Inhoud blog
  • Ook geslaagd
  • Geslaagd
  • Fotoshoot
  • Rustig baasje = rustige hond
  • Sledetocht in Zweden
    Archief per jaar
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008
  • 2007
    Zoeken in blog

    E-mail ons

    Druk op onderstaande knop om Yanne en Peter te mailen

    Startpagina !
    Het leven in de roedel
    Dagboek van een roedel
    20-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Orde en harmonie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Die Malamutten zijn toch echt geen doetjes. Degenen die denken aanspraak te kunnen maken op een hogere plaats in de rangorde, zullen het zeker niet nalaten ervoor te vechten, zowel letterlijk als figuurlijk. En dit keer heeft zo'n gevecht blijvende sporen nagelaten. Wie de uitdager en wie de aanvaller was, hebben we opnieuw niet kunnen achterhalen maar het resultaat is wel dat Venus een stukje van haar rechteroor kwijt is. Het is gelukkig mooi genezen en niettegenstaande ze geen perfecte Malamuttenkop meer heeft, blijft ze nog altijd dezelfde Venus die haar neus (in dit geval 'oor') graag ergens tussen steekt. 
    We merken dus steeds meer dat we héél streng en héél consequent moeten optreden bij rangorde betwistingen en vooral bij dergelijke gevechten. In de roedel is er zowiezo een hiërarchie die wij ook tolereren maar agressief dominant gedrag accepteren we niet!  De (dreigende) aanvaller wordt daarbij kordaat op zijn plaats gezet met een korte tot langere verwijdering of beperking van vrij rondlopen als gevolg.
    Vroeger vroegen we ons af of we met dergelijk ingrijpen geen onduidelijkheid veroorzaakten bij het alfakoppel van de roedel. In de vrije natuur kunnen, bij een rangordbetwisting, altijd één of meerdere roedelleden de vlucht nemen. Onze roedel honden leeft echter binnen een omheining en is er van vluchten geen sprake. Een andere optie is... vechten. En gezien wij als alfa's boven de hondenalfa's staan, is het onze taak de orde te bewaren en harmonie te creëren in de roedel.

    Bijlagen:
    Venus.jpg (31.9 KB)   

    20-12-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    25-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Indi en Chimouk
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De aanpassing in de roedel verloopt vrij vlot. Vooral Gobi en Buddha (1 jaar oud) zijn dol op die 2 kleine speelkameraden. Ze hollen en bollen als onstuimige speelvogels. Zelfs Thorgal (2,5 jaar) doet nog af en toe mee. Alegro daarentegen heeft hen meteen duidelijk gemaakt dat er met hem niet te sollen valt. Met een grom en een snauw wisten ze nogal vlug dat ze beter een grote boog om hem heen maken, wat ze nog steeds doen.
    Ondertussen hebben ze ook hun naam gekregen: de iets blekere met de doorlopende kraag heet "Indi", de donkere met de onderbroken kraag heet "Chimouk". We hebben deze namen niet gegeven omwille van de betekenis maar omdat de klanken bij hen passen. Klanken zijn nl. zeer belangrijk bij honden. Ze verstaan immers geen woorden maar wel klanken. Zelfs subtiele intonatieverschillen zijn van belang.
    Indi is ingetogen, schuchter en voorzichtig. Chimouk is eerder onbevreesd, uitdagend en roekeloos. Eigenlijk 2 zeer verschillende karakters maar ze zijn heel erg gehecht aan elkaar. Dit is vooral voelbaar als ik hen apart neem om te trainen. Ja, er staat dagelijkse training op de agenda. Ik heb nl. besloten om met deze 2 honden ook de klassieke gehoorzaamheidstraining uit te testen naast hun roedelopvoeding. Ik ben benieuwd wat de combinatie van deze 2 verschillende manieren van aanpak zullen teweeg brengen. Ik ben ondertussen ook mijn licht gaan opsteken bij de opleiding als hondeninstructeur daar ik de verschillende benaderingsmethodes aan de lijve wil ondervinden om daarna zelf mijn besluiten te kunnen trekken.
    En dit alles is eigenlijk in functie van mijn volgende doel en dat is AAT (Animal Assisted Therapie) ofwel TAD in het nederlands (Therapie met Assistentie van Dieren). Er zit nl. heel wat potentieel in deze roedel. En daar ik al 24 jaar ervaring heb in het begeleiden van mensen met een beperking, wil ik deze ervaring koppelen aan onze passie en de roedel een meerwaarde geven. En blijkbaar zijn de sterrentekens mij op dit moment gunstig geweest en ben ik eigenlijk nogal onverwachts toch kunnen starten met de opleiding TAD waar ik al een tijd naar op zoek was. Ik ben heel erg benieuwd.

