Kris Van Dijck is politicus voor de N-VA; burgemeester van Dessel en Vlaams volksvertegenwoordiger. 
In het Vlaams Parlement legt hij zich vooral toe op Onderwijs en Sport en binnen de N-VA is hij verantwoordelijk voor de Cel Lokaal Beleid. Hij is tevens voorzitter van de Raad van Bestuur van VVSG.
Op 25 mei staat hij op de tweede plaats op de N-VA-lijst voor het Vlaams Parlement, kieskring Antwerpen.
In "kris-kras" geeft hij zijn persoonlijke visie weer op politiek en wereld wat niet noodzakelijk het N-VA partijstandpunt is.
Foto
Zoeken in blog

Inhoud blog
  • Fair-play
  • Onderwijsstandpunt N-VA maakt concurrenten radeloos
  • Masterplan Secundair Onderwijs
  • Sociaal versus asociaal
  • Man en paard noemen
  • Ceci n'est pas une pipe
  • M-decreet
  • Scholenbouw
  • Het gaat om de inhoud!
  • Leo Alejo
    Nieuws DeRedactie
    KRIS-KRAS
    Een eigen visie op politiek en wereld...
    04-09-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wouter begrijpt het niet
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wouter begrijpt het niet
    Wouter Van Besien begrijpt de neen van de N-VA niet. Kent hij de geschiedenis dan niet? Daar moet je heus niet zo ver voor teruggaan. Vijfentwintig jaar slechts, toen een eerste en tweede fase van de staatshervorming voltooid werd, maar de zogenaamde derde fase, het hoofdgerecht waarop Vlaanderen wachtte, tot Sint-juttemis uitgesteld werd. Mijn partij, de Volksunie, zat in een catch twenty-two, kon niet vooruit of achteruit en moest met lege handen naar de kiezer. Moet ik er een tekening bij maken bij wat het gevolg was? De partij lag in de lappenmand en kwam het nooit meer te boven. Ik was pas politiek actief en herinner me het als was het gisteren. We waren bekocht. En ja, Wouter begrijpt dat niet. N-VA’ers des te meer… Maar dat is nog niet alles.
    Je zal gemerkt hebben dat ik de voorbije weken en maanden niets schreef over de consultatieronden en pre-formatie die daarop volgde. Als je wil dat zaken slagen, onthoud je je best van publieke commentaren. Neem van mij aan dat mijn zwijgen alleen maar daar mee te maken heeft. Ik moest vaak op mijn tanden bijten. Zonder evenwel de toekomst te willen hypothekeren wil ik het volgende kwijt.
    Als we welvaart en welzijn willen behouden in deze contreien – en daar gaat het toch om, neen? - dan moet er dringend gehandeld worden. De staatschuld moet teruggedrongen worden en mensen moeten aan het werk. Belangrijk daarbij is dat de verschillende overheden, alle overheden, geresponsabiliseerd worden. Dat ze allen verantwoordelijkheid moeten opnemen. Niet alleen voor de uitgaven, maar ook voor de inkomsten. Dat de franstaligen niet moeten blijven denken ongestraft aan een federale uier te kunnen trekken, gespijsd door het noorden, waarbij we straks allemaal samen failliet zijn. En dat is het nu net wat niet kan in dit land.
    Een vraag tot het opnemen van verantwoordelijkheid wordt eerst afgedaan als een verarming en moet vervolgens afgekocht worden.
    Als je afspraken wil maken over een correcte financieringswet waarbij de eigen verantwoordelijkheid centraal komt te staan, moeten er eerst miljoenen vooraf genomen worden voor Brussel. Niet voor Vlaanderen. Niet voor Wallonië. Neen, alleen voor Brussel. Heeft Brussel extra en andere noden? Zeker. Maar Brussel heeft ook kansen. Wat moet ik er als Vlaming van denken als ik kijk naar dat megalomane Brussel? Ik word gevraagd hen van te voren extra geld te geven en voor het overige word ik er weggehoond. Of wat te denken van het laatste voorval waarbij men ons wil denigreren tot een minoriteit van slechts 5%. En in onze Nederlandstalige scholen zitten 20% van de Brusselse kinderen… Vreemd… Dit alles is echt niet ernstig.
    Velen lijken nu naar de N-VA te kijken. Dat mag. Maar men zal nu ook wel moeten weten waar het voor ons op staat: verantwoordelijkheid, verantwoordelijkheid en nog eens verantwoordelijkheid. Zo niet, van deze boer geen eieren.

    Kris Van Dijck      


    >> Reageer (0)
    26-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De omgekeerde wereld
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De omgekeerde wereld
    Volgens het kabinet van onderwijsminister Pascal Smet stonden vorig schooljaar honderd en een 65-plussers voor de klas. Meestal ging het om vervangingen maar wie voltijds bleef werken, heeft nu een inkomensprobleem. Leerkrachten die tot juli 2010 voor de klas stonden, ontvangen immers pas vanaf januari 2011 hun rechtmatig pensioen en hebben bijgevolg een aantal maanden gewoon geen inkomen. Hoe kan dat nu?
    Onderwijs is gemeenschapsmaterie en dus Vlaams maar pensioenen zijn een federale bevoegdheid. Blijkbaar zijn beiden niet op elkaar afgestemd… In Vlaanderen kunnen leerkrachten langer aan de slag blijven als ze dat willen maar federaal wordt dit afgestraft. Lesgeven als 65-plusser wordt immers beschouwd als een bijverdienste. Eenmaal de bruto inkomensgrens van 21.000 € overschreden, ontvangt de leerkracht die langer aan de slag blijft geen pensioen meer dat jaar.
    Het is absurd dat mensen die langer willen werken, financieel gestraft worden. Langer werken moet financieel beloond worden. Het kan niet dat een leerkracht die langer dan verplicht les geeft, inkomen verliest t.o.v. iemand die deze extra inspanning niet doet.
    Leerkrachten die langer werken zijn twee keer goed voor de samenleving. Ze doen het lerarentekort, zeker in bepaalde vakken, minder voelen en ze verhogen de tewerkstellingsgraad waardoor ze de pensioenkasten, die onder druk staan, ontlasten..
    Iedereen die dat wil, moet mijns inziens kunnen blijven werken na de pensioengerechtigde leeftijd. Wanneer iemand effectief op pensioen gaat na die periode van verlengde activiteit, moeten de pensioenrechten vanaf de eerste dag in voege treden. Er moet dus een naadloze overgang komen tussen werken en op pensioen gaan. Dit zou niet alleen voor het onderwijzend personeel moeten gelden maar voor iedereen die op de arbeidsmarkt actief is. Langer werken mag niet langer beschouwd worden als een “bijverdienste” die gepenaliseerd wordt door pensioenverlies.
    Ik roep de bevoegde ministers op federaal en Vlaams niveau dan ook op om een regeling uit te werken die langer werken, stimuleert en beloont. Dit moet er ook toe bijdragen dat ons pensioensysteem betaalbaar blijft. Zoals het systeem vandaag bestaat, is er geen enkele aanmoediging om langer aan de slag te blijven, hoe graag men dat ook wil. Integendeel. Werken bestraffen en stoppen belonen. Het is de omgekeerde wereld.

    Kris Van Dijck


    >> Reageer (0)
    23-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straffe kost (bis)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Straffe kost (bis)
    Toerisme en landkaartjes, het gaat moeilijk samen. In dit land toch niet. Wat gaat hier eigenlijk nog wel samen? Na de Franstaligen laten ook de kustburgemeesters zich horen. Lippens wil zelfs de samenwerking met Toerisme Vlaanderen stopzetten.
    "Brussel is bovendien volgens Toerisme Vlaanderen een Vlaamse stad in de plaats van een afzonderlijk gewest. Ons land is al zo complex voor buitenlanders. Wil men het begrijpelijk maken dan moet dit op een correcte manier gebeuren", aldus Lippens. De Knokse burgemeester vindt het onaanvaardbaar dat "topambtenaren die deze kaarten tekenen beschermd worden, terwijl een kind in het lager onderwijs hier radicaal voor gebuisd zou worden. Indien de politieke wereld geen maatregelen neemt om dit wanbeleid een halt toe te roepen, dan zal ik alle kustburgemeesters oproepen om het samenwerkingsverband met Toerisme Vlaanderen op te zeggen.”
    Mijnheer Lippens, vraag is wie hier gebuisd is. Toerisme is een gemeenschapsmaterie en ja Brussel hoort tot de Vlaamse Gemeenschap. Dat kind in de lagere school zou, indien het bij mij in de klas zat, meer punten krijgen dan jij. Kijk eens naar de website van OPT, Office de Promotion du Toerisme de Wallonie et de Bruxelles,
    http://www.opt.be. Daar niks op aan te merken? Ik wel hoor.
    1. Dat Brussel en Wallonië samen afgebeeld worden? Geen probleem. Dat is de Franse Gemeenschap. Maar de Duitstalige Gemeenschap, dat ook in het Waals Gewest ligt, wordt in één keer geannexeerd, mooi donkerblauw ingekleurd alsof het tot de Franse Gemeenschap behoort. Maar promotie voor Eupen of Sank-Vith? Geen denken aan. Hoeft ook niet, maar gebruik dan een juist kaartje! Er circuleren ook kaartjes waarbij Voeren bij Wallonië hoort. Toeval?
    2. Zonder scrupules kleven zij op dit alles de noemer “België”. Onder de titels: “Ontdek België” en “De Evenementen in België”, passeer je alleen maar in Brussel en Waalse steden. Dàt is dus België voor het OTP. Géén Gent, Brugge of Antwerpen. Géén Knokke. Géén kust.  Dat is niet België…
    Ik zou dus toch maar twee keer nadenken vooraleer je de samenwerking stopzet. Of heeft Knokke die samenwerking niet nodig? Zou me ook niks verbazen…

