In mijn vorige brief meldde ik het
ontbreken van de maartse buien, doch de aprilse grillen lieten zich
des te meer kenbaar maken. De Goede vrijdag processie verliep onder
de paraplu's. De paasklokken uit Rome, speciaal voor onze gasten uit
Schalkhoven geland in de Girandola, verstopten hun paaseieren maar
binnenshuis.
Gelukkig wisselde de zon regelmatig
af met de regenbuien, waardoor de natuur in een kleurrijke bloemenzee
veranderde en de fotografen van onze zaterdag wandelingen van extra
materiaal voorzag. Leve de digitale fotografie.
De podistigroep kreeg wel een
minder leuke boodschap te verwerken, onze gids Alberto brak zijn heup
tijdens een fietstocht met vrienden. De diehard fietste zelfs nog 10-
tallen kilometers met zijn gebroken heup. Een nieuwe heup en een week
verder organiseerde hij al alternatieve korte wandelingen. De groep
zonder zijn ervaren gids recycleerde dan maar de oude wandelingen of
belde bij twijfels aan kruispunten op: “ Alberto, we staan hier,
moeten we nu links of rechts ?”
Met Pasen startte langzaam het
toeristisch seizoen, het VVV in Cupra heropende haar deuren voorlopig
elke maandagmorgen tijdens de markturen. Erik ontwierp een nieuwe
postkaart, dat alle toeristen gratis mochten afhalen op het VVV.
Eindelijk een alternatief voor de postkaart met de opgebaarde
heilige. Ook de parking voor de campers werd opgewaardeerd.
Een uitstap bracht ons naar
Mondavio, een mooi ommuurde burchtstad , op weg naar Urbino. Prachtig
en opmerkelijk de nog talrijke bewaarde gevechtstoestellen.
De meimaand startte met zonniger
weer , zodat alle vogels voor erfgenamen zorgden. Ononderbroken
vogelconcerten met als nummer 1 in de vogelhitparade, de nachtelijke
canzone van de nachtegaal .
1 mei vierden we traditioneel met de
wandelgroep, het bleef deze keer droog tijdens de maaltijd, maar
helaas doopten de weergoden de inwijdingsceremonie van de restauratie
van de oude fontein met vers regenwater.
Het zwembad legden we natuurlijk
open, een mooie rotstuin er rond aangelegd en een bamboescherm op de
achtergrond. De parasol aan het appartement vervingen we nu door een
zonnezeil. Bovendien ondertekenden we het contract voor zonnepanelen
voor stroom.
Zelfs tijdens crisistijden is
promotievoeren een must. Een journaliste en fotografe van het
tijdschrift de Smaak van Italië logeerden een paar dagen bij ons.
Het artikel over onze B&B vereniging en de gemeente Cupramontana
zou in het juli nummer verschijnen. De weergoden verpestten af en toe
het plezier, doch de eerste biomarkt werd vereeuwigd, de natuur,
enkele structuren, en het aperitief moment bij de bar. Genoeg
smaakmakers voor een vakantie in onze bijzondere gemeente
Cupramontana.
Het evenement van de meimaand was de
viering van ons 10-jarig jubileum van de opening van onze B&B
Girandola. Op 8 mei 2002 openden we onze deuren bij stromende regen
en omringd door een dikke modder parking. Gelukkig waren de 1ste
gasten een vriendin met haar wandelvrienden en hun wandelschoenen en
geen chique signore met hun stilettohielen ! We nodigden de
dorpsbewoners uit, onze collega's van de vereniging, de wandelgroep
en nog allerlei vrienden. Of ze allemaal zouden komen ? Maar wat te
eten aanbieden ? Uiteindelijk bedachten we een internationaal
broodjesfestival: panini porchetta voor Italië, hotdogs, knäckebröd
met beleg, stokbrood met Belgische preparé, kipkerrie salade,
tonijnsalade, en dan tortilla's. Onze vriendin bakte een prachtige
taart .
Er kwamen uiteindelijk 90 man
opdagen die al die verschillende broodjes origineel vonden. Zelfs de
Italianen onder het gezelschap smulden er op los. Vooral het
knäckebröd intrigeerde hen, was dat Belgisch brood ? Nee hoor
Scandinavisch ! Oh en waar vond men dat ? In Lidl of IKEA. Ook de
sauzen smaakten hen best, natuurlijk zelfgemaakt, want hier vond men
dat niet in de winkels. Leve internet voor de recepten !
