kitokojungle

..welkom ! ..welkom ! ..welkom !

~ Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke Randdebiliteit ~

~ HÉT "progressief" Orgaan Der "Hangmatsocialisten" ~
Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke & Politieke Randdebiliteit

15-07-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tanguy Veys de man die reageert!
Klik op de afbeelding om de link te volgen Kijk kijk, beste lezertjes we kregen een reactie binnen op onze bescheiden bijdrage "wie zijn de leiders" vanwege enen Tanguy Veys. Elke reactie is natuurlijk mee dan welkom en daarom een welgemeend dankwoordje aan Tanguy. Volgens Tanguy staat onze bijdrage vol fouten en moeten we dat best eens allemaal nakijken. We willen er wel op wijzen dat onze eigen bijdrage zich meestal heeft beperkt tot de tussenzinnetjes en voor de reste haalden we de mosterd elders. We horen natuurlijk graag stevige tegenargumenten vanwege Tanguy. Misschien kan onze beste Tanguy al meteen beginnen met ons uit te leggen wat er allemaal fout is aan de info die er over hem staat te lezen op Wikipedia. Hij lijkt ons hiervoor de geknipte man. In elk geval lijkt hij een ijzersterke reputatie te hebben wat betreft reageren via internet/ Dus beste Tanguy, wij wachten ongeduldig!

Tanguy Veys

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Tanguy Veys (Gent, 28 maart 1972) is een Vlaams politicus uit Gent. Hij is sinds 2010 volksvertegenwoordiger in de Kamer voor het Vlaams Belang.

Inhoud

[

 Politieke carrière

Begin 1996 werd hij OCMW-raadslid in Gent en nog datzelfde jaar volgde hij Pascal De Coene op in de Gentse gemeenteraad. Als OCMW-raadslid zetelde hij ook in de algemene vergadering van het OCMW-ziekenhuis De Bijloke, het latere AZ Jan Palfijn. Eind 2000 legde hij de eed af als Oost-Vlaams provincieraadslid. Hij heeft ook in de raad van bestuur van de Mercatorhogeschool gezeten tot de fusie met de Hogeschool Gent.

Veys zetelde in de provincieraad in de commissies Algemeen beleid, Welzijn en Onderwijs en volgt de dossiers jeugdbeleid, ontwikkelingssamenwerking, begroting en vreemdelingen. Hij is ondervoorzitter van de Vlaams Belang-fractie in de Oost-Vlaamse provincieraad. Hij is ook regionaal voorzitter van Vlaams Belang Jongeren Gent-Eeklo.

Bij de vervroegde federale verkiezingen op 13 juni 2010 veroverde hij een zetel in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Vanop de 3e plaats op de lijst behaalde hij 1010 voorkeurstemmen.

Veys is een praktiserend katholiek en samen met zijn vrouw, Goedele, actief binnen de Gentse afdeling van Pro Vita.

Twijfelachtige acties

Op 15 februari 2000 vocht Veys, toen secretaris van de VB-jongeren, met een student in de uitgaansbuurt van de Overpoortstraat. Hij werd veroordeeld tot twee maanden effectieve celstraf voor opzettelijke slagen en verwondingen. Hij ging in beroep en kreeg opschorting van straf. [1]

Volgens de blog Asfaltkonijn.be had Veys medio 2006 de gewoonte om ongevraagd binnen te breken in blogs en te voorzien van persoonlijke aanvallen. Daartegen ontstond een algemene blog banner actie. [2]

Veys riep in oktober 2006 iedereen op om de fora en de e-mailadressen van de artiesten die de actie 0110 steunden, te bestoken met mails en publiceerde op zijn eigen website de juiste links. "Het is belangrijk dat ze inzien dat ze misbruikt worden in een politieke manifestatie tegen het VB en u kunt hen daarbij helpen", aldus Veys. [3]

Veys kwam in maart 2007 in het nieuws door het bewust wederrechtelijk gebruik van fotomateriaal van bekende Vlaamse politici. Desgevraagde verklaarde hij: "We hebben heel bewust de auteursrechten overtreden, omdat dit beeld in Gent symbool staat voor paars. Wij wilden terugslaan met hetzelfde beeld, met de boodschap dat de goed-nieuwsshow over is."[4]

Veys profileert zich zeer sterk op zijn verleden in de scoutsbeweging.

 Profilering binnen het Vlaams Belang

Tanguy Veys is een dogmatisch katholiek die zich binnen de strekking van zijn partijgenote Alexandra Colen beweegt.

15-07-2011 om 08:25 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
14-07-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat weten we over Nieuw rechts in Vlaanderen en Tekos? Deel 1

We vonden voor jullie een scriptie over Nieuw Rechts en Tekos geschreven door Sofie Delporte en we willen jullie dit werkstukje zeker niet onthouden alvorens ons verder te verdiepen in dit onderwerp. Prettige lectuur!

 

 

Nieuw Rechts in Vlaanderen. Het gedachtegoed van het Nieuw Rechtse tijdschrift ‘Teksten, Kommentaren en Studies’ (Sofie Delporte)

 

 

DEEL I: Wat is Nieuw Rechts?

 

1. De vertegenwoordigers van Nieuw Rechts

 

1.1 Inleiding

 

De wortels van Nieuw Rechts, zoals het de dag van vandaag bestaat, liggen in Frankrijk. Daar ontstond in de tweede helft van de jaren ’60 de zogenaamde Nouvelle Droite beweging met de oprichting van de culturele vereniging GRECE (Groupement de Recherche et d'Etudes pour xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />la Civilisation Européenne), met als belangrijkste ideoloog Alain de Benoist. In Vlaanderen werd in 1979 het tijdschrift ‘Teksten, Kommentaren en Studies’ opgericht dat beschouwd kan worden als de belangrijkste vertegenwoordiger van Nieuw Rechts bij ons. Nieuw Rechts wil de ideologische en methodologische basis van radicaalrechts hernieuwen. Belangrijk is dat deze beweging geen politieke ideologische stroming is, maar in de eerste plaats een cultuur-ideologische. Ze wil een nieuwe (rechtse) collectieve mentaliteit scheppen en heeft niet de bedoeling zich partijpolitiek te profileren. Nieuw Rechts gaat er immers van uit dat men eerst de macht moet verwerven op het culturele niveau voor men de macht kan grijpen op het politieke vlak (het metapolitieke concept van Gramsci). Vandaag de dag wordt dit culturele niveau gedomineerd door links, met in de ogen van Nieuw Rechts uiterst nefaste gevolgen. Ze wil deze linkse hegemonie breken en een rechtse maatschappijvisie algemeen ingang doen vinden via een metapolitieke strategie die onder meer gevoerd wordt door de uitgave van boeken en tijdschriften en het organiseren van colloquia.

 

TeKoS refereert in belangrijke mate aan de Nouvelle Droite beweging in Frankrijk. Vanaf het nummer 7-8 (1980) van TeKoS staat het logo van GRECE op de voorpagina en wordt vermeld dat het tijdschrift wordt uitgegeven “in samenwerking met de Groupement de Recherche et d’Etudes pour la Civilisation Européenne (G.R.E.C.E.), Parijs”. Volgens Luc Pauwels is de wereld- en levensbeschouwing van GRECE “volledig gelijklopend” met die van TeKoS.[3] De vermelding verdwijnt vanaf het nummer 55 uit 1989, maar het logo blijft gehandhaafd. Er worden ook nog steeds op geregelde tijdstippen artikels gepubliceerd van Alain de Benoist en op de colloquia van TeKoS is hij een graag geziene gastspreker. Om deze reden wordt in deze thesis eerst kort aandacht besteedt aan deze Franse beweging.

 

1.2 De Nouvelle Droite in Frankrijk

 

1.2.1 De voorgeschiedenis van GRECE: een beknopt overzicht

 

Veel van de personen die actief zijn en waren in GRECE, maakten deel uit van het militante rechts nationalistische milieu in Frankrijk.[4] Na het trauma van de tweede wereldoorlog groepeerde dit rechts zich opnieuw naar aanleiding van de onafhankelijkheidsstrijd van Algerije. Rechts had zich het behoud van de Franse kolonie tot doel gesteld, maar de campagne draaide uit op een mislukking. In juli 1962 werden de akkoorden van Evian ondertekend waardoor de onafhankelijkheid van Algerije een feit was. In een referendum sprak de overgrote meerderheid van de bevolking (90,7%) zich uit voor de onafhankelijkheid van de kolonie. Dit was een kaakslag voor rechts dat van de strijd tegen de onafhankelijkheid zijn hoofdthema had gemaakt. Dit fiasco van rechts zou een belangrijke impuls betekenen voor het tot stand komen van de Nouvelle Droite.[5] Het FEN speelde daarin een belangrijke rol. Deze Fédération des Etudiants Nationalistes was in 1960 opgericht, nadat het zich had afgescheurd van de Union Nationale des Etudiantes de France (UNEF) uit onvrede met diens eis voor een onafhankelijk Algerije.[6] In deze vereniging van nationalistische studenten en intellectuelen vonden verschillende van de toekomstige stichters van GRECE elkaar, waaronder Alain de Benoist en Pierre Vial.[7] Het FEN voerde op legale wijze strijd voor ‘Algerije Frans’, onder meer via ‘Cahier universitaires’, het tijdschrift van de groep. Het kantte zich tegen het egalitarisme (wat zich vertaalde in een sterk koloniaal racisme), was anticommunistisch en antichristelijk, Europees gericht en pleitte voor solidariteit tussen de blanke volkeren. Tevens werd sterk de nadruk gelegd op de nood aan een onderbouwende doctrine voor rechts.[8] Deze thema’s zullen later ook terug te vinden zijn in het gedachtegoed van de Nouvelle Droite. Dominique Venner speelde in de hergroepering van rechts eveneens een belangrijke rol. In 1962 schreef hij, naar aanleiding van het verlies van Algerije als Franse kolonie, het manifest “Pour une critique positive”. Hij legde daarin enerzijds de nadruk op de nood aan vernieuwing van de doctrine en anderzijds pleitte hij voor de aanpassing van de strategie door te focussen op het ideologisch en culturele vlak in plaats van op het politieke.[9] Dit pleidooi voor reflectie over de doctrine en de strategie was ‘revolutionair’ in het toenmalige Franse radicaalrechtse milieu dat gedomineerd werd door anti-intellectualisme en ‘mannen van de actie’ die niet gediend waren met abstracties. Deze rehabilitatie van de theoretische reflectie, evenals Venners pleidooi voor een culturele strijd, zou een grote invloed uitoefenen op de Benoist en de latere stichters van GRECE. In het manifest van Venner lagen reeds de fundamenten vervat van wat later de Nouvelle Droite werd genoemd. Deze oproep tot kritische analyse en eenheid van doctrine werd ook uitgedragen door ‘Jeune Europe’, een rechtse en Europees gerichte vereniging, die het jaar daarvoor was opgericht door Jean Thiriart (1922-1992).[10]

 

Het pleidooi voor een nieuwe theoretische fundering werd verspreid en in praktijk gebracht door het tijdschrift ‘Europe Action’. Dit blad was in 1963 door Dominique Venner opgericht. Alain de Benoist (pseudoniem Fabrice Laroche) was één van de belangrijkste medewerkers.[11] ‘Europe Action’ verdedigde een ‘neo-nationalisme’ dat gekenmerkt werd door een Europese visie en het differentialisme of het respect voor de etnische en culturele diversiteit (en dus het afwijzen van elk universalisme). Volgens Duranton-Crabol was deze Europese visie het directe gevolg van het Algerije debacle. De onafhankelijkheid van Algerije had verschillende nationalisten ervan overtuigd dat de nationalistische dimensie veranderd was: men moest de subversie niet bestrijden in een verzwakt Frankrijk, maar in gans Europa.[12] Dit ‘neo-nationalisme’ was gebaseerd op een ‘biologisch realisme’ wat de verheerlijking inhield van het sociaaldarwinisme en racisme legitimeerde. ‘Europe Action’ verdedigde de superioriteit van het Westen. Het universalisme werd afgewezen omdat het deze superioriteit ontkende. Het tijdschrift wees ook het christendom af omdat de Europese beschaving in oorsprong heidens zou zijn en mentaal ‘gekoloniseerd’ werd door het joods-christendom.[13] Deze onderwerpen (het differentialisme, de Europese focus, het antichristendom) zouden later ook terug te vinden zijn in het ideeëngoed van GRECE. Het belang van ‘Europe Action’ lag ook in het feit dat het “le pont entre deux générations” vormde. Het blad bracht jonge militanten en de oudere rechtse generatie samen.[14] In januari 1966 werd vanuit het tijdschrift de politieke partij Mouvement Nationaliste de Progrès (MNP) opgericht. In de loop van hetzelfde jaar veranderde de partij haar naam in Rassemblement Européen de la Liberté (REL).[15] Veel militanten van deze partij waren afkomstig uit het FEN dat de semi-autonome studentenafdeling van het REL werd. In deze partij waren verschillende van de toekomstige kaderleden van GRECE actief.[16]

 

1.2.2 Het ontstaan en de ontwikkeling van GRECE

 

Op het einde van de jaren ’60 zag de situatie van radicaalrechts in Frankrijk er weinig rooskleurig uit. Jean-Louis Tixier-Vignancour, de nationalistische kandidaat voor de presidentsverkiezingen in 1965, behaalde slechts 5,1% van de stemmen.[17] ‘Europe Action’ werd stopgezet in december 1966 en ‘Cahiers Universitaires’ verdween in januari 1967. De ongelukkige kandidatuur van Jean-Louis Tixier-Vignancour werd gevolgd door een verpletterende verkiezingsnederlaag van REL in 1967 en de ineenstorting van deze beweging in de lente van 1968.[18] De gebeurtenissen van mei ’68 schokten het rechtse milieu, maar het slaagde er niet in een passend antwoord te formuleren op de revoltes. Het was duidelijk dat herbronning bij rechts noodzakelijk was en nieuwe initiatieven niet konden uitblijven.[19]

 

De eerste contacten voor de stichting van GRECE (Groupement de Recherche et d'Etudes pour la Civilisation Européenne) vonden plaats in de herfst van 1967. De vereniging werd opgericht in januari 1968 (en dus voor mei ’68) in Nice. Het eerste nummer van het tijdschrift van de vereniging, ‘Nouvelle Ecole’, is gedateerd februari-maart 1968.[20] Het letterwoord GRECE verwijst bewust naar het antieke Griekenland als een van de wiegen van onze cultuur, maar GRECE benadrukt daarbij dat deze verwijzing geen beperking inhoudt. De vereniging wil aandacht besteden aan de ganse Europese voorgeschiedenis.[21] GRECE bestond voornamelijk uit jonge intellectuelen, die voor het grootste deel afkomstig waren uit het ‘oude’ nationalistische milieu, maar die niet geloofden in het spel van de politieke partijen of in een volksmobilisatie. De politieke nederlaag van de nationalistische beweging gaf voeding aan het idee dat er nood was aan een culturele tegenbeweging tegenover de legitieme linkse cultuur.[22] GRECE werd opgericht met de bedoeling een denktank of werkgemeenschap te vormen die tot taak had een coherente rechtse ideologie te ontwikkelen en een rechtse wereldbeschouwing algemeen ingang te doen vinden via een metapolitieke strategie.[23] Alain de Benoist werd de belangrijkste kracht achter deze metapolitieke beweging. Volgens Taguieff heeft deze laatste van de Nouvelle Droite een sterk gepersonaliseerde beweging gemaakt. Hij is de belangrijkste producent van het orthodoxe Nouvelle Droite discours.[24]

 

De metapolitieke strategie veronderstelt een gedegen organisatorische uitbouw en een zekere bekendheid. Daartoe begon GRECE met de uitgave van verschillende tijdschriften. Naast het tijdschrift ‘Nouvelle Ecole’, dat vooral gericht is op intellectuele middens, werd ook het blad ‘Elements’ opgericht. Dit tijdschrift was tot 1973 een louter intern contactblad, daarna werd het ook onder het brede publiek verspreid. Vanaf dan gold het als de officiële spreekbuis van GRECE.[25] Vanaf 1974 verscheen de serie ‘Etudes et recherches’ dat de bedoeling had een ‘theoretisch’ blad te zijn. De eerste reeks liep tot 1977, een tweede reeks werd gestart in 1983. Vanaf 1985 verscheen ook ‘Panorama des idées actuelles’. In 1988 startte Alain de Benoist met de uitgave van het blad ‘Krisis’, los van GRECE. Geen van deze tijdschriften heeft echter een grote oplage, ‘Elements’ heeft met zijn 5000 abonnees (in 1994) de grootste oplage.[26] Daarnaast werd ook begonnen met een eigen uitgeverij, Copernic, en werden en worden er studiedagen en colloquia ingericht, evenals een zomeruniversiteit.[27]

 

Alain de Benoist kreeg in 1978 de Grand prix de l’Académie Française voor zijn boek Vu de Droite. Anthologie critique des idées contemporaines, in feite een compilatie van artikels en boekbesprekingen.[28] Het is echter niet dit boek die de Nouvelle Droite uit haar relatieve marginaliteit haalde, maar wel een mediacampagne in de zomer 1979. De hetze ontstond na de publicatie van een artikel in ‘Le Monde’ getiteld ‘La Nouvelle Droite s’installe’ van de hand van Thierry Pfister.[29] Gedurende drie maanden brandde er in Frankrijk een controverse los over de Nouvelle Droite. De directe aanleiding voor deze mediacampagne zou liggen in het feit dat Louis Pauwels, die in 1977 door krantenmagnaat Robert Hersant was aangesteld als hoofd van ‘Le Figaro Magazine’, verschillende GRECE leden had aangezocht om de redactie van dit tijdschrift te vervoegen. Daardoor werd het lezerspubliek van de Nouvelle Droite in één klap vertienvoudigd.[30] Sinds de grote media-aandacht van 1979 wordt het etiket Nouvelle Droite specifiek gebruikt om de organisaties en het ideeëngoed van GRECE aan te duiden. De term Nouvelle Droite is dus niet afkomstig van GRECE zelf, maar werd door de vereniging uiteindelijk wel overgenomen.[31]

 

Na 1979 haalde Nieuw Rechts nog nauwelijks de media. Het anti-Amerikanisme en het antichristendom van de Nouvelle Droite leidden ook tot een breuk met ‘Le Figaro Magazine’.[32] In de jaren ’80 stapten verschillende mensen van GRECE over naar Le Front National, onder andere Pierre Vial, een van de medestichters van GRECE. GRECE en Alain de Benoist in het bijzonder, staan echter afkerig tegenover het Front National. De referentie aan het christendom, het populisme, de aanvaarding van het liberale kapitalisme en het Franse nationalisme (in plaats van een Europees perspectief) zijn voor de Nouvelle Droite onoverkomelijke verschilpunten met het FN.[33]

 

1.3 Een eerste analyse van TeKoS

 

1.3.1 Het ontstaan

 

De Vlaamse Volks Partij van Lode Claes is van groot belang geweest voor het bijeenbrengen van een aantal mensen die eind 1979 TeKoS zouden opstarten. Het VVP was een Vlaamsgezinde en rechtse partij die in 1977 door Lode Claes was opgericht uit onvrede met het Egmontpact. De partij wilde een brede conservatieve partij zijn en een Nieuw Rechtse maatschappelijke blauwdruk ontwikkelen. Nogal wat medestanders van Claes maakten deel uit van de groep Stichting Deltapers. In 1977 was deze stichting gestart met maandelijkse conferenties in het kasteel Steytelinck te Wilrijk, waar onder ander veel aandacht werd besteed aan de Franse Nouvelle Droite ideeën. In 1978 vormde het VVP met het oog op de verkiezingen een kartel met de Vlaams Nationale Partij (VNP) van Karel Dillen onder de naam Vlaams Blok. Ook het VNP was opgericht als een reactie op het Egmontpact. De partij verdedigde een exclusief volksnationalistische en separatistische anti-Belgische lijn. Toen enkel Dillen werd verkozen, werd het kartel verbroken en verdere samenwerking met het VNP werd door Claes afgewezen. Na het verkiezingsdebacle richtten enkele voormalige leden van de VVP het tijdschrift 'Teksten, Kommentaren en Studies' op, dat de Nieuw Rechtse ideeën zou blijven uitdragen. De hoofdredacteur werd Luc Pauwels, de spilfiguur van de stichting Deltapers en de voormalige partijsecretaris van de VVP.[34] Een uitgebreid overzicht van de voorgeschiedenis van TeKoS wordt gegeven in het derde deel van deze thesis.

 

1.3.2 De activiteiten

 

TeKoS verscheen voor het eerst in december 1979 en wordt uitgegeven door de stichting Deltapers vzw, in 1998 (vanaf nummer 88) gewijzigd in Delta-Stichting vzw. Deltapers werd in 1965 opgericht door Luc Pauwels, Werner Caluwe en Paul Hendrik Leenaards. De statutaire doelstellingen van deze vzw luidden als volgt “De vereniging is een Vlaams d.w.z. Zuid-Nederlandse vereniging, met als doel begeleiding en ondersteuning te geven aan het sociaal-kultureel werk, op zelfstandige basis, waarbij de specialiteit van de dienstverlening ligt op het vlak van de geschiedenis en de aktualiteit van de Vlaamse respektievelijk Heelnederlandse beweging, de Europese kulturele diversiteit, de Europese eenmaking, de ekologie en de volkskultuur. De vereniging is onafhankelijk, onkerkelijk, pluralistisch en niet-partijgebonden.[35] De stichting gaf daarvoor het tijdschrift ‘De Anderen’ uit.[36]

 

Tot begin 2001 publiceerde TeKoS meer dan 650 artikels over zeer diverse onderwerpen en van de hand van zeer verschillende auteurs. Daarnaast wordt ook vaak poëzie afgedrukt en vanaf het midden van de jaren ’80 worden in de rubriek ‘Lezers en Schrijvers’ lezersbrieven gepubliceerd. Bij zijn oprichting in 1979 verscheen TeKoS met een oplage van slechts 50 exemplaren. In de volgende jaren heeft het tijdschrift een gestage groei gekend tot een oplage van 2000 exemplaren in 1997. Een deel van de 2000 exemplaren gaat naar abonnees, een deel is bestemd voor de verkoop van losse nummers en een laatste deel wordt gratis rondgestuurd voor werving. Hoeveel reële abonnees TeKoS heeft, is niet bekend. Luc Pauwels weigert daar cijfers over te geven. Het tijdschrift wordt bekostigd met de gelden afkomstig uit de verkoop van abonnementen en losse nummers, met de bijdragen van de medewerkers en de giften van ‘milde schenkers’. De auteurs worden niet betaald voor de geleverde prestaties. Het is vrijwilligerswerk.[37] In de beginjaren verscheen TeKoS op maandelijkse basis, af en toe ook tweemaandelijks. In de loop van 1982 (vanaf het nummer 27-28) verscheen het blad tweemaandelijks. Vanaf 1983 verscheen TeKoS zeer onregelmatig. Vijf maal in 1983, één maal in 1984, vier maal in 1985, twee maal in 1986, terug vier maal in 1987 en drie maal in 1988. Vanaf het nummer 51 in 1988 werd overgeschakeld op een trimesteriele verschijning. Vanaf dan verschijnt TeKoS op regelmatige basis, de enige uitzonderingen hierop zijn 1992 en 1994, toen zijn slechts drie nummers verschenen.

 

Naast TeKoS wordt sinds 1995 de TeKoS-reeks uitgegeven. Dit zijn brochures van de hand van redacteurs van TeKoS of vertalingen van publicaties van buitenlandse auteurs die het Nieuw Rechtse gedachtegoed aanhangen. In deze reeks verschenen tot begin 2001[38]:

DE BENOIST Alain, Heiden zijn vandaag de dag, Wijnegem, Delta-stichting, 1998, 258p.

DE HOON Frans, Tussen deemstering en morgenrood. Konservatieve overwegingen,

Wijnegem, Delta-stichting, 1999, 255p.

ELST Koenraad, De Vier van Breda, Wijnegem, Deltapers, 1995, 124p.

ELST Koenraad, De islam voor ongelovigen, Wijnegem, Deltapers, 1997, 132p.

GOLDSMITH Edward, De Weg. Een ekologische wereldvisie (vert. Guy de Maertelaere), Wijnegem, Deltapers, 1996, 84p.

LOGGHE Koenraad, Dr. Jan de Vries, Nederlands bekendste germanist en volkskundige, Wijnegem, Deltapers, 1996, 36p.

PAUWELS Luc (ed.), Hoe overleven we de dekadentie?, Wijnegem, Delta-stichting, 1998, 113p.

PAUWELS Luc (ed.), Verworteling, verankering. Grondslagen voor de 21ste eeuw, Wijnegem, Delta-stichting, 1999, 71p.

PAUWELS Wilfried, De Belgische communisten tijdens de oorlog: een mythe ontluisterd?, Wijnegem, Delta-stichting, 2000, 280p.

RAVYTS Kurt, Verschaeve’s visioen van een Germaans beleefd christendom en van een Germaans Rijk, Wijnegem, Deltapers, 1995, 132p.

