kunnen contacteren en vraag hem het juiste huisnummer.  Dit blijkt 121 te zijn…  De man benadrukt echter dat ik op dit onzalige uur niet kan inchecken maar dat wil ik natuurlijk ook  helemaal niet…  ik wil enkel kijken waar het hotel ligt zodat ik het deze avond makkelijk terugvind.  Blijkbaar was er een misverstand : het hotel ligt in het 11e arrondissement…

    Gerustgesteld  keer ik terug naar de plaats van de beurs.   Intussen waren nog andere collega’s gearriveerd en ik plaats mijn wagen zo dicht als mogelijk bij mijn standplaats.  Een nogal agressieve Bretoen komt ons verzekeren dat we voor 8u00 niet binnenkunnen op het beursterrein.  Dat hij een sleutel heeft maar dat enkel hi jdie mag gebruiken.  Wat een onzin!  We keren terug naar onze wagens en proberen wat te slapen.  Wat niet evident is want er loopt hier veel raar gespuis rond tijdens de nacht.  Allerlei halvegaren en halve gangsters schuimen de straten op.  Eentje verzamelt alle papiertjes, wellicht kan hij het papier per kilo verkopen.  Dronkaards brullen de laatste hits.  Eén iemand komt aan de autodeur voelen, gelukkig deed ik de deur op slot…  Zo goed en zo kwaad als het gaat probeer ik enkele uurtjes te slapen.  Rond vijf uur wordt dit moeilijk want vanaf dan passeren er massa’s auto’s, op weg naar hun werk.

    Om 8uoo mogen we het terrein op, de standplaatsen zijn kleine ruimtes van 3 op 3 meter.  Je kan ook een grotere ruimte bestellen maar daar zo’n kleine stand al 1500 eurootjes kost neem ik genoegen met deze mini-stand.  Ik bestelde enkele glazen vitrinekasten maar deze zijn nog niet geleverd zodat ik tot aan de middag moet wachten om mijn stand op te stellen.  Gelukkig hebben we heel de dag tijd hier voor.  Rechts van mij staat een mooie jongedame met honderden ‘talloren’.  Witte talloren maar vooral talloren met kleurendeconraties.  Bij ons totaal onverkoopbaar, zelfs niet in de kringloopwinkel…  Hier worden ze met veel mooie praatjes voor een belachelijk hoge prijs aan de man en vooral aan de vrouw gebracht!  Ook allerlei andere prullen in steen zoals allerlei diertjes en massa’s drankglaasjes vinden gemakkelijk een koper…  Aan de andere kant staat een sympathieke vijftiger, een echte Parisien, een hartelijk man.  Hij verkoopt allerlei merkkledij, vooral lederwaren : ‘Lederhosen’, gilets in leer, enz.  Hij verkoopt heel goed aan zijn vaste klanten.  De hele tijd was er volk in zijn ‘kraam’. 

    De Bretoen, die vannacht nog zo triomfantelijk rondzwaaide met zijn sleutels van het toegangshek,  blaast niet langer hoog van zijn toren.  Om toch nog wat aanspraak te krijgen start hij een heus charmeoffensief.  Hij is nu de vriendelijkheid zelve en zegt me dat ik hem altijd mag roepen indien ik problemen zou hebben…  Grappig eigenlijk maar ik vind het helemaal niet erg.  Misschien is dit de enigste plaats op aarde waar hij denkt écht iets te zeggen te hebben, misschien heeft hij thuis een heel vervelend mormel van een vrouw, zo’n ‘méchant’ type… 

    Na de middag zijn er al tientallen standen opgesteld.  In Frankrijk jaagt niemand zich op, ik besluit me dan ook aan te passen aan deze Franse mentaliteit.  De vitrinekasten worden eindelijk geleverd en ik kan mijn dozen uitpakken.   Heel veel materiaal heb ik niet mee en tegen de avond is het meeste materiaal een plaatsje gevonden.  Het begint het te regenen en na een hele lange nacht en dag ben ik blij mijn hotel op te kunnen zoeken.  In de stad is het ontzettend druk.  Eerst breng ik een collega naar zijn hotel en daarna gaan we samen eten in een klein restaurant.  Best lekker, helemaal andere kost dan in Nederland een paar weken geleden.  