De gasten bedolven ons onder de
geschenken, waarbij natuurlijk de dorpsbewoners en de wandelgroep ons
extra verwenden !
Het ideale moment voor een speech,
die filosofische discussies en veel emoties onder de toehoorders
teweeg bracht. Uiteraard bedankten we de dorpsbewoners,
collegavrienden en Cuprensers voor alles steun en hun vriendschap
tijdens al die jaren. Tot slot de opmerking dat onze gasten vaak als
Toscanefans bij ons aankwamen, doch afscheid namen als
Marchesupporters. Niet door de mooie natuur, en de cultuursteden,
alhoewel de gasten dat natuurlijk zeker apprecieerden. Doch
voornamelijk door hen , de bewoners van Poggio en Cupra. Onze gasten
werden immers altijd geraakt door de vriendelijkheid, de gastvrijheid
en de behulpzaamheid van de mensen hier. We hoopten dan ook dat zij
deze eigenschappen nooit zouden verliezen want die waren immers zo
belangrijk.
Veel gezoen en gefeliciteer
achteraf, waarbij wij buitenlanders zo geprezen werden voor ons
ondernemingszin e.d. Doch zonder de openheid en de hulp van de
plaatselijke bewoners hadden we onze B&B nooit geopend. Laat
staan 10 jaar open kunnen houden. Een mooier besluit dan de
wederzijdse verrijking konden we dan ook niet maken. Nu moest de
mooie taart tevoorschijn komen en worden aangesneden.
Een beter feest hadden we ons niet
kunnen wensen.
Met als kers op de taart: 2 awards
voor onze B&B: de Zoover award, één van de beste B&B in
Italië op een portaal waarbij gasten hun verblijf evalueerden en het
Italiaanse kwaliteitskeurmerk.
Op naar de volgende 10 jaar.
Erik en ik blijven echter niet
stilstaan, we volgen respectievelijk een wijncursus en een cursus
over wilde planten, mijn eigen scooter kondigt zich aan en de Giro
passeerde hier...maar dat is weer stof voor de volgende maandbrief.
Of tot op de Girandola, wij verheugen ons altijd op nieuwe gasten,
alsook onze honden die nu weer verwend werden door enkele gasten
...tot hun groot verdriet zijn ze ook weer snel weg.
Tanti saluti cari
Isabelle en Erik
PS:
de eerste wijncursusdag waren slechts 2 cursisten aanwezig, Erik
en iemand anders. Nochtans hadden zich een 10-tal ingeschreven, doch
er was voetbal , er was een vergadering daar, een bijeenkomst
hier.....dan maar volgende week de echte start. Ondertussen mochten
de 2 cursisten al wijnen proeven.
De meeste gasten komen bij ons terecht via internet, door B&B
te googelen of overnachting of iets anders. Doch door een pasta naam
te googelen die veel op Girandola leek, arriveerde ook een gast.
Op het San Michele feest regent het altijd. Ook dit jaar dreigden
de wolken opnieuw aan de hemel . Mijnheer pastoor vertelde de
legende. Ooit stond er nog geen kerkje op deze plek. De droogte
teisterde al maanden de landbouwers...deze smeekten dan de Heilige
Michele om veel regen . Ze zouden hem belonen met het bouwen van een
kapel. San Michel had daar wel zin in en liet de hemelsluizen openen
...de dankbare boeren bouwden meteen een kerkje en sindsdien willen
of niet, regent het altijd tijdens het feest.
Op een vernissage van een plaatselijke kunstenaar die al jaren
gestorven was, was de adoptieve dochter aanwezig. Dat hadden de
bezoekers geweten. De hele inleiding onderbrak ze de spreker met
commentaar, verbeteringen en wilde nog de laatste plaatselijke
roddels uitwisselen en plein public. Tot ieders opluchting stak de
spreker daar uiteindelijk een grote stok ervoor.
De maand maart vergat dit jaar zijn
staart te roeren en zo genoten we van een warme en zonovergoten
lentemaand. De sneeuwperikelen verdwenen als de beroemde sneeuw voor
de zon. We haalden de tuinmeubelen weer tevoorschijn en ook de
planten uit de winterberging lieten zich de zonnestralen welgevallen.
Wie nu door de Marche reed, maakte ononderbroken bloesemtochten:
bloeiende kersenlaars, pruimen- en perenbomen.