    Bijlagen:
    Indy en Chimouk.jpg (359 KB)   

    25-11-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    05-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Welkom in de roedel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Enkele dagen geleden zijn we ze gaan ophalen in het Antwerpse, de 2 kleine spruiten. Ze hebben de tocht vanuit Estland zonder problemen doorstaan. Ze zaten met z'n vieren gezellig samen in de koffer, 2.400 km lang. Dus auto rijden zijn ze al gewend. Het zijn 2 bijna identieke malamutjes met een zwarte mantel, de ene pikzwart, de ander met wat witte dekharen ertussen. Ze hebben 1 groot verschil: de ene heeft een doorlopende zwarte kraag, de andere is aan de halszijde onderbroken. Deze laatste heeft ook een iets fijnere lichaamsbouw, echter nauwelijks zichtbaar. Ja, we spreken dus nog steeds van 'de donkere' en 'de bleke'. We moeten hen eerst leren kennen vooraleer we hen een naam kunnen geven die helemaal bij hen past.
    De eerst kennismaking gaf al een duidelijk beeld: we brachten ze eerst in huis om ze hier even te laten wennen. Daar we hen al vrij vlug bij de roedel wilden brengen, hebben we hen ook meteen laten kennis maken met Akita en Ishtar, misschien wel iets té vlug. Toen Akita binnenkwam, was ze heel enthousiast nieuwsgierig maar tegelijk ook argwanend en liep nogal gespannen met rechte staart, rechtstaande oren en haren wat omhoog naar de kleintjes toe. De ene liep heel beheerst weg, de andere vloog verschrikt onder de kast waar ze het 1ste uur niet onderuit kwam. Gedurende de rest van de dag werd het contact dan beetje bij beetje opgebouwd. Akita weet ondertussen dat deze 2 pummeltjes geen bedreiging vormen en blijft hen geïnteresseerd gadeslaan. Ishtar daarentegen heeft zich even recht gezet, verstoord in zijn middagdut, is even gaan ruiken en heeft zich omgedraaid om zijn middagdut met een diepe zucht weer verder te zetten. Het leek alsof hij dacht: "Oh nee, niet weer zo'n kleine etters die mijn rust zullen verstoren." De eerste nacht hebben we ze in huis laten slapen, zodat we alles voldoende onder controle zouden hebben. Afgezien van enkele plasjes, is de nacht goed verlopen. Ondertussen slapen ze in de garage bij Akita en Ishtar. Ze lijken zich al helemaal te hebben aangepast. En Akita gaat helemaal op in haar moederrol die ze heel plichtsbewust opneemt. Ze houdt hen heel bezorgd in de gaten en komt tussen waar nodig.
    Vandaag, maandag, is het BARFdag, Bones And Raw Food. Ze hebben al meteen kunnen proeven van de feestmaaltijd en kennis gemaakt met de rest van de roedel!

    Bijlagen:
    Indy en Chimouk 1.jpg (60.1 KB)   

    05-10-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    31-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het blijft in de familie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ik denk dat we onze zoektocht kunnen staken. We kregen verleden week bericht van onze vrienden in Estland (van Karula's Wolfstrail) dat ze nog 2 zwart-witte puppyteefjes te koop hadden. Dit was eigenlijk geen nieuws meer maar er bleek een interessante wending nl. een Belgisch koppel had een puppy bij hen besteld en ze zouden zelf de reis naar Estland maken om de pup op te halen. Misschien kunnen ze dan wel 1 of 2 pups meer meenemen?! Goed idee, meteen kontakt genomen en de zaak geregeld. Binnen een maand zullen ze hier zijn...de 2 zusjes, geboren op  29 juli 2009, afstammelingen van onze Ishtar en Shakira.
    Het is even wennen...we zijn weer in blijde verwachting...we kunnen al op zoek gaan naar namen.