    Kris Van Dijck


    >> Reageer (1)
    18-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straffe kost
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Straffe kost
    Franstaligen, excuseer, de Franstalige Grieks-Belgische staatssecretaris voor Toerisme binnen de Franse Gemeenschapscommissie van het Brussels Gewest (COCOF), Christos Doulkeridis van Ecolo, stoort zich aan het kaartje van Vlaanderen dat door Toerisme Vlaanderen gebruikt wordt. Hij vindt het niet kunnen dat zij een kaart hanteren waarbij Brussel in Vlaanderen ligt. Straffe kost. Kan iemand mij een kaartje tekenen waar Brussel niet in Vlaanderen ligt?
    Ik zou toch eens graag deelnemen aan de fractievergaderingen van Groen-Ecolo. Neen, ik plan geen overstap. Ik zou, zou ik zeggen, er eens een vlieg willen zijn. Voor de camera enerzijds de goede Belgen uithangen en anderzijds in de pers vallen over prentjes. Van schizofrenie gesproken. Dat moeten daar boeiende vergaderingen zijn.
    Wat is dat nu? Weet de staatssecretaris niet dat toerisme een gemeenschapsbevoegdheid is? En dat ook Brussel deel uitmaakt van de Vlaamse Gemeenschap? Meer nog. Brussel behoort samen met Antwerpen, Gent, Brugge, Mechelen en Leuven tot het selecte kransje van Vlaamse kunststeden. Binnen de VGC, Vlaamse gemeenschapscommissie binnen het Brussels Gewest, is trouwens niemand bevoegd voor toerisme. Nederlandstalig Brussel maakt integraal deel uit van Vlaanderen. Zo simpel is dat.
    Misschien zou mijnheer Doulkeridis beter zijn wagentje aan zowel Vlaanderen àls aan Wallonië hangen. Moet ik mij ook ergeren als ik in Zaventem, in Vlaanderen, op “Brussel-nationaal” uit het vliegtuig stap en daar rond de oren geslagen wordt met “WalloBrux” als toeristische propaganda voor Wallonnië én Brussel als één Siamese tweeling. Waar zitten daar de Brusselse Vlamingen? Wie is hier de enggeestige?
    Mijnheer Doulkeridis is hiermee ook niet aan zijn proefstuk. In het verleden heeft hij ook al zeer duidelijk lansen gebroken voor de uitbreiding van Brussel. Dit liet hij straks drie jaar geleden optekenen in De Standaard: ’Ik ben geen fetisjist’, zegt Doulkeridis. ’Als je objectief kijkt, is het evident dat Brussel moet worden uitgebreid. De stad moet met haar hinterland verbonden worden. Elke sociaaleconomische studie zal dat bevestigen. Dat heeft niets te maken met symbolen of taalkundige kwesties. Laten we daar even abstractie van maken, al besef ik ook dat symbolen niet uit de politiek weg te denken zijn. Maar als men mij kan bewijzen dat ook maar één Vlaming één gram geluk bij zou winnen door B-H-V te splitsen, dan zou ik een splitsing het overwegen waard vinden.’
    Enfin, nu heeft Toerisme Vlaanderen Brussel verbonden met haar (welliswaar) Vlaamse hinterland en nu is het ook weer niet goed voor de staatssecretaris. Heeft het dan toch met taal te maken?...

    Kris Van Dijck


    http://www.brusselnieuws.be/artikels/politiek/doulkeridis-opnieuw-ontstelt-over-kaart-toerisme-vlaanderen


    >> Reageer (0)
    29-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Decreet Van Dijck
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Decreet Van Dijck
    Vandaag sprak het Grondwettelijk Hof zich uit over de vordering tot schorsing van het door het Vlaams Parlement goedgekeurde decreet over de faciliteitenscholen; het zogenaamde decreet Van Dijck. Na twee en een half jaar en drie belangenconflicten door het Vlaams Parlement eind 2009 gestemd. De vraag tot schorsing kwam er vanwege 633 ouders, 53 leerkrachten en de zes gemeentebesturen van de betrokken faciliteitengemeenten in de Vlaamse Rand. “Het decreet wordt geschorst”, luidde het op het radionieuws. Wat is er nu geschorst en wat blijft er over eind?
    Basis van het door mij ingediende decreet is de stelling dat Vlaanderen bevoegd is voor onderwijs op haar grondgebied, het betaalt en zoals het in een behoorlijk functionerende democratie betaamt is de overheid die betaalt en organiseert ook degene die controleert. Ik noem dat verantwoordelijkheid dragen. Daarom eist Vlaanderen van deze scholen dat ze door de Vlaamse overheid opgelegde eindtermen en ontwikkelingsdoelen hanteert. Dat de Vlaamse inspectie dit moet controleren en dat de scholen moeten aansluiten bij een door de Vlaamse overheid erkent CLB, centrum voor leerlingenbegeleiding.
    Het Grondwettelijk Hof schorst de bepaling over de inspectie, vraagt uitstel zodat de door de Vlaamse regering en het Vlaams Parlement goedgekeurde eindtermen en ontwikkelingsdoelen kunnen ingevoerd worden en is akkoord met de verplichting om aan te sluiten bij een Vlaams CLB.
    Ga ik nu met mijn decreet op mijn bek?
    Het Grondwettelijk Hof zegt dat het wel degelijk de Vlaamse overheid is die de normen vastlegt. Niet de Franse Gemeenschap. Het territorialiteitsprincipe, dat voor mij heilig is, blijft overeind. Op basis van afspraken uit 1970, die volgens het Hof nog steeds gelden, is het evenwel de Franse inspectie die moet toezien opdat die, door Vlaanderen opgelegde normen, gehaald worden. Het Hof noemt dat geen bevoegdheid. Wel een “praktische afspraak”. De Franstalige inspectie moet dat verslag dan ook vertalen en overmaken aan de Vlaamse overheid. Vlaanderen is het dat finaal oordeelt of de kwaliteit al dan niet gehaald wordt. De Franstalige inspecteurs moeten dus gaan doen wat wij met het decreet de Vlaamse inspecteurs wilden laten doen. Zij zullen daar ook op aangesproken en indien nodig afgerekend worden.
    Het toezenden van deze inspectieverslagen aan de Vlaamse overheid werd in het verleden steevast geweigerd. Vandaar mijn decreet natuurlijk… Dit arrest legt die verplichting nog eens expliciet op. Het is in die optiek een serieuze stap vooruit. Zo zullen we eindelijk kunnen merken of in deze faciliteitenscholen ook uitvoering gegeven wordt aan wat de wetgever in 1963 reeds voorzag. Met name vier lesuren Nederlands in het derde en vierde leerjaar en acht lesuren Nederlands in het vijfde en zesde leerjaar. Ook de kwaliteit van dat Nederlands onderricht zal kunnen getoetst worden.
    Het Grondwettelijk Hof gaat in haar arrest ook voluit voor wat het noemt “federale loyauteit”. Zullen de Franstaligen dan eindelijk gaan begrijpen dat ze de school in Komen moeten financieren. Net zoals wij dat wettelijk verplicht zijn. Niet alleen begrijpen, maar ook daadwerkelijk doen!
    De advocaat van de Franstaligen sprak over dit arrest in termen van: “een overwinning voor de Franstaligen.” Zo is ook de perceptie als je zegt dat het decreet geschorst is natuurlijk. Nadere lezing werpt echter een andere kijk op de zaak. We zullen eens zien of ze bij het implementeren van de consequenties nog over een overwinning zullen spreken. Ik kan, jou lezer, in ieder geval al één ding toevertrouwen: de soap is nog niet ten einde.