 

TeKoS organiseert ook colloquia. Een eerste colloquia werd georganiseerd op 11 oktober 1981 en droeg als titel “Nieuw Rechts als kultureel alternatief”, sprekers waren onder meer Armin Mohler en Pierre Vial (GRECE).[39] Het tweede colloquium “Vrij denken, heiden zijn” vond plaats op 27 oktober 1985, als gastsprekers traden onder meer Alain de Benoist en Jean Varenne op, beiden lid van GRECE.[40] Tot 1997 werden geen colloquia meer georganiseerd. Vanaf dat jaar werd gestart met het inrichten van een jaarlijks colloquium op 11 november. Het derde colloquium had als titel “Hoe overleven wij de dekadentie?”, naast opnieuw Alain de Benoist, gaven onder meer ook Marc Grammens en Edward Goldsmith een voordracht.[41] Het vierde colloquium “Verworteling, verankering. Grondslagen voor de 21ste eeuw” vond het jaar daarop plaats, onder andere Jean Haudrey (hoogleraar Sanskriet em.) en Richard Hunt (hoofdredacteur van ‘Alternative Green’) traden op als sprekers.[42] Het colloquium van 1999 had als titel “Vlaamse identiteit, Nederlandse toekomst in Europa”. De sprekers waren onder meer dr. Piet Jongbloet, hoofdbestuurslid van het ANV, professor Mathias De Storme, voorzitter van het Verbond der Vlaamse Academici, Guido Naets, gewezen directeur pers en media bij het Europees parlement en Alain de Benoist.[43] Het zesde colloquium van TeKoS, “Rechts op antwoord! Tegen de dictatuur van het ‘politiek correcte’ denken” vond plaats op 11 november 2000. Voordrachten waren er van Jacques Claes, Koenraad Elst, Rolf Falter en Grégory Pons.[44] Het colloquium in 2001 handelde over de globalisering, “Globalisering of lot in eigen handen?”. Naast opnieuw Alain de Benoist, waren ook dr. Klaus Zeitler, Peter De Roover en Luc Versteylen aanwezig als gastspreker.[45]

 

1.3.3 De redactie en medewerkers[46]

 

De kernredactie bestond vanaf de oprichting uit Luc Pauwels (de hoofdredacteur), Hildegonde de Bois, Marcel Deprins, Frans de Hoon, Paul Hendrik Leenaards en Karl van Marcke. Jan Coenraad Nachenius was vanaf 1981 met de redactie verbonden en zou dat blijven tot aan zijn overlijden in 1987. In 1982 traden N.E. de Leeuw en Janus Meerbosch toe tot de redactie.[47] In het nummer 30 (1982) wordt voor het eerst een redactie vermeld in TeKoS. Karl van Marcke wordt daarin niet genoemd als redacteur. Mieke Clymans was verantwoordelijk voor het redactiesecretariaat. In 1985 trad Guy de Maertelaere toe tot de redactie.  In 1988 overleed de medestichter van de Delta-stichting en redacteur van TeKoS, Paul Hendrik Leenaards (1924-1988). In 1989 werd de redactie uitgebreid met Paul Janssen, Daan Goosen en Peter Logghe. Het volgende jaar trad Erik Arckens toe tot de redactie. Hij verdween in 1999 uit de redactie. In 1991 werd ook Koenraad Logghe redacteur. Het jaar daarop werd Koenraad Elst opgenomen in de redactie, hij verliet de redactie in 1995. Dirk Bollen, Kurt Ravyts en Piet Jan Verstraete sloten zich in 1994 aan bij de redactie. In 1995 werd Jan Creve redacteur en Joris Smits medewerker van TeKoS. Deze laatste wordt vanaf 1997 niet meer vermeld als medewerker. Frederik van Waeijenberge werd in 1997 in de redactie opgenomen. Dirk Bollen werd het jaar daarop redactiesecretaris. In 1999 overleed Frans de Hoon (1918-1999), mede-oprichter van TeKoS en beheerder van de Deltastichting vzw. Dat zelfde jaar trad Erik Martens toe tot de redactie en werd Johan De Vriendt redactiesecretaris. Kurt Ravyts verliet de redactie en ook Hildegonde de Bois wordt niet langer vermeld als redactielid. In 2000 werden Jan Sergooris en Frank Hensen redacteur van TeKoS en werd Arnout Collier verantwoordelijk voor de vormgeving. Dat zelfde jaar verdwenen Dirk Bollen en Jan Creve uit de redactie, zij worden niet meer vermeld in nummer 99. Vanaf het volgende nummer (100, 2001) worden ook Jan Sergooris, Koenraad Logghe en Frederik Van Waijenberge niet meer vermeld. In hetzelfde nummer worden wel drie nieuwe redactieleden genoemd, namelijk Ingrid Berens, Wolfgang Goeminne en Marc Willems. Martine van der Heyden is verantwoordelijk voor de eindredactie en Arnout Collier voor de vormgeving. Naast artikels van de hand van redactieleden en medewerkers worden in TeKoS ook veel artikels gepubliceerd van andere auteurs.[48]

 

14-07-2011 om 09:49 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuw Rechts Scriptie van Sofie Delporte deel 2

1.3.4 De veranderende vormgeving

 

TeKoS verscheen aanvankelijk onder de naam Teksten, Kommentaren en Studies. Tot 1999 wordt de progressieve spelling gehanteerd. De eerste nummers van het tijdschrift waren losbladig en werden bijeengehouden door een bruine kaft. Ieder artikel kreeg een nummer mee dat naar een indeling in tien rubrieken verwees, die dan weer verder decimaal werden onderverdeeld. Het was de uitdrukkelijke bedoeling de nummers uit elkaar te halen en de artikelen per onderwerp op te bergen volgens de cijfercode. Vanaf het nummer 7-8 (1980) verschijnt het logo van GRECE op de voorpagina en wordt vermeld dat het tijdschrift wordt uitgegeven “in samenwerking met de Groupement de Recherche et d’Etudes pour xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />la Civilisation Européenne (G.R.E.C.E.), Parijs”. Deze vermelding verdwijnt vanaf het nummer 55 uit 1989. Het logo werd gehandhaafd tot op de dag van vandaag. Vanaf nummer 11 verandert de presentatie. Het tijdschrift wordt in de rug gelijmd, maar het systeem van losbladigheid en decimale indeling blijft behouden. Vier perforaties moeten het mogelijk maken de artikels op te bergen in de daarvoor voorziene opbergkaften. Dit systeem verandert vanaf nummer 42 (1985). Vanaf dan heeft het tijdschrift een gewone paginering en verdwijnen ook de perforaties. Vanaf het nummer 75 (1994) wordt de titel Teksten, Kommentaren en Studies gewijzigd in TeKoS. De kleur van de kaft is vanaf dan fel oranje. Vanaf het 95ste nummer (1999) stapt TeKoS over op de conventionele, nieuwe spelling.

 

 

2. Een eerste omschrijving van Nieuw Rechts

 

2.1 De afwijzing van een ideologisch kader

 

            Nieuw Rechts wijst in het kader van wat ze zelf noemt ‘een constante interpretatie en herinterpretatie van de intellectuele gegevens’ een congruent geheel als ideologie af.[49] Er is geen sprake van een coherent ideologisch corpus waarvan de toepassing in de politieke praktijk voor de hand ligt. Nieuw Rechts wil een strijd voeren op cultureel niveau. Ze heeft niet tot doel pasklare politieke standpunten uit te dragen.[50] Nieuw Rechts wil een nieuw denkend rechts zijn die de aan de macht zijnde linkerzijde intellectueel van antwoord kan dienen. De titel ‘Teksten, Kommentaren en Studies’ geeft de bedoeling van het tijdschrift aan, namelijk een verzameling van teksten, commentaren en studies aanreiken aan de lezer.

 

In het artikel ‘Bandbreedte, niet lijn’ uit 1983 stelt Luc Pauwels dat TeKoS geen bepaalde ‘lijn’ volgt en daar ook geen behoefte aan heeft, omdat men het vrije denken moeilijk kan verenigen met de behoefte aan een ‘eenheidsmening’. Wie één lijn wil, schept meteen de ‘afwijkers’, de ketters en ketters worden per definitie vervolgd. Pauwels benadrukt daarbij dat er niet moet worden gekozen tussen de éne lijn met haar totalitaire potentie en de stuurloosheid of de oppervlakkigheid. Mensen die vrij denken, kunnen mogelijk vaststellen dat ze een aantal grondslagen gemeenschappelijk hebben. Ze kunnen een vergelijkbaar normbesef hebben en van daaruit een zelfde levens- en wereldbeschouwing hebben. Vanzelfsprekend komen ze dan tot verwante conclusies en appreciaties. Dat is geen lijn, maar een bandbreedte. Daar zit band in, verbondenheid, verwantschap en breedte, ruimte.[51] De artikels in TeKoS volgen dus geen lijn, maar fluctueren binnen een bepaalde ‘bandbreedte’.

 

            TeKoS verzet zich dan ook tegen ‘etikettenkleverij’ omdat een bepaald etiket te veel beperkingen met zich mee brengt. Het etiket Nieuw Rechts wordt dan ook afgewezen door TeKoS. Volgens Luc Pauwels is de term Nieuw Rechts of Nouvelle Droite, ontstaan als gevolg van de mediacampagne tegen GRECE in 1979, bijzonder slecht gekozen. Ten eerste omdat het een politiek etiket zou zijn voor een in hoofdzaak cultureel fenomeen. Ten tweede omdat het al bestond en men dus een oud etiket ging gebruiken voor een nieuw fenomeen. En ten derde omdat het voor meer verwarring dan onderscheid zorgde: verwarring met het Amerikaans protestantse fundamentalisme, de politiek van Reagan en Tatcher enz.[52] De Nouvelle Droite beweging in Frankrijk heeft dit etiket uiteindelijk overgenomen, maar TeKoS heeft het steeds afgewezen. Luc Pauwels schreef daarover: “We (TeKoS) hebben het vaker dan ons lief was wel over ons heen moeten laten gaan dat we als “nieuw rechts” werden aangeduid, maar slechts incidenteel heeft een redacteur van TeKoS zélf met die aan ons opgedrongen benaming gezwaaid.[53] TeKoS weigerde de eigen ideologische richting te benoemen. Politieke begrippen zoals links en rechts zijn volgens TeKoS niet toepasbaar op een tijdschrift dat zich bezighoudt met metapolitiek of cultuur. De afwijzing van een ideologisch kader neemt echter niet weg dat er in TeKoS wel degelijk een (nieuw) rechts denkkader wordt uitgebouwd die de grondslagen van een rechtse maatschappijvisie bepaalt.

 

In het nummer 100 wordt van deze weigering tot zelfbepaling afgestapt. Vanaf dan wordt TeKoS omschreven als een “Vlaams, dit is Zuid-Nederlands, conservatief cultureel tijdschrift. Het is conservatief in de zin van Edmund Burkes leidmotief “to change in order to preserve”. Aan de permanente discussie over en het kritisch onderzoek van wat wij moeten veranderen en wat behouden is dit tijdschrift gewijd.[54] Volgens Luc Pauwels was TeKoS van meet af aan een conservatief tijdschrift en kleurde een conservatieve grondtoon de meeste artikels.[55] Toch wordt in deze thesis omwille van de duidelijkheid geopteerd om de term Nieuw Rechts te gebruiken. In de literatuur over dit gedachtegoed wordt de term Nieuw Rechts consequent gehanteerd. De keuze voor het gebruik van deze benaming hangt ook samen met het feit dat TeKoS zeer sterk refereert aan de Franse Nouvelle Droite beweging, die zoals gezegd het etiket Nouvelle Droite wel aanvaardde. Een overzicht van het gedachtegoed in het tweede deel van deze thesis maakt overigens duidelijk dat TeKoS zeker geen traditioneel conservatisme verdedigt. De keuze voor het etiket ‘conservatief’ hangt waarschijnlijk samen met een streven naar academische erkenning en een grotere salonfähigheid.

 

2.2 Rechts, ‘Nieuw’ Rechts en ‘Oud’ Rechts

 

Hoewel elke ideologische omkadering door Nieuw Rechts van de hand gewezen wordt gewezen, is het duidelijk dat zij een rechtse maatschappijvisie verdedigt, maar tegelijk ‘nieuw’ wil zijn. Zij wil niets meer te maken hebben met traditioneel rechts, noch met het nationaal populisme van het Vlaams Blok en het Front National en zeker niet met economisch rechts. De Nouvelle Droite distantieert zich volledig van ‘oud’ rechts. Ze verwerpt het totalitarisme, het kolonialisme, het nationalisme, het racisme, het moralisme, de steun aan het liberalisme en het reactionaire traditionalisme die aan ‘oud’ rechts worden toegeschreven. Het idee dat er opnieuw moet worden begonnen, is binnen de Nieuw Rechtse beweging duidelijk aanwezig.[56] Er moet een nieuwe maatschappelijke doctrine worden uitgewerkt, gebaseerd op rechtse waarden en ideeën. Deze doctrine moet worden verspreid, niet via de partijpolitiek, maar via een metapolitieke strategie. Nieuw Rechts gaat er daarbij van uit dat de cultuur vandaag de dag gemonopoliseerd wordt door links.

 

In zijn boek Vu de Droite. Anthologie critique des idées contemporaines uit 1978 houdt Alain de Benoist een pleidooi voor rechts om rechts te mogen zijn. Volgens hem wordt elke rechtse doctrine systematisch in diskrediet gebracht omdat ze consequent wordt geassocieerd met fascisme. In plaats van tegen deze beschuldiging te reageren, blijft traditioneel rechts passief. Het beschikt niet over een onderbouwde doctrine, noch over een effectieve strategie. De zwakheid van rechts wordt scherp bekritiseerd. Maar ook links moet het zwaar ontgelden. Het zijn de linkse idealen, en meer bepaald het egalitarisme, die vandaag de dag dominant aanwezig zijn en die verantwoordelijk zijn voor de crisis waarin de Westerse maatschappij zich volgens Nieuw Rechts bevindt (zie Deel II, “Het Nieuw Rechtse gedachtegoed”). De oplossing voor rechts die Alain de Benoist voorstelt is drieledig. Ten eerste moet rechts zich als rechts affirmeren. Ten tweede moet het zijn voornaamste vijand identificeren, met name het egalitarisme die de diversiteit van de wereld ontkent en reduceert. En ten derde moet rechts erkennen dat geen enkel maatschappelijk domein ‘neutraal’ is en moet het over elk mogelijk onderwerp een eigen discours produceren.[57] Het zijn deze doelstellingen die door Nieuw Rechts in praktijk worden gebracht. Het rechtse discours dat Nieuw Rechts daarbij verdedigt, verschilt op sommige punten grondig van wat door ‘oud’ rechts wordt uitgedragen (zie Deel II).

 

De definitie die door Alain de Benoist wordt gegeven van ‘rechts’ sluit volledig aan bij het ideeëngoed van Nieuw Rechts: “J’appelle ici de droite, par pure convention, l’attitude consistant à considérer la diversité du monde et, par suite, les inégalités relatives qui en sont nécessairement le produit, comme un bien, et l’homogénéisation progressive de monde, prônée et réalisée par le discours bimillénaire de l’idéologie égalitaire, comme un mal.[58] Dit anti-egalitarisme vormt de kern van het Nieuw Rechtse gedachtegoed zoals uit het volgende deel zal blijken.

 

Hoewel Nieuw Rechts een coherente en duidelijk omschreven doctrine afwijst, kan men wel degelijk een ideologisch kader onderscheiden in de publicaties van deze beweging. Het Nieuw Rechtse gedachtegoed wordt gekenmerkt door een cultuurpessimistisch uitgangspunt, een sterk anti-egalitarisme en daarmee samenhangend de afwijzing van de monotheïstische openbaringsgodsdiensten, de afwijzing van het liberalisme en het communisme en de afwijzing van het multiculturalisme. Het alternatief dat wordt bepleit, omvat een nominalistische wereldbeschouwing, de erkenning van ‘le droit à la différence’ of ‘het recht op verschillend zijn’, het herwaarderen van onze (veronderstelde) Indo-europese erfenis, de verdediging van de Europese Rijksgedachte, het pleidooi voor een organische samenleving met aandacht voor traditie en gemeenschapszin, een terugkeer naar het heidendom en een hernieuwde interesse voor ecologie. Al deze verschillende thema’s worden in het volgende deel van de thesis uitvoerig besproken.

14-07-2011 om 09:46 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VSV wie zijn de leiders? Grinnik grinnik
Klik op de afbeelding om de link te volgen

Bon, alvorens ons verder te verdiepen in het nieuw-rechtse gedachtengoed bij sommige rasvlamingen zoeken we op wie de beide stoere binken zijn die de ” nieuwe” vlaamse vakbond zullen leiden.

We zoeken eerst de secretaris op en die luistert naar de naam Peter Logghe en is de broer van een nog veel beruchter sujet namelijk van Koenraad Logghe maar daar zullen we het later nog over hebben. Eerst laten we Peter Logghe zelf aan het woord :

 

Peter Logghe (Roeselare) : “Ik verlaat het Vlaams Belang niet !”

maandag 11 juli 2011 om 14u03

Roeselare - Vandaag maandag 11 juli zou erevoorzitter Frank Vanhecke het Vlaams Belang vaarwel zeggen. Anderen zullen volgen, wordt gespeculeerd. “Ik verlaat het Vlaams Belang niet”, zegt Peter Logghe, federaal volksvertegenwoordiger en fractievoorzitter in Roeselare. “Ik ga niet weg uit een partij waar ik mij thuis in voel.”

xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />

Zijn er nog andere mandatarissen die zoals erevoorzitter Frank Vanhecke uit het Vlaams Belang stappen ? Zo viel op een nationale nieuwswebsite ook de naam van Peter Logghe, ‘intimus’ van Frank Vanhecke en secretaris van de nieuwe vakbond VSV (Vlaamse Solidaire Vakbond). Niet dat zijn vertrek aangekondigd werd, maar de nauwe vriendschapsband met Vanhecke werd wel onderstreept.

Duidelijk en consequent

“Natuurlijk verlaat ik het Vlaams Belang niet, hoezeer bepaalde mensen dat misschien ook willen. Ik noem die betrokken journalist ziek in zijn zoektocht om het Vlaams Belang zoveel als mogelijk te schaden. Hij contacteerde mij niet, nog nooit zelfs. Men schrijft er blijkbaar maar op los”, zegt een ontstemde Peter Logghe, federaal volksvertegenwoordiger en fractievoorzitter van het Vlaams Belang in Roeselare.

“Ik zei het gisteren nog tegen mijn vrienden-bestuursleden en vrienden-gemeenteraadsleden : ik ga niet weg uit een partij, die mijn politieke partij is. Ik ga niet weg uit een partij, met een programma waar ik zo achter sta en waaraan ik heb helpen schrijven. Ik ga niet weg uit een partij, waar ik mij thuis voel en waar ik bij zovele afdelingen en fracties zoveel vrienden heb zitten. Er is maar één politieke partij met een duidelijk en consequent onafhankelijkheidsprogramma en dat is het Vlaams Belang”, reageert Peter Logghe.

“Ik blijf op post, tot spijt van wie het benijdt. Ja, ik ben inderdaad op vraag als secretaris aangesteld van de nieuwe vakbond Vlaamse Solidaire Vakbond. Of ik een intimus ben van Frank Vanhecke ? Dat moet u aan hem vragen. Hij verdedigde altijd mijn kandidatuur in de provincie, net zoals voorzitter Valkeniers.

‘Eigen verdiensten’

“Ik ben een nationalist die ondertussen meer dan 35 jaar actief is in de nationalistische beweging en dus heel wat netwerken heeft kunnen opbouwen. Zo liep ik in West-Vlaanderen Frank natuurlijk meerdere keren tegen het lijf.”

“Misschien hebben die netwerken en die jaren ervaring wel bijdragen tot mijn kandidatuur indertijd : het feit dat ik voor iedereen acceptabel was omwille van mijn verdiensten in de beweging ? Wie zal het zeggen ? Ik ga altijd 200 procent voor iets waar ik in geloof.” (LVA)

 

 

 

http://www.peterlogghe.be/wiebenik.htm

 

 

 

Peter Logghe: Biografie In 1988 stond Peter Logghe voor de eerste maal op een gemeenteraadslijst van het Vlaams Blok.

Hij had als student aan de Rijksuniversiteit van Gent de stichting van het Vlaams Blok meegemaakt en was als student rechten enkele jaren praeses en bestuurslid van de Nationalistische Studentenvereniging (NSV).

In 1984 studeerde hij af als licentiaat in de Rechten en ging aan de slag in de verzekering- en banksector. Hij zou er 23 jaar actief blijven. Om beroepsredenen zette hij zijn activiteit bij het Vlaams Blok op een laag pitje. Hij werd gedurende jaren productie-inspecteur voor verzekeringsmaatschappijen als A.G.F., Noordstar & Boerhaave (nu Mercator) en Generali Belgium. Hij vervoegde de rangen van de bank KB als commercieel kader en werd bij de fusie KMO-adviseur voor KBC. In dit kader adviseerde hij ondernemingen op fiscaal en juridisch vlak op belangrijke momenten van deze bedrijven.

De politieke microbe bleef echter steken. Hij stelde zich gedurende jaren ten dienste van de Vlaamse Volksbeweging waar hij eerst secretaris van de afdeling Roeselare werd, daarna ook secretaris van het hoogste beslissingsorgaan van de nationale V.V.B., de Algemene Raad. Ook in het provinciaal kader van de West-Vlaamse V.V.B. draaide hij actief mee.

In 2004 reageerde hij, zoals elke rechtgeaarde jurist, ontzet op de veroordeling van 3 vzw's van het Vlaams Blok door een Gentse rechter en sloot zich uit verontwaardiging onmiddellijk aan bij het nieuwe Vlaams Belang. In 2005 werd hij secretaris van de afdeling Roeselare.

Sinds 1 januari 2007 zetelt hij in de gemeenteraad van Roeselare.

En op 10 juni 2007 tenslotte kwam hij in de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers terecht.

Tussendoor was Peter Logghe redacteur en uiteindelijk ook hoofdredacteur van het prestigieuze conservatieve politiek-culturele tijdschrift TeKoS (Teksten, Kommentaren & Studies), waarvan ondertussen 127 nummers verschenen. Op de webstek kan u enkele van zijn bijdragen lezen. Intussen publiceerde hij ook in het nationaal maandblad van het Vlaams Belang en in het lokale Blauwvoetkrantje. Ook deze artikels kan u op deze webstek consulteren.

 

 

Wat doe ik in mijn vrije tijd

lezen.

Ik lees zowat alles wat mij onder de neus wordt geschoven. Fictie maar vooral veel non-fictie. Dat kan dan gaan over geschiedenis, politiek, Vlaamse en Europese aangelegenheden, filosofie, enzovoort. Een mens weet nooit teveel.

 

Voilà, en hier zitten we weer bij onze vrienden van Tekos…waarbij we nog een tijdje zullen vertoeven maar dat is voor later…

 

Zo, de secretaris hadden we nu reeds maar wie is dan het kopstuk? Wel, beste lezertjes we geloofden onze eigen ogen niet toen we vernamen wie de grote baas zou worden. Als er nu één figuur was dat we nooit zouden associëren met vakbond dan was het wel Rob “klop” Vereycken:

We surfen even naar de webstek van deze toch niet geheel onbesproken figuur en die heet –hoe kan het anders?- vrijheid en recht.

Vrijheid en Recht

De weblog van Rob Verreycken

 

http://vlaamsnieuws.typepad.com/vrijheid_en_recht/

 

11 juli 2011, oprichting Vlaamse Solidaire Vakbond VSV

Aan de vooravond van 11 juli 2011 heb ik samen met een groep Vlaamsnationalisten in het Vlaams Parlement de stichtingsacte ondertekend van de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV).

De aanleiding daarvoor is het historische resultaat van de verkiezingen van 2010. Voor het eerst heeft toen in Vlaanderen geen meerderheid meer gestemd voor de drie traditionele families CD&V, VLD en SP.a. De voorbije 20-30 jaar hebben die drie families dankzij de ontzuiling gestaag terrein verloren. Maar er is de voorbije 20-30 jaar niets veranderd als het gaat over de vakbonden die met die drie families verbonden zijn. De drie bonden ACV, ABVV en ACLVB houden 100% in handen van het individueel overleg, het collectief overleg en van het recht op indienen van lijsten bij de sociale verkiezingen in de bedrijven. Die buitensporige macht misbruiken zij voor hun eigen profijt, voor een oubollig anti-Vlaams belgicisme, en voor het behoud van een verstard status-quo op zowat elk terrein van het maatschappelijk leven dat tegen het belang van de Vlaamse werknemers ingaat.

Dat kan zo niet langer. Daarom dit nieuwe initiatief: een nieuwe Vlaamse onafhankelijke vakbond, los van de drie traditionele zuilen, los van de drie traditionele partijen, los van de drie monopolievakbonden. De VSV heeft de steun en sympathie van Vlaams Belang, maar het is niet de vakbond van het VB: we hopen dat velen die onze Vlaamsnationale overtuiging delen gaan meewerken.

De VSV is een vakbond in oprichting die onmogelijk vandaag al de activiteiten kan ontplooien die een monopoliebond vandaag ontplooit. Daarom werven we geen leden en vragen we geen lidgeld. We zoeken wel sympathisanten en medewerkers. Een symphatisant staat achter ons doel en meldt zich door aan te sluiten bij onze Facebookpagina of zich in te schrijven op onze rondzendlijst door een mail 'inschrijven' naar info@vlaamsevakbond.be.

Een medewerker is door scholing of ervaring thuis in de juridisch-administratieve details van een bepaalde arbeidssector en wil andere Vlamingen gratis advies geven; hij is welkom om zich bij ons aan te melden via info@vlaamsevakbond.be. Tenslotte willen we in 2012 het monopolie van ABVV, ACV en ACLVB bij de sociale verkiezingen aanvechten. We gaan de wet die de drie zuilbonden een monopolie geeft aanvechten bij het Grondwettelijk Hof. We gaan geldige kandidaturen indienen in zoveel mogelijk bedrijven voor kaderleden, die mogen deelnemen met 10% van de handtekeningen van hun collega's. Daarnaast gaan we enkele (wettelijk helaas ongeldige) symboolkandidaturen indienen voor werknemers in enkele bedrijven, om zo de monopolie-wetgeving aan te klagen en juridisch te kunnen aanvechten.

Het is tijd voor échte syndicale vrijheid in Vlaanderen!

