Graag laten we jullie delen in de gebeurtenissen uit ons dagelijks leven : zowel in onze vreugdevolle momenten zoals samenzijn met vrienden en familie, reizen, hobby's, koken, optredens, uitstapjes... maar ook in onze mindere dagen, als de "diagnose borstkanker" weer eens door ons hoofd spookt. We hopen met ons blog jullie hart te beroeren met een lach en een traan.
Mijn borstkankerverhaal vindt je volledig onderaan in de rechtse zijkolom.
Chris : houdt van reizen, wandelen, drinkt graag een goed glas wijn, lekker eten, Status Quo, leest graag thrillers. Heeft 4 jaar Spaanse les gevolgd.
Geboren op 1 februari 1962
Waterman
Annick : houdt van reizen, wandelen, lezen, pc, werken met kralen, haken, borduurwerk in halve kruisjessteek, lekker eten, Paul Severs en Christoff.
Geboren op 4 augustus 1965
Leeuw
Ellen : houdt van lezen, films, computergames, doet Tae Bo in clubverband. Verzamelt postzegels en sleutelhangers. Volgt Spaanse les. Fan van Christoff en Paul Severs.
Geboren op 6 april 1991
Ram
Suzy : houdt van lekker eten, een wandelingetje én verwend worden. We nemen ze overal mee naartoe.
Geboren op 22 sept. 2005
Het leven ging gewoon zijn gang niets maakte mij bevreesd of bang. Tot op die dag : ik zag de dood hij stond daar plotseling, heel groot.
Ik was angstig en in paniek en dacht : "o God, ben ik zo ziek?" Tranen rolden over mijn wangen tranen van een groot verlangen.
Ik bad tot U in angst en beven "God, laat mij toch leven!".
Mijn dochter is nog zo klein laat haar niet zonder moeder zijn. En spaar mij voor mijn man die het niet alleen dragen kan.
Even zie je het niet meer zitten
en wordt het je teveel.
Je hoofd rustend op je armen
vliegt alles je naar de keel.
Laat maar komen het verdriet
het moet er toch een keertje uit.
Huil je maar even helemaal leeg
want steeds de sterkste zijn
redt zelfs de dapperste niet.
Je krijgt weer wat adem
en gaat weer door waar je gebleven bent.
Want zelfs de allersterksten hebben
wel eens een zwak moment.
Lotgenoten, liever niet gehad natuurlijk,
maar toch blij dat ze er zijn.
Zoveel begrip, zoveel herkenning,
hetzelfde verdriet, dezelfde pijn.
Een rots in de branding op elk moment,
als het even niet meer gaat.
Een lief woord, een luisterend oor,
of iemand die even met je praat.
Het niet steeds weer uit te hoeven leggen,
wat je telkens weer voelt.
Niet ongevraagd medelijden,
hoe goed dat soms ook is bedoeld.
Nee, alleen een blik of enkel woord,
en de ander weet exact wat ik bedoel.
Dat is de steun die mij erdoor helpt,
geloof me, dat scheelt een heleboel.
Opeens drong het tot me door ik kom er echt doorheen. Eens zal het beter worden en niet voor mij alleen.
Maar ik zal er komen geen idee hoe lang het duurt. Het is mijn zelfvertrouwen dat deze gedachte stuurt.
Hopelijk is er geen terugkeer en zal het in één keer goed gaan. Als ik op mezelf vertrouw kan ik het leven opnieuw aan.
Wie weet wat het me gaat kosten het is soms moeilijk en zwaar. Maar ooit wordt het leven zoals voorheen het gaat me lukken, reken maar !
Geen mens begrijpt wat ik bedoel niemand weet wat ik nu voel. Het is die pijn in mijn hart mijn gedachten zijn zo zwart.
De mensen denken alles is achter de rug. Maar alleen ik weet ik krijg mijn oude leven niet terug.
Een deel van mij ben ik kwijt ik denk er vaak aan terug met spijt. Maar het was de juiste beslissing wie weet hoe het me anders verging.
Ik moet doorgaan maar ik weet niet hoelang ik dit nog kan doorstaan.
Liefde is niet alles, maar zonder liefde is alles niets.
Een vriendelijk woord, is wat iedereen graag hoort.
Mijn liefde voor jou is... vandaag meer dan gisteren, maar minder dan morgen.
Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens.
Vriendschap is niets vragen, maar gewoon helpen dragen.
Oost west, thuis best.
Door vriendschap wordt vreugde verdubbeld en verdriet gedeeld.
Zoek geen grote woorden als een klein gebaar volstaat.
Als ieder mens één mens gelukkig zou maken, dan zou heel de wereld gelukkig zijn.
De beste manier om vrienden te krijgen, is er zelf een te zijn.
Geluk helpt soms, moed altijd.
Leer van gisteren, droom van morgen, maar... leef vandaag.
We denken te weinig aan wat we hebben, en te veel aan wat we niet hebben.
Zwijgend denken, zal niemand krenken.
Spijt... komt nooit op tijd.
Het hart begrijpt eerder dan het verstand.
Een goede buur is beter dan een verre vriend.
De zon schijnt voor iedereen.
Waar een wil is, is een weg.
Om vrienden moet je geven, zij houden je in leven.
Vriendschap is altijd een beetje "houden van...".
Geniet van het leven, het duurt maar even.
Maak nieuwe vrienden, maar behoud de oude. De nieuwe zijn de zilveren, de oude zijn de gouden.
Tel niet steeds de dagen, maar zorg dat iedere dag telt.
Doe wat je wil doen, voor dat je iets anders moet doen.
Wat ik hoor, vergeet ik. Wat ik zie, onthoud ik. Wat ik doe, begrijp ik.
Ook moeilijke momenten gaan voorbij, alleen lijken ze langer te duren.
Waar je ook heen gaat, ga met heel je hart.
Zeg niet altijd wat je weet, maar weet wel altijd wat je zegt.
Leef, heb lief, lach, en wees gelukkig.
