Een sprookje begint met de woorden “ er was eens……….,en nu vinden we het tijd om ons sprookje (adoptieblog) definitief af te sluiten”.
Er wordt weleens gezegd dat sprookjes en dromen nooit uitkomen, maar in ons geval is dat zeker niet waar. Wij hadden een grote droom “mama en papa worden”.
Na jaren wachten op een kindje werd het sprookje van de ooievaar toch nog waar.
Ons sprookje begon in Kazachstan.
In het verre Kyzylorda werd er speciaal voor ons op 04/05/2006 een pracht meisje, een klein prinsesje geboren met de mooie naam “Nuray”.
En wij werden de trotse en gelukkige mama en papa van dit kleine prinsesje uit een ver land.
Onze adoptie was een heel avontuur.
Het was een periode met veel mooie en emotionele momenten die we nooit meer zullen vergeten.
Het was een zeer mooie tijd, maar ook een tijd van stress, bang afwachten en zeer veel geduld hebben. Maar het was zeker de moeite waard. Want wat we ervoor gekregen hebben “een pracht van een dochter” is met geen woorden te beschrijven.
Onze droom “adoptie van ons droomkindje” kwam uit door de steun, positieve reacties, van iedereen uit onze omgeving er zijn een aantal mensen die we zeker nog eens extra willen bedanken.
In het bijzonder :
Thanks to
Papa Luk. (Tabitha dankt Luk)
Luk (papa) graag wil ik je bedanken, voor de goede echtgenoot en papa je bent voor mij en voor onze dochter Nuray.
Bedankt Luk, jij was het die een paar jaar geleden de eerste aanzet gaf om een kindje te adopteren. Vanaf dan wisten wij het zeker, wij wilden en zouden samen een kindje adopteren.
Samen zijn we hier stap voor stap naar toegegroeid en het resultaat mag er zijn, we hebben nu samen een pracht van een dochter.
Bedankt Luk voor de steun die je me hebt gegeven tijdens het verloop van de hele adoptieprocedure.
Tijdens ons verblijf in Kazachstan was jij het die me weer de moed gaf als ik het even niet meer zag zitten (het wachten op de definitieve uitspraak van de rechtbank viel me enorm zwaar) ook als de heimwee naar het thuisfront toesloeg, was jij het die me we weer opbeurde.
De tijd die we samen in K’stan beleefd hebben was uniek en zullen we nooit meer vergeten.
Bedankt voor de mooie momenten die we samen al gehad hebben en we in de toekomst samen nog zullen hebben. Je bent een super papa!
Mama Tabitha (Luk dankt Tabitha)
Mama Tabitha, ik wil in de eerste plaats mijn bewondering voor je neerschrijven, de sterkte die je de afgelopen jaren opgebracht hebt, de moeilijke paden die we samen bewandeld hebben. De wens voor een kindje die maar niet uitkwam.
Je kan je niet voorstellen hoe blij ik was op het moment dat je begon open te staan voor het adopteren van een kindje!!!
Na vele jaren hebben we eindelijk onze kleine spruit, en pracht van een meid, nu heb ik niet 1 maar 2 prachtige meiden.
Bedankt voor het grote adoptieavontuur dat je samen met mij bewandeld heb, bedankt voor het geduld, de liefde…… voor alles.
Nu zie ik uit naar de komende jaren die we met ons 3tjes zullen delen.
Duizend kusjes, de papa
In het bijzonder willen wij ook oma Norma en opa Willy, moeke Mia en vake Leo, nonkel Ivan en tante Liesbet, nonkel Timothy bedanken, dankzij de steun die wij van jullie kregen en nog steeds krijgen konden we dit adoptieavontuur aan. Tijdens de adoptieprocedure waren jullie er altijd voor ons, wij konden altijd op jullie rekenen. Bedankt want jullie steun was en is van onschatbare waarde.
Bedankt voor alles wat jullie nu voor Nuray en ons nog steeds doen.
Bedankt ook aan de adoptiedienst “Het Kleine Mirakel”, dankzij jullie tussenkomst en jullie bestaan werd onze droom waar en werden we mama en papa van een Klein Mirakel – een pracht van een dochter.
Graag willen we ook onze tolken Anar en Gulnur bedanken, onze coördinator Gulnara en onze chauffeur Almaz in het verre Kyzylorda.
Ook willen wij Tamara van Uniglobe(reisbureau) bedanken, ondanks de verschillende vluchtwijzigingen en last minute vetrekken die we meermaals hebben moeten doen, wist jij altijd een vlucht voor ons te vinden en vast te leggen.
Onze familie, vrienden, kennissen, collega’s, mede-adoptieouders, blogbezoekers willen we nog eens extra bedanken voor de steun en positieve reacties die we via mail of op onze blog mochten ontvangen.
Het deed ons enorm deugd te weten dat iedereen zo met ons meeleefde.