We zullen ons beperken tot wat we over Rob “klop” vinden bij Wikipedia zodat we zeker niet kunnen beschuldigd worden enige subjectiviteit aan de dag te leggen tegenover deze echte vakbondsmilitant :

 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Rob_Verreycken

 

Carrière bij het Vlaams Belang

Hij schreef onder de schuilnaam 'Rover' meerdere artikels in het VNJ-blad Storm. Hij was Antwerps gemeenteraadslid ten tijde van de visa-affaire en was Vlaams volksvertegenwoordiger van 2004 tot 2006 voor het VB. Hij is de zoon van Wim Verreycken.

Gewelddadige reputatie

In 1996 werd hij tot 9000 frank boete veroordeeld voor slagen aan PVDA-voorman Kris Merckx. Dit incident vond plaats op de Meir te Antwerpen in september 1991, nadat hij had gezien dat het slachtoffer propaganda stond te maken in aanloop van de verkiezingen van november.
Verreycken is in 2001 gedagvaard geweest voor verschillende feiten, hij is echter vrijgesproken bij gebrek aan bewijs.
Zijn verkiezing in
2004 verliep niet onopgemerkt doordat hij in de aanloop naar de stembusgang in opspraak was gekomen door een vechtpartij met zijn vrouw waarvan hij aan het scheiden was. Zijn reputatie bezorgde hem de bijnaam Rob 'Klop'.

Hij verhuisde in hetzelfde jaar naar zijn vader Wim Verreycken in Sint-Niklaas.

In maart 2006 nam hij ontslag als Vlaams volksvertegenwoordiger na een incident waarbij hij in het Vlaams Parlement op een vlag van de N-VA stond te trappelen, nadat hij had gezien hoe leden van deze partij brochures van Vlaams Belang in de vuilnisbak hadden gegooid.

 Huidige functie

Sinds januari 2007 is hij OCMW-raadslid (en daar ook lid van het Vast Bureau) te Sint-Niklaas.

 Bronnen

 

 We vonden nog een leuke info over deze sympathieke vakbondsbink op de site van blokwatch, een tijdje geleden. Surf eens tot daar want er staat een leuke foto bij...allez, we drukken ze hier dan als enige opsmuk ook even af voor jullie goed begrip...

http://www.blokbuster.be/site/bb/htdocs/modules/news/article.php?storyid=451



VB steunt 'white power' adept in Nederland

op 2006/3/6 17:00:00

Het Vlaams Belang mengt zich in de Nederlandse verkiezingen door zich uitdrukkelijk uit te spreken voor de campagne van Michiel Smit en diens formatie 'Nieuw Rechts' in Rotterdam. Een groep VB'ers trok naar Rotterdam om de campagne van Smit te ondersteunen. Het feit dat Smit een dubieuze reputatie heeft, weerhield Rob Verreycken en Tanguy Veys er niet van om voor Smit campagne te gaan voeren.


Eerdere tussenkomsten van het Vlaams Belang in Nederland bleken geen succes te zijn. Voormalig VB-ondervoorzitter Roeland Raes trok jarenlang op met zijn vrienden van de Nederlandse Volksunie, waar Raes onder Glimmerveen zelfs ondervoorzitter van was. De NVU is de laatste jaren echter gemarginaliseerd rond de neo-nazi Constant Kusters wiens ego zelfs voor Glimmerveen te groot werd. De pogingen van het VB om aansluiting te vinden bij meer aanvaardbare stromingen, zoals Pim Fortuyn, draaiden op niets uit. Fortuyn verklaarde niets van het VB te moeten weten. Ook andere rechtse politici in Nederland zagen niets in een samenwerking met Dewinter en co.

Enkel Michiel Smit zag wel iets in nauwere banden met het Vlaams Belang. Samen met Rob Verreycken zette hij zelfs een heuse denktank op, de "Vanoldenbarnevelt denktank". Smit kwam eerder in opspraak omdat hij nogal fan bleek te zijn van "White power"-spandoeken. Hij werd gefotografeerd onder een vlag met daarop de boodschap "white power". Die term heeft een sterk racistische ondertoon en wordt gebruikt door allerhande neo-nazi's die de kracht van het "blanke ras" daarmee kracht willen bijzetten.

Nu trokken Rob Verreycken en Tanguy Veys naar Rotterdam om de verkiezingscampagne van Nieuw Rechts te ondersteunen. Veys is ondervoorzitter van de VB Jongeren, ook al is hij niet meer van de jongste. Verreycken is fractiesecretaris van het VB in de Kamer. Beiden onderhouden al langere tijd contacten met Nieuw Rechts en Smit. Ze hopen via die weg een graantje van de erfenis van Pim Fortuyn te kunnen meepikken. Voor de electorale impact van Nieuw Rechts moeten ze het immers niet doen, bij de Europese verkiezingen haalde Nieuw Rechts 0,3%.

Nieuw Rechts wordt geleid door onder meer Michiel Smit, maar ook Florens Van der Kooi. Diens broer zit nog steeds vast naar aanleiding van een brandstichting bij een Rotterdamse moskee. Die aanslag bracht Ben Van der Kooi heel wat publiciteit op, niet in het minst omdat hij jarenlang lid bleek te zijn geweest van het Vlaams Belang. Ben Van der Kooi was voordien niet langer welkom op een zomeruniversiteit van het Vlaams Blok omdat hij te radicaal was en wellicht niet snugger genoeg om dat te verstoppen. Anderzijds beweerde Ben Van der Kooi wel dat hij nog steeds lid was van het vernieuwde Vlaams Belang.

Met zijn broer, Florens Van der Kooi, heeft het VB blijkbaar minder problemen. Bij een bezoek van het Antwerpse VB aan Rotterdam in 2003 bestond de delegatie van Nieuw Rechts uit onder meer Florens Van der Kooi. Bij de VB'ers bevonden zich onder meer Verreycken, maar ook Filip Dewinter en Jan Penris.

De steun van het VB aan Michiel Smit is opvallend, maar kan voor de partij wel een probleem vormen. Extreem-rechts in Nederland is versplinterd in tal van kleine groepjes die elkaar naar het leven staan. Bovendien worden deze groepjes veelal geleid door figuren met een groot ego, maar zonder veel politiek verstand. Dat kan leiden tot verrassingen.

 

 

 

Over Peter Logghe, parlementslid sinds 2007 vonden we deze evaluatie in De Standaard maar dat is natuurlijk heel erg subjectief want een bekende linkse krant…

 

http://www.standaard.be/extra/verkiezingen/2010/parlementsrapport/kamer/peterlogghe.aspx

 

 

Het rapport van Peter Logghe — Kamer (Vlaams Belang)

Wetgevend werk

398

Interpellaties en mondelinge vragen

79

Tussenkomsten

53

Detail parlementair werk Peter Logghe »

Agendasetting

Anonieme backbencher zonder enig gewicht of diepgang.

Dossierkennis

Diefstallen, beursgangen, elektrische auto’s... Noem een thema en Logghe heeft er zich wel eens over gebogen.

Output

Dat uit zich vooral in een gigantisch aantal vragen. En dan tellen we er de 1.124 schriftelijke vragen die hij stelde, niet eens bij. Hij is het levend bewijs dat veel vrage stellen geen garantie is op een goed rapport in de pers.

Communicatie

Af en toe belandde het antwoord op een parlementaire vraag al eens in de media.

Oordeel van de fractieleider over Peter Logghe

Peter is geen flamboyant orateur, maar een goed parlementslid. Hij heeft dat aangetoond met honderden schriftelijke vragen die naar de kern van de zaak gaan. Hij kent de ondernemingswereld.

We nodigen onze nieuwsgierige lezertjes uit om de diepgravende bijdragen aan het politiek debat van de hand van deze grote vlaamse intellectueel zelf op te zoeken op . Op dit eigenste moment zijn er 469 bijdragen en iets te veel om hier over te nemen. Maar aan de keuze van de onderwerpen te meten is dit inderdaad een specialist in alles…maar vooral in thema’s die nauw aansluiten bij de bekende klaagzangen van rechts en uiterst-rechts…

 

http://www.agorati.be/politician/peter-logghe,nl,13,3,96.html

 

Deze denker heeft zich ooit ook samen met de ondertussen erg bekende Francis Van den Eynde gestort op de toestand der vlaamse treinstations…

 

http://francisvandeneynde.skynetblogs.be/tag/peter%20logghe

 

maar een mooi voorbeeld van het diepere filosofische gedachtengoed van deze verlichte geest vinden jullie op zijn eigen stekje waar hij het heeft over Spengler en Evola en dat hij natuurlijk aan de wereld verkondigde via ons lijfblad TEKOS..

We vonden inmiddels al een reactie op de stichting van het VSV bij het AFF:

 

http://aff.skynetblogs.be/archive/2011/07/08/vakbond-of-niet.html

 

09-07-11

VAKBOND OF NIET ?

Het eerste bezoek aan een rookvrij café heeft zijn sporen nagelaten bij Rob Verreycken. Gisteren stelde hij een nieuwe vakbond voor: de VSV, oftewel de Vlaamse Solidaire Vakbond.

De oprichting van een nieuwe vakbond werd al in het vooruitzicht gesteld bij de voorstelling van het boek Welkom in Vakbondistan in september vorig jaar. Maar nu is de vakbond voorgesteld (foto). Voornaamste doel is in enkele bedrijven ‘symboolkandidaturen’ in te dienen en de wet die die kandidaturen ongeldig maakt vervolgens aan te vechten bij het Grondwettelijk Hof en bij Europese rechtbanken. Daarnaast wil de VSV geldige kandidaturen indienen om in enkele bedrijven deel te nemen aan de sociale verkiezingen voor het kaderpersoneel. De VSV heeft de steun en sympathie van het VB, maar is niet de vakbond van het VB, benadrukken voorzitter Rob Verreycken en secretaris (en West-Vlaams VB-Kamerlid) Peter Logghe. De videoclip over de voorstelling van de VSV is anders wel gepost bij de groep ‘VlaamsBelangInBeeld’.

VSV-secretaris Peter Logghe behoort net als Wim en Rob Verreycken tot de groep heidenen bij het VB, en wordt net als Wim en Rob Verreycken geciteerd als behorend tot het kamp-Vanhecke. Maar ook het andere kamp bij het VB zet haar schouders onder de VSV. VB-Kamerlid en nationale partijsecretaris Guy D'haeseleer is immers medestichter van de VSV en verscheen prominent in beeld bij de voorstelling van de VSV. Guy D’haeseleer is lid van het eerste uur van de (anti-)vakbondscel van het VB en ‘vakbondsspreker’ bij de laatste 1-meimanifestatie van het VB. Guy D’haeseleer liet geen truc onverlet om de Belfortploeg buiten te werken. Ongetwijfeld een gezellig clubje, die VSV.

De VSV werft voorlopig echter geen leden. Ze is immers nog niet in staat om een dienstverlening te ontplooien zoals de echte vakbonden. Wel zoekt de VSV sympathisanten en medewerkers. De VSV stelt zich volgens haar statuten tot doel: “de behartiging van de belangen van de bevolking van Zuid-Nederland (Vlaanderen) en Noord-Nederland (Nederland) en van de bij haar aangesloten leden. (…) De vereniging is ervan overtuigd dat voor de bevordering van solidariteit, welvaart en welzijn in Vlaanderen de vorming van een Vlaamse staat noodzakelijk is. (…) De vereniging vertrekt vanuit het beginsel van de solidariteit, waarbij in de organisch gegroeide samenwerkingsverbanden van de samenleving, in het bijzonder gezin, familie, lokale gemeenschap, onderneming en volksgemeenschap, solidariteit als basisprincipe wordt genomen waaruit zowel rechten als plichten voortvloeien. De mens heeft als lid van de gemeenschap de plicht waar mogelijk door arbeid solidair bij te dragen aan gemeenschappelijke welvaart en welzijn.”

Voorop staan dus de belangen van Vlaanderen, en dan pas die van de Vlamingen. En, het zal na het voorgaande niet verbazen: “De vereniging wijst af: de klassenstrijd en de daaruit voortvloeiende klassenhaat zoals gepromoot door het socialisme, en de afbraak van alle grenzen en regels en de daaruit voortvloeiende maatschappelijke ontwrichting door het onbeperkte kapitalisme en globalisme zoals gepromoot door het liberalisme.” De persconferentie waarop de VSV werd voorgesteld werd bijgewoond door een aantal Voorpost’ers zoals Luc Vermeulen en Nick Van Mieghem, en andere extreem-rechtsen bij het VB zoals Bert Deckers. VB-personeelslid en medeoprichter van RechtsActueel Bert Deckers is ook medestichter van de VSV. Het stichtingsdocument van de VSV werd “aan de vooravond van 11 juli 2011 (…) om 11 uur” ondertekend. 11 is ook een symbolisch getal bij het carnaval: het is “van oudsher het getal van de dwazen en gekken”.

Op de Facebook-groep van de VSV werd al meteen een treffende illustratie gegeven over waar de VSV voor staat. Een sympathisant vroeg zich af wat een VSV’er moet doen in een bedrijf waar ACV en ABVV sterk vertegenwoordigd zijn en in staking gaan. “Simpel, niet staken…” antwoordt Wim Verreycken, vader van.

 

 

14-07-2011 om 09:30 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (1)
13-07-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.TEKOS of het nieuwe conservatisme in Vlaanderen...een kleine inleiding

We beloofden gisteren dat we wat gingen snuffelen rond het tijdschrift TEKOS. Dat doen we dan ook en hieronder vinden jullie niet onze eigen uitleg maar wel datgene wat we op het internet vonden en we zitten meteen in een interessant vaarwatertje…

Eerst hun eigen webstekje opzoeken en dat vinden jullie onder :

http://delta-stichting.blogspot.com/

en ze kondigen zich zelf aan als :

Teksten, kommentaren en studies. Conservatief cultureel tijdschrift uitgegeven door de DELTA-STICHTING vzw. Herculusstraat 2 bus 1, B-2600 Berchem. Secretariaat@Deltastichting.be

 

Ha, ze kondigen zich dus maar meteen aan als conservatief en cultureel, niks op tegen natuurlijk  en dan zoeken we verder naar de Deltastichting via Wiki en hier wordt het al meteen heel interessant :

Deltastichting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

De Deltastichting Vzw is een Vlaamse, conservatieve, nieuw-rechtse, Heel-Nederlandse vereniging, opgericht door historicus Luc Pauwels. De organisatie heeft geen strakke ideologie maar beslaat een bandbreedte van verschillende conservatieve stromingen. Conservatief betekent hier "to change in order to preserve" naar het woord van Edmund Burke. Een belangrijke invloed is GRECE, de denktank van de Nouvelle Droite uit Frankrijk. Regelmatig verschijnen er dan ook bijdragen van de nieuw-rechtse GRECE-filosoof Alain de Benoist in het tijdschrift TEKOS dat wordt uitgeveven door de Deltastichting. De vereniging hecht veel belang aan ecologisme. Een ander geregeld terugkerend thema is spiritualiteit, meestal in de vorm van Europees heidendom.

De activiteit van de Deltastichting bestaat uit de publicatie van het driemaandelijks cultureel tijdschrift TeKoS (Teksten, kommentaren en studies), de uitgave van een reeks brochures en de organisatie van een jaarlijks colloquium met binnen- en buitenlandse sprekers. De Deltastichting geeft ook een maandelijkse elektronische nieuwsbrief uit.

In 2004 kreeg het tijdschrift TeKoS van de Universitaire Werkgroep Literatuur en Media van de Katholieke Universiteit Leuven de persprijs het Gouden Lampje toegekend voor de organisatie van het colloquium "Recht op antwoord tegen de dictatuur van het politieke, correcte denken" en de publicaties van de congresreferaten.

Het symbool van de stichting is de Wodansknoop.

[bewerken] Externe link

Zoals jullie merken heeft het zogenaamde serieuse conservatieve tijdschrift een prijs van de KUL mogen in ontvangst nemen namelijk het Gouden Lampje omdat ze een colloquium organiseerden tegen de dictatuur van het politieke, correcte denken. Wauw! We zitten dus bij kritisch denkende luitjes nietwaar en de stichter Luc Pauwels een historicus …

 

De webstek van de Deltastichting aanklikken is eventjes schrikken maar het went wel, alhoewel die wodansknoop ons toch wat in een knoop brengt en wat vage connotaties oproept..klik zelf maar :

 

http://www.deltastichting.be//

 

Vergeet vooral hun manifest er niet op na te lezen want dit is heel verrijkende litteratuur van de opperste kwaliteit die natuurlijk universitaire prijzen verdient. Zulke hutsekluts van allerlei zaken lees je niet vaak en je moet vooral goedgelovig zijn om dergelijke prietpraat te willen geloven van een zogenaamde historicus. Maar lees het maar want het geeft een mooi idee van de prut die sommigen willen verkopen onder het mom van kritisch conservatief denken… een paar kleine uittreksels:

 

Beste lezertjes, jullie zullen zelf best wat rondneuzen want de auteur van dit hoogstaand stukje maatschappijkritiek heeft ons aangemaand deze uittreksels te verwijderen, wat we maar al te graag doen natuurlijk...

 

Geef toe, beste lezertjes soms klinkt het allemaal niet slecht alhoewel nogal intellectualistisch opgesteld maar dat kan je van het communistisch manifest ook beweren natuurlijk….

 

En dan kom je op hun stekje bij het hoogstinteressante “onze verwijzingen” die we ook heel graag publiceren:

 

Aanbevolen webstekken


GRECE

Webstek van het ‘moederbedrijf’, G.R.E.C.E., Groupement de Recherche et d'Études pour la Civilisation Européenne.
U vindt er alle gegevens betreffende de tijdschriften Eléments en Nouvelle Ecole, en de publicaties van de Franse Nieuw-Rechtse vereniging. Teksten allerhande, en een pak verwijzingen waar u weer andere teksten en verenigingen kunt terugvinden (metapolitiek, geschiedenis, filosofie, ecologie).


ALAIN DE BENOIST
 
Webstek van de Association Les Amis d’Alain de Benoist.
Verschillende interessante pagina’s, zoals een biografie van Alain de Benoist, een uitgebreide bibliografie. De inhoud van de verschillende nummers van het tijdschrift van de Benoist zelf, Krisis (ondertussen al 34 nummers verschenen). Verschillende teksten zijn ook raadpleegbaar op deze webstek, waaronder zelfs een aantal Nederlandstalige vertalingen van fundamentele teksten van Alain de Benoist. Maar verder ook Engelse, Italiaanse, Hongaarse, Duitse en andere vertaalde teksten. Nieuwe uitgaven van Alain de Benoist worden er ook steeds in aangekondigd.


CENTRO STUDI LA RUNA


Italiaanse webstek van de culturele vereniging met dezelfde naam. Men vindt er het archief van teksten van geschiedkundige, traditionele, en politieke aard. Uitgebreide teksten van figuren als Ernst Jünger, Julius Evola, Pino Romualdi, en anderen. Interessant is verder dat er ook heel wat teksten in de Franse en Engelse taal beschikbaar, naast heel wat andere vertaalde teksten. Nog geen Nederlandstalige teksten op deze webstek, maar dat komt misschien nog wel.


LE RECOURS AUX FORÊTS


Op deze webstek vindt men teksten terug van de vereniging en het tijdschrift Le Recours aux Forêts. Bijzonder veel verwijzingen naar teksten en webstekken van diep-ecologische strekking zoals die van Naess en van Goldsmith. Maar ook teksten van meer metapolitieke strekking zoals enkele over “Libéralisme et écologie”. Voor een ecologie met Europese wortels, zeg maar.


DIORAMA LETTERARIO


Italiaanse webstek, gewijd aan het gelijknamige Italiaanse nieuw-rechtse tijdschrift Diorama Letterario. Met teksten van de scherpste pennen van de metapolitieke, Italiaanse zijde, zoals Marco Tarchi, Flora Montcorbier en Robin Turgis, Giuseppe Ladetto, Franco Cardini, Stefano Di Ludovico, Bernadetta Wrobel, Riccardo Cavallo, Giuseppe Giaccio, Marco De Troia, Alice Martini, Andrea Cascioli, Michele DelVecchio, Stefano Pietropaoli, Alberto Giovanni Biuso. Voor wie de Italiaanse taal wat machtig is, zeker een aanrader. Ondertussen zijn er bijna 300 nummers verschenen.


JUNGE FREIHEIT


Het Duits nationaal-konservatieve tijdschrift Junge Freiheit, dat van recentere datum is dan het Franse G.R.E.C.E., heeft al een mooi parcours afgelegd. Op deze webstek vindt men recente bijdragen terug, naast een uitgebreide en actuele lijst van publicaties. Junge Freiheit publiceert niet enkel over filosofie en andere zwaar op de hand liggende onderwerpen, maar is tevens zeer actualiteitsgebonden. In tegenstelling tot G.R.E.C.E. is Junge Freiheit niet onmiddellijk “heidens”, maar men vindt er alle geloofsstrekkingen terug.


QUATERLY REVIEW


Ook zeer sympathiek is de webstek van dit Engelse tijdschrift, uitgegeven door Derek Turner. Met een écht Engelse invalshoek. Maar ook soms libertaire, en zelfs rechts-anarchistische strekkingen zijn er vertegenwoordigd. Enig minpuntje soms: de anti-keltische en Groot-Britse instelling komt ons, Nederlanders, storend over. Met regelmatige bijdragen van een auteur als Paul Gottfried. Veel aandacht ook voor cultuur.


SEZESSION


Voorlopig jongste stek in dit internationaal Nieuw-Rechts of konservatief lijstje is deze webstek van de Duitse vereniging Institut für Staatspolitik, geleid door dr. Karlheinz Weissmann en Götz Kubitschek. Uitgevers van het briljante tijdschrift Sezession, dat zich misschien nog het best laat vergelijken met het vroegere Criticon. Degelijke artikels dus. Degelijke auteurs. Vooral jonge, scherpe pennen.


PRO FLANDRIA

Tenslotte willen we dit eerste lijstje verwijzingen afsluiten met de webstek van de sympathieke vereniging Pro Flandria, dit netwerk van mannen en vrouwen uit het bedrijfsleven, het onderwijs, de media, de culturele wereld en andere maatschappelijke geledingen. Pro Flandria wil zich inzetten om een meer positief beeld van Vlaanderen aan de buitenwereld te bieden. Op de webstek actuele teksten, standpunten, nieuws over uitgaven van de vereniging, aankondiging voor het symposium, en uitgebreid nieuws over de vereniging.

 

 

En morgen volgt er nog meer leuks te ontdekken ook in verband met onze “nieuwe vlaemsche vakbond”. Maar we beginnen te snappen dat die nieuwe vakbond al wel een aanatl interessant ideetjes koestert als we het manifest van de deltastichting er op na vlooien en indien er inderdaad vandaaruit enige filosofische onderbouw wordt aangeleverd…maar dat is voor morgen…

13-07-2011 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
12-07-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tekos of de nieuwe conservatieven van de deltastichting of het vervolg op het Vlaams Syndikaat

Net een jaar geleden hield ene verlichte geest namelijk enen Peter Van Windekens van het obscure tijdschrift Tekos een 11 juli-toespraak in Leuven, lees even aandachtig mee de volledige tekst kunnen jullie vinden op:

http://vkrl.org/toespraak_gastspreker.pdf


1 Vooruitkijken voor Vlaanderen

11 juli toespraak voor het VKRL (Vlaamse Kring Regio Leuven) op 10 juli 2010

a) De verkiezingsuitslag van 13 juni 2010

Vlaamse vrienden van het VKRL, toen men mij vroeg om vandaag voor u een 11 juli rede te houden, lag het voor de hand dat de verkiezingen voor de Federale Kamers van net geen maand geleden hiervoor het ideale thema zouden vormen. Uiteraard sluiten de voltooide gesprekken van (gewezen) informateur Bart De Wever hier ook nauw bij aan. Dit alles vormt dan weer een vertrekpunt om vooruit te blikken naar de nabije toekomst voor Vlaanderen aan de hand van een aantal goed overwogen belangrijke indicatoren.

Wij kunnen er niet om heen dat 13 juni 2010 heeft gezorgd voor wat men in de Angelsaksische landen – en vooral in de Verenigde Staten- een landslide noemt. De Nieuwe Vlaamse Alliantie van voorzitter Bart De Wever heeft ontegensprekelijk een grote verkiezingsoverwinning geboekt. Met ca. 28 % van de stemmen voor de Kamer en meer dan 30 % voor de Senaat (vooral dankzij het lijsttrekkersschap van De Wever zelf die maar liefst 785.000 voorkeurstemmen behaalde), in de geest van zogeheten „sterke figuren als een Steve Stevaert in 2004, een Yves Leterme in 2007, of nog veel vroeger Leo Tindemans,1 behaalde de NVA de grootste overwinning voor een Vlaams-nationale partij ooit. Daarmee deed zij meteen beter dan het Vlaams Blok / Vlaams Belang bij de verkiezingen voor het Vlaams Parlement in 2004 (24, 8 %). Maar het is dus alleszins manifest onwaar dat met de NVA “Voor het eerst in de geschiedenis een niet-klassieke partij de grootste van Vlaanderen (en van België) wordt”, zoals sommige perscommentatoren willen laten uitschijnen.2 Het Vlaams Blok heeft dit de NVA reeds voorgedaan, vermeldt Bart Maddens terecht in De Standaard.

Tweede belangrijke vaststelling bij de verkiezingsuitslag is het feit dat de drie „V partijen, NVA, Vlaams Belang en LDD, samen 43,87 % van de stemmen halen, een ongeziene electorale weelde voor Vlaams-nationalisten die in „Vlaamse zetels uitgedrukt voor 40 van de 88 Vlaamse verkozenen in het Federaal Parlement zorgt. Dit alles liet Bart De Wever besluiten dat de politieke grondstroom in Vlaanderen – ook met het oog op de toekomst - centrum-rechts is. Er zou zijns inziens plaats zijn voor een partij die tot 40% van de stemmen kan halen, een Vlaamse CSU, zo men wil.3 Het Vlaams Blok / Vlaams Belang kwam vroeger reeds tot dezelfde conclusie.

