Inhoud blog
  • De Godelieveprocessie te Gistel : de moeite waard!
  • Begrafenis van kannunik Louis Maertens in de kathedraal
  • Antiekbeurs in Parijs
  • Bezoekje aan Brussel
  • Bezoek aan Luik
    Zoeken in blog

    Lieven Moenaert Passievoorboekenenantiek

    10-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Godelieveprocessie te Gistel : de moeite waard!
    Al tientallen jaren wil ik deze processie zien.  Deze valt meestal op de eerste zondag van juli en dan waren er altijd priesterwijdingen, en later de rommelmarkt op het Zand te Brugge, zodat ik telkens moest passen.   Dit jaar valt de processie op de tweede zondag en nu ga ik eindelijk kijken.

    Ik bezoek eerst de boekenmarkt van Damme, maar daar is men niet gehaast om uit te pakken en ik besluit enkele rommelmarkten te bezoeken.  Eerst naar Maldegem maar zoals gevreesd is daar niet veel te vinden.  Ik hoor dat er een heel grote markt is in Torhout, wijk 'De Kromme Haak'.  Meer dan 600 standhouders maar daar het reeds 11u is als ik er arriveer is er niet zoveel mee te vinden.  Plots heb ik geluk, ik vind er een viertal boekjes die samen 200 euro waard zijn, ze vragen er 2 euro voor...  De hele tijd kom ik kennissen en vrienden tegen, zo vliegt de tijd voorbij. 

    Om 14u heb ik er genoeg van in Torhout en rijdt nog eventjes door naar Woumen.  Een aantal standhouders is al vertrokken want het is heel warm en er was weinig verkoop.   Ik vind toch enkele hebbedingetjes en ben tevreden.  Terugkeren naar Diksmuide moet via een grote omweg want er is een 'velokoers'.  

    Nu naar Gistel via Kaaskerke, Pervijze (waar de klokken feestelijk luiden op dat moment), Schore, Sint-Pieterskapelle, Zevekote.   De binnenstad van Gistel is volledig verkeersvrij, ik moet dus een heel eind wandelen.  Het is heel rustig in de stad, weinig volk/bedevaarders.  Wellicht omdat men met zo'n warm weer liever naar zee trekt.  Het doet me denken aan de Boeteprocessie in Veurne, daar is er ook méér volk als het weer minder mooi is.  Op het marktpleintje staan enkele lawaaierige kermiskramen.  Enkele terrasjes zijn goed bevolkt maar ik zie nog altijd heel weinig volk.  Ik besluit eerst de mooie kerk te bezoeken.

    Sinds enkele tientallen jaren is het kerkhof rond de kerk verdwenen, met uitzondering van enkele grafmonumenten die ik dit keer echter niet meteen terugvind.  In de plaats is nu een grasplein met wat bomen.  Enkele standjes met 'middeleeuwse spelen' trekken weinig volk.  In de kerk is geen kat enkel een heel lieve Zuster die er wat boekjes probeert te verkopen.  Ze houdt ook een oogje in het zeil.   Dan komt er nog wat volk in de kerk, bijna allemaal mensen die ik ken uit het Veurnse.  Ik hoor ook Frans spreken, wellicht Fransvlamingen die de H. Godelieve komen vereren.

    Dan keer ik terug naar het marktpleintje, ik passeer een soort crematorium of is het een worstenkraam?  Hier worden dierlijke resten geroosterd, vlakbij het stoffelijk overschot van één van Vlaanderens meest geliefde heiligen!    Het is bijna vier uur, de processie begint zometeen, maar de terrasgangers blijven pinten pakken.   Nu is er al wat meer volk en ik zoek een plaatsje in de schaduw.    De processie begint met enkele ruiters te paard.  Daarna een heel mooie groep échte engelen, allemaal kindjes van zo'n zes jaar die betoverend mooie kostuumpjes dragen.  Vooraan loopt een dame, wellicht kleuterlerares.  De engeltjes zingen en laten kleine danspasjes zien, de toon is gezet.

    Daarna mooie groepen die het leven en de dood van de Heilige Godelieve uitbeelden.   De kostuums zijn mooi en heel verzorgd.   Voor elke groep dragen kinderen een groot bord met daarop de beschrijving van de taferelen, wat de processie heel overzichtelijk maakt.  Enkele praalwagens rijden mee, getrokken door mooie boerenpaarden.  Eén keer is het even schrikken.  De begeleiders laten de paarden stoppen maar de rem van de praalwagen werkt niet zodat de paarden even in paniek schieten en in het publiek dreigen te springen.  Het publiek stuift wild uiteen en de paarden stappen terug naar het midden van de weg.  Ja, met dieren is het altijd oppassen natuurlijk.  Ook enkele ruiters hebben af en toe wat moeite om hun dieren in te tomen.  Af en toe laten de paarden iets vallen en dat wordt opgeruimd door mannen met schoppen.  Wanneer er een kudde schapen passeren laten die massa's keuteltjes achter.   Wéér komt er een man met schop en borstel, ik herken het ventje, hij werkte vroeger als arbeider bij de vuilniskar te Brugge.  Hij heeft ze volgens mij niet allemaal op een rijtje, maar is wel een harde werker.  Maar nu schiet hij in paniek : zoveel kan hij niet tijdig opruimen want er komt een processiegroep nader.  Hij veegt dan maar wat in het midden van de straat en schopt de rest naar de zijkant weg zodat die in het publiek vliegen, wat een heftig protest uitlokt bij de toeschouwers.   Onverstoorbaar trekt hij enkele grimassen en maakt zich uit de voeten.

    De processsie duurt zo'n uur.   Op het einde wordt de rijve met relieken van de H. Godelieve meegedragen, begeleid door de gemeenschap 'Moeder van Vrede' van de Godelieveabdij.  Toen ik in het seminarie was woonde deze jonge gemeenschap in Meetkerke en werd ze soms nogal oneerbiedig de 'Zweefclub' genoemd en Meetkerke werd 'Zweefkerke'...  Het waarom hiervan zal voor sommigen overduidelijk zijn en voor anderen een mysterie.   Tenslotte ook nog een achttal priesters : de deken van Gistel en enkele priesters uit het omliggende, de meesten ken ik uit mijn seminarietijd en het deed me deugd dat ze mij vriendelijk groetten.  Priesters van mijn hart!     Maar... acht priesters is natuurlijk héél weinig in mijn ogen. Voor mij part mogen er dat zeker vijf keer méér zijn.    Ook valt het mij op dat ik bij de bedevaarders zo goed als geen enkele zuster of priester zie : enkel één zuster die onlangs van Brugge naar Gistel verhuisde.  Heel verrassend.