Je kunt maar verdriet hebben om wat je vreugde schonk.
Begin iedere dag, met een stralende glimlach.
Het leven is een geschenk, maar we krijgen het niet cadeau.
Wie glimlacht is sterker dan wie boos wordt.
De grote vreugde om de kleine dingen is het kleine geheim van het grote geluk.
Een mens zonder gebreken, is een gebrekkig mens.
Vandaag heb je de kracht om te proberen wat gisteren onmogelijk leek.
Als je spijt hebt van gisteren, en bang bent voor morgen, probeer dan vandaag gelukkig te zijn.
Leef niet om te werken, maar werk om te leven.
We realiseren pas hoe goed ons geheugen is, als we proberen iets te vergeten.
Wie blij is met kleine dingen kan zich de hele dag verheugen.
Zoek het geluk niet, het geluk zal jou vinden.
Hoop doet leven.
Geluk is houden van wat je doet, en doen waarvan je houdt.
Van alle dingen op aarde, heeft vriendschap de meeste waarde.
Wie niets heeft, is met weinig tevreden. Wie veel heeft, is met niets meer tevreden.
Echte vrienden heb je voor het leven, niet slechts voor even.
Als je gezond bent, heb je 1000 wensen... als je ziek bent, heb je er maar 1... gezond zijn.
Je bent maar iemand, als je iemand bent voor een ander.
Het is goed om leven als er mensen zijn die om je geven.
Beter een hart zonder woorden dan woorden zonder hart.
Niemand is zo rijk dat hij zonder zijn buren leven kan.
Een gedachte is als zilver, een woord is als goud, als iemand zegt dat hij van je houdt.
Vriendschap is in iemands leven, vreugde en verdriet mee beleven.
Geef eens een compliment op een onverwacht moment.
Geloof niet alles wat je denkt.
De zin van het leven, is de zin in het leven.
Iedereen heeft een klok, maar niemand heeft tijd.
Leven kun je alleen maar als je mensen hebt die met je leven en niet naast je leven.
Het enige dat je in het leven moet is sterven, al de rest is jouw keuze.
Het leven is eindig, maar oneindig is de liefde.
Liefde kost niets om het te krijgen, maar is onbetaalbaar als je het hebt.
Liefde maakt lijden lichter, lijden maakt liefde sterker.
Als je hart vol liefde is, heb je altijd iets te geven.
Met haat kun je niet leven, zonder liefde kun je niet geven.
Een lach en een traan zitten verscholen in ieders bestaan.
Een leven zonder liefde is geen leven, het is enkel een bestaan.
Vrienden zijn mensen die vragen hoe het met je gaat, en dan ook nog wachten op je antwoord.
Wie geeft wat hij heeft, is waard dat hij leeft.
De wonde geneest, maar het litteken blijft.
De sleutel tot geluk ligt bij tevredenheid.
Zoek niet naar het mooie, het mooie zit in jou.
Een goede vriend is als een klavertje vier, moeilijk te vinden, maar brengt geluk als je er een hebt.
Vrienden houden van je om wie je bent, niet om wat je doet.
Wie te lang nadenkt voor hij een stap zet, staat zijn hele leven op één been.
Kijk niet achterom, maar steeds vooruit.
Waar je in gelooft, dat kun je bereiken.
Levensgenieters
09-02-2010
Suzy's garderobe
Met de solden hebben we Suzy haar garderobe ook wat uitgebreid..
is een plant die wordt toegepast als kamerplant, een die minimale zorgen vereist.
De plant wordt meestal kortweg Sansevieria genoemd, maar soms ook 'vrouwentongen' of 'wijvetongen' (Zuid-Nederlands). Deze plant is erg geschikt voor het verhogen van het zuurstofgehalte binnenshuis.
De sansevieria was jarenlang de populairste kamerplant in Vlaanderen. Toen het Simplisties Verbond voor een aflevering naar Vlaanderen trok, spraken Koot en Bie op voorhand (zogezegd) af dat hun sympathisanten als herkenningsteken een sanseveria voor het raam zouden zetten. Toen ze in Vlaanderen toekwamen, werden ze "begroet" door vensters en zelfs appartementsblokken vol sanseveria's.
Sansevieria is ijzersterk en kan goed tegen droge warmte van de centrale verwarming. Verdraagt veel licht en zon. De plant niet koeler dan 10 graden Celsius zetten. Ze kan ook bloeien. Te veel water en te koud kan de plant fataal worden. Voeding is nauwelijks nodig.
De zwaardvormige bladeren zijn vlezig. Bovendien hebben ze dikke wortelstokken of rhizomen en kunnen door die eigenschap prima water vasthouden. Hierdoor is de verzorging van het product makkelijk. Daarnaast is de plant bekend om zijn luchtzuiverende werking
Weetje : De plant is vernoemd naar een 18e-eeuwse prins, Raimondo di Sangro uit San Severo in Italië.
Het oudste bier dat nog steeds wordt gebrouwen is ‘'Buffalo''
Aan het ontstaan van de Buffalo is er een opmerkelijke geschiedenis verbonden.
Toen rond 1907 het Amerikaanse circus ‘'Buffalo Bill'' zijn tenten op het dorpsplein had opgeslagen vroegen de brouwersgasten aan grootvader Arthur of zij tijdens het koken van het bier naar de middagvertoning mochten gaan van het circus.
De brouwersknechten betaalden een jongen om tijdens de voorstelling op het vuur onder de brouwketel te letten. Die had goed gestookt doch weinig geroerd zodat het bier licht verbrand was en er een ander bier was ontstaan. Eigenlijk de schuld van het circus. Men liet het bier gisten en na afloop had men een bier dat zwaarder was en een niet onaangename licht verbrande smaak had. Het bier werd verkocht onder de naam ‘'Buffalo'' en wordt heden ten dage gebrouwen met speciale mouten om dezelfde smaak te bekomen.
Onlangs kreeg Buffalo het streekproducten label van VLAM. Dit omwille van het artisanale en streekgebonden karakter van het bier.