    Bijlagen:
    Pup.JPG (23.5 KB)   

    31-08-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    25-07-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.White Forest
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Niettegenstaande die franse Malamuteliefhebber ons geen pup heeft willen verkopen, heeft hij ons toch een mooi geschenk gegeven. Hij heeft ons verwezen naar Samuel en Cécile die heel liberaal leven met hun 80 poolhonden!! Ja, je leest het goed...tachtig!
    Samuel is een franse musher die in de loop der jaren afgedankte sledehonden is gaan opvangen. Hij heeft zich sinds enkele jaren gevestigd in de Belgische Ardennen bij de franse grens en heeft er samen met Cécile een educatief en recreatief project uitgewerkt rond het thema poolhonden. In de zomer kun je dit park gaan bezoeken en een wandeltocht maken met enkele honden. In de winter is hij nog steeds musher voor de toeristen in de Haute-Savoie in Frankrijk. 
    We zijn hen gaan bezoeken en hebben kennis gemaakt met hun poolkameraden. We voelden ons meteen thuis. Wat een paradijs...! Ze hebben Malamutes, Husky's, Samojeden en Groenlanders. Velen van hen zijn ex-topatleten of honden die net niet genoeg presteerden maar die nu nog steeds hun diensten bewijzen als sledehond voor het plezier.
    We hebben uren gepraat en informatie uitgewisseld. Dit zijn ook mensen die leven voor hun passie. En de honden...die hebben het goed. Ga zelf maar zien...www.whiteforest.be... Wij gaan in ieder geval nog terug.

    Bijlagen:
    http://www.whiteforest.be   

    25-07-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    12-07-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Te liberaal
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Daar we het team slechts met 2 honden hebben kunnen uitbreiden, zijn we dus op zoek gegaan naar een manier om het team op 8 honden te krijgen. Zelf opnieuw een nestje kweken leek ons niet zo'n goed idee daar we niet meteen een gepaste reu (zonder stamboom) kenden. Een vreemde Malamute in de roedel brengen was een andere optie maar gezien hun vechtgedrag en wij geen ervaring hebben met vreemde honden, rezen hier toch wel wat vraagtekens. Misschien zou het makkelijker zijn 1 of 2 pups binnen te brengen. Dan was de vraag: mét of zonder stamboom? Zouden we niet toch eens een stamboomhond nemen? En dan misschien eens een officieel nestje kweken? Het is opmerkelijk hoe je als mens zo onderhevig kunt zijn aan impulsen die je van menig kanten beïnvloeden die eigenlijk, bij nader toezien, toch niet echt stroken met wat je werkelijk zelf wil en voor staat. Daar Peter en ik ook wel wat verschillen van mening inzake het enerzijds kweken van honden en anderzijds opvangen van honden, was het niet evident een keuze te maken. Na een uitgebreide zoektocht en veel twijfels, hadden we beslist een puppyteef met stamboom aan te kopen bij een Malamute-liefhebber in Frankrijk. Het was nogal spannend geweest daar we bij andere kwekers telkens te laat bleken te zijn. Na heel wat heen en weer gemail en uitwisselen van informatie bleken we dit keer geluk te hebben...althans dachten we...Je wordt als aankoper van een stamboompup namelijk heel nauwgezet gescreend (wat ik een goede zaak vind) maar daar hadden wij echter geen baat bij. Blijkbaar waren er andere Malamutekwekers die vonden dat wij té 'liberaal' met onze honden omgaan. Té liberaal...wat dat dan ook moge zijn...!! Inderdaad, onze pups liggen niet onder een gloeilamp, wij geven geen papfles, wij knippen niet hun kleine nageltjes...Onze honden leven buiten, in roedel, zo natuurlijk mogelijk... Ze werpen hun pups in hun eigen gekozen hok op stro of onder de grond, ze kiezen zelf wanneer ze hun vleeskluif begraven, weer opgraven en afknagen, ze vliegen elkaar regelmatig in het haar, ...Ik leg hierbij weliswaar de nadruk op zo natuurlijk 'mogelijk' want het blijft uiteraard een roedel honden in gevangenschap waarbij je als mens wel duidelijk je rol als leider (alfa) hebt.
    En onze roedel krijgt wel degelijk de nodige verzorging, training en aandacht en dit op een gepast communicatieniveau. Onze honden zijn zelfs meer dan gewoon onze honden...zij brengen ons opnieuw dichter bij de natuur...terug naar de bron van het leven...ze leren ons gewoon 'eenvoudig' te leven...!