    Nadat de hele processie is gepasseerd ga ik terug naar de kerk voor de 'plechtige slotceremonie'.   Ik moet zeker nog een half uur wachten, er is weeral geen kat in de kerk!   Ik hoor gestommel achteraan in de kerk en zie hoe een viertal mannen het mooie schrijn met de relieken van Godelieve binnendragen, nogal op een drafje.   In de linkerzijbeuk vooraan wordt het schrijn op een rustaltaar geplaatst.  Daarna volgen een reeks mooie bloemstukken.   Enkele minuten later komt de zweefclub en de priesters ook de kerk binnen, tot voor het schrijn.   Iemand bidt luidop, nogal onverstaanbaar en na twee minuutjes volgt een kruisteken en de 'ceremonie' is afgelopen want ik zie de priesters verdwijnen in de sacristie.  Dit valt een beetje tegen.  In Veurne is de slotceremonie van de Boeteprocessie een luisterrijk gebeuren met mooie zang en vooral veel wierook.

    Ik ben blij dat ik deze processie mocht meemaken en raad iedereen zeker aan ook eens te gaan kijken.

    10-07-2018 om 17:49 geschreven door Lieven Moenaert  


    >> Reageer (0)
    26-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Begrafenis van kannunik Louis Maertens in de kathedraal
    Gisterennamiddag hoorde ik toevallig dat kannunik Louis Maertens overleden was en daags nadien - vandaag dus - te begraven was in de Sint-Salvatorskathedraal te Brugge.  In en na mijn seminarietijd heb ik deze priester leren kennen als een goedlachse en vriendelijke man.  

    Daar ik altijd graag op tijd ben ben ik om 10u -een half uurtje voor de dienst begint - in de kathedraal.  Een plaats die ik goed ken en waar ik graag kom. In de jaren na mijn tweede 'uitdrijving' uit het seminarie was het telkens een confrontatie als ik hier kwam, een confrontatie met het onrecht die ik twee maal moest ervaren...

    Toezichters zorgen er voor dat de toeristen buiten blijven tijdens de begrafenisdienst.   De kathedraal oogt mooier dan ooit, zowat volledig gerenoveerd.   Boven het hoogaltaar het mooie schilderij met de tenhemelopneming van Christus.  Het altaar is mooi versierd met witte bloemstukjes.  Achteraan staat de kist, met daarnaast de familie, voor de begroeting.  

    De begrafenisondernemer kijkt of alles tiptop in orde is en verplaatst een enorm bloemstuk met rode bloemen dat het zicht op het altaar wat ontneemt.  Wellicht is het een bloemstuk dat daar geplaatst was nav een huwelijk daags voordien.  De organist speelt zachte melodieën.  Een dame neemt plaats naast het orgel, zij zal straks haar mooie stem laten klinken.  Enkele honderden mensen komen druppelsgewijs binnen en zoeken een plaatsje.  Velen ken ik : priesters (waaronder twee die uit hun ambt zijn gezet, deels of geheel), die wellicht steun en troost hebben gevonden bij de nu te begraven priester.

    De kathedraalklokken zingen hun droevig lied, met drie treurige stemmen kondigen ze de dienst aan.   Mooi en ontroerend.  Af en toe hoor ik een ander orgel spelen : een draaiorgeltje in de Steenstraat.  Aan de rechterkant komen priesters langs die zullen concelebreren : ik zie oa de toekomstige bisschop Koen Vanhoute, een prof van het seminarie, een ere-professor , de streng kijkende ex-president Denaux, pastoor Michel Nuttens van Veurne afkomstig en wellicht jaargenoot van de overledene, enkele dekens en enkele andere jaargenoten/priesters van het wijdingsjaar van de dode.  Er ontbreken ook heel wat priesters die niet kunnen komen wegens examens aan het grootseminarie (de toekomstige deken Philippe Hallein) en vele parochiepriesters die op zaterdag zélf begrafenissen moeten voorgaan in hun parochie.  De begrafenis van een priester op een zaterdagvoormiddag is eigenlijk jammer.   Beter ware het om het ditmaal te plaatsen op maandag, op die dag zijn de meeste priesters immers vrij...

    De deken van de kathedraal gaat voor in de dienst, hij doet dit heel waardig.   Zowat zestien priesters staan vooraan aan het altaar, waaronder bisschop Lode Aerts.   Twee neefjes van Louis brengen een zeer lovende getuigenis en een bezinning over hun nonkel.   De sopraan vult de hele ruimte met haar prachtige stem, het is verder muisstil in de gewijde ruimte.   De diaken leest het evangelie voor, voor deze man heb ik heel veel eerbied, tientallen jaren zorgt hij voor een vlot verloop van de liturgische diensten, nu is hij al jaren op pensioen maar blijft even ijverig en devoot zijn ding doen.

    Het enige wat de dienst stoort is de geldomhaling, heel vervelend als iedereen om centen gaat zoeken in jas of broekzak.  Beter is het een offerblok te plaatsen achterin, met het risico dat velen dan niets 'offeren'...   Bij de offerande krijgen we een mooi bidprentje, met foto van de overledene en binnenin een pakkende tekst.  Na de offerande blijven de meeste mensen in de kerk, wat soms wel anders is.   Vaak verlaat immers twee derden van de mensen de kerk na de offerande, wat dan getuigt van weinig respect.

    Op het einde van de dienst is er nog een 'memorandum' door een jaargenoot-priester.  Nog een lovend woordje dus.  Het gaat over de functie van de overledene : hij was kanselier of zegelbewaarder.  De spreker hoopt dat zijn overleden jaargenoot spoedig mag aankloppen bij de Grote Zegelbewaarder die God is.  Hij besluit dat het allerlaatste Woord bij God is.


    26-05-2018 om 20:03 geschreven door Lieven Moenaert  


    >> Reageer (0)
    17-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Antiekbeurs in Parijs
    De voorbije twee weken was ik in Parijs voor een antiekbeurs.  Vroeger had deze beurs plaats aan de Bastille maar na een tussenstip bij de militaire school verhuisde deze beurs nu naar het kasteel van Vincennes, net buiten de binnenstad van Parijs.

    Dit kasteel is één van de mooiste koninklijke kastelen, een drietal koningen van Frankrijk werd hier geboren.  Tijdens WO II werd de spionne Matahari hier ter dood gebracht.  De gebouwen zijn heel groot : enkele enorme torens, een grote kapel, diepe walgrachten, alles ommuurd.  Een heel mooie lokatie dus, temeer dat er hiernaast een groot bos ligt, het 'Bois de Vincennes'.

    Nadeel is dat het buiten het eigenlijke stadscentrum ligt en dus moeilijker te bereiken is.  Als je met de metro komt, moet je nog een kleine kilometer wandelen.  Parkeren met de auto is niet eenvoudig.