Smaakbeschrijving:
Buffalo is een bier met een koffiezwarte kleur en heeft een stabiel beige schuim. Het bier heeft een geur van karamel en chocolade. De smaak evolueert van een karamelsmaak, over een lichte
Hoge gisting Hergist op fles en vat Vol% alcohol: 6,5%
De carambola komt oorspronkelijk van de Molukken in Zuidoost-Azië.
De besvrucht groeit aan een struikachtige boom met sierlijke bladeren en groeit alleen in de tropen.
Een ambtenaar van de Verenigde Oostindische Compagnie gaf al in de 17e eeuw een beschrijving van deze decoratieve vrucht. Schijfjes carambola lijken op een ster, vandaar de ook de Engelse naam starfruit.
De carambola is langwerpig en ovaal van vorm en heeft een lengte van ongeveer 12 cm . De vrucht heeft 5 scherpgekante ribben in de lengterichting. De vrucht is geel van kleur. Zoals alle vruchten uit de tropen zijn zij gevoelig voor zeer koude temperaturen. Ondanks hun dunne schil, doorstaan ze zeer goed het verre transport. Het vruchtvlees van de carambola is naar gelang de soort zoet-zuurachtig of uitgesproken zoet. Bij rijpe vruchten kan de dunne schil afgetrokken worden of mee gegeten, zoals ook de eventuele kleine pitjes.
Een rijpe carambola heeft een diepgele, barnsteenachtige kleur. Onrijpe vruchten zijn groen-geel van kleur.
Eenmaal geoogst kan de vrucht moeilijk narijpen. De smaak varieert van fris-zoet-zuur tot zoet en is dorstlessend. De vruchten zijn in principe het hele jaar verkrijgbaar, maar de grootste aanvoer vindt plaats in de periode december-april en juli-september.
Carambola-ster laten drijven in een glas met witte wijn. In fruitsalades met aardbeien, mango en meloen. Als decoratie voor gebak –carambola. Als garnituur bij vlees- of visgerechten.
100 gram vruchtviees bevat 35 tot 85mg vitamine C en is goed voor 40 kcal of 167 kjoule.
Vandaag is het Maria Lichtmis (kortweg Lichtmis). Het is een christelijk feest dat altijd op 2 februari gevierd wordt. Het is de herdenking van de "Opdracht van de Heer in de Tempel" en het zuiveringsoffer dat Maria veertig dagen na de geboorte van Jezus volgens de Joodse wet moest brengen.
Het is de laatste feestdag waarvan de datum verbonden is aan die van Kerstmis, hij valt namelijk 40 dagen daarna.
Op deze dag worden traditioneel kaarsen gewijd en een kaarsenprocessie gehouden vóór de mis ; vandaar de naam lichtmis.
Het is tevens de traditie dat er op Maria Lichtmis pannenkoeken gegeten worden.
Dit wordt uitgedrukt in het gezegde : Er is geen vrouwtje nog zo arm, of ze maakt haar pannetje warm.
Beste bloggers, zo werd deze tocht omschreven op de wandelkalender :
Beerlegem : een tocht door de mooie Zwalmstreek op goed begaanbare wegen aan de voet van de Vlaamse Ardennen.
Ja, hallo... het eerste deel ja, maar bij het tweede kreeg je gratis een modderbad kado.
Voor diegenen die Beerlegem niet kennen (ik ook niet tot nu) :
Beerlegem is een dorpje in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Zwalm. Het typisch straatdorp wordt doorsneden door de rijksweg N415. In 1971 ging de gemeente op in Munkzwalm (later Zwalm) en telde op dat moment 348 inwoners.
Standbeeld "De Jager" aan de Sint-Andreaskerk van Beerlegem.
Zicht op één van de dreven van het kasteel van Beerlegem.
Ook de paarden dachten dat we gek waren om in de modder te gaan ploeteren, maar dat ondervonden we pas achteraf.
Prachtige natuurbeelden onderweg.
De Kaaihoeve te Meilegem.
Vóór de Schelde werd gekanaliseerd, was er te Meilegem een aanlegsteiger, die voor groot belang was voor de handel in de streek met de steden Oudenaarde en Gent. Deze aanlegsteiger was gesitueerdter hoogte van de "Kaaihoeve"; dit verklaart de naam van de hoeve. De hoeve werd meerdere malen herbouwd. "De Kaaihoeve" werd aangekocht door de Provincie Oost-Vlaanderen en ingericht als educatief centrum voor allerlei natuur- en milieueducatieve activiteiten en sensibiliseringscampagnes
Aan de zijkant van de Kaaihoeve...
troffen we deze treinkolenkar aan.
Een meander is een lus in de loop van een natuurlijk waterloop. Dergelijke lussen ontstaan bij rivieren of beken doordat in de buitenbocht, waar het water het snelst stroomt, grond wordt weggespoeld, terwijl aan de andere zijde grond wordt afgezet.
De oever waar de grond wordt geërodeerd, wordt wel stootoever genoemd en de oever waar materiaal wordt afgezet de glijoever. Door dit mechanisme hebben de bochten de natuurlijke neiging steeds wijder te worden, waardoor ook de rivier steeds langer wordt. Dit gaat door totdat twee bochten in elkaar overlopen (meanderdoorbraak); als dit gebeurt wordt de meander zelf een 'dood' stuk van de rivier en herneemt de rivier zelf nagenoeg zijn oude loop. Het dode stuk heeft vaak de karakteristieke vorm van een hoefijzer en wordt daarom hoefijzermeer genoemd.
We hadden beter onze rubberen laarzen aangetrokken.. niet te doen, je zakte gewoon weg in die modder.
Gelukkig wees deze knappe jongeling ons terug het juiste spoor.
Prachtig voorbeeld van creatief werken met planten. Heel geslaagd zo'n groen paard aan de poort.
Vergezicht over de akkers met in de verte een overblijfsel van een molen.
En we sluiten af met dit stukje moderne kunst.
Tot de volgende keer maar weer.. én hopelijk drogere wandelwegen.
