Inhoud blog
  • Ook geslaagd
  • Geslaagd
  • Fotoshoot
  • Rustig baasje = rustige hond
  • Sledetocht in Zweden
    Archief per jaar
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008
  • 2007
    Zoeken in blog

    E-mail ons

    Druk op onderstaande knop om Yanne en Peter te mailen

    Startpagina !
    Het leven in de roedel
    Dagboek van een roedel
    12-07-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Te liberaal
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Daar we het team slechts met 2 honden hebben kunnen uitbreiden, zijn we dus op zoek gegaan naar een manier om het team op 8 honden te krijgen. Zelf opnieuw een nestje kweken leek ons niet zo'n goed idee daar we niet meteen een gepaste reu (zonder stamboom) kenden. Een vreemde Malamute in de roedel brengen was een andere optie maar gezien hun vechtgedrag en wij geen ervaring hebben met vreemde honden, rezen hier toch wel wat vraagtekens. Misschien zou het makkelijker zijn 1 of 2 pups binnen te brengen. Dan was de vraag: mét of zonder stamboom? Zouden we niet toch eens een stamboomhond nemen? En dan misschien eens een officieel nestje kweken? Het is opmerkelijk hoe je als mens zo onderhevig kunt zijn aan impulsen die je van menig kanten beïnvloeden die eigenlijk, bij nader toezien, toch niet echt stroken met wat je werkelijk zelf wil en voor staat. Daar Peter en ik ook wel wat verschillen van mening inzake het enerzijds kweken van honden en anderzijds opvangen van honden, was het niet evident een keuze te maken. Na een uitgebreide zoektocht en veel twijfels, hadden we beslist een puppyteef met stamboom aan te kopen bij een Malamute-liefhebber in Frankrijk. Het was nogal spannend geweest daar we bij andere kwekers telkens te laat bleken te zijn. Na heel wat heen en weer gemail en uitwisselen van informatie bleken we dit keer geluk te hebben...althans dachten we...Je wordt als aankoper van een stamboompup namelijk heel nauwgezet gescreend (wat ik een goede zaak vind) maar daar hadden wij echter geen baat bij. Blijkbaar waren er andere Malamutekwekers die vonden dat wij té 'liberaal' met onze honden omgaan. Té liberaal...wat dat dan ook moge zijn...!! Inderdaad, onze pups liggen niet onder een gloeilamp, wij geven geen papfles, wij knippen niet hun kleine nageltjes...Onze honden leven buiten, in roedel, zo natuurlijk mogelijk... Ze werpen hun pups in hun eigen gekozen hok op stro of onder de grond, ze kiezen zelf wanneer ze hun vleeskluif begraven, weer opgraven en afknagen, ze vliegen elkaar regelmatig in het haar, ...Ik leg hierbij weliswaar de nadruk op zo natuurlijk 'mogelijk' want het blijft uiteraard een roedel honden in gevangenschap waarbij je als mens wel duidelijk je rol als leider (alfa) hebt.
    En onze roedel krijgt wel degelijk de nodige verzorging, training en aandacht en dit op een gepast communicatieniveau. Onze honden zijn zelfs meer dan gewoon onze honden...zij brengen ons opnieuw dichter bij de natuur...terug naar de bron van het leven...ze leren ons gewoon 'eenvoudig' te leven...!

    Bijlagen:
    Roedel in aktie.JPG (36.6 KB)   

    12-07-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (1)
    05-06-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuw leadingduo
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het duo Venus-Goby vooraan blijkt toch niet zo'n ideaal koppel te zijn. Venus loopt goed als swingdog (op de 2de rij) maar als leadingdog volgt ze niet voldoende de commando's op. Ze laat ook te veel haar 'liever lui dan moe' kant zien. We hebben haar dus terug op de 2de rij gezet naast Buddha waar ze nu zonder morren goed meeloopt.
    Dit betekent dat Allegria opnieuw vooraan naast haar dochter Goby loopt. Ze vertoont geen rare streken meer en doet haar best om de commando's op te volgen, uiteraard als er geen kat of  konijn voorbij rent.
    Goby heeft ook leiderstalent in zich maar is momenteel nog een 'spring in 't veld' die graag haar eigenwijze neus achterna gaat, wat echter gevolgd wordt door een trek in de juiste richting van haar moeder.
    Buddha loopt gezwind mee maar vindt dat alles onderweg zo veel interessanter is dat hij niet lijkt te beseffen wat zijn taak nu eigenlijk is.
    De wheeldogs Thorgall en Alegro daarentegen laten zich niet afleiden en kennen hun taak: 'trekken'! Ze lopen niet supersnel (een Malamute heeft zowiezo niet de snelheid van een Husky of een Groenlander) maar het zijn volharders, ze gaan voor de lange afstand.
    En dat is ook ons doel: lange tochten maken. Maar we hebben nog steeds niet het gewenste team, we missen er nog twee. Er waren 2 plaatsen voorzien in het team voor Tibet en Gipsy maar ze zijn helaas vertrokken met een andere bestemming...
    We weten momenteel niet zo goed hoe we het verder zullen aanpakken. Op zoek gaan naar 2 nieuwe pups? Deze zijn echter niet zo makkelijk aan te kopen, vooral niet als het om stamboomhonden gaat en Malamutten zonder stamboom liggen ook niet dik bezaaid...Of jonge volwassen honden in de roedel integreren? Hun vechtgedrag vormt hierbij echter een obstakel... We laten het probleem nog even sudderen...er zal wel ten gepaste tijde een oplossing komen.