    Het beursterrein bestaat uit één zeer grote overdekte ruimte en een paar honderd kleine standen buiten (overdekt).   De standen in de grote tent zijn nogal duur en daarom verkies ik een tent buiten, waar ik kan genieten van de gezonde buitenlucht.   Tijdens het opstellen is er nogal wat tumult : sommige deelnemers plaatsen hun auto midden op de weg zodat niemand meer kan passeren.  Iedereen wil zo vlug mogelijk zijn waren opstellen en beginnen met verkopen.  De eerste dag is de zogezegde handelaarsdag maar iedereen - handelaars en particulieren - openen de jacht op koopjes en rariteiten.  Door de slechtere ligging van de beurs en door de weinige publiciteit is er duidelijk véél minder volk dan vroeger op de beurzen op de Bastille.  Ook de mentaliteit verandert : niemand die nog per se iets écht wil kopen.  Het moet én zeldzaam zijn én goedkoop.  Wat soms moeilijk om vinden is...

    Tegen de vooravond zijn de meeste exposanten klaar met het opstellen van hun stand.  Je ziet er de meest uiteenlopende zaken : oude boeken, waaiers, meubeltjes, relieken, opgezette dieren, zilverwerk, oude heiligenbeelden (heel weinig), schilderijen, juwelen, enz.   Het is een beurs voor handelaars, de meesten hebben dus een mooi gamma aan curiosa bij.  De verkoop is echter niet denderend.

    Rond 18u ga ik naar mijn hotel, de auto kan in een ondergrondse betalende garage.  Later zal blijken dat tientallen auto's en bestelwagens bij het kasteeel beschadigd zullen worden, vooral de vensters moeten het ontgelden.  Bij het boeken van mijn kamer vraag ik altijd een 'rustige' ligging, na een drukke werkdag wil ik immers wat rust als het avond is.  Mijn kamervenster geeft echter uit op de périphérique van Parijs, de grote ringweg dus...  Op 20 meter van mij razen auto's, bestelwagens, vrachtwagens en bromfietsen met een enorm kabaal voorbij.  Er zijn twee ramen die het lawaai dempen, maar dan moet je het stellen zonder 'frisse' lucht.  Ik zal drie dagen naeen vragen om een andere kamer maar het is voor hen nogal 'compliqué' dus laat ik hen weten dat ze hun hersenen niet langer moeten pijnigen om een oplossing te zoeken.

    De tweede dag is heel rustig en zo zal het ook blijven tot aan het laatste weekend.  De verkoop is heel bedroevend en ik geraak niet uit mijn kosten, dit is de eerste keer dat me zoiets overkomt in Parijs.  Ik koop enkele kleinigheden en hoop daar later wat winst op te maken.

    In november is hier terug zo'n beurs, maar mij niet meer gezien!

    17-05-2018 om 16:32 geschreven door Lieven Moenaert  


    >> Reageer (0)
    21-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bezoekje aan Brussel
    Vandaag was ik in Brussel.  In de voormiddag wou ik even gaan kijken op de dagelijkse rommelmarkt in de Marollen.  Ik vind geen plaats voor de auto dus parkeer ik hem gewoon aan de rand van de rommelmarkt.  Intussen is het tien uur geworden, vrij laat dus om nog iets moois te vinden.   Drie vierden van het aanbod bestaat uit stinkende kleren en beschadigde waardeloze boeken.  Enkelen verkopen 'Afrikaanse' kunst, anderen beschadigde gipsen heiligenbeelden of gsm-opladers.  Om écht iets waardevols te vinden moet je hier wellicht al 's morgens vroeg zijn.  Ik besluit nog een lekkere kom soep te bestellen in een cafeetje aan de rand  van het plein.   Om het kwartier hoor je de klokken van de kerk enkele akkoorden spelen.  De kerk wordt gebruikt voor de Spaanse katholieken in Brussel zo wordt me verteld.

    Vandaag wil ik een bezoek brengen aan de antiekbeurs 'Eurantica' op de Heizel.  Ik nam er zelf twee maal aan deel, zonder veel succes.  Mij dus niet meer gezien als exposant!   Daar ik denk dat de beurs pas om 15u opengaat heb ik nog enkele uren tijd over.  Ik besluit om naar Laken te rijden want daar was vroeger een naamgenoot patissier en rond 1900 hebben er een paar andere naamgenoten gewoond.  Misschien vond ik hun graven terug naast de kerk waar onze koningen en koninginnen begraven liggen...   Ik bereik de kerk na een half uur verkeersellende.  Eerst een hapje eten.  Op het pleintje links van de sierlijke kerk is er een brasserie waar je ook iets kan eten.  Ik bestel een dagschotel voor 8,5 euro : vleesbrood met puree en groentjes.   De brasserie is nogal ouderwets qua inrichting.  Uiteraard hangen er overal foto's van leden van het koningshuis en staan er blikken koekentrommels met afbeeldingen van koningen en prinsen.  Koningskroontjes in de brandglasramen.  Het eten is heel erg eenvoudig maar smakelijk.

    Daarna stap ik naar het kerkhof.   Eén van de mooiste van Brussel en wellicht ook van het hele land.   De leden van ons koningshuis liggen begraven in de krypte van de kerk.  Op het immense kerkhof liggen massa's belangrijke personen zoals generaals, edellieden, ...  In het midden zie ik in de wegels betonblokken met glas in, hier onder zijn dus gangen met graven in de wanden...  Zoiets zag ik al eens op het kerkhof van Namen.  Hier vind ik echter niet meteen de ingang.   Veel grafkapellen zijn opengebroken : de metalen deurtjes staan open of liggen gewoon ingetrapt op de grond.  Hier en daar zie ik mooi glas in lood, met funeraire motieven zoals een kruis of engelen, heel mooi allemaal.   Naast een heel grote grafkapel is een enorme boom ontworteld.  In zijn val heeft hij verschillende grote grafmonumenten zwaar beschadigd.  

    Heel wat grafzerken zijn systematisch opgefrist : lange rijen met oude grafmonumenten midden het kerkhof.  Hopelijk wordt de rest ook aangepakt.  Enkele graven zijn door vandalen beschadigd.

    Hier en daar zie ik moderne grafzerken tussen de oude monumenten.  Ook een vijftigtal soldaten die sneuvelden in WO I.  Halfhoge witgekleurde grafzerken, niet de arduinen zerken met Belgische driekleur die je overal in de Westhoek ziet.  Geen vermelding van geboorte- of overlijdensplaatsen, behalve enkele uitzonderingen.  Zo zie ik het graf van ene 'Torfs' die sneuvelde te Pervijze.

    Na een uurtje wandelen kom ik terug aan de ingang en zie een soort kantoortje.  Wanneer ik het gebouw nader lijkt het of de ambtenaar zijn/haar hoofd intrekt om niet opgemerkt te worden.  Maar dat is buiten de waard gerekend en ik duw de deur open.  Ze kan niet helemaal open en ik wurm me naar binnen.  Een rondborstige dame vraagt me vriendelijk waarmee ze mij kan helpen.  Ik vraag haar of er soms naamgenoten op het kerkhof liggen.  Alle gegevens staan genoteerd in tientallen registers maar die zijn allemaal verwerkt in een databank op computer.  Helaas geen naamgenoten te vinden.