De traditionele kleurpartijen halen in zetels noch in percenten 50 %, tenzij zij zich laten depanneren door Groen! Maar het satirisch Franstalig Brusselse weekblad Père Ubu @ Pan tempert in zekere zin de vreugde binnen het Vlaams-nationale kamp door er op te wijzen dat FDF-voorman Olivier Maingain in het (ongrondwettelijk, niet-gesplitste) kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde zijn voorkeurstemmen zag stijgen van 45.000 naar 63.000. Toch is de overwinning van de NVA volgens de redacteur een teken aan de wand. De Vlamingen willen België laten beven op haar grondvesten en nagenoeg alles splitsen.4 In de buitenlandse kranten, zoals Le Figaro, the New York Times, Le Monde, de Telegraaf, de Frankfurter Allgemeine Zeitung, the Financial Times en zenders als de NOS, de BBC en menig Frans televisiestation wordt De Wever aanzien als de wegbereider van een zelfstandige republiek Vlaanderen.5 Toch nog even afwachten, zou ik denken.


 

2

b) Bart De Wever formateur

De NVA heeft dus gewonnen en mocht alvast de informateur, wie anders dan Bart De Wever, leveren in dienst van België en het koningshuis. Bart had trouwens ook reeds van te voren aangekondigd dat hij geen premier wilde worden. Hij besefte maar al te goed dat dit slecht ligt in het Vlaams-nationale kamp. Het is alsof hij Vlaanderen zou verraden.6 Hij moest dus enkel maar het pad effenen voor een regeerakkoord en een regering met een aan de zekerheid grenzende waarschijnlijkheid PSer aan het hoofd. Immers, de Waalse socialisten zijn de andere overwinnaars van de verkiezingen van 13 juni jongstleden geworden met zon 37,1 % van de stemmen. Waar het plebisciet volgens De Morgen in Vlaanderen voor een “aardverschuiving” zorgde, betekende dit in Wallonië, volgens dezelfde krant “politieke stabiliteit”.7 De zaken lijken echter minder vlot te gaan dan verhoopt, want eergisteren werd De Wever van zijn taak ontlast en Elio Di Rupo aangesteld als préformateur. Ondanks het feit dat De Wevers opdracht volbracht is en hij ook de nodige kritiek mocht slikken voor zijn aanpak van de zaken, blijft het water (voorlopig ?) nog veel te diep tussen NVA en PS. In elk geval, er komt dus nog een supplementair rondje onderhandelen met Di Rupo in een hoofdrol.

Wij kijken vooruit voor Vlaanderen en proberen af te tasten wat dit ons allemaal zou kunnen opleveren of ook weer niet. De NVA waarvan gewezen kamerlid Jan Loones ooit zei dat zij geen separatistische dan wel een independentistische partij is (“what’s in a name ?” of is het “nomen est omen” ?), heeft reeds bij monde van haar voorzitter verklaard dat zij het land niet wil splitsen, lees: momenteel (voorlopig?) geen onafhankelijkheid voor Vlaanderen nastreeft. Het Nieuwsblad kopte overigens op 14 juni met betrekking tot Bart De Wever: “Koning van Vlaanderen, maar wat met België?” Bijgevolg herinneren wij toch nog even aan de door de NVA gedane grote verkiezingsbeloften: de afschaffing van het Brussels Gewest, de splitsing van de sociale zekerheid, de uitvoering van de resoluties van het Vlaams Parlement – destijds door alle traditionele partijen goedgekeurd -, geen regering zonder akkoord, om nog maar te zwijgen van de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde.8

Op de verkiezingsavond van 13 juni werd daarentegen verzoenende taal gesproken aan het adres van de Franstaligen. De Wever had het over „bruggen bouwen, „institutioneel en financieel orde op zaken stellen, „het land niet blokkeren, maar met de Franstaligen structuren maken die functioneren, „want durven veranderen heet samen vooruitgaan. Het splitsen of liever een oplossing bieden voor het probleem BHV moet de NVA nochtans minder problemen op leveren met de Parti Socialiste dan met de Mouvement Réformateur en haar satelliet het Front Démocratique Fédéraliste. Ondertussen weten wij ook meer en beter... En wat dan met fundamentele zaken als de financiële gezondmaking van de staat (de NVA wil 22 miljard Euro besparen, terwijl de PS 7 miljard Euro extra wil uitgeven), de justitie, de migratiepolitiek…om maar enkele „problemen te noemen. Informateur Bart De Wever grapte zelf dat hij er een hele namiddag kon over discussiëren. Tussendoor had De Wever het ergens over een “Vlaams Front”, waarmee hij echter wel de traditionele partijen op het oog had.9

Er duiken dus heel wat problemen van institutionele, budgettaire en maatschappelijke aard op, vooraleer zelfs een formateur kan worden aangesteld.10 Hetgeen niet wegneemt dat Elio Di Rupo niets onoverkomelijk acht. En dan krijgen wij meteen ook uitlatingen van het genre: “De Franstalige verkozenen zullen een stap moeten doen naar de Nederlandstalige verkozenen en omgekeerd.”11 De voorzitter van de Waalse socialisten streeft overigens naar een tweederde meerderheid om een staatshervorming te kunnen realiseren. Deze regering zou er reeds per 1 september moeten wezen. Verkiest de NVA, gezien het liberale economische


 

3

profiel van de partij, een regering met MR en Open-VLD, dan zet de PS als coalitiepartners op de CDH, Ecolo, SPa en NVA, een afspiegeling van de gewestregeringen dus. Of nog anders gezegd: een travaillistische coalitie met de NVA als schaamlapje. In ieder geval zowel de PS als de NVA zijn “incontournable” om een regering te vormen.12

Bart De Wever van zijn kant wil wel een groot akkoord waarmee alle partijen kunnen leven. Het blijft twijfelachtig of hij daarin zal slagen zonder de eigen Vlaams-nationale achterban en die van het Vlaams Belang voor het hoofd te stoten.13 Uit het Franstalige kamp komt er slechts een enkele kritische stem, meerbepaald van FDF-voorzitter Olivier Maingain. Hij is van oordeel dat de onderhandelingen uiteindelijk niets zullen opleveren.14 Diezelfde Maingain is opvallend genoeg eerder te vinden voor Vlaamse onafhankelijkheid dan voor confederalisme…

c) Wat van de regionalisering ?

Toch zouden er reeds enkele aanwijzingen zijn in de richting van een daadwerkelijke regionalisering van bepaalde – overigens niet onbelangrijke – maatschappelijke materies. De heren Marc Justaert en Guy Peeters, voorzitters van de Christelijke resp. de Socialistische Mutualiteiten, dus behorend tot het zogenaamde “middenveld”, zijn wel te vinden voor de splitsing van de ziekteverzekering. Op voorwaarde dat de “solidariteit” (tussen de belgen…) gehandhaafd blijft, moeten ongerijmdheden worden weggewerkt, dit ook in functie van meer efficiëntie.15 Als een dergelijke operatie zou slagen, dan wordt de stelling “dat de NVA niet beschikt of geen contacten heeft met het middenveld”16 grotendeels overbodig.

Deze bewering is overigens niet meer dan een boutade. De NVA heeft de jongste jaren goede contacten uitgebouwd met de werkgevers, de artsenbonden en de universiteiten. Philippe Muyters, NVA-minister in de Vlaamse regering is een VOKA-man en net niet de meerderheid van de Vlaamse artsen staan achter de NVA, dankzij dr.Louis Ide. Koen Algoed, economist van CD&V signatuur geeft leiding aan het kabinet van Muyters.17 Een aantal personaliteiten uit de denktank “In de Warande”, zoals de vroegere CEO van de KBC-bank, Remi Vermeiren leunen onverbloemd aan bij de NVA. Een Jürgen Constandt van het Vlaams Neutraal Ziekenfonds zal ook maar al te graag zijn expertise beschikbaar stellen…Er bestaat echter geen Vlaams-nationaal syndicaat. En dit laat zich gevoelen…

De traditionele vakbonden zijn van oordeel dat de standpunten van de NVA en hetgeen zij zelf nastreven ver uit mekaar liggen. Was het trouwens ook niet Luc Cortebeeck, topfiguur uit de christelijke arbeidersbeweging, die had op geroepen om niet voor de partij van Bart De Wever te stemmen?18 De partij zou de rijken bevoordelen. Vandaar misschien dat de financiële markten veeleer gunstig reageerden op de overtuigende zege van het Vlaams-nationalisme op zondag 13 juni 2010.19 Toch heeft ACWer Jan Renders in De Tijd moeten bekennen dat de NVA in haar rangen eveneens mensen met een sociale reflex telt.20 En ik zou er durven aan toevoegen: idem dito voor het Vlaams Belang. Immers, de Vlaamse Beweging is steeds een sociale beweging geweest! In ieder geval mag men stellen dat de huidige grootste partij van Vlaanderen en zelfs van het land over meer troeven beschikt dan wordt verondersteld. Het klopt dus niet, zoals ik in De Tijd las dat “Wie macht duurzaam wil maken, haar moet structureren. En dat daarom PS-voorzitter Elio Di Rupo er heeft, en (gewezen) informateur Bart De Wever nog niet.”21 De NVA beschikt dus wel degelijk over een netwerk om specialisten in bepaalde materies aan te boren.


wel wel wel..."De Vlaamse Beweging is steeds een sociale beweging geweest" juist ja, maar er past toch wel enige kanttekening bij zoals we in vorige bijdragen reeds zagen..


Morgen snuffelen we wat meer rond bij Tekos...




12-07-2011 om 09:35 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Daar is de vlaamsche vakbond VSV een zusje van het VNS?
In deze miserietijden van  weinig erotiserende spreads en waardeloze obligaties moet een werkende mens zich beschermen tegen onheil. Dat denken ze ook in extreem vloms-nationalistische milieus. Milieus die momenteel mekaar aan het uitroeien zijn want zelfs stichtende leden lopen er massaal weg. Maar de blijvers woelen in hun zwartste verleden en richten een soort embryonale vlaams-nationalistische en dus solidaire vakbond op. Het woord "solidair" is niet onbelangrijk! Kenners van de sociale geschiedenis weten met het begrip "solidair" en "solidarisme" al meteen hoe laat het is. Jonkies kennen dit begrip nauwelijks in de ware betekenis en verwarren het waarschijnlijk met solidariteit en daar heeft het niet meteen veel mee te maken tenzij met solidariteit over de klassen heen met andere woorden werkenden en werkgevers solidair vooral in het voordeel van de werkgever. Maar eerst de voorstelling van het beestje :
http://vlaamsnieuws.typepad.com/vsv/

11 juli 2011: oprichting Vlaamse Solidaire Vakbond

Oprichting foto kristof 1 
Aan de vooravond van 11 juli 2011 heeft een groep Vlaamsnationalisten in het Vlaams Parlement de stichtingsacte ondertekend van de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV).

De aanleiding daarvoor is het historische resultaat van de verkiezingen van 2010. Voor het eerst heeft toen in Vlaanderen geen meerderheid meer gestemd voor de drie traditionele families CD&V, VLD en SP.a. De voorbije 20-30 jaar hebben die drie families dankzij de ontzuiling gestaag terrein verloren.

Maar er is de voorbije 20-30 jaar niets veranderd als het gaat over de vakbonden die met die drie families verbonden zijn. De drie bonden ACV, ABVV en ACLVB houden 100% in handen van het individueel overleg, het collectief overleg en van het recht op indienen van lijsten bij de sociale verkiezingen in de bedrijven. Die buitensporige macht misbruiken zij voor hun eigen profijt, voor een oubollig anti-Vlaams belgicisme, en voor het behoud van een verstard status-quo op zowat elk terrein van het maatschappelijk leven dat tegen het belang van de Vlaamse werknemers ingaat.

Dat kan zo niet langer. Daarom dit nieuwe initiatief: een nieuwe Vlaamse onafhankelijke vakbond, los van de drie traditionele zuilen, los van de drie traditionele partijen, los van de drie monopolievakbonden. De VSV heeft de steun en sympathie van Vlaams Belang, maar het is niet de vakbond van het VB: we hopen dat velen die onze Vlaamsnationale overtuiging delen gaan meewerken.

De VSV is een vakbond in oprichting die onmogelijk vandaag al de activiteiten kan ontplooien die een monopoliebond vandaag ontplooit. Daarom werven we geen leden en vragen we geen lidgeld. We zoeken wel sympathisanten en medewerkers.

Een symphatisant staat achter ons doel en meldt zich door aan te sluiten bij onze Facebookpagina of zich in te schrijven op onze rondzendlijst door een mail 'inschrijven' naar info@vlaamsevakbond.be.

Een medewerker is door scholing of ervaring thuis in de juridisch-administratieve details van een bepaalde arbeidssector en wil andere Vlamingen gratis advies geven; hij is welkom om zich bij ons aan te melden via info@vlaamsevakbond.be

Tenslotte willen we in 2012 het monopolie van ABVV, ACV en ACLVB bij de sociale verkiezingen aanvechten. We gaan de wet die de drie zuilbonden een monopolie geeft aanvechten bij het Grondwettelijk Hof. We gaan geldige kandidaturen indienen in zoveel mogelijk bedrijven voor kaderleden, die mogen deelnemen met 10% van de handtekeningen van hun collega's. Daarnaast gaan we enkele (wettelijk helaas ongeldige) symboolkandidaturen indienen voor werknemers in enkele bedrijven, om zo de monopolie-wetgeving aan te klagen en juridisch te kunnen aanvechten.

Het is tijd voor échte syndicale vrijheid in Vlaanderen


Bon, een woordje uitleg nu : eerste en vooral is de afbeelding van de radertjes heel populair in de Vlaams-nationale middens. Denken we maar even aan het logo van het Verdinaso waar nog wel een ploeg en een zwaard waren toegevoegd wat nu nogal oubollig zou overkomen. Blijft dus het rad over... kijk op de achtergrond naast "den grooten leider"




maar tijdens de tweede wereldoorlog was er ook reeds een poging om een solidaire vakbond op te richten en deze heette de Unie Van Hand- en Geestesarbeiders...
In het Frans was dat afgekort de UTMI waarvan jullie hieronder een leuke affiche vinden en kijk kijk weer een raderwerkje in het logo..



Wat was dat voor een uitvinding waaraan trouwens een aantal zogenaamde echte linksen hebben meegewerkt  we gaan even te rade bij specialist ter zake namelijk historicus Etienne Verhoeyen:

De Unie van Hand- en Geestesarbeiders
E. Verhoeyen

Goede voornemens...

Op het ogenblik van de Duitse inval bestonden in België drie door de overheid en de werkgevers erkende vakbonden: het socialistisch Belgisch Vakverbond (BVV, 546.224 leden in 1939), het Algemeen Christelijk Vakverbond (ACV, 339.769 leden in 1939), en de Algemene Centrale van de Liberale Vakbonden (ACLVB, 70.000 leden in 1940), die nauw verbonden waren met resp. de socialistische, katholieke en liberale partijen. Onder de Nieuwe Orde-bewegingen beschikte enkel het VNV over enkele vakbondskernen, gegroepeerd in het Vlaamsch Nationaal Syndikaat (VNS, 30.047 leden einde april 1940). Ook Arbeidsorde, een studiegroep die streefde naar de corporatieve organisatie van werkgevers en werknemers, leunde bij het VNV aan. Hoewel Arbeidsorde oorspronkelijk (1936) een gemeenschappelijk initiatief van Rex en het VNV was, bleef enige vakbondswerking van de zijde van Rex uit.

Onmiddellijk na de Duitse inval in Tsjechoslowakije (1938), en met de wetenschap dat het met de vakbondsvrijheid in geval van een Duitse inval in België gauw zou gedaan zijn, hadden de socialistische en de christelijke vakbond besloten elke vakbondswerking tijdens een eventuele bezetting van het land stop te zetten. In uitvoering van deze beslissing waren vooraanstaande socialistische en katholieke vakbondsleiders in mei 1940 de Belgische regering naar Frankrijk gevolgd. Toen de meesten onder hen in juli en augustus 1940 naar Belgie terugkeerden, stelden zij vast, dat vakbondsleiders, die in het land waren gebleven, de vakbondswerking toch hadden hervat.

Gedaan met de klassenstrijd

Waaraan was deze hervatting te wijten? Van ACV-zijde hadden vijf leden van het hoofdbestuur een nieuw leidingscomité gevormd, dat reeds in juni 1940 besprekingen met Arbeidsorde met het oog op een overeenkomst had aangevat en ACV-voorzitter Henri Pauwels en algemene secretaris August Cool had uitgeschakeld. Van socialistische zijde werd onder impuls van Hendrik De Man, voorzitter van de BWP, de 31ste juli 1940 een ‘nieuw’ Belgisch Vakbond opgericht, dat zich in een manifest van de 19de augustus 1940 achter het juni-manifest van De Man schaarde en zich uitsprak voor ‘een eenheidsfront van den arbeid op korporatieven grondslag’, dat de plaats van de vroegere vakbonden zou innemen. Wel werd nog besloten met de slogan: ‘Heerschappij van den Arbeid, in plaats van de heerschappij van het geld’. Maar de klassenstrijd, waarop het BVV zich steeds beroepen had, werd afgewezen. De invloed van Hendrik De Man was hier duidelijk merkbaar. Dit manifest werd door 17 afgevaardigden van 9 socialistische centrales ondertekend. Verscheidene socialisten, die na de oorlog een vooraanstaande rol in het Belgisch politiek leven hebben gespeeld, stonden achter dit manifest.

De oproep van de koning van de 28ste mei, waarin tot wederopbouw van België werd aangespoord; de herderlijke brief van de kardinaal (2 juni 1940); het juni-manifest van H. De Man en de anti-sociale houding van sommige werkgevers en van de grootste werkgevers-organisatie (het Centraal Nijverheidscomité, beter bekend onder de Franstalige afkorting CCI), die van juni 1940 af op afbraak van de sociale wetgeving aanstuurden, zich over het verdwijnen van de ‘politieke’ vakbonden verheugden en in sommige bedrijven daadwerkelijk tot loonsver-

 

laging overgingen; het feit dat van juni - juli 1940 af de industrie weer op gang werd gebracht en zeker ook de grote werkloosheid (600.000 werklozen in juni 1940) - dat alles zette tot de hervatting aan. Het was begrijpelijk, dat de arbeiders zich voor de verdediging van de werkgelegenheid en van de koopkracht tot vakbondsmilitanten richtten. Indien de vakbondsleiders gemeend hebben, dat zij zoals voorheen konden optreden, dan werden hun illusies wel gauw aan scherven geslagen, want reeds de 1ste augustus 1940 besliste de bezettende overheid, dat de lonen op het peil van de 10de mei werden vastgezet, dat stakingen en lockouts verboden waren, en dat het beleggen van vakbondsvergaderingen voor leden en het uitgeven van vakbondsbladen niet meer toegelaten waren. De uitbetaling van de werklozensteun, die vóór de oorlog voor vakbondsleden aan de vakorganisaties was toevertrouwd, werd nu door de Kommissies van Openbare Onderstand verzekerd. Viel er in die omstandigheden nog wel vakbondswerk te verrichten?

Alles wijst er op dat voor de hervatting van de vakbondsactiviteit nog naar andere dan de reeds vermelde mogelijke redenen moet gezocht worden.

Een kaper op de kust: Arbeidsorde

Arbeidsorde en het VNS, wier leiders in het land waren gebleven, hadden nog tijdens de 18-daagse veldtocht en onmiddellijk na de kapitulatie van de 28ste mei diensten aan de bezetter bewezen door leden op vertrouwensposten in te schakelen (bijv. in stations, bij vliegvelden e.d.). Het was overigens geen liefde op het eerste gezicht. Het VNS had reeds vóór de oorlog contact met het Deutsche Arbeidsfront (DAF) en had landbouwarbeiders aangespoord naar Duitsland te gaan werken. Door de bezetter a.h.w. ter hulp te snellen hoopten het VNS en Arbeidsorde uiteraard iets in de plaats te krijgen: wat zij vroegen was niet minder dan het verbod van de drie traditionele vakbonden, en de erkenning van VNS-Arbeidsorde als de enige toegelaten vakorganisatie en als een soort Vlaams Arbeidsfront. Toen Leemans in juli 1940 deze wens aan het Duits Militair Bestuur te Brussel kenbaar maakte, werd hij wel niet afgescheept, maar toch werd hem duidelijk gemaakt, dat hiervoor op de komst van een deskundige uit Duitsland moest worden gewacht. Leemans en zijn vrienden bleven intussen niet stilzitten. Het VNS sloot aan bij Arbeidsorde, en Arbeidsorde poogde daarop vakverenigingen uit het socialistische en het christelijke kamp aan te trekken. Een ogenblik leek het alsof dit zou slagen: Emiel Verheecke, secretaris van de Christelijke Textielarbeiderscentrale, die reeds vóór de oorlog met Arbeidsorde had samengewerkt, sloot aan en hoopte zo het hele ACV mee te krijgen; Edgard Delvo, weliswaar geen vakbondsleider, maar toch secretaris van de socialistische Centrale voor Arbeidersopvoeding trad eveneens toe. In die omstandigheden konden de leiders van de twee grote vakbonden de indruk krijgen dat hun organisaties in Vlaanderen wel eens leden konden verliezen, indien zij niet ten minste een aanwezigheidspolitiek voerden. Voor De Man zelf was het meer dan een aanwezigheidspolitiek: van juni 1940 af drong hij bij het Militair Bestuur erop aan dat het BVV zou mogen voortwerken en de kern van een eenheidsvakbond zou vormen. Bij dit alles komt nog het feit, dat zeer vele Belgen in de zomer van 1940 ervan uitgingen, dat de oorlog in Europa niet lang meer zou duren, op een overwinning van Duitsland of ten minste met een vredesovereenkomst tussen Duitsland en Engeland zou eindigen, en dat België op een autoritaire wijze met Leopold III en een nieuwe regering aan het hoofd zou wederingericht worden. Ook met dit vooruitzicht dachten velen, dat zij ‘erbij’ moesten zijn om in de komende ‘Nieuwe Orde’ een plaats te bemachtigen.

alle info over deze onheugelijke tijden vinden jullie op:

 http://www.dbnl.org/tekst/verh084belg01_01/verh084belg01_01_0004.php

ook de broer van bekende Bart namelijk Bruno De Wever schreef daar interessante dingen over:
http://www.dbnl.org/tekst/weve009gree01_01/weve009gree01_01_0057.php

7.6.1 Het Vlaams Nationaal Syndicaat en Arbeidsorde

De verkiezingen van 1936 brachten duidelijk de afhankelijke relatie van het vns ten aanzien van het vnv aan het licht. Op de vnv-lijsten stonden talrijke vns-functionarissen. Vele onder hen werden verkozen. In de Kamer werden vns-leider Karel Lambrechts en de secretarissen Jef Deumens en Jef Devroe verkozen. In de Oostvlaamse provincieraad werd algemeen secretaris Marcel De Ridder verkozen. Hij werd ook lid van de Bestendige Deputatie na het bestuursakkoord tussen Vlaams-nationalisten en katholieken. In de Westvlaamse provincieraad werden twee vns-secretarissen verkozen: Achiel Soenens en August Cauwelier. In de Limburgse provincieraad had vns-secretaris Jef Hermans zitting.

 

De Vlaams Nationaal Blok-formule bood tijdens de verkiezingsstrijd de gelegenheid de samenwerking tussen het vnv en het vns voor te stellen als een samenwerking tussen twee onafhankelijke organisaties. Al vlug was er van dat onderscheid geen sprake meer. De meeste verkozen vns'ers oefenden hun mandaat uit als vnv'ers. Het feit dat vns-leider Karel Lambrechts kort na de verkiezingen van 1936 een kaderfunctie in het vnv aanvaardde, onderstreept de feitelijke symbiose.

Dat wil echter niet zeggen dat de symbiose tussen vnv en vns rimpelloos verliep. Sommige lokale vns'ers zagen in de Vlaams Nationaal Blok-formule een goede gelegenheid om onafhankelijk van het vnv een politieke werking te starten. Zo kwamen er in het arrondissement Mechelen moeilijkheden met vns-secretaris Edmond De Ridder. In Willebroek stichtte hij een ‘Vlaams Blok’-afdeling. In een dispuut dat rees toen vnv-arrondissementsleider Ward Hermans hiertegen reageerde, zou De Ridder gerepliceerd hebben dat er in het parlement veel meer leden van het Vlaams Nationaal Blok zaten dan vnv'ers en dat de oprichting van Vlaams Blok-kernen dan ook gerechtvaardigd was68.

Doordat het vns een aparte organisatie vormde met specifieke doeleinden waren conflicten tussen vns- en vnv-functionarissen nooit helemaal uitgesloten. Zolang de conflicten zich niet konden identificeren met politieke tegenstellingen bleven dit soort problemen geïsoleerd. Na de zomer van 1936 lijken ze veel minder frequent voor te komen, al verdwenen ze niet helemaal.

Een typisch en betekenisvol incident had betrekking op de ziekenfondsvoorzitter in Waregem. De Vlaams-nationalistische ziekenfondsen waren evenmin als het vroegere Vlaams Nationaal Vakverbond onberoerd gebleven bij de politieke ontwikkelingen in het Vlaams-nationalisme. Net zoals het vakverbond waren de meeste fondsen gaan aanleunen bij het vnv en dat deed ook de overkoepelende Landsbond. Jan De Neve, de voorzitter van de ‘Landsbond der Vlaams Nationale Mutualiteiten’ was in 1936 op de Vlaams Nationaal Bloklijst te Aalst verkozen als senator. Luc Matthys, de leider van de Sociale Centrale van het vnv, was de voorzitter van het dagelijks bestuur van de Landsbond.