    Bijlagen:
    Leaddogs.jpg (38.6 KB)   

    05-06-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    13-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het team groeit...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ondertussen hebben we het team van 4 uitgebreid met de 2 andere puppy's, Goby en Buddha, die momenteel gezond en wel aan het puberen zijn. Goby heeft duidelijk aanleg om leadingdog te worden. Verleden weekend hebben we haar vooraan gezet daar Allegria heel erg tegendraads deed en verschillende keren, zonder duidelijke aanleiding, zomaar ging zitten tijdens de rit. Of gaf ze aan dat ze de brui gaf aan het leiden van het team? Ze was immers altijd meer haar jachtinstinct aan het volgen dan het parcours. Goby naast Venus echter ging meteen goed, gaf blijk van een gezonde werklust en zorgde er ook voor dat de lijn meer gespannen bleef. Buddha loopt mee als swingdog. Hij doet dit niet slecht maar is zeer nieuwsgierig naar alles wat hij tegenkomt langs de weg. Niet abnormaal natuurlijk tijdens deze pubertijd. Luisteren is echter ook nog niet zijn beste kant. Het zal zeer consequent werken worden met hem.

    Bijlagen:
    Mushingteam.jpg (34.5 KB)   

    13-05-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (1)
    07-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aktie zwerfvuil
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De laatste tijd valt het ons enorm op hoeveel zwerfvuil we tegenkomen tijdens onze trektochtjes. De honden krijgen het bij het lopen nogal warm en kiezen dan graag de frisse graskant. Daar moeten ze echter dikwijls slalommen tussen verdwaalde plastic potjes, blikjes, snoepverpakking enz. Vooral verpletterde blikjes zijn gevaarlijk voor hen daar deze gemakkelijk wondes in hun poten kunnen veroorzaken.
    We hadden al eerder overwogen om daar iets tegen te ondernemen en toen we de voorstelling van de aktie "Zwerfvuil in de vuilbak" in de afvalkrant van Kortrijk zagen, zijn we meteen het ter beschikking gestelde materiaal gaan halen bij Imog. 
    Met de kar volgeladen met affiches, waarschuwingsbordjes en vuilzakken, hebben we onze parcours afgelegd en daar waar aangewezen en mogelijk was ons sensibiliseringsmateriaal aangebracht. Ja, we hadden na elke tocht toch wel een vuilzak PMD  en een vuilzak ander afval bijeengeraapt.
    Nu nog hopen dat de bordjes en affiches hun werk doen en dat het toch enkelen zal aansporen om hun afval even bij te houden tot ze een vuilbak tegenkomen. Zo zal het ook een stuk veiliger lopen zijn voor ons team!

    07-05-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    30-04-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Afscheid...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ja, hier zijn we terug na een half jaar stilte. Rustig was het anders niet. We zijn heel hard bezig geweest met opknappingswerken aan het huis en allerhande achterstallige werkjes. Papier- en schrijfwerk blijven dan altijd achterwege. We hebben ook wat moeilijke momenten gehad: we hebben met drieën een zware bronchitis gehad en we zijn 2 van onze 4 puppy's verloren aan een ons onbekende besmettelijke ziekte in één week tijd toen ze 6 maanden waren: Gipsy en Tibet. Bij Gipsy heeft de dierenarts nog een poging gedaan hem weer leven in te spuiten terwijl we eigenlijk al wisten dat het een verloren zaak was. De ene dag liep hij nog rond, weliswaar wat passief, en de volgende morgen was bijna alle leven al uit hem verdwenen. Tibet daarentegen, die na enkele dagen dezelfde symptomen vertoonde, hebben we in huis gehaald omwille van de vrieskou maar ook hij heeft de morgen niet gehaald. De dierenarts kon er geen diagnose aan linken. De andere roedelleden zijn er echter van gespaard gebleven. Oef! Het was even angstig, vooral toen een week later Venus heel erge vergiftigingsverschijnselen vertoonde na het knabbelen aan één of ander rottend kadavertje. Vermoedelijk heeft ze het meeste vergif toch kunnen overgeven, want vooraleer de dierenarts er aan kwam was het ergste al voorbij. Nogmaals oef! Het doet goed om nog even iets over hen te schrijven. Ze hebben een kort maar mooi leven gehad. "Het ga jullie goed Tibet en Gipsy".
    Ja, het is steeds weer wikken en wegen of we nu de dierenarts erbij halen of dat we moeder natuur haar werk laten doen. Wij hebben zelf ook onze bronchitis doorstaan zonder enige medicatie of tussenkomst van een dokter. Peter heeft 2 weken in bed gelegen zonder enig voedsel, enkel water. Toen hij uiteindelijk volledig genezen was, had hij zich al in maanden niet meer zo vitaal gevoeld. Wij zijn ervan overtuigd dat het lichaam van een levend wezen een hoge graad van zelfregulering en zelfgenezing bevat. Het is een kwestie van het te geloven en de kracht en het doorzettingsvermogen te hebben om de periode van zwakte en ziekte te "beleven" en in de "aanvaarding" te gaan. Verzet maakt alleen nog zieker!