    Ik kom aan in mij hotel  en zie dat ze me ferm beet genomen hebben toen ze op hun website verzekerden dat er veel parkeergelegenheid was in de buurt.  Een doffe ellende om hier je wagen te parkeren.  Ik vind een plaatsje op 800 meter van het hotel en besef dat ik me gelukkig mag prijzen…  Met een loodzware valies op wieltjes en een grote voorraad water en wat kleinigheden om de ergste honger te stillen de komende dagen, kom ik puffend aan in mijn hotel.  De receptionist, een echt schertsfiguur, lijkt op de bediende uit de tv-serie ‘Fawlty Towers’, de Spaanse Manuel.  Een kluns van een man, maar de goedheid zelve.  Hij knikt overdreven vriendelijk, verstaat nauwelijks een woord Frans en bekijkt me van kop tot teen.  Ik betaal voor het hele verblijf en krijg een kamersleutel.  ‘Room 20’, zegt hij, ‘Quatrième étage’!  Leuk denk ik,  ‘a room with a view’!!!   Ik zoek de lift maar…  ‘Manuel’ verontschuldigt zich en maakt me duidelijk dat ik enkel via de trappen mijjn kamer kan bereiken. 

     Ik kan er niet langer mee lachen: twintig kg gewone bagage,  acht flessen water van twee liter en wat mondvoorraad én mijn laptop…  Grommend beklim ik al die trappen en puffend kom ik aan mijn kamer.  De kamer blijkt piepklein, precies een kabouterkamer in een paddenstoel.  Deze kamer meet nauwelijks twee op drie meter.  Dat belooft!  Maar ik ben te moe om veel te mopperen, wurm me in de doche en val als … een blok .. in slaap.

    20-05-2012 om 00:00 geschreven door Lieven Moenaert  


    16-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bevreemdende sfeer in Sint-Salvatorskathedraal te Brugge

    Maandagmorgen, enkele dagen dus voor Brugge's 'mooiste dag', wandelde ik op mijn duizenden gemakken door de kathedraal.  Eerst even kijken naar de doopkapel, waar dat ongepast en dus echt belachelijk kunstwerkje staat dat de bezoeker 'moet' herinneren aan het kindermisbruik in de Kerk.  Belachelijk : zo'n doopjurkje...  dit moet verwijzen naar de misbruikte kinderen...  maar de misbruikte kinderen waar men naar wil verwijzen zijn dat doopjurkje al lang ontgroeid...  het gaat om beduidend oudere kinderen...  Dus, misschien ben ik niet al te snugger, maar ik begrijp het verband niet.  Het is net of àlle priesters borelinkskes misbruiken!  Wat een nare onzin!!!

    Trouwens de doopkapel is aan de ingang afgesloten met een touw zodat de bezoeker toch aan geen kanten de 'betekenis' van dat spel kan vatten...

    Nog een bemerking : wil men bij iedere doopselviering in de kathedraal de ouders confronteren met de wangedachte dat hun kind misbruikt zou kunnen worden door religieuzen???  Is dat de bedoeling?  Om misselijk van te worden!

    Mijn ergernis is dan ook groot. 

    Ik zet mijn tocht verder en zie de hele tijd al die mooie vieringen die ik mocht meemaken als seminarist voor ogen.  Die lange processies met misdienaars vooraan, diaken, professoren van het grootseminarie en parochiegeestelijkheid, en dan de bisschop met staf en mijter.  Ignace Michiels, ook nu nog steeds organist, die op meesterlijke wijze zijn vingers over de orgelklavieren laat zweven...  Toen was het telkens feest! 