Noël Vanhoutte, ziekenfondsvoorzitter in Waregem, leefde in onmin met de vnv'ers uit zijn streek. Dat kwam doordat hij niet vnv-gezind zou zijn geweest. Begin 1938 deed arrondissementsleider Frans Strubbe daarover zijn beklag bij gouwleider Jeroom Leuridan die zich op zijn beurt tot Staf De Clercq wendde. Volgens Leuridan kreeg Vanhoutte steun van Jef Devroe omdat hij zijn werk uitstekend deed. Devroe was al voor de verkiezingen van 1936 een voorstander van een onafhankelijk vns. Het is dus niet zo verwonderlijk hem partij te zien kiezen voor een competent ziekenfondsvoorzitter. Jeroom Leuridan zag in het feit dat de man in kwestie inderdaad bekwaam was, een reden te meer om in te grijpen: ‘daarin juist ligt het groeiend gevaar: stijgende invloed; lastiger opruiming in de toekomst’.

De houding van Leuridan illustreert treffend de manier waarop het vnv de zg. onafhankelijke sociale organisaties in zijn kielzog taxeerde: ze stonden in functie van het vnv en hun optreden mocht alleen het belang van het vnv dienen.

Het vns ondervond dit naar aanleiding van de oprichting van Arbeidsorde, na het sluiten van het akkoord vnv-Rex.

Het akkoord vnv-Rex bevatte de bepaling dat Rex zou streven naar de aansluiting van zijn ziekenfondsen en vakverenigingen bij ‘Ik Dien’69. Het was een merkwaardige bepaling. ‘Ik Dien’ was in feite de werklozenkas van het vns. Men mag aannemen dat de bepaling eigenlijk betekende dat Rex zou ijveren voor de aansluiting van haar leden bij het vns en bij de Vlaams-nationalistische ziekenfondsen. Wellicht was de vermelding van ‘Ik Dien’ in de overeenkomst een handigheidje van de vnv-onderhandelaars die hoopten dat de neutrale naam de rexisten gemakkelijker zou doen toehappen.

Niets wijst erop dat de vnv-leiding de vns-leiding consulteerde i.v.m. het akkoord vnv-

 

Rex. Tegen een eenvoudige toetreding van rexisten tot het vns zal de leiding wel geen bezwaar hebben gemaakt. Het valt wel te betwijfelen of dat zo bleef toen de concrete plannen bekend werden.

In de onderhandelingen die plaatsgrepen na de ondertekening van het akkoord werd beslist dat vnv en Rex een gemeenschappelijke ‘sociale organisatie’ zouden vormen: Arbeidsorde. Alweer wijst niets erop dat de vns-leiding werd geconsulteerd. Men mag aannemen dat waar de commotie bij het vnv groot was naar aanleiding van de samenwerking met Rex, dit niet minder het geval was in vns-kringen. Daar nam de samenwerking immers een wel zeer concrete vorm aan.

Op 28 november 1936 werd de ‘Vlaamse Arbeidsorde’ officieel gesticht. In Brussel had een stichtingsvergadering plaats waar Victor Leemans, de leider van de organisatie, het woord voerde. Hij stelde er de Algemene Raad van Arbeidsorde voor: daarin hadden zitting voor het vns: Karel Lambrechts, Luc Matthys en August De Wilde. Deze laatste was vns-secretaris in Gent, waar hij ook politiek actief was in de entourage van Hendrik Elias. Van de zijde van Rex waren de vertegenwoordigers: Paul De Mont, Robert Gits en Eugène Mertens de Wilmars.

De leiding van Arbeidsorde bestond dus uit vnv'ers (vns'ers) en Vlaamse rexisten. De organisatie werd aanvankelijk de Vlaamse Arbeidsorde genoemd om een onderscheid te maken met een nog op te richten organisatie in Wallonië. Toen de rexisten zich later terugtrokken werd het gewoon Arbeidsorde.


Maar er is nog meer aan de hand...










12-07-2011 om 09:16 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
11-07-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kroll in Le Soir ter gelegenheid van 11 juli...schitterend
Klik op de afbeelding om de link te volgen

11-07-2011 om 15:18 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dens sos geklopt door Groen op links...

Kijk kijk en lees lees in : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=N13CF04T

Wat de kameraden-sossen laten liggen pikt Groen wel op en zelfs met gegronde argumenten. We zullen uiteindelijk nog Groen moeten worden op dit blogje want dit zijn spijkertjes met kopjes en waar blijft den sos?

De Wever verdedigt de rijke Vlaming

De N-VA verdeelt Vlaanderen

  • maandag 11 juli 2011
  • Auteur: WOUTER VAN BESIEN Wie? Voorzitter Groen! Wat? De N-VA verdedigt helemaal niet de hardwerkende Vlaming. Waarom? Ze doet alles om de rijke en zelfs de frauderende Vlaming buiten schot te houden.

Bent u euromiljonair, speculeert u met aandelen of ontduikt u belastingen? Prijs u dan gelukkig, zegt WOUTER VAN BESIEN, want de populairste politicus van Vlaanderen staat aan uw kant.

De staatshervorming is ongetwijfeld een belangrijke bekommernis van N-VA-voorzitter Bart De Wever in zijn snoeiharde afwijzing van de nota van formateur Elio Di Rupo (PS). Een aantal voorstellen zijn voor hem stevig taboe: federale kieskring, samenvallende verkiezingen, de autonome rol voor Brussel,… Wat mij echter veel meer opvalt in de striemende kritiek, is de agressieve aanval op de herverdeling en de asociale visie op belastingen en rechtvaardigheid.

De reactie van de N-VA daarop, is zeer verhelderend en ligt volledig in de lijn van het keiharde interview dat Bart De Wever onlangs gaf in Trends(30 juni). De N-VA streeft onomwonden naar beslastingverlagingen voor de hogere middenklasse en de nog rijkeren en wil dat de aankomende besparingsronde door het minder gegoede deel van de burgers wordt gedragen. Want laat ons er geen doekjes om winden: als er 22 miljard moet bespaard worden, dan zal dat altijd ten koste van iemand zijn.

Sterkste schouders

‘Di Rupo doet rijke Belg pijn', kopte deze krant op 5 juli. Een terechte analyse: de belastingverhogingen die de nota-Di Rupo voorziet, richten zich in hoofdzaak op de rijkere Belg: een extra (tijdelijke) belasting voor wie, naast zijn eigen woning, een vermogen van minstens 1,25 miljoen euro bezit; een forse belasting op wie aandelen koopt en verkoopt binnen het jaar (speculatie dus, want voor wie een aandeel langer dan één jaar houdt, is de belasting maar half zo groot); optrekken van de taks op beursverrichtingen; verhoging van de lasten op de grootste en meest vervuilende bedrijfswagens. Fenomenen die ik allemaal niet meteen associeer met ‘de werkende middenklasse'.

Di Rupo wil ook de banken zelf rechtvaardiger doen bijdragen. Terecht, de begrotingscrisis van de overheden in Europa, ook in België, is een uitloper van een economische crisis die de financiële wereld zelf heeft veroorzaakt.

Intellectueel oneerlijk

Het beeld dat de nota-Di Rupo de rijkeren aanpakt eerder dan de middenklasse, past echter niet in het kraam van de N-VA, die zich dubbel plooit om te ‘bewijzen' dat de nota-Di Rupo vooral de middenklasse treft. De berekening die de N-VA daarvoor gebruikt in haar nota van 7 juli is intellectueel oneerlijk. Niet alleen bevat die tabel bedragen die uit de lucht gegrepen zijn, omdat de nota-Di Rupo te vaag is om precieze berekeningen toe te laten. Bovendien stelt de N-VA het voor alsof het ‘gemiddeld gezin' volop getroffen wordt door de belasting op vermogens boven 1,25 miljoen euro, door de extra belasting van de grootste bedrijfswagens, door de speculantentaks, enzovoort. Zij leven blijkbaar in een ander Vlaanderen dan ik.

Tegelijk doet de nota-Di Rupo enkele aanzetten om de lage lonen en laagste uitkeringen iets omhoog te trekken: het optrekken van de belastingvrije som voor lage en middenlonen (levert deze werknemers 250 euro extra per jaar op) en het optrekken van het minimumpensioen tot 1.150 euro. Voor Groen! vallen deze voorstellen te mager uit. Voor de N-VA zijn ze onaanvaardbaar. In het eerder genoemde interview in Trends verzet De Wever zich onomwonden tegen het welvaartsvast maken van uitkeringen.

Welke alternatieven?

Zijn de alternatieve oplossingen die de N-VA voorstelt dan zoveel beter voor ‘de werkende middenklasse'? Oplossing 1 van de N-VA: de automatische index afschaffen. Slachtoffer: de werknemer (ook die uit de middenklasse). Oplossing 2: 15 miljard besparen in de sociale zekerheid (dixit De Wever in Trends). Slachtoffer: gezien het immense volume zeker niet alleen de laagste uitkeringen, maar ook de gemiddelde gepensioneerde. Oplossing 3: nog veel forser dan Di Rupo wil De Wever snijden in de gezondheidszorg: 0procent groei in plaats van de 2procent van de formateur. Ook hier zal, gezien het volume van de besparing, de (gemiddelde) patiënt betalen.

De N-VA zégt dus de werkende middenklasse te willen ontzien, maar verzet zich met hand en tand tegen een nota die vooral de rijkere burgers extra belast en doet zelf alternatieve voorstellen die de middenklasse frontaal treffen. Conclusie: eigenlijk wil de N-VA niet de werkende middenklasse ontzien, maar vooral het rijkste deel van de Vlamingen.

Frauderen mag

Komt daar nog bovenop: de aanpak van fraude. In de tabellen van de N-VA worden extra opbrengsten uit fraudebestrijding beschouwd als extra belastingen, en dus te vermijden. Daar kun je maar één ding uit besluiten: de N-VA vindt dat frauderen rustig moet kunnen. Ik ben het daar zeer grondig mee oneens. Strijd tegen fraude is een zuiver onderdeel van de rechtvaardigheidsagenda. Het is oneerlijk dat de ene Vlaming zijn belastingen wel betaalt en de andere niet. Iedereen gelijk voor de wet.

Ik voel me niet geroepen om de nota-Di Rupo te verdedigen, want ook Groen! heeft forse kritiek, onder meer op de hoofdstukken Pensioenen, Werk en Gezondheidszorg. Maar de nota-Di Rupo gaat wel uit van een streven naar herverdeling, iedereen kansen geven op een succesvol leven en doet een poging de harde besparingsoefening billijk te verdelen. De Wever stelt daar een verhaal vol kromme waarheden tegenover om de Vlaming bang te maken en de budgettaire inspanning af te wentelen op de midden- en lagere klassen. Met zijn communautair programma verdeelt De Wever de Vlamingen en de Franstaligen. Met zijn sociaal-economisch programma verdeelt hij de Vlamingen.

11-07-2011 om 14:19 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De rooie toekomst wenkt!
Klik op de afbeelding om de link te volgen

Klauwt Vlamingen klauwt want het is de nationale feestdag. Peumans spreekt in Brussel! Gisteren waren al Bart Frit en Meneerke Peeters op de Groeningenkouter en elders in Kortrijk!  Er is een tijd geweest dat ook de sossen de Groeningenkouter gebruikten voor hun volksverheffende betogen. Anseele sprak daar ooit, weliswaar niet op 11 juli maar de geïnteresseerde lezer moet daar maar eens het interessante boek "Het rode vaderland" gratis op google beschikbaar en ook hier en daar bij De Slegte" op na lezen. Maar op dit historisch ogenblik voor België horen we geen lank uit een sossenkeel opwellen. Nochtans ligt de ganse linkerkant open want iedereen vist momenteel in de rechtervisvijver. NVA tracht open VLD uit te roken door zich op te werpen als verdediger van de middenklasse en strekking meneerke Peeters binnen de CD&V is ook niet meteen de vertegenwoordiging van de linkervleugel der tsjeven. Waar wachten de sossen dus op om gans het boeltje te jennen en te vragen wie er nog opkomt voor links? Gennez is uitgeteld door haar ontslag en we ondanks sympathie voor haar persoon en veel minder voor haar daadkracht is het nu het uitgelzen moment voor een nieuwe voorzitter om zich aardig te profileren. Er is de economische crisis, de banken die weer aloude foortruken verkopen, rechts in de aanval, Belgistan bijna uiteengescheurd...wat moet een linksigaard nog meer hebben als voorzet om te scoren? Wat betreft Gennez willen we er ter verdediger van deze madam toch graag bij vermelden dat het gebrek aan dadenkracht niet alleen in haar pumps kan geschoven worden. Da's te makkelijk en te cliché. De krokodillenkameraden zijn ook geen cadeau. Als jonge onervaren deerne in zulke poel geworpen worden is in feite een afschuwelijk mensenoffer. Toch overleefde ze het. Waarschijnlijk met zwaar gehavend zieltje. Maar rooien hebben dat toch niet alleen maar en mes tussen de tanden vooral om elkaar te kelen. Dus we zullen haar lijzige stem en niet onaardige verschijning wel een beetje missen. We beloven plechtig dat we haar mannelijke opvolger (bij gebrek aan andere madammen) eveneens op zijn uiterlijk zullen beoordelen maar toch ook inhoudelijk. In elk geval moet dit voor de opvolger een piece of cake worden om de sossen ver boven de 20% te tillen bij de volgende verkiezingen! En binnen 10 jaar zit er een absolute meerderheid in tenzij het revolutie wordt want als we die rechtse rakkers loslaten betalen alleen de armen, kleine gepensioneerden en werlozen nog belastingen en rijdt de rijke middenklasse rond met BMW-AUDI-MERCEDES en SUV's die ze vrolijk als bedrijfsvoertuig kunnen aftrekken. Hun fermettes/pastoriewoningen zullen dan gepoetst worden door onderbetaald dienstenchequespersoneel dat rood kan stemmen....
Voorwaar links heeft de toekomst voor zich! De would-be rode-voorzitter Erik De B. is het iets te vroeg afgetrapt alhoewel hij met zijn mottebollenremedies uit de russische revolutie van 1918 weinig kans maakte. Links moet terug creatief worden en met alternatieven komen. We merken dat zelfs shariabanken (zie Terzake van gisteren) goed boeren op basis van bepaalde waarden die elk weldenkende burger kan onderschrijven en we hadden al ethische bankiers ook hier dan moet het toch niet moeilijk zijn om terug te hameren op een banksysteem dat wat beter omspringt met onze centen. Het idee van de "bank van de arbeid" terug wat oprakelen en doen toepassen door bestaande instellingen moet een prgrammapunt worden van elke sossenpartij! Wanneer beginnen we d'r aan? En we verwijzen graag naar een eerdere bijderage van 18/10/2008

11-07-2011 om 09:28 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
08-07-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bart non en het olijke duo
De prijs van de mooiste voorpagina voor de krant van vandaag gaat ongetwijfeld naar De Morgen. Een Bijna volledig wit blad met pfffffffffffff... in vrij bescheiden lettergrootte. Mooi maar triestig. Bart frit brandt het volledige dirupontaatje af tot en met voorstellen die hij zelf eerder had verdedigd en Belgistan valt op zijn gat. De noordelijke tsjevenpartij wauwelt nauwelijks verstaanbaar dat ze eigenlijk de nota wel zagen zitten maar niet zonder de NVA. Dat een partij misschien zelf een standpunt kan hebben vergeten ze even en dat omdat mathematisch dan aan tafel gezeten moet worden met het FDF van Maingain. Hiermee winnen ze vast en zeker de volgende verkiezingen! Onze ergernis gaat echter voornamelijk uit naar het beeld van gniffelende en bekkentrekkende NVA-excellenties als Danny Pieters en Ben Weyts. We vonden dat al geen luitjes die we bij ons willen uitnodigen op een barbecue of rond een mosselpot maar dit ginnegappende duo was er ver over.We herinneren ons DannyP van een debat mat Frankske VDB over pensioenen. Iets waarover Danny P als professor sociaal recht toch iets had mogen weten maar dat was toen dus duidelijk niet het geval zodat Frankske VDB met hem de vloer kon aanvegen. Over Benneke W kunnen we heel kort zijn, we hebben hem nog nooit betrapt op intelligente uitspraken maar hij heeft carrièrekansen als meest ergerlijke nonkel in een toekomstig vlaams familiefeuilleton. Jullie kennen ze wel. Nonkels die onweerstaanbaar grappig menen te zijn en die zatgevoerd worden zodat men ze na een uurtje in een wagen hun roes kunnen laten uitslapen. Dan kan het feest beginnen!
Bart frit heeft zogezegd moeite gedaan om punt voor punt het diruponotaatje af te breken. Wachttijduitkering voor studenten na het beëindigen van hun studies. Wahahaha, het olijk duo Danny en Ben ligt in een deuk, een tsunami van belastingen weer een proestend duo enz enz...
Volgens Bart frit wordt de middenklasse gepluimd tot en met...We kunnen hieruit dus enkel maar besluiten dat Bart F en zijn partij het geld zullen halen bij de rijksten want bij de armen valt er weinig te rapen volgens ons. En bezuinigen betekent  volgens ons apenverstandje toch ook dat je minder uitgaven doet en dat sommigen hiervan het slachtoffer zijn. Dat zullen dus ook weer de rijksten zijn die door de NVA zullen geplunderd worden. We hebben nochtans de indruk dat we ons vergissen. Kan iemand ons zeggen waarom we die indruk hebben? Kan Bart ons ook komen uitleggen wie er afgestudeerde studenten hun zakgeld zal geven als ze geen wachttijduitkering meer ontvangen? Woehahaha, de papa's en de mama's woehahaha en is het niet eerder het stimuleringsbeleid van RVA die de zogenaamde luie-krentjongeren moet aanzetten tot het zoeken van werk want het zijn in geen geval de wachtuitkeringen zelf die jongeren een toekomst bieden. Het is enkel zakgeld en in feite gaat het over een vorm van subsidies aan gezinnen met afgestudeerde kinderen woehahaha. Kan iemand de jongeren duidelijk maken dat NVA hen dat ook wil afpakken! Liefst voor de volgende verkiezingen woehahaha en dat NVA enkel dwarsligt om grote bedrijfswagens en dienstencheques fiscaal interessant te houden. Iets waar werkzoekende jongeren niet meteen van wakker liggen. Evenmin als van een federale kieskring die 10 verkozenen moet opleveren en het feit dat faciliteitengemeenten rond Brussel op tweetalige Brusselse lijsten zullen mogen stemmen woehahaha. Trouwens de splitsing van B-H-V betekent onvermijdelijk dat er franstalige lijsten zullen opkomen in ééntalig Vlaanderen die onvermijdelijk verkozenen zullen sturen naar het Vlaemsch en federaal parlement woehahah. Dit kan Bart frit niet tegenhouden tenzij hij een aantal Europese basisprincipes over minderheden overboord gooit woehaha. We kunnen zo nog wel een tijdje verder woehaha'en. Verkozenen die echter niet willen regeren en enkel neen zeggen zouden na een tijd hun  parlementaire wedde moeten kwijtspelen. Als ik weiger mijn werk te doen die mijn bass me oplegt in het kader van mijn arbeidsovereenkomst dan weet ik wat er na een heel korte tijd zal gebeuren. Niet zo bij parlementsleden die doodgewoon op hun krent blijven zitten en niet enkel een wachttijduitkering ontvangen maar een vette parlementaire wedde met talrijke voordelen. Levenslang parlementslid om neen te zeggen woehahaha, afschaffen die boel...
Het zullen dus verkiezingen worden en zo lang de vlamingen op imbecielen blijven stemmen die niet willen regeren of op partijen die niet mogen regeren zullen we aan de franstaligen kunnen blijven verwijten dat ze het land willen kapotmaken natuurlijk. Pfffffffffffffffffffffffffffffff

08-07-2011 om 08:30 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
07-07-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verboden te denken in Belgistan
Klik op de afbeelding om de link te volgen Tussen de commentaren op de commentaren of de commentaren op de te verwachte commentaren op het diruponotaatje viel ons spiedend oog vandaag op een artikel in De Morgen over een brave borst die lessen Nederlands en informatica gaf in de gevangenissen. Zulke brave borsten verdienen een medaille zou je denken wegens chronisch dun gezaaid. Niet zo in Belgistan! Neen deze maal geen taalrel of communautair gekissebis. Deze idealistische borst vertoonde echter een eeuvel, een gebrek, een handicap waarmme hij een berufsverbot opliep en zijn edele taak niet meer mocht uitoefenen. Onze beste man had namelijk een eigen opinie. Eeen eigen opinie is natuurlijk, dat weet hier iedereen, absoluut not done. Vooral niet als je les geeft in een gevangenis foei foei foei. De staatsveiligheid pende een geheim rapport bijeen dat zo geheim was dat niemand het mocht inkijken. Maar de opperbaas van deze geheime club opiniebestrijders bakte het nog bruiner met een uitspraak om in te kaderen of als inleiding bij "The brave new world" te gebruiken. Zo staat in het artikeltje in De Morgen, we citeren Meneer Winants anti-opiniedirecteur en gedachtenbestrijder 007 van Belgistan:
 Winants erkende dat Vervaet op geen enkel moment enige wet had overtreden, maar schreef dat zijn profiel "hem ertoe kan brengen de grens te overschrijden tussen de legitieme strijd voor een eerlijke justitie en de steun aan ideologieën die indirect het terrorisme rechtvaardigen".
Voilà, da's nu eens duidelijk gezegd zie! We hebben hier ganse pertijen rondlopen die open en bloot verklaren dat ze Belgistan willen afschaffen en het koningshuis droogleggen door het af te schaffen - gelukkig is de dood door guillotine afgeschaft- maar iemand die les geeft aan gedetineerden en dan nog de wantoestanden in de Belgistaanse gevangenissen durft aan te klagen die trouwens al wereldwijd werden aangeklaagd en bovendien enige sympathie voor de Palestijnse zaak durft te hebben, zo een persoon zla de grens tussen legitieme strijd en terrorisme overschrijden en moet dus gebroodroofd worden. Proficiat. En geloof nu niet, beste lezertjes, dat wij hier pleiten voor broodroof van onze weldenkende vlaams-nationalistische anti-belgistanen. Ze mogen van ons gerust allemaal bikiburgers en drakenpoten verkopen, zo lang ze maar een regering willen vormen...en wij verdenken trouwens Winants en zijn kornuiten ervan om onder één hoedje te spelen met het vlaams-nationalistisch gespuisch en tuig van den richel. Wij zijn er van overtuigd dat ze willen beletten dat er tweetaligen worden gevormd in de gevangenissen en dat deze ooit worden opengegooid  zodat er een stroom van tweetalige misdadigers -natuurlijk grotendeels van allochtone origine- op de brave vlamingen worden losgelaten. Kortom het scenario van het opengaan van de poorten van de hel...
Hieronder het bewuste artikeltje:

Gevangenisleraar mag weer werken

Douglas De Coninck − 07/07/11, 07u14

De Raad van State heeft het beroepsverbod voor leraar Luk Vervaet vernietigd. De man gaf Nederlands aan gedetineerden in de gevangenis van Sint-Gillis, maar werd door de Staatsveiligheid beschouwd als een 'veiligheidsrisico'.

Luk Vervaet werkte vijf jaar lang voor de vzw Adeppi. Hij gaf lessen Nederlands in de gevangenis van Sint-Gillis en informatica in die van Nijvel. Op 17 augustus 2009 kreeg hij te horen dat de directie hem de toegang tot de gevangenis ontzegde. In een korte brief riep directeur-generaal Penitentiaire Inrichtingen Hans Meurisse "veiligheidsredenen" in. Meteen kwam een einde aan de lessen Nederlands in de gevangenis, want kandidaten voor dit soort werk zijn er nauwelijks.

Vervaet is erg actief op internetfora en schrijft geregeld opiniebijdragen in kranten, vooral om de veroudering van de Belgische gevangenissen aan te klagen. Hij trekt vaak naar debatavonden en ging al eens frontaal in discussie met justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V). "Ik heb over veel dingen een afwijkende mening", zegt hij. "Ik geef gedetineerden een stem, omdat haast niemand anders dat doet."

Vervaet dagvaardde de Belgische staat, allereerst om de precieze redenen voor de maatregel te kennen. Die waren geheim, zo kreeg zijn advocate te horen. Er bestond een "geheim rapport" van de Staatsveiligheid over hem, en dat volstond om hem zonder enige motivering de toegang tot alle gevangenissen te ontzeggen. Vorige zomer kwam het geheime dossier boven water, met daarin uitsluitend gegevens die ook hadden kunnen worden verkregen via Google.

Het ging om een brief die Alain Winants, het hoofd van de Staatsveiligheid, op 29 april 2010 richtte aan Meurisse. Hij schreef dat Vervaet lid is van CLEA, een organisatie die opkomt voor de vrijheid van mening en vergaderen, dat hij heeft geprotesteerd tegen de uitlevering van terrorist Nizar Trabelsi aan de VS en dat hij een "verdediger is van de Palestijnse zaak". Het rapport "onthulde", zoals Vervaet zelf meermaals schreef in opiniestukken, dat hij Trabelsi was gaan bezoeken in de gevangenis. Winants erkende dat Vervaet op geen enkel moment enige wet had overtreden, maar schreef dat zijn profiel "hem ertoe kan brengen de grens te overschrijden tussen de legitieme strijd voor een eerlijke justitie en de steun aan ideologieën die indirect het terrorisme rechtvaardigen".

Uitzichtloze situatie

Vervaet verloor in eerste instantie al zijn rechtszaken, en vocht de beslissing uiteindelijk aan bij de Raad van State. Die schorste vorig jaar het beroepsverbod al. In een nieuw op 22 juni geveld arrest wordt het verbod nu zonder meer vernietigd.

Meurisse ontzegde Vervaet niet alleen de toegang tot de gevangenis van Sint-Gillis, maar ook alle andere Belgische gevangenissen. Dat, zegt de Raad van State nu, is een maatregel die volgens een Koninklijk Besluit van 21 mei 1965 slechts kan worden opgelegd nadat de bevoegde administratie "zwaarwichtige redenen" aanbrengt. Het arrest benadrukt dat een afwijkende opinie niet kan worden aangevoerd om een burger eventueel het recht te ontzeggen om in een gevangenis vrijwilligerswerk te gaan doen of een gevangene te bezoeken. Hans Meurisse liet een verzoek om een reactie gisteren onbeantwoord.