    30-04-2009 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    28-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Al 3 maanden...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De tijd vliegt...!!! Vandaag zijn ze al 13 weken! En die kleine hummels groeien...en bloeien...!!! Het is zo mooi om ze te zien evolueren, om te zien hoe ze hun plaats in de roedel zoeken, hoe de alfa hen corrigeert, hoe de anderen met hen spelen, hoe de moeders beetje bij beetje afstand van hen nemen maar hen toch vanop afstand in het vizier blijven houden. Vanaf 2 maanden zijn we begonnen met hen mee te nemen naar de grote weide rond de vijver zonder de moeders. Op die manier leren ze dat wij de alfa's zijn, dat wij tijdens de wandeling hun leiders en beschermers zijn. Dus ze volgen, ze hebben geen andere keuze want zonder roedel zijn ze verloren. Ze zijn ook zo nieuwsgierig: hun eerste kennismaking met de wijdsheid van de open vlakte, de eerste pootjes in die grote plas water, het vastgrabbelen van een dode kikker, een konijn die voorbijstuift, blètende schapen, immens grote paarden...!!! Ze krijgen er niet genoeg van en terug gaan naar de thuisroedel is altijd te vroeg.
    In ieder geval, we genieten allen van deze rijke ervaring.

    28-10-2008 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    21-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Met vier op de zwier
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Eindelijk zijn de nachten weer koud en kunnen we 's morgens opnieuw een jas verdragen. Gisteren hebben we onze 1ste rit gemaakt met onze 4 turbo's. Als ze starten, vliegen ze wel aan 30 km/u  vooruit. Na één rondje rond de vijver, gingen ze over naar draf maar 5 rondjes lopen (ong. 6 km) is uiteindelijk een goede prestatie na hun zomerrust.
    Ondertussen komen de kleintjes, die morgen 2 maanden worden, hoe langer hoe verder de voortuin in. Vorige week lieten de mama's hen niet verder dan halverwege de tuin lopen. Het voorste gedeelte, dicht bij de keuken waar de anderen altijd liggen, leek nog niet veilig genoeg. Vandaag waagden ze zich voor de 1ste maal helemaal vooraan. Maar niet voor lang want toen Allegro en Thorgal heftig tegen elkaar tekeer gingen, kozen ze nogal vlug het hazepad.
    Allegro doet momenteel inderdaad heel heftig de laatste dagen want Shakira is loops. De vorige keren liet ze zich niet dekken maar nu blijkbaar wel. Thorgal moet echter uit de buurt blijven. We hebben hem verleden week opnieuw laten castreren maar hij zou echter pas helemaal onvruchtbaar zijn na een maand. Benieuwd of Allegro er zal in slagen hem op afstand te houden.
    (Op de foto: li.: Alegria en re.: Thorgal)

    21-09-2008 om 21:27 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    16-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op stap
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Gisteren 7 weken. Zondag hebben ze hun eerste pasjes in die grote onbekende buitenwereld gezet. We hebben de 4 puppy's meegenomen naar de grote prairie zonder de mama's. Ze gaven ons meteen alle vertrouwen en huppelden achter ons aan. Het is namelijk de bedoeling dat ze ons zien als hun leiders, boven hun honderoedelalfa's. Het teefje was in het begin wat argwanend en waagde het zelfs om rechtsomkeer te maken om terug naar de roedel te lopen. Maar na enkele meters en wat gehuil, gaf ze het op en kwam ons en haar broertjes toch achterna.
    Het wordt nu wel tijd dat we ze namen geven. We hebben al enkele voorkeuren maar moeten nog definitieve keuzes maken. We vinden het ook belangrijk dat iedere hond een naam krijgt die zijn wezen kracht geeft. 

    16-09-2008 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    12-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verdriet
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vandaag hebben we droevig nieuws te melden. Peter heeft vanmorgen het molligste en wolligste puppytje (rechts op de foto) levenloos gevonden in het stenen hok. We hadden al gemerkt dat hij de laatste dagen er nogal apatisch bijlag en minder ging spelen. We dachten dat hij vooral schrik had van de hevige ruzies tussen de volwassen honden die heviger geworden zijn sedert er puppy's zijn. Maar er was blijkbaar iets meer aan de hand. Hij leek echter niet ziek maar we vermoeden dat onze Allegro hem iets té hardtandig zal aangepakt hebben. We hebben de laatste week gemerkt dat hij absoluut niet kan verdragen dat de kleintjes in zijn poten sabbelen.  Hij reageert hierop met een snauw en soms zelfs een beet, zo te horen aan het schril getier van de terechtgewezen puppy.  We voelen verdriet, de kleine puppy maakte reeds deel uit van de roedel, ook al had hij nog geen naam (wij beginnen maar namen te geven als ze wat afstand gaan nemen van de moeder). We kunnen gemakkelijk aanvaarden dat er puppy's sterven kort na de geboorte. Het is een natuurlijk gegeven dat de zwakste niet overleven en daar komen we ook niet in tussen. Maar als een kleintje van 6 weken bezwijkt aan de beet van een ander roedellid, dan nog van de alfa, dan moeten we toch even slikken. Is onze alfa te bruut? Is hij te onervaren? Allegro heeft nochtans onze jongste roedelleden, Venus en Thorgal, altijd op een gepaste manier terecht gewezen, nog voor hij het leiderschap had overgenomen. Wij, als opperalfa's, zullen een poging doen om hem wat in te tomen en hem duidelijk te maken dat puppyopvoeding niet zo hard hoeft te zijn. 

