Reisdagboek van Inge,Jade,Jade,Jelte,Koen,Robin,Sophie en Tjeu
01-08-2008
Terug thuis ....
Hallo,
Zoals de meeste van jullie ondertussen al wel gemerkt hebben, zijn we terug in België. We zijn al terug gewoon aan het Belgische ritme, aan het zonnetje en het eten. Bij deze willen we iedereen nogmaals bedanken voor de leuke ontvangst, het was een echte verrassing !!
een welkomstvlag (gemaakt door de plussers)
iedereen maar wachten tot wij eraan kwamen ... (en wij in de auto maar denken wat we allemaal gingen doen als we thuis waren: douchen)
Op dit moment zitten bijna al onze WJD-jongeren (behalve de Jade's) in het vliegtuig richting thuis. Zij zijn begonnen aan de lange terugreis (vliegtuigreis-treinreis-busreis-autoreis) en worden morgen, woensdag, in de namiddag terug in Koersel verwacht. Wij willen hen dan ook op een gepaste manier verwelkomen : tussen 14 en 15u is iedereen van harte welkom in de Brigida-zaal (Kapelanij) en bij hun aankomst kunnen we hen dan met open armen en open geest ontvangen op het Kerkplein om dan hun eerste ervaringen te aanhoren in de Kapelanij. Dus aansluitend bij de woorden van diaken Willy : iedereen is van harte uitgenodigd voor de verwelkoming.
Zaterdagmorgen vertrokken we met de trein naar Central, vandaaruit wandelden we een kleine 5 km tot aan Randwick. We waren al vrij vroeg daar dus konden we ons goed installeren. Er kwamen wat groepen optreden dus dansten we ook vollenbak voor dat de wake begon. Deze wake was heel mooi en sfeervol met alle kaarsjes over heel het veld. Na een lekker warme chocomelk en een potje noodels kropen we, met veel kleren aan, in onze slaapzak. Over het algemeen sliepen we heel goed dus waren we ook min of meer uitgerust de volgende dag. Zondag was het dan de slotviering. Deze duurde lang maar was ook mooi. De paus kondigde de volgende WJD ook aan. In 2011 dus naar Madrid voor de geinteresseerden. Na het mooie WJDlied als afscheid trokken we terug naar onze school waar we gisterennacht en deze nacht nog sliepen/zullen slapen. Morgen vertrekken we in de voormiddag om dan woensdag terug in ons landje te zijn....
Vandaag gaan we nog een paar dingen bezoeken en wat souverniers kopen om zo onze mooie reis af te sluiten. Jade en Jade hebben we gisteren al uitgewuifd, zij zullen we pas 10 augustus terug zien.
Samenvatting van de slotviering van de Wereldjongerendagen 2008 in Sydney. Deze viering vond acht uur eerder plaats. Te midden van honderdduizenden jongeren in het Royal Randwick racecourse ging paus Benedictus in deze eucharistieviering voor.
Wat is het lang geleden ... voor Inge en mij was het uitkijken naar internet en ja we hebben het gevonden Een korte samenvatting van de voorbije week: donderdag 10 juli zijn we naar onze gastgezinnen vertrokken. Vol spanning hebben we gewacht op Molly, de mevrouw waar we oorspronkelijk de volgende dagen zouden verblijven. Toen we opeens onze namen hoorden (of toch iets wat er op leek) en Marie zagen staan. Een oud vrouwtje, helemaal anders dan we ons voorgesteld hadden. De eerste ogenblikken zagen we ons verblijf bij Marie niet zitten, maar gelukkig hadden we mekaar om elkaar op te monteren. Thuisgekomem bij Marie bleek dat we toch met ons gat in de boter gevallen waren. Alles alles alles wou ze doen om ons thuis te laten voelen.
Een kort dagoverzichtje: opstaan rond 8.00 uur waarna we mochten aanschuiven aan de tafel en ontbijtgang 1 eraan kwam (Weetbix - toast eerst zonder en dan met rozijnen - iets wat lijkt op een spons maar smaakt naar pannekoeken - spek - aangevuld met Milo, de plaatselijke chocomelk - thee en de nodige stukken fruit) ochtendactiviteit (ofwel een vastgelegd programma ofwel een zelfgekozen dagindeling). Activiteiten die we zoal gedaan hebben, zijn een bezoekje aan een wildlifepark, bokrijk 2 over boerderij-machines, een museum over oldtimers, ...) 10.30 - 11.30 uur: morning-tea (thee en veel veel veel veel veel veel koekjes in alle kleuren en vormen die je je maar kan voorstellen) 12.30 uur: lunch + dessert 16.00 uur: afternoon tea ( idem aan de morning-tea) 18.00 uur: dinner + dessert 21.00 uur: nog meer eten voor het slapengaan
Daar ging ons vooropgestelde dieet dus Jullie kunnen je wel inbeelden dat het moeilijk was om afscheid te nemen maandagmorgen van onze Marie. Met het nodige voedsel zijn we dus de bus opgeklommen op weg naar Sydney.
Sinds eergisteren zijn we dus in Sydney aangekomen en hebben we onze eerste nachtjes op de grond doorgebracht. De eerste nacht was een ramp (bij de mannen viel dit nogal goed mee, alhoewel ze bij een koppel snurkers slapen, en waarschijnlijk gewoon een beetje stoer willen doen) en hebben we veel wakkergelegen. De vorige nacht waren we gewoon te moe waardoor we in een ruk doorgeslapen hebben tot deze morgen. Iedere morgen start om 06.30 wanneer we door de micro wakker gemaakt worden. Na een ontbijt nemen we de trein en volgen we catechese. Namiddag trekken we naar het centrum waar zowat alle jongeren over heel de wereld samenkomen.
alles hier dik in orde in Sydney. Zijn al rastefari's, keeskoppen, amerikanen en zelfs walen tegengekomen. De walen vonden het zelfs niet erg dat ik met een vlaamse leeuw rondliep . Met zo'n 250.000 mensen is er hier heel wat ambiance. We slapen in een school op ongeveer 25 minuten van het centrum waar het lekker warm is en er natuurlijk ook snurkers zijn ( maar dat lossen we wel op). Het eten is zoals gewoonlijk australies: wat stoofvlees in een taartje en heel veel desserts. Wat goed uitkomt vr Koen (is nogal een suiker-eter, maar dat zwisten de ouders misschien al ).
groeten uit Sydney Robin
(pc wou de foto's van Tjeu met confituur op zen hemd niet openen dus die komen later nog )
tante Paula van Sophie heeft mij attent gemaakt op een apart journaal dat iedere dag een half uurtje handelt over de WJD in Sydney : je kan het iedere dag om 17.05 volgen op Nederland 2 (TV). Het gaat natuurlijk over de Nederlandse jongeren die ook daar zijn en deze dagen meemaken maar het geeft toch een indruk, een sfeerbeeld van de dagen ginder. Of het nu Nederlandse jongeren zijn, of Vlaamse jongeren : je kan zien dat ze ervan genieten, niet alleen van elkaar maar ook van het delen van hun geloof. Ze voelen zich echt niet alleen in hun geloof en dat is toch prachtig. Dus wie tijd heeft, zeker kijken !