    Daarna rijd ik via het atomium naar de Heizel en vind een parkeerplaats bij de ingang van de hal waar de antiekbeurs plaatsvindt.  Wanneer ik mijn toegangskaart bekijk zie ik dat ik niet één maar vier uur te vroeg ben.  En vier uur wachten zie ik écht niet zitten, ook al is het de voor-vooropening met een uitgebreide receptie.  En zo ben ik uren vroeger thuis dan voorzien...






    21-03-2018 om 23:13 geschreven door Lieven Moenaert  


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bezoek aan Luik
    Gisteren was ik op bezoek in Luik, het was al enkele jaren geleden.  Vroeger kocht ik af en toe boeken in deze stad, in winkeltjes en op een veiling.  De laatste jaren echter is het aanbod enorm afgenomen zodat het voor mij de moeite niet meer loont om zo ver te reizen.   

    Wanneer ik de stad inrijdt is er een enorme verkeersopstopping.  Zwaantjes op snelle motoren razen voorbij als echte gekken.  Ik sta net op een hoge brug en zie tientallen zwaantjes rondtoeren langs de rivier, ook enkele combi's met zwaailichten.  Ik denk eerst dat het om een overval of om een gevangenentransport gaat maar even later zie ik honderden personen samenkomen aan het water, het zijn studenten die feest vieren.  Na een halfuurtje ben ik de brug over en zoek een parkeerplaatsje.  Het is heel druk en ik parkeer in een oude parkeergarage.   

    Er zijn massa's winkeltjes in Luik maar weinig interessante zaken.  Kleerwinkels, kantoren, banken, slagers en patisseriewinkels.  Ik kom  bij de Sint-Lambertuskathedraal die grotendeels in de steigers staat.  De kerk is niet erg groot maar goed onderhouden.  Ik zie oude glasramen maar ook heel moderne.  Infoborden geven uitleg in verschillende talen.  Achteraan staat een groot houten beeld uit de 17e eeuw, Johannes de Doper.  Een dame bepotelt de voeten van de heilige... als iedereen zo handelt mogen ze het beeld herverven.  Achteraan zie ik ook een liggende dode Christus.  Ook dat beeld kunnen ze niet met rust laten : een Filippijnse dame kust het gezicht van Christus.  Verder zie ik een heel mooi gesculpteerde preekstoel, omringd met mooie beelden.  Aan de achterkant een heel mooie wenende engel.

    In een zijbeuk staat een schitterend reliekschrijn met de gebeenten van de patroonheilige van deze kathedraal.  Er zijn ook enkele beelden van deze heilige, Sint-Lambertus dus.  Je kan hem herkennen aan zijn gewaad die op een speciale manier is gemaakt ter hoogte van de borststreek, precies een doek waarin aan de onderkant kleine vierkante stukken gewaad hangen...   

    Achteraan in de kathedraal zitten enkele stokoude mensen in een houten hokje, ze kunnen aangesproken worden om info te geven over het gebouw.

    Een grote houten deur geeft toegang tot een oude pandgang, wellicht deel van een voormalig klooster of kapittel dat aan de kerk verbonden was.  Op het einde kan je de kathedraalschatten bezoeken.  Te bestellen in een kleine museumshop voor 6 euro.   Dit museum is redelijk groot, heel modern ingericht en bevat een grote verzameling religieuze voorwerpen.  Ongelooflijk mooie zilveren beelden, meer dan een dozijn heel rijkelijk versierde grote zilveren en vergulde monstransen, tientallen zilveren kelken, kandelaars, reliekhouders, enz.  Mooie beelden en schilderijen.  Via een metalen trap of met een lift bereik je de eerste verdieping.  Je ziet ook hoe er restauraties verricht worden.  Een poort boven is gebarricadeerd : men is een extra zaal aan het inrichten, ik zie enkele heel mooie grote Christusbeelden hangen, oude gepolychromeerde beelden, enz.  Duidelijk dat hier enorm geïnvesteerd is in het perfect opstellen en bewaren van al deze kerkschatten.   Veel stukken werden geschonken door kloosters of werden hier in depot gegeven door kerken in de buurt.  Op deze manier kan iedereen meegenieten van al dit moois.  Echt een aanrader om te bezoeken!








    21-03-2018 om 22:47 geschreven door Lieven Moenaert  


    >> Reageer (0)
    25-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uitstapje naar Dordrecht, Leiden en Naarden-Vesting
    Twee jaar geleden bezocht ik voor de eerste keer het stadje Naarden-Vesting.  Dit ligt in de buurt van Amsterdam en Utrecht.  Dit stadje is eigenlijk een zwaar versterkte vestingstad, één van de mooiste van West-Europa.  In de Grote Kerk is er al vele jaren een mooie antiek- en kunstbeurs.

    Omdat ik echt geen zin heb om in één dag op en af te rijden besloot ik er een tweedaagse van te maken.  De eerste dag Dordrecht en Leiden bezoeken, en de tweede dag de antiekbeurs.

    Dinsdagmorgen vertrek ik richting Antwerpen en zit een halfuur lang in de file vanaf Kruibeke.  Merkwaardig dat er precies dààr altijd file is, eens je de Kennedytunnel door bent is de file voorbij...   Dan richting Breda en naar Dordrecht.

    Dordrecht oogt bij het binnenrijden niet echt spectaculair.  Je ziet er de Grote Kerk en een groot dok met boten.  Parkeren doe ik in een parkeergarage want in de stad is er weinig of geen plaats.   De kerk is maandenlang gesloten tijdens de winter en ik loop verder. Behalve een stadskanaal met aanlegsteiger voor plezierbootjes is er niet veel te zien.  Ik vraag aan een dame of er 'iets te beleven valt' in Dordrecht en dat ik antiekwinkels zoek.   Ze zegt me dat er zeker 60 van die winkels zijn, maar dat ik het kanaal moet oversteken.   En inderdaad, er zijn heel wat winkeltjes, maar de meesten zijn volgestouwd met waardeloze rommel, sommige lijken op kringloopwinkels.  De helft van de winkels is trouwen dicht.  Ik krijg een foldertje met grondplan en merk dat de winkeltjes allemaal redelijk dicht bij elkaar liggen.  De helft is dicht, het is immers dinsdagmorgen.  De winkeliers zijn allen heel vriendelijk en behulpzaam maar de meesten hebben niet veel zaken die me kunnen interesseren.  Enkelen hebben vrienden op bezoek en er wordt koffie gedronken en er worden sigaartjes gerookt.  Wellicht 'oergezellig Hollands' want we zijn hier in de provincie Zuid-Holland.

    Er zijn verschillende kanalen wat een beetje op Brugge doet denken.  Maar ik zie veel minder écht authentieke gebouwen.   Bij het stadhuis zie je dat er in de jaren 50 van de vorige eeuw een grote overstroming is geweest, het waterpeil van toen staat er aangeduid.   Op de gevel van een voormalig Augustijnerklooster lees ik dat er door de eeuwen heen 8000 mensen in het klooster werden begraven.