Hortensia (Hydrangea) is een geslacht bloeiende planten uit de hortensiafamilie (Hydrangeaceae). Er zijn ongeveer 100 soorten verspreid over de hele wereld, waarvan sommige in het wild voorkomen. Vooral in China en Japan komen hortensia's veel voor.
Hortensia is een gevarieerd geslacht planten: er zijn bladverliezende en groenblijvende soorten en zelfs soorten die klimmen. De plant heeft een merkwaardige bloeiwijze. Er zijn grote, pluimvormige trossen of schermen, bezet met vele bloemen. De middelste daarvan zijn klein en vruchtbaar. Deze kunnen zaad leveren. De bloemen aan de buitenkant zijn groter, maar steriel. De taak van de grote buitenbloemen is insecten ertoe te verleiden een bezoek aan de plant te brengen, om zo het stuifmeel op de binnenste bloemen af te geven.
De hortensia is een bekende tuinplant. Vooral de soort H. macrophylla is een bekende heester. Dit is een opvallende struik met roze, witte, rode of blauw bloemschermen. In opmars is de sneeuwbal, Hydrangea arborescens 'Annabelle' met haar enorme bolvormige samengestelde bloemen.
Voor de kweek van hortensia's is een zonnige tot halfbeschaduwde plek vereist. De plant kan het beste in kleiachtige, vruchtbare, vochthoudende grond worden geplaatst. Het planten kan het beste gebeuren in het vroege voorjaar (maart) of in het najaar (oktober of november).
De populaire blauwe variant van Hydrangea macrophylla verkleurt tot grauw rozeblauw als de grond niet zuur en ijzerhoudend is. Daarom is het voor de kweek van deze variant aan te raden zuurhoudende grond te gebruiken, evenals (kali)aluin of aluminiumsulfaat toe te dienen. Andere variëteiten, zoals de roze versie van Hydrangea macrophylla, hebben juist het omgekeerde nodig.
Wegens familiale verplichtingen lukte het ons niet om deze wandeling te maken, en aangezien onze buren de wandeling van de Brugse Vesten wel gemaakt hebben, mogen wij nog eens hun foto's lenen om een verslagje te maken. Er waren niet minder dan 6 verschillende afstanden voorzien, nl 6 , 11 , 14 , 21 , 24 , 27 en 30 km. Dus zat er zeker voor elk wat wils tussen. Er waren 1355 deelnemers.
De Smedenpoort (volledig gerenoveerd in 2009) is één van de vier overgebleven stadspoorten van Brugge. De eerste poort dateert van 1297-1299, maar werd in1367-1368 herbouwd door de meester-metselaars Jan Slabbaert en Mathias Saghen. Later werd ze nog enkele keren verbouwd. Kenmerkend aan deze poort is dat ze, net als de Ezelspoort, volledig omringd is door water.
Aan de Smedenpoort hangt een bronzen schedel ter nagedachtenis van een gebeurtenis uit 1694. In dat jaar bracht de Brugse zeeman Jacob Wyndekens een samenzwering aan het licht. Een zekere François van der Straeten, een Eeklonaar, had afgesproken met een kleine groep Franse soldaten om hen 's nachts de stad via de Smedenpoort binnen te smokkelen. Zij zouden zich verbergen in barakken die zich nabij het Waterhuis bevonden. In alle vroegte zouden zij dan de poortwachters overmeesteren, de poort openen en vrij spel geven aan een groot Frans leger dat zich in hinderlaag in het Tillegembos bevond. Diezelfde dag nog, de 26ste juni van het jaar 1691, werd de verrader François van der Straeten opgehangen, daarna zijn hoofd afgehakt en dat hoofd werd op een ijzeren pin op de Smedenpoort gezet. Ondertussen werd de schedel vervangen door een bronzen exemplaar.
In Brugge bestond al in de 13de eeuw een ondergronds waterleidingnet van loden buizen (zgn. moerbuizen), dat de openbare waterputten en sommige bedrijven bevoorraadde. Het water was oorspronkelijk afkomstig uit een stadsvijver, gelegen in de Sint-Baafsparochie. Na de aanleg van de tweede omwalling vanaf 1297 werden ook de walgrachten als waterreservoir gebruikt. Door het verbreden en uitdiepen van de omwalling werd in 1382-1384 de waterreserve vergroot en beter gewaarborgd. Ten laatste vanaf 1386 stond er op de Boeverievest een scheprad waarmee het water in het leidingnet werd overgebracht. Het stenen gebouwtje waarin het rad opgesteld was, werd in 1394-1398 volledig herbouwd. Het zou in 1466 nogmaals grondig herbouwd worden. Het scheprad, aangedreven door paardenkracht, bracht het water over naar een loden vergaarbak van waaruit de moerbuis vertrok.
Na de bouw van het nieuw waterhuis aan de Buiten Boeverievest in 1759-1760 werd het oude waterhuis enkel nog gebruikt als reservoir voor het opgepompte water. Het 15de-eeuwse, bakstenen waterhuis bleef bewaard, maar de inrichting ging grotendeels verloren. De gevel aan stadszijde heeft een uitkragende verdieping die rust op een spitsboogfries, versierd met mannen- en vrouwenhoofdjes. Het jarenlang verwaarloosde gebouw werd in 1994 volledig gerestaureerd. Er werden een glazen deur en een panoramiche spiegel geplaatst, zodat voorbijgangers de resten van het herstelde waterdistributiesysteem kunnen bekijken.
In deze tunnel was er moderne kunst te zien in het klassieke Brugge.
De Brugse vaart.
Deze tekst zagen we op een gebouw in de buurt van de Gentse poort.
Even een doordenkertje...
Als je weg gaat, kom je dan weer terug ? Als ik terug kom, ben je er dan ?
Er waren verschillende momenten van bezinning.