Opnieuw lesgeven zit er voor Vervaet niet direct in. Het toegangsverbod liet de vzw Adeppi geen andere keuze dan hem te ontslaan. Het arrest ontneemt de gevangenisdirecties wel elke grond om Vervaet de toegang te weigeren. Het arrest zegt dat "alle ministers, administratieve autoriteiten en gerechtsdeurwaarders ertoe gehouden worden toe te zien op de uitvoering van het arrest".

Het arrest geeft de mogelijkheid om via deurwaardersexploten de Belgische regering te doen veroordelen tot het betalen van dwangsommen. "Het liefst zou ik ooit weer willen lesgeven", zegt Vervaet. "Mijn leerlingen zitten meestal ver weg van iets als een perspectief. Soms boekte je succes. Dan hoorde je dat zo'n jong boefje dat je had gekend in de meest uitzichtloze situatie toch nog een baantje had gevonden en op het juiste pad was geraakt. In Brussel is tweetaligheid een enorm pluspunt."

|



07-07-2011 om 10:48 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moderne slavernij in Flamanville eindelijk aangeklaagd door politici

In een ver verleden hadden we het hier al ooit over mistoestanden op grote bouwsites zoals de Franse site van Flamanville, niet al te ver van onze Belgistaanse grens trouwens en waar een nieuwe kernreactor wordt gebouwd in opdracht van EDF. Op deze site waar toch meer dan 3000 arbeiders permanent tewerkgesteld zijn waren niet eens de meest elementaire arbeidsregels in voege. Zo mochten de arbeiders enkel bij een huisvakbond aangesloten zijn wat maar één voorbeeld was.

De Franse vakbonden, in de eerste plaats de CGT hebben herhaaldelijk geprotesteerd tegen de 19de eeuwse werk- en levensomstandigheden waarin de arbeiders daar moesten werken. Recent kwam er dan toch een reactie vanwege de Franse socialistische afgevaardigden in het Europese parlement. Ze gingen de werf bezoeken en maakten een afspraak met de bouwheer daar ter plaatse ttz EDF. Hieronder een vrij verhelderend verslag Zo lang Europa dit soort toestanden tolereert dreigen we af te glijden naar derde-wereldsituaties op de arbeidsmarkt die enkel een soort patronaal profitariaat in stand houdt ipv ernstige en goed geleid bedrijven. Europa heeft er alle belang bij om dit soort maffiapraktijken met wortel en tak uit te roeien want als dit de standaard wordt zal er zelfs op de interne markt nooit kan worden geconcureerd met nog ergere malafide ondernemers uit gelijk welke buitenlandse bantoestan…

http://blogs.mediapart.fr/edition/les-invites-de-mediapart/article/050711/flamanville-la-pointe-du-dumping-social

Flamanville: à la pointe du dumping social

05 Juillet 2011 Par «un parc d'attraction», et les journalistes n'y sont pas forcément les bienvenus, pas plus d'ailleurs que les délégations de parlementaires européens. C'est un chantier d'envergure européenne, représentant 5 milliards d'investissement et mobilisant près de 150 entreprises et 3300 salariés, parmi lesquels un tiers d'intérimaires venus de toute l'Europe ou presque.

Vendredi 1er juillet, nous nous sommes rendues à Flamanville pour vérifier sur pièce et sur place les conditions d'embauche, de travail et de vie qui ont été dernièrement dénoncées par plusieurs syndicats et confirmées par l'Autorité de sûreté nucléaire française.

Les échanges que nous avons pu avoir sur site ont conforté nos doutes et nos inquiétudes concernant le sort réservé aux travailleurs employés sur ce chantier, notamment ceux originaires de l'Europe de l'Est. Au cours de nos discussions, a notamment été pointé du doigt le rôle pour le moins obscur joué par la filiale chypriote d'une société d'intérim irlandaise ayant recours à de la main d'œuvre polonaise. Ce sous-traitant s'autoproclame «solution de main d'œuvre éprouvée pour les projets européens» et travaille en étroite relation avec le groupe Bouygues.

Il aura fallu toute notre insistance pour que le représentant de l'Etat se préoccupe de ces agissements et que le Parquet de Cherbourg engage, à l'issue de notre visite, une enquête préliminaire pour travail dissimulé à l'encontre de cet intermédiaire. On a connu le Gouvernement français plus prompt à réagir à des soupçons de fraude sociale, en particulier lorsque ces derniers portent sur des bénéficiaires des minima sociaux.

Comment de telles dérives peuvent-elles avoir cours dans le cadre d'une construction labellisée «grand chantier», supervisé en tant que tel par un Préfet de la République, porté par l'opérateur historique d'électricité et mis en œuvre, pour sa partie génie civil, par l'un des fleurons nationaux du bâtiment et de la construction?

Comment le droit syndical a t-il pu être violé de cette manière, Bouygues n'autorisant qu'un syndicat maison et aucune représentation sur le site? Ce n'est pas la vision que nous nous faisons de la France, de l'Europe et des grands travaux. Nous faisons confiance à la justice française pour établir les manquements à la protection sociale des travailleurs qui semblent avoir été commis et déterminer les responsabilités en cause. En attendant, en tant que parlementaires européens, nous devons poursuivre nos combats et faire en sorte de mettre fin à ces dysfonctionnements.

Alors que le lancement d'un grand emprunt européen appuyé sur des euro-obligations, pour lequel notre groupe politique milite depuis plusieurs années, favoriserait, dans les années qui viennent, l'ouverture de grands chantiers, il est urgent que la Commission européenne nous entende et corrige la réglementation pour s'assurer que ces réalisations créatrices d'emplois puissent voir le jour dans des conditions socialement exemplaires et conformes aux valeurs de l'Union.

Dans cette perspective, nous allons nous appuyer sur le cas de Flamanville pour exiger une nouvelle fois de la Commission Barroso une révision des règles sur les travailleurs détachés au sein de l'Union européenne afin de lutter contre le dumping social. Cette révision devra notamment permettre de lutter contre les sociétés «boîtes aux lettres» et pénaliser leur création.

Le droit de la concurrence doit également être utilisé et une saisine de la Cour de justice des communautés européennes (CJCE) étudiée à l'instar de ce que viennent de faire des syndicats suédois du bâtiment pour dénoncer des conditions d'application de la directive détachement des travailleurs et du règlement sur la coordination en matière de sécurité sociale menant à des situations de concurrence déloyale.

Par ailleurs, dans le cadre de la réforme de la législation sur les marchés publics et de l'Acte pour le marché unique, nous demanderons au commissaire Barnier d'inclureune chaîne de responsabilité fiscale et pénale en cas de sous-traitance avec l'objectif de mettre fin aux abus constatés, particulièrement nombreux dans les cas de sous-traitance en cascade.

Il existe malheureusement trop d'exemples comme Flamanville en Europe. Nous avons réalisé le grand marché unique européen et créé l'euro. Nous devons maintenant construire une Europe sociale qui garantisse une égalité de traitement entre les salariés de l'Union sur la base du principe «à lieu et travail égal salaire égal et droits sociaux équivalents», et cela sans distinction de pays d'origine.

http://www.deputes-socialistes.eu/?p=6394

« FLAMANVILLE : UN EXEMPLE D’ESCLAVAGE MODERNE »

1 juillet 2011 Pas de commentaires

Des eurodéputés influents du groupe des socialistes et démocrates ont dénoncé aujourd’hui les conditions d’exploitation de plusieurs centaines d’ouvriers du chantier de l’EPR sur le site d’EDF de Flamanville, première étape d’une mobilisation des instances européennes.

Une délégation d’eurodéputés socialistes et démocrates, emmenée par la présidente de la commission de l’Emploi du Parlement européen, la française Pervenche Berès et Estelle Grelier, députée de l’euro circonscription, a rencontré des représentants d’EDF, maître d’ouvrage et d’œuvre, et des syndicats, le 1er juillet sur le site de Flamanville.

« Nous sommes d’ardents partisans des grands chantiers européens. Mais ils doivent être socialement exemplaires. Il est inadmissible que des entreprises peu scrupuleuses contournent les lois sociales européennes et nationales pour exploiter des travailleurs », déclare Estelle Grelier, la socialiste française élue de la circonscription.

« De telles sociétés ne devraient pas être autorisées à opérer en Europe. Elles devraient être mises sur liste noire », estime la présidente de la commission de l’Emploi et des Affaires sociales, Pervenche Berès. « Le sort des ouvriers européens de Flamanville est un cas typique de contournement des règles européennes sur le détachement des travailleurs. C’est un exemple d’esclavage moderne », souligne t-elle.

«Nous allons nous servir de ce cas pour exiger une nouvelle fois de la Commission Barroso une révision des règles sur les travailleurs détachés au sein de l’Union européenne afin de lutter contre le dumping social. Nous ouvrirons le débat dès la rentrée de septembre avec la Commission européenne », a annoncé Mme Berès. « Nous allons en outre exiger dans le cadre des marchés publics, des mesures pour clarifier les responsabilités sociales dans la chaîne des sous-traitants du maître d’ouvrage ».

«Dans le cas présent, le responsable du génie civil a fait appel à une société d’intérim pour recruter de la main d’œuvre. D’après nos informations, des Polonais ont été engagés. Ils ont payé des impôts et des cotisations sociales prélevés directement sur leur fiche de paie dont ils n’ont pas la trace. Dès que ces problèmes ont été rendus publics, les travailleurs ont été renvoyés chez eux du jour au lendemain sans autre forme de procès », expliquent Mme Berès et Mme Grelier.

« Je ne doute pas de l’intérêt de la Pologne, qui prend aujourd’hui la présidence semestrielle de l’Union européenne, pour ce dossier » ajoute l’eurodéputée.

« Il existe malheureusement trop d’exemples comme Flamanville en Europe », déplore l’eurodéputée allemande Jutta Steinruck. « Nous avons réalisé le grand marché, créé l’euro mais nous devons encore construire une Europe sociale qui garantisse l’égalité de traitement. Nous voulons l’application du principe « à travail égal salaire égal sur le même lieu de travail », souligne Mme Steinruck.

« Ceux qui sont appelés à travailler dans autre Etat membre doivent avoir accès au droit syndical, à la sécurité sociale, à un salaire décent et à cotiser pour leurs droits à la retraite », estime l’eurodéputée allemande Jutta Steinruck.

Photos disponibles sur ce lien: http://www.flickr.com/photos/deputessocialisteseu/sets/72157627092207698/


Note pour la presse

La compagnie d’électricité française EDF construit un réacteur nucléaire de nouvelle génération représentant 5 milliards d’euros d’investissement. Elle a confié la réalisation effective du projet au géant de la construction, Bouygues. Quelque 3300 personnes ont été engagées dont un millier d’intérimaires. Plus de la moitié des travailleurs sont d’origines polonaises, portugaises, roumaines et hongroises. Les soupçons portent sur l’agence de travail temporaire Atlanco dont le siège est en Irlande. Elle aurait fait appel à sa filiale basée à Chypre pour engager notamment plusieurs centaines de travailleurs polonais.

Ces ouvriers ont travaillé sur le chantier sans aucune couverture sociale alors que des cotisations ont été prélevées tous les mois par l’agence. De même, ils ont payé des impôts en France. L’agence n’aurait jamais indiqué ce qu’elle avait fait de cet argent

07-07-2011 om 10:47 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
06-07-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Talibanfeministe Naomi Wolf over porno en mannen
We hadden het hier al eerder over de nieuwe preutsheid bij feministen. Naomi Wolf schreef zulk een leuk artikel over het feit dat porno mannen gek zou maken volgens bepaalde studies. We zijn geen grote bewonderaars van porno maar we hebben toch wel een lichte twijfel bij zulke uitspraken. We merken vooral op dat de enige onderzochte mensensoort over de vloed van porno de mannen zijn. Dit kan natuurlijk al wijzen op een vorm van vooringenomenheid. Wij hadden nu ook graag de invloed van porno op de vrouwen gekend maar die zal volgens Naomi Wolf natuurlijk niet te achterhalen zijn: dames kijken niet naar porno, zij walgen daar enkel van. Mannen geilen op porno dat is algemeen bekend...Het is volop komkommertijd dames geilgeil....

http://www.project-syndicate.org/commentary/wolf37/English

Is Pornography Driving Men Crazy?


 
2011-06-30

 

NEW YORK – It is hard to ignore how many highly visible men in recent years (indeed, months) have behaved in sexually self-destructive ways. Some powerful men have long been sexually voracious; unlike today, though, they were far more discreet and generally used much better judgment in order to cover their tracks.

Of course, the heightened technological ability nowadays to expose private behavior is part of the reason for this change. But that is precisely the point: so many of the men caught up in sex-tinged scandals of late have exposed themselves – sometimes literally – through their own willing embrace of text messages, Twitter, and other indiscreet media.

What is driving this weirdly disinhibited decision-making? Could the widespread availability and consumption of pornography in recent years actually be rewiring the male brain, affecting men’s judgment about sex and causing them to have more difficulty controlling their impulses?

There is an increasing body of scientific evidence to support this idea. Six years ago, I wrote an essay called “The Porn Myth,” which pointed out that therapists and sexual counselors were anecdotally connecting the rise in pornography consumption among young men with an increase in impotence and premature ejaculation among the same population. These were healthy young men who had no organic or psychological pathology that would disrupt normal sexual function.

The hypothesis among the experts was that pornography was progressively desensitizing these men sexually. Indeed, hardcore pornography’s effectiveness in achieving rapid desensitization in subjects has led to its frequent use in training doctors and military teams to deal with very shocking or sensitive situations.

Given the desensitization effect on most male subjects, researchers found that they quickly required higher levels of stimulation to achieve the same level of arousal. The experts I interviewed at the time were speculating that porn use was desensitizing healthy young men to the erotic appeal of their own partners.

Since then, a great deal of data on the brain’s reward system has accumulated to explain this rewiring more concretely. We now know that porn delivers rewards to the male brain in the form of a short-term dopamine boost, which, for an hour or two afterwards, lifts men’s mood and makes them feel good in general. The neural circuitry is identical to that for other addictive triggers, such as gambling or cocaine.

The addictive potential is also identical: just as gamblers and cocaine users can become compulsive, needing to gamble or snort more and more to get the same dopamine boost, so can men consuming pornography become hooked. As with these other reward triggers, after the dopamine burst wears off, the consumer feels a letdown – irritable, anxious, and longing for the next fix. (There is some new evidence, uncovered by Jim Pfaus at Concordia University in Canada, that desensitization may be affecting women consumers of pornography as well.)

This dopamine effect explains why pornography tends to become more and more extreme over time: ordinary sexual images eventually lose their power, leading consumers to need images that break other taboos in other kinds of ways, in order to feel as good. Moreover, some men (and women) have a “dopamine hole” – their brains’ reward systems are less efficient – making them more likely to become addicted to more extreme porn more easily.

As with any addiction, it is very difficult, for neurochemical reasons, for an addict to stop doing things – even very self-destructive things – that enable him to get that next hit of dopamine. Could this be why men who in the past could take time-delayed steps to conduct affairs behind closed doors now can’t resist the impulse to send a self-incriminating text message? If so, such men might not be demons or moral ciphers, but rather addicts who are no longer entirely in control of themselves.

This is not to say that they are not responsible for their behavior. But I would argue that it is a different kind of responsibility: the responsibility to understand the powerfully addictive potential of pornography use, and to seek counseling and medication if the addiction starts to affect one’s spouse, family, professional life, or judgment.

By now, there is an effective and detailed model for weaning porn-addicted men and restoring them to a more balanced mental state, one less at the mercy of their compulsions. Understanding how pornography affects the brain and wreaks havoc on male virility permits people to make better-informed choices – rather than engage in pointless self-loathing or reactive collective judgments – in a world that has become more and more addictively hardcore.

Naomi Wolf is a political activist and social critic whose most recent book is Give Me Liberty: A Handbook for American Revolutionaries.

06-07-2011 om 09:53 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het diruponotaatje en wat commentaar bij artikel 60 en asiel
Klik op de afbeelding om de link te volgen Nog steeds zwijgen de vlaams-nationalisten over de diruponota, trouwens het klankrijkste nieuwe woordje dat de laatste decennia werd uitgevonden. Als we er het typische vlaamse verkleinvariantje van maken -diruponotaatje- hebben we alle klinkers in één italiaansklinkend woordje. Mooi, daarmee is zowat alles gezegd behalve dat ze bij de Bart Fritpartij zeggen "een ja maar is misschien het veiligst maar te veel maren maken van een ja een neen". Hier kunnen onze ollandse lezertjes nog een puntje aan zuigen. Zij dachten tot nog toe dat ze met Spinoza een grote denker hadden geleverd aan de westerse beschaving maar deze uitspraken spelen toch een klasse hoger. Volgens ons dan toch.
We lazen ook de reactie van boze vakbonden. Daar kunne we ook nog ergens volgen want vermogensbeheerders verklaren nu reeds fier dat er toch geen kapitaalvlucht zal komen bij de vermogende families omdat ze alles in vennootschappen zullen kieperen en dat deze ontsnappen aan verhoogde belastngsdruk. Zal wel kloppen want dat zijn we stilaan gewoon geworden. We lezen in de kranten dat een doorsnee middenklassegezin ontzettend hard zal getroffen worden door het diruponotaatje. Hoe zo? We ze zullen de poetsvrouw die ze via de dienstencheques betalen niet meer fiscaal kunnen aftrekken. Welwelwel. Dat snijdt inderdaad diep in het vel van dit doorsneegezinnetje. We kunnen ons toch maar best beginnen afvragen of ten eerste de dienstencheques wel zo broodnodig zijn. Wij vernemen uit zeer goede bron dat je al de kenmerken van een olympische hardloper moet hebben om deze bonnetjes bij het gemeenteloket tijdig af te halen. Kwade tongen vertellen ons zelf dat bepaalde "gepriviligieerde" burgers meestal van de zelfde kleuren als de meerderheid van het gemeenstebestuur veel minder hard moeten lopen om de voorbehouden bonnetjes rustig af te halen.  We weten niet of het helemaal klopt en een algemeens verschijnsel zou zijn. We weten wel dat die dingetjes zeer vlug uitgeput raken aan de gemeensteloketten. De andere vraag is natuurlijk of via de algemene belastingen poetsvrouwen aan middenklassegezinnen moeten gefinancierd worden? Ja?
Op een ander punt zou het zelfde gezinnetje ook  worden gevild namelijk de bedrijfswagen. Er zou een hogere belasting op grotere en dus vervuilender bedrijfswagens komen. Ramp natuurlijk. De norm zou een VW-polooke worden. En Joeri en Marleen zouden dus geen Audi meer in hun carport kunnen stallen zonder een belangrijke belasting op te hoesten als het over een bedrijfswagen gaat. Ja en dan? Sommige kranten drijven het nog wat verder in hun klaagzang: stel dat één van beide partners werkloos wordt dan wordt de werkloosheidsuitkering degressief in tijd. Ja en is dat nu al niet het geval voor gehuwde en andere wettelijk samenwonenden. Na een jaar hou je nu reeds het minimum over dat ergens rond de 300€ bruto bedraagt. Tijdskredieten vanaf 55 ipv 50 jaar. zal oook niet meteen een genocide veroorzaken vermoeden we. In de gezondheidszorg wordt de jaarlijkse groeinorm geen 4,5% maar slechts 2,5%. Belgistan kennende is dit wel degelijk een bedreiging. Natuurlijk zal geen enkel ziekenhuis er zelfs maar over piekeren om  af te zien van minstens 3 scans bij de minste teenverstuiking. Natuurlijk zal geen enkele niet geconventioneerde arts zich leten conventioneren natuurlijk zal geen enkel ziekenhuis à la Edith Cavell in Brussel zijn tarieven milderen, natuurlijk zal een kunstheup in sommige klinieken drie keer minder blijven kosten dan bij anderen. Natuurlijk zal de kwaliteit van de gezondheidszorg dalen vooral voor minder begoeden onder ons want de rest kan wel een privéverzekering betalen en verder blijven doen alsof een éénspersoonskamer de algemene norm is. Een detail dat we toch ook willen aankaarten is het weinig bekende artikel 60 dat ons toch stilaan de keel uitkomt. Niet dat we arme drommels ongeacht huidskleur en afkomst niks gunnen maar dit artikel wordt zo misbruikt om de algemene middelen op te souperen dat we d'r zelf niet goed van worden. Een klein woordje uitleg is hier op zijn plaats zodat jullie mee kunnen oordelen.
Wat is dat artikel 60 dat de meest nobele bedoelingen heeft natuurlijk:
Tewerkstelling in artikel 60§7

Wat

Door tewerkstelling aan te bieden in het kader van artikel 60 & 7 treedt het OCMW op als werkgever met als doel de cliënten het vereiste aantal arbeidsdagen te laten presteren om  in regel te komen met de sociale zekerheid en om de kansen op de reguliere arbeidsmarkt te verhogen.

Deze vorm van tewerkstelling dient om deze  personen  na een  lange periode van inactiviteit te motiveren om te werken en  te leren organiseren  ( o.a. regelen van  kinderopvang).
Een nieuw levensritme wordt aangeleerd.
Door  de ervaring een zinvolle en loonvormende arbeid te verrichten zal men zich meer gewaardeerd  voelen.
Dit verhoogt het zelfbeeld en helpt om zich te handhaven in de samenleving.

Tijdens de tewerkstelling wordt begeleiding voorzien op de werkvloer.

De tewerkstelling die het OCMW aanbiedt situeert zich ofwel in de instellingen eigen aan het OCMW ofwel in het strijkatelier en andere sociale initiatieven waarmee het OCMW een samenwerkingsovereenkomst heeft.

Wel geheel tegen onze gewoonte in om te kankeren op asielzoekers voor wie we de meeste sympathie koesteren zelfs voor diegenen die hier soms om louter economische redenen aanspoelen moet het ons toch van het hartje dat hier serieuse mistoestanden heersen. Zeker in grote steden zoals Brussel. Er worden massaal mensen ingeschreven in dat artikel 60 die geen verstaanbaar woord inlandse taal (en we het begrip inlands erg ruim met inbegrip van engels en spaans) en geen enkele bedoeling hebben om zelfs maar ooit een poging te wagen om één of andere stiel te leren of opleiding te volgen. Na het wettelijk voorzien aantal dagen rondlummelen in één of ander zogezegde tewerkstelling krijgen die personen dan hun volledige rechten op sociale zekerheid en werkloosheid. We zouden hier toch wel eens graag wat meer controle op zien gebeuren en toch eerst misschien deze mensen willen inschakelen in taalopleidingen zodat ze minstens zouden begrijpen wat er van hen gevraagd wordt. Er bestaan hier blijkbaar netwerken, super georganiseerd, die deze sukkelaars, want dat blijven ze tenslotte, de weg wijzen naar dit artikel 60. Het wordt dus toch maar eens tijd om daar wat beter naar te kijken en na te denken of dit allemaal zo een gunstig efect heeft op alle belanghebbenden en toch ook in de eesrte plaats op de schaarse middelen van de belastingbetaler. We zien niet in dat de ganse derdewereldmiserie in een artikel 60 moet terechtkomen. De nobele bedoelingen van loonvormende zinvolle arbeid, waardering en verhoogd zelfbeeld lijken ons veraf en worden in heel veel gevallen herleid tot geldpompje om een soort stedelijk subproletariaat te creëren dat tenslotte toch in ellendige omstandigheden zal blijven leven. Vragen om miserie is dit punt! Ofwel worden asielzoekers degelijk opgevangen en opgeleid zodat ze ingeschakeld kunnen worden in de samenleving en kunnen bijdragen aan het opbouwen van een sociale zekerheid voor iedereen. Er mag in geen geval een blijvend miserieprofitariaat gecreëerd worden (ook al is het hun schuld niet). De schaarse middelen moet ingezet worden om deze mensen en hun kinderen een toekomst te bieden en geen blijvende miserie. Het artikel 60 zoals er vandaag mee omgesprongen wordt is doodgewoon een schandaal in de grote steden en draagt enkel bij tot een klimaat van onverdraagzaamheid. Wij kunnen de praktijken rond de praktische toepassing van artikel 60 nooit uitgelegd krijgen aan onze burgers omdat het doodeenvoudig niet uit te leggen valt. Moet daarom artikel 60 verdwijnen? Neen natuurlijk niet maar er moet gewaakt worden over een correcte toepassing en het moet niet dienen om een falend asielbeleid op te vangen op kosten van de sociale zekerheid.