    Na anderhalf uur heb ik alles gezien en proef in een gezellig winkeltje van een lekkere smoothie, superlekker!   Met vernieuwde bol ik het af want ik wil naar Leiden nu.

    Ik rijd verder richting Amsterdam en neem de afslag Leiden.  Het is intussen middag geworden en ik eet er héél smakelijk in 'La Place', dit is een restaurantketen waar je lekker kan eten, wat niet evident is in Nederland.  Je kan zélf kiezen uit verschillende soorten soep, allerlei vers bereide koude en warme groenten, vlees en vis, fruit en andere lekker dessertjes.  Ik kies voor een 'kippendij', een kippenbil dus.  Samen met een grote kom tomatensoep, een kom met gebakken groenten (oa grote champignons, gebakken aubergine en komkommer, en een lekker groot glas yoghourt met mango.   

    Dan naar het centrum van Leiden.  Intussen begint het te motregenen, jammer.   Ik doorkruis de stad, er zijn heel veel winkels hier.  Een eerste grote kerk blijkt gesloten, jammer.  De stad is heel levendig door de vele studenten van de universiteit.  Hier en daar zie ik vitrines met oude landkaarten, kleine winkels die gesloten zijn en soms enkel te bezoeken na afspraak.  Enkele tweedehandsboekenwinkels kunnen me niet bekoren : allemaal rommel.

    De Sint-Pieterskerk werd ooit bekroond met een toren van 120 meter, maar die stortte in en werd nooit meer herbouwd.  Ik wil de kerk bezoeken en kom in een soort cafeetje terecht, de dienster zegt dat de kerk vandaag niet te bezoeken is omdat er een filmploeg aan het werk is.  Jammer weeral.  Doordat het maar blijft regenen besluit ik na een paar uurtjes om mijn hotel op te zoeken.  Het hotel ligt langs de autosnelweg van Utrecht naar Amsterdam, in de buurt van Hilversum.  Het is nogal zoeken want het adres op de gps leidt me naar een totaal verkeerde plaats.  Na een halfuurtje rondrijden kom ik op mijn bestemming.

    De volgende morgen rijd ik naar Naarden-Vesting.  Ik heb uren de tijd voor de beurs opengaat en geniet van de mooie vestingmuren en de grote waterpartijen daar rond.  Ik kreeg de raad om de auto buiten de vestingen te parkeren en dan 'een eindje' te voet te gaan maar ik rijd door tot in het centrum waar op dit uur nog veel parkeerplaats is.  Tijd voor het middagmaal.  Veel eetgelegenheden zijn er niet, en een aantal zijn gesloten.  Op een groot bod staat 'T-Bone', een lekkere biefstuk dus.  Binnen zegt een kelner dat deze pas te verkrijgen zijn vanaf 17u, reden is dat het aanwezige personeel er 'niet veel van bakt'...  Personeelstekort dus.   Ik neem plaats aan een tafeltje en krijg een menukaart, niet veel soeps allemaal maar ik heb grote honger.  De kelner zegt dat er een 'speciaal luncht 12-uurtje' kan gebracht worden en ik stem toe.  Ik bedenk dat ik 's avonds een 'La Place' zal opzoeken...  Er is weinig volk in de zaal en na drie kwartier komt de kelner met een brede smile mijn eten brengen.  Een groot bord met twee dikke sneden brood, op het ene ligt een grote vleeskroket en op het ander een gebakken ei. Verder nog een kommetje met rode soep en een potje met mosterd. Tenslotte nog wat verdorde sla en een heel klein stukje oranje tomaat.  Dat belooft! Na tien minuutjes heb het wel gehad en wil ik zo vlug mogelijk weg want ik heb nog steeds honger...

    Ik stap een bistro binnen waar ik een grote kom tomatensoep bestel, de soep heeft een rare smaak maar de grootste honger is nu weg.  Bovendien krijg ik er het gezelschap van een collega-antiquair, hij is exposant in de antiekbeurs.

    Met die collega kan ik - een uurtje voor opening van de beurs - het kerkgebouw binnen.  De meeste standhouders ken ik van andere beurzen.  Allen hebben ze hun beste beentje voorgezet om er een gezellige beurs van de maken.  Antiek en moderne kunst wisselen er elkaar af.  De mooie lokatie, een grote oude kerk, maakt het allemaal nog veel mooier.   Even later is er de opening, honderden mensen stromen het gebouw binnen en zorgen voor een gezellige drukte.  Hopelijk kunnen de exposanten veel verkopen.  Ik zie er veel kennissen : goeie klanten maar ook bezoekers die enkel komen kijken...

    Rond 18u vang ik de terugweg aan en na een kleine vier uurtjes ben ik blij terug in Brugge te zijn.

    25-01-2018 om 16:49 geschreven door Lieven Moenaert  


    >> Reageer (9)
    16-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bezoekje aan het mooie stedelijke kerkhof te Steenbrugge
    Intussen was het weer een hele tijd geleden dat ik het stedelijk kerkhof bezocht.  Vroeger zocht ik er de begraafplaatsen op van alle naamgenoten, oa van een kindje dat overleed nadat ze bij haar vader (Adolf Moenaert, hoofdpolitiecommissaris van Brugge, wonende in Moerstraat) een brandje had veroorzaakt...  

    Er zijn heel wat mooie grafmonumenten te bewonderen, oa dat van Guido Gezelle en enkele kunstenaars.  Ik wilde ook het graf bezoeken van Karel die vele jaren lang met zijn vrouw een bloeiende bloemenzaak runde, in het galerijtje waar ik mijn winkel heb.  Ook dat van de schoonzus van een andere collega-winkelier.   En vooral de laatste rustplaats van heel wat nonnetjes die ik heb gekend.  Nonnetjes van het klooster van de Jozefienen en van de Zusters van de Godelieveabdij.

    Veel graven liggen er verkommerd bij.  Misschien kan de stad Brugge werklozen inzetten om het blazoen wat op te poetsen.  Op sommige graven ligt een dikke groene laag mos, veel opschriften zijn onleesbaar geworden, jammer...  Een zestal mannen, wellicht van de beschutte werkplaats, ruimden bladeren en takjes op, een gigantisch werk.

    Wat me nogal opvalt is dat er heel weinig grafkapellen zijn, raar voor zo'n grote stad met vele rijke inwoners.  Misschien zijn er heel wat verdwenen in de loop der jaren, bijvoorbeeld door bouwvalligheid.  De kapellen die ik zag waren in slechte staat.  In eentje steekt een mooi glas-in-lood raampje, met afbeelding van een kleurrijke zandloper (familie Provoost).  

    Achteraan is er nog plaats voor honderden graven, maar die voorraad zal vlug op zijn.   Een oplossing kan zijn om de vele honderden 'gewone' grafmonumentjes op te ruimen en natuurlijk door mooie grafmonumenten te hergebruiken.   Bij 'hergebruik' mag je op het monument een plaat monteren met de namen van de 'nieuwe bewoners'.  Op die manier worden die monumenten mooi onderhouden.