    Kris Van Dijck


    >> Reageer (0)
    22-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Actie Scherpenheuvel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Actie Scherpenheuvel
    Volgens een bepaalde Vlaamse krant zou ik nu niks aan het doen zijn en genieten van een buitensporige vakantieregeling en dito verloning. De Gazet van Antwerpen berekende het jou vorige week allemaal voor. Ik heb het evenwel zo druk dat ik amper toekom aan het schrijven van een nieuwe column. Daar is behoefte aan want de “Actie Scherpenheuvel” die ik samen met zes andere collega’s opzette doet wel wat stof opwaaien. Heel veel positieve reacties. Een aantal kritische. Maar ook een paar afwijzende, ronduit scheldende. Waar gaat het hem mij nu juist om? En, waar gaat het hem niet om? Ik verwoordde het zo ook op de persconferentie die we maandagmiddag organiseerden.
    Door de negatieve berichten over pedofilie en kindermisbruik in de kerk, dreigen duizenden priesters, zusters, paters, lekenhelpers en anderen mee gesleurd te worden in een sfeer van verdachtmaking. Dat verdienen ze niet.
    Natuurlijk keuren we kindermisbruik af. Deze kinderen en jong volwassenen zijn en blijven immers de grootste slachtoffers. Een litteken dat ze heel hun leven meedragen. En ja, de schuldigen moeten aangepakt worden. Ook diegenen die wisten en lieten betijen veroordelen we. Ik durf zelfs verder gaan. Ik ben boos op hen, want zij hebben daarmee duizenden anderen mee in diskrediet gebracht.
    Voor mij moet het gerecht haar werk doen. Ook het instituut Kerk dient haar lessen te trekken uit dit alles. Maar dat moet zij zelf doen. Dat is niet aan mij als politicus.
    Onze actie viseert evenwel de duizenden in de kerk die geen schuld treffen. Die zelf machteloos moeten toekijken. Hen willen we een hart onder de riem steken. Zij verdienen het. Duizenden onder hen zetten zich dagelijks in: in onderwijs, in welzijn, in de sociale en culturele sector, in het jeugdwerk, in catechese.  
    Zeven parlementsleden nemen het initiatief met een open oproep aan iedereen om zich aan te sluiten. Het is een uitnodiging. Niks moet. Dit kan je via de webstek
    www.actiescherpenheuvel.be . Hier vind je ook de integrale tekst van de actie. Finaal is het de bedoeling deze mensen figuurlijk in de bloemetjes te zetten op zaterdag 21 augustus in Scherpenheuvel. Niet in één of andere kathedraal of paleis. Wel in Scherpenheuvel. Symbolisch. Een bedevaartsoord waar gedurende decennia Vlamingen naar toe trokken; te voet of met de fiets.

    Kris Van Dijck


    >> Reageer (1)
    12-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Frustraties alom
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Frustraties alom
    Wat een blijk van frustraties toch, die reacties op Jan Peumans’ toespraak op de 11 juli-viering van gisteren op het stadhuis in Brussel. Een Brussels parlementslid van de VLD die blijkbaar niet weet welke resoluties haar partij ooit stemde, laat staan dat in haar partijprogramma het confederalisme naar voor geschoven wordt, vond het nodig te roepen dat Jan Vlaanderen besmeurde. Bovendien blijkt ze nog actief te zijn bij het Willemsfonds. Wat is dat nu toch met die Vlaamse liberalen? Eerst de federale regering laten vallen omdat het niet straf genoeg kon zijn en nu een speech over identiteit afwijzen als te nationalistisch. Ik heb de indruk dat de VLD met haar eigen identiteit worstelt.
    Ik denk dat ik voor de vijftiende keer op het stadhuis was. Denken jullie nu werkelijk dat ik het steeds eens was met wat socialistisch parlementsvoorzitter De Batselier of zijn liberale opvolgster Marleen Vanderpoorten naar voor bracht? Neen toch. Heb je mij of iemand van mijn partijgenoten ooit horen roepen? Tact is blijkbaar niet iedereen gegeven. Als je er niet tegen kan wat iemand zegt, applaudisseer dan niet, of blijf dan weg. Zo zal je mij ook nooit zien bij de gestelde lichamen. Op het gedrag van mevrouw Ampe passen minstens excuses. Of is dit de nieuwe stijl?
    Ook anderen ventileren hun frustraties in de kranten van vandaag. Spreken over identiteit kan voor hen niet, maar en passant betreurt men het dan wel dat Jan niet over de Brusselse identiteit sprak. Wat is dat dan, die Brusselse identiteit? Wie omschrijft die een keer voor mij? In het Nederlands als het kan.
    Een kritische noot over Reynebeau wordt hem ook verweten. Dat die man in zijn schrijfsels en op televisie anderen er door trekt, moet kunnen. Dat is de verdraagzaamheid die blijkbaar alleen maar in één richting mag werken. Niet iedereen mag kritisch zijn. Zeker niemand van de N-VA.
    Zo komt men er dan ten slotte bij dat de toespraak van Jan de federale onderhandelingen er niet gemakkelijker op zal maken. Wat had men gedacht? Dat de N-VA haar hele geloof over boord zou gooien? Kom nou. Me dunkt dat zijn oproep zeer duidelijk was. Meer dan een uitgestoken hand. De Vlaamse parlementsvoorzitter brak wel degelijk een lans om vanuit de twee identiteiten, de twee grote gemeenschappen van ons land, samen een toekomstproject uit te tekenen. Dat men dan in bepaalde Brusselse kringen zal moeten inbinden is blijkbaar aangekomen. Of kunnen diegenen die Jans toespraak er over vonden, mij dan hun invulling van het confederalisme eens geven? 
    Enfin, de Brusselse schepen van Vlaamse aangelegenheden Jean De Hertog die als eerste sprak, spande de kroon. Hij bejubelde Brussel als hoofdstad van Vlaanderen, Brussel (gewest?) en Europa. Hij krijgt geen kritiek. Dat hij België vergat wordt met de mantel der liefde toegedekt. Een Brusselaar die een Nederlands spreekt dat er van ver op lijkt, mag blijkbaar wat meer…

    Kris Van Dijck


    http://www.vlaamsparlement.be/vp/pdf/20102011/toepsraken/20100711_11julitoespraak_identiteit_en_autonomie.pdf


    >> Reageer (0)
    08-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oranjegevoel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Oranjegevoel
    Toen ik gisterenavond thuiskwam trof ik ons zoontje Brecht aan voor het televisietoestel, in een Spaans voetbaltruitje met de nr. 9: Torres. De wedstrijd Spanje – Duitsland was voor één kwart gespeeld. “Wat krijgen we nu,” was mijn eerste reactie: “supporter jij voor Spanje?” “Nu wel, maar zondag natuurlijk voor Nederland. Maar, voke, ik heb nog geen Holland-shirt…”, was zijn laconiek antwoord. Bovendien vertelde hij me een opmerkelijk plan. De avond daarvoor, tijdens de wedstrijd Nederland – Uruguay, had hij met een aantal van zijn voetbalgenoten (U 11 van Dessel Sport) een plan gesmeed. Ook zij willen (later) meedoen met de wereldbeker. Het plan luidde als volgt: we geven de provincie Luxemburg aan Luxemburg, Wallonië aan Frankrijk en Vlaanderen voegen we bij Nederland. “Dan kunnen ook wij meedoen. Iedereen content”, was zijn conclusie. Ik stond op het punt hem het nummer van informateur Bart De Wever te geven…
    Zo sluipt het Oranjegevoel onze huiskamer in. Ik ben daar echt niet beschaamd om, wel integendeel. Ik krijg er rillingen van als ik uit duizenden kelen het Wilhelmus hoor zingen. En hoe gepast de woorden van de volkslied. Zeker op de vooravond toen nog niet geweten was wie de mogelijke tegenstander zou worden als de finale zou bereikt worden; Duitland of Spanje? Het Duitsland van Willem de Zwijgers bloed, of het Spanje van de koning die hij eerde…*
    Het wordt Spanje. Het land dat geen volkslied heeft. Wel een hymne. Wel een melodie. Maar geen woorden. Over het grootste deel van het Iberisch schiereiland, Portugal buiten beschouwing gelaten, klinkt dan een la-la-la… De Spaanse nationale ploeg? Zeven kernspelers van Barcelona, de kroon van Catalonië. Van de elf spelers vijf Catalanen, twee Castilianen, één Andalusiër, één Asturiër, één Bask en één van Tenerife. Maar wel wervelend voetbal. Een streling voor het oog. De stijl van het grote Barça.
    De adepten van de “Masia”, de boerderij waar de jeugdopleiding van Barcelona zich bevindt. De Catalanen Puyol, Pedro, Piqué en Xavi, maar ook de Castiliaan Iniesta en de Argentijn Messi werden er gevormd. Het wordt voor mijn voetbalhart een verscheurende keuze. Barça of onze broeders uit het Noorden, maar waartussen ook innige banden groeiden: Johan en Jordi Cruyff, Koeman, Van Bommel, Rijkaard, Frank en Ronald de Boer, Bogarde, van Bronckhorst, Cocu, Davids, Hesp, Kluivert, Neeskens, Overmars, Reiziger, Witschge, Zenden,… Allen droegen ze het escudo van de Catalaanse trots.
    Het is dus zondag als het ware een beetje Barça – Barça...
    Ik kies zondag voor het noordelijke…

    Kris Van Dijck

    *
    Wilhelmus van Nassouwe
    ben ik, van Duitsen bloed,
    den vaderland getrouwe
    blijf ik tot in den dood.
    Een Prinse van Oranje
    ben ik, vrij onverveerd,
    den Koning van Hispanje
    heb ik altijd geëerd.