Bedankt aan iedereen die we nog zouden vergeten zijn.
Dit dankwoord is het definitieve einde van onze adoptieblog.
Wij hopen dat onze adoptieavontuur een voorbeeld mag zijn voor iedereen die nog zou twijfelen om een kindje te adopteren. Laat u zeker niet afschrikken door de lange procedure die eraan voorafgaat.
De beloning die je krijgt “een pracht van een kindje” is het zeker meer dan waard.
Wij zijn er van overtuigd dat jullie het met ons eens zijn dat we zeer gelukkige ouders zijn en dat we trots zijn op onze dochter Nuray en wij er alles zullen aan doen om haar een mooie toekomst te geven.
Bedankt iedereen en wie weet……….gaan we nog eens terug naar Kazachstan voor een broertje of een zusje voor Nuray.
Dikke kus van papa Luk, mama Tabitha en prinsesje Nuray.
En zoals ieder sprookje eindigt willen we besluiten met de woorden :
Vandaag 1 november, een maand geleden zijn we met ons droomkindje Nuray in België aangekomen. Ze is vandaag precies 1 maand bij ons. Jullie zijn waarschijnlijk benieuwd hoe het met haar gaat? Voor de nieuwsgierigen onder jullie hebben we alvast enkele foto's op onze blog gezet. De foto's spreken voor zich hé, ze straalt van geluk. Het is een echte kapoen. Zoals jullie ook kunnen zien is ze gek op de stofzuigen, dit doet ze altijd samen met de mama.
Het is weer al een tijdje geleden dat we nog iets op de blog geschreven hebben, hier zijn we weer met wat nieuws. Ons kleine Nuray is al bijna een maand bij ons in België, wat vliegt de tijd snel voorbij. Onze kleine prinsesje stelt het zeer goed, ze is haar nieuwe thuis al goed gewoon.
Nuray is zelf nog een beetje te klein om een verslagje te typen maar met behulp van de mama en papa wil ze jullie het volgende vertellen :
Dada iedereen,
Hier heb je weer wat nieuws van uw sterreportertje uit Borsbeke. Sinds ik bij mijn mama en papa in België woon heb ik al veel bijgeleerd en veel gezien. Ik heb ook al kennis gemaakt met de collega's van mijn mama en papa, dat was zeer leuk! Ik wil trouwens alle collega's van het werk van mijn mama en mijn papa bedanken voor de mooie cadeautjes dat ik allemaal gekregen heb, zo veel, dank u wel hoor!
Omdat mijn mama en papa een grote familie en veel vrienden hebben, hebben ze voor mij op zaterdag 25 oktober een adoptieborrel gegeven. Mijn mama en papa hadden de feestzaal mooi versierd met ballonnen. Ik ben gek op ballonnen, en ik geniet er nu nog van want deze staan nu in onze living. Zo mooi, ze moeten blijven staan tot de lucht er volledig uit is heb ik tegen mijn mama gezegd. De namiddag van mijn adoptieborrel was een drukke dag, zo veel mensen, zo veel aandacht, zo veel geschenkjes dat ik gekregen heb. Bij deze wil ik (en mijn mama en papa ook natuurlijk) iedereen nog eens bedanken voor de vele mooie geschenkjes. Vooral mijn tafeltje met stoeltjes, beertjes, poppen.....eigenlijk te veel om op te noemen, vind ik te gek. Als ik al mijn geschenkjes die ik gekregen heb in de living van mijn mama en papa uitzet dan hebben we een echte speelgoedwinkel. Iedere dag kan ik met iets anders van speelgoed spelen, ik zal me dus zeker niet vervelen . Nogmaals van harte bedankt voor de mooie geschenkjes en ook voor de vele kaartjes die ik gekregen heb! Mijn mama en papa hebben al de kaartjes op de kast gezet, en het zijn der veel. Zoals jullie al weten leggen mijn mama en papa alles vast op foto, onderaan vinden jullie enkele foto's die ik uitgekozen heb. Veel kijkplezier.
Dikke kus en knuffel
XXX
Nuray
Samen met mijn mama. Mama, ik ben der klaar voor!
Papa, staat mijn popje ook op de foto?
Eén van de vele ballonnen, zo groot, zo mooi
De Kyzy - dit hebben mijn mama en papa gekocht in het verre Kyzylorda en speciaal laten overvliegen van K'stan naar België. Mijn mama en papa wilden graag als welkomsgeschenkje iets typisch Kazachs geven, en het is hun gelukt hé.
En dit was voor de kindjes, vooral de snoepjes waren in trek.
Een van mijn geschenkjes dat ik gekregen heb : mij persoonlijk tafeltje en stoeltjes. Op de achtergrond zie je al enkele knuffelvriendjes van mij. Mijn popke zit er niet bij, die was te moe, ligt nog in de zetel te slapen.