    Bijlagen:
    Roedel in aktie.JPG (36.6 KB)   

    12-07-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (1)
    05-06-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuw leadingduo
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het duo Venus-Goby vooraan blijkt toch niet zo'n ideaal koppel te zijn. Venus loopt goed als swingdog (op de 2de rij) maar als leadingdog volgt ze niet voldoende de commando's op. Ze laat ook te veel haar 'liever lui dan moe' kant zien. We hebben haar dus terug op de 2de rij gezet naast Buddha waar ze nu zonder morren goed meeloopt.
    Dit betekent dat Allegria opnieuw vooraan naast haar dochter Goby loopt. Ze vertoont geen rare streken meer en doet haar best om de commando's op te volgen, uiteraard als er geen kat of  konijn voorbij rent.
    Goby heeft ook leiderstalent in zich maar is momenteel nog een 'spring in 't veld' die graag haar eigenwijze neus achterna gaat, wat echter gevolgd wordt door een trek in de juiste richting van haar moeder.
    Buddha loopt gezwind mee maar vindt dat alles onderweg zo veel interessanter is dat hij niet lijkt te beseffen wat zijn taak nu eigenlijk is.
    De wheeldogs Thorgall en Alegro daarentegen laten zich niet afleiden en kennen hun taak: 'trekken'! Ze lopen niet supersnel (een Malamute heeft zowiezo niet de snelheid van een Husky of een Groenlander) maar het zijn volharders, ze gaan voor de lange afstand.
    En dat is ook ons doel: lange tochten maken. Maar we hebben nog steeds niet het gewenste team, we missen er nog twee. Er waren 2 plaatsen voorzien in het team voor Tibet en Gipsy maar ze zijn helaas vertrokken met een andere bestemming...
    We weten momenteel niet zo goed hoe we het verder zullen aanpakken. Op zoek gaan naar 2 nieuwe pups? Deze zijn echter niet zo makkelijk aan te kopen, vooral niet als het om stamboomhonden gaat en Malamutten zonder stamboom liggen ook niet dik bezaaid...Of jonge volwassen honden in de roedel integreren? Hun vechtgedrag vormt hierbij echter een obstakel... We laten het probleem nog even sudderen...er zal wel ten gepaste tijde een oplossing komen.

    Bijlagen:
    Leaddogs.jpg (38.6 KB)   

    05-06-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    13-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het team groeit...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ondertussen hebben we het team van 4 uitgebreid met de 2 andere puppy's, Goby en Buddha, die momenteel gezond en wel aan het puberen zijn. Goby heeft duidelijk aanleg om leadingdog te worden. Verleden weekend hebben we haar vooraan gezet daar Allegria heel erg tegendraads deed en verschillende keren, zonder duidelijke aanleiding, zomaar ging zitten tijdens de rit. Of gaf ze aan dat ze de brui gaf aan het leiden van het team? Ze was immers altijd meer haar jachtinstinct aan het volgen dan het parcours. Goby naast Venus echter ging meteen goed, gaf blijk van een gezonde werklust en zorgde er ook voor dat de lijn meer gespannen bleef. Buddha loopt mee als swingdog. Hij doet dit niet slecht maar is zeer nieuwsgierig naar alles wat hij tegenkomt langs de weg. Niet abnormaal natuurlijk tijdens deze pubertijd. Luisteren is echter ook nog niet zijn beste kant. Het zal zeer consequent werken worden met hem.