    Wanneer men mij afdankte in het seminarie was het voor mij allemaal veel minder feestelijk...   hartverscheurend zelfs...  dat gevoel van 'uitgesloten' te zijn...  Dat verschrikkelijk verdict van die hooghartige presidenten van het seminarie die graag onrechtvaardige rechters speelden...  enkele proffen die gewoon niet beseften hoeveel ravage ze aanrichtten in mijn 'leven'...  Zij die respect zouden moeten hebben van Gods werk in het hart van de mens...  Zij die echte roepingen zouden moeten kunnen onderkennen, het smachten van iemand om priester te mogen worden...  Ooit worden zij ook geoordeeld...  moge God hen dan barmhartig zijn en moge Hij vooral er voor zorgen dat ze beseffen wat ze mij aangedaan hebben...  Gelukkig ben ik doorheen al die jaren die intussen voorbij gingen al wat over die vreselijke gebeurtenissen heen.  Maar nooit zal men mij kunnen dwingen te beweren dat ik zélf de weg naar het priesterschap heb opgegeven!  Anderen beslisten in mijn plaats!  Vergeven kan ik maar vergeten is onmogelijk...  mijn hart bloedt als ik hier aan terugdenk, hopelijk heelt de tijd alle wonden...

    Maar afgezien van wat mij persoonlijk overkwam zijn er hier nog veel ergere zaken gebeurd.  Steeds zie ik hier die eerder kleine, in mijn ogen wat tengere en wat onzekere, en met - in mijn ogen - onder bepaalde lasten gebukte, gemijterde man voortschrijden richting altaar.  De rug wat gebogen (alhoewel 'Mijn juk zacht is en Mijn last licht', zoals aan elke nieuwgewijde priester wordt gezegd).  Voor mij toen onbekende lasten.  De leiding hebbend van een héél bisdom, 'werkgever' van vele honderden priesters waaruit veel vreugde maar ook veel lasten vloeide, en dan zijn eigen verleden op de schouders torsend...  Hoe moeilijk moet dit voor deze man geweest zijn.  Herder zijn als God maar ook heel menselijk blijken...  dus zwak...  Zelf vergeving schenken en goed zijn voor de hem toevertrouwde mensen, maar zelf geen vergeving krijgen...  en dan kort voor het normaal voorziene einde van een lange en vruchtbare 'loopbaan' afgerekend worden op een misstap van decennia geleden...  En nu verbannen in een vreemd land.  Ik denk hierbij aan de titel van een boek van Verschaeve, Verschaeve die na WO II naar Oostenrijk vluchtte, terecht bang om gelynchd te worden omdat men hem beschuldigde van collaboratie met de Duitsers...  'In 't verre land vreselijk alleen'.  Cyriel Verschaeve vond er gelukkig wat rust.  Zo zal ook Mgr Vangheluwe zich voelen,, hopelijk vindt hij rust en vrede...

    In elk geval : een viering in de kathedraal kan voor mij niet meer zijn zoals zovele jaren geleden.  In het licht van al die zaken en triestige gebeurtenissen hierboven is alles veel minder feestelijk...  Ik hoop dat voor mij dat feestelijk gevoel daar in dat huis van God ooit terug mag keren... 

    Halverwege mijn wandeling kom ik in het hoogkoor, aan de drie grote stenen in de koorommegang waaronder de bisschoppen van Brugge begraven liggen.  Zal onze vorige bisschop hier ook begraven mogen worden?  Ik hoop het want hij heeft hoe dan ook vele verdiensten.  Misstappen moeten kunnen goedgemaakt worden...  Vergiffenis moet kunnen, anders zijn we het niet waard om ons 'katholiek' te noemen...

    De hele tijd luister ik naar de mooie orgelmuziek.  Kathedraalorganist speelt op het grote orgel dat achteraan op de begane grond geplaatst is.  Het eigenlijke kathedraalorgel wordt momenteel immers gerestaureerd. 