    12-09-2008 om 22:06 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    01-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Puppyspeeltijd
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Na die ene ontmoetingsdag met de buitenwereld, zijn de puppy's maar weer lekker gezellig met de mama's in hun hok verdwenen. De strowarmte van het nest zal uitnodigender geweest zijn om veel te slapen dan het grillige nazomerweer.
    Nu we 5 weken verder zijn, is er al meer leven in de brouwerij. Iedere dag waggelen ze naar buiten, snuffelen heel nieuwsgierig rond maar lopen niet verder dan 2 meter van het hok. De andere honden willen natuurlijk meteen kennis maken met deze nieuwe kleine hummels maar de mama's houden ze nog grommend op afstand. Toch is tante Venus (de zus van papa Thorgal) meteen klaar om mee te helpen zorg dragen. Als ze haar wortel krijgt, gaat ze die meteen in het hok leggen bij de kleintjes terwijl de mama's er even niet op letten. En een wortel is altijd mooi meegenomen om gretig in te bijten, dan bijten ze eventjes niet in elkaars oren of poten. Ja, want nu zijn ze goed aan het experimenteren met spelletjes. Wie is de sterkste? Wie is de slimste? Wie is de snelste? Wie is de dominantste?

    01-09-2008 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    18-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De eerste stapjes in de wijde wereld
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Vandaag zijn die kleine hummeltjes al 3 weken oud. Gisteren,  net op die zonnige 21ste dag, hebben ze hun eerste stapjes buiten gewaagd, heel onzeker maar toch nieuwsgierig naar wat daarbuiten te beleven viel. Ze bleven heel dicht in elkaars buurt en nog het liefst dicht bij de mama's.

    18-08-2008 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    07-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vrede in het kraamhok
    Klik op de afbeelding om de link te volgen We zijn ondertussen 10 dagen verder en de oogjes beginnen open te gaan. Dat betekent dat de puppy's ook al beginnen te horen. Yanah verlaat nu al iets langer het nest waarbij Allegria dan de zorg gaat overnemen. Wanneer Yanah er wel is, dan ligt zij zowiezo bij de jongen en ligt Allegria voor de uitgang van het hok om de wacht te houden. 's Nachts daarentegen zorgen ze samen voor de puppy's in het hok en zien we dat de jongen aan beide teven gaan drinken. Je ziet, we hoefden ons eigenlijk geen zorgen te maken (wat we de eerste dagen wel deden), de honden zijn intelligent genoeg om het onder elkaar uit te klaren. Hun plaats in de roedel bepaalt wie het voor het zeggen heeft en dit wordt meestal als vanzelfsprekend aanvaard. In dit geval gaat Allegria zonder meer akkoord dat Yanah de leiding neemt in de zorg voor hun beide nesten. En het is mooi om te zien hoe ze elkaar hierin aanvullen.
    Mensen zouden hier meer een voorbeeld moeten aan nemen!

    07-08-2008 om 13:55 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    05-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuw leven in de roedel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ja, onze Thorgal heeft inderdaad nog een teelbal die werkt. We wisten dat hij zijn tante Yanah en zijn nicht Allegria gedekt had en half juli was het ons heel duidelijk: beiden waren hoogzwanger. Dit is hier dus een geval van lijnteelt: beide honden hebben gezamenlijke voorouders maar zijn niet zo nauw verwant als bij inteelt (= 1ste generatie). Lijnteelt vormt geen probleem als het de bedoeling is om je eigen lijn te behouden en mogelijks te versterken.
    En maandag 28 juli was het zover: Allegria had 's morgens rond 8u 1 puppy geworpen, gewoon op haar vaste plek waar ze altijd ligt in de voortuin. Ze was onrustig, liep heen en weer en liet het jong alleen. Alegro begon het te besnuffelen en keek heel verwonderd naar dit nieuwe schepsel in de roedel. Daar hij er iets té enthousiast mee begon te spelen en Allegria niet ingreep, heeft Peter dit maar gedaan en de puppy in één van de hokken gelegd waarop Yanah meteen bij het jong ging liggen, nog voor Allegria het hok kon binnengaan. Na enige tijd wierp Allegria nog een puppy, ditmaal onder de struiken in de achtertuin en bleef onrustig heen en weer lopen van het ene jong naar het andere. Op dat moment had Peter beslist wat afstand te nemen om het proces zijn natuurlijke gang te laten gaan. Hij zag nog net dat Allegria haar beide puppy's ging verleggen onder de struiken in de voortuin, in één van de vele putten die Yanah de laatste week had gegraven, en erbij ging liggen. Onmiddelijk ging Yanah haar achterna waarop ze prompt bovenop Allegria ging liggen!?
    Toen we 's avonds gingen kijken, lagen Allegria en Yanah beiden onder dezelfde struiken, Allegria met 1 puppy en Yanah met 7 puppy's!! (waarvan eentje gestorven was). Aan het bloed aan Yanahs staart te zien, was het duidelijk dat ze zelf ook geworpen had. Yanah 7 puppy's en Allegria maar 1 puppy?? Dit leek ons zo onwaarschijnlijk. We weten dus wel dat Yanah een echte moederkloek is en verdenken er haar dus van dat ze enkele puppy's van Allegria heeft gepakt. Ze heeft dit al eerder gedaan in het verleden en telkens als er puppy's in de roedel zijn, dan is zij er steeds bij de pinken bij om het moederschap op te nemen. In dit geval zullen we wellicht moeilijk kunnen achterhalen wie nu werkelijk de moeder is van welke puppy (tenzij met een DNA-test) maar gezien we de puppy's in de roedel willen houden om ons span uit te breiden, is dit voor ons eigenlijk niet van primair belang.
    Als Peter de volgende morgen de honden gaat voeden, liggen beide moeders nog braaf naast elkaar, Allegria nog steeds met 1 puppy en Yanah met 6  waarvan opnieuw eentje het leven heeft gelaten. Wat opmerkelijk is, is dat Yanah haar plaats niet verlaat, zelfs niet om te eten of te drinken. Als Allegria echter haar plek verlaat om haar maag te gaan vullen, wordt Yanah meteen onrustig en heeft de neiging om haar ook nog te ontfermen over de puppy van haar buurvrouw.
    Als we 's avonds even van dichtbij willen gaan kijken, worden we zonder probleem toegelaten terwijl ze de andere honden met hun gegrom op afstand houden. We vinden nog een puppytje dat het niet gehaald heeft. We hopen dat de 5, die nu nog overblijven, sterk genoeg zullen zijn om te overleven. Eentje ligt nog steeds bij Allegria en de andere 4 bij Yanah.
    Diezelfde avond laat, zijn we nog genoodzaakt geweest in te grijpen daar hevige regenbuien hun schuilplek onveilig maakten en ze zelf hun puppy's niet in veiligheid konden brengen in de hokken daar het hek tussen de voor-en achtertuin was dicht gewaaid.