    Bijlagen:
    Mushingteam.jpg (34.5 KB)   

    13-05-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (1)
    07-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aktie zwerfvuil
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De laatste tijd valt het ons enorm op hoeveel zwerfvuil we tegenkomen tijdens onze trektochtjes. De honden krijgen het bij het lopen nogal warm en kiezen dan graag de frisse graskant. Daar moeten ze echter dikwijls slalommen tussen verdwaalde plastic potjes, blikjes, snoepverpakking enz. Vooral verpletterde blikjes zijn gevaarlijk voor hen daar deze gemakkelijk wondes in hun poten kunnen veroorzaken.
    We hadden al eerder overwogen om daar iets tegen te ondernemen en toen we de voorstelling van de aktie "Zwerfvuil in de vuilbak" in de afvalkrant van Kortrijk zagen, zijn we meteen het ter beschikking gestelde materiaal gaan halen bij Imog. 
    Met de kar volgeladen met affiches, waarschuwingsbordjes en vuilzakken, hebben we onze parcours afgelegd en daar waar aangewezen en mogelijk was ons sensibiliseringsmateriaal aangebracht. Ja, we hadden na elke tocht toch wel een vuilzak PMD  en een vuilzak ander afval bijeengeraapt.
    Nu nog hopen dat de bordjes en affiches hun werk doen en dat het toch enkelen zal aansporen om hun afval even bij te houden tot ze een vuilbak tegenkomen. Zo zal het ook een stuk veiliger lopen zijn voor ons team!

    07-05-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    30-04-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Afscheid...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ja, hier zijn we terug na een half jaar stilte. Rustig was het anders niet. We zijn heel hard bezig geweest met opknappingswerken aan het huis en allerhande achterstallige werkjes. Papier- en schrijfwerk blijven dan altijd achterwege. We hebben ook wat moeilijke momenten gehad: we hebben met drieën een zware bronchitis gehad en we zijn 2 van onze 4 puppy's verloren aan een ons onbekende besmettelijke ziekte in één week tijd toen ze 6 maanden waren: Gipsy en Tibet. Bij Gipsy heeft de dierenarts nog een poging gedaan hem weer leven in te spuiten terwijl we eigenlijk al wisten dat het een verloren zaak was. De ene dag liep hij nog rond, weliswaar wat passief, en de volgende morgen was bijna alle leven al uit hem verdwenen. Tibet daarentegen, die na enkele dagen dezelfde symptomen vertoonde, hebben we in huis gehaald omwille van de vrieskou maar ook hij heeft de morgen niet gehaald. De dierenarts kon er geen diagnose aan linken. De andere roedelleden zijn er echter van gespaard gebleven. Oef! Het was even angstig, vooral toen een week later Venus heel erge vergiftigingsverschijnselen vertoonde na het knabbelen aan één of ander rottend kadavertje. Vermoedelijk heeft ze het meeste vergif toch kunnen overgeven, want vooraleer de dierenarts er aan kwam was het ergste al voorbij. Nogmaals oef! Het doet goed om nog even iets over hen te schrijven. Ze hebben een kort maar mooi leven gehad. "Het ga jullie goed Tibet en Gipsy".
    Ja, het is steeds weer wikken en wegen of we nu de dierenarts erbij halen of dat we moeder natuur haar werk laten doen. Wij hebben zelf ook onze bronchitis doorstaan zonder enige medicatie of tussenkomst van een dokter. Peter heeft 2 weken in bed gelegen zonder enig voedsel, enkel water. Toen hij uiteindelijk volledig genezen was, had hij zich al in maanden niet meer zo vitaal gevoeld. Wij zijn ervan overtuigd dat het lichaam van een levend wezen een hoge graad van zelfregulering en zelfgenezing bevat. Het is een kwestie van het te geloven en de kracht en het doorzettingsvermogen te hebben om de periode van zwakte en ziekte te "beleven" en in de "aanvaarding" te gaan. Verzet maakt alleen nog zieker!

    30-04-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)


    >

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!