Ons ballonnenliving + allemaal mijn kaarjtes die ik heb gekregen, zo veel....., en er zijn mooie bij hoor............
Bij onze aankomst thuis, was ons huis mooi versierd. Bedankt oma & opa en tante L en nonkel I voor het mooie aankomstbord dat jullie voor ons hebben gemaakt. Geniet maar van de mooie foto's.
Het welkomsbord dat oma, opa, tante en nonkel hebben gemaakt. Is het niet prachtig?
Eindelijk thuis, wat een welkom!
Met mama op verkenning, ons huisje was mooi versierd, wat een mooie tros ballonnen.
Een innige omhelzing met mijn mama. Eindelijk ben ik thuis, moe maar zeer gelukkig.
Wat vinden jullie van het aankomstbord dat mama & papa voor mij speciaal hebben laten maken? Het staat mooi in onze tuin hé!
Op de foto met mijn lieve overgrootmoeder, zij is 96 jaar! Eindelijk kan ik op schootje zitten bij meter.
Na een lange vlucht van Almaty naar Schiphol en bijna een gemiste vlucht van Schiphol naar Zaventem, zijn we terug in ons Belgenlandje.
Voor de nieuwsgierigen onder jullie : onze KLM vlucht Almaty – Schiphol gaat vertraging omdat hij niet onmiddellijk mocht landen, zeer slecht weer, met een vertraging van dik 20 min zijn we dan eindelijk aan de grond geraakt. Resultaat : wij hadden maar 30 min meer om onze aansluitende vlucht naar Zaventem te halen. Het werd een race tegen de klok, want de terminal waar wij moesten zijn, lag natuurlijk de andere kant van de luchthaven, we moesten rekenen op dik 20 min. En we moesten ook nog eens de paspoortcontrole + security door, daar aangekomen kregen we bijna een hartstilstand, zo een massa volk, als we mooi in de rijen gingen aanschuiven konden we onze vlucht naar Zaventem vergeten. Er zat niks anders op dan te vragen of we voor mochten, gelukkig waren de mensen allemaal goedgezind vooral als ze ons kleine meisje gezien hadden lieten ze ons voor gaan. Ondanks de goodwill van de andere reizigers zouden we onze vlucht niet gehaald hebben, tot we opeens zagen dat er een speciale rij was voor snelle paspoortcontrole en security. We zijn daar vlug naar toe gelopen, de mensen die daar reeds stonden aan te schuiven hebben ons zelf nog voorgelaten zodat we zeker onze vlucht zouden halen. De paspoortcontrole ging vlot, security was een ander paar mouwen het ging niet vooruit.Ondertussen tikte de klok verder we hadden niet veel tijd meer om onze vlucht te halen. Gelukkig was de dame van de security goed gezind en moest ons Nuray niet meer uit haar buggy, zo hadden we toch een paar minuten gewonnen. Eens de security-controle gepasseerd, hebben we ons weer dood gelopen we hadden maar 5 min meer, Nuray vond het zeer leuk, ze zat het zelf te lachen in haar race-buggy, weer eens een bewijs hoe wilder hoe liever voor haar. Bij onze aankomst aan de gate waren ze net begonnen met de inscheping. Net op tijd, we konden weer op adem komen .
De vlucht naar Brussel was zeer kort, maar zeer turbulent, bij het opstijgen had de piloot ons gewaarschuwd dat het zeer slecht weer was, en hij zeer veel turbulentie verwachtte. In een klein vliegtuigje (Fokker 50) zijn de luchtzakkingen goed voelbaar! Gelukkig was het voor niet lang want de vele luchtzakkingen zijn zeker niet goed voor de maag Onze kleine meisje heeft er geen last van gehad want ze heeft tijdens de vlucht gelukkig geslapen. De landing op Zaventem heeft ook een beetje geduurd, het vliegtuigje mocht door het slechte weer (hevige wind en regen) niet landen, we hebben dus verschillende keren over de luchthaven gevlogen, resultaat was dat we weer met vertraging geland zijn en ondertussen stond iedereen vol ongeduld op ons te wachten, kwestie van er de spanning in te houden hé.
En toen kwam het grote moment, na 7 weken zagen we eindelijk onze familie, vrienden, collega’s terug.
Wat een ontvangstcomité!
Bij deze willen wij oma & opa, moeke & vake, nonkel Ivan & tante Liesbet, nonkel Timothy, Rita & Jean, Maria, Marc, Lore bedanken voor het hartelijke welkom en ook voor de mooie knuffels die Nuray mocht ontvangen en ook voor de vele foto’s die er genomen werden.
Bedankt iedereen!
Ook willen we oma & opa, tante L & nonkel I nog eens extra bedanken om tijdens onze afwezigheid goed op ons huis te letten, en ook om de mooie versieringen die jullie hebben aangebracht. Het welkomsbord was prachtig!
.
.