    05-08-2008 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    11-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een boom die niet schuiven wilde...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De laatste 2 dagen was het 's morgens vroeg al 16°, dus platte rust! Eergisteren was het net goed, dus keuze viel op de 16 km tocht naar Bellegembos. Peter koos om dit keer mee te rijden met de fiets en deze keuze was duidelijk geen toeval! We hebben nl. ons eerste accident gehad. Een stevige boom heeft niet willen schuiven en de kar kon hem blijkbaar niet ontwijken! Ja, na de rustpauze in het bos, vervolgden we onze weg en moesten we even slalommen tussen de bomen op een nogal hobbelig parcours. De honden waren de bocht al voorbij en vonden dat het wat sneller kon gaan. Ik was net afgestapt om de kar het bergje op te duwen en daar werd waarlijk de kar uit mijn handen gerukt. Ik riep nog uit volle borst "Stop!" maar daar ging de kar al het bergje weer af en kwakte in volle vaart tegen die boom die niet schuiven wilde. Ik dacht meteen: " Geen paniek, robuuste kar, 4X4, tout terrains..., eventjes achteruit om meteen weer verder te gaan maar... iets haperde! Peter had het meteen gezien, de rechterbumper was geplooid en zette het wiel klem. Even aan trekken om die ijzeren buis weer op zijn plaats te krijgen leek meteen een lachertje. Volgende mogelijkheid: de ijzeren buis waar het zadel van Peters fiets op vast zit, paste net in de bumperbuis. Het leek een stevige hefboom maar Peters trekkracht schoot tekort. Trekken, duwen, stampen...de buis bewoog geen vin. Gelukkig had Peter het lumineuze idee gehad met zijn fiets mee te rijden. Hij dus de fiets terug op, richting huiswaarts om degelijk materiaal te halen. De honden hadden ondertussen al door dat er iets niet in orde was en wilden het liefst verder lopen. Dit was nu even het moment om hen te leren dat ze in bepaalde situaties ingespannen moeten kunnen wachten tot ze verdere orders krijgen. Peter vertrok, even verwarring, onrust en ongeduld. Ik ging er kalm bij zitten   en begon spontaan een wiegeliedje te zingen (van de tijd toen mijn zoon baby was), wat hen blijkbaar vertrouwen gaf. Ze begrepen dat er geen gevaar was en de teven hadden nogal vlug door dat het een kwestie van wachten zou zijn. De reu's gingen echter niet meteen akkoord. Thorgal toerde onrustig rond de boom waaraan hij vastgemaakt was, tot hij uiteindelijk het voorbeeld van zijn naaste teamgenote, Alegria, volgde en ook ging liggen. Allegro was echter een ander paar mouwen! Hij bleef maar aan het touw trekken en Venus ambeteren tot ik hem apart aan een boom bond. Het was me niet duidelijk of dit nu onrust, angst of aandachtvragend gedrag was. Hij reageerde zich af op een klein beukeboompje dat blijkbaar in zijn weg stond en trok het aan flarden. Daarna begon hij te graven alsof daar een kilo botten verstopt zat. In zijn nabijheid zijn, was blijkbaar niet voldoende voor hem, hij zat pas stil als ik hem aaide en knuffelde. Nogal aandachtvragend verwend gedrag, vond ik, waaraan ik niet wilde meedoen. Na lang trekken, sleuren en graven, is hij toch gaan liggen, weliswaar met de oren gespitst. En dan, na een mij onbekende tijd wachten, mediteren en één zijn met het bos en de honden, kwam Peter er aan met de matriaalbak. Hij was blijkbaar teruggekeerd met de camionette en de aanhangwagen voor het geval er geen reparatie mogelijk was. Maar dit bleek overbodig, alhoewel. Met de nodige stevige stangen en hamers, kon de bumper voldoende recht getrokken worden zodat het wiel weer kon bewegen. Gered! En met een stevige regenbui op onze nek konden we weer vertrekken. Alhoewel! Shakira hield het meteen voor bekeken. De extra lange rustpauze had haar spieren blijkbaar helemaal ontspannen waardoor van inspanning geen sprake meer was. Dus, Shakira in de camionette en verder met het 4-span. Uiteindelijk waren we tegen de middag thuis en kregen de honden hun verdiende rust. En bij een kop lekkere muntthee, hebben we maar beslist om Shakira (zie foto) bij de HmB-club te vervoegen.