    >> Reageer (0)
    07-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De potten die de ketel verwijten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De potten die de ketel verwijten
    Kritiek geven mag. Kritiek geven moet. Maar kritiek geven is pas zinvol als ze ook geloofwaardig is! Het laatste wat N-VA kan verweten worden is dat wij geen pogingen ondernamen om het zogenaamd lijstshoppen, om het kandideren op andere niveaus dan waar men een mandaat heeft, aan banden te leggen. Is het daar niet dat de discussie begint?
    Pogingen genoeg: in 2001-2002 Danny Pieters, in 2004 Geert Bourgeois en vorig jaar nog in de Kamer door de heer Jambon. Ook CD&V ondernam daartoe een poging in 2003, op voorstel van Servais Verherstraeten en Dirk Claes.
    Waar waren die partijen al die keren die nu hoog van de toren blazen bij de eedafleggingen van de ministers Bourgeois en Muyters? Of is het dat men de problemen alleen maar ziet als men in de oppositie zit? Iedereen vindt het bij zijn of haar eigen partij wel geoorloofd, en vindt het bij een ander er over…
    In 2004 trok premier Verhofstadt de Europese lijst. Patrick Dewael duwde de Vlaamse lijst als federaal minister van Binnenlandse Zaken en in datzelfde jaar nam staatssecretaris Van Quickenborne ontslag als staatssecretaris om hier de eed af te leggen, vervolgens opnieuw staatssecretaris te worden en zich hier te laten opvolgen. Diezelfde Van Quickenborne legde in 2003 in de Kamer de eed af als opvolger van Marc verwilghen om even later zelf opgevolgd te worden door Miquel Chevalier. Bart Somers zou burgemeester blijven van Mechelen, maar verscheen in het Vlaams Parlement nog niet eens twee en een half jaar later als minister-president. Geloofwaardigheid! In 2002, 2003, 2004 en 2009 was de VLD niet thuis. Nu blijkbaar wel!
    Andere partijen lieten Vlaamse ministers de lijsten trekken voor de Kamer, nietwaar collega’s van Groen!. De uitslag was van die aard dat beide dames, Vogels en Dua, in de Vlaamse regering ontslag namen als minister en zich lieten vervangen. Het waren toch verkiezingen voor een ander niveau, of ben ik mis?
    Bij CD&V zag ik federaal vice-premier Steven Vanackere in 2009 de eed afleggen als Brussels parlementslid, om even later opnieuw de rangen van de federale regering te vervoegen.
    Bij SP.a zie ik ook collega’s gaan en komen telkens er op andere niveaus verkiezingen geweest zijn…
    Vlaams Belang heeft zich natuurlijk nooit zorgen moeten maken over wie, waar minister is. Toch staan ook al hun “kopstukken” op alle lijsten die maar mogelijk zijn, en shoppen ze er dat het een lieve lust is. Zo zou ik nog een tijd kunnen doorgaan. In Vlaanderen… In Wallonië…
    Wat Lijst De Decker betreft kan ik kort zijn. Toon mij een lijst waar Jean-Marie niet opstond.
    Om maar te zeggen dat eenieder eens voor de spiegel mag gaan staan. Moesten wij alleen dan heiliger zijn de paus?
    Dezer dagen zijn velen in de ban van het wereldkampioenschap voetbal. Stonden honderdduizenden Vlamingen langs het parkoer van de Ronde van Frankrijk. In al die sportwedstrijden gelden regels. Het is niet zo dat de ene voetbalploeg geen en de andere drie vervangingen mag doorvoeren. Of dat de ene alleen de bal en de andere de man mag spelen. Noch dat voor de ene de buitenspelregel wel, en voor de andere niet geldt. Zo zullen in de Tour alle kandidaat tourwinnaars zelf de cols over moeten en geen hulpmiddelen mogen inzetten. In de politiek is het net zo. De regels die er zijn, zijn er voor iedereen. Willen we die veranderen? Jazeker, maar dan ook voor iedereen!
    Als N-VA werden ook wij gevat door vervroegde federale verkiezingen. Ook bij ons was het alle hens aan dek en trachten op een paar dagen tijd zo sterk mogelijke lijsten te maken. Zonder pre-campagnes om nieuwe mensen te lanceren. Ook wij moesten naar het front met onze “beste” kandidaten. Die kandidaten werden ook gevraagd dat te doen. En voor wie dat poenpakkers noemt. Ik daag de goegemeente uit: Hoeveel Vlaamse en Europese parlementsleden stonden een maand terug niet op de lijst? Hoeveel van hen investeerden niet in een campagne ten bate van hun groep, van hun partij? Tijd en middelen. Niemand van hen verdient daar nu één eurocent méér door.
    Ik hoop dat al diegenen die nu kritiek hebben, straks bondgenoot zullen zijn om écht voor die aanpassingen van de kieswetgeving te gaan. Onze teksten liggen klaar.

    Kris Van Dijck


    >> Reageer (1)
    18-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nil volentibus arduum
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Nil volentibus arduum
    Zeven jaar geleden, juni 2003, eerste verdieping, Barricadenplein 12, 1000 Brussel. Ik zie ons daar nog zitten: Geert Bourgeois, Frieda Brepoels, Bart De Wever en ikzelf.  Op de puinen van de Volksunie trachtten we het Vlaams-nationalisme met een modern verhaal, met een vernieuwende boodschap op het politieke toneel te plaatsen. Het leek ons allemaal te mislukken. De N-VA wankelde. Een kiesdrempel van 5% werd enkel in West-Vlaanderen gehaald. Alleen Geert haalde een kamerzetel binnen. In het Vlaams Parlement waren Jan Loones, wijlen Chris Vandenbroeke en ikzelf naar de achterste banken verbannen. De kneusjes van het Vlaams Parlement zoals Het Laatste Nieuws titelde. Het geld was zo goed als op. Het personeel werd afgedankt. Het secretariaat werd verkocht. We zaten aan de grond. Er werd met ons hardop gelachen. We zaten er verslagen bij; daar in het kantoor van de partijvoorzitter. Daar waar de Anciauxs, Schiltzen en Gabrielsen ooit heersten. Het einde leek nabij. Een finaal punt achter het Vlaamsnationalisme zoals wij dat invullen.
    Toch hielden we niet op. Het is van toen dat op mijn bureau een steen ligt met de inscriptie: “alleen dode vissen drijven mee met de stroom.” We zochten en vochten ons een weg in politiek Vlaanderen. We werden vergruisd, maar hielden niet op.
    We troostten onszelf met de woorden van de Vader des Vaderlands: “Het is niet nodig te hopen om te ondernemen, noch te slagen om te volharden.” We gingen door. We gingen in kartel met de CD&V met wie we een nieuw verhaal in én voor Vlaanderen schreven. We kochten en verbouwden een nieuw secretariaat. Langzaam stonden we op.
    2004: intrede in de Vlaamse regering en aan het roer een nieuwe, jonge begeesterende voorzitter.
    2006: onze stempel gezet in gemeenten en provincies en als klap op de vuurpijl een volstrekte meerderheid in Dessel
    2007: doorbraak van het kartel op federaal niveau en paars gebroken.
    2008: ontgoocheld en met een bedrogen gevoel braken we met het kartel. Opnieuw werd een stap in het duister gezet. Een stap in het onbekende.
    2009: een onverhoopt resultaat met zestien verkozenen in Vlaanderen en een zetel in het Europees Parlement. Tien nieuwe Vlaamse parlementsleden deden hun intrede. Tien nieuwelingen zonder enige parlementaire ervaring. Sommigen zelfs zonder enige ervaring in de politiek. Zij vonden er hun weg en de N-VA vormt er sindsdien een solide formatie.
    2010: een verkiezingstsunami trekt door het land en straks zit er een nog grotere groep in Kamer en Senaat, met in verhouding nog meer nieuwkomers. Op zeven jaar tijd de grootste fractie van het land.
    We moeten daar niet bevreesd voor zijn. Gaan ze dat aankunnen, wordt er al gepreveld. Jazeker, waarom niet? Nieuw bloed, nieuwe initiatieven, nieuwe gedrevenheid. En bovenal parlementsleden met een ideaal die ook beseffen dat het allemaal niet vanzelf gekomen is. Dat dit alles slechts mogelijk geworden is door de wil die we hadden om te slagen.
    Daar zit onze kracht!
    Wij hebben de woestijn gezien, gevoeld en geproefd. Wij weten wat incasseren is. Wij laten ons niet zo snel uit het lood slaan. En bovenal; bij ons heerst nog een echte loyaliteit. Geen gespin van binnenuit om eigen mensen op de bek te zien gaan. Niets van dat alles.
    De N-VA staat er, en ze staat er goed! Laat het een boodschap zijn aan allen in Vlaanderen: de aanhouder wint, want voor zij die echt willen, is niets onmogelijk!
    Mag ik zeggen fier en trots te zijn daar aan te mogen meewerken?

    Kris Van Dijck


    >> Reageer (1)
    14-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bedankt
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    15.607 maal en nog veel meer:

    BEDANKT !!!!!