    Nog achteraan zijn er honderden rechtstaande zerkjes voor de oudstrijders, heel grauw allemaal en zonder enige beplanting.  Ietsje mooier zijn de kerkhoven voor de gesneuvelden, maar ook hier kan er beter wat meer groen komen.  

    De grote bakstenen kapel, met de allures van een kleine kerk, is de laatste rustplaats van priesters (kanunniken) en ook een aantal bisschoppen lagen hier begraven.  De bisschoppen werden een twintigtal jaar herbegraven in de kathedraal te Brugge toen men daar de crypte voor de bisschoppen terugvond.  Dit ging gepaard met een grootse plechtigheid.  Ik stond tijdens die plechtigheid vlak bij het nogal kleine luik die de crypte afsloot (linksachter in de rondgang rond het altaar) en zag hoe de kisten zowat verticaal onder de vloer verdwenen.  Zo liggen alle bisschoppen uit de 19e en 20e eeuw nu knusjes samen...

    Midden in de hoofdgang staat een kalvariekruis met een enorm grote bronzen Christus aan het Kruis.  Spectaculair en aandoenlijk.  Links ervan het praalgraf van Guido Gezelle.  En daarachter, gemonteerd op de kerkhofmuur, vier oude grafplaten die in minder goeie staat verkeren, misschien worden deze beter overgebracht naar een beschutte plaats zodat ze niet verder ... aftakelen.

    Opvallend zijn de tientallen grafconcessies van de Brugse kloosters : ik zie oa deze van de Jozefienen, Zusters van de Godelieveabdij, Capucijnen, Karmelieten, Zusters van het Prinsenhof, Arme Klaren, Zusters van de Potterie.  Vele honderden zusters liggen hier begraven.  Soms staan de familienamen vermeld, soms enkel de kloosternaam, soms de leeftijden ook.

    Het is echt koud en ik besluit terug te keren naar de levenden.





    16-01-2018 om 20:59 geschreven door Lieven Moenaert  


    >> Reageer (0)
    07-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Storm op zee!!! En bezoekje aan Oudenbosch, Zierikzee en Veere
    Vandaag een dagje uit in Nederland, ik vertrok onder een gietende regen.  De autoweg tussen Brugge en Gent is barslecht berijdbaar als het regent : de vrachtwagens veroorzaken met hun enorme banden een bijna ondoorzichtig watergordijn, het is telkens enkele seconden op de tanden bijten tijdens het inhalen, hopen dat je niet verongelukt.

    Via Antwerpen reed ik richting Roosendaal.  Ik bezocht er enkele mensen in de buurt en reed dan naar de van ver zichtbare basiliek van Oudenbos. Vroeger zag ik de koepel meermaals schitteren van op de autoweg, maar had de kerk nog nooit bezocht.   Deze is gebouwd vanaf 1865 naar het model van twee belangrijke kerken te Rome.  De koepel (63 meter hoog) is een (verkleinde) kopie van die van de Sint-Pietersbasiliek en de enorme voorgevel is een kopie van deze van de kerk van St-Jan van Lateranen.  De kerk van Oudenbosch werd basiliek in 1912.   Ze wil een blijvende hulde zijn aan de pauselijke zoeaven (soldaten die vochten voor de kerkelijke staten in de 19e eeuw). 

    Wanneer er een nieuwe paus verkozen wordt komt ook hier witte rook uit de schouw.  En in 2008 huwde hier Frans Bauer.  Wat me meest opviel in de kerk zijn de heel grote heiligenbeelden (apostelen, evangelisten, kerkleraren en andere), ook heel mooie schilderijen.  De kerk is veel te groot voor zo'n dorp maar zeker de moeite om eens te bezoeken.

    Dan naar Zierikzee en de deltawerken.  

    Zierikzee is een heel mooi stadje met 11 000 inwoners.  Ik parkeer in de Sint-Lievensstraat en zie al vlug een enorme kerktoren opdoemen : de toren van de Sint-Lievensmonsterkerk (wat een rare naam!).  Ze is 62 meter hoog en is zeer breed (25 op 25 meter, met inbegrip van de enorme steunberen).  De natuurstenen van de buitenmuur komen uit de streek van Brussel.  De toren lijkt sterk op die van de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen, het zijn trouwens Mechelaars die de toren bouwden vanaf 1454...  Wegens geldgebrek kwam er geen spits met een hoogte van 130 meter hoog.  De kerk brandde af in 1930 maar de toren bleef bewaard.  Een andere naam voor deze toren is 'Dikke Toren'.

    Dan terug richting Brugge.  Via de kilometer impressionante waterkering (Deltawerken) langzaam door de reeds heel de dag woedende stormwinden richting Middelburg.  Eerst nog Veere bezoeken.

    Veere.  Ik parkeer aan de jachthaven alhoewel dit eigenlijk enkel mag door 'vergunninghouders' of zo.  Maar in zo'n hondenweer komt er geen kat controleren denk ik en ik met de grootste moeite kan ik uit de auto komen.  De wind giert en ik storm (!) naar de overkant van de parking om via een smal straatje de kerk te bereiken.  Ik zie veel mooie huisjes en heel veel mooie beplantingen langs de gevels.  De storm heeft heel wat schade aangericht en de stokrozen en boomtakjes vliegen me rond de oren, oppassen geblazen dus!   Eindelijk bereik ik de monumentale kerk, het waait en regent echter zo hard dat mijn paraplu bijna de geest geeft.  Het gebouw uit 1348 heeft een bewogen geschiedenis achter de rug.  De toren geraakte nooit afgewerkt, er waren ook andere tegenslagen zoals oorlogen.  Tijdens de tijd van Napoleon wilden de engelsen vanop zee de kerk platschieten maar door de stormachtige zee knalden de kanonballen het sop in of vlogen ze vér boven de gebouwen.   De kerk kan bezocht worden maar het was bijna sluitingstijd en ik besloot om later wel eens terug te keren.  Ik probeer via een windluwe straat mijn auto te bereiken.  Tijd genoeg nog om het heel mooie stadhuis te bewonderen.  Het klokkenspel is een van de mooiste carillons van Nederland.  Jan Koekkoek, de gekende kunstschilder, werd hier geboren.

    Mijn auto heeft onbewogen standgehouden ondanks het woeste noodweer en brengt me terug naar huis.


    07-06-2017 om 22:54 geschreven door Lieven Moenaert  


    >> Reageer (1)
    29-12-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bisschopswijding van Lode Aerts
    Een bijzondere dag voor het bisdom Brugge : een nieuwe bisschop.  De vorige bisschop had reeds de bisschopswijding ontvangen toen hij aangesteld werd een vijftal (?) jaren geleden.  Ik zat tijdens die aanstelling helemaal achteraan in de kathedraal, onder het orgel.  Veel herinner ik me er niet meer van.