06-07-2011 om 09:16 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
05-07-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Daar zijn de eerste ronkende verklaringen op de diruponota
We leven weer in boeiende komkommertijden. Nu de alom bekende DSK steeds minder de verkrachtende linkse luxesos lijkt te zijn waarover de pers zo graag uitweidde duiken bepaalde talibanfeministen op. Het gaat nu niet meer enkel over schuld of onschuld ivm verkrachting wat toch een vrij duidelijk begrip is, dachten wij tenminste. Neen, het gaat over de vraag of bepaalde mannen al dan niet seksuele roofdieren zijn. Wij hebben daar een klaar antwoord op: Ja natuurlijk. En dan? Er bestaan ook zo een madammen. Maar zol lang ze niks mispeuteren tegen de zin van een ander persoon zien wij d'r echt niks verkeerd aan. Het is alleen spijtig voor hen want ze missen wel een aantal andere leuke zaken. Maar zo zit het leven en de wereld nu eenmaal in elkaar. Of die leuke feministjes daar nu zo veel lawaai moeten over maken en luidkeels protesteren dat is een andere zaak. Maar puritanisme is nooit veraf. Ze zijn al een aantal decennia verwijderd van dolle mina zonder bh's en ze neigen steeds meer naar integrisme. We zijn hier geen fanclub van de DSK's en andere macho's omdat we totaal niet geïnteresseerd zijn hoe de heren en dames van deze schepping tussen de lakens, op traptapijten of motorkappen elkaar bepotelen al dan niet gehuld in latexondergoed en met hulpstukken. Indien iedereen dit in onderlinge toestemming doet, met of zonder financiële vergoeding, dan zijn wij even blij dan de betrokkenen zelf.
Laten we het vandaag liever hebben over de nota Di Rupo die we natuurlijk niet gelezen hebben en slechts kennen vanuit de krant. Linkse en rechtse taboes die sneuvelen waaw! Werkloosheidsvergoedingen die omhaag gaan de eerste drie maanden maar daarna rekening houden met het aantal gewerkte jaren, ambtenarenpensioenen die verminderen, een begin van rijkeluibelasting en verhoging van belastingen op spaarboekjes, het niet meer fiscaal aftrekken van dienstencheques en daar tegenover de splitsing van B-H-V behalve dan voor een aanatl gemeenten. We plakken met onze beide oren aan de radio om de eerste signalen van algehele vrolijkheid op te vangen.
Ondertussen lezen we in de kranten dat Belgistan inmiddels is opgeklommen naar de 5de plaats in de zwartste Europese economieën. Welwelwel. Dat zullen zeker en vast de gepensioneerden weer zijn!
Ook leuk om te lezen dat Vlaanderen en Nederland zich samen zullen profileren in het buitenland als de Deltaregio. Nu nog een akkoordje tussen de Deltaregio en Brussen en Wallonië wat natuurlijk wat moeilijker zal vallen maar niet onmogelijk en we kunnen terug spreken van De Nederlanden. Wij hebben er niks op tegen geregeerd te worden door de Oranjes met Maxima als onze favoriete madam in plaats van Matilde met de stijve knieën of Laurent de struikelaar.
Tijdens het schrijven van deze onbelangrijke commentaren mechten we reeds genieten van de eerste reactie op de nota Di Rupo  en dan nog van het dolkomische gezelschap bekend onder de naam Vlaamse Volksbeweging. We citeren dus maar al te graag de opperkomiek van dienst en we vragen onze lezertjes ijverig aan zinsontleding te willen doen. Zinsontleding is weliswaar een vakgebied dat in het onderwijs naar de prullenbak is verwezen maar het blijft in elk geval een nuttig instrument om de analyse te maken van bepaalde politieke verklaringen. Hier gaan we dan :

'Deze nota dient om binnen het huidige kader van België een oplossing te bieden', vindt De Roover. 'Ik zie geen fundamentele nieuwe schema's van de opbouw van een nieuw België.'

Ha, wil iemand ons de diepere inhoud van deze ronkende verlaring komen uitleggen want wij zijn er te dom voor hoor.
Nu afwachten of de anderen ook zulke ronkende verklaringen afleggen. Over jeugdwerkloosheid bijvoorbeeld want die los je niet meteen op door de werkloosheidsvergoeding voor jongeren af te schaffen...maar dat is onze opinie natuurlijk.
Afwachten en we bestellen al zakdoekjes om de onze biggelende lachtranen te wissen.

05-07-2011 om 09:29 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
04-07-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Natie en volk laat Gilbert de Tour winnen astamblief...
Klik op de afbeelding om de link te volgen

Na het blingblinghuwelijk van de ex-roofridderstaat Monaco waarop een telgje van het Belgisch koningshuis een symbolische vertoning van de adellijke macht opvoerde lezen we weer ander heugelijk nieuws uit onze contreien. Onze vlaemsch-nationalisten struikelen over het woord natie –met t en een e aan het einde geschreven gelukkig maar- in het Vlaams Handvest.

De combinatie Vlaams Handvest, in hoofdletters, bezorgt dit blogje al meteen een opstoot van maagzuur en platte kak. Klinkt eerder middeleeuws dan hedendaags. Meteen doemen in onze verbeelding drommen in maliënkolders gehulde gemeentenaren op met steek- en knotswapens en wapperende banieren onder het geroffel der landsknechten. Maar struikelen over het woordje “natie” -we zijn weer goe bezig-. We zochten het even voor onze lezertjes op want zelfs in woordenboeken is men het over de betekenis vaak niet eens…kijk maar hieronder. Maar dat geldt natuurlijk ook voor een woord zoals “volk”.

Ondertussen vinden de leden van de Belgische Natie en vertegenwoordigers van het Belgische volk nog steeds geen oplossing voor het vormen van een gemeenschappelijke regering…

We zijn in elk geval benieuwd hoe men de heikele kwestie van het woordje “natie” zal oplossen want daar liggen ganse hondenroedels hier te lande van wakker, terwijl een federale regering elk levend organisme hier volledig koud laat. Kwestie van onze prioriteiten te stellen…

Hopelijk wint Gilbert de Tour zodat de Belgische Natie weer kan opveren in de vaart der volkeren…

Bron: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=7S3C8THA

Vlaams Handvest struikelt nog over één woord

'GRONDWET'

  • maandag 04 juli 2011, 05u00
  • Auteur: Guy Tegenbos

BRUSSEL - Het Vlaams Handvest - ooit Vlaamse Grondwet genoemd - is zo goed als klaar. Maar de discussies zitten nog muurvast op één woord: natie.

Van onze redacteur

Het Vlaams Handvest is al maanden zo goed als klaar. De fractieleiders van de meerderheidspartijen hebben het door gekauwd, daarna de top van de Vlaamse regering. Vlaanderen kan daarmee de eerste deelstaat worden die het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie verankert in zijn eigen fundamentele wetgeving ('grondwet'), want dat is de bedoeling sinds het Europees Verdrag van Lissabon.

Op aandringen van het Europees Parlement werkt de Europese Commissie trouwens aan een opvolgingsinstrument dat nagaat of de lidstaten en hun deelstaten de grondrechten van de EU-handvest wel ernstig nemen.

Maar 11 juli 2011 zal niet gehaald worden. Meer zelfs: Vlaanderen dreigt de wedstrijd om de eerste te zijn daarmee, te verliezen. De discussies over het eigen handvest zitten al maanden - en zonder enig perspectief op een oplossing - vast op één enkel punt, één enkel woord zelfs: de N-VA eist dat in de tekst wordt opgenomen dat Vlaanderen een 'natie' is. Dat is een centraal begrip in de nationalistische ideologie.

CD&V en SP.A zien het echter niet zitten dat op te nemen.

Over al de rest, is er consensus. Het Vlaams Handvest bevat de elementaire politieke en burgerlijke rechten - zoals oude grondwetten doen - maar ook alle sociale en economische grondrechten: de kinderrechten, de academische vrijheid, het recht op consumentenbescherming, het recht van de patiënt al dan niet in te stemmen met een medische behandeling, het recht op een ombudsman, het recht op preventieve gezondheidszorg, de vrijheid van onderwijs. Verder legt het handvest ook de interne machtsverhoudingen vast, tussen wetgevende en uitvoerende macht.

Het eerste artikel zegt dat Vlaanderen een deelstaat is van het federale koninkrijk België; dat moet de Franstaligen sussen die een Vlaams Handvest afdoen als een Vlaamse onafhankelijkheidsverklaring. Dat eerste artikel zegt ook dat 'Vlaanderen deel uitmaakt van de Europese Unie'; dat is de uiting van de Vlaamse ambitie om rechtstreeks als deelstaat in verbinding te staan met de EU.

Al van in de jaren 90 werkt men aan een 'Vlaams Handvest': voormalig minister-president Luc Van den Brande liet wetenschappers al een 'Proeve van Vlaamse Grondwet' opstellen. Ook huidig minister-president Kris Peeters (CD&V) raadpleegde grondwet- en grondrechtenspecialisten.

Dit dossier verlengt de lange lijst conflicten waarmee de Vlaamse regering naar 11 juli strompelt.

Opzoeken: natie

natie
Uitspraak: ˈna(t)si de -woord (vrouwelijk) naties Zelfst. Naamw. land waarin één volk de politieke macht vormt. Synoniem: staat
Gevonden op http://www.woorden.org/woord/natie

natie
Een volk dat de onderlinge saamhorigheid ook territoriaal heeft vastgelegd.
Gevonden op http://www.digischool.nl/ak/onderbouw-vmbo/materia


natie
Een volk dat de onderlinge saamhorigheid ook territoriaal heeft vastgelegd.
Gevonden op http://www.digischool.nl/ak/onderbouw-vmbo/materia


Natie
Let op: Spelling van 1858 volk, geslacht, landgenooten. Nationaal, hetgeen tot een gezamenlijk volk behoort, of hetzelve eigen is. Nationaalschulden, schulden van het land. Nationale troepen, uit inboorlingen bestaande. Nationale vergadering, eene vergad...
Gevonden op http://www.encyclo.nl/lokaal/10608


Natie
Let op: Spelling (deels) uit 1864: v. (...ën), groote hoeveelheid menschen (die oorsprong, taal, zeden enz. gemeen hebben); geslacht, volk, volksstam.
*...ONAAL, [bijvoegelijk naamwoord] (...aler, -st), van -, tot eene natie; (ook) vaderlandsch, vaderlandsgezind; nationale industrie, vol...
Gevonden op http://www.dbnl.org/tekst/cali003nieu01/cali003nie


natie
groep mensen die binnen de grenzen van één staat woont
Gevonden op http://www.blaucapel.nl/diversen/begrip.htm


Natie
Begrippenlijst: Europese geschiedenis - Een groep mensen die bij elkaar horen door gemeenschappelijke kenmerken en belangen.
Gevonden op http://www.digischool.nl/gs/begrippen/beurop.htm

Opzoeken: volk

volk
Uitspraak: vɔlk het -woord 1: volkeren 2: volken Zelfst. Naamw. 1 de inwoners van een land of groep mensen die dezelfde taal spreekt `het Belgische volk` `het Vlaamse volk` `woestijnvolk` 2 g.mv. de gewone burgers, die niet tot de hogere kringen behoren...
Gevonden op http://www.woorden.org/woord/volk

  • volk
    een groep mensen die een aantal dingen gemeenschappelijk hebben, zoals afstamming, taal, gewoontes of overlevering. de inwoners van een land. de lagere klassen. een aantal mensen. een groep insecten die in hetzelfde nest wonen.
    Gevonden op http://nl.wiktionary.org/wiki/volk


volk
Een groep mensen die op grond van raciale, culturele, historische en godsdienstige kenmerken bij elkaar horen en zich ook bewust zijn van saamhorigheid.
Gevonden op http://www.digischool.nl/ak/onderbouw-vmbo/materia


volk
Een groep mensen die op grond van raciale, culturele, historische en godsdienstige kenmerken bij elkaar horen en zich ook bewust zijn van saamhorigheid.
Gevonden op http://www.digischool.nl/ak/onderbouw-vmbo/materia


volk
Groep met een gedeelde taal, cultuur en geschiedenis. Volken zijn formeel de basis van het internationaal recht (volkenrecht). De VN-verdragen van 1966 noemen het recht op zelfbeschikking van volken, het Afrikaans handvest voor de rechten van mens en volken stelt dit met nog meer nadruk. Dat zelfbes...
Gevonden op http://www.amnesty.nl/encyclopedie_lemma/1693


Volk
Let op: Spelling (deels) uit 1864: o. (-en, -eren), bewoners van een land onder hetzelfde hoofd vereenigd, - onder dezelfde wetten levende; afkomelingen van denzelfden stam, natie; menigte, verzameling van menschen; menschenklas; arbeiders; krijgsvolk; meester en meesteres van dienstboden; be...
Gevonden op http://www.dbnl.org/tekst/cali003nieu01/cali003nie


  • volk
    [zelfstandig naamwoord] groot aantal mensen bij elkaar
    vb:er was veel volk op straat
    het gewone volk [de gewone mensen]
    synoniemen: massa menigte schare
    tegenstellingen: persoon individu

    grote groep mensen die samen in een land wo...
    Gevonden op
    http://www.muiswerk.nl/WRDNBOEK/LTR_V/W2872.HTM


volk
mensen, menigte natie klanten werkvolk crapuul, gajes, grauw, klootjesvolk, plebs
Gevonden op
http://www.woorden-boek.nl/woord/volk


volk
1) Afstammelingen van een geslacht 2) Arbeiders 3) Arbeiders op het werk 4) Bezoek 5) Bezoekers 6) Canaille 7) De bewoners van een land 8) De gezamenlijke inwoners 9) De massa 10) Familie 11) Gepeupel 12) Gezamenlijk...
Gevonden op http://www.mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/vo

04-07-2011 om 08:48 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
30-06-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.wat cijfertjes over jeugdwerkloosheid...
Klik op de afbeelding om de link te volgen

Om al diegenen te overtuigen dat het hier ook niet allemaal rozenschijn en manegeur is zetten we hier een klein artikeltje over jeugdwerkloosheid in Belgistan en specifieker ook Brussel...Egypte en Brussel lijken wel enkele dingen gemeenschappelijk te hebben en dan hebben we het niet over kebab maar over ...
en ja het gaat over cijfers van verleden jaar maar het wordt er intussen niet beter op al lijken de officiële cijferkes van VDAB en ACTIRIS altijd wat rooskleuriger...

Enquête toont piekende jeugdwerkloosheid

Brussel

vrijdag 26 november 2010, 18u18

© FM Brussel / brusselnieuws.be

Volgens de recentste arbeidsenquête van de FOD Economie hadden 410.000 Brusselaars een baan in de eerste helft van dit jaar. Dat is een stijging van 3 procent ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar. Omdat er meer mensen op de arbeidsmarkt komen, zijn er echter ook meer werklozen. Vooral bij de jeugd piekt de werkloosheid.

Ook in Vlaanderen steeg het aantal werkenden, maar dat gebeurde procentueel minder sterk dan in Brussel. De stijging is het grootst bij 50-plussers en hooggeschoolden. Algemeen gesproken stabiliseert de werkgelegenheidsgraad in België terwijl die in de meeste andere Europese landen daalt.

Tegelijk neemt de werkloosheid toe, vooral bij jongeren. De werkloosheid in de leeftijdscategorie van 15 tot 24 jaar schommelt in de enquête al meer dan tien jaar rond de 30 procent, met soms een uitschieter tot rond de 35. In het tweede trimester van dit jaar bedraagt jongerenwerkloosheid in het Brussels gewest echter meer dan 44 procent.

Omdat de enquête past in een groot Europees onderzoek, zijn de werkloosheidscijfers berekend volgens de definities van het Internationaal Arbeidsbureau. Zij wijken daarom af van de administratieve werkloosheidscijfers van bijvoorbeeld Actiris en de VDAB. "Die zijn gebaseerd op de cijfers van de RVA. In onze enquête vragen we mensen of ze werk hebben of werkloos zijn. Het is dus mogelijk dat mensen die in het zwart werken zeggen dat ze actief zijn, terwijl ze officieel werkloos zijn," klinkt het bij de afdeling Statistiek en Economische Informatie van de FOD Economie.



 

30-06-2011 om 08:47 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jeugdwerkloosheid...we moeten er toch maar eens over praten

Het wordt hoog tijd dat we hier eens onze aandacht richten op een fenomeen waarmee bijna de ganse wereld wordt geconfronteerd maar waarover zeker onze kranten weinig schrijven. JEUGDWERKLOOSHEID. In belgistan een vrij onbekend begrip blijkbaar alhoewel het Brussels gewest cijfers haalt die makkelijk de vergelijking met Griekenland en Spanje kunnen doorstaan. Alleen zijn we d'r in ons landje van melk en honig netjes in geslaagd de witte middenklasse hiervan te sparen. De jeugdwerkloosheid in Brussel schijnt zich vooral te concentreren in bepaalde wijken en  we moeten geen socioloog zijn om te weten in welke wijken. De nette wittere medemensen schrijven hun kroost natuurlijk niet in in concentratiescholen met problemen. En de weldenkende burger wijt het probleem natuurlijk aan de jongeren zelf, aan hun godsdienst en nog vele andere oorzaken maar die natuurlijk steeds weer terugvallen op het individu en zijn onaangepaste omgeving en de onwil tot integratie. In andere Europese landen treft de massale werkloosheid de eigen nette middenklasse die natuurlijk revolteert. Want jeugd zonder toekomstperspectieven dat is een tijdbom. Hieronder een artikel dat ons opviel en het gaat ook nog eens over Griekenland maar ook over veel meer...

http://globalspin.blogs.time.com/2011/06/28/in-greeces-austerity-intifada-a-challenge-to-western-economic-orthodoxy/

In Greece's Austerity Intifada, a Challenge to Western Economic Orthodoxy

Posted by Tony Karon Tuesday, June 28, 2011 at 4:52 pm

Tens of thousands of young people -- and many older ones, too -- gather in the main square of the capital, driven to protest by the despair of unemployment and a social system that cannot meet their aspirations for a decent life. And also by their realization that those in power serve outside agendas that have nothing to offer their own people in need. No, it's not Cairo; it's Athens, where a two-day general strike has brought the city grinding to a halt as hundreds of thousands protest outside parliament. Inside the building, a centrist social-democratic government is desperately to force through a deeply unpopular economic austerity program, the price of further high-interest loans from the European Union essential to prevent Greece defaulting on its debt. Outside, hundreds of thousands vow to fight the measures and any government that would impose what they see as a vicious assault on their living standards, dictated by foreign banks and institutions.

Think of it as the Austerity Intifada, young people figuring out that playing by the rules of the system is a dead end, and choosing to upend the table. And it looks set to spread across Europe this summer. Spain and Portugal have already seen similar protests, and more can be expected, while in Britain, trade unionists and students are planning their own offensive against government austerity measures. Just as the youth of the Arab world rebelled against a status quo that offered most of them little hope of a decent life and livelihood, so are the young people of Western Europe are, as Bruce pointed out last week, beginning to take matters into their own hands to protest the failure of their own social systems to meet their aspirations.

The "Arab Spring" was named for the Czech rebellion against Soviet rule that began in Prague in 1968. And what was notable about that year was that a rebellion within a quite different social system behind the "Iron Curtain" was nonetheless paralleled by a massive uprising of Western European youth, particularly in France and Germany. The youth rebellion spread like wildfire, the sociologists noted, because the baby boomers were the first generation connected by television.

Flash forward 43 years, to a continent facing massive, endemic unemployment -- and resentment of austerity policies based on the needs of credit markets rather than of citizens intimately connected, in real time, via a plethora of communications technologies unthinkable in 1968 -- and you get some idea of the scale of the specter now haunting Europe.

Egypt's youth unemployment rate at the time of the rebellion had been around 25%; in Spain today the figure is 40%, in Greece it's above 35% and likely to rise as a result of the austerity measures; in Portugal it's around 27%; and even in Britain and France it stands at around 20%.

While governments insist that austerity is the only way forward under the circumstances, that answer is not accepted by millions of Europeans for whom austerity means long-term unemployment and impoverishment. As far as they're concerned, their politicians are following self-serving rules dictated by bankers, in keeping with a post-Cold War economic consensus in which governments shaped their policies to the requirements of global credit markets.

The political crisis unfolding in Greece -- where a centrist social democratic government is stewarding the austerity program demanded by European banks and financial governance bodies -- is an advance warning that not just Greece and the Euro currency, but the economic policy consensus itself is under threat. The logic that requires austerity may be treated as conventional wisdom, or even as a set of immutable natural laws, by their governments, but young Europeans -- and many older ones -- see little to gain by accepting those rules.

Greek protestors see the austerity-linked-loans arranged by the EU as catering to the needs of French and German banks who made the original bad loans to Greece's elites, and are now trying to impose an externally-managed privatization program and harsh economic cuts on millions of poorer Greeks. The new loans, whose interest rates are even higher than those Greece is struggling to service, are required to avoid a default on Greek debt -- which, of course, would mean the German and French banks taking the proverbial "haircut". The austerity program, the malcontents say, is "saving the banks at the expense of the people."

Nobel-laureate economist Amartya Sen sees Greece struggling with an EU approach to economic management that "allows the international financial institutions and rating agencies the unilateral power to command democratically elected governments."

He and others have warned that besides shifting the burden of the crisis on to the shoulders of those most vulnerable, the austerity measures being demanded of Greece will actually shrink the economy, choking off prospects for future economic growth and maintaining the downward spiral.Indeed, it's that logic that has the conservative Greek opposition hesitant to support the latest austerity package.

Banks can do well while the economy as it affects the majority of citizens continues to flounder, as the "jobless recovery" that followed the bank bailouts of two years ago in Europe and the U.S. have amply demonstrated. And Greece may herald a new trend of European citizens forcefully challenging an economic orthodoxythat presses them into penury.

Anti-austerity protests in Spain, Portugal and Britain are likely to escalate this summer, particularly among younger people for whom the social contract -- economic security and prosperity for those who study and work hard, and play by the rules -- has long ago expired.

This is not the Arab Spring, of course: The governments of Western Europe are democratically elected, and are unlikely to massacre protestors. But they also have no easy answer to the demands of their young people, who simply don't accept that their futures will be decided by bankers in some distant capital.

The world's bankers are hoping that the showdown on the streets of Athens is just some Quixotic tilt by a profligate people romantically inclined toward radicalism at the immutable laws of global finance. But millions of Europeans may instead see in Greece the beginning of a fight-back against an economic consensus tailored to the needs of bankers at the expense of ordinary folks. That portends a long, hot summer on Europe's streets, as the consensus of the credit markets meets the seething anger of young people who see their futures being mortgaged away. And it's far from clear that the banking-centered orthodoxies driving the austerity programs will survive as the conventional wisdom of policy makers by the end of it.



30-06-2011 om 08:30 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)
29-06-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.en nu op vakantie in Griekenland
Dat het elders nog erger is dan bij ons weten we natuurlijk en we wippen even naar Griekenland met een inetessante getuigenis van een griek op :

http://eugenia.queru.com/2011/06/20/regarding-the-greek-situation/

Regarding the Greek situation

Posted on Mon 20 Jun 2011 at 3:58 PM PST. Filed under Politics.

Soon, the Greek debt will rise at $500bn. That’s the kind of debt that no small country can repay, unless it has invented, internationally patented, and marketed anti-gravity. So, let’s see why we’re where we are today, and what can be done about it.

- The origins of the fuckup

One thing you have to understand about Greece is that since it became independent, 190 years ago, there hasn’t been a single time when the Greek economy and standard of living was “good”. See, if you look at Germany, France, UK, and even Russia and Romania, you will find stretches of time that measure in years where you could say that these countries had a “mini-golden age”. Greece never had such a golden age in the modern times. It was always under the danger of defaulting. And it has, at least 3-4 times. From the Irish Times: “According to a study by economic historians Carmen Reinhart and Kenneth Rogoff, the Greek state has been in default for almost one out of every two years since it was founded in the 1820s.

This financial situation has led to dictatorships, kings, and democracies come and go, like on a vicious cycle. And until the 1980s, this has kept the Greek people from living at the same standard as their European counterparts. In the 1920s, the bureaucracy had become so big that the public sector grew not only in numbers, but also in power. A law was enacted where from the moment you became a civil worker, you effectively couldn’t get fired.

This quickly created a two-tier citizenship in Greece. The powerful civil workers (who retire early, some of them work few hours, some of them working in offices are indeed lazy etc), and the private sector, which remained very underpaid, very hard working, and who’d retire at the age of 65. When Europeans today complain about the lazy Greeks, they must understand that Greece has a virtual cast system, and that not everyone is equal in it.

So, because of this social schism, the private sector had to resort in tricks to stay alive. They’d avoid taxes as much as they could. As the years went by, this whole mentality of corruption and “under the table business” was spread to every part of the state. From the poor workers, to the richest. Tax evasion is what everyone does, from the poor worker who pumps gas to your car, to the biggest construction company of the country. Being street smart was now how everyone was getting by in Greece. Want to see a doctor? Pay him under the table. Want to have your car pass the yearly examination? Pay the guy who does the checks. Want to get your case be heard at some civil office? Pay the clerk to just move his/her ass to go and find the file. In all truth, this kind of mentality was in Greece for centuries, but it amplified with the rise of the civil workers in the 1920s.

I was born in 1973 in Athens. In the first years of my life I lived in both big cities (Athens, 1-3 yo), small cities (Preveza, 4-7), towns (Louros, 12-18), and mountain villages (Skiadas, 3-4 & 8-11). One thing I remember very clearly from that early time is how many times I’d eat beans during the week. It was bordering to 5-6 times a week. Beans were our staple. And not just my family’s, but most of the people we knew too. We’d be lucky if some goat broke a leg, and my uncles had no option but to kill the goat, and share the meat among the family. The standard of living was a bit better in Athens, but not a whole lot better.

But after the inclusion of Greece’s in the European Community in 1981 something happened. Money poured in from the European countries to Greece. FREE MONEY, that is, in almost the most literal definition of the words. Not once in the past a country was ever so lucky to receive so much free money. That was such a major opportunity for Greece to get it right. Europeans wanted Greece to be part of the future European Union, and to be able to be as developed, money had to be given to Greeks, to make roads, businesses, develop more their agriculture etc, etc. In three decades, 240 billion Euros of European subsidies were given away to Greeks.

Instead, the money found three destinations. Divided, 1/3 went where it was supposed to go. Indeed, some new roads were made, some new athletic infrastructure etc. The other 1/3, the one that was given to businessmen to modernize their business and bring them to a European standard, went into building new houses for their family and buying cars. See, that money was like candy change for a street kid. Money was poured in to very poor people, so the natural reaction was to buy “luxuries” (if you can call a house that its floors are not made out of cow manure, a luxury — that was the case for many houses in Louros up to the late ’80s). Because the socialist PASOK wanted to be re-elected, they didn’t do anything about the situation. They just let the people “become happy”, so to get votes again. And they did.

The last part of that 1/3 (and maybe even more than just 1/3), was eaten away. By people who had access to it. Be it politicians, civil workers, the mob, rich people, it doesn’t matter. The point is, billions of dollars were eaten away, and that money never went where it was supposed to. They are probably in some Swiss banks right now, if they were not always spent away in cars, swimming pools and what have you. The point is, Greek lost a unique opportunity with that money back then, to modernize the country.