    >> Reageer (2)
    10-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dorpspolitiek in de Wetstraat
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dorpspolitiek in de Wetstraat
    De scheldbrief die de inwoners van Dessel van CD&V in de bus kregen, geeft blijk van een paniekreactie voor zondag. Na het buitenland bang gemaakt te hebben voor N-VA, is het nu aan de Desselaar. Dit omdat de opcentiemen op de onroerende voorheffing van 700 opgetrokken werden naar 900, nog steeds bij de laagsten in Vlaanderen! Ik ben benieuwd of ze in hun opzet slagen.
    In Dessel is het zo dat o.a. investeringen van het vorig bestuur de kosten van de gemeente uit de pan doen rijzen. Sportpark Brasel en de toeristentoren Sas-4 vergen extra personeel, verwarming, onderhoud. Met de eigenaars van de kinderopvang (grond in Witgoor en oud gebouw in Dessel) werden riante huurovereenkomsten afgesloten. Over de ganse lijn namen de brutolonen voor het personeel toe, terwijl er extra personeel aangenomen werd. Er ging steeds meer geld naar politie, onderwijs en de werking van het OCMW. Voor hulpbehoevenden! De kosten voor het huisvuil groeiden door het dak. Als je ons niet gelooft, vraag het aan IOK. Als het gaat over de extra investeringen die we aan de renovatie van onze pastorij moesten doen, waarvan we een sociaal huis maakten? De vorige bestuurders hadden het te klein ontworpen. Niet iedereen kon er in. Goed bezig mannen (ja vorige bestuurders waren allemaal mannen)... Voor die uitbreiding moesten we dezelfde materialen gebruiken aan dezelfde tarieven. Voordien door CD&V gekozen! En ondertussen namen we de beslissing om een extra pensioenreserve aan te leggen voor onze contractuele personeelsleden. Mensen die later een erg laag pensioen zouden hebben. Allemaal heel sociaal als je het mij vraagt.
    In 2002 verhoogden CD&V, VLD en SPA de opcentiemen van 564 naar 700. Toen luidde het dat het nodig was. Wel, nu is het ook nodig! We deden dat niet verdoken. We deelden het de Desselaar zelf mee. We schreven het al in de Betrokkenheid (N-VA maandblad in Dessel) en in het gemeentelijk infoblad De Desselaar van januari. We publiceerden het op de website van de gemeente en het verscheen in verschillende kranten. Nu komt CD&V er mee voor de dag, met de hoop de kiezer, bij godbetert federale verkiezingen, van ons af te wenden.
    Wij denken evenwel dat de Desselaar dezelfde behoefte heeft als pakweg de inwoner van Mol en Balen. Dat ook hier geïnvesteerd en gewerkt moet worden. Hoe zit het in die twee gemeenten met een CD&V bestuur? Hoe zit het daar met de opcentiemen? Reken je even mee? Wie in Dessel 250 euro betaalt, betaalt in Mol 347 euro en in Balen 389 euro. Wie in Dessel 400 euro betaalt, betaalt in Mol 556 euro en in Balen 622 euro. Vergeet ook niet dat de Desselaar maar 6% op de personenbelasting betaalt. De inwoners van Balen en Mol hoesten 8% op. Zo slecht is het in Dessel!
    De investering in de villa Verbeeck om er een politiewijkpost van te maken zal straks inkomsten genereren. De politiezone moet daarvoor huur betalen. De befaamde draaideur van het gemeentehuis is noodzakelijk om minder mobiele mensen toegang te verlenen. Niet nodig in de ogen van de christendemocraten? Goed om te weten. En keer op keer orakelen ze dat we moeten investeren in speeltoestellen. Als we dat dan doen, is het ook niet goed. Bovendien zit er meer dan 4 miljoen euro in het spaarpotje en komt daar straks nog 750.000 euro bij. In 2007 toen we begonnen zat er slechts 2 miljoen in. De leninglast nam van 2000 tot 2006, onder CD&V, toe met 6,7%. Bij ons verminderde die met 23.3% op drie jaar tijd. Van 2000 tot 2009 is dit een daling van 18,2%, en in 2010 wordt de schuld nog verder afgebouwd. Wat N-VA niet doet, is voor eigen gebruik in de kas graaien. Dat is iets wat CD&V niet kan zeggen.
    We kunnen best begrijpen dat goedkope taal sommige burgers aanspreekt, niemand betaalt graag meer geld. Maar met dergelijke brief de mensen wat onvolledigheden wijsmaken, daar is niemand bij gebaat. Hoe kan je nu in een bestuur nog samenwerken met dergelijke oppositie? Waar kan er een band van vertrouwen zijn? Neem het van ons aan… een verhoging van de onroerende voorheffing zou een noodzaak geweest zijn voor elk bestuur dat het goed voor heeft met gezonde gemeentefinanciën. CD&V maakt er nu alleen politiek misbruik van!
    Naar wij kunnen aannemen zijn de Desselaars voldoende verstandig om dit alles te doorzien.

    Kris Van Dijck


    >> Reageer (0)
    08-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stop de paniekzaaierij
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Stop de paniekzaaierij 
    Sommige politici en media proberen paniek te zaaien bij de mensen. Sommigen vonden het zelfs nodig om over een “De Wever-spread” te spreken. Vandaag wordt aangetoond (o.a. door Geert Noels op zijn website: http://www.econoshock.be/2010/bart-de-wever-effect-in-oostenrijk/ ) dat de N-VA en eigenlijk de hele verkiezingscampagne met die plotse stijging van de spread niets te maken heeft.
    Dat dit land het internationaal slecht doet en weinig vertrouwen inboezemt bij de financiële markten, komt door de gigantische staatsschuld, het recent opnieuw fors gestegen begrotingstekort en het gebrek aan groeikracht in België. Dit lijkt ons veeleer de verantwoordelijkheid van die partijen die de voorbije jaren de lakens hebben uitgedeeld in de federale regering dan van een bescheiden oppositiepartij als de N-VA.
    De val van de regering draagt wellicht niet bij tot dat vertrouwen, maar ook die val kan bezwaarlijk de schuld van de N-VA genoemd worden.
    Desalniettemin hebben wij vandaag onze verantwoordelijkheid genomen en de internationale pers bij elkaar geroepen om hen gerust te stellen dat er helemaal geen reden is voor paniek. Dit land gaat door een moeilijke fase en moet drastisch hervormd worden, maar de splitsing staat niet op de agenda.
    De N-VA roept alle partijen in dit land op om te stoppen met paniekzaaierij, ten minste als men zichzelf nog een verantwoordelijke partij wil noemen.
    Samen met Vlaams viceminister-president Geert Bourgeois, Europees parlementslid Frieda Brepoels, professor socialezekerheidsrecht Danny Pieters en EVA-voorzitter Eric Defoort lichtte Bart De Wever voor de verzamelde binnenlandse en buitenlandse pers het partijprogramma toe en beantwoordde hij hun vragen. Hieronder vindt u de verklaring die zij aflegden.

    ***

    "Een overwinning van de N-VA zal niet het einde van België betekenen: wij willen geen revolutie, maar een zachte evolutie naar betere structuren. Onze tegenstanders in België blijven verwarring zaaien, ook al weten ze goed genoeg dat wij geen revolutie prediken, maar stap per stap willen gaan. Zij spelen met vuur. Zij nodigen de wolven in de schapenstal uit. Vandaar dat wij de markten gerust willen stellen. Maar wij willen meteen ook een oproep doen aan het adres van CD&V en van al onze tegenstanders. Een oproep tot staatsmanschap. Stop met de paniekzaaierij voor binnenlands electoraal gebruik, want het kan internationaal lelijke gevolgen hebben. Dit is onverantwoord.

    Een overwinning van de N-VA zal wel betekenen dat er eindelijk financieel orde op zaken gesteld wordt in dit land. Door de deelstaten financiële verantwoordelijkheid te geven is de N-VA de beste garantie op een snelle afbouw van het begrotingstekort. Met een drastische besparingsoperatie zoals in onze buurlanden zullen we de financiële markten snel gerust kunnen stellen.

    Duitsland kondigt aan dat het 80 miljard zal besparen, Nederland 30 miljard. Welnu, België moet zich in datzelfde traject inschrijven en zelf tegen 2015 22 miljard besparen. België moet de ambitie hebben om tot het groepje landen binnen de EU te behoren die een strikt begrotingsbeleid en gezonde staatsfinanciën nastreven. In Vlaanderen leeft dit debat al een tijdje. In Franstalig België moet dat besef nog groeien. Eventuele reden voor ongerustheid is dus veel meer het voorlopig nog onvoldoende besef bij de Franstaligen i.v.m. de nood aan drastische besparingen, dan wel een electoraal succes van de N-VA. Meer nog, een succes van de N-VA zou de markten vertrouwen moeten inboezemen. Want alleen dan zal er werk gemaakt worden van een cultuur van financiële verantwoordelijkheid.

    Een lange regeringsvorming hoeft niet gevreesd te worden, zeker niet als het van de N-VA afhangt. Wij zijn geen vragende partij om naar oeverloze onderhandelingen te gaan en weer maanden aan te modderen. Als de politieke wil bestaat om naar een confederaal model te gaan, dan moet dat binnen een normale termijn tot een akkoord kunnen leiden. Als blijkt dat men geen grote stappen wil doen, dan zal het zonder ons zijn. Dan zullen we het geen maanden laten aanslepen.

    De N-VA wil ook een beter bestuur van Brussel. De geweststructuur heeft geleid tot slecht beleid: verdrievoudiging van de werkloosheid, achteruitgang van de fiscale inkomsten, stijging van de criminaliteit, institutioneel waterhoofd… Wij willen efficiëntere structuren voor Brussel: minder politici, minder instellingen, een beleid gericht op activering en een financiële gezondmaking. Wij zien voor Brussel een structuur als stad, veeleer dan als gewest, maar staan open voor onderhandelingen hierover. Op één voorwaarde: het status quo kunnen we niet langer aanvaarden, er moet iets veranderen. Brussel moet beter kunnen.

    Laat ons van de nood een deugd maken. Externe financieel-economische druk moeten we als een hefboom gebruiken om de noodzakelijke hervormingen in dit land door te voeren. In het verleden was er ook steeds internationale druk nodig. Laat ons dit opnieuw doen. De N-VA is alvast bereid om haar verantwoordelijkheid te nemen. Meer nog, wij zijn de beste garantie voor die broodnodige hervormingen. Wij roepen alle partijen dan ook op om te stoppen met verkiezingspraatjes alsof we ons nog 7 miljard euro extra uitgaven kunnen permitteren. We zullen integendeel de broeksriem moeten aanhalen. En als we dat op een verstandige manier doen, kunnen we dat doen zonder de mensen al te zeer te treffen."
     