De Gentpoort is een van de vier overgebleven Brugse stadspoorten. De poort is onderdeel van de tweede Brugse stadsomwalling uit 1297. De huidige poort werd samen met de Kruispoort en de (verdwenen) Katelijnepoort gebouwd door Jan van Oudenaeerde in het begin van de 15e eeuw. In het poortgebouw bevindt zich nu een museum. Aan de Gentpoort loopt de Gentpoortbrug over de Ringvaart.
Deze brug kan perfect geplaatst worden in het kader van de moderne architectuur.
De maker ervan is de Zwiterse ingenieur Jürg Conzett en werd geplaatst in het kader van Brugge Culturele Hoofdstad van Europa 2002.
De brug werd geplaatst in het Coupurekwartier, waar de stadsomwalling onderbroken was door het stuk kanaal waar de woonboten in vaarden om voor anker te gaan. Voor fietsers en wandelaars langs de Vestingen was dit niet zo aangenaam, want ze moesten helemaal rond dat stuk kanaal wandelen om hun tocht langs de omwallingen verder te zetten. Met de komst van deze moderne fietsers -en voetgangersbrug hoeft dit niet meer.
De brug wordt elektrisch bediend om open en dicht te gaan voor de toegang voor plezierbootjes tot aan de Predikherenbrug.
Op deze molenwal wordt al in 1519 een molen vermeld als "Bonnesiere". Deze naam komt al voor als familienaam in 1272. Het is duidelijk een Franse naam, nl. bonne chère. Oudrans chiere gat terug op Latijn cara "gezicht, gelaat" en betekende "gezicht, gelaat" en betekende "gezicht, gelaatsuitdrukking". Als de molen al niet de naam van de eigenaar Bonnechère heeft gekregen, dan zal de molennaam als dusdanig wel "goed onthaal" hebben betekend.
De laatste molenaar was Edouard Rotsaert. Hij was geboren op 10 januari 1838, huwde op 12 oktober 1854 met Francisca Costenoble en overleed te Brugge in 1897. Op 21 november 1903 waaide de molen omver. De oude molenwal, in 1906 door de stad aangekocht, stond enkele jaren bloot aan ontgraving, waardoor de teerlingen verdwenen.
In 1911 werd met financiële steun van aannemer Emmanuel De Cloedt een driezolder-staakmolen overgebracht uit Olsene. Op 15 juli 1911 werd de molen ingehuldigd, waarbij Decloedt en zijn vrouw en twee dochters, toenmalig burgemeester Visart de Bocarmé, schepen Louis Ryelandt en de West-Vlaamse gouverneur Albert Ruzette aanwezig waren.
De molen werd in Brugge nooit in werking gebracht, hetgeen sporen nalaat op de nagenoeg ledige molenkast. De molen dient enkel als sieraad bij de Kruispoort. In 1968 plaatsten de molenmakers Peel uit Gistel nieuwe gelaste roeden eb in 1987 een nieuwe steenbalk. In 2009 werd de molenkast hersteld door NV Nijs uit Deinze.
Een echte woonbootstad zoals Gent is Brugge niet, maar toch liggen er een zestiental woonboten aangemeerd aan de Kolenkaai in Brugge.
Daar vonden we deze woonboot van Rogianne Gaytant. Zestien jaar geleden liet deze dame zich inschrijven aan de Westhoek Academie te Koksijde. Ze is een kunstenares die eigenzinnig haar weg volgt wat je in de grote verscheidenheid van haar werken weerspiegelt ziet. Sinds kort heeft zij haar eigen galerij en atelier “Kunsthuis Beauvoorde” waar zij permanent haar eigen werken tentoonstelt.
Deze brievenbussen horen bij de woonboten.
De Ezelpoort is ook één van de vier overgebleven Brugse stadspoorten. Kenmerkend aan deze poort is dat ze, net als de Smedenpoort, volledig omringd is door water. Tegenwoordig wordt de poort enkel gebruikt door voetgangers en fietsers.
Binnenin de poort huist de administratie van Anima Eterna, het orkest van Jos Van Immerseel. Dit muziekgezelschap is het huisorkest van het Concertgebouw.
’t Stil Ende, een deel van de oude vesten en gekend voor de vele zwanen en andere watervogels.
Zo, beste bloggers, ik hoop dat jullie met plezier dit verslag gelezen hebben en dat jullie ook genoten hebben van de prachtige beelden.
Grondlegger Jan Wassing was een prominente ondernemende Brabander. In zijn vaandel stonden eerlijkheid, betrouwbaarheid, glimlach, warmte en vriendschap. Als Bourgondiër hield hij van mensen, gezelligheid en vriendschap. In 1981 overleed hij op 51-jarige leeftijd. Zijn warmte en vriendschap leven voort in ‘zijn Schrobbelèr’.
De naam Schrobbelèr is ontleend aan de roemrijke Tilburgse textielindustrie. De schrobbelaar of in dialect: schrobbelèr, was een textielarbeider die er voor zorgde dat de wolvezels werden ontward en konden worden versponnen. Jan Wassing gebruikte die naam voor zijn huisbar ‘Bij den Schrobbelèr’. Daar schonk hij zijn zelf bereide kruidenlikeur voor het eerst aan vrienden. Via het Tilburgse carnaval en de Brabantse horeca breidde de bekendheid van Schrobbelèr zich verder uit. Met in het spoor ervan bijzondere vriendschappen, Brabantse gezelligheid en overal een brede glimlach.
Traditioneel lekker
Schrobbelèr maakt furore als traditionele borrel, puur en koud geserveerd, als gezelligheid geen tijd kent; na de wedstrijd, in uw stamkroeg of met vrienden bij u thuis, is Schrobbelèr de verrassend lekkere borrel bij uitstek.
Warm met slagroom
Schrobbelèr is ook warm gedronken erg lekker. Bijvoorbeeld als het buiten wat kouder wordt en als lekkernij bij een kopje koffie. Zomaar een heerlijk moment!
On the Rocks
Met blokjes ijs krijgt Schrobbelèr een nieuwe dimensie. Heerlijk koel op een zonnig terras, of op een zwoele zomeravond.