Het zwembad kon weliswaar nog niet
geopend worden, daarvoor koelde het 's nachts nog te veel af , doch
een mooie rotstuin werd wel aangelegd.
Op de traditionele vrouwendag van 8
maart, was dit jaar de crisis merkbaar . Ontvignen de winkelende
vrouwen vroeger aan de kassa gratis een mooie mimosa, dit jaar moest
men die kopen. De gemeente besloot de vrouwen te eren met de
projectie van de documentatiefilm: Senza trucco of zonder make-up.
Het verhaal over 4 vrouwen zonde make-up die elk in een bepaald deel
van Italië biowijn produceerden, wijn zonder schmink dus . De hele
documentaire vastgelegd in een film zonder schmink, m.a.w. zonder
speciale effecten of voice over. Het publiek luisterde en keek echt
anderhalf uur geboeid naar mooie cinema!!! Daarna natuurlijk wijn en
eten ŕ volonté.
Mooi weer, geen sneeuw meer,
eindelijk konden we eens op uitstap met ons busje. Allereerst kwam
Siena in Toscane aan de beurt, achteraf gezien amper 2 uurtjes rijden
van de Girandola. Erik beleefde Siena voor het eerst en meteen op
haar best; weinig toeristen, veel studenten kortom een mooie
gezellige stad, waarbij il Campo of het stadsplein de hoofdattractie
vormde.
Dichter bij huis reden we ook naar
Loreto, de bedevaartsplaats van Maria in de Marche. Volgens de
legende vlogen de engelen ooit het geboortehuisje van Maria uit
Nazareth helemaal naar Loreto. Rond het huisje bouwden beroemde
kunstenaars zoals Bramante een mooi gebeeldhouwd schrijn.
Assisi vormde het volgende doel
voor onze uitstap. Mijn zus en de gidsen van Umbrië organiseerden
voor de zomer weer Nederlandstalige rondleidingen zowel in Perugia
als Assisi en de eigenaars van B&B's, hotels e.d werden weer
uitgenodigd voor een modelrondleiding. Met 7 vrouwen en 1 man reed ik
dan het busje naar Assisi. Precies schoolreisgevoel. De rondleiding
mocht er zijn, heel interessant en niemand zal ooit de afbeelding van
de “liftende” Madonna in de Sint-Franciscuskerk vergeten. Tips
voor betaalbare terrasjes en restaurants in Assisi kregen we ook en
's avonds keerden we tevreden naar huis.
De medereizigers waren vol lof over
ons busje, comfortabel, goed zicht en natuurlijk een goede chauffeuse
!!!
Lentemaand meteen ook snoeimaand.
Cupramontana organiseerde voor de belangstellenden een snoeicursus
voor fruitbomen čn voor olijfbomen. Telkens een halve dag theorie en
een halve dag praktijk. De 2 verschillende lesgevers bleken
enthousiaste docenten die met hart en ziel verknocht waren aan de
bomen. Zowel theorie als praktijk waren heel interessant en
natuurlijk telkens gevolgd door eten en drinken. Blijkbaar een must
voor cursussen in de Marche. Bij de olijfsnoeicursus was ook de
zilveren snoeischaar aanwezig. De man had al een aantal keren
deelgenomen aan snoeiwedstrijden voor olijfbomen en telkens de 2de
plaats veroverd. Op het einde van de praktijk mocht hij dan zijn
kunsten vertonen. Binnen het kwartier een olijfboom snoeien,
uiteindelijk had hij die 15 minuten niet eens nodig. Op 8 minuten
tijd klaarde hij de klus.
De 3 gulden snoeiregels zouden we
niet snel vergeten.
De maand maart gaf het startschot
voor ons toeristisch jaar, deze keer waren het allemaal italianen die
de spits afbeten.
Ondanks de crisis zien we ons
toeristisch seizoen positief tegemoet, onze vereniging in
samenwerking met de gemeente zorgt vanaf mei tot september voor een
maandelijks kunst/ambachtenmarkt en we kijken natuurlijk al uit naar
8 mei, ons 10-jatig jubileum van onze B&B.
Tanti saluti cari
Isabelle en Erik
PS:
– de praktijkcursus van de fruitbomen snoei had plaats in de
boomgaard van 2 oudere broers. Broer1 wilde de cursus volgen, broer2
niet want wat kon een professore hem nog leren. De zoon van broer 2
was wel geďnteresseerd en luisterde goed naar de professor.