    >> Reageer (0)
    01-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Criminaliteitsbestrijding is kerntaak
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Criminaliteitsbestrijding is kerntaak
    Een veilige leefomgeving is één van de belangrijkste noden van mensen. Het is een basisbehoefte. Een overheid moet daar ook op inzetten. Zij is daartoe verplicht. Zij is daartoe gelegitimeerd. Dat je het heft in eigen handen kon nemen is niet meer van hier, noch van deze tijd. Maar doet de overheid dat voldoende? Een aantal recente gebeurtenissen en wezenlijke tekortkomingen doen mij concluderen dat we schromelijk te kort schieten. Dat we abdiceren. Dat we wetenschappelijke evoluties en technische mogelijkheden niet voldoende benutten.
    Het begint al bij de preventie. Toen ik een paar weken terug in Londen was, werd ik van op elke hoek van de straat in het oog gehouden door camera’s. Het heeft mijn bezoek niet minder prettig gemaakt. Wel mijn veiligheidsgevoel bevorderd. Herinner je de, opnieuw communautaire, discussie in ons land toen er onbemande verkeerscamera’s geplaatst werden? Niet alleen om op grote schaal pakkeman te spelen. Wel om de overdreven snelheden te lijf te gaan. De verkeersveiligheid te doen toenemen en minder verkeersslachtoffers te maken. Kijk maar eens hoe de voet van het gaspedaal gelicht wordt zodra er een camera opduikt. Resultaat van die discussie evenwel: honderden camera’s in Vlaanderen, een enkele in Wallonië. Alleen wat de opbrengst betreft is elke Belg dan weer gelijk. Of toch weer niet. Want omdat Wallonië groter is in oppervlakte krijgen ze meer middelen uit het verkeersboetefonds… gespijsd door de camera’s.
    Maar ook in de criminaliteitsbestrijding laten we kansen liggen. Bij vele delicten zou camerabewaking niet alleen preventief werken. De kans om daders te identificeren, te pakken, te vervolgen en te straffen zou er alleen maar bij toenemen. Maar, er zijn nog altijd verhelderende geesten in dit land die vinden dat privacy nog altijd belangrijker is dan het pakken van daders. Camera’s zijn dan nog altijd meer uitzondering dan regel. Onze privacywetgeving lijkt er meer op om criminelen te beschermen. Niet de slachtoffers. Niet de burgers. Wel ik ga daar niet meer in mee.
    Een ander voorbeeld. In vele delicten, zeker wanneer het om de persoonlijke integriteit gaat, vindt men DNA-stalen van de dader(s). Het kan toch niet zo moeilijk zijn om systematisch een DNA-data-bank aan te leggen. Dat doorheen de jaren opgebouwd wordt. Net zoals ze van mij weten waar, en met wie, ik samen woon, mogen ze ook mijn DNA-gegevens opslaan. Beeld je in dat we van elke burger de DNA-gegevens zouden hebben. Hoeveel eenvoudiger zouden we geen daders kunnen pakken. Bij inbraken. Bij moorden. Bij zedenfeiten. Ook hierin bestaat er een kloof tussen het Noorden en het Zuiden. Waar we dat in Vlaanderen vanuit een functionaliteit bekijken en er de positieve kanten van inzien. Zeggen ze in het Zuiden: non! En dus gebeurt er weinig of niks. In België bestaat een lijst van 20.000 mensen van wie het DNA gekend is. In het Verenigd Koninkrijk zijn er dat 4 miljoen. Zeg nu niet dat er daar twintig keer meer mensen wonen. 10 miljoen t.o.v. 60 miljoen. Van een verschil gesproken.
    Finaal belanden we dan bij het vervolgingsbeleid. Jonge criminelen die losgelaten worden terwijl de agent van dienst het PV nog aan het typen is. Het zijn clichés die echter nog al te vaak de krantenkoppen halen. En waar zijn! Het voorbije weekend in Bilzen nog. Als er dan toch plaatsen zijn in de instellingen, enkele dagen later, zijn de vogels gevlogen. Wat hadden ze gedacht? Dat die braaf thuis gingen zitten wachten? Kom nou. Probeer die gasten (en hun ouders, want zijn ze niet minderjarig?) dan maar eens tot andere gedachten te brengen. Ze lachen er mee. Ik zou het ook doen, ware het niet om mee te wenen.  
    Neen, criminaliteitsbestrijding is een kerntaak en die moeten we zeer ernstig nemen.

    Kris Van Dijck


    >> Reageer (0)
    29-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brugpensioen op 52
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Brugpensioen op 52
    Voor de afslanking van Carrefour wordt wederom naar het brugpensioen op 52 gegrepen. “Met maximum 10 miljoen euro per jaar, red ik duizenden jobs,” klonk de verdediging van Joëlle Milquet. Hoe meer ze haar kreet: l’union fait la force, laat weerklinken, hoe meer ze in de praktijk de verdeeldheid in dit land etaleert. En van de CD&V weten we het niet. De één zegt ja, de andere zegt eigenlijk neen… Akkoord dat de breuklijn niet met de taalgrens loopt, maar ik stel toch vast dat in Vlaanderen een ruime meerderheid (en wat zal het zijn na 13 juni?) niet langer gelooft in het vangnet van het vervroegd brugpensioen. En toch wordt het opnieuw toegepast. Lopende zaken? In ieder geval tegen de wil in van de meerderheid!
    Dat er duizend banen verdwijnen bij Carrefour, betreur ook ik. Maar grijpen naar het instrument van het collectief brugpensioen is immoreel. En ik heb daar verschillende redenen voor.
    Als Jef, Mia of Pierre in een kleine onderneming, in faling, herstructurering of afslanking, aan de deur gezet worden, dan bestaat deze opvang niet. Van Jef, Mia en Pierre wordt dan verondersteld dat ze hun plan trekken. Stempelgeld en een zoektocht naar een nieuwe betrekking. Als we dat in absolute cijfers bekijken zijn het nog steeds meer mensen in deze categorie die hun werk verliezen. Voor hen geen grote krantenkoppen. Geen overlegstructuren die in gang schieten.
    Wanneer het een grote onderneming betreft, staat de overheid klaar met een zak geld. Een zak geld die eigenlijk leeg is. Wie blijft dat betalen? Wie blijft die putten vullen?
    Ik dacht dat dit land de ambitie had om de Lissabon-doelstelling m.b.t. werkzaamheidsgraad na te streven: 70%. Noodzakelijk om het systeem draaiende te houden. Laat ons dat aub niet of nooit vergeten. We zitten nu aan 62%. Groeien van 62 naar 67%, wat de N-VA nastreeft, doet sommigen al duizelen van wat dat absolute cijfer betekent (de 500.000 weet je nog). Laat staan de 70%. Wat zeker is, is dat we niet in die richting evolueren als we maar met brugpensioenen blijven rondstrooien.
    Bij Colruyt, Delhaize en de zelfstandige kleinhandel zijn honderden banen te begeven, wat het wat mij betreft nog immoreler maakt.
    Vind ik dat niet erg voor diegenen die wel moeten afvloeien, zeker wel. Maar brugpensioen op 52 is niet langer mogelijk. Iedereen weet dat we met z’n allen langer zullen moeten werken om onze welvaart te handhaven. De N-VA vindt niet dat de wettelijke pensioenleeftijd van 65 jaar omhoog moet, maar wel de effectieve pensioenleeftijd, die vandaag gemiddeld amper 60 jaar bedraagt. Allerlei stelsels van brugpensioen moeten we geleidelijk aan afbouwen, maar met respect voor de mensen die nu reeds in dit systeem zitten. We moeten streven naar een loopbaan van 40 tot 45 jaar, afhankelijk van de zwaarte van de jobs.
    De minister van Werk beslist in dit land blijkbaar alleen over het collectief brugpensioen op 52. Lees: ze kan letterlijk in de grabbelton graaien. Dit is onverantwoord.