Deze foto's hadden jullie nog te goed... een winters bezoekje aan het Donkmeer in Berlare.
Berlare is een gemeente in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. De gemeente telt ruim 14.000 inwoners. Het is een landbouw- en woondorp aan de Benedenschelde.
Het Donkmeer (60ha), ontstaan uit turfwinningsputten in het gehucht Donk in de deelgemeente Overmere, gelegen aan de rijksweg Gent-Dendermonde en is als landschap beschermd en een toeristische trekpleister.
Het Donkmeer heeft een wateroppervlakte van circa 86 hectare en is daarmee het tweede grootste meer in Vlaanderen. De diepte is gering en bedraagt maximaal 3,20 meter. Van het gebied is 30 hectare beschermd natuurreservaat, dat sinds 1993 wordt beheerd door de Vzw Durme. Bij het meer bevindt zich een eendendkooi.
Ook zijn er verschillende restaurants en cafés gevestigd. Dé specialiteit is paling; bereid op verschillend wijzen.
Als het hard genoeg vriest, is het Donkmeer dé plaats om te schaatsen.
Prachtig sfeerbeeld onderweg...
De Eendenkooi ligt in een oase van rust aan het Donkmeer. Men kan de Eendenkooi te voet of met de overzetboot bereiken.
Naast een weelde aan eenden wordt een gezinsvriendelijk aspect aangehouden met meerdere knuffel- en aaidieren.
Het bos- en waterrijke gebied van de Eendenkooi, waar vroeger op een vernuftige wijze wilde eenden werden aangelokt en gevangen, is sedert 1961 omgebouwd tot een dierenpark. Het is een heerlijk wandeldomein, waar de natuur-en dierenliefhebbers aan hun trekken komen.
Diverse soorten eenden, ganzen, zwanen, inheemse vogels, fazanten, naast flamingo's, pauwen, kraanvogels, edelherten, bambi's, geitjes, enz. verhogen het kijkgenot.
De Eendenkooi kan langs drie zijden bereikt worden : te voet langs de Brielstraat of het Brugsken, per overzetboot vertrekkend aan de Donklaan. Tijdens het hoogseizoen wordt een doorgang voorzien vanuit de Eendenkooi naar het Domein Nieuwdonk.
Ook de mannen én vrouwen van het rode kruis waren aanwezig, voor ingeval van...
Het Donkmeer is één grote turfput. Van het eind van de zeventiende tot ver in de negentiende eeuw werd turf gestoken om als brandstof verkocht te worden.
De turfsteker krijgt de eer die hem toekomt: hij is vereeuwigd in een standbeeld aan de kop van het Donkmeer.
Gezellig schaatsen... iets wat hier in België niet dikwijls kan..
Tip voor een zomers uitstapje naar het Donkmeer :
Elke eerste zondag van augustus organiseert VVV Donkmeer i.s.m. het gemeentebestuur de Waterfeesten van Vlaanderen.
Een greep uit het aanbod op en rond het Donkmeer: markt, kermisattracties, tal van optredens, demonstraties op en/of boven het water, …
Apotheose elk jaar is het Venetiaans vuurwerk boven het water.
De broccoli, die nauw verwant is aan de bloemkool, heeft zijn oorsprong in Italië, waar ze door de Oude Romeinen al in vroege tijden op grote schaal werd gecultiveerd. Eigenlijk gaat het om de bloem van de plant. De smaak lijkt op die van bloemkool, maar is wat fijner en pittiger. Broccoli kende wereldwijd in de gastronomie een grote doorbraak in de jaren tachtig en is sedertdien ingeburgerd in heel Europa en Noord-Amerika.
Onderzoek heeft aangetoond dat Broccoli de ziekte van Alzheimer zou kunnen tegengaan, omdat deze groente dezelfde werking als alzheimermedicatie zou kunnen hebben.
Verder hebben onderzoekers aan de Universiteit van Californië - Berkeley ontdekt dat bepaalde bestanddelen van broccoli (indolen, glucosinolaten) het lichaam tegen kanker schijnen te verdedigen. Ook zou broccoli tegen UV-licht beschermen, waarschijnlijk door de stof sulforafaan. Deze indolen worden in de maag afgebroken en omgezet tot het bestanddeel 3,3-di-indolylmethaan (DIM). DIM lijkt kanker een halt toe te roepen. DIM zou ook zorgen voor een verhoogde aanmaak van een bepaald eiwit dat kankercellen doodt en voor een verminderde aanmaak van een ander eiwit, waarvan kankercellen juist een verhoogde concentratie nodig hebben om te overleven.Een Brits onderzoek toont vermindering van risico op prostaatkanker met 400 gram broccoli per week in vergelijking met een controlegroep met 400 gram erwtjes. Onderzoekers van de universiteit van Warwick toonden aan dat koken of diepvriezen de gunstige werking met driekwart kan verminderen, terwijl bij wokken, stomen of bereiding in de magnetron de werkzame stoffen worden behouden. De gunstige invloed van broccoli ter voorkoming van prostaatkanker was al eerder aangetoond.
6 tips die je sneller van je verkoudheid verlossen
Voor velen is het een jaarlijkse traditie: de winter is in het land en ze sukkelen met een verkoudheid. Soms gaan deze loopneus en de hoestbuien snel over, maar soms lijken de symptomen voor een eeuwigheid aan te houden.
70 procent van de mensen die een verkoudheid oplopen, voelt zich binnen de week beter. Maar het kan ook gebeuren dat de symptomen twee weken duren. Dit kan door slechte gewoonten komen, we geven je zes redenen waarom je verkoudheid onnodig lang duurt.
Slaaptekort Slaap is ontzettend belangrijk voor je immuunsysteem. Uit onderzoek blijkt dat mensen die minder dan 7 uur per nacht slapen drie keer zoveel kans hebben een verkoudheid op te lopen dan wie meer dan 8 uur slaapt. Eens je dan een snotneus hebt, zal deze ook veel langer duren als je niet voldoende rust. Hoewel veel mensen gaan werken als ze ziek zijn, is het beter thuis te blijven en genoeg te rusten.