Herhaaldelijk werd echter het betoog onderbroken door de zoon, –
vader luister nu eens naar de leraar- , waarop hij -signor professore
u kan me echt niets meer leren-. Waarbij broer 1 hem antwoordde dat
men altijd bij kon leren vooral dat ze allebei een dagje ouder werden
en dat moderne snoeitechnieken vooral tijdsbesparend waren. Wat voor
hen toch best voordelig was. Broer 2 kon hiervoor slechts zijn neus
ophalen en achter de rug van il professor toch af en toe stiekem een
tak wegsnoeien die de professor zou hebben laten staan, maar ja wat
wist die professore er ook van ???
Bloeiende narcissen alom,
tulpenbladeren die boven de grond komen loeren, de roze bloesem van
de abrikozenbomen......en amper 3 weken geleden ploeterden we nog
door bijna anderhalve meter sneeuw.
De voorbode van een koude winter
maakten mijn nichtje en ik al mee tijdens onze citytrip in Amsterdam.
Een toffe logeerplek in hartje Amsterdam bij Petra, een nicht van
Erik , vormde ons dagelijkse vertrekpunt . Met mijn 10-jarige nichtje
op stap gaan ,betekende een programma op zijn Amerikaans of op zijn
Japans.: het Van Gogh museum, het Rijksmuseum, Het historisch museum,
het huis van Anne frank, de poezenboot en nog veel meer bezochten we
op 3 dagen tijd. Dit bij een ijzige koude noordenwind, die mijn
Siberië reis meteen opriep. We maakten nog de laatste grachtentocht
mee, want de volgende dag sloten alle grachten om ijsvorming te
bevorderen voor het schaatsen. Brussel bereikten we per Thalys ook
net voordat vele wissels begonnen te vriezen en we landden ook met
één van de laatste vliegtuigen op Ancona. Er lag nl. al een mooi
sneeuwtapijt, die de komende dagen dikker en dikker zou worden,
waardoor de luchthaven bijna een week gesloten werd. Mijn nichtje
geraakte ook nog net op het nippertje terug thuis in Umbrië, net
voor de serieuze sneeuwval.
2 weken lang zou het sneeuwen,
waarbij het dagelijkse verkeer vooral te voet gebeurde. De scholen
bleven 2 weken lang toe, waardoor de leerlingen dit jaar 2 weken
minder zomervakantie zouden hebben. (niet een al te grote ramp gezien
de 3 maanden lange vakantie) Lege winkelrekken en het leger dat
overal kwam meehelpen met extra vrachtwagens en baggers om die tonnen
sneeuw weg te ruimen.
Tijdens mijn 50-jarige Sarah
verjaardag was de sneeuw gelukkig aan het smelten, doch het feest
kon toch pas de week erna plaatsvinden, want sommigen konden zich nog
niet goed verplaatsen. Die dag wees de thermometer al meteen 20
graden aan ! Mijn zus uit België stuurde me een nieuwe outfit op,
want ze vond dat met 50 jaar men zich toch anders moest kleden !
Uit eten gebeurde in een nieuw
ontdekt restaurant in Jesi, (restaurant Vincanto) waar men kon kiezen
tussen speciale vis- of vleesgerechten. Het dessert, een ware creatie
met chocolademousse kon zelf wedijveren met de beste Belgische
chocomousse !
Het feest zelf was een
teatime-champagne festa met allerlei dolce, ik had natuurlijk weer
gebakken voor een heel legerregiment...Onze vriend David bracht zijn
gitaar mee .Hij had de Engelse charts en Amerikaanse charts van
februari 1962 nagekeken. Een van de liedjes die toen in de hitparade
stonden zou hij voorspelen, geassisteerd door een koor . Heel leuk
!!!
En ik zou dan eindelijk op mijn 50
ste een scooter krijgen.
Zoals reeds vermeld aan het begin
van de brief staat de lente voor de deur en natuurlijk ook weer het
begin van ons toeristisch seizoen, dit jaar bijten we de spits af met
een groep italianen.
De tuin maken we ook langzaam weer
gereed, ik zal nog snoeicursussen gaan volgen. Doch 8 mei zal de
grote datum worden , want dan zijn we precies 10 jaar met onze B&B
gestart. Wie die dag bij ons logeert krijgt de overnachting gratis
(min. 3 nachten) en kan meefeesten !