    Kris Van Dijck


    >> Reageer (0)
    28-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laat de kiezer kiezen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Laat de kiezer kiezen
    De verkiezingen moeten nog plaatsvinden. Jij, kiezer, moet je nog uitspreken en de exclusieven tegen de N-VA vliegen in het rond. Mijn column van gisteren kondigde het al aan: Wat morgen weer? Ik vrees dat ik het nog twee weken zal mogen uithouden.
    Ecolo, FDF en Open VLD willen niet met de N-VA onderhandelen. Allez wat de laatste betreft Guy Vanhengel toch niet. Het FDF vind ik echt niet erg. Ik heb ook weinig zin om met die francofiele übermenschen te praten. Het is lachwekkend Maingain te moeten horen zeggen dat hij niet met separatisten praat. Beseft die man wel dat het aan typen als hem ligt dat het samenleven hier niet kan? Wij maken geen aanspraak op andermans grondgebied. Deden we nooit. Keer op keer moeten wij ons verdedigen. Hij kiest voor de aanval. Dat is zijn handelsmerk: de kolonisator. Lebensraum. Maar wat mankeren die andere zogenaamde democraten toch zeg? 
    Is Guy Vanhengel vergeten dat de ooit-aanstaande-schoonvader van zijn dochter, Karel De Gucht, verklaarde dat België zal verdampen? Klapt Guy niet meer met hem? Kan zijn. Maar wij zeggen eigenlijk niet meer dan liberaal De Gucht. Of weet hij niet waar zijn partijgenoten Tommelein, Somers, Van Biezen en anderen ooit voor stonden. Zij zetten VU-congressen op stelten om de partij toch maar stelling te laten nemen voor een republiek Vlaanderen. Jeugdzonden? Waarschijnlijk… Onderhandelen, praten, besturen met het hierboven geschetste FDF? Er warme koekjes mee bakken? Daar ziet de Brusselse minister geen graten in. Neen, dat is de kartelpartner van de geloofsgenoten. Ons kent ons.
    De Franstalige ecologisten mogen niet in het rijtje mankeren met een ondertoon van de uitvinders van de cordons. Voor hen verandert er niks. Zij stelden al in 2007 niet met de N-VA te praten. Je moet maar durven. Ik zie Ecolo-staatssecretaris Deleuze hier in Dessel nog aankomen. Om het hoogradioactief afval uit La Hague in Dessel te krijgen was ik blijkbaar wel goed genoeg als gesprekspartner.
    Wat mij echter vooral stoort is de lak aan democratische ingesteldheid die de heren vertonen. Je moet maar durven. Is het niet in een democratie aan de kiezer om de kaarten te schudden? En is het dan niet aan de gekozenen om te zien met welke meerderheid men een beleid kan voeren? Exclusieven stellen staat daar haaks op. Het is je middenvinger opsteken naar de kiezer. Als respect kan dat getuigen.
    En dus, kiezer, jij moet het daar mee doen. Je leert er in ieder geval uit wie wil samenwerken en wie niet. Ik zou ze allemaal een neus zetten als ik jou was. Zien wie er dan een grote mond heeft.

    Kris Van Dijck

    NB. Vandaag, 28 mei, wordt Guy Vanhengel toch enigszins teruggefloten. Dat is niet de eerste keer. Toen de VLD er de stekker uittrok was het heel onduidelijk wat Vanhengel daar van vond. Ook daar moest hij terugkomen op zijn stappen. Guy Vanhengel? Je hebt een probleem.


    >> Reageer (0)
    26-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ambitie tonen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ambitie tonen
    Als N-VA politicus kan ik me nu al afvragen: wat morgen weer? Er gaat immers geen dag voorbij of iemand roept op om niet voor de N-VA te stemmen of wordt de N-VA links of rechts gebasht. Het waarom dat men niet voor de N-VA mag stemmen is dan nooit erg duidelijk. Zeker als je ziet in welke impasse het land nu zit. Dehaene beet vorig jaar de spits af. Hij zei dat de mensen niet voor kleine partijen mochten stemmen. De kiezer gehoorzaamde. De N-VA haalde 13% en was daarmee opslag geen kleine partij meer. Dank u Jean-Luc.
    Dit jaar komen ze langs verschillende kanten aanzetten met klap op de vuurpijl professor Torfs die zijn instap in de politiek legitimeerde door op te komen tegen de N-VA. Allemaal tegen de N-VA. Waarvoor ze wel opkomen? Joos mag het weten. Veel mist en onduidelijkheid.
    Als N-VA scheppen we die duidelijkheid wel. En ook dat is voor sommigen een doorn in het oog. Neem nu het volgende:
    Binnen Europa werden een paar jaar terug ambitieuze Lissabon-doelstellingen geformuleerd. Eén van die doelstellingen was een werkzaamheidsgraad van 70% tegen 2010. D.w.z. dat tegen 2010 70% van de mensen in de arbeidsleeftijd ook daadwerkelijk aan het werk zouden moeten zijn. Noodzakelijk om de boel draaiende en betaalbaar te houden. Denk maar aan sociale zekerheid, gezondheidszorgen, pensioenen, en ga zo maar door.
    Omdat we in België met een serieuze achterstand zitten wat dat betreft (62% in 2010) stellen we als N-VA dat we tegen 2015 toch aan 67% zouden moeten kunnen geraken. Een jaarlijkse groei van 1%... Van 62% naar 67%... En dan zitten we nog onder de Europese doelstelling…
    Die groei betekent in absolute cijfers een toename van 500.000 jobs. Dat getal poneren was er blijkbaar te veel aan. Die duidelijkheid scheppen was er over. Die ambitie in concrete cijfers omzetten, is volgens verschillende media bluffen. “Dat cijfer gaat hen achtervolgen”, lees ik professor De Vos verklaren. Jawadde, jongens. Procenten omzetten in absolute cijfers en de N-VA is een bende fantasten. Begrijpen wie kan. Zeg dan ineens dat de Lissabon-doelstellingen niet deugen. Maar waarom onderschreven we die dan wel? Alle voorgaande federale regeringen deden dat zonder morren. Of is de afwijzende reactie nu het plat op de buik gaan voor datgene dat we gewoon aan het worden zijn? De lamlendigheid en geen enkele ambitie meer vertonen? Niet met ons.
    Neen, het klopt dat we van die 500.000 geen fetish mogen maken. En dat doen we ook niet.  Maar het is wel gewoon een vertaalslag. In Vlaanderen schrijft elke krant, elke politoloog, elke econoom, al jaren dat we ons activeringsbeleid dringend moeten versterken. Dit op het Europees gemiddelde brengen betekent plus 500.000 voor heel België. Daar leggen wij onze ambitie! Die doelstelling is indrukwekkend, maar zegt ook iets over hoe diep we al weggezakt zijn. En welke achterstand we moeten inlopen. Tussen 2000 en 2008, jaren van hoogconjunctuur, is de werkzaamheidsgraad in Europa toegenomen met 3,3%. In België met slechts 2,2%. De achterstand werd dus groter. In Wallonië en Brussel is slechts 57% en 55% van de bevolking op actieve leeftijd effectief aan het werk. Daar is nog veel ruimte voor progressie. En het is nodig!
    Met structurele ingrepen: staatshervorming (en dus responsabiliseren), versterkte activering  (inclusief langer werken) en een forse loonlastverlaging van 2 miljard euro waarbij RSZ-bijdragen voor kinderbijslag en gezondheidszorg geleidelijk uit de loonkost gehaald worden, moeten we de weg effenen om uit het dal te kruipen.

    Kris Van Dijck


    >> Reageer (0)
    21-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dat is duidelijk!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dat is duidelijk!
    De Open VLD van Alexander De Croo heeft het voordeel van de duidelijkheid. Als ze deze keer menen wat ze zeggen toch… Soms wel een verrassende duidelijkheid. Wat mij betreft een beetje in de goede, maar veel meer nog in de slechte, zeer slechte, richting. Laten we met dat laatste beginnen.
    In politiek Vlaanderen bestond er, dacht ik, een grote consensus om de befaamde resoluties van 1999 als uitgangspunt te blijven nemen als straks de noodzakelijke staatshervorming onderhandeld wordt. Ruim drie weken voor de stembusslag trekt voorzitter De Croo al een dikke streep door die plannen. In een dubbel interview met Charles Michel op RTBf stelt hij dat alles wat over sociale zekerheid gaat federaal moet zijn. De resoluties, mee getekend door André Denys, toen in de oppositie en VLD fractieleider, en door zijn fractie voor de honderd percent gestemd, liggen daarmee in de prullenmand. Ook De Croo’s pleidooi voor een federale ontwikkelingssamenwerking gaat dezelfde richting uit. Erger nog. Dat is reeds gecommunautariseerd. Op papier dan toch… De VLD wil alles wat te maken heeft met “externe relaties” federaal houden. Betekent dat ook de klok terug voor buitenlandse handel? Benieuwd wat Fientje Moerman daar van denkt. Neen, toch niet, ik weet wat die daar van denkt: Vlaams moet dat zijn! 
    De stoerheid waarmee de liberale jongens en meisjes er voor een paar weken de stekker uit trokken krijgt nu wel een heel andere dimensie. Het ging niet om het Vlaamse been dat stijf gehouden werd. Men wilde geen Leterme die gedurende een half jaar mooie sier zou kunnen maken op de Europese fora om zo met een blinkend blazoen volgend jaar naar de keizer te stappen. Neen: spek en veren en zelf op de stoere borst kloppen was het parool. De huidige bocht m.b.t. de Vlaamse resoluties wijzen alvast in die richting. Het is dan ook duidelijk dat voor een onderhandeling waarbij men van voor de aanvang al niet de witte vlag opsteekt, niet bij Open VLD moet zijn. Er dienen grondige hervormingen te komen!
    Zoals hierboven geschreven wil ik eindigen met een positieve noot. De voorstellen van de N-VA voor geloofwaardigheid in de politiek, een half jaar geleden door Jan Jambon in de Kamer voorgesteld en door Open VLD weggewuifd en weggelachen, pronken nu op de blauwen hun visitekaartje. Een staaltje van het betere knip- en plakwerk waarmee ze nu het nieuws halen. Onder de titel ”een nieuwe start voor de politiek” proberen ze onder Alexander De Croo hun maagdelijkheid te herwinnen. Ik geef ze de voorkeur van de twijfel. Nieuwe meesters, nieuwe wetten. Ik hoop alleen maar dat het nu op dat punt oprecht en gemeend is. Want daarin faalde de oude VLD tot op heden keer op keer.