Weinig vloeistof Vloeistoffen spelen een belangrijke rol in je genezingsproces. Je kunt namelijk een loopneus en hoest verdrijven door meer te drinken, opteer voor water, sportdranken of vruchtensap. Als je te weinig drinkt, raak je gedehydrateerd, zeker omdat je meer water nodig hebt als je ziek bent, want je lichaam verliest meer vocht. Bij een gedehydrateerd lichaam houden de symptomen langer aan. Door meer te drinken, zul je sneller de opstoppingen ter hoogte van de borst en de neus doen verdwijnen, want het slijm kan er dan sneller weg.
Te veel medicatie Sprays die je neus vrijmaken, zorgen dat alles opdroogt. Op zich is dat niet erg, maar te veel kan symptomen erger maken en je ziekte verlengen. Deze medicatie verwijdert namelijk het water uit je slijmen, waardoor je beter kan ademen. De slijmen zelf gaan zo nog meer in de sinussen blijven hangen. De sprays zorgen ook voor extra symptomen. Als je ze te vaak gebruikt, verliest de medicatie zijn effect. Orale middelen kunnen voor een verhoogde bloeddruk, bevingen en constipatie zorgen.
Andere aandoeningen Een normale verkoudheid kan makkelijk verwisseld worden met andere aandoeningen zoals een sinusinfectie of allergieën. Mensen die al twee weken een loopneus hebben, beseffen vaak niet dat ze niet beter wordt omdat ze de verkeerde ziekte behandelen. Toch zijn er enkele symptomen die anders zijn bij een allergie. Bij een verkoudheid stapelen de symptomen zich rustig op en pieken na een paar dagen. Bij een allergie blijven ze lang aanhouden op hetzelfde niveau. Ook heb je bij een verkoudheid spierpijn, een lagere appetijt en ben je vermoeider.
Natuurlijke middelen Er zijn tal van natuurlijke middeltjes op de markt die beweren je verkoudheid te verhelpen. Maar volgens experts werken weinig van deze middeltjes echt en van velen is de negatieve impact nog niet geweten. Ook supplementen met vitamine C en D zullen je ontgoochelen, want de werking ervan is nog nooit bewezen.
Te veel sporten Veel mensen willen niet stoppen met sporten omdat ze zich ziek voelen. Je mag wel nog bewegen, maar gewoon op een lager niveau. Sport je teveel, dan wordt je immuunsysteem zwakker. In plaats van te 5 km te lopen, maak je beter een rustige wandeling.
Met vriesweer en een winterzonnetje begonnen we aan onze wandeltocht in Hansbeke.XML:NAMESPACE PREFIX = O />
Hansbeke is een dorp en in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Nevele.
Voor de naamsverklaring gaat men uit van de vorm Hamsebeke (1237) met de betekenis de beek naar of bij Hamme. Hamme is een wijk in het noorden van de gemeente, palend aan de Brugse Vaart en ham betekent landtong uitspringend in een overstromingsgebied van rivieren. In 1995 vierde Hansbeke zijn 850e verjaardag, want de naam Ansbeke werd voor het eerst vernoemd in een oorkonde die dateert van 1145.
De Kapel van O.-L.-Vrouw van Lourdes in Hansbeke (Nevele) is een bakstenen, neoromaans kapelletje dat werd gebouwd in opdracht van kasteelheer Borluut in 1877-1878. Het is een rechthoekig gebouw met een halfronde absis. De voorpuntgevel wordt bekroond door een arduinen kruis. De zijgevels zijn voorzien van een rondboogarcade met twee smalle rondboogvensters. In de kapel bevinden zich een houten altaar met een marmeren grafsteen van de familie Borluut en een Mariabeeld in een imitatiegrot.In 1981 werd de kapel beschermd als monument.
Schipdonkkanaal (officieel: Afleidingskanaal van de Leie) loopt over een lengte van 56 km vanaf Deinze in de provincie Oost-Vlaanderen tot in Zeebrugge in de provincie West-Vlaanderen, waar het uitmondt in de Noordzee.
Basiel De Craene (Waarschoot, 15 april 1880 – Merendree, 10 mei 1956) was een Vlaams dichter en priester.
Hij was de enige zoon van vier kinderen in het gezin van Petrus Johannes De Craene, timmerman-winkelier en van Maria Emerantia Daugimont, winkelierster.
Hij studeerde aan het Sint-Vincentiuscollege te Eeklo, het Klein-Seminarie te Sint-Niklaas, aan het Groot-Seminarie te Gent, en aan de Katholieke universiteit te Leuven, waar hij promoveert tot Baccalaureus in Kerkelijk Recht. In 1905 werd hij priester gewijd.
Sint-Radgundiskerk te Merendree.
De oorsprong van deze kerk gaat terug naar de 12e eeuw, toen er een éénbeukig, romaanse bedehuis opgetrokken werd. De vieringtoren en het transept zijn hiervan restanten.
In de 16e eeuw werd het schip (nog steeds éénbeukig) herbouwd. De zijbeuken werden tijdens de 18e eeuw toegevoegd. Tijdens de 19e eeuw verscheen er een bakstenen koor. Het interieur herbergt nog het 17e eeuwse, barokke koorgestoelte en de preekstoel uit 1698. De marmeren doopvont dateert uit de 18e eeuw.
In de kerk worden de relikwiën bewaard van de Heilige Gerulf, die rond 750 overleed. Deze wordt beschouwd als één van de allereerste Vlaamse martelaars.
Te Landegem werd in september 2008 een gedenkplaat ingehuldigd ter ere van brouwer Aimé Meiresonne. Deze staat in de Brouwerijstraat op de plaats waar het familiebedrijf gevestigd was van 1871 tot 1918.
Bloemen Blog in de kijker Borstkanker Christoff Dag van Dranken Fruit Gedachte Gedicht Gevonden op internet Groenten Handwerk Kralen Muziek Op wandel Paul Severs Planten Recept Spaans Zo lief Zomaar een kaartje
Typ het onderwerp hieronder in, en klik op zoeken.