Maar dat is voor de toekomst
tanti saluti cari
Isabelle en Erik
PS tijdens de eerste week van de
sneeuw wandelden we naar Cupramontana om even een frisse neus op te
halen. Hier lag nog meer sneeuw dan bij ons. In de bar Ruggero werd
dan ook over niets anders gesproken. Bij het verlaten kreeg ik nog
een mooi theekopje cadeau met allerlei soorten thee. Voor de moeite
dat we gedaan hadden om even naar het dorp te gaan.
PPS een vriendin van ons kon tijdens
de sneeuw niet eens met haar auto tot haar huis geraken, tot de
hoofdweg vergde een wandeling van 20 minuten, bergop wel te verstaan.
Doch boodschappen moesten er wel gedaan worden. Bovenaan gekomen
stopte een tandeloze opa voor haar. Of ze aan het wandelen was. Nee
zei ze, boodschappen doen. Stap maar in. Opa die een Fiat 500 reed,
zonder kettingen en zonder sneeuwbanden geraakte toch ondanks alles
tot aan de 1ste supermarkt. Hier kon ze haar inkopen doen en
ontmoette andere vrienden. Hiermee kreeg ze weer een lift tot aan de
bar tabacchi van Poggio cupro, waar ze sigaretten haalde. Maar
opnieuw moest ze niet te voet... want opa stond er weer, dus kon ze
weer mooi mee.
Deze brief kon een kopie zijn van
het jaar 2005, l'annata della grande nevicata, of het jaar van de
grote sneeuw. Toen was het 40 jaar geleden, nu amper 7 jaren na de
fameuze sneeuwbuien. We zitten nu met een meter sneeuw, Cupra meet
al bijna anderhalf en de neerslag blijft maar duren!!!
Tot nu toe bleef Koning Winter
tijdens december en januari gewoon afwezig , maar verstopte zich
waarschijnlijk op een heel goede plek om dan onverwachts toen
iedereen al de lente zag, meedogenloos toe te slaan.
Gelukkig genoten we de voorbije
maanden van ononderbroken zonnige dagen met cielo azzurro zoals we
dat in la Bella Italia gewend waren. De wekelijkse wandelingen
overtroffen zichzelf dan ook. Zo wandelden we met Dante , een gids
die normaliter wandelingen leidt in Patagonië, op de Kilimanjaro
e.d. ,naar de Monte Conero, onze prachtige kliffenkust. We zouden
op zeeniveua vertrekken om dan de 500 meter hoge klif te beklimmen.
Weliswaar langs de paden met niet al te moeilijke hellingsgraad,
want zijn dagelijkse training bestond eruit om van een buurdorp hier
in de buurt naar de top van de Monte San Vicino te lopen (1500m
hoog) en terug. We kozen bovendien een stralende winterdag uit en
genoten zo van prachtige panorama's op de blauwe Adriatische kust.
Januari waren we gesloten en om ons
toch bezig te houden organiseerde ik samen met een Duitse collega een
baknamiddag Duitse taarten. Het werd een internationale samenkomst
met o.a. een Finse vrouw, Nederlandse, Engelse, en natuurlijk ook
Italiaanse vrouwen. Zelfs 2 mannen waren van de partij. De gebakken
taarten konden we dan met zijn allen lekker oppeuzelen.
Het jaar startten we tevens met een
belangrijke aankoop ; een minibus met 9 plaatsen. We kregen nl. meer
en meer aanvragen om tours te organiseren. Tot nu toe huurde Erik
altijd een bus , doch daar men die ruim van tevoren moest reserveren,
konden we niet altijd flexibel zijn. We ontdekten een goede
tweedehands Fiat Ducato in Fabriano die we onmiddellijk kochten..
Een week later maakte ik al met enkele vriendinnen een surprise
bezoek bij een vriendin die jarig was. Samen reden we dan verder om
heerlijk te aperitieven; in het busje groeide al snel het
schoolreisgevoel. Voortaan konden we ook onze gasten dagtours
aanbieden.
Eind januari vertrokken mijn moeder
, ik, mijn zus uit Umbrië en haar 2 kinderen naar België voor een
surpriseparty voor mijn zus in België die 40 jaar jong werd. De hele
organisatie verliep in het grootste geheim met mijn schoonbroer in
het complot. We arriveerden 's avonds laat in Charleroi waar we in
een hotel overnachtten. S 'anderendaags haalde onze schoonbroer ons
op , om dan hun huis , meer bepaald de living in een discotent te
veranderen, compleet met discobal. (voor dat laatste attribuut hadden
we wel een extra bagage moeten inchecken ) We verkleedden ons ,
verstopten ons en dan was het wachten geblazen op mijn zus die niets
vermoedend haar huis zou binnen stappen met de 2 zoons na een
werkdag. De verrassing was compleet, ze merkten niet meteen iets op
totdat ze verklede figuren zagen die een dansje opvoerden op Dancing
Queen !!!! Daarna deden we ons tegoed aan het buffet !