Another thing that was and is part of the problem, is the oligarchy in Greece. The career politicians are coming from families of politicians. While there are similar examples in the US too (e.g. the Kennedys), Greece has taken that to the extreme. 90% of same people are getting elected and re-elected all the time, and when they die, their kids, or their proteges, are taking over. The Greek political parties are like football clubs, with fan clubs, and fans that can be trusted to make trouble when asked. They are all populists, they are shouting at each other in a way that would land them in jail in any other parliament in this planet, they are short-sighted, and they are incapable of understanding what they’re into (consider that Greek ministries are NOT offered to academics or people of knowledge, but to these elected — so a dentist that got elected, might end up become head of the Education Ministry). Not to mention that the title of Greek President had true powers before 1988, and became just a ceremonial title after constitutional amendments that the Prime Minister of the time passed, ensuring that there’s only “one” person in power. The whole thing is power-gripped, and corrupted. Unfortunately, even if a new government takes over, the same underground people will still move the pawns. The only way for Greece to free itself from this political mob, is to not allow any of the politicians, behind-the-scene workers and their immediate families of these political clubs to be elected for 30 years. Take away their be-voted citizen right, destroy all political parties that have more than 5% of popularity. Politically, Greece must start from scratch in that front.

As much as I’d like to put all the blame to politicians and call it a day (as many Greeks do), the truth is that Greece is a form of democracy (yes, just a form). And as such, the citizens are responsible as to who they vote. Back in the ’80s and ’90s, you could have this bright chemist, or theoretical physicist, or mathematician just finishing up his university studies, and instead of trying to setup a research company to try and create “the next big thing in the world”, he has to go through almost two years of mandatory army service (doing nothing all day after the first 3 months of basic training, killing any urge to change the world via a new product, and forgetting what he learned at school), he then comes back to mom & dad and asks them to go and kiss the ass of their local politician to get him a job as a civil worker — sitting down all day, doing nothing of note, that is. And politicians did put these bright people in dumb, filling and data-entry positions, because they wanted to re-elected. Everyone was winning in their microcosmos they lived in.

But the country was losing in the big picture. Greece became a country that did not produce anything. Except feta, olive oil and tourism, the country was just living on virtual growth. And the civil workers made it difficult to get out of this terrible situation, by asking the government to “lock” certain modern professions (so only civil workers could do them), and by making it difficult to incorporate an LLC. Do you remember that Greek Android company that Google bought last year? The reason its two guys left Greece and tried their luck in the Silicon Valley wasn’t because they couldn’t get an internet connection from Athens, but rather because creating a new private company in Greece was a pain in the ass until recently, when finally Papandreou made it easier with a new law (acknowledged by the two engineers in a separate video interview).

At the same time, Europe has part of the blame too. They poured all this money to Greece, and they never checked it properly if the money was going where it was supposed to. They trusted Greece to be an adult, while Greece was just a little poor kid on the streets, and was just learning to become a spoiled teenager after it got adopted. As much as I’d like to put all the blame to “external forces”, zombies, Europe, vampires, and politicians in the last 30 years, the truth is that a lot of the blame goes to every Greek citizen. Every single one of them. They brought all this on to their heads for the last 90 years, and especially during the last 30 years.

Ah… the ’80s. What a nice time (*chillwave music plays in the background*). The time that we switched from beans and wild vegetation soups to chicken, beef, pork and Prada belts. Guess what kids: you now have to pay for a standard of living that was not symmetrical to what you generated as a country.

The blame of Europe does become more apparent and more serious in the last 10 years, when they started lending Greece even more money, on the promise that they will get their money back. There was no collateral, and they kept lending. That was not just a financial mistake on their part and for their customers, it was a crime against Greece. Every responsible bank is supposed to do the math if someone has the money (or the will) to pay back. ECB didn’t do the obvious math, even after Goldman Sachs helped Greece to cook the books. That’s how far the Greek corruption went, as to making illegal business with the GS sharks. Instead, Greece is now paying the price and GS still strongly sits in Wall Street like nothing happened (a bank that should taken apart by the US government in my opinion, for the problems they created to at least the American people recently).

And if the lending of money wasn’t enough, the paranoia that Turkey (also a member of NATO) will invade Greece has led to an arms race. Think of what was going on: France was lending money to Greece, to buy French arms. Let alone that most (all?) of the 12 Phantoms Greece bought in 1988 have crashed since during exercises (second grade quality?), killing most of their pilots. Not to mention that because of bribery to civil servants from foreign medical companies, Greece pays 3x the amount of money for medicines and medical instruments than any other European country.

- So what can we do?

There are only two things that can be done, and unfortunately, Greeks today are opting for the wrong option. When will the citizens see the big picture? Don’t get me wrong, both options are SHIT. There’s no way back to the old standard of living. But there is a difference between SHIT and SHITTIER.

Shit option #1: Austerity measures, more bail-out debt

This is the solution that the current Prime Minister is trying to pass. The advantages of this plan is that, at last, more laws will pass that will make free enterprise and growth a possibility (but definitely not a certainty). At the same time, crazy pensions, 14 months of payments for 11 months of work, and other crazy civil worker benefits like these, are all cut out. Personally, I’m looking forward to these kinds of social changes. For the long run, even if it stings 1 million civil workers who have learned to expect a specific standard of living that is not analogous to what they offer, it’s the right decision. If bankruptcy fear is what drives Greece to corrects the sins of the past, well, then that’s what it takes. The truth is, the kind of civil worker system that Greece has is not sustainable. It must be shrinked considerably.

The disadvantage of this plan is that Europeans are asking to privatize all national wealth. From transportation to healthcare, from banks to selling islands. I’m all for privatization of certain elements, but as a socialist myself I believe that a righteous government should have the upper hand when it comes to resources that are important for its citizens in the next 100 or 200 years. For example, while I’m for selling a few small dry islands that no one is living on them, I’m against of selling water. With the dangers of global warming, overpopulation, and the decline of the sea life, owning potable water is very important.

Greece must be bailed out, but without selling out its main life lines. These must remain property of the people. Papandreou should only sell parts that are not vital to life in the future.

Shittier option #2: Bankruptcy and back to drachma

This is the easy solution. But easier said than done. See, with bankruptcy, and going back to the newly devalued drachma, Greeks can start anew. Unfortunately, this is not what is going to happen. Have you ever seen what happens when you remove the Hi-Fi system from the room of your teenager kid? Hell, that’s what. He comes back and trashes the place out of anger.

I’m Greek, I love Greece as my birthplace, and I terribly miss its beauty. But I do NOT trust the Greek people to live like Zimbabweans do. Because that’s what is going to happen if Greece exits the Euro. Forget buying a new cellphone every year, or a new computer. These will all be parts of the past. Instead, the standard of living will go back 20 years, and the country will need between 30 and 100 years to get back to its feet — if civil war doesn’t tear it apart before that time. Expect a lot of violence. Lootings, rapes, robbings. When Argentina defaulted 10 years ago (an argument that many Greeks bring as a positive example), 25% of its citizens had to live (and some still are) under extreme poverty.

In my opinion what Greeks ask today when they riot, or when they write such half-truth articles, is not a viable policy. It’s a pipe dream. They think that if they are left to their own devices, and Europe ungrips, things will be good. No. Things will be way, way worse. The international market is like a web, and no country can live alone. Greece does not even have oil, it imports 100% of it. Greeks who riot to leave the European Union and NATO are romantics, their idea of how to proceed can not work. Unless they want everyone to live the way people in North Korea do, which is not very nice, to say the least.

Instead, they strike, bringing the country to its knees even more, which results to requiring more bail out money to pay for these un-worked days. The more these idiots strike, the more the country dysfunctions. Strikes is the worst thing a citizen can do to an almost dead country. I’m extremely sad that the Greek citizens don’t see this. It shows great irresponsibility.

- Some further ideas

What Greece needs to do is simply:
1. Get bailed out by Europeans, by convincing them that Europe without Greece will crumble. Get their money, but this time use it right. So far, Europeans do want to bail out Greece, but this will change in the next few weeks (mark my words). There’s no time to waste, from the Greek point of view, bailout is better than bankruptcy. With the right measures, the debt will be paid back eventually. Refuse to pay a part of the debt if lawyers find that some of it was illegal (like Ecuador did). But this “trick” can’t be done for all the debt.
2. Austerity measures where it matters, where it makes the country stronger, no matter if some civil workers don’t like it. Lower civil servant pays (it makes no sense that a private worker gets paid $800, when a civil servant gets paid $1950 on average), cut off the big pensions to no more than $1000 etc.
3. Privatization of only non-essential parts of life (current and future life). Fight corruption at all levels. Transparency everywhere.
4. Like India, become an off-shoring center for many things, not just software.
5. Start industries, make smart people create companies and products that international markets would care to buy.
6. Cut out the army service to 3 months. Stop buying arms, only parts if needed.
7. Ask people to go back to the villages where they came from. Ask them to use the land, make food. Athens holds 1/2 the Greek population, a negatively unique situation in the world.
8. Clean up the political system. Disallow all politicians and people currently in power from getting re-elected or serving for a number of years. Instead, the people who are eligible for that period should be under 50 years old, and never have been part of any political association before. Bring new blood into politics and put smart specialty people as heads of the various ministries.
9. Go back to the tax books, find the holes, and make the citizens and corporations pay of what they owe (there are terror cases of corporations paying $0 when they should have paid $15mil in taxes). While that money might have left Greece for Switzerland long ago, I wouldn’t be surprised if what is owed to the state by its own citizens and especially its companies, reaches to the heights of a trillion dollars.
10. Tourism, tourism, tourism. Put people to work, remove the Acropolis, and move it to a secure location. Rebuilt the Acropolis from scratch, according to how the archaeologists think it looked like in 400 BC. Rebuilt the Colossus of Rhodes. Greece’s landscape is also unique for extreme sports. But as my mom says, who I always found her to be the epitome of the very average Greek (in a bad way): “Allo ti tha kanoume. Tha paroume to ale3iptoto kai tha pame na pidisoume apo tis speles na pame na skotothoume. Den mou fernoun fai aftes oi vlakeies”.

Oh, and Greece is not just the islands. So far, 90% of all tourists go to islands, and that’s stupid. I bet most non-Greeks have never heard of Vikos, even if it’s as deep as the Grand Canyon (if not more). Except goats and a few know-hows, no one visit it. There’s another wasted opportunity to make money off of tourists. I can find about 100 such opportunities, that if I had all the money the Ministry of Tourism had in the ’80s in its hand (or was supposed to have), Greece would not be in this situation today. Even with all the rest of its problems in its back!

Heck, the place I come from, Epirus, is one of the best “blind spots” in the whole of Europe that can do astronomy better than any other place (especially because there are high mountains, clean non-polluted atmosphere, and weather is good too). And what has been done for that? Absolutely nothing. Instead of building roads that go up a mountain, and facilities up there so European amateur astronomers know about it and visit, I’m pretty sure that the idea has not even crossed anyone in Greece’s Ministry of Tourism, ever.

As much tourism Greece has (and has quite some), and Greeks think that their tourism is top notch, the truth is that tourism in Greece SUCKS. There are so many things missing, so much missing infrastructure (from public toilets to golf terrains — there are none). There is so much opportunity there, that make my eyes cry. If all that is not enough, there you have the Greeks essentially banning kite-surf. If this last part doesn’t show how short-sighted Greece can be, nothing will.

Make no mistake, I love my country. I close my eyes at night, and before Morpheus has taken me away, I’m that kid again, chasing hens in my village. I love my birthplace. But the good citizen is the citizen who says it like it is. Unfortunately, it’s my fellow Greeks who I disagree with in this case — and this puts me at odds, because unlike most blogs discussing the situation, I put the blame on the citizens too. I disagree with the Greeks’ expectations about entitlement, their beliefs about other countries owing Greece just for being Greek and having invented democracy (I didn’t know patents can last 2000 years), their kind of non-sustainable aspirations of getting a job that you can’t be fired etc. But I do love them for being so open, for always saying what they think, for being laid back and cool. But I can’t stand this short-slightness, both at a personal and national level. I left Greece to get a better future (since there was nothing to do there for the business of my then-fiance, and after I specifically commanded my parents to NOT go kiss ass to try to make me a civil worker), but I always, always dreamed of going back. The people at the day to day basis are lovely, the nature is beautiful. Hopefully, one day the political and financial climate there will be stable-enough for once. I hope during my lifetime I see this coming to fruition, and Greece becoming a true 1st World country. Not in the name only.

Additional reading: this article by Vanity Fair. A lot of Greeks hated it and found it anti-Greek, but the author has his head screwed on perfectly. Kudos.

29-06-2011 om 12:50 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
» Reageer (0)



Inhoud blog
  • The brave new world is werkelijkheid...
  • ook interessant
  • Yaz...Yasmine...
  • en contraceptie in Belgistan...
  • Problemen in Frankrijk en USA met bepaalde contraceptiva...
  • ergerlijk 2013!
  • Femmes de Rue iedereen geeft commentaar, wij dus ook
  • De valsche Fransman nog maar eens verslagen...
  • Armoedebestrijding...Geen enkele minister heeft er naar gevraagd...
  • anderhalf miljard euro subsidies weggegooid in zonnepanelen...
  • Deltastichting niet blij....
  • Dag Allemaal vaandeldrager in de Vlaemsche ontvoogdingsstrijd!
  • Leve de tsjeven met hun kerncentrales en Bart Van Rompuy
  • Artistieke vrijheid in Vlaenderen en op de VRT!
  • EUREKA en DRIEWERF HOERA HIPHIP geen slimme meter in huis!
  • Hier zijn we weer !
  • >Dewinter getuigt over de zwanworstaanval op kinderen...
  • De voedselberg van Steven De Geynst
  • Luc Barbé...een heel kleine rehabilitatie...
  • een hoofddekselvergelijking
  • verlof voor de geërgerden
  • de duizendzevenentwintigste generatie Vlamingen kent grote leerachterstand
  • l'oiseau bleu
  • De blijde (weder)intrede van Maeterlinck in Gent en over perzikken met 2 k's
  • Belgie in het nieuws
  • Bernard de pilchard en het idyllisch kustlandschap
  • de levensverwachting van de Duitse armen biedt een oplossing voor de vergrijzing!
  • Hoera, de gestapo is terug...de Grimbergse kliklijn
  • leve de revolutie
  • ARCO, Tsjevenstreken in het kwadraat!
  • een visie op de Russische verkiezingen...
  • Wij hangen graag de propere uit...
  • Filip De Winter verhuist naar Namibië, hoera!
  • den ellentrik als grondstof
  • Black woman : Tu sens la fleur le matin et le poireau le soir. Non merci !
  • energie veroorzaakt vergeetachtigheid
  • bijna weer oorlog in Mesen...een belgenmop..
  • RIP SVETLANA ALILUYEVA...wie haar niet kent zoekt het maar eens op en leest haar boeken...
  • zonnepanelen zien klaar maar ook nazidassen op de VRT
  • Vlaanderen op zijn smalst en de lul van de dag
  • een monument
  • young media summit
  • met het schaamrood op de wangen
  • Spanje in actie tegen privatisering van het onderwijs
  • Er zijn dus toch nog verstandige mensen in Vlaanderen....de SERV
  • occupy Wall Street
  • Alaa Abdel -Fattah
  • ARCO het einde...
  • Tolerante Vlamingen?
  • madam van de dag: Ann Branbergen
  • De Brusselse metroerger dan Afghanistan?
  • Naast Plopsaland bestond er ook Shitland
  • Indaver Beveren ligt in Afrika
  • sluikreclame voor La source des femmes en Jacques Bloch
  • IN MEMORIAM
  • Amerika het donkerste voorbeeld
  • extreem rechts weer springlevend!
  • Le Pen en Israel één front??????
  • een andere stem in het debat...
  • Charlie a beaucoup d'ami(e)s en een nieuwe blog !
  • Oakland general strike
  • La belle plume française concernat Charlie: Le Monde
  • solidariteit met Charlie Hebdo
  • op naar de barricades!
  • een grote madam in de rechtbank !
  • Met zijn allen naar een Europees referendum, wij zijn allemaal Grieken!
  • Freya we love you!
  • gooi onze kerncentrales maar dicht, we steken de kaarsen wel aan...
  • Dexia we zijn één en al oor!
  • Zullen de Fransen wel slagen waar de Belgistanen falen?
  • Colloceer Vermeiren!
  • energie eindelijk een debat?
  • We are all Americans!
  • occupy....Chicago is nog steeds Chicago van Al Capone al heet hij nu Emanuel Rahm
  • de dubbeldemocratie Belgistan en de groene stroomcertificaten, twee verhaaltjes
  • de casino van ARCO en de rest...
  • vroem vroem
  • sjot ze uit hun pluche zetels!
  • Indignados in Brussel een succes!
  • nog een beetje chili...
  • Camila Vallejo komt naar Brussel!
  • Arvelor Mitaal of een mooi voorbeeld van roofkapitalisme
  • Het zijn weer harde tijden...
  • Privépolitie ...hallucinant...hier kan zelfs Hasselt nog een punt aan zuigen!
  • CAMILA VALLEJO een rolmodelleke
  • de duisternis regeert over grote delen van de wereld...
  • Revoilà le LKP deze keer in Mayotte...
  • niet alleen Obama schrijft mooie toespraken in de USA...
  • Lap, het is prijs!
  • de uitspraak van de dag
  • de éénwording tussen Zuid en Noord-apenland komt nabij! En Dexia is er nog!
  • In Brussel draagt nu elk schoolkind een kuisheidsgordel!
  • Maikel Nabil
  • no comment
  • We love Freya!
  • Arm België ...
  • We are seeing change in our world, block by block – city by city.
  • Freya is de slimste!
  • WE WON'T PAY
  • Griekenland en de vrije pers een voorbode voor Europa
  • Tot Maandag
  • mensen komen tot inzicht maar véééééééééééél te laat De dure energie...en onze luciede politici
  • China komt in opstand...tegen de zonnepanelen...tja
  • We gaan naar Amerika...
  • slimme meters en de sprookjes van onze vriend Bart Martens
  • INFRAX en slimme meters een duidelijk standpunt hoera!
  • slimme meters en slimme netten deel 2
  • slimme meters en slimme netten deel 1
  • slimme netten weer zo een indianenverhaal...
  • slimme meters ...de ondertekenaars...
  • de slimme meters...iedereen wordt stilaan slim...
  • Over de doden wel kwaaie woorden : einde van de zaak zuster Gabrielle?
  • koorknaap Javaux wordt schandknaap
  • Humberto Prato en De Wever, alles bij elkaar geklutst geeft een mooie omelet
  • De held wordt uitgewezen....petitie voor Ly Khaly
  • Maanpizza's?
  • voor vandaag volstaat één enkele zin...
  • Ere wie ere toekomt SVEN GATZ
  • Misschien willen de rijken wel ooit wat betalen maar intussen creperen de armen
  • de Duitse bron is gevonden...pure nazipraktijken dus vanwege de Ollandse bloggers en fora..
  • Hollandse nazitaal over Islamitische Duitse Turken en incest
  • Ce lion était beaucoup trop flamand ... Cela ne pouvait plus durer
  • een kleine nostalgische bevlieging over Franse lessen en 14-18
  • AI WEI WEI legt uit
  • IJzerbedevaart????? de wadde?????
  • ALI FARZAT: niet iedereen heeft blijkbaar de zelfde humor...
  • en hier zijn de invalide Walen met hun reactie...
  • N-VA is radio Mille Collines en een bende debielen...
  • Inge en de god van mededogen is Miss Universe
  • Dupont en Dupond in het Nieuwsblad
  • We kunnen hier niet tot 5 tellen...
  • neen tegen onverdraagzaamheid: oproep van de progressieve Islamieten
  • PUKKELPOP 2011
  • Daar is de orde weer...oneerlijke concurrentie in Marcinelle
  • Ollands partnership voor Stalinmuseum?
  • Jean Bricmont schrijft een artikel in Counterpunch
  • Nette mensen berokkenen even veel schade als britse plunderaars
  • meer belastingen graag en chique rellen in Lloret
  • verstandige taal...
  • over raddraaiers, imbecielen, stormrammen, linkse idioten en wijze zotten
  • Niemand heeft het monopolie van de waarheid maar praten helpt!
  • nog meer krapuul nu ook in Chili...
  • de verloren jeugd en andere bevlogen romantiek
  • Lessen uit het verleden? Vergeet het!
  • Plunderaars lusten geen boeken...
  • Daar komt Baudrillard : England's burning en B-H-V-jeugd brandt shoppingcentrum Anderlecht plat...
  • London's burning het lijkt stilaan wel op een kleine genocide...
  • London's burning maar er zijn zo wel een paar oorzaken...
  • London 's burning
  • Justice, not charity! en de ouwe Voltaire is weer springlevend!
  • Egypte en Israël zelfde strijd...
  • Kaka als onderpand
  • 8 augustus 1956 Tutti Cadaveri
  • toiletperen en zonnepanelen, de index zal weer stijgen....onze concurrentiepositie gaat er aan...
  • de slimme kleuter van de buren...
  • de Carapilsproleague steigert, u toch ook?
  • het tolerante olland lijkt wel een nazikamp...
  • Rothschild Boulevard ....
  • Israel en de indignados van Rothschild Boulevard
  • Betaalde sex om je studie te betalen...???
  • Terug naar Blankenberge...
  • Oproep aan Jean-Pierre, Siegfried en Benno
  • Frans Crols een groot-Russisch Vlaemsch-nationalist
  • Gevaarlijke onzin in Vlaanderen...
  • de geest van Jef Cognac is terug!
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 3
  • Veel schoon volk...
  • Tanguy Veys krijgt een mail
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 2
  • aaargh, this is really insane
  • in memoriam de socialistische jongeren van UTOYA
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 1
  • De deltastichting en de bolsjewieken....
  • Stiglitz over Euro en Europa
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 5
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 4
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 3
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 2
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 1
  • De grote denkers rond TEKOS Van Windekens en Luc Pauwels
  • Tanguy Veys de man die reageert!
  • Wat weten we over Nieuw rechts in Vlaanderen en Tekos? Deel 1
  • Nieuw Rechts Scriptie van Sofie Delporte deel 2
  • VSV wie zijn de leiders? Grinnik grinnik
  • TEKOS of het nieuwe conservatisme in Vlaanderen...een kleine inleiding
  • Tekos of de nieuwe conservatieven van de deltastichting of het vervolg op het Vlaams Syndikaat
  • Daar is de vlaamsche vakbond VSV een zusje van het VNS?
  • Kroll in Le Soir ter gelegenheid van 11 juli...schitterend
  • dens sos geklopt door Groen op links...
  • De rooie toekomst wenkt!
  • Bart non en het olijke duo
  • verboden te denken in Belgistan
  • Moderne slavernij in Flamanville eindelijk aangeklaagd door politici
  • Talibanfeministe Naomi Wolf over porno en mannen
  • Het diruponotaatje en wat commentaar bij artikel 60 en asiel
  • Daar zijn de eerste ronkende verklaringen op de diruponota
  • Natie en volk laat Gilbert de Tour winnen astamblief...
  • wat cijfertjes over jeugdwerkloosheid...
  • Jeugdwerkloosheid...we moeten er toch maar eens over praten
    Zoeken in blog

    Laatste commentaren
  • sociétés informatiques (sociétés informatiques)
        op ergernis alom over de sossen...
  • Wij verlenen harde geld lening (Fred Finns)
        op Het nucleair kerkof van Mol Dessel
  • eggermont kocht onroerend goed en begint weer met een bende op te richten (Gevaert)
        op statuten NVA
  • Foto

    Le seul site qui n'a pas une culture très ancienne des vraies valeurs Flamandes
    Archief per week
  • 31/12-06/01 2013
  • 30/07-05/08 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008

    Andere URL'zz van ons...
  • Gastenboek
  • Beginselverklaring
  • Mission Statement
  • Onze AO-POSTERS
  • De Schijtoptant

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. Het is altijd leuk om eens iets van een ander te lezen.


    Blog als favoriet !

    onze ideologische onderbouw
  • WOII Fascisme
  • Spinoza door Etienne Vermeersch
  • Susse van den Ende
  • subversiviteit en situationisme
  • scepticisme en Jean Bricmont en Sokal
  • de grote roerganger en marxbrother 1

    Buitenlandse voorbeelden om binnenlands na te volgen
  • ressacs Frankrijk
  • Amerika's beste gazet
  • een jonge vriend uit Latijns-Amerika met stamboom
  • bellaciao Frankrijk
  • Teacher dude Griekenland
  • LKP en UGTG Guadeloupe
  • The Huffington Post USA
  • Haaretz Israel
  • Human rights watch
  • IJsland in crisis

    Onze Esthetishe Bovenbouw
  • Bob De Groof
  • Baudouin Breïker
  • Le dernier cri Frankrijk
  • Art brut en aanverwanten
  • De mededeler en Quelle Horreur Olland
  • Schone Vlaemsche Poëzie
  • Muziek en kleinkunst comme on aime
  • @-C-ART-dzz-Offizz

    Symphatieke blogs van over de taalgrens en Brussel en wijde omgeving
  • Richard III Duc de Gloucester
  • Brussel voor serieuse mensen
  • Taalhistorisch Brussel
  • afrikaanse madammen

    LINK-swap
  • http://weblog.startpagina.be
  • http://weblog.startpagina.nl/
  • http://weblog.startkabel.nl/
  • http://weblogger.startbewijs.nl/
  • http://besteblogs.eigenstart.nl/

    Een interessant adres?





    www.desesperado.be

    View blog top tags


    View blog authority




    Pagerankkeyword ranking search engine

    TECHNORATI
    PROFILE




    DOSSIER ENERGIE-DEBAT
  • BLOGBERICHT
    van PART I t.e.m XIII
  • PDF-DOCUMENT
    van PART I t.e.m XIII


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!