Omdat er nog regelmatig nieuwe bloggers naar mijn verhaal vragen, zet ik het hier voor jullie neer.
Op 1 april 2003 liet ik een mammografie doen. De dokter die de echo en de resultaten van de mammografie bekeek zei direct dat hij iets verdachts zag. Ik stond te trillen op mijn benen, ik kon niet meer alleen naar huis gaan. Chris van zijn werk gebeld, en dan direct naar de huisarts. Vanaf dan ging alles in snel tempo. Allerhande test werden gedaan, foto longen, echo lever, MRI borst, biopsie van de tumor...
Ja, geen twijfel mogelijk : ik had borstkanker !
Dan krijg je een klap, dat is niet te verwoorden. En ik niet alleen...Hoe kon dat gebeuren ? Ik was pas 37 en er was geen voorgeschiedenis van borstkanker in de familie. Allerhande vragen gingen door mijn hoofd. Hoe verwerkte Chris dat nieuws ? En hoe moest ik dat aan mijn 12-jarige dochter zeggen en aan mijn moeder (die mijn vader al verloren was door longkanker).
Ik voelde me zo schuldig dat ik iedereen verdriet deed, hoewel het niet mijn fout was, en ik er niets kon aan doen. Mijn gedachten werkten direct op volle toeren. Wat moest er allemaal zo spoedig mogelijk gebeuren ? Ellen deed haar communie 6 weken later... dus haar communiefeest werd uitgesteld.
Ondertussen werd door de dokter direct alles geregeld voor een operatie. Ik kreeg wel de kans om zelf te beslissen wat ik wou. Alles weg van de eerste keer, of eerst chemo om de tumor te verkleinen om dan eventueel borstbesparend te opereren.
Maar dat zag ik niet goed zitten, dan ben je al heel erg verzwakt, en dan moet je nóg onder het mes... en ze konden me dan nog niet garanderen dat ze borstbesparend konden werken. Dus besliste ik maar direct de grote middelen. Dan zou ik me ook geruster voelen.
Er was ook één lymfeklier aangetast en dus werd beslist om tijdens dezelfde operatie 18 lymfeklieren te verwijderen.
Na de operatie kreeg ik ongeveer 3 weken de tijd om op krachten te komen, en dan begon de chemo. Op de dag van de eerste chemo werd er een porth-à-cath geplaatst. Het was een FEC-behandeling. Fluorouracil, Epirubicine en Cyclofosfamide. 6 keer met iedere keer 3 weken tussen. Dus in totaal ongeveer 5 maanden. Dat was een marteling : overgeven (de eerste dagen dag en nacht), misselijk, ... echt een ziek gevoel. En bijwerkingen... niet kunnen eten, darmproblemen, slijmvliezen in de mond ontstoken, problemen met slikken, oogirritaties, ontsteking van de slokdarm, hoofdpijn (precies een zenuwpijn op het hoofd) een abces op mijn amandelen.
Ook mijn geheugen was tijdens de chemo niet zoals voorheen : mijn denkvermogen was niet meer zoals vroeger, en ik kon me moeilijk concentreren. Ik was ook heel vergeetachtig.
En dan nog iets waar ik het moeilijk mee had... na de 1e chemo al viel mijn haar uit. Dat was echt ellendig. Ik had heel lang haar, en ik was daar trots op, en opeens heb je géén haar meer. Daar heb ik het wel moeilijk mee gehad. Ik had wel een pruik aangeschaft, maar dat was enkel een lapmiddel om mee buiten te komen. Ik voelde mij daar niet goed mee. Ik keek in de spiegel en het was precies iemand anders dat daar stond.
Na de chemo weer efkes de tijd gekregen om op krachten te komen en dan 8 weken bestralingen. Niet pijnlijk, maar heel erg vermoeiend. Spierpijn en gewrichtspijn vooral hiervan. Op het einde was mijn huid wel zo een beetje zwart geblakerd op de plaats van bestraling... maar met de tijd gaat dat weg.
Tegelijkertijd met de bestralingen begon ook de hormoontherapie : Nolvadex gedurende 5 jaar. En een paar maanden nadien kreeg ik ook Zoladex prikken om de eierstokken stil te leggen (gedurende 4 jaar). Op het moment dat de bestralingen ten einde waren was ik heel blij. Ik had zo'n gevoel dat ik dat toch ook doorgesparteld was... en dat het vanaf dat moment weer de goede kant uitging.
Nu zijn we ondertussen al meer dan 5 jaar verder en is de behandeling ten einde.
Ik ga wel nog wekelijks naar de kinesist voor lymfedrainage voor mijn dikke arm. Dat is iets wat waarschijnlijk blijvend zal zijn.
Natuurlijk iedere keer dat ik op controle moet gaan naar de kliniek komt de angst weer terug. Ik vraag me nog dikwijls af wat ik verkeerd heb gedaan, dat ik dit moest krijgen ? Maar niemand kan me een antwoord geven.
Het enige dat ik kan doen is proberen optimistisch te blijven... ik heb uiteindelijk nog een dochter en een echtgenoot die heel veel voor mij betekenen, en waar ik dus nog vele jaren wil blijven voor leven.
En dat het leven je toch niet spaart als je al iets ergs meegemaakt hebt, daar kunnen we ook van meespreken.
Op 22 aug 2009 kreeg Chris een hartinfarct. Hij werd met spoed naar de kliniek gevoerd. Diagnose : hartinfarct als gevolg van een volledig verstopte hoofdslagader. Bij een kijkoperatie werd er een stent geplaatst. Een aantal weken later werd er dan een 2e ader behandeld. Hier werden nog 2 stents geplaats. In totaal heeft hij er nu 3.
Dus, lieve bloggers, ik kan jullie maar 1 goede raad geven : geniet van het leven, iedere dag opnieuw want van het ene op het andere moment kan het gedaan zijn.
.jpg)
)
µ
