Er is een plek onder de tafel
waar het stil is. Lekker stil.
Daar ga ik altijd zitten
als ik lezen wil.

Ik neem een heel mooi boek mee
en (dat is dan zo gek!)
dan wordt mijn stille plekje
opeens een and’re plek:

Dan zit ik in de duinen,
dan hoor ik soms de zee.
En de tafel is een boot,
daar vaar ik mee.

Of soms is het een bos, waarin
ik roze elfjes zoek…
Het komt niet door de tafel,
het komt door het boek.

Het boek is machinistje
de tafel is de trein.
Ze brengen mij naar elke plek
waar ik maar wil zijn.

Hans Kuyper