    16-05-2012 om 21:11 geschreven door Lieven Moenaert  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De kerk van Kaaskerke gaat vermoedelijk een héél onzekere toekomst tegemoet!
    In Parijs kwamen meerdere mensen me 'nieuwtjes' vertellen over de klucht van het jaar van Diksmuide, nl. de verkoop van de kerk van Kaaskerke.  Onnodig te zeggen dat ik het enigszins irritant vond om weeral over het gestuntel van sommige Diksmuidelingen te moeten praten, maar ja...


    Hieroder een stukje van de besluiten van de gemeenteraad van Diksmuide - februari 2011. 

    Blijkbaar is het duidelijk dat hier sprake is van dwaling, nl. dat de koper zich uitgeeft voor antiquair.  In feite meet hij zich kwaliteiten toe die eigenlijk enkel van toepassing zijn op zijn grote broer (schrijver dees dus!) en bijna (!) héél Diksmuide trapt daar in...  En doet er niets aan!!!    Ook is het duidelijk dat zijn papa de échte eigenaar zou kunnen zijn.  Als geldschieter uiteraard zoals men in de streek denkt...  En wat wil deze zeventigplusser écht aanvangen met zijn nieuwe optrekje???????????????????????????  Straks denken buitenstaanders dat sommige Diksmuidelingen echte achterlijken zijn...  iets om trots op te zijn?




    16. Bijgevoegde punten - Toekomst kerk Kaaskerke (vraag raadslid M. Deprez).

    De Gemeenteraad,

    Gehoord raadslid Koen Bultinck, namens de Vlaams Belang-fractie, in zijn uiteenzetting:

    “Gezien de vage antwoorden op de gemeenteraad van januari en de blijvende heisa in dit dossier,

    vond onze fractie het nodig om de verkoop van de kerk van Kaaskerke ook opnieuw te

    agenderen. De geruchtenmolen blijft in dit dossier alleen maar verder draaien, zeker sinds de

    berichtgeving op e-Diksmuide van 15 februari 2012 en het artikel in het Wekelijks Nieuws.

    Uiteraard kenden de gemeenteraadsleden reeds een eindje de naam van de nieuwe eigenaar,

    zijnde Kristof Moenaert.

    Waarom was die geheimdoening nodig rond de nieuwe eigenaar?

    Kan men bevestigen dat er een tweede ongeldig bod was op de kerk?

    Wanneer wordt de verkoopakte bij de notaris verleden?

    Is er duidelijkheid over de echte intenties van de nieuwe eigenaar?

    Kortom: wat is de stand van zaken in dit dossier?”;

    Gehoord raadslid Marc Deprez, namens de Idee 2006-fractie, in zijn uiteenzetting: “De kerk

    van Kaaskerke is inderdaad een rode draad in deze legislatuur.

    In de gemeenteraad van januari ll heeft Idee 2006, samen met de Kaaskerkenaren en vele gelovigen

    hun ongerustheid en bekommernis geuit nav de verkoop van de kerk van Kaaskerke.

    Niettegenstaande de burgemeester mij als leugenaar bestempelde, werd deze ongerustheid onlangs

    toch jammer genoeg bevestigd en dus van stemmingmakerij is er geen sprake.

    Nav de onthullingen in eDiksmuide omtrent de toekomst van de Kerk van Kaaskerke heeft

    Idee 2006 toch een aantal prangende vragen.

    - Kan de compromis, what’s the name, daar het enkel over een aanvaardingsbrief van het

    schepencollege gaat, nietig worden verklaard en is het college van burgemeester en schepenen

    daartoe bereid? De naam van de eigenaar is reeds lang gekend, maar de zogenaamde

    eigenaar is geen antiquair. Nochtans heeft hij zich zo uitgegeven. Bovendien lijkt het

    er steeds meer op, dat de vader van de eigenaar de scepter zwaait. Het levende bewijs

    daarvan is dat hij zelfs een nieuw slot plaatste of ging plaatsen op de deur van de sacristie

    en alle materialen van de feestcommissie van Kaaskerke moesten weg.