    11-07-2008 om 22:40 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    10-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op zoek naar...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ik heb deze week verlof, heb al heel wat zaken op orde gesteld en gezien het niet ophoudt met regenen, zal ik de achterstallige nieuwtjes wat bijbenen. We hebben vorige maand, juni, weer een loopse roedel gehad, eigenlijk vrij vlug na de vorige eind januari, begin februari. Onze overtuiging, dat je dan beter de honden niet inspant, hebben we herzien, uitgeprobeerd en blijkt dat dit eigenlijk weinig problemen oplevert tijdens de tocht. Wel des te meer als de roedel zich weer herenigt want dan gaan Yanah en Shakira ongelooflijk te keer. Gevolg: Alegria gaat te keer tegen Venus of Akita en Allegro daagt Thorgal uit wat resulteert in een vechtpartij. Dit keer zijn Shakira en Allegro blijkbaar niet dominant genoeg geweest of hebben de anderen er hun poten aan geveegd maar Thorgal is er toch in geslaagd om Yanah en Akita te dekken. (op foto: het verliefde koppel Thorgal en Yanah) En wat hebben we ontdekt? Dat de gecastreerde Thorgal nog 1 teelbal heeft (of toch iets wat er op lijkt). En of die nu ook nog werkt, zullen we binnenkort weten!
    Dan zou dit meteen een uitbreiding betekenen zonder planning. Misschien moeten we toch meer mentaal programmeren zonder veel acties uit te voeren. Want onze acties hebben ons uiteindelijk geen resultaat opgeleverd, wel wat meer wijsheid! We hadden nl. de laatste 3 maanden heel wat mogelijkheden overlopen en onderzocht om tot een uitbreiding te komen n.a.v. te weinig trekkracht in het span maar we vonden niet de juiste formule. Nadat de 2 teefjes van onze vriend Steven toch uiteindelijk verkocht werden in Estland, zijn we op zoek gegaan naar rescue Malamutten die echter niet voorhanden waren en eigenlijk, bij nader toezien, ook geen optie was. Een vreemde volwassen hond in een roedel brengen creëert nl. gegarandeerd problemen. Daarna hebben we de mogelijkheid overwogen om een puppy-teef met stamboom aan te kopen, om mee te gaan fokken. Maar alle administratie, controle en gestreef naar perfectie heeft ons laten inzien dat we bij ons basisdoel willen blijven nl. de omgang met de honden in zijn zo natuurlijk mogelijke vorm. Dan kwam onze vriend Steven uit Estland weer opduiken met de mogelijkheid om één van zijn zwart-witte reuen ( van onze eigen bloedlijn) even mee te brengen als hij op bezoek naar Nederland zou komen maar de timing viel slecht. Ondertussen waren we ook op zoek gegaan bij een aantal mushing-teams en zouden we beroep kunnen doen op een volledig bloedlijn-vreemde Malamute-reu uit een winnend mushing-team, ware het niet dat onze Shakira, die de trotse moeder zou mogen worden, zich niet liet dekken! Haar alfa-partner Allegro mocht haar wel het hof maken maar daar moest het bij blijven. Bang om haar leiderschap te verliezen? Speelden hier andere elementen een rol? Of zou ze het wel toegestaan hebben met een vreemde rue? We zullen het niet weten want we zijn niet richting Herentals gereden met een nukkige teef. 
    Uiteindelijk hebben we beslist om te wachten tot Venus (dochter van Shakira) 2 jaar wordt en haar te laten dekken. Zij is immers aan het uitgroeien tot een mooie krachtige teef. De wijze Alegria zou ook in aanmerking komen, ware het niet dat ze de dochter is van Yanah die een onvoorspelbaar karakter heeft. En erfelijke factoren komen meestal terug in de 2de generatie! 