    Nu was er dus de bisschopswijding van Lode Aerts uit Gent, afkomstig uit Geraardsbergen en Maldegem, werkzaam in Gent.  Maldegem ligt op de grens met het bisdom Brugge, maar kerkelijk hoort Maldegem dus tot het bisdom Gent en als dusdanig hebben priesters uit verschillende bisdommen weinig banden met elkaar.   Lode Aerts zal dus heel wat werk hebben om zich in te werken in ons bisdom, en zijn bekendheid met het Zwin als wandelplaats en de abdij van Westvleteren als oord van bezinning zijn dus slechts een begin...

    Al weken was overal bekend dat enkel genodigden de kathedraal zouden kunnen betreden, door de aanslepende binnenrestauraties van de kathedraal is er immers maar weinig plaats.  Wie niet in de kathedraal terecht kon mocht de dienst bijwonen in het oud Sint-Janshospitaal, daar zou je alles kunnen volgen op een groot scherm.  Mij niet gezien, want ik wilde graag de dienst bijwonen ter plekke.  Ook op tv kon je de dienst volgen.  Ik besloot dan maar mijn winkel open te doen en later de dienst te bekijken op tv.

    De dienst duurde zowat twee en een half uur.  De processie kwam binnen via het hoogportaal (wellicht eerst verzameld in de sacristie en dan via buitenkant van de kerk naar het hoofdportaal).  Eerst de minst belangrijke mensen : akolieten (misdienaars) en kanunniken, dan een indrukwekkende rij bisschoppen (een 16-tal : de Belgische bisschoppen, die van Rijsel, eentje of meer uit Nederland en Engeland, en dan de kardinaal (onze vorige bisschop = De Kesel) en de wijdeling zelf.  De 'gewone' priesters hadden reeds een zitje gekregen in het hoogkoor : zo'n honderd priesters wat niet veel is.  In ons bisdom zijn er immers nog honderden priesters en in principe zijn die allemaal vrij op zondagnamiddag...  De prior van Steenbrugge, Adelbert Denaux (die me ooit buitengooide in het seminarie en die dacht aartsbisschop van Utrecht te kunnen worden..., enkel oud-proffen van het seminarie, de abt van Westvleteren, enkel oud-studiegenoten van mij, enz...).  Op de bisschopstroon zat de kardinaal, geflankeerd door de huidige en vorige bisschop van Gent (Vanlooy en Luystermans).  Lode Aerts zou pas later tijdens de viering zijn troon 'in bezit' nemen.

    In de kerk zie ik enkele jongere priesters in burgerkledij, ik vraag me af waarom ze niet bij hun broeders in het koor zitten zodat er meer 'gewone' mensen de viering konden bijwonen.  De burgemeester van Brugge en een groot aantal andere politiekers en burgemeesters (oa die van Dentergem) en familie van de nieuwe bisschop vulden de kerk.  Ook vertegenwoordigers van de protestanten, Islam, orthodoxen enz.  Maar ook heel wat mensen die ik daar niet verwachtte : enkele pilaarbijters, ook enkele mindervaliden waren er in geslaagd een zitje te bemachtigen.  Hier en daar waren er plaatsen vrij, mensen die uitgenodigd waren en hun kat gestuurd hadden.  Ook in de kruisbeuken was er nog massa's plaats over, jammer.  

    Er wordt een aanstellingsbrief uit het Vaticaan voorgelezen door de nieuwe nuntius (een zwarte bisschop, vertegenwoordiger van de paus in België), nadat de kardinaal hem formeel vroeg of er wel écht een benoeming was vanuit Rome.

    Aanvankelijk wordt er a capella gezongen (zonder muziekinstrument) door het koor olv EH Ignace Thevelein, in het koor zingen oa een ex-prof van het seminarie en een vroeger monnik van Westvleteren.  Een dame doet heel langzaam de 1e lezing, wellicht genietend van de wetenschap dat niemand haar kan 'aanjagen' en iedereen wel moét stilzitten en luisteren tot ze 'gedaan heeft'.  Dan een tussenzang mét orgelbegeleiding.  Na het evangelie de homilie (preek) door de kardinaal.  Af en toe wordt de lens gericht op de bisschoppen in mooi gewaad en op de priesters helemaal vooraan.  Ik zie EH Michel Nuttens, pastoor van Hoogstade en Gijverinkhove, vroeger onderpastoor in Veurne.  Ook EH Luc Gruwet, pastoor van verschillende kerken in de binnenstad.  De rector van de H. Bloedkapel, enz.

    Er wordt oa gefilmd vanop het doksaal, telkens zie je dat er een massa stof ligt op het 'klankbord' van de preekstoel.  De bisschopsleuze 'Preciosus in oculis sui' wordt zeer mooi ten gehore gebracht, een compositie van Ignace Thevelein, schitterend!

    Dan is er de litanie der heiligen, zoals bij een priesterwijding.  Lode Aerts strekt zich uit op de grond en zingt - heel erg onder de indruk - mee, tientallen heiligen oa de H. Lodewijk (patroon van Lode) en de Zalige Karel de Goede worden aangeroepen.  Een mooi moment.

    De bisschoppen zetten de mijters op voor de handoplegging.  Wat later hoor ik de kardinaal fluisteren : 'kalotje af', aan de wijdeling.  Logisch want het hoofd moet vrijgemaakt worden voor de wijding met olie.  De bisschopsleuze wordt verschillende keren gezongen, prachtig en plechtig.  De nieuwe bisschop krijgt een ring, een mijter en een staf.  De staf is uit hout, heel uitzonderlijk en eenvoudig.  Het is een hele klus om alles ordentelijk te laten verlopen, op een moment zit te ceremoniaris wat te prutsen met de microfoon...  voor hem is het natuurlijk zenuwslopend om alles in de gaten te houden. 

    De kardinaal staat zijn plaats af aan de nieuwe bisschop en oorverdovend applaus breekt los.  Hij gaat alle (intussen collega-)bisschoppen omhelzen en stapt dan naar zijn familie.  Hij keert terug naar zijn 'troon' en beseft opeens dat hij de burgemeester en zijn traw... pardon medewerkers vergeten was... dus nog eens naar beneden en zijn plicht doen.  Dan volgt een omhelzing met vicaris-generaal Koen Vanhouttte en abt Manu van Westvleteren.

    Dan de rest van de mis.  Na de dienst terug processie naar buiten, jammer dat niet alle 'gewone' priester meestapten want dat zou toch een extra gegeven hebben en het zijn toch de priesters overal te lande die de medewerkers en steunpalen zijn van de bisschop.

    De nieuwe bisschop heeft een bijzondere uitstraling van gemoedelijkheid.  Zijn leuze 'Kostbaar in Zijn ogen' zal hij hopelijk waar kunnen maken.  Ik wens hem in elk geval veel geluk toe!