    Hoe kan dit, daar de akte nog niet is getekend, laat staan dat de Stad reeds het geld heeft

    ontvangen?

    Juridisch kan men deze zogenaamde compromis nietig verklaren, wanneer er een dwaling

    is. Deze dwaling behelst dat de huidige eigenaar zich heeft geëngageerd om een antiekzaak

    in deze kerk onder te brengen, maar de toekomstige eigenaar is geen antiquair.

    - Naar aanleiding van de onthullingen in eDiksmuide. Is er vervolgens overleg gepleegd

    geweest met de toekomstige eigenaar voor de invulling van de Kerk en het behoud van de

    Stille Gebedsruimte voor de aanbidding van Onze Lieve Vrouw Troost in Nood?

    Wellicht wordt het heel moeilijk om deze Stille Gebedsruimte te behouden, daar het college

    van burgemeester en schepenen en de meerderheid CD&V-Sp.a-open in de voorwaarden

    van de verkoop heeft voorzien, dat het gebouw geen enkele religieuze bestemming

    meer mag hebben. Bijgevolg heeft deze meerderheid de Kaaskerkenaren ijdele - en

    (27.02.2012) 34

    valse hoop gegeven. In het verleden werden wij met alle zonden van Israël overladen nav

    de desaffectatie. Nu heeft diezelfde CD&V er voor gezorgd dat deze Stille Gebedsruimte

    niet kan blijven bestaan door hun zelf opgemaakte voorwaarden gekoppeld aan de verkoop

    van de Kerk van Kaaskerke!

    Daarbovenop heb ik gehoord tijdens de eredienst nav de herinwijding van de kerk van

    Beerst door toedoen van de restauratiewerken, dat de nieuwe vergaderruimte in de sacristie

    kan worden gebruikt door de verenigingen. Uiteraard vormt deze bijkomende vergaderzaal

    voor ons geen probleem. Maar eigenlijk is het toch wel een beetje de wereld op

    zijn kop, daar het dorp Beerst over een ontmoetingscentrum beschikt. Kaaskerke daarentegen

    beschikt over geen ontmoetingscentrum en daar verkoopt men de kerk. De Kaaskerkenaren

    worden nog maar eens stiefmoederlijk behandeld. Opnieuw een gebrek aan

    visie door deze meerderheid.

    - In verband met het onderhoud met het centraal Kerkbestuur, de nieuwe inwijding van de

    Kerk van Beerst nav de restauratiewerken voor een bedrag van 300.000 euro, de verkoop

    van de Kerk van Kaaskerke voor een bedrag van 250.000 euro, vraagt Idee2006 een duidelijk

    standpunt van iedere politieke fractie, in hoofdzaak van de meerderheidsfractie,

    over de toekomstplannen voor de Kerken op het grondgebied Diksmuide.

    Ik citeer uit het verslag nav het onderhoud met het centraal kerkbestuur het volgende.

    Dhr. Raf Goemaere, afgevaardigde van de CD&V: “Kerken vormen een deel van het

    maatschappelijk leven in een dorp. Zij zijn bepalend voor het uitzicht van het dorp. Deze

    fractie is voorstander om alle kerken te behouden en wil geen tweede Kaaskerke.“

    Is dit het werkelijke standpunt van de CD&V? Waarom verkopen zij dan de Kerk van

    Kaaskerke? Je kan dit toch niet meer begrijpen?


    16-05-2012 om 19:31 geschreven door Lieven Moenaert  


    15-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Na 100 jaar opnieuw gasaanvallen op Ieper : herdenken van WO I???
    Met grote ontzetting verneem ik dat het stadsbestuur vaststelt dat heel wat Ieperlingen massa's gas inhaleerden...

    Is dit een soort herdenking van 100 jaar start van de eerste wereldoorlog???  Wansmakelijk als dat zo is!