    10-07-2008 om 16:30 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De dingen des levens...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ja, we hebben veel bezind, veel getraind maar blijkbaar heel weinig aan de computer gezeten. De dingen des levens maken nu eenmaal dat we keuzes moeten maken en PC-werk komt bij mij blijkbaar meestal achteraan het rijtje.
    We hebben ondertussen al aardig wat km's afgelegd. We maken momenteel tochten van 16 km met een rustplaats in Bellegembos. Na de rondjes rond de vijver zijn we overgegaan naar tochten van 7 km en daarna 11 km. Sedert april hebben we een regelmaat van 3 trainingen per week ingebouwd (woens-, zater- en zondag) die we tot nu toe opvolgen. Ja, zelfs in de zomer! We staan nl. op met de kippen (met die van de buren), regelrecht naar de thermometer en als de temperatuur lager is dan 15°, dan springen we in onze kleren, zetten de kar klaar, doen de garelen aan de honden en weg zijn we. Het is heerlijk te genieten van de opkomende zon (als ze zin heeft om zich te laten zien) langs de akkers en weiden waar verontwaardigde koeien ons aanstaren alsof ze het 8ste wereldwonder zien passeren.
    Onze Malamutten hebben er blijkbaar ook plezier in want ze staan telkens vol enthousiasme klaar en hebben tot nu toe, niettegenstaande het soms wel eens klimmen is, nog niet geprotesteerd. Thorgal (leading-dog en fysisch de sterkste) vliegt regelrecht vooruit en wijkt enkel van zijn koers af wanneer andere honden op het toneel verschijnen. Bij dergelijke momenten grijpt Peter in en corrigeert hem. Thorgal op zijn beurt moet regelmatig Alegria, naast hem, tot de orde trekken want zij zou afwijken van de route doordat iets haar aandacht trekt. Als deze alertheid haar niet zou afleiden zou ze een perfect leading-koppel vormen met Thorgal: hij die regelrecht vooruit gaat en zij die alles in de gaten heeft. Ik weet het, een goede leading-dog moet beide eigenschappen in zich hebben maar we zijn voorlopig tevreden met hun inspanningen. "Ervaring is een goede leermeester", nietwaar! 
    Het is vrij vlug duidelijk geweest dat Yanahs fysiek te zwak was om deel te nemen aan het span. In de plaats van de trainingen, gaan we met haar en Ishtar en Akita, van de HmB-club (Honden met Beperking), een uur wandelen, wat ze prima vinden daar ze naar hartelust kunnen rondsnuffelen.
    Shakira is lang een twijfelgeval geweest. We hebben haar tot nu toe telkens meegenomen op training maar de andere honden kunnen nooit in galop doorlopen daar zij het niet haalt op hoge snelheid. Gisteren begon ze zelfs tegen te trekken tijdens de 2de helft van de tocht. We hebben nu uiteindelijk besloten haar te vervoegen bij de HmB-club en enkel nog met de jonge honden nl. Thorgal, Alegria, Allegro en Venus te trainen.

    10-07-2008 om 14:25 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    03-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindelijk
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Gisteren hebben we onze 1ste rit gemaakt met onze nieuwe kar. Het was even wennen om te sturen en te remmen maar eenmaal op weg, ging het vanzelf. Voor de 1ste rit hebben Thorgal en Alegria vooraan gelopen als leadingdogs. Thorgal is hierin al goed gevorderd en is zelfs al attenter dan Alegria. Allegro en Venus stonden als 2de in het span en net voor de kar Yanah en Shakira. We maakten een paar proefritjes rond de vijver en het ging vrij goed. Alleen voor Yanah en Shakira leek te allemaal te vlug te gaan. De 4 andere immers zijn jonger, krachtiger en veel sneller.
    Vandaag hebben we eerst een paar rondjes gelopen met de 4 jonge honden zodanig dat zij al wat energie kwijt waren om daarna alle 8 in te spannen en stapvoets nog een paar rondjes te gaan. We wilden eigenlijk uittesten of dit voor onze opa Ishtar en voor Akita (die ademhalingsmoeilijkheden heeft) haalbaar zou zijn. Dit was echter niet zo'n goed idee. Want stapvoets is voor de 4 krachtpatsers net iets te traag. Zij willen op z'n minst draven. Ishtar deed heel erg zijn best (wel duidelijk tegen zijn zin) maar voor Akita was het een ramp. Zij wilde namelijk om de haverklap gaan zitten om, met haar kop omhoog, adem te happen. Het zij zo, het is duidelijk dat Ishtar (die aan de oorsprong staat van de roedel) en Akita geen deel zullen kunnen uitmaken van het span. Wat Yanah en Shakira betreft, zullen we nog even afwachten en beetje bij beetje de ritten opbouwen.
    Het is in ieder geval ook duidelijk dat we nog 2 jonge honden nodig hebben om het span te vervolledigen want een 6-span waarvan 2 twijfelgevallen is niet optimaal. En daar kregen we al meteen een mooi aanbod: Steven, onze vriend die enkele jaren terug een tiental honden van Peter meenam naar Estland waar hij is gaan wonen, liet ons weten dat hij 2 zwart-wit (Peters voorkeur) puppy's van 3 maanden oud ter beschikking heeft.  En ware het niet dat gedachten krachten zijn, we zouden denken dat het toeval is! We zullen echter nog even overwegen want we hadden ook al gedacht aan 1 of 2 rescue-malamutes erbij te nemen. We moeten ze echter ook nog allemaal kunnen meenemen als we op uitstap gaan. En we zijn nog niet meteen toe aan een nieuwe camionette. Dus eerst even bezinnen...