    Kris Van Dijck

    Eén van de vijf resoluties:
    http://jsp.vlaamsparlement.be/docs/stukken/1998-1999/g1342-1.pdf
    De N-VA voorstellen van oktober 2009:
    http://www.n-va.be/files/default/generated/persbericht/Geloofwaardigheid.pdf


    >> Reageer (0)
    20-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De gele trui
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De gele trui
    Veel, om niet te zeggen bijna alles, staat de laatste dagen in het teken van de aanstaande verkiezingen. En er wordt vaak wild om zich heen getrapt. Niet in het minst naar de N-VA. Maar niet alleen naar de N-VA. Wel naar alles en iedereen dat een beetje “te Vlaams” zou kunnen zijn. Het zotste eerst zou ik denken. Een losse greep uit een aantal van die feiten:
    In de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement gisteren boog VLD-fractieleider Sven Gatz het hoofd voor de hypocrisie van burgemeesters in Halle-Vilvoorde die enerzijds de verkiezingen boycotten, maar wel zelf aan de verkiezingen deelnemen. Walter Pauli in De Morgen over die zelfde burgemeesters: “Bij zo’n normvervaging valt de zedenloosheid van sommige priesters en bisschoppen nog mee.” Beseft die man wel wat hij schrijft? Heeft hij ooit met slachtoffers van kindermisbruik gesproken? Wat hadden beide heren anders gedacht? Dat diegenen die in de spits spelen om hun ongrondwettelijke kieskring gesplitst te krijgen aan de kant zouden gaan staan? Elk regime zou niet liever hebben dan dat haar tegenstanders zouden afhaken. Zich zouden overgeven. Is het liberaal gedachtegoed enerzijds en de linkse rebellie anderzijds in ons land zo ver geërodeerd? De salons van het establishment wennen!
    Over Pauli in de De Morgen gesproken. Na de banbliksem van Luc Cortebeeck heeft ook hij het op de N-VA gemunt. Terwijl elk weldenkend mens inziet dat de Belgische structuren niet werken, zijn er toch nog die dat allemaal aan de N-VA wijten. À propos, de N-VA zat ook niet aan tafel hé toen de boel ineenstuikte. Neen, dat waren op SPa na al die andere partijen die Luc Cortebeeck verantwoordelijkheid toedicht: CD&V, VLD en Groen!. Sorry, mijnheer Pauli, de N-VA creëert die problemen niet hoor. Ze inventariseert die wel (wat heus niet moeilijk is), analyseert ze en stelt remedies voor. Meer niet. En als steeds meer mensen haar daarin volgt is dat niet de oorzaak, wel het gevolg.
    En zo komt men dan weer in waarschuwingen te vervallen die bol staan van cliches. Dat aan de N-VA weinig of niks goeds is. Ze kan geen compromissen sluiten en weet niet te besturen. Dat de N-VA voor de helft van haar bestaan bestuursverantwoordelijkheid draagt in de Vlaamse regering wordt dan even vergeten. Dat wij in Dessel met een absolute meerderheid, maar ook in vele andere gemeenten in coalitie, besturen al evenzeer. Wat Dessel betreft heb ik Le Soir al uitgenodigd. Ze mogen eens komen kijken… Kan tot interessante vergelijkingen leiden.
    Of dat de N-VA een verborgen agenda heeft: “pas op, het zijn separatisten! Ze willen het land kapot”. Guy Van Hengel was hier de hevigste. Hij wilde minister Muyters even een lesje komen geven over begrotingsevenwichten. Een man die zelf met de beste wil van de wereld de bodem van zijn eigen begrotingsgat niet ziet. Wie bestuurt hier eigenlijk het land kapot?
    Of anderen: “de N-VA maakt al een bocht!” Welke bocht? Wij zijn realisten hé. Wij willen dit land hervormen en de Vlaamse natie vormen. We stellen vast dat ook VLD en CD&V het confederaal model nastreven. Wat wil dat zeggen? Juist, ja, alle bevoegdheden aan de deelstaten en vervolgens samen beslissen wat nog samen gedaan wordt. In onderling respect en met beider volle overtuiging. Wij willen hard maken wat andere partijen in hun programma’s schreven. Of was dat om te lachen? Wij durven dus veranderen. De weg van de geleidelijkheid. De weg van de democratische meerderheden.
    De gele trui gaat wat mij betreft deze week naar het antwoord van Siegfried Bracke (DS 18 mei) op het geschrijf van Koert Debeuf, de man die over CVP, CD&V, NCD en VLD woordvoerder van Guy Verhofstadt werd, één dag eerder (DS 17 mei). In de Kempen vragen we dan: “Moet er nog zand zijn?”

    Kris Van Dijck

    Koert Debeuf op 17 mei:
    http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=KL2Q6EMO
    Siegfried Bracke op 18 mei:
    http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=P42Q7JHV


    >> Reageer (0)
    12-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nu durven veranderen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Nu durven veranderen
    ACV-kopman Luk Cortebeeck roept op alleen maar voor partijen te stemmen die hun verantwoordelijkheid nemen. Ik ben het daar mee eens: N-VA dus!
    Straks reeds tien jaar lang verkondigen wij aan iedereen die het horen wil dat de aanpak van onze economische en sociale problemen niet anders kan dan met een verregaande staatshervorming. Wij zeggen dat niet alleen. Alle Vlaamse partijen zegden dat. Het Vlaams Parlement en de Vlaamse regering zegden dat. De president van Europa en de uittredende premier zegden dat. N-VA en CD&V, en met hen tal van ACW- en ACV- militanten en mandatarissen, zegden dat en beloofden aan de kiezer in 2007 niet in een federale regering te stappen zonder die ommezwaai, die “Copernicaanse” revolutie, om alzo eindelijk werk te kunnen maken van de echte problemen van mens en samenleving.
    Aan mijnheer Cortebeeck nu om te vertellen wie dienaangaande woord hield. Zij die toch de Wetstraat 16 binnen gingen? Zij die een regering maakten zonder die hervorming. Zij die, als ze al maatregelen namen, dit tegen de wil in van de meerderheid in Vlaanderen deden? Zij die na drie jaar er met lege handen de stekker uit moesten trekken? Ik meen mij te herinneren dat de heer Cortebeeck in het najaar 2007 mee stond te huilen met de wolven in het bos om toch maar zo snel mogelijk een regering te vormen. We kregen Verhofstadt, Van Rompuy en Leterme er bovenop. Drie jaar immobilisme was het gevolg.
    Partijen die verantwoordelijkheid nemen zijn die partijen die ook doen wat ze zeggen. Nu meer dan ooit!
    Langs de andere kant probeert men ook ruis op onze boodschap te krijgen. Het Vlaams Belang doet al het mogelijke om ons in de hoek te duwen van de “niet-echte”. Men begint dan met termen te zwaaien van separatisme, confederalisme,  federalisme,… Alsof de mensen daar een boodschap aan hebben. Waar de N-VA voor staat is zo klaar als pompwater: Vlaanderen lidstaat van Europa. Maar wij denken niet dat daarvoor op dit moment een politieke meerderheid te vinden is.
    Wat we wel zien is dat CD&V en Open VLD in hun partijprogramma’s het confederale model nastreven. Dit wil zeggen alle bevoegdheden bij de deelstaten en vervolgens zien wat we in Belgisch verband nog samen doen. Dit realiseren zou ons al een serieuze stap vooruit doen zetten. Het gaat ten gronde uit van een zelfstandige keuze. En daar gaan we voor. Realistisch, stap voor stap en in gesprek met de Walen. Want ook zij hebben alleen maar te winnen bij een goed werkende, efficiënte overheid, op maat. ACV’ers in Noord en Zuid hebben er alleen maar voordelen bij.
    De kiezer weet dus zeer goed wat hij of zij aan de N-VA heeft. Ik meen mijnheer Cortebeeck ook, als hij eerlijk is. Daarom een vieze slag onder de gordel vanochtend in de Corelio-kranten. De N-VA was blijkbaar goed genoeg om de CD&V door middel van een kartel terug in pole-position te brengen. Maar daar zou het voor ACV dan ook mogen en moeten ophouden.
    Ik betreur dat op het moment dat meer en meer mensen de noodzaak van hervormingen inzien. De roep op verandering meer en meer begint te weerklinken, het net de grootste vakbond van ons land is die nu al aan de kant gaat staan. Wij zullen er de volgende weken alles aan doen om de kiezer duidelijk te maken van wat er op het spel staat en dat een langere status quo echt geen optie meer is. Niks veranderen en met z’n allen in sneltreinvaart de dieperik induiken, of nu durven veranderen en een nieuwe dynamiek tot stand brengen. Aan jou, lezer, om te oordelen wie er hier verantwoordelijkheid opneemt.

    Kris Van Dijck


    >> Reageer (1)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !

    Wie tevreden is met wat hij heeft is een gelukkig mens.
    Mijn favorieten
  • N-VA
  • N-VA Dessel
  • Dessel
  • Vlaams Parlement
  • Kris in het Parlement
  • Flor Van Noppen
  • Theo Francken
  • Vlaamsleeuwke

    Mijn favorieten
  • Paul Van Miert
  • Helga Stevens
  • Mark Demesmaeker
  • Iefke Hendrickx

  • Archief per week
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 18/11-24/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 17/12-23/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 06/02-12/02 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 27/12-02/01 2011
  • 20/12-26/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!