    Bij nader toezien gaat het hier gelukkig (?) maar om flesjes met gas om aanstekers te hervullen...  Blijkbaar vinden sommigen het echt leuk om van dat gas te snuiven.  Weten ze dan niet wat voor gevolgen 'het gas' met zich meebrengt?



                                                    Afbeelding

    15-05-2012 om 22:08 geschreven door Lieven Moenaert  


    14-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ingrid Dewaele uit Reninge overleden

    Tot grote en zeer onaangename verrassing kreeg ik vandaag het overlijdensbericht van Ingrid Dewaele onder ogen...  Een klasgenote van op school in Veurne.  Een heel intelligente en vriendelijke vrouw en nu...   Uit het leven gestapt.   Twee kleine kinderen en een echtgenoot-landbouwer alleen achterlatend...  Onbegrijpelijk.  Ik wens de familie van Ingrid veel moed toe, dat ze elkaar mogen steunen na dit hartverscheurend verlies.

    14-05-2012 om 23:48 geschreven door Lieven Moenaert  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grote antiekbeurs op de Bastille in Parijs : weldra deze merkwaardige avonturen hier op de blog
    Een kleine twee weken lang was ik in Parijs voor de antiekbeurs op de Bastille.  Er gebeurde heel wat behalve dan in de verkoop, maar dat ben ik al wat gewoon aan het worden.

    Binnenkort leest u meer over de zware bombardementen boven Parijs, de vele toffe (?) bezoekers, de clochards, enz.

                                                                      

    14-05-2012 om 22:53 geschreven door Lieven Moenaert  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moedertjesdag : alles of ... niets?
    Gisteren was het moedertjesdag.  Voor de eerste keer in mijn leven moest ik verstek geven doordat ik pas tegen middernacht terugkeerde van een lange maar mooie antiekbeurs in de lichtstad Parijs.  Vandaag echter heb ik dit ruimschoots goed kunnen maken.  Trouwens, in mijn ogen is het iedere dag moedertjesdag, zeker als je zo'n moeder uit de duizend hebt als ik!!!

    En zeggen dat er ook andere 'kinderen' zijn, de naam 'kind' onwaardig eigenlijk.  Van die tiepen die niets liever doen dan hun moeder duvelen zoveel als ze kunnen, vele jaren lang.  Beliegen en bedriegen, bestelen en pesten, ...  hier grote voldoening in vinden...   Niet beseffend wat zijn moeder voor hem heeft gedaan, zwichten voor het grote geld, met als slogan : 'Ik ben Alexander, alles voor mezelve en nieten voor den ander!!!'  Grote sier maken met geld dat eigenlijk maar al te makkelijk verdiend is, geld waar een geurtje aan hangt.  Hoe kan je op zo'n manier gelukkig zijn???  Ongelukkiglijk ken ik zo'n deug-voor-niet(s)...  Zielig...  Wanneer hij echt zal beseffen welke ravage hij aangericht heeft moet hij zich toch héél diep schamen!

    14-05-2012 om 22:49 geschreven door Lieven Moenaert  


    02-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Record 'Hoog van de toren blazen' verbroken in Kaaskerke
    Sinds kort is het record 'Hoog van de toren blazen' verbroken.  Iemand met veel wind in zijn broek (misschien nog een idee om een record te verpulveren?) slaagde er in om héél Diksmuide bij het vierentwintigste te zetten. 

    Toen hij zijn 'slag' thuis haalde rende hij vliegensvlug de toren van Kaaskerke op om de klok te luiden...  Klaaskerke mag blij zijn met zijn nieuwe inwoner!

    02-05-2012 om 00:00 geschreven door Lieven Moenaert  





    Archief per week
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 24/12-30/12 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 27/12-02/01 2011
  • 12/07-18/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010

    Foto

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.



    Categorieën

    Zoeken in blog


    <bgsound src="http://www.bloggen.be/Music/chopin_fantasie.mid" loop="infinite">

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!