Wij vertelden haar dat wij de
babysitters waren die onze zwager had besteld voor een etentje in een
restaurant morgen avond. Natuurlijk weer een smoes, want
morgennamiddag was een verrassingsfeest gepland met allerlei
vrienden. We moesten haar wel eerst het huis uitkrijgen, maar ze
stelde plots voor om een kinderfilm te gaan bekijken. Zo gezegd zo
gedaan, mijn 2 zussen en de kinderen de deur uit, zodat mijn
schoonbroer, mijn moeder en ik het huis konden klaarmaken. Een
traiteur was ook besteld, dus die kwam ook alles versieren e.d. De
vrienden kwamen stilletjesaan binnen alsook onze broer, we moesten
alleen mijn zus nog langer ver van huis houden, want de film was al
lang gedaan en niet iedereen was er al. Haar wat boodschappen laten
doen en dan het langverwacht moment ! De rode loper was uit en
stomverbaasd parkeerde ze de de auto… het werd een leuke namiddag
en avond met zeer lekker eten, een traiteur om u tegen te zeggen !!!!
De volgende dag vertrokken mijn
petekind en ik naar Amsterdam waar we samen op citytrip vertrokken.
Met de trein naar Waremme tot Brussel Zuid voor de Thalys. Op het
perron koos ik de hoofdroltrap uit om naar beneden te gaan naar de
inkomhal van het station. Op de roltrap bemerkte ik beneden 2 hevig
zwaaiende figuren , misschien voor de mensen achter ons ? Nee het
waren 2 vriendinnen van mij compleet met ballonnen en pralines,
speciaal voor mijn 50 ste verjaardag, weliswaar pas eind februari,
maar toch. Wat een surprise !!! aanvankelijk lag er een ander
scenario klaar, doch de algemene staking van 30 januari gooide roet
in het eten. Gelukkig bleef er nog even tijd over om nog samen
iets te drinken en te eten , maar toen moesten we toch de Thalys op
….Afscheid genomen en dan gezoefd tot in Amsterdam waar we de trein
namen tot in Alkmaar waar mijn schoonzus woonde. Zij haalde ons op
met haar zoontje en we konden dan hun verbouwde huis bewonderen en
natuurlijk het 8maanden oude dochtertje ! Daarna kreeg Lena mijn
petekind nog het Nederlandse strand te zien, duinen e.d. Ook het
avondeten was voor Lena iets speciaals: voor het eerst rookworst
gegeten, die ze heel lekker vond. Vervolgens met de trein terug naar
Amsterdam. De metro genomen naar Petra, een nicht van Erik waar we
zouden logeren. Maar dat is voor de volgende maandbrief. Hopelijk
spreken we dan van prinses Primavera....
tanti saluti cari
Isabelle enErik
PS:
– we gingen te voet naar Cupramontana. Het rijden met de auto
was slechts mogelijk met sneeuwkettingen om en dat was wel veel
moeite om die om te doen. Aangekomen in de supermarkt leek het wel
oorlog: alle schappen met verse groenten , fruit, eieren waren leeg.
De rest van het assortiment was ook beperkt....
10 Jaar B&B la Girandola 20 Jaar getrouwd 30 jaar samen 40 jaar zus van Isabelle 50 jaar Isabelle
daarom plannen we elke maand iets speciaals , hou dan ook onze
website en de maandbrieven in de gaten ! Ons eerste initiatief: : wie
vňňr eind
januari tenminste 1 week een B&B kamer boekt en eenvoorschot betaalt
krijgt 10% korting.(naar gelang beschikbaarheid en niet geldig voor
boekingen tijdens juli en augustus)
prettige feestdagen !!!
In 2000 verhuisden we naar de Marche, het best bewaarde geheim van Italie. Het thuisfront hielden we door maandbrieven op de hoogte van onze avonturen. Via deze weblog kunnen voortaan ook niet-familieleden onze belevenissen meevolgen. De eerdere maandbrieven kunnen via de link geraadpleegd worden. Veel leesplezier !
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Gastenboek
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