    29-12-2016 om 01:50 geschreven door Lieven Moenaert  


    >> Reageer (0)
    02-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Astrid op bezoek in Brugge en mooie militaire parade

    Al dagen stonden twee enorme tribunes op de Burg en niemand die wist ter ere van wie!   Twee dagen voordien een briefje in de bus met de mededeling dat er een feest is nav het 600-jarig bestaan van de schuttersgilde in de Carmersstraat, en dat prinses Astrid het erelidmaatschap zou ontvangen.  Blijkbaar krijgen alle leden van het koningshuis zoiets, ook Engelse koningen en zo zouden er (ere)lid zijn (geweest).  Verder was er spraken van een vroeger verblijf van koning Edward II en een standbeeld voor hem nu.  Ook het zoveel-jarig bestaan van een engelse militaire eenheid(?)...

    In elke geval was de Burg en omgeving autovrij gemaakt van vanmorgen al en was er heel veel blauw op straat, de musketier bleef in zijn appartement onder zijn winkel zoals meestal als er veel politie op dreef is, kwestie van niet voortdurend betrapt te worden op ronselen..

    Om 16u45 sloot ik mijn winkel want aan de kant van de Burg was de galerij toch afgezet met dranghekkens, het koningshuis kost ons veel geld weeral...   De tribunes liepen vol met vooral oudere mensen, wellicht leden van die schuttersgilde en andere prominenten.   De burgemeester was mooi op tijd en wachtte de gouverneur op.  Op de Burg drie groepen militairen : een vijftigtal Belgische militairen met wapen.  Dan een zestigtal engelse 'berenmutsen' met geweer en een dertigtal muzikanten.  En tenslotte een dertigtal échte musketiers!  Prachtig uitgedost en gewapend met lange lansen en grote geweren.  Een viertal trommelaars en een vijftal mannen met fluitjes, niet te verwarren met die flierefluiter van een musketier hier vlakbij.  Kraaknette kostuums  en géén clochardpak...  

    Astrid komt er aan in grote zwarte auto, gevolgd door andere wagen.  Als ze uitgestapt is rijden de wagen achteruit het plein af.  Dan beent ze naar de tribune om plaats te nemen in een grote oude aftandse omzetel met hoge leuningen.  Naast haar minister ...  en de burgemeester en gouverneur.

    De 'parade' begint.  De musketiers worden aangevoerd door eentje met grote metalen helm, net een romeinse legeraanvoerder.  In mooi gelid marcheren de bende over de Burg, opvallend zijn de mooie zilverkleurige metalen helmen, versierd met schitterende helrode pluimen, een heel verschil met die v.  ieze zwarte pluim die vroeger op de muts van onze plaatselijke musketier stond.  De mannen met geweren tonen wat kunstjes en plots richten ze allen hun geweren op de tribune met de prinses, en OMG!!!  : ze vuren!!!   Grote vlammen en massa's rook maar gelukkig geen slachtoffers.  Gelukkig schoten ze er allemaal nevens (niet te verwonderen als je ziet dat het allen mannen van 50 en ouder zijn) of schoten ze enkel met losse flodders.  Luid gejuich van het publiek door dit spectakel maar de politiemensen kunnen er niet mee lachen want zij moeten instaan voor de veiligheid van de 'hoge' bezoekers.  Eigenlijk vind ik het raar dat men in deze tijden zo'n spectakel toelaat...

    De musketiers geven nog een optreden ten beste, met allerlei fratsen (waar hebben we dat nog gezien?).  De burgemeester vindt het superleuk zo te zien want hij slaat met de handen op de dijen.  Heel grappig allemaal.  De musketiers - zoals al gezegd vaak van gezegende leeftijd - maken veel plezier en worden dus begeleid door een aantal trommelaars en fluitspelers.

    Een tweede groep militairen draagt enorme 'berenmutsen'.  Een deel speelt muziek op allerlei blaasinstrumenten, schitterend en veel beter dan meeste groepen die we kennen van de jaarlijkse taptoe.  Terwijl de muzikanten spelen is er blijkbaar inspectie in de andere groep, de groep die wapens draagt.  Een overste stopt plots bij een zwarte soldaat en begint aan diens beremuts te friemelen en frutselen, nogal overdreven lang en heftig want ik zie de berenmuts heen en weer zwaaien.  Dan doet hij teken en de zwarte verlaat het gelid, onmiddellijk gevolgd door zijn overste, ze marcheren recht naar de poort van het stadhuis en even later komt enkel de chef terug buiten!  Mss moet de gestrafte soldaat als straf de drankjes beginnen uitschenken?  Een kwartier later vindt de overste nog een ander slachtoffer.  Die moet ook naar het stadhuis.  De rest van de tijd worden de 'gaten' in de soldatenrangen niet opgevuld.  Ja, van op mijn balkon kan ik alles heel goed volgen.

    Enkele mensen willen bij me op het balkon komen maar ik durf die niet toelaten want ik heb geen zin om - net als met het bezoek van het koningspaar een tijdje geleden - weg te moeten van mijn balkon.   De beremutsen geven een optreden, aangevoerd door een man in geel kostuum met soort jockeypetje op het hoofd. 

    De politie is heel alert : een aantal loopt rond met groot geweer en anderen zijn in burger met 'oortje' in oor.  Af en toe kijken ze naar boven maar van mij moeten ze zeker niets vrezen. 

    De derde groep bestaat uit Belgische militairen.  Mooie uniformen, veel mooier dan degene die ik kende uit mijn legertijd. 

    De Last Post wordt gespeeld door drie klaroenblazers op het balkonnetje van het stadhuis, ontroerend.  Dan spelen de beremutsen de Vlaamse Leeuw en het Britse nationaal volkslied.  Ik sta recht net zoals de mensen op de tribunes.  Dan het nationaal volkslied, tijd om weer te gaan zitten voor mij, op de tribunes blijft iedereen echter rechtstaan...   En plots hoor ik de triomfklok van het belfort, machtig schoon!

    De plechtigheid loopt ten einde en Astrid laat haar omastoel achter en begeeft zich naar het stadhuis.  Aan weerszijden van het plein klinkt een matig applausje en ze stevent recht op de mensen aan de H. Bloedkapel af.  Daar staan enkele vorstenhuisaanbidders met bloemetjes.  De minister, gouverneur, burgemeester en een aantal veiligheidsmensen omringen haar terwijl ze een babbeltje maakt met de mensen.  Journalisten maken foto's. 

    Daarna gaat ze het stadhuis binnen en begint het lichtjes te regenen...

    Na een uurtje - kort voor 19u30 - wordt ze 'uitgebonjourd', worden de bloemen en paraplu in de kofferbak gegooid en wordt ze enthousiast nagewuifd door onze glunderende burgemeester.   De Burg is weer vrij voor de pokemonjagers.



    02-09-2016 om 19:26 geschreven door Lieven Moenaert  


    >> Reageer (0)



    Archief per week
  • 09/07-15/07 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 14/05-20/05 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 05/06-11/06 2017
  • 26/12-01/01 2017
  • 29/08-04/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 24/08-30/08 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 21/04-27/04 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 24/12-30/12 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 27/12-02/01 2011
  • 12/07-18/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010

    Foto

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.



    Categorieën

    Zoeken in blog




    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!