    03-04-2008 om 17:31 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    24-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sneeuwbuien op Pasen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Pasen is natuurlijk heel vroeg dit jaar maar het lijkt toch vreemd: paaseieren rapen in de sneeuw. Voor de honden maakt het blijkbaar niets uit; tijdens een hevige sneeuwbui gaan ze niet eens schuilen. Ze blijven rustig liggen, opgerold met hun neus onder hun staart. Ze zijn ook helemaal in hun nopjes nu ze de ganse dag in de tuin naast de keuken kunnen vertoeven. Ze geven blijkbaar toch de voorkeur om dicht in onze buurt te zijn. En 's avonds vinden ze het helemaal geen probleem om terug naar de achtertuin te gaan waar ze de nacht doorbrengen. Peter hoeft niet eens iets te zeggen. Zij weten, als hij 's avonds hun terrein betreedt, dat het tijd is om de nacht tegemoet te gaan. Het is gewoon een gewoonte, meer zelfs: een ritueel, zoals ook het eten een ritueel is en tevens het mushen een ritueel kan worden. Commando's zijn dan niet meer nodig, de honden weten perfect wat ieder gebaar, elke beweging betekent. Dan is communicatie het "zijn" geworden.

    24-03-2008 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    18-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De loopse roedel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Waar we verleden maand niet meteen rekening mee hadden gehouden, was de komende loopsheid van de teven. Deze doet zich meestal in de lente en de herfst voor waarbij alle teven dan loops worden of toch zo goed als.... We merken nl. een evolutie binnen de roedel: in het begin waren alle teven loops en lieten zich dekken. Nu komen ze allen nog in het beginstadium van de loopsheid maar daar blijft het bij, ze worden niet meer gedekt. Dit wordt nl. verhinderd door het alfa-koppel, Shakira en Allegro,die nu duidelijk gevormd is en de plak zwaaien. Shakira laat niet toe dat de andere teven gedekt worden en Allegro laat Thorgal en Ishtar (onze opa die ook nog wel eens wil) niet dekken. Ja, onze reuen zijn wel gekastreerd maar toch werkt hun voortplantingsinstinct nog steeds. De enigen in de roedel die dus dé daad nog mogen uitvoeren, zijn Shakira en Allegro. En Ishtar, (onze opa) die tot voor deze lente eigenlijk nog altijd de alfa was, niettegenstaande hij niet steeds meer fysisch aanwezig was in de roedel, heeft uiteindelijk volledig het onderspit moeten delven tegenover Allegro.
    En als er loopsheid in de roedel is, dan dansen de honden!! Dan is er zoveel beweging, interactie, afgunst, geflikflooi, verleidingsspel, controle, onrust... dat het heel moeilijk wordt om hen voor de kar te spannen, laat staan enkele honden uit de roedel te halen om individueel te trainen. Achteraf is er gegarandeerd boel.
    Dus... weeral uitstel van training! Ook goed, dan wat meer tijd om andere zaken op orde te stellen en nog meer info te gaan opzoeken.
    Deze week kwam er ook goed nieuws uit Nederland: de trainingskar is klaar! We kunnen ze dus binnenkort gaan ophalen en eindelijk uittesten.
    We zijn superbenieuwd!

    18-03-2008 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (0)
    02-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De tijd vliegt...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen ...veel te vlug. Al meer dan anderhalve maand geleden dat ik nog roedelnieuws neertikte. En veel zonnig vriesweer is er ook niet geweest. Wel veel regenweer wat het trainen bemoeilijkte. We hebben immers nog steeds geen goeie trainingskar. De karrenbouwer is ziek gevallen net toen hij wilde beginnen aan de constructie. Dus, brute pech!
    Maar misschien zijn er nog andere mogelijkheden. Verleden weekend waren we in St.Vith in de Ardennen waar jaarlijks een sledehondenwedstrijd doorgaat. Ik had daar heel snelle en goed op elkaar ingespeelde teams verwacht maar was aangenaam verrast te zien dat ons team eigenlijk niet minder functioneerde dan de meesten onder hen. Daar hebben we ook veel verschillende modellen trainingskarren gezien en mogelijkheden tot het vinden van 2de handskarren ontdekt. We hebben ons in ieder geval al een 2de hands step aangeschaft om te trainen met 2 honden. Trainen met een step is immers praktischer en minder gevaarlijk dan met een fiets.
    We hebben dit vandaag meteen even uitgetest met Allegria en Thorgal. Ze liepen hun tong uit hun lijf, zo uitgelaten waren ze. Je zou ook voor minder, nietwaar. Het was ondertussen 1 maaand geleden dat we nog getraind hadden. De opknappingswerken in het huis hebben sedert Kerst tot nu zoveel tijd en energie gekost dat er voor andere zaken geen ruimte meer was. En het regenweer zorgde ervoor dat de omheining in de tuin ook niet afraakte. Telkens ik die wachtende ogen van achter het hek zag kijken richting keuken, kon ik mij telkens maar 1 vraag bedenken: "Wanneer gaan we weer samen op stap?" ... of was dit vooral mijn verlangen...? In ieder geval, het einde van de werken is in zicht en ik hoop dan echt nog wat tochtjes te kunnen maken voor de zomer er aan komt. 

    02-02-2008 om 00:00 geschreven door Yanne en Peter  


    >> Reageer (1)


    >

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!